Lesvos Blogs » Θάλασσες μας ζώνουν

Feeds

57062 άρθρα από 62 πηγές

• Serendipitus Kalloni Blog by Prag (16)

Aa - Zz (3596)

• Agiasos_Lesvou (273)
• Alterglobal (132)
• Anemotia Lesvou (104)
• ANKYR Cartoons and Comics (476)
• Aristera sti Mitilini (352)
• Blog M@nia (40)
• Digital Hardcore (52)
• Dimitrelim (72)
• Dimitrelim Photographic Arts (151)
• Euroglotte (51)
• FireClock (424)
• Foto Gera (33)
• Henri Chinaski (16)
• Lesvos Blogger (54)
• Lesvos_perivallon (16)
• Limneos (39)
• Matrix on line (220)
• MY.aegean.gr Νέα & Ενημέρωση (169)
• Plomari (652)
• Plomari Lesvos Blog News (270)

Αα - Ωω (53425)

• 24 ώρες (10001)
• Άγονη Γωνιά (50)
• Απ' Εδώ Κι Απ' Εκεί (317)
• ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α Λέσβου (136)
• Αιολικός Μυτιλήνης (399)
• Αλφαβητάριο Ποίησης (165)
• Γυμνάσιο Μούδρου (70)
• Γεωπονικά-Αγροτικά Θέματα Λέσβου (4827)
• Εco-λογία και e+παίδευση (18)
• Επ' αριστερά! (317)
• Ελληνική Κοινωνική Έρευνα (105)
• Εν Λέσβω (274)
• Η Δύναμη της Αγάπης (136)
• Η ελιά (5923)
• Ηλιοτρόπιο (116)
• Θάλασσα στην καρδιά (2640)
• Θάλασσες μας ζώνουν (107)
• Ιθάκη (10)
• Κούκος (μονος) (82)
• Μυτιληνιά Διάλεκτος (1158)
• ΜΕΡΑ Λέσβου (23)
• Μαριάνθη (68)
• Μανιταρόφιλοι Λέσβου (122)
• Με Αγάπη για τις Ανθρώπινες Αξίες (430)
• Μηθυμναίος (148)
• ΝΑΡ Λέσβου (215)
• Νεολαία Συνασπισμού Μυτιλήνης (47)
• Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Λέσβου (440)
• Ο Άλλος (83)
• Ο Θεός στο καφενείο (185)
• Ο Θεός είναι γυναίκα (113)
• Ομορφος Κόσμος (434)
• Π.Ε.Α. Νομού Λέσβου
• Πασx(π)αλίτσα (235)
• Ριζοσπαστική Παρέμβαση Εκπαιδευτικών (27)
• Σπιρτούλης (26)
• Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας (64)
• Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, Εργαστήριο Πληροφορικής (22)
• Το Τεφτέρι (23839)
• Φερενίκη (56)

Θάλασσες μας ζώνουν (100)

• Μυτιλήνη - Λέσβος, 23.07.2010
• 19:57

  Ανοιχτή πρόταση-κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις περιφερειακές εκλογές

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Ανοιχτή πρόταση - κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συγκρότηση στις περιφερειακές εκλογές ψηφοδελτίων ανατροπής στη βάση ενός αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης. Οι φετινές εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση θα γίνουν μέσα σε ένα εκρηκτικό κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον. Μπροστά στην όξυνση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την ουσιαστική συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, προχωρά μαζί με την τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ στην εφαρμογή ενός πραγματικού σφαγείου μέτρων που επιδιώκουν να αναιρέσουν κατακτήσεις ενός αιώνα δράσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλουν τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα. Απέναντι σε αυτή την επίθεση, το μήνυμα της ελπίδας το στέλνουν οι μεγάλοι αγώνες των εργαζομένων, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις. Οι αγώνες αυτοί, εάν κλιμακωθούν, εάν πάρουν χαρακτηριστικά πανεργατικής εξέγερσης και γενικευμένου απεργιακού «μπλακ-άουτ», εάν υπερβούν τη γραμμή ήττας των γραφειοκρατικών ηγεσιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, μπορούν να νικήσουν, μπορούν να οδηγήσουν στην απόσυρση των μέτρων του «Μνημονίου», μπορούν να κλονίσουν και να ανατρέψουν τους πολιτικούς εκφραστές των μέτρων και πρώτα απ’ όλα την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κυβέρνηση του «Μνημονίου», των τραπεζιτών, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αναπόσπαστο τμήμα αυτής της επίθεσης είναι και η αναδιάρθρωση των μηχανισμών του «τοπικού κράτους» μέσα από το σχέδιο «Καλλικράτης».Είναι βαθιά αντιδραστική και αντιδημοκρατική μεταρρύθμιση που έρχεται να κάνει πράξη τις πολιτικές του «Μνημονίου» γιατί: - Γενικεύει τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανταποδοτική λειτουργία των Δήμων. Το κράτος περνάει αρμοδιότητες και υπηρεσίες στους υπερχρεωμένους Δήμους, όχι για να «αποκεντρώσει» τις λειτουργίες του, αλλά για να φορτώσει ένα νέο δυσβάσταχτο κόστος στους εργαζόμενους. - Ενισχύει τις περικοπές στην υγεία και την παιδεία, στα σχολεία, στα Πανεπιστήμια και τα Νοσοκομεία - Επιβάλλει βαθύτερη σύνδεση του τοπικού κράτους με τις τράπεζες και το κεφάλαιο μέσα από το πλέγμα των επιχειρήσεων των Δήμων και των Περιφερειών, έτσι που το «τοπικό κράτος» να γίνει όμηρος των τραπεζών. - Προωθεί μαζικές απολύσεις υπαλλήλων και συμβασιούχων και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. - Εντείνει την αυταρχική θωράκιση του τοπικού κράτους απέναντι στο λαϊκό παράγοντα. - Επιβάλλει την πλήρη υποταγή των κάθε είδους σχεδιασμών στις κατευθύνσεις της ΕΕ, καθώς μέσα από τα «κοινοτικά κονδύλια» επιβάλλονται τα κριτήρια, οι προτεραιότητες και οι επιλογές του εθνικού και υπερεθνικού καπιταλιστικού σχεδιασμού και όχι οι ανάγκες κατοίκων και εργαζομένων. - Βαθαίνει την ταξική διαφοροποίηση ανάμεσα στις πόλεις και ανάμεσα στις περιφέρειες στα πλαίσια της «ανταγωνιστικής» και «ανταποδοτικής» πόλης ή περιφέρειας. Θα οδηγήσει στην περαιτέρω εγκατάλειψη της επαρχίας και της υπαίθρου, ειδικά των πιο φτωχών περιοχών, και στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος στο όνομα της «ανάπτυξης». - Προσπαθεί να περιορίσει τη δυνατότητα της ριζοσπαστικής κινηματικής δράσης και παρέμβασης στο τοπικό επίπεδο. Οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση το φθινόπωρό είναι μια κεντρική πολιτική μάχη στην οποία παρεμβαίνουμε με στόχο: - Την καταδίκη του «μνημονίου» κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και συνολικά της βάρβαρης πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ, που φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία ξεθεμελιώνοντας τα κοινωνικά και εργασιακά τους δικαιώματα. - Τη μέγιστη δυνατή πολιτική καταδίκη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, από τα κάτω και από τα αριστερά, από τη σκοπιά της ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική και όχι της απλής εναλλαγής διαχειριστών της αντιδραστικής πολιτικής. - Την αποδοκιμασία τόσο της ΝΔ που ουσιαστικά συναινεί στην κυβερνητική πολιτική όσο και του ακροδεξιού, ρατσιστικού ΛΑΟΣ που έχει στηρίξει ανοιχτά το «Μνημόνιο». Θέλουμε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές: - Να εκφραστεί η πάλη ενάντια στην αντιδραστική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» από τη σκοπιά των μαχόμενων ριζοσπαστικών τοπικών κινημάτων. - Να αποτυπωθεί η δυναμική των αγώνων και η προοπτική της κλιμάκωσής τους μέχρι τη νίκη, η οργή του κόσμου της δουλειάς και η απαίτηση για συνολική ανατροπή των πολιτικών του «Μνημονίου», η εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των ενωτικών μαχητικών αγώνων να κερδίζουν και να ανατρέπουν πολιτικές, - Να ενισχυθεί η ανάγκη συσπείρωσης όλων όσων αναζητούν δρόμους ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική και θέλουν να ξανακάνουν την Αριστερά συνώνυμη με την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την ανατροπή. Μπροστά στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει ανοιχτή πρόταση για τη συγκρότηση ψηφοδελτίων ανατροπής σε όλες τις περιφέρειες. Ψηφοδέλτια που να δείξουν ότι απέναντι στην κρίση και το «Μνημόνιο» μπορεί να υπάρξει αριστερή απάντηση, ριζοσπαστική εναλλακτική λύση. Ψηφοδέλτια που να είναι ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ενάντια στο «Μνημόνιο», ενάντια στον «Καλλικράτη», ενάντια στην ΕΕ. Ψηφοδέλτια που να αρνούνται τη λογική της συνδιαχείρισης του «τοπικού κράτους» και των αναδιαρθρώσεων στο όνομα της «ανάπτυξης». Ψηφοδέλτια που θα στηρίζονται στο ζωντανό κόσμο του κινήματος και θα προβάλλουν τα αιτήματα που έχουν διαμορφωθεί από τις εργατικές και φοιτητικές συνελεύσεις, τις κινήσεις γειτονιάς, τις λαϊκές συνελεύσεις. Ψηφοδέλτια που θα εντάσσουν την παρέμβασή μας στις Περιφέρειες μαζί με τα ιδιαίτερα κοινωνικά, πολιτικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά τους προβλήματα σε ένα συνολικό και μάχιμο πρόγραμμα πάλης σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση για: - Ανατροπή των μέτρων κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Άμεση απόσυρση όλων των νομοσχεδίων. - Παύση πληρωμών. Διαγραφή του χρέους. - Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, με εργατικό έλεγχο. Έξοδος από την ΟΝΕ και το ευρώ. - Ρήξη με την ΕΕ του κεφαλαίου, του πολέμου και του ρατσισμού - Απαγόρευση απολύσεων. -Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Δημόσια δωρεάν υγεία, παιδεία για όλους. - Γενναίες φοροαπαλλαγές στο εργατικό και λαϊκό εισόδημα και τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Δραστική αύξηση στη φορολογία του κεφαλαίου. Να παγώσουν οι εξοπλισμοί, δραστική μείωση των εξοπλιστικών δαπανών. - Όχι στον «Καλλικράτη» και την αντιδραστική μεταρρύθμιση του «τοπικού κράτους». - Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Αυτή η πολιτική κατεύθυνση δεν είναι μια «δική μας ανάγκη». Είναι ανάγκη των καιρών, είναι ανάγκη και του κινήματος. Είναι η ανάγκη να αποκτούν νικηφόρα προοπτική οι αγώνες, έτσι ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, στηριγμένοι σε ένα ταξικό εργατικό και λαϊκό κίνημα και μια άλλη αριστερά αντάξια των περιστάσεων, να ανοίξουν το δρόμο για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Δεν καλύπτουν αυτή την ανάγκη ούτε ο καταστροφικός σεχταρισμός του ΚΚΕ, που εντείνει τον κατακερματισμό των αγώνων και αρνείται να θέσει πολιτικούς στόχους ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική, ούτε η θεσμική, συνδιαχειριστική λογική του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που επιμένει στη συμπόρευση με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τις αυταπάτες για μια άλλη «Ευρωπαϊκή Ένωση», Σήμερα δεν χωράει αμφιβολία ότι καμιά πολιτική που να μετατοπίζεται προς το συμφέρον των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να υπάρχει στο εσωτερικό της ΕΕ . Είναι συνεπώς αναγκαίο να τεθεί στο προσκήνιο των αγώνων η πάλη για την αντικαπιταλιστική ρήξη αποδέσμευση από την ΕΕ. Η λήψη μέτρων σκληρής λιτότητας, μετά την Ελλάδα, σε Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Βρετανία και Δανία δείχνει ότι η συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων είναι κοινή επιλογή των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων. Μόνη απάντηση στην επίθεση των αστικών τάξεων και των υπερεθνικών τους μηχανισμών είναι τα κινήματα σε κάθε χώρα αλλά και οι κοινοί, πανευρωπαϊκά συντονισμένοι αγώνες των ευρωπαίων εργαζομένων. Απευθύνουμε αυτή την πρόταση πρώτα από όλα σε όλες τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές του εργατικού και του νεολαιΐστικού κινήματος με τους οποίους συναντιόμαστε στις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις τοπικές επιτροπές αγώνα. Σε εκείνους και εκείνες που συνειδητοποιούν ότι το ΠΑΣΟΚ, αφού καπηλεύτηκε τη λαϊκή ψήφο, σήμερα ηγείται της επίθεσης στους εργαζόμενους. Την απευθύνουμε στους αγωνιστές από τα τοπικά κινήματα, όλους αυτούς που αγωνίστηκαν ενάντια στην επιχειρηματική-αντιδραστική μετάλλαξη του «τοπικού κράτους», στην οικολογική καταστροφή, στην καταπάτηση των ελεύθερων χώρων. Την απευθύνουμε, όμως, και σε όσες πολιτικές δυνάμεις και συλλογικότητες συνειδητοποιούν την ανάγκη για μια Αριστερά που να είναι πραγματική δύναμη ρήξης και ανατροπής, αντίπαλο δέος στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:57

  Ανοιχτή πρόταση-κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις περιφερειακές εκλογές

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Ανοιχτή πρόταση - κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συγκρότηση στις περιφερειακές εκλογές ψηφοδελτίων ανατροπής στη βάση ενός αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης. Οι φετινές εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση θα γίνουν μέσα σε ένα εκρηκτικό κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον. Μπροστά στην όξυνση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την ουσιαστική συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, προχωρά μαζί με την τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ στην εφαρμογή ενός πραγματικού σφαγείου μέτρων που επιδιώκουν να αναιρέσουν κατακτήσεις ενός αιώνα δράσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλουν τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα. Απέναντι σε αυτή την επίθεση, το μήνυμα της ελπίδας το στέλνουν οι μεγάλοι αγώνες των εργαζομένων, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις. Οι αγώνες αυτοί, εάν κλιμακωθούν, εάν πάρουν χαρακτηριστικά πανεργατικής εξέγερσης και γενικευμένου απεργιακού «μπλακ-άουτ», εάν υπερβούν τη γραμμή ήττας των γραφειοκρατικών ηγεσιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, μπορούν να νικήσουν, μπορούν να οδηγήσουν στην απόσυρση των μέτρων του «Μνημονίου», μπορούν να κλονίσουν και να ανατρέψουν τους πολιτικούς εκφραστές των μέτρων και πρώτα απ’ όλα την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κυβέρνηση του «Μνημονίου», των τραπεζιτών, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αναπόσπαστο τμήμα αυτής της επίθεσης είναι και η αναδιάρθρωση των μηχανισμών του «τοπικού κράτους» μέσα από το σχέδιο «Καλλικράτης».Είναι βαθιά αντιδραστική και αντιδημοκρατική μεταρρύθμιση που έρχεται να κάνει πράξη τις πολιτικές του «Μνημονίου» γιατί: - Γενικεύει τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανταποδοτική λειτουργία των Δήμων. Το κράτος περνάει αρμοδιότητες και υπηρεσίες στους υπερχρεωμένους Δήμους, όχι για να «αποκεντρώσει» τις λειτουργίες του, αλλά για να φορτώσει ένα νέο δυσβάσταχτο κόστος στους εργαζόμενους. - Ενισχύει τις περικοπές στην υγεία και την παιδεία, στα σχολεία, στα Πανεπιστήμια και τα Νοσοκομεία - Επιβάλλει βαθύτερη σύνδεση του τοπικού κράτους με τις τράπεζες και το κεφάλαιο μέσα από το πλέγμα των επιχειρήσεων των Δήμων και των Περιφερειών, έτσι που το «τοπικό κράτος» να γίνει όμηρος των τραπεζών. - Προωθεί μαζικές απολύσεις υπαλλήλων και συμβασιούχων και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. - Εντείνει την αυταρχική θωράκιση του τοπικού κράτους απέναντι στο λαϊκό παράγοντα. - Επιβάλλει την πλήρη υποταγή των κάθε είδους σχεδιασμών στις κατευθύνσεις της ΕΕ, καθώς μέσα από τα «κοινοτικά κονδύλια» επιβάλλονται τα κριτήρια, οι προτεραιότητες και οι επιλογές του εθνικού και υπερεθνικού καπιταλιστικού σχεδιασμού και όχι οι ανάγκες κατοίκων και εργαζομένων. - Βαθαίνει την ταξική διαφοροποίηση ανάμεσα στις πόλεις και ανάμεσα στις περιφέρειες στα πλαίσια της «ανταγωνιστικής» και «ανταποδοτικής» πόλης ή περιφέρειας. Θα οδηγήσει στην περαιτέρω εγκατάλειψη της επαρχίας και της υπαίθρου, ειδικά των πιο φτωχών περιοχών, και στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος στο όνομα της «ανάπτυξης». - Προσπαθεί να περιορίσει τη δυνατότητα της ριζοσπαστικής κινηματικής δράσης και παρέμβασης στο τοπικό επίπεδο. Οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση το φθινόπωρό είναι μια κεντρική πολιτική μάχη στην οποία παρεμβαίνουμε με στόχο: - Την καταδίκη του «μνημονίου» κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και συνολικά της βάρβαρης πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ, που φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία ξεθεμελιώνοντας τα κοινωνικά και εργασιακά τους δικαιώματα. - Τη μέγιστη δυνατή πολιτική καταδίκη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, από τα κάτω και από τα αριστερά, από τη σκοπιά της ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική και όχι της απλής εναλλαγής διαχειριστών της αντιδραστικής πολιτικής. - Την αποδοκιμασία τόσο της ΝΔ που ουσιαστικά συναινεί στην κυβερνητική πολιτική όσο και του ακροδεξιού, ρατσιστικού ΛΑΟΣ που έχει στηρίξει ανοιχτά το «Μνημόνιο». Θέλουμε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές: - Να εκφραστεί η πάλη ενάντια στην αντιδραστική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» από τη σκοπιά των μαχόμενων ριζοσπαστικών τοπικών κινημάτων. - Να αποτυπωθεί η δυναμική των αγώνων και η προοπτική της κλιμάκωσής τους μέχρι τη νίκη, η οργή του κόσμου της δουλειάς και η απαίτηση για συνολική ανατροπή των πολιτικών του «Μνημονίου», η εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των ενωτικών μαχητικών αγώνων να κερδίζουν και να ανατρέπουν πολιτικές, - Να ενισχυθεί η ανάγκη συσπείρωσης όλων όσων αναζητούν δρόμους ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική και θέλουν να ξανακάνουν την Αριστερά συνώνυμη με την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την ανατροπή. Μπροστά στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει ανοιχτή πρόταση για τη συγκρότηση ψηφοδελτίων ανατροπής σε όλες τις περιφέρειες. Ψηφοδέλτια που να δείξουν ότι απέναντι στην κρίση και το «Μνημόνιο» μπορεί να υπάρξει αριστερή απάντηση, ριζοσπαστική εναλλακτική λύση. Ψηφοδέλτια που να είναι ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ενάντια στο «Μνημόνιο», ενάντια στον «Καλλικράτη», ενάντια στην ΕΕ. Ψηφοδέλτια που να αρνούνται τη λογική της συνδιαχείρισης του «τοπικού κράτους» και των αναδιαρθρώσεων στο όνομα της «ανάπτυξης». Ψηφοδέλτια που θα στηρίζονται στο ζωντανό κόσμο του κινήματος και θα προβάλλουν τα αιτήματα που έχουν διαμορφωθεί από τις εργατικές και φοιτητικές συνελεύσεις, τις κινήσεις γειτονιάς, τις λαϊκές συνελεύσεις. Ψηφοδέλτια που θα εντάσσουν την παρέμβασή μας στις Περιφέρειες μαζί με τα ιδιαίτερα κοινωνικά, πολιτικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά τους προβλήματα σε ένα συνολικό και μάχιμο πρόγραμμα πάλης σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση για: - Ανατροπή των μέτρων κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Άμεση απόσυρση όλων των νομοσχεδίων. - Παύση πληρωμών. Διαγραφή του χρέους. - Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, με εργατικό έλεγχο. Έξοδος από την ΟΝΕ και το ευρώ. - Ρήξη με την ΕΕ του κεφαλαίου, του πολέμου και του ρατσισμού - Απαγόρευση απολύσεων. -Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Δημόσια δωρεάν υγεία, παιδεία για όλους. - Γενναίες φοροαπαλλαγές στο εργατικό και λαϊκό εισόδημα και τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Δραστική αύξηση στη φορολογία του κεφαλαίου. Να παγώσουν οι εξοπλισμοί, δραστική μείωση των εξοπλιστικών δαπανών. - Όχι στον «Καλλικράτη» και την αντιδραστική μεταρρύθμιση του «τοπικού κράτους». - Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Αυτή η πολιτική κατεύθυνση δεν είναι μια «δική μας ανάγκη». Είναι ανάγκη των καιρών, είναι ανάγκη και του κινήματος. Είναι η ανάγκη να αποκτούν νικηφόρα προοπτική οι αγώνες, έτσι ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, στηριγμένοι σε ένα ταξικό εργατικό και λαϊκό κίνημα και μια άλλη αριστερά αντάξια των περιστάσεων, να ανοίξουν το δρόμο για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Δεν καλύπτουν αυτή την ανάγκη ούτε ο καταστροφικός σεχταρισμός του ΚΚΕ, που εντείνει τον κατακερματισμό των αγώνων και αρνείται να θέσει πολιτικούς στόχους ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική, ούτε η θεσμική, συνδιαχειριστική λογική του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που επιμένει στη συμπόρευση με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τις αυταπάτες για μια άλλη «Ευρωπαϊκή Ένωση», Σήμερα δεν χωράει αμφιβολία ότι καμιά πολιτική που να μετατοπίζεται προς το συμφέρον των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να υπάρχει στο εσωτερικό της ΕΕ . Είναι συνεπώς αναγκαίο να τεθεί στο προσκήνιο των αγώνων η πάλη για την αντικαπιταλιστική ρήξη αποδέσμευση από την ΕΕ. Η λήψη μέτρων σκληρής λιτότητας, μετά την Ελλάδα, σε Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Βρετανία και Δανία δείχνει ότι η συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων είναι κοινή επιλογή των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων. Μόνη απάντηση στην επίθεση των αστικών τάξεων και των υπερεθνικών τους μηχανισμών είναι τα κινήματα σε κάθε χώρα αλλά και οι κοινοί, πανευρωπαϊκά συντονισμένοι αγώνες των ευρωπαίων εργαζομένων. Απευθύνουμε αυτή την πρόταση πρώτα από όλα σε όλες τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές του εργατικού και του νεολαιΐστικού κινήματος με τους οποίους συναντιόμαστε στις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις τοπικές επιτροπές αγώνα. Σε εκείνους και εκείνες που συνειδητοποιούν ότι το ΠΑΣΟΚ, αφού καπηλεύτηκε τη λαϊκή ψήφο, σήμερα ηγείται της επίθεσης στους εργαζόμενους. Την απευθύνουμε στους αγωνιστές από τα τοπικά κινήματα, όλους αυτούς που αγωνίστηκαν ενάντια στην επιχειρηματική-αντιδραστική μετάλλαξη του «τοπικού κράτους», στην οικολογική καταστροφή, στην καταπάτηση των ελεύθερων χώρων. Την απευθύνουμε, όμως, και σε όσες πολιτικές δυνάμεις και συλλογικότητες συνειδητοποιούν την ανάγκη για μια Αριστερά που να είναι πραγματική δύναμη ρήξης και ανατροπής, αντίπαλο δέος στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 05.07.2010
• 10:07

  ΑΠΕΡΓΙΑ! ΟΛΟΙ - ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

  ΠΕΜΠΤΗ 08 ΙΟΥΛΗ – ΟΛΟΙ - ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

  
  

  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στη ΜΥΤΙΛΗΝΗ στα ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ 11:00πμ

  
  

  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ - ΜΥΤΙΛΗΝΗ 11:00 ΤΟ ΠΡΩΙ
  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη του ΛΑΟΣ και την ουσιαστική συναίνεση της ΝΔ προχωρά σε ένα διαρκές αντεργατικό πραξικόπημα. Παρά τη λαϊκή οργή και τη μαζική αντίδραση των εργαζομένων, επιμένει στην υλοποίηση μέχρι τελείας της αντιδραστικής συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή ένωση, το ΔΝΤ και τους τραπεζίτες.
  Οι θεατρινισμοί και η παρωδία «αντίστασης» του θλιβερού υπουργού εργασίας δεν πείθουν κανένα. Η κυβέρνηση αυτή κατοχυρώνεται πλέον ευρύτατα στο λαό, σαν η κυβέρνηση που σφαγιάζει τα εργατικά δικαιώματα, ξεριζώνει κατακτήσεις 100 χρόνων, εφαρμόζει την πρώτη κοινοβουλευτική δικτατορία του 21ου αιώνα.
  Τα παραμύθια για την ιδιαιτερότητα της ελληνικής κρίσης και τους καλοπερασάκηδες Έλληνες που πρέπει να πληρώσουν, τινάζονται στον αέρα από την ταχύτατη εφαρμογή αντίστοιχων μέτρων σε όλη την Ευρώπη, με τον ίδιο σχεδιασμό, τις ίδιες δικαιολογίες, την ίδια βαρβαρότητα. Στην πραγματικότητα το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ θέλουν να φορτώσουν με απίστευτη βιαιότητα τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, να ξεμπερδέψουν με το κοινωνικό κράτος και τα κατοχυρωμένα δικαιώματα. Αυτό ονομάζουν «σωτηρία της εθνικής οικονομίας», «αποφυγή της χρεοκοπίας», «διέξοδο από την κρίση».
  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  Σε αυτές τις συνθήκες το σχέδιο-έκτρωμα για το ασφαλιστικό δεν είναι απλώς ένα ακόμη αντεργατικό πλήγμα. Πρόκειται για ένα «νόμο - εφιάλτη» σε μία «κοινωνία - εφιάλτη». Δεν επιδεινώνει απλώς τα όρια ηλικίας και τις συντάξεις, αλλά ανατρέπει εκ βάθρων τη φιλοσοφία του ασφαλιστικού συστήματα, με τη μετάβαση από το αναδιανεμητικό στο ανταποδοτικό σύστημα και τελικά στην ατομική ιδιωτική ασφάλιση. Με δουλειά μέχρι θανάτου για συντάξεις – επιδόματα κηδείας. Για τη συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων η σύνταξη και η ασφαλιστική προστασία, γίνονται «απαγορευμένος καρπός». Ενώ τα παιδιά μας, γίνονται η «γενιά των 500 ευρώ», η γενιά της εργασιακής περιπλάνησης και της ανεργίας που θα δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα για συντάξεις – ψίχουλα!
  Ο κοινωνικός μεσαίωνας όμως δεν σταματά εδώ. Το προεδρικό διάταγμα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων θεσμοθετεί την αμοιβή κάτω από την ΕΓΣΕΕ για όλους τους εργαζομένους κάτω των 25. Είναι το αντίστοιχο του Γαλλικού "Συμφώνου Πρώτης Απασχόλησης" και αντιμετωπίζει τη νεολαία σαν "χαμένη γενιά" και αναλώσιμο υλικό. Καταργεί στην ουσία την δυνατότητα σύναψης συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, αφού καταργεί την δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στην Διαιτησία. Η εφαρμογή του συγκεκριμένου ΠΔ δείχνει ήδη τις συνέπειές της, καθώς είναι στον αέρα ΟΛΕΣ οι συμβάσεις ακόμη και η ΕΓΣΣΕ. Στόχος της κυβέρνησης και της εργοδοσίας είναι η πλήρης κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και η επιστροφή στο καθεστώς της ατομικής διαπραγμάτευσης, του ατομικού εκβιασμού και της καθολικής υποταγής. Πρόκειται για τεράστιο, ιστορικό πισωγύρισμα. Επιτρέπει τρομαχτική αύξηση των απολύσεων, δεδομένου και του αριθμού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στην Ελλάδα και ταυτόχρονα συντρίβει τις αποζημιώσεις, καθώς οι εργοδότες θα μπορούν απλώς κάνοντας χρήση μιας σύντομης προειδοποίησης να πληρώνουν αποζημιώσεις κατά 50% μικρότερες. Νομοθετεί και ενισχύει την μαύρη παιδική εργασία μέσα από ετήσιες "συμβάσεις μαθητείας" με το 70% της ΕΓΣΣΕ!! για παιδιά από 15 έως 18 ετών!!
  Κατάργηση των ΣΣΕ, απελευθέρωση των απολύσεων, σκλαβιά για την νεολαία, επιστροφή στην φτηνή παιδική εργασία. Ερχονται ακόμη οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών, η στέρηση των υπηρεσιών πρόνοιας, η πλήρης εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας. Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
  Να τους σταματήσουμε τώρα! Ή αυτοί ή εμείς!
  Μας λένε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος. Λένε ψέματα!
  - Μονόδρομος είναι να πάψουν να χαρίζονται τα δισεκατομμύρια από τον ιδρώτα μας για την αποπληρωμή του χρέους στους τραπεζίτες. Να κατευθυνθούν εδώ και τώρα σε αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, σε σταθερή δουλειά για όλους. Να παγώσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, να σταματήσει εδώ και τώρα η συνεχής μείωση της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων, οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, και την Εκκλησία, οι χαριστικές ρυθμίσεις που απάλλαξαν τους εργοδότες από δις ευρώ εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
  - Μόνο έτσι θα υπερασπιστούμε τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Για πλήρη σύνταξη μετά από 30 χρόνια δουλειάς (25 χρόνια για τα βαρέα), ανεξάρτητα από ηλικιακό όριο, και με ανώτερο την ηλικία των 55 και 60 ετών, για γυναίκες και άντρες αντίστοιχα. Για σύνταξη ίση με το 80% του τελευταίου μισθού με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων. Για δημόσια, δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική κάλυψη. Για κατάργηση κάθε μορφής χρηματιστηριακής τοποθέτησης των αποθεματικών των ταμείων. Για να αποδώσουν άμεσα στα ταμεία τα τεράστια ποσά που καταλήστευσαν εργοδότες, τράπεζες και κράτος.
  Εδώ και τώρα ρήξη και ανυπακοή με την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Συντονισμένος αγώνα διαρκείας!
  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  Οι μεγάλες απεργίες στις 5 και τις 20 Μάη, οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, έδειξαν καθαρά, ότι οι εργαζόμενοι απέρριψαν την επαίσχυντη Συμφωνία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την τρόϊκα. Ότι ΜΠΟΡΟΥΝ να ανατρέψουν αυτή την πολιτική, να ξεπεράσουν τις συμβιβασμένες, γραφειοκρατικές πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που για χρόνια διάλεξαν την αγωνιστική απραξία και τη συναίνεση στην κυρίαρχη πολιτική και σήμερα αποδεικνύονται ανίκανες να οργανώσουν ένα νικηφόρο αγώνα.
  Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα προωθεί την ταξική αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, την αποφασιστική κλιμάκωση της πάλης, ώστε το εργατικό κίνημα να παίξει επιτέλους τον ανεξάρτητο, ανατρεπτικό πολιτικό ρόλο που του αρμόζει!. Θέλουμε να συναντηθούμε στο δρόμο του αγώνα με κάθε σωματείο, επιτροπή αγώνα, εργαζόμενο, που θέλει να αγωνιστεί ενάντια στην αντεργατική λαίλαπα. Μακριά από λογικές ταξικής συνεργασίας και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Ανεξάρτητα από κομματική ή παραταξιακή τοποθέτηση. Με σεβασμό στην αυτοτέλεια κάθε σωματείου. Με κέντρο μας την δημοκρατία της εργατικής βάσης, και των γενικών συνελεύσεων. Με διαρκή επιδίωξή μας την κοινή δράση και τον συντονισμό όλων των εργατικών συνδικάτων που θέλουν να αγωνιστούν για την ανατροπή της αντεργατικής καταιγίδας.
  Έτσι μπορεί να οικοδομηθεί ένα διαρκές αντίπαλο δέος, μια πανίσχυρη και μαχητική εργατική ενότητα που θα υψώσει τείχος υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων, αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης σε κάθε εργασιακό χώρο και συνολικά. Με διεθνιστική αλληλεγγύη με τους εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο.
  Αντιπαλεύουμε τις επιλογές Κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ, και απειθαρχούμε στις αντεργατικές πολιτικές τους.
  - Για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Πρόγραμμα Σταθερότητας.
  - Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους - παύση πληρωμών, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΟΝΕ.
  - Για να μην ψηφιστεί το τερατούργημα του ασφαλιστικού και το ΠΔ διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Για τα κοινωνικά, ασφαλιστικά μας δικαιώματα.
  - Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.
  - Για νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.
  - Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.
  Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ο αγώνας για να μην περάσουν οι δραματικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό τερατούργημα Λοβέρδου, είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Με διαδηλώσεις, καταλήψεις, πολυήμερες απεργίες σε κάθε κλάδο και γενικά –και όχι απλά μια 24ωρη ντουφεκιά- να στείλουμε το μνημόνιο-τέρας» και όσους το στηρίζουν στα σκουπίδια της ιστορίας.
  
  
  Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.07.2010
• 20:44

  Συνεχίζουμε με πανεργατική Απεργία στις 8 Ιούλη

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Πανεργατικός παλλαϊκός ξεσηκωμός διαρκείας!
  
  ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
  
  Το περιβόητο «Μνημόνιο» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ αποτελεί κήρυξη πολέμου ενάντια στους εργαζομένους και τη νεολαία. Μετά τις περικοπές μισθών και δαπανών, έρχεται η πλήρης επιβολή εργασιακού και ασφαλιστικού μεσαίωνα. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, απελευθερώνουν τις απολύσεις, θεσπίζουν μισθούς πείνας για τη νεολαία, φέρνουν την παιδική εργασία, αυξάνουν τα όρια σύνταξης για όλους χτυπώντας ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες, οδηγούν σε τρομαχτική συρρίκνωση των συντάξεων, εισάγουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό της ανταποδοτικότητας και της ατομικής ευθύνης. Τα μέτρα αυτά στο όνομα της «διάσωσης της χώρας» οδηγούν κατ’ ευθείαν στη χρεοκοπία.Θέλουν να ταπεινώσουν την εργατική τάξη, να διαλύσουν όσες κατακτήσεις είχαν απομείνει, να ενισχύσουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Οι συνέπειες της βαθιάς και ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού και της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση- ΟΝΕ-ευρωζώνη, το δυσβάσταχτο χρέος του 1 δις ευρώ που πηγαίνει κάθε βδομάδα στις τσέπες των τραπεζιτών για τόκους και χρεωλύσια και όχι για τους μισθούς και τις συντάξεις μας, οδηγούν στην εξαθλίωση των εργαζομένων και την πλήρη υποθήκευση του μέλλοντός μας.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 26.06.2010
• 14:02

  ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΡΙΤΗ 29 ΙΟΥΝΗ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ - ΜΥΤΙΛΗΝΗ 11:00 ΤΟ ΠΡΩΙ
  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη του ΛΑΟΣ και την ουσιαστική συναίνεση της ΝΔ προχωρά σε ένα διαρκές αντεργατικό πραξικόπημα. Παρά τη λαϊκή οργή και τη μαζική αντίδραση των εργαζομένων, επιμένει στην υλοποίηση μέχρι τελείας της αντιδραστικής συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή ένωση, το ΔΝΤ και τους τραπεζίτες.
  Οι θεατρινισμοί και η παρωδία «αντίστασης» του θλιβερού υπουργού εργασίας δεν πείθουν κανένα. Η κυβέρνηση αυτή κατοχυρώνεται πλέον ευρύτατα στο λαό, σαν η κυβέρνηση που σφαγιάζει τα εργατικά δικαιώματα, ξεριζώνει κατακτήσεις 100 χρόνων, εφαρμόζει την πρώτη κοινοβουλευτική δικτατορία του 21ου αιώνα.
  Τα παραμύθια για την ιδιαιτερότητα της ελληνικής κρίσης και τους καλοπερασάκηδες Έλληνες που πρέπει να πληρώσουν, τινάζονται στον αέρα από την ταχύτατη εφαρμογή αντίστοιχων μέτρων σε όλη την Ευρώπη, με τον ίδιο σχεδιασμό, τις ίδιες δικαιολογίες, την ίδια βαρβαρότητα. Στην πραγματικότητα το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ θέλουν να φορτώσουν με απίστευτη βιαιότητα τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, να ξεμπερδέψουν με το κοινωνικό κράτος και τα κατοχυρωμένα δικαιώματα. Αυτό ονομάζουν «σωτηρία της εθνικής οικονομίας», «αποφυγή της χρεοκοπίας», «διέξοδο από την κρίση».
  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  Σε αυτές τις συνθήκες το σχέδιο-έκτρωμα για το ασφαλιστικό δεν είναι απλώς ένα ακόμη αντεργατικό πλήγμα. Πρόκειται για ένα «νόμο - εφιάλτη» σε μία «κοινωνία - εφιάλτη». Δεν επιδεινώνει απλώς τα όρια ηλικίας και τις συντάξεις, αλλά ανατρέπει εκ βάθρων τη φιλοσοφία του ασφαλιστικού συστήματα, με τη μετάβαση από το αναδιανεμητικό στο ανταποδοτικό σύστημα και τελικά στην ατομική ιδιωτική ασφάλιση. Με δουλειά μέχρι θανάτου για συντάξεις – επιδόματα κηδείας. Για τη συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων η σύνταξη και η ασφαλιστική προστασία, γίνονται «απαγορευμένος καρπός». Ενώ τα παιδιά μας, γίνονται η «γενιά των 500 ευρώ», η γενιά της εργασιακής περιπλάνησης και της ανεργίας που θα δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα για συντάξεις – ψίχουλα!
  Ο κοινωνικός μεσαίωνας όμως δεν σταματά εδώ. Το προεδρικό διάταγμα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων θεσμοθετεί την αμοιβή κάτω από την ΕΓΣΕΕ για όλους τους εργαζομένους κάτω των 25. Είναι το αντίστοιχο του Γαλλικού "Συμφώνου Πρώτης Απασχόλησης" και αντιμετωπίζει τη νεολαία σαν "χαμένη γενιά" και αναλώσιμο υλικό. Καταργεί στην ουσία την δυνατότητα σύναψης συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, αφού καταργεί την δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στην Διαιτησία. Η εφαρμογή του συγκεκριμένου ΠΔ δείχνει ήδη τις συνέπειές της, καθώς είναι στον αέρα ΟΛΕΣ οι συμβάσεις ακόμη και η ΕΓΣΣΕ. Στόχος της κυβέρνησης και της εργοδοσίας είναι η πλήρης κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και η επιστροφή στο καθεστώς της ατομικής διαπραγμάτευσης, του ατομικού εκβιασμού και της καθολικής υποταγής. Πρόκειται για τεράστιο, ιστορικό πισωγύρισμα. Επιτρέπει τρομαχτική αύξηση των απολύσεων, δεδομένου και του αριθμού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στην Ελλάδα και ταυτόχρονα συντρίβει τις αποζημιώσεις, καθώς οι εργοδότες θα μπορούν απλώς κάνοντας χρήση μιας σύντομης προειδοποίησης να πληρώνουν αποζημιώσεις κατά 50% μικρότερες. Νομοθετεί και ενισχύει την μαύρη παιδική εργασία μέσα από ετήσιες "συμβάσεις μαθητείας" με το 70% της ΕΓΣΣΕ!! για παιδιά από 15 έως 18 ετών!!
  Κατάργηση των ΣΣΕ, απελευθέρωση των απολύσεων, σκλαβιά για την νεολαία, επιστροφή στην φτηνή παιδική εργασία. Ερχονται ακόμη οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών, η στέρηση των υπηρεσιών πρόνοιας, η πλήρης εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας. Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
  Να τους σταματήσουμε τώρα! Ή αυτοί ή εμείς!
  Μας λένε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος. Λένε ψέματα!
  - Μονόδρομος είναι να πάψουν να χαρίζονται τα δισεκατομμύρια από τον ιδρώτα μας για την αποπληρωμή του χρέους στους τραπεζίτες. Να κατευθυνθούν εδώ και τώρα σε αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, σε σταθερή δουλειά για όλους. Να παγώσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, να σταματήσει εδώ και τώρα η συνεχής μείωση της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων, οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, και την Εκκλησία, οι χαριστικές ρυθμίσεις που απάλλαξαν τους εργοδότες από δις ευρώ εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
  - Μόνο έτσι θα υπερασπιστούμε τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Για πλήρη σύνταξη μετά από 30 χρόνια δουλειάς (25 χρόνια για τα βαρέα), ανεξάρτητα από ηλικιακό όριο, και με ανώτερο την ηλικία των 55 και 60 ετών, για γυναίκες και άντρες αντίστοιχα. Για σύνταξη ίση με το 80% του τελευταίου μισθού με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων. Για δημόσια, δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική κάλυψη. Για κατάργηση κάθε μορφής χρηματιστηριακής τοποθέτησης των αποθεματικών των ταμείων. Για να αποδώσουν άμεσα στα ταμεία τα τεράστια ποσά που καταλήστευσαν εργοδότες, τράπεζες και κράτος.
  Εδώ και τώρα ρήξη και ανυπακοή με την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Συντονισμένος αγώνα διαρκείας!
  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  Οι μεγάλες απεργίες στις 5 και τις 20 Μάη, οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, έδειξαν καθαρά, ότι οι εργαζόμενοι απέρριψαν την επαίσχυντη Συμφωνία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την τρόϊκα. Ότι ΜΠΟΡΟΥΝ να ανατρέψουν αυτή την πολιτική, να ξεπεράσουν τις συμβιβασμένες, γραφειοκρατικές πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που για χρόνια διάλεξαν την αγωνιστική απραξία και τη συναίνεση στην κυρίαρχη πολιτική και σήμερα αποδεικνύονται ανίκανες να οργανώσουν ένα νικηφόρο αγώνα.
  Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα προωθεί την ταξική αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, την αποφασιστική κλιμάκωση της πάλης, ώστε το εργατικό κίνημα να παίξει επιτέλους τον ανεξάρτητο, ανατρεπτικό πολιτικό ρόλο που του αρμόζει!. Θέλουμε να συναντηθούμε στο δρόμο του αγώνα με κάθε σωματείο, επιτροπή αγώνα, εργαζόμενο, που θέλει να αγωνιστεί ενάντια στην αντεργατική λαίλαπα. Μακριά από λογικές ταξικής συνεργασίας και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Ανεξάρτητα από κομματική ή παραταξιακή τοποθέτηση. Με σεβασμό στην αυτοτέλεια κάθε σωματείου. Με κέντρο μας την δημοκρατία της εργατικής βάσης, και των γενικών συνελεύσεων. Με διαρκή επιδίωξή μας την κοινή δράση και τον συντονισμό όλων των εργατικών συνδικάτων που θέλουν να αγωνιστούν για την ανατροπή της αντεργατικής καταιγίδας.
  Έτσι μπορεί να οικοδομηθεί ένα διαρκές αντίπαλο δέος, μια πανίσχυρη και μαχητική εργατική ενότητα που θα υψώσει τείχος υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων, αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης σε κάθε εργασιακό χώρο και συνολικά. Με διεθνιστική αλληλεγγύη με τους εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο.
  Αντιπαλεύουμε τις επιλογές Κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ, και απειθαρχούμε στις αντεργατικές πολιτικές τους.
  - Για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Πρόγραμμα Σταθερότητας.
  - Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους - παύση πληρωμών, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΟΝΕ.
  - Για να μην ψηφιστεί το τερατούργημα του ασφαλιστικού και το ΠΔ διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Για τα κοινωνικά, ασφαλιστικά μας δικαιώματα.
  - Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.
  - Για νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.
  - Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.
  Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ο αγώνας για να μην περάσουν οι δραματικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό τερατούργημα Λοβέρδου, είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Με διαδηλώσεις, καταλήψεις, πολυήμερες απεργίες σε κάθε κλάδο και γενικά –και όχι απλά μια 24ωρη ντουφεκιά- να στείλουμε το μνημόνιο-τέρας» και όσους το στηρίζουν στα σκουπίδια της ιστορίας.
  ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΡΙΤΗ 29 ΙΟΥΝΗ
  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στη ΜΥΤΙΛΗΝΗ στα ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ 11:00πμ
  Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 12.06.2010
• 20:16

  Μια οφειλόμενη απάντηση στο ΚΚΕ και τον Ριζοσπάστη

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Είναι η άρνηση της πληρωμής του χρέους «διαχειριστική» πρόταση;
  Δημήτρης Καζάκης,οικονομολόγος,αναλυτής
  
  Στον Ριζοσπάστη της 26ης Μαΐου εμφανίστηκαν δυο σχόλια σχετικά με την πρόταση για την άρνηση της πληρωμής του χρέους και την έξοδο από το ευρώ, την οποία ταυτίζουν με την αναδιαπραγμάτευση του χρέους και έτσι αποφαίνεται ο ανώνυμος αρθρογράφος της εφημερίδας ότι «όσο κι αν καμώνονται και οι μεν και οι δε, ότι οι προτάσεις τους αποτελούν το αντίδοτο στην κρίση, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
  Καμία από τις δύο απόψεις δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την καπιταλιστική κρίση, γιατί καμία από τις δύο δεν συγκρούεται με την πηγή της κρίσης, δηλαδή το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει »
  Αυτό που κάνει εντύπωση είναι η ευκολία με την οποία η πρόταση για άρνηση της πληρωμής του χρέους και έξοδο από το ευρώ ταυτίζεται με μια φιλομονοπωλιακή ανάπτυξη. «Έτσι, προβάλλει ως λύση η έξοδος από την ΕΕ και την ευρωζώνη, η επιστροφή στη δραχμή και η υποτίμησή της. Παράλληλα, μιλούν για έλεγχο της καπιταλιστικής αγοράς - λες και μπορεί να χαλιναγωγηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου στον καπιταλισμό - ως αντίδοτο στην κρίση, για να μην πληρώσει - δήθεν - ο λαός και προτείνουν κρατικό έλεγχο στις τράπεζες, κανόνες στο κεφάλαιο και στην καπιταλιστική αγορά, χρηματοδότηση της βιομηχανίας κλπ.», υποστηρίζει ο ανώνυμος αρθρογράφος του Ριζοσπάστη.
  Στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη της ίδιας εβδομάδας ο Μάκης Παπαδόπουλος επιχειρεί να δώσει «θεωρητική» χροιά στην κριτική της πρότασης , που πάλι την ταυτίζει με την αναδιαπραγμάτευση του χρέους και ισχυρίζεται εξίσου αυθαίρετα ότι «η συγκεκριμένη πρόταση αφήνει στο απυρόβλητο την καπιταλιστική ιδιοκτησία των μονοπωλιακών ομίλων και τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ. Παρά τις αντικαπιταλιστικές κορόνες με τις οποίες επενδύεται από ορισμένους αρθρογράφους, στην πράξη οδηγεί στη διαπραγμάτευση του χρόνου και του τρόπου που θα πληρώσει ξανά η εργατική τάξη για να τονωθεί ο ρυθμός της καπιταλιστικής ανάπτυξης, με επεκτατική δημοσιονομική πολιτική και μοχλό τις κρατικές επενδύσεις, για να συνεχιστούν οι θυσίες των εργαζομένων στο βωμό της ανταγωνιστικότητας. Προτείνει διαφορετική ιεράρχηση στις συμμαχίες της άρχουσας τάξης με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και καλεί το λαϊκό κίνημα να στηρίξει αυτή την επιλογή.» Από πού προκύπτουν όλα αυτά, μόνο ο εν λόγω αρθρογράφος το ξέρει.
  
  Γιατί τσουβαλιάζουν ανόμοια αιτήματα;
  
  Οι συγκεκριμένοι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη επιλέγουν να τσουβαλιάσουν ριζικά διαφορετικά πράγματα. Εκτός κι αν δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι είναι άλλο πράγμα να ζητάς αναδιαπραγμάτευση και άλλο να αρνείσαι το σύνολο του χρέους. Γιατί λοιπόν τσουβαλιάζουν την αναδιαπραγμάτευση του χρέους που προτείνει ο Τσίπρας ή ο Αλαβάνος και μάλιστα χωρίς να αποδέχονται την έξοδο από το ευρώ, με την πρόταση για άρνηση της πληρωμής του χρέους με ταυτόχρονη έξοδο από το ευρώ, όπως προτείνουν π.χ. οι «αριστεροί οικονομολόγοι»; Είναι μήπως ταυτόσημες προτάσεις; Δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για εντελώς διαφορετικά πράγματα, τόσο ως προς την ουσία τους, όσο και ως προς τις πολιτικές που προτείνουν για την έξοδο από την κρίση; Ή μήπως το μόνο που ήθελαν να φτιάξουν ήταν μια καρικατούρα της άποψης και έτσι να την απορρίψουν χωρίς πολλά-πολλά; Τι άλλο όμως αποδεικνύει αυτό εκτός από ένδεια επιχειρημάτων και αδυναμία απάντησης επί της ουσίας;
  Από πού προκύπτει ότι η άρνηση της πληρωμής του χρέους και η έξοδος από το ευρώ μαζί με τις εθνικοποιήσεις και τα άλλα μέτρα πολιτικής χτυπήματος της ασυδοσίας του μεγάλου κεφαλαίου που προτείνονται «κινούνται μέσα στα πλαίσια διαχείρισης του καπιταλισμού»; Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε γιατί η κυβέρνηση και οι δυνάμεις του κεφαλαίου δεν την υιοθετούν σαν πρόταση; Γιατί η κυβέρνηση και το πολιτικό προσωπικό των μονοπωλίων έχουν κηρύξει πόλεμο στην συγκεκριμένη πρόταση, επιχειρώντας να την ταυτίσουν με την πτώχευση και την καταστροφή της Ελλάδας; Μήπως δεν γνωρίζουν το συμφέρον τους; Ή μήπως υπάρχουν «προτάσεις διαχείρισης του καπιταλισμού» που τις πολεμά το ίδιο το κεφάλαιο; Κι αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε δεν είναι επαρκής απόδειξη ότι η συγκεκριμένη πρόταση δεν χωρά στη «διαχείριση του καπιταλισμού»;
  Από πότε το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν οφείλει να έχει άμεσες προτάσεις με σκοπό να χαλιναγωγηθεί το κεφάλαιο ακόμη και μέσα στα γενικά πλαίσια του καπιταλισμού; Από πού προκύπτει ότι με τον αγώνα της η εργατική τάξη δεν μπορεί να επιβάλει ακόμη και πάνω στο γενικό έδαφος του καπιταλισμού μέτρα και κανόνες ενάντια στο κεφάλαιο; Τι άλλο επεδίωκε με την πάλη του δυο αιώνες τώρα το εργατικό κίνημα; Κι αν, παρʼ ελπίδα, πιστέψει σήμερα η εργατική τάξη ότι δεν μπορεί με την πάλη της να χαλιναγωγήσει το κεφάλαιο, τότε γιατί να πιστέψει ότι έχει ελπίδες να αποκρούσει την επίθεση που της γίνεται, ή ότι μπορεί να καλυτερέψει την μοίρα της με τον αγώνα της; Όσο στενεύει κανείς τον ορίζοντα της πάλης και των αιτημάτων της εργατική τάξης, τόσο την καταδικάζει στο περιθώριο της πολιτικής και της ταξικής πάλης, τόσο την καταδικάζει σε εκδηλώσεις απόγνωσης, γενικής διαμαρτυρίας και σε μάχες για την τιμή των όπλων. Αυτό χρειάζεται σήμερα η εργατική τάξη;
  Τι εννοεί ο ΜΠ όταν ισχυρίζεται ότι «η μαχητική προβολή του ριζοσπαστικού πλαισίου πάλης που προτείνουμε (π.χ., πλήρης σταθερή εργασία με 35ωρο - 5ήμερο - 7ωρο, φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου με 45%, κατάργηση στρατιωτικών εξοπλισμών για ανάγκες του ΝΑΤΟ, κλπ.) αποτελεί όρο για να μη νομιμοποιηθεί στη λαϊκή συνείδηση σαν αναγκαία η κυβερνητική πολιτική.» Πώς είναι δυνατόν να θεωρείται ως αντιμονοπωλιακή πολιτική η πάλη για πλήρη σταθερή εργασία, φορολογία του κεφαλαίου, κατάργηση εξοπλισμών του ΝΑΤΟ, κλπ., αλλά η πάλη για άρνηση του χρέους, έξοδο από το ευρώ, εθνικοποιήσεις τραπεζών, παλιών ΔΕΚΟ και υποδομών, κοκ, να θεωρείται φιλομονοπωλιακή; Πώς είναι δυνατόν κλασσικά τρεϊντγιουνίστικα αιτήματα από τον 19ο αιώνα για μισθούς, εργασία, φορολογία και δαπάνες να θεωρούνται αντιμονοπωλιακή πολιτική και μάλιστα «ριζοσπαστικό πλαίσιο πάλης», αλλά το χτύπημα της ιδιοκτησίας του κεφαλαίου, ακόμη και πάνω στο έδαφος του καπιταλισμού, να θεωρείται φιλομονοπωλιακή πολιτική;
  
  Γιατί υποβαθμίζεται το ζήτημα του δημόσιου χρέους;
  
  Οι ανώνυμοι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη προσπερνούν με μεγάλη ευκολία το πρόβλημα του χρέους, σαν να μην υφίσταται, ή τέλος πάντων σαν να μην είναι άξιο λόγου. Ενώ ο ΜΠ μιλά για το «φόβητρο της χρεωκοπίας», λες και η διαδικασία πτώχευσης της χώρας είναι τρικ ή μπλόφα του συστήματος, καταλήγοντας σʼ ένα εντελώς ακατανόητο συλλογισμό: «Εμφανίζει [η πρόταση] σαν κεντρικό ζήτημα το ύψος του δημόσιου χρέους, απομονωμένο απ' τον ταξικό χαρακτήρα της ανάπτυξης, τους παράγοντες που διαμορφώνουν την ανισόμετρη θέση μιας οικονομίας στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα και την αιτία της καπιταλιστικής κρίσης.»
  Αλήθεια, δεν είναι κεντρικό ζήτημα το δημόσιο χρέος; Δεν οφείλει η εργατική τάξη να απαντήσει πολύ συγκεκριμένα σʼ αυτό; Ή πρέπει να ασχοληθεί με άλλα ώστε να αφήσει την «τρόικα» και την κυβέρνηση να προετοιμάσουν με την ησυχία τους την επίσημη πτώχευση της χώρας; Εκτός κι αν επαναστατική πολιτική είναι να καλούμε τον κόσμο κατόπιν εορτής για να αποκρούσει αυτό που έχει ήδη επιβάλλει το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι.
  Με ποιον βασικό μοχλό επιχειρείται σήμερα η πρωτοφανής επίθεση στην εργατική τάξη και στον υπόλοιπο λαό; Δεν είναι το δημόσιο χρέος αυτός ο βασικός μοχλός; Τι είναι εκείνο που συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο σήμερα την κρίση, το σάπισμα και την ολοκληρωτική χρεωκοπία του ελληνικού καπιταλισμού; Δεν είναι το δημόσιο χρέος η πιο παρασιτική, εικονική μορφή κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης; Δεν είναι το δημόσιο χρέος σήμερα που επιτρέπει ακόμη και στον πιο πολιτικά καθυστερημένο εργάτη να καταλάβει άμεσα και πρακτικά όχι μόνο την εκμεταλλευτική φύση του συστήματος, αλλά και τον ιμπεριαλιστικά εξαρτημένο χαρακτήρα του που επιβάλει και την αναπόφευκτη χρεωκοπία του; Πόσες δεκαετίες προσπαθούσαν αριστεροί, κομμουνιστές, μαρξιστές να πείσουν τους εργάτες για την επικείμενη χρεωκοπία του καπιταλισμού με θεωρητικά και πολιτικά επιχειρήματα; Και τώρα μπροστά στα μάτια όλων το σύστημα χρεωκοπεί με τόσο επιδεικτικό τρόπο που αναγκάζει ακόμη και τους εκπροσώπους της άρχουσας τάξης να το παραδεχτούν. Παρʼ όλα αυτά υπάρχουν ορισμένοι σήμερα που αντιμετωπίζουν την χρεωκοπία ως μπλόφα (κατά το γνωστό απόφθεγμα του Τσίπρα, «η χρεωκοπία είναι παραμύθι δίχως δράκο») και κάποιοι άλλοι που σνομπάρουν ως κάτι δευτερεύον το δημόσιο χρέος επειδή, δήθεν, απομονώνει «από τον ταξικό χαρακτήρα της ανάπτυξης.»
  Τι το κοινό έχουν οι δυο φαινομενικά διαφορετικές τοποθετήσεις; Και οι δυο αντιλαμβάνονται τον σύγχρονο καπιταλισμό και μάλιστα τον ελληνικό, με ικανότητες και δυναμισμό που δεν διαθέτει. Τρέφουν τέτοια εμπιστοσύνη στο σύστημα που ούτε τους περνά από το μυαλό ότι όντως χρεωκοπεί στην πράξη κι όχι μόνο στα λόγια και στις θεωρίες, ότι η κρίση του έχει τόσο βαθιά δομικά χαρακτηριστικά που δεν του επιτρέπουν εύκολα να βρει διέξοδο. Γιατί αν νομίζει κανείς ότι με αυτές τις πολιτικές της άγριας λιτότητας, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και γενικά της επίθεσης στην εργατική τάξη, το κεφάλαιο έχει εξασφαλίσει την ανασυγκρότησή του και την έξοδο από την κρίση του συστήματος, τότε λυπούμαστε πολύ αλλά αυταπατάται οικτρά.
  Επιπλέον, όποιος αρνείται να δει το δημόσιο χρέος ως κεντρική αναφορά της κρίσης, τότε αρνείται να αντιληφθεί το ταξικό περιεχόμενό του, λες και πρόκειται απλά για μια δημοσιονομική ανωμαλία του κράτους. Αρνείται να αντιληφθεί ότι το δημόσιο χρέος αποτελεί βασικό μοχλό εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, του λαού και ολόκληρης της χώρας από το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο. Στις μέρες μας ειδικά αντιπροσωπεύει, μαζί με το ιδιωτικό χρέος, την κυρίαρχη μορφή συσσώρευσης και αξιοποίησης του μονοπωλιακού κεφαλαίου διεθνώς. Η υπερχρέωση και η αδυναμία εξυπηρέτησης του δημόσιου δανεισμού δεν συνιστά απλά ένα εξαιρετικά δυσεπίλυτο πρόβλημα για την άρχουσα τάξη και το κράτος της, αλλά υποδηλώνει και την βαθύτερη αδυναμία του συστήματος να ανασυνταχθεί και να ανασυγκροτηθεί με όρους κεφαλαίου. Υποδηλώνει την αδυναμία ολόκληρου του συστήματος να αναπτυχθεί και να αναπαραχθεί με τον τρόπο που το έκανε μέχρι χθες. Η αδυναμία αυτή της άρχουσας τάξης της χώρας φαίνεται και από το γεγονός ότι παραδίδει τις τύχες της, αλλά και του συστήματός της, στα διεθνή όργανα του χρηματιστικού κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Αυτό το νόημα έχει το καθεστώς της νέας κατοχής.
  Έτσι σπρώχνει αντικειμενικά τις πολύ πλατιές μάζες όχι απλά στην κοινωνική διαμαρτυρία, στην οποία εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους οι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη, αλλά στο να αρχίζουν σιγά-σιγά να συνειδητοποιούν την ανάγκη ότι χρειάζεται να ξεμπερδέψουν μια και καλή με το ίδιο το σύστημα. Ότι χρειάζεται να τα βάλουν με ολόκληρο το σύστημα και μάλιστα όχι μόνο με το ντόπιο, αλλά και με το διεθνές. Αυτό αντιπροσωπεύει το αίτημα της άρνησης της πληρωμής του χρέους και της εξόδου από το ευρώ. Έτσι το αντιλαμβάνονται και οι μάζες, σαν να τα βάζεις με την καρδιά του σύγχρονου καπιταλισμού, με το σύστημα κυριαρχίας της διεθνούς χρηματιστικής ολιγαρχίας. Κι έτσι είναι. Γιʼ αυτό και σε ρωτάνε: «τι θα πάθουμε άμα σταματήσουμε να πληρώνουμε το χρέος;». Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η άρνηση της πληρωμής του χρέους μαζί με την έξοδο από το ευρώ θα σημάνει όχι απλά τη σύγκρουση με την άλφα ή την βήτα πολιτική του κεφαλαίου, αλλά την αναμέτρηση με τον σκληρό πυρήνα του συστήματος, τις ίδιες τις αγορές και τους οργανισμούς τους. Αυτός είναι κι ο λόγος που στις μάζες υπάρχουν ακόμη διάφορες φοβίες, δισταγμοί, αμφιβολίες για το αν μπορούμε να τα καταφέρουμε έχοντας απέναντί μας ολόκληρο το διεθνές σύστημα του κεφαλαίου. Μόνο που η ίδια η πορεία της κρίσης και της χρεωκοπίας, μαζί με τη συστηματική ανάλυση της πρότασης στην ουσία της, θα τις πείσουν όχι μόνο ότι μπορούν να το κάνουν, αλλά και ότι οφείλουν να το κάνουν. Διαφορετικά δεν υπάρχει σωτηρία ούτε γιʼ αυτές, ούτε για τη χώρα.
  Επομένως όλες αυτές οι «θεωρίες» που αντιμετωπίζουν το δημόσιο χρέος σαν κάτι δευτερεύον, που αντιλαμβάνονται τις πολιτικές ως κάτι το «προαποφασισμένο» από την άρχουσα τάξη, λες και η κρίση ήταν ή είναι «προαποφασισμένη», που μιλάνε για χρεωκοπία μπλόφα ή «φόβητρο» του συστήματος, που μιλούν γενικά για καπιταλισμό, αντί να μιλούν ειδικά για το πώς πρέπει να τον υπερβούμε σήμερα με όρους μαζών, φανερώνουν αμηχανία και τρόμο μπροστά στα καθήκοντα. Είναι πολύ πιο εύκολο σε μια εποχή που ωριμάζει όλο και περισσότερο η κοινωνική έκρηξη, να μιλά κανείς ενάντια στον καπιταλισμό γενικά, παρά να απαντά συγκεκριμένα στα προβλήματα που θέτει η χρεωκοπία του συστήματος μπροστά στις μάζες. Μόνο που όλα αυτά δεν συνθέτουν τίποτε άλλο εκτός από μια απολογητική των κυρίαρχων πολιτικών, όπως κι αν τα μασκαρέψει κανείς.
  
  Είναι καινούργιο ζήτημα για το εργατικό κίνημα;
  
  Όμως, για κάποιον που γνωρίζει την ιστορία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, κάνει ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση η προσπάθεια να καταγγελθεί η άρνηση της πληρωμής και η έξοδος από το ευρώ με όλα τα συνοδευτικά μέτρα που προτείνονται, ως πρόταση «διαχειριστική του συστήματος»; Δεν γνωρίζουν οι ανώνυμοι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη, αλλά και ο ΜΠ, ότι οι προτάσεις αυτές δεν είναι καινούργιες, αλλά συνυφασμένες με το εργατικό κίνημα, με τις προτάσεις και τη δράση των κομμουνιστών από την εποχή της Λίγκας των Κομμουνιστών;
  Για πρώτη φορά η άρνηση της πληρωμής των κρατικών χρεών εμφανίστηκε ως εργατικό αίτημα την εποχή των δημοκρατικών επαναστάσεων του 1848 στη Γαλλία και αλλού. Ήταν το αίτημα του Γαλλικού προλεταριάτου που υπερασπίστηκε ο Κ. Μαρξ στους Ταξικούς Αγώνες στην Γαλλία, όπου ανέλυσε και την ταξική φύση του κρατικού χρέους. Επιχειρώντας ο Κ. Μαρξ εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής της Λίγκας των Κομμουνιστών, να συνοψίσει το 1850 την εμπειρία των δημοκρατικών επαναστάσεων, συνέταξε μαζί με τον Ένγκελς μια εισήγηση προς τους κομμουνιστές συντρόφους του. Σʼ αυτήν επισημαίνει τα εξής:
  «Είδαμε πώς οι δημοκράτες θα έρθουν στην εξουσία με το επόμενο κίνημα, πώς θα αναγκαστούν να προτείνουν λιγότερο ή περισσότερο σοσιαλιστικά μέτρα. Θα ρωτήσει κανείς τι μέτρα οι εργάτες θα πρέπει να προτείνουν με τη σειρά τους. Στην αρχή του κινήματος, φυσικά, οι εργάτες δεν θα μπορούν ακόμη να προτείνουν απευθείας κομμουνιστικά μέτρα. Όμως, μπορούν:
  1.Να εξαναγκάσουν τους δημοκράτες να παρέμβουν σε όσο το δυνατό περισσότερες σφαίρες από την μέχρι σήμερα υπάρχουσα κοινωνική τάξη πραγμάτων, έτσι ώστε να διαταράξουν την ομαλή πορεία της και να συμφωνήσουν επίσης με την συγκέντρωση όλο και μεγαλύτερων παραγωγικών δυνάμεων, μέσων μεταφοράς, εργοστασίων, σιδηροδρόμων, κλπ., στα χέρια του κράτους.
  2.Θα πρέπει να οδηγήσουν τις προτάσεις των δημοκρατών, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση δεν θα δράσουν με επαναστατικό, αλλά με τυπικά ρεφορμιστικό τρόπο, στα άκρα και να τις μεταμορφώσουν σε απευθείας επίθεση στην ατομική ιδιοκτησία. Έτσι, για παράδειγμα, αν ο μικροαστός προτείνει την εξαγορά των σιδηροδρόμων και των εργοστασίων, οι εργάτες θα πρέπει να απαιτήσουν ότι αυτοί οι σιδηρόδρομοι και τα εργοστάσια θα πρέπει να κατασχεθούν από το κράτος δίχως αποζημίωση μιας και αποτελούν ιδιοκτησία των αντιδραστικών. Αν οι δημοκράτες προτείνουν αναλογική φορολογία, οι εργάτες πρέπει να απαιτήσουν προοδευτική φορολογία. Αν οι δημοκράτες από μόνοι τους προωθήσουν μετριοπαθείς προοδευτικούς φόρους, οι εργάτες πρέπει να επιμείνουν σε φόρους με κλίμακες που ανεβαίνουν τόσο απότομα ώστε το μεγάλο κεφάλαιο να καταστραφεί από αυτές. Αν οι δημοκράτες ζητούν την ρύθμιση των κρατικών χρεών, οι εργάτες πρέπει να απαιτήσουν την κρατική χρεωκοπία. Έτσι, τα αιτήματα των εργατών πρέπει παντού να καθορίζονται από τις παραχωρήσεις και τα μέτρα των δημοκρατών.»1
  Τι εννοεί εδώ με τον όρο κρατική χρεωκοπία ο Κ. Μαρξ; Προφανώς την μονομερή παύση πληρωμών και διαγραφή των κρατικών χρεών. Κι αυτό όχι από μια μελλοντική προλεταριακή εξουσία, αλλά σαν εργατικό αίτημα προς την αστική ή μικροαστική δημοκρατία. Από τότε η άρνηση της πληρωμής των κρατικών χρεών πολιτογραφήθηκε ως ένα από τα κλασσικά δημοκρατικά αιτήματα της εργατικής τάξης. Έτσι το ενσωμάτωσαν στα προγράμματά τους όλα τα μαρξιστικά εργατικά κόμματα από την εποχή της Λίγκας των κομμουνιστών έως την εποχή του Λένιν και της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
  Ήταν μήπως ρεφορμιστής ο Μαρξ; Μήπως έκανε προτάσεις που ήταν «διαχειριστικές του συστήματος»; Τι γνώριζε ο Μαρξ που αγνοούν οι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη; Γνώριζε πολύ καλά ότι η πάλη της εργατικής τάξης μπορεί να βάλει χαλινάρια στο κεφάλαιο, μπορεί να υπονομεύσει το σύστημα ακόμη και μέσα στα πλαίσια μιας αστικής ή μικροαστικής δημοκρατίας. Αρκεί να παλεύει για να επιβάλει όλα εκείνα που απορρίπτουν σήμερα εκ προοιμίου οι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη. Μπορεί η άποψη των ανωνύμων αρθρογράφων και του ΜΠ να είναι αντικαπιταλιστική, αλλά σίγουρα δεν είναι εργατική, ούτε Μαρξιστική.
  
  Τι έγινε στʼ αλήθεια με τους μπολσεβίκους;
  
  Για να δούμε αν είναι Λενινιστική. Ο ΜΠ φαίνεται να έχει θυμώσει που όλοι εμείς οι οπαδοί της «διαχείρισης του συστήματος» τολμήσαμε να χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα του Λένιν και των μπολσεβίκων: «Όταν όμως φτάνουν να παραλληλίσουν την πρότασή τους με την άρνηση των μπολσεβίκων να πληρώσουν τα τσαρικά δάνεια, αποκαλύπτονται. Ξεχνούν μια μικρή λεπτομέρεια: Ποια τάξη έχει κάθε φορά την εξουσία και διαπραγματεύεται το ύψος του χρέους. Δεν ξεχνούν τυχαία αλλά συνειδητά, γιατί σε τελευταία ανάλυση θέλουν να στοιχηθεί το λαϊκό κίνημα «κάτω από ξένη σημαία». Το ΚΚΕ δε θα τους κάνει τη χάρη. Αναδεικνύει σταθερά και ανυποχώρητα τον πραγματικό αντίπαλο με τον οποίο πρέπει να αναμετρηθεί το λαϊκό κίνημα: Την εξουσία των μονοπωλίων.»
  Μάλλον εδώ αποκαλύπτεται ο ίδιος ο ΜΠ, πρώτον, διότι δεν γνωρίζει, ως όφειλε, το παράδειγμα που αναφέρει και, δεύτερον, γιατί εξάγει πάλι συμπεράσματα από το πουθενά. Ποιος σας είπε αγαπητέ ΜΠ ότι όταν κάνουμε αυτή την πρόταση, δεν την κάνουμε με σκοπό να ανοίξει ο δρόμος προς την εξουσία της εργατικής τάξης; Από πού συνάγεται το συμπέρασμα ότι θέλουμε το λαϊκό κίνημα «κάτω από ξένη σημαία»; Πώς είναι δυνατόν όταν ζητάς από την εργατική τάξη να ενώσει το λαό και να ηγηθεί της σωτηρίας της χώρας απαιτώντας την άρνηση του χρέους και την έξοδο από το ευρώ, να σημαίνει ότι έχεις στο μυαλό σου κάτι άλλο εκτός από το να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία; Αλλά ακόμη κι έτσι να είναι, δηλαδή να έχουμε άλλους σκοπούς, είναι ποτέ δυνατόν όταν παλεύεις για την ανάδειξη της εργατικής τάξης σε ηγέτιδα δύναμη του λαού και του έθνους να μην τίθεται εκ των πραγμάτων, αντικειμενικά, θέμα πολιτικής εξουσίας;
  Αλήθεια, ποιον αντίπαλο αναδεικνύει το αίτημα για άρνηση της πληρωμής του χρέους και έξοδο από το ευρώ, αν όχι την εξουσία των μονοπωλίων; Εκτός κι αν οι σύγχρονες τράπεζες, τα επενδυτικά κεφάλαια διεθνώς μαζί με το ΔΝΤ, την ΕΕ, κοκ, δεν αντιπροσωπεύουν την εξουσία των μονοπωλίων και μάλιστα στην πιο ολοκληρωμένη της μορφή.
  Όσο για τον Λένιν και τους μπολσεβίκους θα έπρεπε ο ΜΠ να γνωρίζει ότι το αίτημα της διαγραφής των τσαρικών χρεών δεν ήταν κάτι που το επινόησαν όταν πήραν την εξουσία. Ήταν ένα αίτημα που γεννήθηκε από τα ίδια τα εργατικά σοβιέτ στην επανάσταση του 1905. Δεν ήταν αίτημα καθαρά μπολσεβίκικο, αλλά ένα πλατύ εργατικό δημοκρατικό αίτημα. Σαν τέτοιο το υιοθέτησαν όλες οι φράξεις της Ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας. Και οι μπολσεβίκοι και οι μενσεβίκοι. Μιας και εκείνη την εποχή δεν είχαν ξεχάσει όπως φαίνεται να συμβαίνει σήμερα , ότι σαν αίτημα υπάρχει στις αποσκευές του εργατικού κινήματος από την εποχή της Λίγκας.
  
  Πώς γεννήθηκε το αίτημα στη Ρωσία;
  
  Γνωρίζει ο ΜΠ πώς συγκεκριμένα γεννήθηκε το αίτημα αυτό στη Ρωσία; Πολύ αμφιβάλουμε, γιατί αν το γνώριζε δεν θα τολμούσε να ισχυριστεί όσα έγραψε. Εκτός κι αν δεν παίζει κανένα ρόλο η αλήθεια όταν η σκοπιμότητα επιβάλει να αφοριστεί μια άποψη στο πυρ το εξώτερο. Ας τον πληροφορήσουμε εμείς. Το αίτημα της άρνησης των τσαρικών χρεών διατυπώθηκε για πρώτη φορά όχι από τους μπολσεβίκους, αλλά από το εργατικό σοβιέτ της Πετρούπολης στις 2 Δεκεμβρίου του 1905. Ήταν η εποχή όπου το τσαρικό καθεστώς διαπραγματευόταν, παρά την επικείμενη δημοσιονομική χρεωκοπία του, νέα δάνεια από τις ιμπεριαλιστικές χώρες. Με το «οικονομικό μανιφέστο»2 - όπως το αποκάλεσαν - του σοβιέτ της Πετρούπολης, η εργατική τάξη προειδοποιούσε το διεθνές κεφάλαιο να μην δώσει άλλα δάνεια στο τσαρικό καθεστώς, γιατί η δημοκρατία που θα ανατρέψει τον τσάρο δεν θα αναγνωρίσει τα χρέη του. Εμπνευστής του μανιφέστου ήταν ο Λ. Τρότσκι, πρόεδρος του σοβιέτ, ενώ συντάκτης ήταν ο σύντροφός του εκείνη την εποχή, Α. Πάρβους. Έγινε ομόφωνα δεκτό από το Σοβιέτ και το υπέγραφαν επίσης η Κεντρική Επιτροπή της Πανρωσικής Αγροτικής Ένωσης, η Κεντρική Επιτροπή (μπολσεβίκοι) και η Οργανωτική Επιτροπή (μενσεβίκοι) του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας, η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος των Εσέρων και η Κεντρική Επιτροπή του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
  Να πώς διηγείται το περαστικό ο ίδιος ο Τρότσκι αρκετά χρόνια αργότερα: «Η σύλληψη [του Τρότσκι, σημ. δική μας] συνέβη μια μέρα αφού είχαμε δημοσιεύσει το λεγόμενο οικονομικό μανιφέστο, το οποίο διακήρυττε ότι η δημοσιονομική χρεωκοπία του Τσαρισμού ήταν αναπόφευκτη και διατύπωνε την κατηγορηματική προειδοποίηση ότι τα χρέη που πραγματοποιήθηκαν από τους Ρομανόφ δεν πρόκειται να αναγνωριστούν από το νικηφόρο έθνος. ʽΗ απολυταρχία ποτέ δεν απόλαυσε της εμπιστοσύνης του λαού,ʼ έλεγε το μανιφέστο του Σοβιέτ των Εργατών Αντιπροσώπων, ʽκαι δεν της δόθηκε ποτέ κανενός είδους νομιμοποίηση από τον λαό. Γιʼ αυτό και αποφασίσαμε να μην επιτρέψουμε την εξυπηρέτηση των δανείων που έχει συνάψει η Τσαρική κυβέρνηση η οποία έχει ανοιχτά εμπλακεί σε πόλεμο με ολόκληρο τον λαό.ʼ
  Η Γαλλική Bourse [χρηματιστηριακή αγορά, σημ. δική μας] απάντησε στο δικό μας μανιφέστο λίγους μήνες αργότερα με ένα νέο δάνειο τρια τεταρτα του εκατομμυρίου φράγκα. Ο φιλελεύθερος και αντιδραστικός τύπος γέμισε με σαρκασμό γιʼ αυτή την σημαντική απειλή του Σοβιέτ εναντίον των οικονομικών του Τσάρου και των Ευρωπαίων τραπεζιτών. Τα κατοπινά χρόνια πέτυχαν να ξεχαστεί το μανιφέστο, αλλά αυτό επανήλθε. Η δημοσιονομική χρεωκοπία του Τσαρισμού, που προετοιμάστηκε από ολόκληρη την προηγούμενη ιστορία του, συνέπεσε με την στρατιωτική του κατάρρευση. Αργότερα, μετά τις νίκες της επανάστασης, το διάταγμα του Σοβιέτ των Λαϊκών Επιτρόπων που εκδόθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1918, διακήρυττε την ακύρωση όλων των Τσαρικών χρεών. Αυτό το διάταγμα παραμένει σε ισχύ ακόμη και σήμερα. Είναι λάθος να πούμε, όπως λένε μερικοί, ότι η Οκτωβριανή επανάσταση δεν αναγνωρίζει καμμιά υποχρέωση: τις δικές της υποχρεώσεις η επανάσταση τις αναγνωρίζει πλήρως. Την υποχρέωση που ανέλαβε στις 2 Δεκεμβρίου του 1905, την εκπλήρωσε στις 10 Φεβρουαρίου του 1918. Η επανάσταση έχει κάθε δικαίωμα να υπενθυμίσει στους δανειστές του Τσαρισμού: ʽΚύριοι, είχατε προειδοποιηθεί εδώ και καιρό.ʼ»3
  Πρόκειται για φαντασιοπληξίες του Τρότσκι; Όποιος γνωρίζει την ιστορία της ρωσικής επανάστασης, ξέρει πολύ καλά ότι έτσι έγιναν τα πράγματα. Απόδειξη είναι και το γεγονός ότι όταν το 1930, για πολλοστή φορά, οι ιμπεριαλιστές απειλούσαν την ΕΣΣΔ με αφορμή την ακύρωση των τσαρικών χρεών, η Ιζβέστια, όργανο της σοβιετικής κυβέρνησης, απάντησε σε κεντρικό άρθρο της σύνταξης ως εξής: «Είναι καιρός για τις καπιταλιστικές χώρες να καταλάβουν, μια και καλή, ότι η σοβιετική κυβέρνηση δεν μπορεί να αναλάβει τις υποχρεώσεις της τσαρικής κυβέρνησης. Από την εποχή ακόμη του 1905 όλα τα επαναστατικά κόμματα είχαν προειδοποιήσει το διεθνές κεφάλαιο να μην δώσει κανένα δάνειο στην τσαρική κυβέρνηση. Δεν έχουμε αποστασιοποιηθεί από αυτή τη θέση με κανέναν τρόπο.»4
  
  Πώς το αντιλαμβανόταν ο Λένιν;
  
  Επρόκειτο, λοιπόν, για μια δέσμευση όλων των επαναστατικών κομμάτων της Ρωσίας απέναντι στην εργατική τάξη. Ο τσαρισμός απειλείτο με άμεση δημοσιονομική χρεωκοπία και οι ιμπεριαλιστές επεδίωκαν να τον στηρίξουν με ακόμη περισσότερα δάνεια. Πώς έπρεπε να αντιδράσει η εργατική τάξη και ο λαός της Ρωσίας; Να το προσπεράσει και να πει ότι όταν θα πάρω την εξουσία, τότε θα δω πώς θα λύσω το πρόβλημα; Όχι βέβαια. Η οργανωμένη σε σοβιέτ εργατική τάξη επέβαλλε σʼ όλα τα επαναστατικά κόμματα μια βαριά υποχρέωση.
  Μια υποχρέωση που μόνο οι μπολσεβίκοι αποδείχτηκαν συνεπείς μέχρι τέλους και υλοποίησαν όταν τους δόθηκε η ευκαιρία. Από τον Φλεβάρη του 1917 έως και τον Οκτώβρη, οι μπολσεβίκοι ήταν το μόνο κόμμα που εξακολουθούσε να υποστηρίζει τα αιτήματα του «οικονομικού μανιφέστου» και απαιτούσε να υλοποιηθεί όχι από μια μελλοντική εξουσία του προλεταριάτου, αλλά εδώ και τώρα από το σοβιέτ που έλεγχαν μενσεβίκοι και εσέροι, καθώς και από την προσωρινή κυβέρνηση Κερένσκι. Ήταν το μόνο κόμμα, από όσα είχαν υπογράψει το «οικονομικό μανιφέστο» το 1905, που συνέχιζε πιστά να το υποστηρίζει και μετά τη νίκη του Φλεβάρη του 1917. Ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι γνώριζαν πολύ καλά ότι το ζήτημα της εξουσίας για τις μάζες δεν τίθεται αφεαυτού, από μόνο του ως σύνθημα, αλλά πρώτα και κύρια μέσα από την πάλη για τα αιτήματα εκείνα που έχει αναδείξει η ίδια η εργατική τάξη, για τα αιτήματα δηλαδή που απαντούν άμεσα και πρακτικά από τη σκοπιά των συμφερόντων της στα προβλήματα που έχει μπροστά της η εργατική τάξη, με τους όρους που καταλαβαίνει η ίδια η εργατική τάξη κι όχι η όποια αυτοανακυρηγμένη «πρωτοπορία» της. Κι ένα από αυτά τα προβλήματα, από τα πλέον σοβαρά, ήταν η χρεωκοπία του τσαρισμού και η δανειακή του εξάρτηση από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές χώρες. Επρόκειτο για ένα ζήτημα που ουσιαστικά επισκιαζόταν μόνο από τον παγκόσμιο πόλεμο και τις καταστροφικές συνέπειές του.
  Η σημασία που έδινε ο Λένιν, οι μπολσεβίκοι, αλλά και οι διεθνιστές επαναστάτες της εποχής στο αίτημα της διαγραφής των κρατικών χρεών ώστε να τραβηχτεί η εργατική τάξη στην επαναστατική πάλη εναντίον του ιμπεριαλισμού, ήταν ιδιαίτερη. «Σαν θετικό σύνθημα που τραβάει τις μάζες στον επαναστατικό αγώνα και εξηγεί την ανάγκη των επαναστατικών μέτρων για ʽδημοκρατικήʼ ειρήνη θα πρέπει να ριχτεί το σύνθημα: άρνηση πληρωμής των δημόσιων χρεών.»5 Έτσι έθετε τότε το ζήτημα ο Λένιν, με τον ίδιο τρόπο μπαίνει και από εμάς σήμερα. Η άρνηση της πληρωμής του δημόσιου χρέους απαντάει θετικά από την σκοπιά της εργατικής τάξης στην ανάγκη να τραβηχτεί η μεγάλη μάζα στον αγώνα για άμεσα δημοκρατικά μέτρα ,όπως είναι η έξοδος από το ευρώ, οι εθνικοποιήσεις τραπεζών και βασικών τομέων της οικονομίας, η αναδιανομή πλούτου και εισοδημάτων υπέρ των εργαζομένων, κοκ. , τα οποία κάτω από την επίδραση της ταξικής πάλης μπορούν νʼ ανοίξουν το δρόμο για την επαναστατική ανατροπή. Μόνο έτσι, δηλαδή μόνο μέσα από άμεσα, μεταβατικά, ή ενδιάμεσα μέτρα, μπορεί να τεθεί θέμα εξουσίας με όρους μαζών, με όρους αληθινής κι όχι εικονικής εργατικής τάξης. Όλοι οι άλλοι τρόποι είναι μόνο για να ονειροβατούν όσοι ζουν στον κόσμο τους.
  Επομένως όποιος αρνείται να προτάξει την άρνηση πληρωμής των δημόσιων χρεών, μπορεί να είναι αντικαπιταλιστής, αλλά σίγουρα δεν έχει καμμιά σχέση ούτε με την εργατική τάξη, ούτε με τον Μαρξισμό, ούτε με την Λενινισμό και προπαντός δεν έχει καμμιά σχέση με την πραγματική πάλη ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων και τον ιμπεριαλισμό σήμερα. Κι αυτό γιατί πολύ απλά «όποιος θέλει να τραβήξει προς το σοσιαλισμό από άλλο δρόμο, έξω από τον πολιτικό δημοκρατισμό, θα καταλήξει αναπότρεπτα σε ανόητα και αντιδραστικά συμπεράσματα, τόσο με την οικονομική όσο και με την πολιτική έννοια»6, όπως έγραφε ο Λένιν.
  
  Τι φοβούνται και δεν μιλάνε για άρνηση πληρωμών;
  
  Προς στιγμή ας ξεχάσουμε όσα είπαμε. Ας δεχτούμε όσα ισχυρίζονται οι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη και ιδιαίτερα την αποστροφή του ΜΠ, ο οποίος θέλει την εργατική τάξη να «διαπραγματεύεται το ύψος του χρέους» αφού πάρει την εξουσία. Ας αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι η σοβιετική εξουσία δεν «διαπραγματεύθηκε το ύψος του χρέους», αλλά διέγραψε μονομερώς τα τσαρικά χρέη κι ας έρθουμε στο ζουμί. Εφόσον εμείς δεν καταλαβαίνουμε πώς ταξικά, επαναστατικά, κλπ., πρέπει να μπει το ζήτημα, τότε γιατί αυτοί δεν το βάζουν με τον δικό τους «σωστό» τρόπο; Γιατί στις επίμονες πιέσεις της κυβέρνησης και των δημοσιογραφικών εκπροσώπων του καθεστώτος, «που θα βρούμε τα λεφτά;» δεν απαντούν ότι ο λαός, οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη δεν αναγνωρίζει τα χρέη του συστήματος κι ότι όταν πάρουν την εξουσία θα τα ακυρώσουν. Γιατί δεν απευθύνουν προς τους δανειστές, το ΔΝΤ, την ΕΕ και γενικά την εξουσία των μονοπωλίων, την ίδια προειδοποίηση που απεύθυνε το ρώσικο προλεταριάτο το 1905 όταν διαπίστωσε την επικείμενη δημοσιονομική χρεωκοπία του τσαρισμού; Γιατί είναι πιο επαναστατικό να απαντά κάποιος σαν την ΓΓ της ΚΕ, όταν την ρωτούν στη Βουλή ή στα ΜΜΕ επίμονα «που θα βρούμε τα λεφτά;»:
  «-- Είπατε μεταξύ ευρώ και δολαρίου δεν μπορούμε να επιλέξουμε. Μα, έχουμε ήδη επιλέξει, έχουμε το ευρώ εμείς εδώ.
  -- Μιλάμε για το ΚΚΕ και για τα αντικειμενικά συμφέροντα του λαού.
  -- Ναι, αλλά κι εσείς στο ΚΚΕ με ευρώ συναλλάσσεστε, το εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ.
  -- Και δραχμή να είχαμε δε θα ήταν καλύτερα τα πράγματα.
  -- Συμφωνώ μαζί σας, αλλά λέω πάντως ότι εμείς με το ευρώ είμαστε να το διευκρινίσουμε.
  -- Λέμε ότι γίνεται αυτή τη στιγμή μια διαπάλη ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ, μια σκληρή διαπάλη. Και οι μεν και οι δε δεν παλεύουν για το πώς θα ζήσουν καλύτερα οι λαοί, αλλά τα συγκεκριμένα συμφέροντα, τα ταξικά, ποια θα κυριαρχήσουν. Προηγουμένως έγινε μια συζήτηση για το καμποτάζ...
  -- Εγώ περιμένω να απαντήσετε πρώτα στην ερώτηση της κ. Τρέμη πού θα βρούμε τα λεφτά. Γιατί σας είπε πολύ σωστά ότι στο τέλος του μήνα 10 δισ. θα χρειαστούμε. Εκτός, αν πιστεύετε ότι υπάρχουν τα χρήματα.
  -- Θα σας απαντήσω. Αυτά τα χρήματα, όταν θα τα δανειστεί η ελληνική κυβέρνηση, ποιος θα επωφεληθεί; Θα βρεθούν τα λεφτά, εγώ σας λέω και με επιτόκιο 1%...
  -- Πού θα βρεθούν;
  -- Απ' το Νομισματικό Ταμείο, ή την ευρωζώνη. Η κυβέρνηση - κι εδώ είναι η υποκρισία της ΝΔ και των άλλων κομμάτων - δεν έχει άλλη επιλογή απ' το να δανειστεί χρήματα, για να τα επιστρέψει σ' αυτούς που ενδιαφέρονται να ανεβάσουν την κερδοφορία και την ίδια στιγμή να απελευθερωθεί το όριο απολύσεων, να δουλεύουμε μέχρι τα 70. Η κυβέρνηση, απ' την πλευρά της, καλά κάνει. Ο λαός όμως δεν μπορεί να δεχτεί ότι καλά κάνει η κυβέρνηση.»7
  Είναι αυτή απάντηση; Και μάλιστα ταξική! Κάντε ότι θέλετε με το ευρώ και τα δάνεια, εμένα μʼ ενδιαφέρει ο λαός! Τι άλλο πάει να πει αυτό εκτός από το «εμείς μπορεί να διαμαρτυρόμαστε, αλλά μην ανησυχείτε δεν πρόκειται να σας ενοχλήσουμε σʼ αυτό που πάτε να κάνετε.» Γιατί η ΓΓ δεν έθεσε την άρνηση της πληρωμής των χρεών με τον «σωστό» τρόπο, προτάσσοντας δηλαδή το ζήτημα της εξουσίας, και όχι με τον «διαχειριστικό» τρόπο που υποτίθεται ότι το βάζουμε εμείς; Γιατί αποφεύγει να κάνει έστω και νύξη επί του θέματος; Για βαθύτερους ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους, που απʼ ότι φαίνεται γνωρίζει μόνο η ίδια, ή γιατί πολύ απλά φοβάται να απαντήσει με τρόπο καθαρό στις συνεχείς πιέσεις από το σύστημα εξουσίας; Μήπως η στάση αυτή είναι ένας πολύ εύσχημος, «ταξικός», τρόπος ώστε να αποφύγει όπως-όπως την σύγκρουση με το κυρίαρχο σύστημα εκεί ακριβώς που το πονάει σήμερα περισσότερο; Και σήμερα το σύστημα πονάει σε δυο καίρια ζητήματα, στην άρνηση του χρέους και στην άρνηση του ευρώ. Κι όποιος δεν απαντάει σʼ αυτά καθαρά και ξάστερα βάζει πλάτες στις κυρίαρχες πολιτικές είτε το θέλει, είτε όχι, είτε ντύνει τις θέσεις του με αντικαπιταλιστικό βερμπαλισμό, είτε με ανανεωτικό ευρωπαϊσμό της υποτέλειας και της εθελοδουλίας.
  Τι έλεγε παλιότερα το ΚΚΕ;
  Αλήθεια, τι σχέση έχει αυτή η στάση με ολόκληρη την παράδοση του εργατικού κινήματος, του Μαρξισμού, του Λενινισμού, του ίδιου του ΚΚΕ; Γιατί μπορεί να μην το γνωρίζουν οι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη, αλλά την θέση αυτή για άρνηση της πληρωμής του χρέους ανέδειξε για πρώτη φορά στην ιστορία της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, το ίδιο το ΚΚΕ. Όταν το 1932 η Ελλάδα μπήκε σε αναγκαστικό χρεωστάσιο και παραδόθηκε, όπως σήμερα, στους δανειστές της, το ΚΚΕ διατύπωσε την εξής θέση: «Μπορεί όμως να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση [η πληρωμή των δανείων, σημ. δική μας]; Θα σκύβουμε έτσι το κεφάλι για να δεχόμαστε φόρους πάνω σε φόρους; Θα δεχτούμε αδιαμαρτύρητα να αφαιρεθούν 700 ολόκληρα εκατομμύρια από το αίμα μας, να πληρώσουμε και την τελευταία δραχμή, να κοπεί και το ψωμί μας για να πληρωθούν μια φούχτα βδέλλες, ληστές, ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι; Όχι. Με την επαναστατική μας πάλη, με τη γροθιά μας, μπορούμε να σταματήσουμε τους εκμεταλλευτές. ΟΥΤΕ ΠΕΝΤΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥΣ ΛΗΣΤΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΟΥΣ, ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΣΤΙΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ. Με αυτό το σύνθημα πρέπει να ξεσηκωθούν οι εργάτες, όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας.»8
  Προφανώς το ΚΚΕ εκείνης της εποχής δεν γνώριζε ότι διαπράττει μέγα σφάλμα καθοσιώσεως, ότι προτάσσοντας την άρνηση της πληρωμής των δανείων οδηγείται σε προτάσεις «διαχειριστικές του συστήματος» και άλλα τέτοια φαιδρά. Ούτε φυσικά γνώριζε ότι ακολουθώντας τις εντολές της Κομμουνιστικής Διεθνούς, την παράδοση του διεθνούς εργατικού κινήματος, τις παρακαταθήκες των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν, υιοθετούσε θέσεις που απομόνωναν το κίνημα από τον «ταξικό χαρακτήρα της ανάπτυξης». Ούτε βέβαια διανοήθηκαν ποτέ εκείνοι οι παλιοί κομμουνιστές, που ζούσαν και ανέπνεαν μέσα στην εργατική τάξη, ότι είχαν λάθος να πιστεύουν ότι με την δύναμη της πάλης του εργατικού κινήματος μπορούν να επιβληθούν χαλινάρια στο κεφάλαιο ακόμη και πάνω στο έδαφος του καπιταλισμού. Αν είναι ποτέ δυνατόν, όπως θα αναφωνούσε κι ο σημερινός ανώνυμος αρθρογράφος του Ριζοσπάστη.
  Την άποψη αυτή το ΚΚΕ τη διατήρησε σʼ ολόκληρη την ιστορία του. Το ΕΑΜ στην απελευθέρωση έθεσε θέμα διαγραφής των προπολεμικών χρεών της χώρας, ώστε να μπορέσει να ανασυγκροτηθεί η χώρα προς όφελος του λαού. Στη διάρκεια της ΕΔΑ συνέχιζε να θέτει το ίδιο ζήτημα και ταυτόχρονα ζητούσε να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με τον εξωτερικό δανεισμό της χώρας.9 Στη μεταπολίτευση, το ΚΚΕ επανάφερε το ζήτημα του δημόσιου δανεισμού υποστηρίζοντας τα εξής: «Πρέπει να σταματήσει κάποτε ο αλόγιστος δανεισμός που γίνεται ίσα-ίσα για την κάλυψη του ισοζυγίου πληρωμών. Να σταματήσουμε να δανειζόμαστε ίσα-ίσα για να ξεπληρώνουμε τα προηγούμενα χρέη. Να σταματήσει ο δανεισμός για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών. Να αλλάξει ο τρόπος χρησιμοποίησης των δανείων: Να χρηματοδοτούν τις συγκεκριμένες ανάγκες μιας πραγματικής ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, ανάπτυξη που θα οδηγήσει στο σπάσιμο του φαύλου κύκλου της διεθνούς ιμπεριαλιστικής κερδοσκοπίας.»10
  Μήπως το ΚΚΕ σε ολόκληρη την ιστορία του ήταν ένα κόμμα «διαχείρισης του συστήματος» και οι σημερινοί αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη ήρθαν να αποκαταστήσουν την τραυματισμένη επαναστατική του υπόληψη; Αν είναι έτσι, τότε γιατί δεν το λένε ανοιχτά; Γιατί δεν λένε ανοιχτά στα μέλη του κόμματος ότι το ΚΚΕ της ΚΔ, το ΚΚΕ του ΕΑΜ, το ΚΚΕ της ΕΔΑ, το ΚΚΕ της μεταπολίτευσης, δηλαδή το ΚΚΕ εξ ιδρύσεώς του, ήταν ένα κόμμα υποταγμένο στη «διαχείριση του συστήματος» και μόνο αυτοί κατόρθωσαν να το φέρουν στον «ίσιο δρόμο» της επαναστατικής αρετής και καθαρότητας; Γιατί δεν λένε ανοιχτά ότι χτυπώντας το αίτημα της άρνησης της πληρωμής του χρέους και της εξόδου από το ευρώ, προσπαθούν να ξεμπερδέψουν και με ολόκληρη την ιστορία του ΚΚΕ, με το σύνολο των αιτημάτων, των διεκδικήσεων και των αγώνων του, που σφράγισαν την πορεία του εργατικού και λαϊκού κινήματος της χώρας. Στην ουσία οι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη επιχειρούν, στα μουλωχτά, να επανιδρύσουν το ΚΚΕ ώστε να κρατήσουν από το παλιό κόμμα μόνο τα σύμβολα και την επωνυμία.
  
  Υπάρχουν επαναστατικά και ρεφορμιστικά αιτήματα;
  
  Βγαίνοντας από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι καπιταλιστικές χώρες, ιμπεριαλιστικές και εξαρτημένες, είχαν φορτωθεί με τεράστια κρατικά χρέη. Μοναδική εξαίρεση οι ΗΠΑ, οι οποίες είχαν βγει από τον πόλεμο ως η κύρια πιστώτρια χώρα παγκοσμίως. Τα κρατικά χρέη ήταν τόσο μεγάλα, που ήταν αδύνατο να πληρωθούν και γιʼ αυτό τότε πολλοί αστοί οικονομολόγοι , με πρώτον απʼ όλους τον Τζον Μέϊναρντ Κέινς , είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να υπάρξε�
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.06.2010
• 01:22

  κινητοποίηση

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Η Πρωτοβουλία Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων συνδικαλιστών και εργαζομένων στη Λέσβο καλέι σε συγκέντρωση ενάνται στο ασφαλιστικό έκτρωμα που καταθέτει η κυβέρνηση, το πρόγραμμα σταθερότητας και την επέμβαση του ΔΝΤ στη χώρα μας, το Σάββατο 5 Ιουνίου στις 7.00 το απόγευμα στην πλατεία Σαπφούς
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 31.05.2010
• 12:06

  διαδήλωση ενάντια στην βαρβαρη επίθεση στα καράβια για τη Γάζα

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ Πλατεία Σαπφούς ΣΤΙΣ 7:00 Μ.Μ.Αντιπολεμική Διεθνιστική κίνηση
  
  Με μια πρωτοφανή στα χρονικά τρομοκρατική κίνηση, το κράτος του Ισραήλ προχώρησε σε Πειρατική κατάληψη των πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας καθώς αυτά έπλεαν σε Διεθνή Ύδατα! Δυνάμεις του Ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού επιτέθηκαν εν μέσω καταιγιστικών πυρών ενάντια στους εκατοντάδες αγωνιστές που επέβαιναν στα πλοία με αποτέλεσμα τη μαζική δολοφονία και τον τραυματισμό αυτών. Με ελικόπτερα και ταχύπλοα και με τη χρήση πραγματικών πυρών, επιτέθηκε πρώτα ενάντια στο μεγάλο τουρκικό επιβατηγό σκάφος MAVI MARMARA. Στη συνέχεια, επιτέθηκαν στη «Σφενδόνη», την οποία επίσης κατέλαβαν, όπως και τα δύο τουρκικά φορτηγά και το υπό αμερικανική σημαία Challenger 1. To ελληνικό φορτηγό «Ελεύθερη Μεσόγειος» συνέχισε την πορεία του νότια. Το κάλεσαν να παραδοθεί και οι επιβάτες και το πλήρωμά του αρνήθηκαν. Στη συνέχεια, δυο πολεμικά σκάφη και άλλα δύο μικρότερα μετέφεραν κομάντο του ισραηλινού στρατού, οι οποίοι σκαρφάλωσαν με γάντζους και κατέλαβαν και το ελληνικό σκάφος.
  Η δολοφονική αυτή επίθεση του Ισραήλ, υπό την Ανοχή του ΟΗΕ-ΗΠΑ-Ε.Ε.-κυβερνήσεων στέλνει πολλαπλά μηνύματα. Η Κατοχή της Παλαιστίνης, η διατήρηση των απάνθρωπων Αποκλεισμών και των Τειχών του Αίσχους είναι για τους κατακτητές του Ισραήλ Αδιαπραγμάτευτα. Οι κατά καιρούς ειρηνευτικές συνομιλίες, οι άδικες για τους Παλαιστινίους συμφωνίες με το όπλο στον κρόταφο στυλ Όσλο, οι διάφοροι Οδικοί Χάρτες είναι το προπέτασμα καπνού για να κρυφτούν οι πραγματικές προθέσεις. Το Ισραήλ προχωρά σε Εθνοκάθαρση, παράνομους εποικισμούς που θεωρούνται εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας, και ενορχηστρώνει τη δια του Λιμού και της Παράλογης καθημερινότητας στο μεγαλύτερο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης που γνώρισε η Ανθρωπότητα, τη φυγή των Παλαιστινίων!
  Για αυτό το Ισραήλ σκότωσε και σκοτώνει ξένους αλληλέγγυους αγωνιστές, δολοφονεί παιδιά, προκάλεσε και θα ξαναπροκαλέσει μαζικά εγκλήματα όπως με την Εισβολή στη Γάζα το Δεκέμβριο του 2008, έσπρωξε τους Παλαιστίνιους στον εμφύλιο πόλεμο.
  Ας μην ψάχνουν λοιπόν υποκριτικά τις ευθύνες στους Παλαιστίνιους. Το κλειδί των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή βρίσκεται στα χέρια του Ισραήλ. Για τον απλό λόγο ότι το Ισραήλ είναι ο Δεσμοφύλακας!
  Βαρύτατες όμως είναι και οι ευθύνες ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης. Η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έκαναν τα πάντα για να μπλοκάρουν τον Στόλο της Ελευθερίας, αδιαφόρησαν για την πειρατική επίθεση σε διεθνή ύδατα εναντίον πλοίων που έφεραν την ελληνική σημαία. Το υπουργείο Εξωτερικών δεν απαντούσε ούτε στις εκκλήσεις των επιβατών του σκάφους ούτε στα τηλεφωνήματα μελών της Πρωτοβουλίας. Αρνείται να καταδικάσει την παράνομη κατάληψη πλοίων και την σύλληψη των Ελλήνων Αγωνιστών.
  Ακόμη πιο χυδαία όμως υπήρξε η στάση της αριστερής κυβέρνησης του ΑΚΕΛ στην Κύπρο. Συντάχθηκε ωμά στο πλευρό των Ισραηλινών δολοφόνων, αρνήθηκε τον ελλιμενισμό των πλοίων και απαγόρευσε σε ευρωπαίους βουλευτές - μεταξύ των οποίων 2 Έλληνες-, σε ευρωβουλευτές -1 Κύπριος-, σε δημοσιογράφους, σε πανεπιστημιακούς και σε άλλους πολίτες να αποπλεύσουν, με ιδιωτικά μέσα, από κυπριακό λιμάνι προκειμένου να ενσωματωθούν στην αποστολή ου Freedom Flotilla (Στόλος της Ελευθερίας). Σύμφωνα με τις καταγγελίες των αγωνιστών που επέβαιναν στα πλοία η στάση της κυπριακής κυβέρνησης αποσκοπούσε στο «τραυματισμό» της διεθνής αποστολής, στερώντας την από την «ανθρώπινη ασπίδα» πολλών βουλευτών που επρόκειτο να συμμετέχουν.
  Τους παγίδευσε και τους εγκλώβισε στο νησί, παραβιάζοντας το δικαίωμα τους ως πολιτών που νόμιμα εισήλθαν στο κυπριακό έδαφος, να κινηθούν ελεύθερα και να αποχωρήσουν ελεύθερα δια θαλάσσης προς κάθε νόμιμο προορισμό της επιλογής τους.
  Η αριστερή δηλαδή κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, σε ένα κράτος που το 40% της επικράτειας του κατέχεται παράνομα και το διαπερνά ένα παρόμοιο με της Γάζας Τείχος του Αίσχους, έκανε τα πάντα για να διευκολύνει τη δολοφονική δράση του Ισραήλ λαμβάνοντας ενεργά μέρος στο ισραηλινό σχέδιο αποτροπής της αποστολής.
  Για μια ακόμη φορά γίνεται κατανοητό ότι καταλύτης των εξελίξεων μπορεί να είναι μόνο ο εργατικός διεθνιστικός αγώνας και οι αγώνες αλληλεγγύης των λαών.
  Καλούμε τώρα την ελληνική κυβέρνηση να Διακόψει όλες τις σχέσεις με το Ισραήλ (διπλωματικές-στρατιωτικές-οικονομικές κλπ) και να απελάσει άμεσα τον Ισραηλινό πρέσβη.
  Να Απελευθερωθούν άμεσα οι αγωνιστές του Στόλου της Ελευθερίας, να τους παραδοθούν τα κατειλημμένα πλοία και να τους επιτραπεί η ανεμπόδιστη προσέγγιση στο Λιμάνι της Γάζας για να παραδώσουν την Ανθρωπιστική Βοήθεια.
  Τα αιτήματα του πολύχρονου δίκαιου αγώνα του λαού της Παλαιστίνης πρέπει να αποτελέσουν στόχους του παγκόσμιου εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος.
  Ο αγώνας ενάντια στην καπιταλιστική ιμπεριαλιστική κυριαρχία της Νέας Τάξης Πραγμάτων είναι ενιαίος. Ο εχθρός είναι κοινός. Είναι το μαύρο μπλοκ της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας ΗΠΑ-Ε.Ε., των εθνικών αστικών κυβερνήσεων, του κόσμου του πλούτου.
  Ας μην ξεχνούμε ότι ο παραλογισμός του αστικού κατεστημένου που στρέφει τα αστυνομικά όπλα ενάντια σε 15χρονους αποφυλακίζοντας τους, βρίσκει την προέκταση του στην Ισραηλινή εισβολή στη Γάζα με θύματα εκατοντάδες αθώα παιδιά και Αμάχους.
  ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:02

  Επίθεση του Ισραήλ στα "καράβια για τη Γάζα"

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Όλοι σήμερα στις 7.00 μ.μ. στην διαδήλωση στην Πλατεία Σαπφούς Λίγο μετά τις 5.00 το πρωί της Δευτέρας ο ισραηλινός στρατός επιτέθηκε με πραγματικά πυρά στα πλοία που κατευθυνόταν πρός τη Γάζα. Με ελικόπετρα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκε πρώτα και στη συνέχεια κατέλαβε τα πλοία. Υπό κράτηση οι επιβάτες και τα πληρώματα. Τουλάχιστον 10 νεκροί και αρκετοί τραυματίες. Καταλήφθηκε και το πλοίο της ελληνικής αποστολής "Ελεύθερη Μεσόγειος" και η "Σφενδόνη". Καταγγελία από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αριστερές οργανώσεις και μαζικούς φορείς. Απαιτούμε: -ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΙΒΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ -ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΟΥΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ -ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ -ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ -ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ - Απομονώστε το Ισραήλ, όχι τη Γάζα! - Να μπει τέλος στις στρατιωτικές ασκήσεις της Ισραηλινής αεροπορίας σε ελληνικό εναέριο χώρο!

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 22.05.2010
• 08:58

  Εκδήλωση

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 21.05.2010
• 19:19

  Συνέντευξη Πέτρου Παπακωνσταντίνου

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  PAPAKONSTANTINOU from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 15.05.2010
• 22:27

  ΑΠΕΡΓΙΑ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Η Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων - συλλόγων συνδικαλιστών και εργαζομένων στη
  Λέσβο καλεί σε συγκέντρωση και πορεία την Πέμπτη 20 Μάη, μέρα ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ μπροστά στα κεντρικά Λύκεια, 10.30 το πρωί.
  *Να ανατραπεί το πρόγραμμα
  σταθερότητας
  *Όχι στο νομοσχέδιο που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:22

  Περί κρίσης!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Η κρίση του καπιταλισμού και κάποιες βιώσιμες λύσεις από τον Rick Wolff - The from dimitris meletis on Vimeo.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 12.05.2010
• 19:58

  Διαδήλωση!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Η Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων - συλλόγων συνδικαλιστών και εργαζομένων στη Λέσβο καλέι σε συγκέντρωση και πορεία την Παρασκευή 14 Μάη, 6.30 το απόγευμα μπροστά στα κεντρικά Λύκεια.
  - Να ανατραπεί το πρόγραμμα σταθερότητας
  - Όχι στο νομοσχέδιο που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση
  
  ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 05.05.2010
• 22:48

  ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΥΡΙΟ 6 ΜΑΗ, 6.30 μ.μ. ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ. ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ. ΚΑΛΕΙ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ - ΣΥΛΛΟΓΩΝ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 04.05.2010
• 12:13

  ΑΠΕΡΓΙΑ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.05.2010
• 17:45

  το DDT

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 02.05.2010
• 21:22

  κανένα κωλοκάναλο δεν είδε την πορεία αυτή

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:57

  δήλωση της αντιπροσώπου των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στο ΔΣ της ΔΟΕ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  της Ρέππα Ντίνας,
  εκπροσώπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε. στο Δ.Σ. της ΔΟΕ,
  www.paremvasis.gr
  
  Η ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΙΟ ΣΦΟΔΡΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
  
  ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-Ε.Ε.-ΔΝΤ
  
  Για ένα εργατικό «Δεκέμβρη» ανατροπής και νίκης
  
  Είναι πια φανερό. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με Αρμαγεδώνα.
  Και δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ο καπιταλισμός μαστίζεται από μια πρωτόγνωρη στην ιστορία του κρίση. Για να κυριαρχήσουν στον ανελέητο ανταγωνισμό των κεφαλαίων, για να έχουν τα ποσοστά κέρδους που τους είναι απαραίτητα για να αναπαράγονται, αποφάσισαν να μειώσουν το εργατικό κόστος μετατρέποντάς μας σε σύγχρονους δούλους του 21 αιώνα. Εργαζόμενους των λίγων ευρώ το μήνα, χωρίς ασφάλεια, ασφάλιση, δώρα, άδειες, χωρίς το παραμικρό δικαίωμα. Όλη η καπιταλιστική δύση επιδιώκουν να μετατραπεί σε τρίτο κόσμο. Ας μην υπάρχουν αυταπάτες. Αυτός είναι ο τελικός στόχος και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Οι εργαζόμενοι εδώ αντιμετωπιζόμαστε ως πειραματόζωο για να μετρήσουν αν ο στόχος μπορεί να εξαπλωθεί χωρίς σοβαρούς κλυδωνισμούς κι επικίνδυνες κοινωνικές αναταράξεις σε όλη την καπιταλιστική δύση, σε Ευρώπη κι Αμερική. Η απόφαση για την παραπομπή στο Δ.Ν.Τ. δεν αποτελεί αποτέλεσμα της αύξησης των κερδοσκοπικών παιχνιδιών και των επιτοκίων δανεισμού αλλά συνειδητή και σχεδιασμένη επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, σε πλήρη συνεργασία με Ν.Δ. και ΛΑΟΣ. Ελληνικό και ξένο κεφάλαιο, διεθνείς κερδοσκόποι, Γερμανία κι Αμερική, τρίβουν τα χέρια τους με τη συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση. Η κόλαση των εργαζομένων είναι ο δικός τους παράδεισος.
  
  Καμία σχέση δεν έχουν με το χρέος οι αποφάσεις αυτές. Τα νούμερα τα λένε όλα. Ο δανεισμός των 120 δις είναι μέρος των τόκων της επόμενης τριετίας. Αμέσως μετά η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους τόκους των δανείων που παίρνει τώρα. Αν αποδεχτούμε τη λογική ότι οι εργαζόμενοι θα πληρώσουμε τα βάρη τότε πρέπει να αποδεχτούμε τη ραγδαία μείωση των μισθών μας για πάντα και χιλιάδες απολύσεις στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα. Ποια νέα μέτρα θα ακολουθήσουν για να χορτάσει η λερναία ύδρα; Τα κεφάλια είναι πολλά και δε χορταίνουν παρά μόνο αν πάρουν ότι με αγώνες κατακτήθηκε εδώ κι έναν αιώνα. Το Μάη μήνα καλούμαστε να πληρώσουμε το ομόλογο της Ολυμπιάδας(!!!). Αυτής που φούσκωσε από «εθνική» υπερηφάνεια τις τσέπες των μεγαλοεργολάβων και των Ελλήνων και ξένων μεγαλοκαρχαριών και τους εργαζόμενους με «εθνική» αποχαύνωση που τώρα ζητάει να πληρωθεί.
  
  Φοβηθήκαμε να αντιδράσουμε στον πρώτο γύρο της επίθεσης. Αναρωτηθήκαμε μήπως η χώρα θέλει στήριξη. Φοβηθήκαμε ότι η απεργία δε θα είχε αποτέλεσμα και πιστέψαμε ότι διακυβεύονται απλώς τα χρήματα των απεργιακών ημερών. Τώρα βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τα αποτελέσματα της αμηχανίας, του φόβου, της αδράνειας.
  
  Η κυβέρνηση υπέγραψε την καταδίκη μας:
  
  Στο δημόσιο τομέα
  Στους μισθούς
  ΜΕΙΩΣΗ 25% ΜΕ 30% ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ!!!
  • Στα 250 ευρώ περιορίζεται το δώρο Πάσχα και το επίδομα αδείας, ενώ το δώρο των Χριστουγέννων στα 500 ευρώ για τους δημοσίους υπαλλήλους (όσοι παίρνουν μεικτές αποδοχές 3.000 ευρώ ο 13ος και 14ος μισθός κόβονται τελείως)
  • Μείωση ακόμα 8% στα επιδόματα του δημοσίου και 3% στις αποδοχές των ΔΕΚΟ
  • Τριετές πάγωμα των μισθών
  ΔΕΝ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΝ ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ
  • Νέο ενιαίο μισθολόγιο για το δημόσιο τομέα από το 2011 με στόχο τη μείωση των βασικών μισθών και τη διαφοροποίηση παλιών και νέων εργαζομένων
  
  Στις συντάξεις
  • Στα 200 ευρώ περιορίζεται το δώρο Πάσχα και το επίδομα αδείας ενώ στα 400 ευρώ το δώρο των Χριστουγέννων για τους συνταξιούχους του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα(όσοι παίρνουν μεικτή σύνταξη 2.500 ευρώ, ο 13ος και 14ος μισθός κόβονται τελείως)
  • Νέα μείωση των συντάξεων μέσω επιβολής του ΛΑΦΚΑ. - Οι συντάξεις παγώνουν για τρία χρόνια
  
  Στον ιδιωτικό τομέα
  ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ
  Αύξηση του ορίου των απολύσεων - Μείωση των αποζημιώσεων
  Μείωση της υπερωριακής αποζημίωσης - Χτύπημα των κατώτερων αποδοχώ
  
  Ασφαλιστικό
  ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
  ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΕΠΙΔΟΜΑ ΕΝΔΕΙΑΣ
  • Υπολογισμός της σύνταξης με βάση το μέσο όρο των αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου!!!!!
  • Εισάγεται μηχανισμός «αυτόματης προσαρμογής των ορίων ηλικίας στο προσδόκιμο ζωής» που σημαίνει ότι όσο αυξάνεται το όριο ζωής, θα αυξάνεται και το όριο συνταξιοδότησης!!!!!
  • Από το 2011 η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών-γυναικών, με τριετή περίοδο προσαρμογής.
  • Αυξάνεται η ελάχιστη περίοδος εισφορών από τα 37 στα 40 έτη έως το 2015
  • Μειώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία σε τρία.
  • Περιορίζεται η πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξάνεται το ελάχιστο όριο στα 60 έτη
  • Ενισχύεται η ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και συντάξεων
  • Επέρχονται περικοπές στη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών
  • Ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για άτομα άνω των 65 ετών, με βάση εισοδηματικά κριτήρια
  
  Ραγδαία αύξηση των τιμών των προϊόντων
  • Αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, 11% και 5,5%
  • Αύξηση 10% της φορολογίας στα καύσιμα, στα ποτά και στα τσιγάρα
  • Αύξηση αντικειμενικών αξιών
  • Επιβολή πράσινων τελών
  • Αναστέλλεται η χορήγηση της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης
  
  ΚΙ ΑΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
  Δημιουργείται ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας όπου η Ε.Ε. και το ΔΝΤ θα ενισχύει τις τράπεζες ώστε να μη χάσουν την χρηματοπιστωτική της ικανότητα ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΩΡΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ
  
  Συμφώνησαν ακόμη:
  • Το δάνειο είναι τριετές και δίνεται σταδιακά με κριτήριο την πιστή τήρηση των αριθμητικών αποτελεσμάτων των μέτρων
  • Η παρακολούθηση γίνεται κάθε τρεις μήνες
  
  Έκρυψαν ότι:
   Μέρος του δανείου είναι για να αποπληρωθούν οι τόκοι.
   Το δάνειο δημιουργεί νέους δυσβάστακτους τόκους
   Τα μέτρα δεν τελείωσαν. Κάθε φορά που οι αριθμοί δεν τους βγαίνουν, (π.χ. ο ΦΠΑ που υπολογίζουν να εισπράξουν το πιο πιθανό είναι να μην τους βγει αφού θα πέσει σίγουρα η κατανάλωση με τόση φτώχια που θα υπάρξει) θα μας καλούν και σε νέα μέτρα για τη «σωτηρία» της πατρίδας
   Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα θα βρεθούν εντός των επόμενων λίγων μηνών αντιμέτωποι με το κόψιμο των δώρων. Δεν τα κόβουν όλα μαζί γιατί προσπαθούν να συγκρατήσουν τη γενικευμένη λαϊκή οργή, για να αποφύγουν έναν εργατικό Δεκέμβρη
  
  Δεν υπάρχουν περιθώρια άλλης καθυστέρησης. Κάθε μέρα που περνάει τους ανοίγει ακόμα περισσότερο την όρεξη. Δεν είναι τυχαίο ότι άνοιξε η συζήτηση για κόψιμο αργιών (που δεν αποκλείεται να περιλαμβάνει και το Σάββατο), για διεύρυνση του εργάσιμου χρόνου, για μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, για κατάργηση της μονιμότητας. Οι εκπαιδευτικοί θα βρεθούμε πολύ σύντομα αντιμέτωποι με την αύξηση του διδακτικού κι εργασιακού ωραρίου, το κόψιμο των διακοπών, την αχαλίνωτη ασυδοσία της δικής μας εργοδοσίας, που δεν είναι άλλη από το Υπουργείο και τους πραίτορες του.
  
  Οι εργαζόμενοι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ιστορικού χαρακτήρα αποφάσεις για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας. Θα αποδεχτούμε με μοιρολατρία και ραγιαδισμό το δρόμο της Ιφιγένειας για να πνεύσει ούριος άνεμος στα πανιά της οικονομικής ελίτ και των ισχυρών του κόσμου ή θα διεκδικήσουμε τη ζωή και την αξιοπρέπεια μας;
  ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ/ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
  ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
  ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
  ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
  ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΩΡΕΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
  Γενικευμένος πανεργατικός ξεσηκωμός.
  Λουκέτο στο δημόσιο τομέα.
  Διακλαδικός, συντονισμένος απεργιακός αγώνας διάρκειας τώρα με συλλαλητήρια και μπλοκάρισμα σοβαρών υπηρεσιών της κρατικής λειτουργίας με αποφασιστικού χαρακτήρα καταλήψεις.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 20.03.2010
• 09:50

  Πες τα χρυσόστομε!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 04.03.2010
• 19:40

  Θα μας φάνε οι ανθρωποφάγοι

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.03.2010
• 14:28

  άνευ σιέλου!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Το σύστημα κάνει ρεμπούτ. Ότι περισσεύει θα καταστραφεί. Υπάρχει ελπίδα; Οι χούντες δεν πέφτουν μόνες τους...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 27.12.2009
• 17:18

  Ευχές!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 17:18

  Ευχές!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 07.12.2009
• 19:45

  εκδηλώσεις από τους μανιταρόφιλους

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Τριήμερο εκδηλώσεων.
  Στα μονοπάτια των μαγισσών 2009
  
  
  Η Νομαρχία Λέσβου και ο μυκητολογικός περιβαλλοντικός σύλλογος "Μανιταρόφιλοι Λέσβου" διοργανώνουν τριήμερο εκδηλώσεων με θέμα τη γνωριμία με τα μανιτάρια του νησιού μας και την προστασία τους. Οι εκδηλώσεις διοργανώνονται σε συνεργασία με τον ΟΓΕΕΚΑ "Δήμητρα", το Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και το Εργαστήριο Κοινωνιολογίας του Ελεύθερου Χρόνου και του Αθλητισμού (ΕΚΝΕΧΑ)
  
  Πρόγραμμα
  
  Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου. Αρχοντικό Γεωργιάδη
  6.30 Εγγραφές - χαιρετισμοί
  7.00 έναρξη του Σεμιναρίου «Αναγνώριση και διαχείριση των αυτοφυών μανιταριών του τόπου μας». Ομιλητές Ηλίας Πολέμης (μυκητολόγος ερευνητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας, Δημήτρης Δήμου (γεωπόνος – μυκητολόγος)
  10.00 δεξίωση
  Στο χώρο θα λειτουργήσει έκθεση φωτογραφίας μελών και φίλων του συλλόγου.
  
  Σαββάτο 12 Δεκεμβρίου
  Εξόρμηση για συγκέντρωση δειγμάτων. Μικρή Λίμνη, διασταύρωση Αχλαδερής 11.00 π.μ – 2.00 μμ
  
  Κυριακή 13 Δεκεμβρίου
  Τμήμα Περιβάλλοντος, Λόφος Πανεπιστημίου, 11.00 π.μ. Αναγνωρίσεις δειγμάτων, σεμινάριο μικροσκοπικής αναγνώρισης.
  
  Το σεμινάριο και η επιστημονική στήριξη εντάσσεται στα πλαίσια των σχετικών δραστηριοτήτων του ΟΓΕΕΚΑ "Δήμητρα", η αίθουσα μικροσκοπίων και ο εξοπλισμός ευγενικά παραχωρείται από το Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το ΕΚΝΕΧΑ συμπράττει με ερευνητική καταγραφή για την ενασχόληση με τα μανιτάρια, ενώ η Νομαρχιακή Αυτοδιοίηση Λέσβου χρηματοδότησε το σύνολο των εκδηλώσεων. Η εκτύπωση των φωτογραφιών είναι μια προσφορά της Lesvos Kodak express (Ζ. Σαλβαράς-Λ.Μπαλασής).
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 23.11.2009
• 19:32

  ΑΜΛΕΤ Β' στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 στις 9:00 μ.μ.

  Δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης

  "Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας… Τα πράγματα και πάλι, δεν ήταν όπως φαίνονταν. Ήταν δράμα ή κωμωδία; Το Σαιξπηρικό κείμενο χρειάστηκε να ανατραπεί για ν’ αποκαλυφθούν τα κίνητρα της δράσης των ηρώων. Το μυστήριο λύθηκε στο υπόγειο του Εργαστηρίου Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου και πρόκειται να ανακοινωθεί."

  
  

  
  

  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  

  Άμλετ Β

  του Σαμ Μπόμπρικ

  
  

  επιμέλεια μετάφρασης: Στράτος Γεωργούλας

  Σκηνοθεσία: Ελένη Ζάχου

  παίζουν με σειρά εμφάνισης

  Φραντσίσκο……………. Μαρία Γερούλια

  Οράτιος………………... Γιώργος Σαραγάς

  Φάντασμα……………. Δήμος Σαραντίδης

  Μπερνάρντο…………..Texenery Gonzales

  Κλαύδιος……………. Αριστείδης Σγατζός

  Πολώνιος…………. Χρήστος Κουρούτζας

  Γερτρούδη…………Έλενα Περδικοπούλου

  Λαέρτης……………………… Νίκος Ρίνης

  Άμλετ..........................Στράτος Γεωργούλας

  Οφηλία……………… Αναστασία Τσάτσου

  Ρόζενκραντζ………..……….Ζήνα Μαύρου

  Γκίλντενστερν……………Μαίρη Μπλέτσα

  Νεκροθάφτης………... Νέστορας Μάτσος

  Φωτισμοί: Κωνσταντίνα Μπελτέκη

  Ήχος: Άννα Αραμπατζή
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 09.11.2009
• 23:49

  Θέσεις. Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις νήσος το τεύχος 109 (Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2009) της τριμηνιαίας επιθεώρησης οικονομικής και πολιτικής θεωρίας Θέσεις.
  Στο τεύχος αυτό των Θέσεων η Συντακτική Επιτροπή εστιάζει στην πολιτική συγκυρία που διαμορφώθηκε μετά τις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ (Η ευκαιρία στην αυταπάτη. Η νέα μεταπολίτευση και η «ανυπόστατη κρίση») (Το κείμενο είναι συνημμένο στο παρόν e-mail ως Editorial109).
  Στη συνέχεια δημοσιεύουμε το κείμενο του Alain Badiou, Η ιδέα του κομμουνισμού, τη σημαία του οποίου επισημαίνει στην Παρουσίασή του ο Δημήτρις Βεργέτης.
  Ακολουθούν τέσσερα άρθρα τα οποία, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, προσεγγίζουν το ζήτημα της κατανόησης και διαχείρισης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που βρίσκεται σε εξέλιξη:
  Δημήτρης Σωτηρόπουλος: Ανιχνεύοντας τις ρίζες και τα όρια του «αριστερού» κεϋνσιανισμού. (Λίγα λόγια για τη μετάφραση του Keynes), John Maynard Keynes: Εθνική αυτάρκεια, Δημήτρης Σωτηρόπουλος: Για τη μετάφραση του Krugman, Paul Krugman: Πώς τα πήγαν τόσο χάλια οι οικονομολόγοι;
  Έπεται η συνοπτική παρουσίαση από τον Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο της θεωρίας της αξίας του Μαρξ: Το μυστικό του καπιταλισμού. (Σημείωση για τη θεωρία της αξίας του Μαρξ).
  Στη συνέχεια της ύλης του τεύχους, ο Παναγιώτης Σωτήρης εστιάζει στην πολιτική και ιδεολογική διαχείριση της πανδημίας γρίπης Η1Ν1 (Πολιτικές της αρρώστιας και του φόβου), ενώ ο Γιώργος Παστιάδης παρουσιάζει και αναλύει τα στοιχεία μιας πρόσφατης εμπειρικής έρευνας: Ιδεολογική αυτοτοποθέτηση Αριστερά-Δεξιά. Διερευνώντας με ποσοτικές μεθόδους το νέο κοινωνικό τοπίο.
  Ακολούθως δημοσιεύονται δύο κείμενα τα οποία γράφτηκαν με αφορμή το πρόσφατο βιβλίο της Τζίνας Πολίτη, Λόγοι, Αντίλογοι, Σατιρικά. Η γραφή (μου) ως πολιτική πράξη, τα οποία αναφέρονται ευρύτερα στη θεωρητική και πολιτική σημασία του έργου της συγγραφέως. Η ύλη του τεύχους ολοκληρώνεται με τη βιβλιοκριτική του Ιωάννη Ν. Μαρκόπουλου για το βιβλίο του Ευτύχη Μπιτσάκη, Η Εξέλιξη των Θεωριών της Φυσικής.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 05.11.2009
• 00:13

  Έφυγε από τη ζωή στα 101 ο Κλοντ Λεβί-Στρος

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  
  

  
  

  Κλοντ Λεβί–Στρος : Αμφισβητίας του δυτικού πολιτισμού

  
  

  Πλήρης ημερών έφυγε ο Κλοντ Λεβί-Στρος, ο Γάλλος φιλόσοφος που θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ανθρωπολογίας. Το θάνατό του ανακοίνωσε η Γαλλική Ακαδημία, χωρίς όμως να προχωρήσει σε λεπτομέρειες. Έτσι δεν έγινε γνωστό πότε ακριβώς πέθανε, ούτε τα αίτια. Γεννημένος το Νοέμβριο του 1908 στις Βρυξέλλες, ο Κλοντ Λεβί-Στρος, θεμελιωτής της δομικής ανθρωπολογίας, αναμόρφωσε την επιστήμη του, εισάγοντας νέες ιδέες όσον αφορά τη συμπεριφορά και τη σκέψη στις σύγχρονες κοινωνίες. Η κεντρική ιδέα όμως της έρευνάς του συνοψίζεται στην εξής φράση: «Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν». Από τα πιο γνωστά έργα του είναι τα βιβλια «Θλιβεροί Τροπικοί», «Φυλή και ιστορία», «Άγρια σκέψη» και «Μνήμες μακρινές και πρόσφατες». Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε ένα λιτό διαμέρισμα στο Παρίσι.

  Η αιχμηρή κριτική στον ουμανισμό από τον ανθρωπολόγο και στοχαστή Κλοντ Λεβί–Στρος αποδεικνύεται δραματικά επίκαιρη Κορυφαία μορφή στο πεδίο της εθνολογίας, φιλόσοφος και ερευνητής με ασίγαστη περιέργεια, ο Κλοντ Λεβί-Στρος επηρέασε όσο λίγοι τις σύγχρονες αντιλήψεις για την κοινωνία και τον πολιτισμό. Η αιχμηρή κριτική του στη «δυτικοκεντρική» ιδεολογία –που ταυτίζει την πολιτισμένη ανθρωπότητα με τη Δύση και θεωρεί όλους τους άλλους πολιτισμούς υποδεέστερους– προκάλεσε και αμφισβητήθηκε, το έργο του ωστόσο τον καθιέρωσε ως έναν από τους μεγάλους ανανεωτές της ανθρωπολογικής σκέψης. Φέτος τον Νοέμβριο ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 100ά του γενέθλια, και η επέτειος –σπάνια «εκατονταετηρίδα εν ζωή»– δίνει την ευκαιρία να εκτιμηθεί η μακρόχρονη προσφορά του στο φως των σημερινών εξελίξεων. Εχοντας διανύσει τον ταραγμένο 20ό αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 21ου, ο Κλοντ Λεβί-Στρος περνά το λυκόφως της ζωής του μένοντας σε απόσταση από τον δημόσιο χώρο. Στις αρχές του 2005, σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του στη γαλλική τηλεόραση, είχε εκφράσει την ανησυχία του για την εξέλιξη του σημερινού κόσμου: «Παρατηρώ τις καταστροφές που γίνονται… Την τρομακτική εξαφάνιση ζωντανών ειδών, είτε είναι ζώα είτε φυτά – αλλά και το ίδιο το γεγονός ότι το ανθρώπινο είδος ζει σ’ ένα καθεστώς εσωτερικής δηλητηρίασης. Σκέφτομαι το παρόν και τον κόσμο στον οποίο τελειώνω τις μέρες μου. Και δεν τον αγαπώ αυτόν τον κόσμο». Ο Κλοντ Λεβί-Στρος γεννήθηκε το 1908 στις Βρυξέλλες, όπου οι γονείς του, Γάλλοι εβραϊκής καταγωγής, έμεναν προσωρινά λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του πατέρα του – ήταν ζωγράφος πορτρέτων, επάγγελμα σε παρακμή λόγω της διάδοσης της φωτογραφίας, και είχε αναλάβει μερικές παραγγελίες στη βελγική πρωτεύουσα. Επιστρέψανε στο Παρίσι το 1914, και το 1927 ο νεαρός Κλοντ άρχισε τις σπουδές του στη Σορβόννη. Ανήσυχο πνεύμα, ξεκίνησε σπουδάζοντας νομικά, σύντομα όμως τα εγκατέλειψε για τη φιλοσοφία, ενώ παράλληλα ερχόταν σ’ επαφή με «εξωπανεπιστημιακά» ρεύματα σκέψης, κυρίως τον φροϋδισμό και τον μαρξισμό. Αποφοιτώντας, δίδαξε δύο χρόνια σε λύκειο, μέχρι που δέχτηκε μια πρόσκληση που θα άλλαζε τον ρου της ζωής του: αποφάσισε να συμμετάσχει σε μια γαλλική πολιτιστική αποστολή στη Βραζιλία, όπου θα δίδασκε ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο. Στους «Θλιβερούς τροπικούς» Στη διάρκεια της παραμονής του στη Βραζιλία –από το 1935 ώς το 1939– ανέλαβε την πρώτη του επιτόπια εθνογραφική έρευνα, ταξιδεύοντας στο Μάτο Γκρόσο και στην Αμαζονία. Εμεινε κατά διαστήματα σε χωριά ιθαγενών που ζούσαν μέσα στο τροπικό δάσος, μελετώντας από κοντά την κοινωνική δομή τους, τα έθιμα, τη σχέση τους με τη φύση, τις αντιλήψεις τους για τη ζωή και τον θάνατο, ενώ παράλληλα παρατηρούσε τις καταστρεπτικές συνέπειες που ήδη ασκούσε η παρέμβαση του δυτικού πολιτισμού στις ιθαγενικές κοινότητες. Το εθνογραφικό υλικό που συγκέντρωσε τότε αποτέλεσε τον κορμό των ανθρωπολογικών του αναλύσεων. Και η εξιστόρηση των εμπειριών του στη Βραζιλία έμελλε να εδραιώσει, πολλά χρόνια αργότερα, τη φήμη του ως συγγραφέα και διανοούμενου πέρα από το αυστηρά επιστημονικό πεδίο της εθνογραφίας. Στο αυτοβιογραφικό δοκίμιο «Θλιβεροί τροπικοί», που εκδόθηκε το 1955, συνδύασε τη συναρπαστική αφήγηση, τον φιλοσοφικό στοχασμό και την εθνολογική ανάλυση των λαών της Αμαζονίας, δημιουργώντας ένα αριστούργημα. Οι υπεύθυνοι του Βραβείου Γκονκούρ εκείνη τη χρονιά εξέφρασαν τη λύπη τους που δεν μπορούσαν να απονείμουν το βραβείο μυθιστορήματος στον Λεβί-Στρος γιατί, τεχνικά, το βιβλίο δεν ανήκε στην κατηγορία των έργων μυθοπλασίας. Στρουκτουραλισμός Με την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψε στη Γαλλία και υπηρέτησε ως λοχαγός στον γαλλικό στρατό, το 1939-40. Οταν η Γαλλία καταλήφθηκε από τους Γερμανούς, έφυγε για τη Νέα Υόρκη όπου του προσφέρθηκε μια θέση στο ανθρωπολογικό τμήμα του New School for Social Research. Η αμερικανική μεγαλούπολη είχε γίνει καταφύγιο για πλήθος Ευρωπαίους επιστήμονες και καλλιτέχνες και ο Λεβί-Στρος είχε την ευκαιρία να συναναστραφεί με ανθρώπους που μοιράζονταν τα πολλαπλά του ενδιαφέροντα. Εκεί ήρθε σε επαφή με νέες εξελίξεις στον χώρο των θετικών επιστημών (κυβερνητική, νέα μαθηματικά) και συνδέθηκε με τον διάσημο γλωσσολόγο Ρόμαν Γιάκομπσον, μέλος της στρουκτουραλιστικής Σχολής της Πράγας. Οι αναλύσεις του Γιάκομπσον για τη δομή της γλώσσας άσκησαν μεγάλη επιρροή στον Λεβί-Στρος. Χρησιμοποίησε τις αρχές της στρουκτουραλιστικής γλωσσολογίας για να διερευνήσει τη λανθάνουσα δομή των κοινωνικών φαινομένων. Υποστήριξε ότι, παρά τις διαφορές που διαπιστώνονται σε πρώτο πλάνο, όταν γίνεται σύγκριση μεταξύ κοινωνιών, αν η μελέτη προχωρήσει σε βαθύτερο επίπεδο εμφανίζονται κοινά σχήματα, αυτό που αποκάλεσε «πολιτισμικές σταθερές». Μια από αυτές τις «πολιτισμικές σταθερές» που μελέτησε με ιδιαίτερη προσοχή είναι η απαγόρευση της αιμομιξίας, που ισχύει σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες. Σε έργα του όπως οι «Στοιχειώδεις δομές της συγγένειας» υποστήριξε ότι το ταμπού της αιμομιξίας δεν αποσκοπεί στην ανανέωση του αίματος, όπως πίστευαν παλαιότεροι μελετητές, αλλά στη δημιουργία ενός συστήματος επικοινωνίας απαραίτητου για την ύφανση του κοινωνικού ιστού. Μέσω του συστήματος της επιγαμίας –της αναζήτησης ζευγαριού έξω από τον στενό κύκλο της οικογένειας– συντελέστηκε η μετάβαση του ανθρώπου από την αγέλη στον πολιτισμό, από τη συγγένεια εξ αίματος (φυσικό φαινόμενο) στη συγγένεια εξ αγχιστείας (κοινωνικό φαινόμενο). Στο κέντρο του ενδιαφέροντός του βρέθηκαν επίσης οι μύθοι και η λογική τους, («Mythologi-ques» ήταν ο γενικός τίτλος που έδωσε στο τρίτομο σχετικό έργο του). Ανιχνεύοντας τις ομοιότητές τους σε πολιτισμούς διαφορετικούς και μακρινούς μεταξύ τους, υποστήριξε ότι οι μύθοι δεν είναι αυθαίρετες κατασκευές, παρηγοριά στους ανθρώπους απέναντι σ’ έναν απειλητικό κόσμο, αλλά εκφράζουν το σύνολο των δυνατών λύσεων στα βασικά προβλήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν οι ανθρώπινες κοινότητες. Σε μελέτες του όπως η «Αγρια σκέψη» και «Ο τοτεμισμός σήμερα», ο Λεβί-Στρος διερεύνησε διεξοδικά τη λειτουργία του ανθρώπινου μυαλού. Αντιτάχθηκε στις θεωρίες που διακρίνουν τον «πρωτόγονο» από τον «πολιτισμένο» τρόπο σκέψης και υποστήριξε ότι υπάρχει μια στοιχειώδης δομή του ανθρώπινου νου που διέπεται από τη λογική των αντιθέσεων και των συσχετισμών. Παρομοίασε την πρωτόγονη σκέψη με τη μαστορική (brico-lage), την «επιστήμη του συγκεκριμένου», και θεωρεί ότι το πλεονέκτημά της έναντι της συμβατικής επιστήμης είναι ότι συνδυάζει τις πληροφορίες κατά πολλούς και διαφορετικούς τρόπους – όπως κάνουν και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Η διερεύνηση της «άγριας» σκέψης, που λειτουργεί χωρίς τεχνικά βοηθήματα (γραφή κ.λπ.), είναι για τον Λεβί-Στρος το κλειδί για την αποκάλυψη της λειτουργίας του ανθρώπινου νου. Πολιτική Ο Κλοντ Λεβί-Στρος δεν ανήκει στους «ανθρώπους των γραμμάτων» που εκφράζουν με προθυμία τις απόψεις τους για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στην πατρίδα τους και στον κόσμο. Οπως έχει πει σε συνέντευξή του «η δουλειά μου, η ειδικότητά μου, είναι οι πρωτόγονοι, μακρινοί και άγνωστοι πολιτισμοί. Ενδιαφέρθηκα συνειδητά γι’ αυτούς, μεταξύ άλλων επειδή θεώρησα τον εαυτό μου ελάχιστα προικισμένο για να αναλύσω αυτό που αποκαλούμε επικαιρότητα». Εχει επανειλημμένα εξηγήσει ότι το νεανικό του πάθος για την πολιτική τον είχε σπρώξει να υποστηρίξει ενεργά το ειρηνιστικό κίνημα τον καιρό που ο Χίτλερ προετοίμαζε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και πιστεύει ότι τέτοια λάθη απαξιώνουν για πάντα έναν πολιτικό. «Πρέπει να ξέρεις να βγάζεις συμπεράσματα από τα λάθη σου». Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας από το 1973 και τιμημένος με πλειάδα διεθνών βραβείων και διακρίσεων, ο Λεβί-Στρος άσκησε επιρροή σε επιφανείς στοχαστές διαφορετικών ρευμάτων, για τους οποίους –είτε συμφωνούσαν είτε διαφωνούσαν μαζί του– η σκέψη του έγινε σημείο αναφοράς. Ανάμεσά τους ο Ρολάν Μπαρτ, ο Μισέλ Φουκό, ο Ζιλ Ντελέζ, ο Ζακ Λακάν, η Τζούντιθ Μπάτλερ, ο Εντμουντ Λιτς (ο Βρετανός ανθρωπολόγος που το 1970 εξέδωσε τη βιογραφία του Λεβί-Στρος) ο Ζακ Ντεριντά, ο Ζαν Μποντριγιάρ. Ερευνα Ο ίδιος δεν θέλει να τον αποκαλούν «πατέρα του στρουκτουραλισμού». Οπως έχει πει, «πίσω από τον όρο στρουκτουραλισμός υπάρχει η θέληση να μετατραπεί σε φιλοσοφική σχολή κάτι που ξεκίνησε ως μέθοδος εργασίας. Στη διάρκεια της έρευνάς μου ήταν πολύ σημαντικό να μπει κάποια τάξη και σαφήνεια στις επιστήμες του ανθρώπου. Στις αποκαλούμενες «σκληρές» επιστήμες, η πειραματική Φυσική δεν αποκλείει τη θεωρητική Φυσική και η Βιολογία δεν αποκλείει τη Χημεία: είναι διαφορετικά επίπεδα μεταξύ των οποίων μπορείς να επιλέξεις για να αναπτύξεις την έρευνά σου. Στις ανθρωπιστικές επιστήμες δεν λείπουν εκείνοι που λένε ότι το μόνο σωστό επίπεδο είναι το υποκειμενικό και κάθε άλλη εστίαση είναι λανθασμένη – αυτό όμως θα σήμαινε ότι δεν είναι αληθινές επιστήμες». Θεωρεί πολύ γόνιμα τα χρόνια που εργάστηκε στο Μουσείο του Ανθρώπου, στο Παρίσι, σ’ ένα ερευνητικό σχέδιο πραγματικά επαναστατικό, το οποίο, όπως έχει πει «τότε ήταν εφικτό να πραγματοποιηθεί γιατί στον ίδιο πλανήτη ζούσαμε άνθρωποι πολύ διαφορετικοί, κουλτούρες και κοινωνίες που δεν γνώριζαν τίποτα η μία για την άλλη. Σήμερα, αν θελήσεις να κάνεις επιτόπου δουλειά με τους ιθαγενείς της Νέας Γουινέας, πρέπει πρώτα να τους δωρίσεις ένα σάκο καφέ και ένα Τογιότα». Η διαπίστωση αυτή ότι ο κόσμος έχει ώς ένα βαθμό ομογενοποιηθεί δεν τον οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έχει πεθάνει η επιστήμη του ανθρωπολόγου. «Οι φυλές αυτές, από μόνο το γεγονός ότι χρησιμοποιούν ένα αυτοκίνητο δεν σημαίνει ότι μεταβάλλονται ολοκληρωτικά. Ακόμα κι όταν υιοθετούν τρόπους και πιστεύω των Δυτικών, εξακολουθούν να διατηρούν τη μνήμη ενός άλλου κόσμου, άλλες αξίες, πληροφορίες που δεν έχουν αποθησαυριστεί. Ο ανθρωπολόγος πρέπει να ξέρει να τα ανακαλύπτει αυτά. Αλλωστε, είναι γεγονός ότι εξακολουθούμε ακόμα σήμερα να ενδιαφερόμαστε για την κλασική Ελλάδα και τη Ρώμη, για τους αρχαίους πολιτισμούς της Ινδίας και τα χιλιάδες ντοκουμέντα που μένουν αποθηκευμένα σε βιβλιοθήκες και αρχεία, περιμένοντας κάποιοι να τα αποκρυπτογραφήσουν και να τα φέρουν σ’ επαφή με άλλες γνώσεις». Ανθρωπος και οικολογική καταστροφή Ηαμφισβήτηση του δυτικού πολιτισμού και των αξιών του ως του ανώτερου επιτεύγματος της ανθρωπότητας, στοίχισε αρκετές επικρίσεις στον Κλοντ Λεβί-Στρος, που τον κατηγόρησαν ως «αντιουμανιστή». Ο ίδιος έχει δεχτεί με νηφαλιότητα αυτόν τον χαρακτηρισμό, λέγοντας ότι μπορεί και να ισχύει. Οπως είπε σε συνέντευξή του, «είναι αδύνατον για έναν εθνολόγο να αγνοήσει τη συστηματική και τερατώδη καταστροφή που έχουμε προκαλέσει οι Δυτικοί, εδώ και αιώνες, σε πολιτισμούς διαφορετικούς από τον δικό μας. Δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε αυτή την καταστροφή ανθρώπινων κοινωνιών από την καταστροφή που θύματά της είναι σήμερα ζωικά και φυτικά είδη, και όλα αυτά στο όνομα ενός ουμανισμού που τοποθέτησε τον άνθρωπο στη θέση του βασιλιά και αφέντη του κόσμου. Ο ορισμός που έδωσε στον άνθρωπο ο κλασικός ουμανισμός είναι πολύ στενός, τον παρουσιάζει μόνο ως σκεπτόμενο ον αντί να τον θεωρήσει ένα ζωντανό πλάσμα, και το αποτέλεσμα είναι ότι το σύνορο που τοποθετήσαμε ανάμεσα στην ανθρωπότητα και την υπόλοιπη δημιουργία να βρίσκεται πολύ κοντά στον άνθρωπο, ο οποίος έτσι γίνεται ευάλωτος στην καταστροφή». Κατά του ρατσισμού «Ο κόσμος άρχισε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν», έγραψε στον επίλογο των «Θλιβερών Τροπικών». Εχοντας αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη του ανθρώπου και της κοινωνικής του συγκρότησης, ο Κλοντ Λεβί-Στρος είδε το «αντικείμενο» της έρευνάς του με βλέμμα απαλλαγμένο από κάθε ψευδαίσθηση και απλοϊκή αισιοδοξία. Ακόμα και στο θέμα του ρατσισμού, για την καταπολέμηση του οποίου συνεισέφερε με το έργο του, αποφεύγει τις απλουστεύσεις και τις εύκολες απαντήσεις. Οταν το 1971 έγραψε, με παραγγελία της Ουνέσκο, το κείμενο «Φυλή και πολιτισμός», ως συμβολή στον αγώνα κατά του ρατσισμού, ο Λεβί-Στρος παρατήρησε ότι δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε με «το όνειρο ότι μια μέρα η ισότητα και η αδελφοσύνη θα κυριαρχήσουν ανάμεσα στους ανθρώπους χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ποικιλομορφία τους». Κάθε αληθινή δημιουργία, έγραψε, «προϋποθέτει κάποια αδιαφορία στις εκκλήσεις άλλων αξιών, που μπορεί να φτάσει ώς την άρνησή τους. Γιατί δεν μπορείς ταυτόχρονα να βυθίζεσαι στο γούστο του άλλου, να ταυτίζεσαι μαζί του και να διατηρείς τη διαφορετικότητά σου». Αλλαγή της ιστορίας «Ο δρόμος στον οποίο είναι ενταγμένοι σήμερα οι άνθρωποι συσσωρεύει τόσο μεγάλες εντάσεις», έγραψε προφητικά σ’ εκείνο το κείμενο, «ώστε τα φυλετικά μίση να προσφέρουν πολύ φτωχή εικόνα της οξυμένης μισαλλοδοξίας που υπάρχει κίνδυνος να εδραιωθεί αύριο, χωρίς μάλιστα να χρειαστεί τις εθνικές διαφορές ως πρόσχημα». Το να εξορκίζουμε την άγνοια και τις προκαταλήψεις δεν αρκεί, υπογράμμισε. «Μπορούμε να στηρίξουμε τις ελπίδες μας μόνο σε μια αλλαγή της πορείας της ιστορίας, η οποία είναι ακόμα πιο δύσκολη από την εξασφάλιση μιας προόδου στην πορεία των ιδεών». Εργα του Κλοντ Λεβί-Στρος στα ελληνικά Ανάμεσα στα πολυάριθμα έργα του Κλοντ Λεβί-Στρος που έχουν εκδοθεί στα ελληνικά, συγκαταλέγονται τα: - «Θλιβεροί τροπικοί», εκδ. Χατζηνικολή - «Αγρια σκέψη», εκδ. Παπαζήση - «Μυθολογικά: Το ωμό και το μαγειρευμένο», εκδ. Αρσενίδη - «Μυθολογικά: Από το μέλι στη στάχτη», εκδ. Αρσενίδη - «Ο δρόμος της μάσκας», εκδ. Χατζηνικολή - «Ανθρωπολογία και μύθος», εκδ. Καρδαμίτσα - «Μύθος και νόημα», εκδ. Καρδαμίτσα - «Ο μύθος του λύγκα», εκδ. Γκοβόστη - «Φυλή και Ιστορία» και «Φυλή και Πολιτισμός», εκδ. Πατάκη - «Κοιτάζω, ακούω, διαβάζω», εκδ. Γκοβόστη - «Εξ αποστάσεως», εκδ. Αρσενίδη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - 29-06-08 - Της Αγγελικης Στουπακη

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 29.10.2009
• 13:01

  Λουκέτο στην Παγανή! - Πορεία Διαμαρτυρίας

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΑΝΤικαπιταλιστική ΣΥνεργασία για την Ανατροπή) Λέσβου καλεί σε μαζική συγκέντρωση και στήριξη της κινητοποίησης της "Πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση των προσφύγων και μεταναστών", στην οποία συμμετέχει, για το άμεσο κλείσιμο του Κέντρου Κράτησης μεταναστών στην Παγανή. Η πορεία διαμαρτυρίας θα ξεκινήσει μετά τη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Οκτώβρη στις 6μμ στην πλατεία Σαπφούς.
  Καλούμε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους, Σωματεία του νησιού και το Εργατικό Κέντρο να στηρίξουν έμπρακτα την κινητοποίηση.
  Απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση που επιχειρεί να αφήσει στο απυρόβλητο όλο τον αστυνομικό και ρατσιστικό μηχανισμό εκμετάλλευσης και καταπίεσης που στήθηκε την τελευταία εικοσαετία από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με επικοινωνιακές κινήσεις εντυπωσιασμούς και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, μόνο ένα κίνημα μαζικό μπορεί να επιβάλει κατακτήσεις.
  Μόνο η ενότητα και η κοινή πάλη ντόπιων και μεταναστών εργατών ενάντια στην πολιτική του κέρδους, της εκμετάλλευσης και του ρατσισμού μπορεί να βάλει φρένο στην επίθεση, να βελτιώσει την ζωή όλων μας και να ακυρώσει στην πράξη την διάσπαση που οι κυρίαρχες τάξεις και οι ρατσιστικές απόψεις προσπαθούν να επιβάλλουν μέσα στον κόσμο της δουλειάς.
  Διεκδικούμε τη νομιμοποίηση των μεταναστών, άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους, να καταργηθούν οι ρατσιστικοί νόμοι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, τιμωρία των βασανιστών δολοφόνων αστυνομικών, να μπει τέλος στις φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 27.10.2009
• 20:17

  ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου (Αντικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή) καταγγέλλει την πολύνεκρη πολιτική δολοφονία 8 μεταναστών που διαπράχθηκε τα ξημερώματα της Τρίτης στ' ανοιχτά της Λέσβου. 5 μετανάστριες με τα 3 ανήλικα παιδιά τους προσπαθώντας να καταφύγουν στη χώρα μας βρήκαν τραγικό πνιγμό.
  Τα "παιχνίδια" επιρροής των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και οι απάνθρωποι πόλεμοι που προκαλούν, συνεχίζουν να εξωθούν καθημερινά εκατομμύρια εξαθλιωμένους ανθρώπους στη μετανάστευση, την προσφυγιά και την απειλή της ίδιας τους της ζωής.
  Ο ακροδεξιός πολιτικός χώρος, οι κυβερνήσεις της αντιμεταναστευτικής πολιτικής και η κάθε λογής υποστηρικτές της πολιτικής "κλειστών συνόρων" μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι που η χώρα μας εφήρμοσε τις προτάσεις τους και απέφυγε την είσοδο αυτών των μεταναστών, ώστε σήμερα να τους θρηνούμε.
  Γι' άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι μόνη υπεύθυνη πολιτική απάντηση απέναντι στη μετανάστευση είναι η αλληλεγγύη προς τα θύματα αυτών των πολιτικών, το σπάσιμο της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, η ενότητα των λαών που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν απέναντι σε όσους τους πολεμούν.
  Οι μετανάστες/τριες είναι της γης οι κολασμένοι/ες, Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 29.09.2009
• 12:56

  ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:40

  Το τηλεοπτικό σποτ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:37

  βίντεο του ΝΑΡ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 22.09.2009
• 14:11

  Συνέντευξη του Άγγελου Χάγιου

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΤVXS.gr (BETA) - «Για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την οικονομική κρίση»Πηγή: www.tvxs.grTVXS - TV Χωρίς Σύνορα (info@tvxs.gr). Μια άλλη κοινωνία, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων του 21ου αιώνα, οραματίζεται η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α). ...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 08.09.2009
• 19:00

  ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 9/9/2009

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Αντικαπιταλιστική Συνέλευση θα πραγματοποιήσει την ερχόμενη Τετάρτη, 9 Σεπτέμβρη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου στο πανεπιστημιακό κτίριο Παπαρίσβα στις 8 το απόγευμα, προκειμένου να συγκροτήσει το ψηφοδέλτιό της για το Νομό Λέσβου, να συζητήσει το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο στο οποίο διεξάγονται οι εθνικές εκλογές, αλλά κυριότερα το πολιτικό πρόγραμμα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή.
  Η κήρυξη των εκλογών – “εξπρές”, για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας ισχυρής κυβέρνησης για την επιβολή βαθιών και δραματικών αντεργατικών τομών, έτσι ώστε η αστική τάξη να ξεπεράσει την κρίση σε βάρος των εργαζομένων. Αυτό είναι το σαφές μήνυμα του διαγγέλματος Καραμανλή.
  Όμως, και το ΠΑΣΟΚ ούτε θέλει ούτε μπορεί να ανατρέψει αυτή την πολιτική! Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, η νεολαία δεν πρέπει να έχουν καμία αυταπάτη για το τι θα σημάνει η εναλλαγή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.
  Η δύναμη των εργαζομένων, των αγροτών, των νέων δεν βρίσκεται στην εναλλαγή διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά στους ανυποχώρητους αγώνες, στις απεργίες, τις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Από τώρα να δοθεί το μήνυμα ότι όποια και εάν είναι η κυβέρνηση μετά τις εκλογές, θα βρει μπροστά της τις αντιστάσεις και τα κινήματα.
  Η ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνει τη μάχη για να δυναμώσει η Αριστερά της νίκης και της ανατροπής και να ανοίξει τα φτερά της η δυναμική της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό, για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει και σε αυτές τις εκλογές τη μάχη για να καταγραφεί και στη Λέσβο η δυναμική που έχει μια τέτοια αριστερά, στηριζόμενη στη θετική εμπειρία της παρέμβασης στις Ευρωεκλογές και τη συσπείρωση χιλιάδων αγωνιστών σε όλη την Ελλάδα. Θα δώσουμε το παρόν σε κάθε αναμέτρηση, όχι για να αλλάξουμε διαχειριστή, αλλά για να ξεφορτωθούμε την πολιτική της διαρκούς λιτότητας, της υπερεκμετάλλευσης, της καταστολής, του ρατσισμού, του πολέμου και της καταστροφής του περιβάλλοντος.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.09.2009
• 21:13

  ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΔΙΠΛΟ ΟΧΙ ΣΕ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  Ανακοίνωση του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΔΙΠΛΟ ΟΧΙ ΣΕ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ, ΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ. - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ -ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ. Η προκήρυξη πρόωρων εκλογών – εξπρές αποτελεί έκφραση και ανοικτή ομολογία της χρεοκοπίας της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και της κρίσης εκπροσώπησης η οποία, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, αγκαλιάζει ευρύτερα τον αστικό συνασπισμό εξουσίας και οδηγεί τα αστικά κόμματα να πειθαρχούν πλήρως και να γίνονται ακόμα πιο άμεσα όργανα των μεγάλων συμφερόντων. Ο Κ. Καραμανλής επιχειρεί, στο όνομα της υπευθυνότητας, να εκφράσει με τον πιο αντιλαϊκό τρόπο τις επιλογές του κεφαλαίου, να κλιμακώσει δηλαδή την αντεργατική πολιτική που οδήγησε χιλιάδες εργαζόμενους στη φτώχεια, την ανασφάλεια και την ανεργία και την κυβέρνηση της ΝΔ στην κατάρρευση. Η ΝΔ ζητά ψήφο για να εφαρμόσει αντεργατικά μέτρα σοκ. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι πρέπει να την μαυρίσουν! Το ΠΑΣΟΚ, με την ανοικτή υποστήριξη σημαντικών αστικών μερίδων, στο όνομα της «προοδευτικής λύσης», προβάλει ως καλύτερος και πιο πιθανός διαχειριστής της κυρίαρχης πολιτικής όμως δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, σύμφωνα και με τα λεγόμενά του Γ Παπανδρέου, ότι φιλοδοξεί να πάρει τη σκυτάλη από τη Ν.Δ για να συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Γι αυτό δεν χωρά καμιά αυταπάτη για τον αστικά μεταλλαγμένο χαρακτήρα του και τον αντίστοιχο ρόλο του στο συνδικαλιστικό και νεολαιίστικο κίνημα. Καμιά ψήφος, καμιά συναίνεση και σε κανένα επίπεδο στον επίδοξο διαχειριστή της αντιδραστικής πολιτικής. Κοινός παρανομαστής της στρατηγικής και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου και της πολιτικής της ΕΕ για ανάσχεση - ενσωμάτωση των λαϊκών εργατικών αντιδράσεων μέσα από εκλογές, στο όνομα μιας ισχυρής κυβέρνησης, με ανανεωμένη «λαϊκή εντολή», για την επιβολή ακόμα σκληρότερων – μακράς διάρκειας αντεργατικών προγραμμάτων και αντιδραστικών τομών στο πολιτικό σύστημα. Απάντηση στα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας δεν μπορεί να δώσει καμιά εκλογική – κυβερνητική εναλλαγή στο πλαίσιο του δικομματισμού – διπολισμού, της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Απαιτείται ένα πολιτικό κίνημα εργαζομένων και νεολαίας, στηριγμένο σε ένα νέο εργατικό κίνημα, που θα υπερβαίνει την τραγική ανεπάρκεια, το συμβιβασμό και τον εκφυλισμό του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος, θα συγκρούεται συνολικά με την αντεργατική πολιτική και τους φορείς της και θα μπορεί να επιβάλει τους στόχους και τις διεκδικήσεις του, την ανατροπή της επίθεσης και το άνοιγμα του δρόμου για τη συνολική ανατροπή της κοινωνίας του κέρδους και της αγοράς. Απαιτείται μια άλλη Αριστερά που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι, ανυπότακτη, εργατική και αντικαπιταλιστική, μια Αριστερά ικανή να αντιπαλέψει νικηφόρα τη βάρβαρη επιδρομή του κεφαλαίου και να αναζωογονήσει τον αγώνα για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την κομμουνιστική απελευθέρωση. Τα κόμματα της διαχειριστικής και σε συναινετική τροχιά Αριστεράς ή του ακίνδυνου, χωρίς γραμμή ανατροπής, κομμουνιστικού ρεφορμισμού φανέρωσαν και στις συνθήκες της κρίσης την ιστορική και προγραμματική τους ανεπάρκεια. Το Νέο Αριστερό Ρεύμα, συμμετέχοντας αποφασιστικά και δίνοντας τη μάχη μέσα από την «Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή – ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.», καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία για: -Αποφασιστικό διπλό ΟΧΙ σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ως το αναγκαίο ΟΧΙ στην αντιδραστική πολιτική του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. -Μαύρο στην κυβέρνηση της ΝΔ. Της ληστείας χωρίς κουκούλα στα εργατικά, αγροτικά και λαϊκά εισοδήματα. Των 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες και άλλων 28 δισ. ευρώ για νέους πολεμικούς εξοπλισμούς. Της καταστολής και των τρομονόμων, των νέων «ιδιωνύμων» και των καμεροχαφιέδων. Της καταστροφής των δασών και του περιβάλλοντος. Των ιδιωτικών ΑΕΙ και της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Της διαφθοράς και των σκανδάλων, των Βατοπεδίων, των «σεμνών και ταπεινών» κουμπάρων και του προκλητικού κουκουλώματός τους. -Καμιά αυταπάτη για το ΠΑΣΟΚ που αποτελεί επιλογή του κεφαλαίου, το ΠΑΣΟΚ της συναίνεσης στην ίδια πολιτική, που «βαράει προσοχή» στους ντόπιους επιχειρηματίες, σε Βρυξέλες και Ουάσινγκτον. -Μαύρο στον ακροδεξιό ρατσιστικό ΛΑΟΣ, τον μαύρο μοχλό βαθύτερης αντιδραστικής εξέλιξης του πολιτικού συστήματος. -Ανυπακοή, ρήξη, ανατροπή της προσπάθειας του κεφαλαίου, της ΕΕ και όλων των αστικών κυβερνήσεων να ρίξουν τα βάρη της δικής τους κρίσης στους εργαζόμενους. Ο εργασιακός μεσαίωνας του σύγχρονου καπιταλισμού δεν είναι το μέλλον μας. Διεκδικούμε τον πλούτο που δημιουργούμε. -Για νικηφόρους αγώνες της επόμενης μέρας, ανεξάρτητα το ποιος η ποιοι θα είναι οι διαχειριστές της αντιλαϊκής πολιτικής. Με τη φλόγα των μεγάλων στιγμών του εργατικού και νεολαϊστικου κινήματος και του εξεγερτικού Δεκέμβρη, για τις εργατικές και νεολαιίστικες ανάγκες και την κομμουνιστική απελευθερωτική προοπτική. Για το εργατικό κίνημα και την ανατρεπτική μετωπική Αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας. . Αθήνα, 3 Σεπτέμβρη 2009 Το Γραφείο της Πολιτικής Επιτροπής
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 08:47

  OYΠΣ...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ...εκλογές!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 29.07.2009
• 23:09

  zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 10.07.2009
• 18:26

  καινούρια ΟΥΤΟΠΙΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  Κυκλοφόρησε το τεύχος 85 του πολύ καλού περιοδικού ΟΥΤΟΠΙΑ (του Ευτύχη Μπιτσάκη) με αφιέρωμα στο F. HEGEL... αναλυτικά στο [www.u-topia.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 01.07.2009
• 14:44

  Η επίθεση στους μετανάστες είναι επίθεση εναντίον των εργαζομενων

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 26.06.2009
• 19:11

  20 χρόνια

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 15.06.2009
• 20:12

  ΑΜΛΕΤ Β'

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 09.06.2009
• 23:16

  Κλείνουν το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών!!!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Από το [www2.ekke.gr]
  
  
  Διαμαρτυρόμαστε για την επικείμενη κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών.

  Αντιτασσόμαστε στην υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας.

  Ζητάμε την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

  Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του κινδυνεύει να καταργηθεί το μοναδικό δημόσιο Ερευνητικό Κέντρο της χώρας στις κοινωνικές επιστήμες σύμφωνα με την από 26/5/09 Απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής για την κατάργηση ή συγχώνευση 255 Φορέων και Οργανισμών του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.

  Διοίκηση και εργαζόμενοι του Κέντρου διαμαρτύρονται σθεναρά για την απόφαση αυτή.

  Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στην Ευρώπη των 27, στον τομέα της έρευνας, η Ελλάδα κατέχει την πέμπτη από το τέλος θέση ως προς το σύνολο των δαπανών, ανεξαρτήτως προέλευσης (0,57% του ΑΕΠ) ενώ κατατάσσεται προ-τελευταία ως προς τη δημόσια δαπάνη για την έρευνα (0,68% των δημοσίων δαπανών). Αντίστοιχες από το τέλος θέσεις κατέχει βάσει όλων των δεικτών που αφορούν στον αριθμό και το κόστος των απασχολουμένων στην έρευνα. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη θέση όχι μόνο από όλες τις χώρες της ΕΕ των 15, αλλά, ακόμη και από πολλές χώρες που μόλις χθες εντάχθηκαν στην ΕΕ και των οποίων η οικονομικο-κοινωνική κατάσταση ουδεμία σύγκριση έχει με αυτή της χώρας μας.

  Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα παρουσίασε ιδιαίτερη πρόοδο στον τομέα της ανάπτυξης της ανώτατης εκπαίδευσης με διπλασιασμό των μελών ΔΕΠ στην περίοδο 1977-2007. Αντίθετα, οι ερευνητικές δομές της χώρας παρέμειναν καχεκτικές. Στο τομέα της έρευνας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμη χειρότερη. Οι απασχολούμενοι στον τομέα αυτό παρουσιάζουν μείωση κατά 25% μεταξύ των δύο τελευταίων Απογραφών.1

  Η μη ανάπτυξη των ερευνητικών δομών της χώρας έχει από καιρό ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο των διαδικασιών παραγωγής, μετάδοσης, αξιοποίησης και διάχυσης της γνώσης και της καινοτομίας στο σύνολο της κοινωνίας. Έτσι η Ελλάδα παράγει όλο και περισσότερους ‘πτυχιούχους' - ακόμη και κατόχους διδακτορικών τίτλων - με χαμηλό επίπεδο ερευνητικών δεξιοτήτων ενώ παράλληλα δεν μπορεί να αξιοποιήσει επ' ωφελεία της ανάπτυξης της χώρας, το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει υψηλές επιστημονικές ικανότητες και το οποίο, στην πλειονότητά του, συνεχίζει να διαρρέει στο εξωτερικό.

  Με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν θα φανταζόταν ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συμπεριελάμβανε ερευνητικούς φορείς στο σχέδιο περιορισμού του δημόσιου τομέα προς εξοικονόμηση πόρων. Και όμως. Με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής στις 26/5, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών συμπεριελήφθη στον μακροσκελή κατάλογο διαφόρων Οργανισμών που πρόκειται σύμφωνα με την κυβέρνηση να καταργηθούν ή συγχωνευθούν εντός τετραμήνου. Σύμφωνα με τον κατάλογο αυτό αποφασίζεται η «συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών». Η απόφαση είναι δύσκολα κατανοητή μια και εκτός των δυσκολιών που εμπεριέχει η συγχώνευση ενός ΝΠΔΔ (ΕΚΚΕ) με ένα ΝΠΙΔ (ΕΙΕ), παραμένει άδηλο τι θα γίνουν οι θετικές επιστήμες τις οποίες, εκτός των ανθρωπιστικών, θεραπεύει εδώ και πενήντα επίσης χρόνια το ΕΙΕ.

  Περιττό να αναφέρουμε ότι όχι μόνο δεν προηγήθηκε διάλογος μεταξύ των Κέντρων και της εποπτεύουσας αυτό Αρχής (ΓΓΕΤ, Υπ. Ανάπτυξης) αλλά, ακόμη και όταν τέσσερις μέρες πριν την απόφαση, ζητήθηκε ευθέως - και ενώπιον της ερευνητικής κοινότητας - από τον Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας να διαψεύσει ή επιβεβαιώσει την φήμη περί κατάργησης του Κέντρου που ήδη κυκλοφορούσε, εκείνος εκτέθηκε ηθικά δηλώνοντας άγνοια. Επιπλέον, δεν υπάρχει σχετική γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ) η οποία, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα ερευνητικά κέντρα, είναι απαραίτητη προκειμένου να ληφθούν σχετικές αποφάσεις (Ν.1514/85 αρ.25). Αξίζει να επισημανθεί ότι το επιχείρημα που επικαλείται η Απόφαση της Διυπουργικής για «εξορθολογισμό της λειτουργίας των Δημόσιων Φορέων και περιορισμό της σπατάλης» δεν ευσταθεί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ, καθότι τα μέλη του ΔΣ του φορέα είναι μη αμειβόμενα και η μόνη «οικονομία» περιορίζεται στην κατάργηση της θέσης του Προέδρου του ΔΣ.

  Παραταύτα ακόμη και τώρα, το Υπουργείο Ανάπτυξης δεν θεωρεί ότι πρέπει να παρουσιάσει την πλήρη πρόταση των όσων σχεδιάζει, να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση και να ακούσει και τις απόψεις όχι απλώς των άμεσα ενδιαφερομένων αλλά των ‘καθ'ύλην αρμόδιων' που στην προκειμένη περίπτωση είναι η επιστημονική και ερευνητική κοινότητα.

  Η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας θεωρείται αυτονόητη σ' όλο τον προηγμένο κόσμο. Για να είναι όμως κοινωνικά χρήσιμη, η κοινωνική έρευνα πρέπει να ασκείται σε πλαίσιο ακαδημαϊκής ελευθερίας και σε συνθήκες ανεξαρτησίας από οικονομικές ή πολιτικο-ιδεολογικές σκοπιμότητες. Η ποιότητα και η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας είναι ευθέως ανάλογες της επιθυμίας μιας κοινωνίας να διασφαλίσει τις συνθήκες αυτές τις μόνες που επιτρέπουν την προαγωγή της αυτογνωσίας της και την ανάδειξη μέσων και τρόπων ευημερίας της. Η δημόσια σφαίρα είναι ο μόνος χώρος όπου μπορεί να ανθήσει η κοινωνικά χρήσιμη κοινωνική έρευνα υπό την πρόσθετη προϋπόθεση ότι τα πορίσματά της υπόκεινται στην αξιολόγηση και κριτική επισκόπησή τους στο πλαίσιο της εθνικής και διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

  Το ΕΚΚΕ, λειτουργώντας πάντα σε ασφυκτικό περιβάλλον ανυπαρξίας εθνικών κονδυλίων και πολιτικής για την κοινωνική έρευνα, επιβίωσε, όλα αυτά τα χρόνια, αντλώντας από τις δικές του κυρίως δυνάμεις. Κυνηγώντας χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων με στενή εφαρμοσμένη και αποσπασματική στοχοθεσία, δεν ξέχασε την πραγματική αποστολή του και πέτυχε με την ερευνητική και εκδοτική του δραστηριότητα να διευρύνει τη γνώση μας για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

  Η κατάργηση του μόνου στη χώρα δημόσιου Ερευνητικού Κέντρου στις κοινωνικές επιστήμες συνεπάγεται την υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας και τη συρρίκνωση της ερευνητικής κοινότητας. Παράλληλα, σηματοδοτεί την αδιαφορία της Πολιτείας για τις κοινωνικές επιστήμες και καθιστά την επιβίωση και άνθησή τους στόχο ιδιαίτερα δυσπρόσιτο.

  Σας καλούμε, συνυπογράφοντας το κείμενο αυτό, να στηρίξετε τις δομές που υπηρετούν την κοινωνική έρευνα στη χώρα μας και να ζητείστε αντί της κατάργησης, την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

  Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ΕΚΚΕ

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 23:10

  Πρώτα συμπεράσματα για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών 2009

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  . Η κοινωνική διαμαρτυρία και αντίθεση προς την αντεργατική επίθεση, την οποία υλοποίησαν και τα δύο κόμματα του αστικού δικομματισμού τα προηγούμενα χρόνια, η μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι σε βασικούς πυλώνες της κυρίαρχης πολιτικής και οι αγώνες της προηγούμενης περιόδου δεν βρήκαν διέξοδο σε αριστερή κατεύθυνση στις εκλογές της 7ης Ιούνη. Η εκλογική αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε, ενώ η καπιταλιστική κρίση έχει ήδη ξεσπάσει και τοποθετεί κρίσιμα διλήμματα προς όλους. Μέσα σε ένα κλίμα φθοράς και απαξίωσης της κυβέρνησης Καραμανλή και ως ένα βαθμό συνολικά του αστικού πολιτικού συστήματος, αλλά και ενίσχυσης της δυσφορίας και της αντίθεσης για την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά τη σαφέστατη καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ, το εκλογικό αποτέλεσμα δεν κλονίζει τους συντηρητικούς κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς πολύ περισσότερο που ενισχύεται η ακροδεξιά, όπως συμβαίνει και στις άλλες χώρες της Ευρώπης. Μεγάλο μέρος της δυσαρέσκειας στράφηκε (και ως ένα βαθμό οδηγήθηκε) προς την πολιτικά ανώδυνη αποχή, τους ενσωματώσιμους οικολόγους και διάφορα σχήματα ευκαιρίας της αστικής πολιτικής (Πανμακεδονικό Μέτωπο, Δράση κλπ). Η ρεφορμιστική Αριστερά παραμένει στάσιμη εκλογικά και αποδεικνύεται αδύνατη να εκφράσει την κοινωνική διαμαρτυρία. Συνολικά, το αστικό πολιτικό σύστημα προσπαθεί να ανακτήσει τη σταθερότητά του για να βγει το κεφάλαιο από την κρίση σε βάρος των παραγωγών του πλούτου, με τη διαμόρφωση αξιόπιστης κυβερνητικής λύσης, το κλείσιμο των ρωγμών που προκάλεσαν οι αγώνες της διετίας 2006-07, η κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη και την ήττα του ρεύματος αριστερής διαφοροποίησης και αναζήτησης. Αν και με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών φάνηκε ότι πραγματοποιεί βήματα στην κατεύθυνση αυτή, οι ρωγμές δεν έχουν κλείσει, η δυσαρέσκεια δεν έχει ενσωματωθεί, βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής, όπου ένα τμήμα της λαϊκής και εργατικής δυναμικής «ψάχνεται» για εναλλακτική διέξοδο. Ιδιαίτερη ένδειξη αυτού του «μετεωρισμού» αποτελεί η έκρηξη της αποχής, στην οποία κυρίαρχο στοιχείο είναι η «ατομική λύση», το «δεν γίνεται τίποτα», η καθοδηγούμενη τάση παθητικοποίησης και πολιτικής περιθωριοποίησης των μαζών. Ταυτόχρονα, όμως, αν και σε μικρότερο βαθμό, ενυπάρχει και η βαθύτερη δυσαρέσκεια για το πολιτικό σύστημα, η αμφισβήτηση των επιλογών και των δομών της ΕΕ, η αδυναμία των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ να στρατεύσουν και να εμπνεύσουν, η κριτική προς την ρεφορμιστική Αριστερά, αλλά και οι αντιφάσεις –ανεπάρκειες της επαναστατικής Αριστεράς. Κρίσιμο στοιχείο είναι η αδυναμία του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, στη χώρα μας και στην Ευρώπη, να δώσουν απάντηση στην καπιταλιστική κρίση προς όφελος των εργατικών συμφερόντων, να αποκρούσουν – ανατρέψουν στην πράξη την επίθεση κεφαλαίου – ΕΕ, να ανοίξουν μια προοπτική πέρα από την αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος. Στις νέες συνθήκες αναδεικνύεται με οξύτατο τρόπο η αναγκαιότητα να μην περάσει και να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση. Στο πεδίο αυτό ανοίγει πιο έντονα το ζήτημα «με ποια Αριστερά, με ποιο εργατικό κίνημα» και προβάλουν νέες μεγάλες προκλήσεις για την αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά. Η Ν.Δ. παρουσίασε σημαντική μείωση της επιρροής της, έχασε ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ. Πρόκειται για βαριά αποδοκιμασία της πολιτικής της. Χάνει την πρωτοκαθεδρία στο αστικό πολιτικό σύστημα και για να την ανακτήσει θα επιχειρήσει να προωθήσει με επιθετικό τρόπο (σε συντονισμό με τις κατευθύνσεις της ΕΕ), μια ομοβροντία αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» στην εργασία, τους μισθούς, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, την παιδεία, το περιβάλλον. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι θα προσπαθήσει να υλοποιήσει την ατζέντα του ακροδεξιού ΛΑΟΣ στα θέματα της «ασφάλειας» και της μετανάστευσης. Η κυβέρνηση πρέπει να βρει μπροστά της μια μαζική μαχητική εργατική αντιπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως νικητής σε ποσοστά, συσπείρωσε τη βάση του λόγω της κυβερνητικής φθοράς της ΝΔ, αλλά μειώθηκε η δύναμη του κατά εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους. Από τη νέα του θέση «προβάρει το κουστούμι» καλού κυβερνητικού διαχειριστή και θα πιέσει την εκλογική βάση της Αριστεράς. Καμιά αυταπάτη δεν μπορεί να υπάρχει για το ΠΑΣΟΚ και την ουσιαστικά ταυτόσημη με τη ΝΔ πολιτική του. Ως αστικά μεταλλαγμένο κόμμα - αδυνατεί να εφαρμόσει άλλη πολιτική και να συνδεθεί με ριζοσπαστικές διεργασίες στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Η αναξιοπιστία του συνδέεται με τη γενικότερη κρίση της αστικής πλέον σοσιαλδημοκρατίας, όπως καταγράφεται και στην Ευρώπη. Υπάρχει δυνατότητα, κάτω από την πίεση και της κρίσης, τμήματα λαϊκών, εργατικών και νεολαιίστικων μαζών να συνεισφέρουν τόσο στο κίνημα όσο και σε μια ευρύτερη αριστερή - ανατρεπτική δυναμική, στο βαθμό που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ και τα ιδεολογήματά του. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η άνοδος του ΛΑΟΣ και των φασιστικών τάσεων. Η εξέλιξη αυτή στηρίχτηκε, σε ψήφους κατά κύριο λόγο από εργατικές-λαϊκές περιοχές και αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη και βαθύτερη επίδραση των εθνικιστικών, ρατσιστικών, ξενοφοβικών, ακροδεξιών αντιλήψεων, που διαχέονται και στους άλλους αστικούς πολιτικούς σχηματισμούς. Το φαινόμενο αυτό δεν πρέπει να υποτιμηθεί και ο ΛΑΟΣ, ως ακροδεξιό στήριγμα του αστικού συνασπισμού, πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά και ιδεολογικά μέσα στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Υπογραμμίζεται η ανάγκη για προώθηση της ενότητας της εργατικής τάξης, ντόπιας και ξένης, παλιότερης και νεότερης, διαφορετικών εργασιακών σχέσεων για να σπάσει η επίθεση, να μην περάσει η αντιμεταναστευτική υστερία και η γραμμή του εμφυλίου μέσα στην τάξη. Η πτώση του ΚΚΕ κατά 1%, σε σχέση με τις ευρωεκλογές, και η απώλεια 150 χιλιάδων ψηφοφόρων, η υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ κάτω και από το ποσοστό των εθνικών εκλογών και η απώλεια δεκάδων χιλιάδων ψήφων, φανερώνει την αδυναμία της ρεφορμιστικής Αριστεράς να εκφράσει μαζικά την καταδίκη της πολιτικής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως μια ψήφο ουσιαστικής αντιπολίτευσης και Αριστεράς. Η δυνατότητα, μετασχηματισμού της τάσης διαμαρτυρίας σε ανατρεπτική - αντικαπιταλιστική δυναμική υπονομεύεται από τη στρατηγική ανεπάρκεια των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, την αδυναμία, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, να συμβάλλουν σε μια αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, τον άγονο ενδοαριστερό εμφύλιο αντί για την αναγκαία κοινή δράση για την απόκρουση της επίθεσης, τον ρηχό «αντιδικομματισμό» και κοινοβουλευτισμό της εκλογικής - πολιτικής τους παρέμβασης. Η υπέρβαση της σημερινής καθηλωτικής κατάστασης στην Αριστερά δεν μπορεί να έρθει μέσα από την ενίσχυση κάποιου από τους δύο πόλους της, ούτε από τη δορυφοροποίηση γύρω της. Σήμερα το επιτακτικά ζητούμενο είναι μια στρατηγική απάντηση στον καπιταλισμό και την κρίση του, με ένα κοινωνικό -πολιτικό ρεύμα εργατικής αντιπολίτευσης και ανατροπής της επίθεσης, και μια άλλη μετωπική αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά. Σε αυτή την κατεύθυνση συνέβαλε και συμβάλλει το εγχείρημα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.000 ψήφοι, 0,43%) αποτυπώνει ένα πρώτο σταθερό, μικρό αλλά ενθαρρυντικό βήμα για τη συνέχεια και την αναβάθμιση του νέου εγχειρήματος, εκφράζει τη θετική ανταπόκριση και την αποφασιστικότητα ενός δυναμικού να προχωρήσει στην κατεύθυνση της μετωπικής συγκρότησης που αποκτά πλέον προβάδισμα στο «χώρο», βρίσκεται όμως αρκετά κάτω από τις αυξημένες απαιτήσεις για την οικοδόμηση ενός πόλου- μετώπου της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς. Δεν εκφράζει όλο τον πλούτο της συμβολής των δυνάμεων αυτών στις πολιτικές και κινηματικές μάχες του προηγούμενου διαστήματος. Αποτυπώνει τις αντιφάσεις και ανεπάρκειες του εγχειρήματος και όλων των συνιστωσών του στην πολιτική κατεύθυνση και την ανάπτυξη μαζικών και σταθερών πολιτικών δεσμών με τους εργαζόμενους και τους νέους και ιδιαίτερα εκείνων που τείνουν να αποστοιχηθούν από την ρεφορμιστική Αριστερά. Στην προώθηση, επίσης, της γραμμής της μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης και της άλλης Αριστεράς, της επανεξόρμησης των σύγχρονων απελευθερωτικών ιδεών και της κομουνιστικής επαναθεμελίωσης. Μέσα από την πολιτική και δημοκρατική συγκρότηση όλου αυτού του δυναμικού (από τα «κάτω» μέχρι τα «πάνω») στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στη λογική του πόλου, την σταθερή παρέμβαση για την ανάπτυξη κοινωνικού- πολιτικού κινήματος ανατροπής και το άνοιγμα του διαλόγου, της αναζήτησης και της κοινής δράσης για τα μεγάλα προβλήματα των εργαζομένων και τα αναπάντητα ερωτήματα της Αριστεράς για τη νέα κομμουνιστική προοπτική, θα επιδρά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τόσο στο ευρύτερο ρεύμα της κοινωνικής δυσαρέσκειας και διαμαρτυρίας όσο και στο αριστερό δυναμικό που προβληματίζεται για το ποια Αριστερά έχουμε ανάγκη στην εποχή μας. Αρνητικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα έπαιξε η διαφοροποίηση ορισμένων πολιτικών δυνάμεων από το ενωτικό κεκτημένο. Παρόλα αυτά η ψήφος και στα άλλα ψηφοδέλτια της «εκτός των τειχών» Αριστεράς καταγράφει –με αντιφατικό τρόπο- ένα δυναμικό που αναζητά μια άλλη Αριστερά, σε επαναστατική και κομμουνιστική κατεύθυνση. Το ΝΑΡ καλεί όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές να συμβάλλουν στο μετωπικό εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για βήματα στην κατεύθυνση του πόλου της επαναστατικής Αριστεράς. Σήμερα είναι ανάγκη όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ευρύτερης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς να συζητήσει, μέσα από συνελεύσεις, για την πολιτική κατάσταση, να πάρει αποφάσεις για την ανάπτυξη της πάλης και την ποιοτική αναβάθμιση του εγχειρήματος, απευθυνόμενο θαρρετά σε αγωνιστές και δυνάμεις από όλη την Αριστερά και το κίνημα. Στην εκλογική μάχη έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΝΑΡ και της νΚΑ. Η μάχη αυτή αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για όλους μας. Αντιμετωπίζουμε, το εκλογικό αποτέλεσμα με κριτικό και αυτοκριτικό πνεύμα και κυρίως με συνείδηση των αυξημένων απαιτήσεων και ευθυνών που δημιουργεί η επόμενη μέρα. Στη βάση αυτή θα προχωρήσουμε σε μια συλλογική, συντροφική, δημοκρατική συζήτηση για την πιο βαθιά μελέτη των αποτελεσμάτων και τη διαμόρφωση συμπερασμάτων που θα συμβάλλουν στην προώθηση της προγραμματικής – πολιτικής και οργανωτικής αναβάθμισης του ΝΑΡ και του ρεύματος της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης. Θα συμβάλουμε δημιουργικά ώστε να ανοίξει ο διάλογος στον ευρύτερο κόσμο του κινήματος και της αναζήτησης μιας άλλης Αριστεράς και ενός νέου εργατικού κινήματος. . Αθήνα, 9 Ιούνη 2009 Το Γραφείο της Πολιτικής Επιτροπής του Νέου Αριστερού Ρεύματος- ΝΑΡ

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 19.05.2009
• 19:09

  τα δικαιώματά μας μπροστά! ΑΝΤΑΡΣΥΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Εργάτες-εργάτριες, νέοι και νέες, εργαζόμενοι και άνεργοι, απόμαχοι της δουλειάς . Να υποστείλουμε την αντιδραστική σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Στις ευρωεκλογές σύσσωμη η αστική τάξη και τα κόμματα που τη στηρίζουν ανεμίζουν και πάλι την ξεθωριασμένη και χιλιομπαλωμένη μαύρη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κηρύσσουν την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης για το ξεπέρασμα της κρίσης, και εννοούν τη ληστεία του ευρώ, της ΟΝΕ, του Μάαστριχτ, του εφιαλτικού Συμφώνου Σταθερότητας, τη χωρίς τέλος και έλεος λιτότητα, την αντεργατική στρατηγική της Λισαβόνας, της Μπολόνια και της Oδηγίας Μπολκενστάιν, την παραπέρα μείωση των κοινωνικών παροχών, την πλήρη υπαγωγή της εκπαίδευσης και της υγείας στις επιδιώξεις των πολυεθνικών. Μιλούν για την Ενωμένη Ευρώπη και εννοούν την Ευρωπαϊκή Ένωση των ευρωτρομονόμων, του ευρωφακελώματος, του αντιδραστικού Ευρωσυντάγματος, του ευρωχαφιεδισμού και του ωμού αντικομμουνισμού, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Στο όνομα της κοινωνικής συνοχής, ετοιμάζουν την αντιδραστική επιδρομή κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με την καταστολή και την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων, τη δικαστική συνδρομή στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την επιχείρηση κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, την ενίσχυση όλων των μηχανισμών κρατικής καταστολής, παρακολούθησης και χαφιεδισμού. Πάνω στη νέα Μεγάλη Ιδέα της «ασφάλειας» και των τρομονόμων οικοδομούν μιαν «αντιδραστική-μεταλλαγμένη δημοκρατία» εναντίον όσων «δεν συμμορφώνονται με τις υποδείξεις», με Σύνταγμα τη διά βίου λιτότητα και τα κέρδη των εργοδοτών. Υπόσχονται εκσυγχρονισμό των αγροτικών καλλιεργειών και προωθούν την Κοινή Αγροτική Πολιτική, που οδηγεί τη φτωχομεσαία αγροτιά στο ξεκλήρισμα και στη φτώχεια. Η άλλη όψη της ειρήνης τους είναι ο διαμελισμός της Σερβίας από το ΝΑΤΟ και η εισβολή στο Αφγανιστάν. Η σύμπλευση αλλά και ο ανταγωνισμός με τις ΗΠΑ στην καταδυνάστευση λαών και στο ξαναμοίρασμα του κόσμου, στην επέμβαση στο Ιράκ,. Εμφανίζουν την πράσινη οικονομία και την αειφόρο ανάπτυξη σαν τη μόνη απάντηση στην οικολογική κρίση, την ίδια στιγμή που η ασύστολη εκμετάλλευση της φύσης για το κέρδος φέρνει στην επικαιρότητα τα πλέον απαισιόδοξα σενάρια για το μέλλον του πλανήτη και του ανθρώπινου πολιτισμού. Αναζητούν το ελιξίριό τους στην ποδηγέτηση της επιστήμης. Επιχειρούν τη μαζική ύπνωση του λαού με την άγνοια, τη θρησκοληψία, το μυστικισμό, τον ανορθολογισμό και το σκοταδισμό. Χρησιμοποιούν τον πολιτισμό σαν εμπόρευμα, σαν ιδεολογικό εργαλείο υποταγής, αλλά και σαν μαξιλάρι για την απόσβεση των κοινωνικών κραδασμών. Στο δρόμο του Δεκέμβρη! Στην άλλη «πλευρά του λόφου» όμως ένα φάντασμα πλανιέται στο έδαφος της πιο μεγάλης οικονομικής κρίσης μετά το κραχ του 1930, μιας πραγματικής συστημικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η ένταση των κοινωνικών εκρήξεων όλο και περισσότερο σφραγίζει τις πολιτικές εξελίξεις και πυροδοτεί πολιτικές ανατροπές (πτώση των κυβερνήσεων Ισλανδίας και Λετονίας). Η συγκλονιστική νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη στην Ελλάδα πήρε τη σκυτάλη από τους μεγάλους αγώνες της σπουδάζουσας νεολαίας και των δασκάλων, φέρνοντας στο προσκήνιο το δυναμισμό της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης που δεν συμβιβάζεται με το μέλλον της εργασιακής περιπλάνησης, της ανασφάλειας και της κρατικής καταστολής. Το πρωτόγνωρο κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα ανέδειξε τις δυνατότητες για αγωνιστικό, ταξικό συντονισμό των εργαζομένων «από τα κάτω», όχι μόνο για την καταγγελία της δολοφονικής απόπειρας εναντίον της, αλλά και για την κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου και την ανατροπή του εργασιακού μεσαίωνα. Ανατροπή και όχι αναστήλωση του πολιτικού συστήματος που επιβάλλει την αντεργατική πολιτική Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΛΑΟΣ ενόψει των ευρωεκλογών –κάθε κόμμα με τον δικό του τρόπο– στοχεύουν να ενισχύσουν τη λαϊκή αποδοχή σ’ αυτή την πολιτική, ώστε ο ίδιος ο λαός να συναινέσει στην εκμετάλλευσή του. Να αποδεχτεί σαν μονόδρομο και αναγκαίο κακό την αντιλαϊκή επίθεση που είναι σε εξέλιξη για καπιταλιστική διέξοδο από την κρίση. Οι δυνάμεις που υποκλίνονται στη μαύρη σημαία της ΕΕ επιδιώκουν να εκτονώσουν και να ενσωματώσουν τη διευρυμένη εργατική αγανάκτηση, τη νεολαιίστικη οργή και τη λαϊκή διαμαρτυρία, την εξεγερτική ελπίδα που γέννησε ο Δεκέμβρης. Να καθηλώσουν στα όρια του συστήματος τη νέα ριζοσπαστικοποίηση, την ελπιδοφόρα πολιτικοποίηση και τη βαθύτερη αναζήτηση προς τα αριστερά. Γι’ αυτό προωθούν τόσο τη διατήρηση, με τη λιγότερη δυνατή φθορά, των βασικών πυλώνων της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όσο και την ενίσχυση του ΛΑΟΣ και «νέων» σχηματισμών όπως η «Δράση», οι «Δημοκρατικοί» και οι «Οικολόγοι-Πράσινοι». Προετοιμάζουν εναλλακτικές, αντιλαϊκές πολιτικές λύσεις. Είτε τη συμμαχία «Χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη» ΝΔ-ΛΑΟΣ είτε την κεντροαριστερή συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ με την απλή στήριξη ή και την άμεση συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στην επερχόμενη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Κανένα «μετά» δεν φαίνεται να υπάρχει από την πλευρά τους που να είναι τόσο μόνιμο όσο η πολιτική την οποία υπηρετούν, με διαφορετικό τρόπο, η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και το αστικά μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ. Αυτό που σερβίρεται από τον Κ. Καραμανλή ή τον Γ. Παπανδρέου ως «νέο» δεν είναι παρά το απαρχαιωμένο μοντέλο ενός δικομματισμού σε έναν διευρυμένο αντιδραστικό συνασπισμό εξουσίας της σύγχρονης βαρβαρότητας, που επιχειρεί να καλύψει τα συμπτώματα κρίσης και παρακμής του πολιτικού συστήματος και να το θωρακίσει απέναντι στις αναπόφευκτες λαϊκές εκρήξεις. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στις ευρωεκλογές! Το Νέο Αριστερό Ρεύμα επιδιώκει αυτές οι ευρωεκλογές να αποκτήσουν στην πράξη, για τους εργαζομένους και τη νεολαία, για το λαό και την Αριστερά, διαφορετική πολιτική σημασία. Με τη συμμετοχή του και τη στήριξη της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ – ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στις ευρωεκλογές στοχεύει να σταλούν σαφή μηνύματα: Συντριπτική καταδίκη της ΕΕ και της αντιδραστικής πολιτικής της! Ανυπακοή, ρήξη, ανατροπή της πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεων που συναποφασίζουν και υλοποιούν αυτή την πολιτική! Ανυπακοή και απειθαρχία στις ευρωπαϊκές οδηγίες. Για να καταργηθεί άμεσα το Σύμφωνο Σταθερότητας. Καμιά συμμετοχή στους κατασταλτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς της ΕΕ. Αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ ως συμβολή τόσο στη διάλυσή της όσο και στη δύσκολη αλλά δραματικά αναγκαία σύγχρονη εργατική και σοσιαλιστική διεθνοποίηση στην περιοχή μας, στην Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο! Αποφασιστικό διπλό ΟΧΙ σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ως το αναγκαίο και ελάχιστο ΟΧΙ στην αντιδραστική πολιτική του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. ● Μαύρο στην κυβέρνηση της ΝΔ και στην πολιτική της. Της διαφθοράς και των σκανδάλων, των Βατοπεδίων, των «σεμνών και ταπεινών» κουμπάρων και του προκλητικού κουκουλώματός τους. Των 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες και άλλων 28 δισ. ευρώ για νέους πολεμικούς εξοπλισμούς. Της ληστείας χωρίς κουκούλα στα εργατικά, αγροτικά και λαϊκά εισοδήματα. Της καταστολής και των τρομονόμων, των νέων «ιδιωνύμων» και των καμεροχαφιέδων. ● Πολιτική αποδοκιμασία και ήττα της νεοσυντηρητικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ Οι κυβερνήσεις του άνοιξαν το δρόμο στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που υλοποιεί η ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ πρόσφερε όλα αυτά τα χρόνια την άτυπη συγκυβέρνησή του, τη «μαϊμού» αντιπολίτευσή του στη ΝΔ. Εξού και τα πολλά «ΝΑΙ» του ΠΑΣΟΚ ― στο Σχέδιο Ανάν, στο Ευρωσύνταγμα, στην ανασφάλιστη εργασία των νέων, στην κατάργηση του άρθρου 16, στη συμπόρευση με τις ΗΠΑ, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Προσφέρει τη συναίνεσή του στο κίνημα μέσω των ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ, οι οποίες μπροστά στη διαφαινόμενη κυβερνητική εναλλαγή και σε συνδυασμό με τη φιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ παραιτούνται ακόμη και από τις στοιχειώδεις διεκδικήσεις. Καλλιεργούν την ταξική συνεργασία με τον ΣΕΒ και την κρατική εργοδοσία, συνυπογράφουν μνημόνια σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, στηρίζουν τα τραπέζια του κυβερνητικού διαλόγου, λειτουργούν ως μηχανισμός ενσωμάτωσης της εργατικής και λαϊκής αγανάκτησης στην αντιδραστική αστική πολιτική. Με την Αριστερά της ανατροπής, της νίκης και της επανάστασης! ● ΝΑΙ στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ που χρειάζεται η εποχή μας! ● ΝΑΙ στο εργατικό κίνημα των αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων! Για να αναγεννηθεί, να ανασυγκροτηθεί και να επαναθεμελιωθεί το Εργατικό Κίνημα ως αντίπαλο δέος απέναντι στην αστική πολιτική, αντί για τη σημερινή υποταγή, αστικοποίηση και εκφυλισμό του. Για να προωθηθεί η ενότητα της Εργατικής Τάξης, αντί για τη σημερινή πολυδιάσπαση, τον κατακερματισμό και το συντεχνιασμό. Για να αποκρουστεί και να ανατραπεί η επίθεση Κεφαλαίου-ΕΕ-Κυβέρνησης, με τη γραμμή των ενωτικών, μαχητικών, αποτελεσματικών και νικηφόρων αγώνων στα χέρια των εργαζομένων. Για να υπάρξει μαχητική, εργατική, αριστερή αντιπολίτευση ως άμεση λαϊκή πολιτική ανάγκη των εργαζομένων. Για να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν, οι καπιταλιστές, με έκτακτα μέτρα υπέρ των εργαζομένων, με κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών, με διεκδίκηση όλου του πλούτου από αυτούς που τον παράγουν. Δεν πάει άλλο με την Αριστερά της ήττας, της πολιτικής ουράς στο ΠΑΣΟΚ, της υποταγής και της μισής αντίστασης! Η κατάσταση στην Αριστερά όχι μόνο επιβάλλεται αλλά και μπορεί να αλλάξει! Η γραμμή του «αντινεοφιλελεύθερου» μετώπου, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δοκιμάστηκε και απέτυχε παταγωδώς και παντού. Είτε ως πολιτική γραμμή στα κινήματα είτε ως κυβερνητική διαχείριση και συνδιαχείριση (Γαλλία, Ιταλία). Η «συγκυβέρνηση» με το ΠΑΣΟΚ σε δήμους, νομαρχίες, συνδικάτα οδήγησε στην ταύτιση με τον υποταγμένο και εκφυλισμένο συνδικαλισμό. Οι προτάσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για ένα νέο, ανεδαφικό «κοινωνικό συμβόλαιο» μιας δήθεν πιο φιλολαϊκής διαχείρισης του συστήματος με κάποιο «καλύτερο» ΠΑΣΟΚ οδηγούν στην ήττα και την ενσωμάτωση. Η επιλογή του να παραμένει συνένοχος και σιδηροδέσμιος στη διαχειριστική και φιλο-ΕΕ πολιτική, την οποία προωθεί πανευρωπαϊκά το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, τον μετατρέπει σε μόνιμο απολογητή των πιο αντεργατικών επιλογών. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τους αγώνες σαν σωσίβιο εκλογικής επιβίωσης. Επιδιώκει να μετατρέπει τους αγώνες σε ψήφους και όχι τους ψήφους σε αγώνες! Αυτή η Αριστερά δεν μας αξίζει! Η γραμμή του «αντιμονοπωλιακού, αντιιμπεριαλιστικού δημοκρατικού μετώπου», του ΚΚΕ, μετατρέπεται κατά περίπτωση άλλοτε σε πρόταση για «λαϊκή οικονομία-εξουσία» στο έδαφος του καπιταλισμού, άλλοτε σε στήριξη αστικών κομμάτων και κυβερνήσεων όπως έγινε στις δεκαετίες 1960 και 1970, άλλοτε σε συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις (1989-90) και άλλοτε σε συμμαχίες με ρετάλια της αστικής πολιτικής, κατασκευάζοντας μονίμως υγειονομική ζώνη προς τα αριστερά του! Αρνείται τη στοιχειώδη αυτοκριτική για την πορεία του, ενώ επιμένει να ταυτίζει με το σοσιαλισμό-κομμουνισμό ό,τι τελικά χρεοκόπησε και παταγωδώς κατέρρευσε σε Ανατολή και Δύση, ό,τι δυσφήμησε τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση και τις απελευθερωτικές, κομμουνιστικές ιδέες. Από αυτή τη σκοπιά, εμποδίζει την κομμουνιστική επαναθεμελίωση (Προγράμματος, Κινήματος, Κόμματος) που απαιτεί η εποχή μας. Στέκεται εχθρικά σε οτιδήποτε δεν ελέγχει, σε οτιδήποτε κινείται έξω από «τον κήπο των ευχών του» και της εκλογικής του ενίσχυσης, όπως έκανε με τις κινητοποιήσεις των δασκάλων και των φοιτητών και, με αξιοθρήνητο τρόπο, στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Αυτή η Αριστερά έρχεται από το παρελθόν και όχι από το μέλλον! Με την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς μπορεί να γίνει πράξη ο πόθος και η απαίτηση των αριστερών ανθρώπων για Κοινή Δράση όλης της Αριστεράς στη βάση αρχών, αντί για τον σημερινό «κανιβαλικό» και εν πολλοίς απολιτικό ενδοαριστερό «εμφύλιο» που εμποδίζει σοβαρά την ενότητα της Εργατικής Τάξης, την αναγκαία κοινή δράση και κυρίως την απόκρουση και την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης. Να γίνει, επιτέλους, ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος στην Αριστερά, αντί για τους σημερινούς «διαλόγους κουφών» και τους παράλληλους μονολόγους, μπροστά στους εργαζόμενους για τα μεγάλα θεωρητικά ζητήματα της εποχής μας! Να γίνει ένα ουσιαστικό βήμα στην επαναθεμελίωση και στην επανεξόρμηση των σύγχρονων εργατικών, επαναστατικών ιδεών! Για να βαθύνει το ρήγμα του Δεκέμβρη! Για τον κομμουνισμό και τις εργατικές επαναστάσεις του 21ου αιώνα! Με την Αριστερά της ανατροπής, της νίκης και της επανάστασης! Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΕΙ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ! ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ! ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΗΣ! ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ, ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ ΠΟΥ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ! ΔΙΠΛΟ ΟΧΙ ΣΕ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ Για αυτά τα ζητούμενα και με αυτά τα κριτήρια, το ΝΑΡ σάς καλεί να ψηφίσετε στις ευρωεκλογές ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α! Και από την επαύριο των εκλογών, για αυτούς τους σκοπούς όχι μόνο να στηρίξετε αλλά να κάνετε δικιά σας υπόθεση αυτή την προσπάθεια! Μάης 2009
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 16.05.2009
• 17:48

  Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Ψηφοδέλτιο της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή - ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  
  Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας.
  
  Υποψήφιοι για τις ευρωεκλογές της 7ης Ιούνη 2009:
  1. Αργύρη Νίκη, φοιτήτρια, μέλος Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, Αθήνα, ΣΕΚ
  2. Αρχοντής Χαρίλαος, αγρότης, αναπληρωτής γραμματέας Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας και μέλος Ε.Γ. ΠΑΣΥ, Θεσσαλία, Κομμουνιστική Ανανέωση
  3. Βαζούρα Σόνια, μέλος Συντονιστικού Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών, Αθήνα, ΑΡΑΣ
  4. Γρόλλιος Γιώργος, αναπληρωτής καθηγητής ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη, ανένταχτος
  5. Δεσύλλας Δημήτρης, πρώην ευρωβουλευτής, Αθήνα, ΝΑΡ
  6. Διαβολάκης Θανάσης, μέλος ΔΣ ΟΙΕΛΕ, Αθήνα, ανένταχτος
  7. Διονυσόπουλος Παρασκευάς, αγροτοσυνδικαλιστής, Μεσσηνία, ανένταχτος
  8. Καγιά Αργυρώ, γιατρός, πρώην μέλος Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, Αθήνα, ΑΡΑΝ
  9. Καραβαζάκης Βασίλης, αγρότης, αγωνιστής από τη Λευκίμμη, Κέρκυρα, ΕΚΚΕ
  10. Κοιλάκου Σύλβια, μηχανικός, πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, Αθήνα, ΝΑΡ
  11. Κούτρας Γιάννης, γιατρός, μέλος Επιτροπής Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, Θεσσαλονίκη, ΣΕΚ
  12. Μος - Σύψα Αθηνά, δημοσιογράφος, μέλος ΔΣ ΠΟΕΣΥ, Αθήνα, ΟΚΔΕ Σπάρτακος
  13. Μπίστης Χρίστος, Αθήνα, ΕΚΚΕ
  14. Παπαδάκης Κώστας, δικηγόρος, πρώην μέλος ΔΣ ΔΣΑ, Αθήνα, ανένταχτος
  15. Παπακωνσταντίνου Πέτρος, δημοσιογράφος, συγγραφέας, Αθήνα, ΝΑΡ
  16. Παυλόπουλος Γιώργος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Προσωπικού Alpha Bank, Αθήνα, ΑΡΑΝ
  17. Πράσος Στέφανος, εργάτης ορυχείων ΔΕΗ, πρόεδρος Σωματείου Ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη», Κοζάνη, ΝΑΡ
  18. Σαραφιανός Δημήτρης, δικηγόρος, μέλος ΔΣ ΔΣΑ, Αθήνα, ΑΡΑΣ
  19. Σηφακάκης Γιάννης, συντονιστής Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο, Αθήνα, ΣΕΚ
  20. Στύλλου Μαρία, εκδότης περιοδικού «Σοσιαλισμός από τα Κάτω», Αθήνα, ΣΕΚ
  21. Τσάδαρη Σοφία, αρχιτέκτονας, πρώην μέλος Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, Αθήνα, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση
  22. Χατζηπαναγιώτου Δημήτρης, δικηγόρος, Αθήνα, Οικολόγοι Εναλλακτικοί
  
  Στους 22 υποψηφίους, δέκα είναι εργαζόμενοι, ένας απ’ αυτούς βιομηχανικός εργάτης, τρεις αγρότες και αγροτοσυνδικαλιστές, τρεις της γενιάς των καταλήψεων κατά του άρθρου 16 και του Δεκέμβρη, δυο πρόεδροι σωματείων, 16 είναι ή διετέλεσαν μέλη διοικήσεων μαζικών φορέων, ένας καθηγητής πανεπιστημίου, τέσσερα στελέχη της «ιστορικής Αριστεράς». Γεωγραφικά, 16 δρουν στο χώρο της πρωτεύουσας, δυο στη Θεσσαλονίκη και από ένας στα Επτάνησα-Δυτική Ελλάδα, τη Θεσσαλία, την Πελοπόννησο και τη Δυτική Μακεδονία. Οι υποψήφιοι είναι με αλφαβητική σειρά ενώ ο συνδυασμός δεν έχει «επικεφαλής».
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 13.05.2009
• 17:55

  Αντικαπιταλιστική συνέλευση

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΟΛΕΣ-ΟΛΟΙ
  
  στην
  ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
  ΜΥΤΙΛΗΝΗ
  ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΜ
  ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΜΑΗ - 19.30
  
  - ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  - Προτάσεις - δράσεις
  
  
  Το Σάββατο 16 Μάη 2009 και ώρα 19:30 θα πραγματοποιηθεί αντικαπιταλιστική συνέλευση με θέμα «Συγκρότηση της Επιτροπή Λέσβου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.- Προτάσεις-Δράσεις».
  
  H ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή, γεννήθηκε μέσα από δεκάδες λαϊκές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν σε όλη την Ελλάδα και στην μεγάλη συγκέντρωση στο Σπόρτιγκ στις 31 Γενάρη, αμέσως μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη. Συγκροτήθηκε στις 22 Μάρτη, με την συμμετοχή δυνάμεων, αγωνιστών και αγωνιστριών της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας και δίνει το παρόν με ψηφοδέλτιο στις ευρωεκλογές.
  
  Είναι αποτέλεσμα της ενότητας που χτίστηκε μέσα στις μεγάλες μάχες της προηγούμενης περιόδου από δυνάμεις, αγωνιστές και αγωνίστριες που πρωτοστάτησαν: στην κορύφωση της εξέγερσης του Δεκέμβρη, στις απεργίες για το ασφαλιστικό, τη μεγάλη απεργία διαρκείας των δασκάλων, τις φοιτητικές καταλήψεις, τις αντιπολεμικές και αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις, τις διεθνείς κινητοποιήσεις από την Γένοβα μέχρι το Στρασβούργο, την υπεράσπιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων, τον αγώνα για τις δημοκρατικές ελευθερίες, την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Μας ενώνουν η αντικαπιταλιστική προοπτική, η επιμονή στον επαναστατικό δρόμο, η αναζήτηση μιας νέας σοσιαλιστικής κομμουνιστικής προοπτικής.
  
  Στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχουν ανένταχτοι αγωνιστές και αγωνίστριες καθώς και οι δυνάμεις ΑΚΟΣ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΕΚΚΕ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΝΑΡ, νΚΑ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΟΚΔΕ, ΣΕΚ, που συμμετέχουν και στα μετωπικά σχήματα ΜΕ.Ρ.Α. και ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α.
  
  Η Επιτροπή Λέσβου που θα συγκροτηθεί από την αντικαπιταλιστική συνέλευση θα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά και είναι ανοιχτή σε κάθε συλλογικότητα, αγωνιστή και αγωνίστρια που μοιράζεται αυτές τις αγωνίες και αναζητήσεις.
  
  Επιδιώκουμε να παρέμβουμε σε όλα τα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα της περιόδου και θα συμμετέχουμε στις ερχόμενες ευρωεκλογές, ζητώντας τη στήριξη όλων εκείνων που σήμερα αναζητούν δρόμους αντίστασης, ρήξης και ανατροπής.
  
  Θα μας βρούνε μπροστά τους σε όλες τις μάχες της περιόδου!
  
  Θα μας βρούνε μπροστά τους και στις ευρωεκλογές της 7ης Ιούνη!
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 16.04.2009
• 19:22

  στους αγώνες και στις ευρωεκλογές...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Το ιστολόγιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Λέσβο
  
  [antarsyalesvou.blogspot.com]
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 24.03.2009
• 13:58

  Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Πανελλαδική Συνάντηση, Αθηναϊδα: ένα ακόμα βήμα μπροστά

  22.03.09

  Μαζικό ήταν και το δεύτερο μεγάλο ραντεβού του κόσμου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, στην Πανελλαδική Συνάντηση της "Πρωτοβουλίας για την ενότητα και την κοινή δράση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς" στην Αθηναίδα, την Κυριακή 22/3. Στη συνάντηση, όπου παραβρέθηκαν πάνω από 1300 αγωνιστές, τοποθετήθηκαν οι δεκάδες συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν τον τελευταίο μήνα σε όλη τη χώρα, οι οποίες κατέθεσαν τις αποφάσεις τους. Η Πανελλαδική Συνάντηση κατέληξε στα επόμενα βήματα του εγχειρήματος. Στο τέλος της διαδικασίας, παρουσιάστηκε από το Συντονιστικό της Πρωτοβουλίας απόφαση της συνάντησης, σχέδιο πολιτικής διακήρυξης και πρόταση ονόματος του μορφώματος. Συμμετοχή στις επόμενες μάχες, παρέμβαση σε 5 κρίσιμα πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα και στις ευρωεκλογές. "Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ" το όνομα του νέου μορφώματος, με υπότιτλο "δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής αριστεράς & ριζοσπαστικής οικολογίας". Πλούσιος ο διάλογος και οι τοποθετήσεις από χώρους, κλάδους και πόλεις. Αναδείχθηκαν τα σημεία συμφωνίας και τα ζητήματα όπου πρέπει να γίνουν ακόμα βήματα ή υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Διαβάστε το σχέδιο Διακήρυξης και την απόφαση της Πανελλαδικής Συνάντησης, καθώς και τα κεντρικά συνθήματα της παρέμβασης του νέου μορφώματος. . Η Πανελλαδική Συνάντηση αποφάσισε Πολιτικό πλαίσιο του ενωτικού εγχειρήματος είναι το διορθωμένο και συμπληρωμένο κείμενο κοινού πολιτικού προβληματισμού, όπως αυτό δημοσιοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου. Το κείμενο πολιτικής απόφασης της Πανελλαδικής Συνάντησης στην Αθηναΐδα που ακολουθεί, αποτελεί και τη βάση για την Πολιτική Διακήρυξη του ενωτικού εγχειρήματος. Τα βασικά πολιτικά συνθήματα αποτυπώνονται στα σχέδια των κειμένων αφισών που προτείνονται παρακάτω. Τα βασικά πολιτικά μέτωπα στα οποία θα παρέμβουμε το επόμενο διάστημα είναι: α) Κρίση – ανεργία – απολύσεις. β) Ευρωπαϊκή Ένωση γ) Καταστολή και δημοκρατικά δικαιώματα, δ) Πόλεμος, ε) μετανάστες-ρατσισμός. Οι εκλογές για εμάς δεν είναι αυτοσκοπός. Τις θεωρούμε, όμως, μιας σημαντική πολιτική μάχη και γι' αυτό θα παρέμβουμε σε αυτές. Η παρέμβασή μας αυτή θα γίνει στη βάση των κοινών σημείων πολιτικής συμφωνίας και σε άμεση συνάρτηση με τη συνολική μας παρέμβαση στα πολιτικά μέτωπα της περιόδου. Το όνομα του νέου εγχειρήματος είναι: ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας - Στόχος μας είναι η πολιτική συνεργασία που συγκροτούμε να προωθεί την πολιτική ενότητα στην βάση, την ώσμωση μεταξύ μελών των οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών. Να ανοίγεται στο κόσμο των κινημάτων και τους αγωνιστές να δίνει έμφαση στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τις συνελεύσεις βάσεις τις πανελλαδικές συνελεύσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, να συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους των συνελεύσεων (τοπικών και κοινωνικών χώρων/κοινωνικών κατηγοριών) και εκπροσώπους των πολιτικών οργανώσεων. Μέχρι τις εκλογές διευρύνεται το συντονιστικό όργανο ώστε να ανοιχτεί και στο ανένταχτο δυναμικό. . Επίσης, στην Πανελλαδική Συνάντηση αποφασίστηκε το σχέδιο πολιτικής διακήρυξης του νέου μορφώματος, το οποίο είναι το εξής: . ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 1. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όχι μόνο διαψεύδεται η πίστη των αστών στη ζωτικότητα και ανωτερότητα του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά μπροστά βρίσκεται σε εξέλιξη μια βαθιά, πολύπλευρη και δομική κρίση του… υπαρκτού καπιταλισμού! Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, αφού θησαύρισαν από τα κέρδη της περίοδο «ανάπτυξης», οργανώνουν μια πειρατική ληστεία στους όρους εργασίας, ελευθερίας και ζωής των εργαζόμενων για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν αντί να πληρώσουν γι' αυτή! Σαν μαθητευόμενοι μάγοι, οι κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, οι μάνατζερ και τα golden boys του νεοφιλελευθερισμού, αφού απελευθέρωσαν το καταστροφικό πνεύμα της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού, καλούν τώρα τον δήθεν περιφρονημένο «κρατισμό» να σώσει τις χρεοκοπημένες τράπεζες και επιχειρήσεις τους, ρουφώντας τρισεκατομμύρια από τους προϋπολογισμούς. Αντί να βάλουν βαθιά το χέρι στις παραφουσκωμένες τσέπες τους, απαιτούν από πάνω να πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα τεράστια ελλείμματα και τα αστρονομικά ποσά του δημόσιου χρέους που δημιουργούν. Την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι! Η κρίση του νεοφιλελευθερισμού εκφράζει τη δομική κρίση του σύγχρονου καπιταλισμού. Γίνεται σαφές σε ευρύτερες λαϊκές μάζες πόσο βαθιά ανορθολογικό και επικίνδυνο σύστημα είναι ο καπιταλισμός. Δικαιώνονται όσοι επιμένουν ότι πραγματική διέξοδος για του εργαζόμενους και τη νεολαία είναι η κλιμάκωση των ταξικών αντιστάσεων και των κοινωνικών διεκδικήσεων, η αμφισβήτηση του καπιταλισμού, η επιμονή στην αντικαπιταλιστική ανατροπή, στην επανάσταση, στην εξουσία των εργαζομένων, στην προοπτική μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι η επανάσταση και ο κομμουνισμός Φοβισμένοι οι κυρίαρχοι από την έκρηξη του Δεκέμβρη, τις εργατικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο και την προοπτική μαζικών λαϊκών εξεγέρσεων, στρέφονται με μανία κατά των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Απέναντι στους συλλογικούς αντιστάσεις των εργαζομένων και της νεολαίας απαντούν με μια πραγματική «κατάσταση πολιορκίας», προσπαθούν να θέσουν τις λαϊκές αντιστάσεις σε καθεστώς παρανομίας. Απαγορεύοντας την κουκούλα στη νεολαία, φορούν οι ίδιοι την κουκούλα του καταδότη. Τυλίγουν την κοινωνία με ένα αυταρχικό δίχτυ τρόμου, παρακολούθησης, καμεροχαφιεδισμού και αστυνομοκρατίας. Αφήνουν ανεξέλεγκτη την εργοδοτική τρομοκρατία, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα Επιστρατεύουν το στρατό, το «βαθύ κράτος», τη δικαιοσύνη, τις φυλακές και τα μέσα ενημέρωσης κατά του «εχθρού λαού», στο όνομα της «ασφάλειας από την τρομοκρατία». Η πολιτική αυτή δείχνει τη βαθιά παρακμή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Κάτω η τρομοκρατική και αντιδημοκρατική επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα! Όλα τα παραπάνω, δεν είναι ένδειξη δύναμης, αλλά αδυναμίας των αστών να ενσωματώσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Γιατί γνωρίζουν ότι καμία ανάλογη κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού δεν πέρασε χωρίς κοινωνικούς κλονισμούς. Μέχρι και το υπουργείο Άμυνας της Μεγάλης Βρετανίας εκτιμά ότι η ερχόμενη εικοσαετία θα σημαδευτεί από άνοδο του μαρξισμού και από επαναστατικού τύπου γεγονότα! Ο ελληνικός Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή. Οι εργαζόμενοι και εκμεταλλευόμενοι αρχίζουν να μπαίνουν ξανά στο προσκήνιο της Ιστορίας, από τη μακρινή Γουαδελούπη μέχρι τη Βαλτική. Ο Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή! Εμπρός για τις εξεγέρσεις της νέας εποχής! Η πορεία αυτή δεν θα είναι ευθύγραμμη και «ειρηνική», όπου αύριο θα τεθεί το ζήτημα της εξουσίας «χωρίς να σπάσει ούτε μια βιτρίνα». Θα εξαρτηθεί από τους μαζικούς λαϊκούς αγώνες. Θα κριθεί από την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Απαιτεί τη διαμόρφωση, μαζική παρέμβαση και ενδυνάμωση μιας σύγχρονης Αριστεράς, ενωτικής και μαζικής, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής. Για τη νικηφόρα αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου! 2. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδίδεται σε μια ληστρική επιδρομή στα συμφέροντα των εργαζόμενων, στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Ταυτίζεται σε αντιδραστικότητα ακόμη και με το ακροδεξιό και ρατσιστικό ΛΑΟΣ που τη στηρίζει! Επιδιώκει μια ρεβάνς απέναντι στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Για να αναστηλώσει την κλονισμένη αυτοπεποίθηση του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που βλέπει τον ελληνικό καπιταλισμό να ξεδιπλώνει όλες τις αδυναμίες της. Πασχίζει να αποδείξει ότι είναι πιο «χρήσιμη» στο κεφάλαιο από το ΠΑΣΟΚ, με μια κατά μέτωπο επίθεση στην εργασία, στους μισθούς και τις συντάξεις, στην παιδεία, την υγεία, στα αγωνιστικά συνδικάτα, το εργατικό κίνημα και τη νεολαία. Και όσο περισσότερο χάνει την όποια λαϊκή στήριξη, τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται. Η κυβέρνηση των δολοφόνων και η πολιτική της αναδεικνύεται σε υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο για το λαό! Πρέπει να ανατραπεί απ’ τα κάτω και από τα αριστερά! Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού πολιτικού συστήματος! Είναι ο δεύτερος πυλώνας των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού! Το απέδειξε όταν ήταν κυβέρνηση, το αποδεικνύει και τώρα που είναι αντιπολίτευση και προσυπογράφει πλήρως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πρωτοστατεί στο κλίμα τρόμου και «ασφάλειας», είναι πιο επιθετικό κατά του πανεπιστημιακού ασύλου ακόμη κι από τη ΝΔ! Προτείνει «πράσινα άλογα» ως μαγικό ραβδί για την κρίση με αοριστολογίες για το κεφάλαιο. Το μόνο συγκεκριμένο είναι ξανά η τζάμπα εργασία νέων για τους εργοδότες. Καμία αυταπάτη! Οποιαδήποτε πολιτική συνεργασία μαζί του, πολύ περισσότερο σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση σαν κι αυτές που οραματίζονται στο Συνασπισμό, απλώς θα δώσει αριστερό άλλοθι στις αντιλαϊκές πολιτικές. Να καταδικαστεί χωρίς ταλάντευση το ΠΑΣΟΚ, στους αγώνες και σε κάθε πολιτική μάχη! Το ευρώ και η οικονομική κρίση αποκάλυψαν το αποκρουστικό και βαθιά αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και στρατοκρατικό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ δεν είναι σπίτι των λαών. Είναι σφαγείο των πολυεθνικών. Είναι όργανο της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Οργανώνει τις δικές της και είναι συνεργός στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Δεν μεταρρυθμίζεται σε Ευρώπη των λαών. Συνολική σύγκρουση με την ΕΕ! Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Πάλη για τη ρήξη, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ! Για μια Ελλάδα της εργατικής εξουσίας, από τη σκοπιά του διεθνισμού και όχι της εθνικιστικής περιχαράκωσης ή της «αυτοδύναμης ανάπτυξης». Με προοπτική τον επαναστατικό μετασχηματισμό, τη διεθνιστική αλληλεγγύη, τη συνεργασία και ενοποίηση επαναστατημένων χωρών και κινημάτων. Για μια νέα σοσιαλιστική – κομμουνιστική προοπτική στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής που προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ! 3. Διέξοδος από την κρίση δεν είναι οι κυβερνητικές εναλλαγές: Είτε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Είτε αυτοδύναμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Είτε κεντροαριστερή με τον ΣΥΝ. Καμιά εκδοχή κυβερνητικής και πολιτικής διαχείρισης του καπιταλιστικού κράτους δεν μπορεί να πάρει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά! Διέξοδο δεν μπορεί να δώσει ούτε μια «αριστερή διακυβέρνηση», όπως προτείνει ο ΣΥΝ, ούτε μια «λαϊκή εξουσία», όπως προτείνει το ΚΚΕ. Γιατί και οι δυο κινούνται στο έδαφος του συστήματος. Διέξοδος δεν είναι ούτε η περιφρόνηση της μαζικής πολιτικής πάλης από τα αναρχικά ρεύματα και η τυφλή βία. Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε, ότι η διέξοδος από την κρίση και τη νέα βαρβαρότητα προς όφελος της εργασίας, βρίσκεται: Στους ενωτικούς, μαχητικούς αγώνες, στη μαζική αντίσταση, στη σύγκρουση για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής εξόδου από την κρίση. Για να ανοίξει ο δρόμος για την επανάσταση και την εργατική εξουσία με προοπτική το σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Η υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων και αναγκών, περνά σήμερα μέσα από τη ρήξη με τον πυρήνα της αστικής πολιτικής, τους «νόμους της αγοράς», τα «προγράμματα σταθερότητας» του ΔΝΤ και της ΕΕ. Σε αυτή την κατεύθυνση, θα συμβάλει αποφασιστικά μια ενωμένη και ισχυρή αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά. Θα συμβάλει η ενότητα στη δράση, μέσα στο μαζικό κίνημα, με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και όσους αγωνίζονται ενάντια στην αστική εξουσία. 4. Καμιά κυβέρνηση, παρά μόνο ένα ισχυρό και πολιτικοποιημένο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, ενωμένο σε μια αντιπολίτευση των «κάτω» μπορεί να ανατρέψει την επίθεση! Για αυτό απαιτείται η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Η λογική και η πρακτική του υποταγμένου συνδικαλισμού που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, δεν είναι αρωγός, αλλά αντίπαλος των νικηφόρων αγώνων. Αποδεικνύεται από την ταξική συνεργασία της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ στη συμφωνία «διεξόδου από την κρίση» υπέρ του κεφαλαίου. Αποδεικνύεται από την απουσία τους στο Δεκέμβρη και από την εχθρότητα στο κίνημα αλληλεγγύης στην Κούνεβα. Η υπόκλιση και συμμαχία των δυνάμεων του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ με τη γραφειοκρατία και η απομονωτική, κομματική λογική αγώνων διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ, είναι δρόμοι αδιέξοδοι και ηττημένοι. Εμπρός για μαζικούς ακηδεμόνευτους ταξικούς αγώνες για την ανατροπή της πολιτικής κεφαλαίου και Ε.Ε. - Για να ανατραπεί η εισοδηματική πολιτική, η λιτότητα, η ακρίβεια και η ελαστική εργασία. Για να σταματήσει ο ληστρικός ρόλος των τραπεζών. Για να μπει φραγμός στις ιδιωτικοποιήσεις. - Υπεράσπιση και διεκδίκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών. - Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό. - Για να ανατραπεί η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ. - Για να μην περάσει η νέα ΚΑΠ και το ξεκλήρισμα της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς. Για τη μαχητική υπεράσπιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων. - Κάτω τα χέρια από τις γυναίκες, πραγματική ισότητα των δυο φύλων. Φραγμός στο ρατσισμό και την ξενοφοβία. 5. Πιστεύουμε βαθιά, ότι με ένα τέτοιο πρόγραμμα, στον αγώνα για την αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, μπορεί να ενωθεί η μεγάλη πλειονότητα των εργαζόμενων, του λαού και της νεολαίας. Το μεγάλο ερώτημα είναι: Πώς ο αγώνας αυτός θα είναι αποτελεσματικός και νικηφόρος; Πως δεν θα πισωγυρίσει όπως στο παρελθόν; Απάντηση σε αυτό το μεγάλο ερώτημα δεν μπορούν να δώσουν: Ούτε, ο «σοσιαλισμός» με αγορά και ανταγωνισμό και ο μεταρρυθμισμός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός που γνωρίσαμε» και η «λαϊκή εξουσία» χωρίς επανάσταση του ΚΚΕ. Αυτές οι απαντήσεις οδήγησαν στις συγκυβερνήσεις του 1989 – ’90. Απάντηση δεν μπορεί να δώσει ούτε και η αναρχική ουτοπία χωρίς εργατική εξουσία. Εμείς πιστεύουμε ότι για να είναι αυτός ο αγώνας αποτελεσματικός και νικηφόρος πρέπει να εμπνέεται από την πεποίθηση στην αναγκαιότητα, αλλά και τη δυνατότητα να αμφισβητηθούν αλλά και ανατραπούν οι καπιταλιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Αντί για την αυταπάτη ενός «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει άλλη στρατηγική ε­ναλ­λα­κτι­κή λύση στον καπιταλισμό και την κρίση του, εκτός από την κοινωνική επανάσταση και την εξουσία των ερ­γα­ζόμε­νων. Που θα οργανώσει την πορεία προς μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση στη χώ­ρα μας, την Ευ­ρώ­πη και τον κό­σμο. Θε­με­λιω­μέ­νη σε όρ­γα­να εργατικής δη­μο­κρα­τί­ας και αυτοδιεύθυνσης των εργαζόμενων. Με την κοινωνικοποίηση ό­λων των με­γά­λων επιχει­ρή­σεων στους το­μείς κλει­διά της οι­κο­νο­μί­ας. Με τον κοινωνικό δη­μο­κρα­τι­κό σχε­διασμό σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα. Με πο­λι­τι­κά, συν­δι­κα­λι­στι­κά, α­το­μι­κά δι­καιώ­μα­τα και ε­λευ­θε­ρί­ες, πο­λύ α­νώ­τε­ρα α­πό αυτά που έδωσαν οι α­στι­κές δη­μο­κρα­τί­ες. Σε μια κοινωνία με επίκεντρο, όχι το κέρδος, την εκμετάλλευση και την καταπίεση, αλλά τον άνθρω­πο και τις α­νά­γκες του. Για να προχωρήσει ο κόσμος στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική οργάνωση της κοινωνίας! Ο αγώνας μας εμπνέεται από την εμπειρία και τις κατακτήσεις των κοινωνικών επαναστάσεων του 20ου αιώνα και πρώτα από όλα από τον Οκτώβρη του 1917 αλλά και από όλες τις επαναστατικές απόπειρες και εξεγέρσεις, με τα τραγικά λάθη και τις ανεπάρκειές αλλά και με τα διδάγματά τους: από τη γαλλική Κομμούνα, το ΕΑΜ και τον ΔΣΕ, μέχρι την κινέζικη πολιτιστική επανάσταση, το Βιετνάμ και την Κούβα, το γαλλικό Μάη. Η κατάρρευση των εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών καθεστώτων «υπαρκτού σοσιαλισμού» δεν κλονίζει την επιμονή μας στην ανάγκη της αντικαπιταλιστικής διεξόδου, της επαναστατικής ρήξης και της νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστική προοπτικής. Περισσότερο παρά ποτέ, οι εργαζόμενοι, ο λαός, η νεολαία, χρειάζονται: Μια Αριστερά δυνατή και ενωτική, που θα συμβάλλει στην αγωνιστική ενότητα όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας θα οργανώνει την κοινή δράση! Μια Αριστερά πρωτοπόρα σε νικηφόρους αγώνες, έτσι ώστε να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και να ανατραπούν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και της ΕΕ! Μια Αριστερά της αυτοπεποίθησης, που θα διατηρεί την πολιτική και οργανωτική της αυτοτέλεια και δεν θα δορυφοροποιείται γύρω από το ρεφορμισμό! Μια Αριστερά ανατρεπτική αντικαπιταλιστική, που αγωνίζεται για την επανάσταση, την εξουσία των εργαζομένων, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό! Αυτή την Αριστερά, με συνείδηση των δυσκολιών, αλλά και της ανάγκης, φιλοδοξούμε να οικοδομήσουμε με την ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας . ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΑΣ: . Α’ ΕΝΟΤΗΤΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΛΗ: ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΟΥΤΕ ΠΑΣΟΚ – ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΟΧΙ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ . Β’ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΡΙΣΗ –ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ . ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. Να καταργηθεί τώρα το Σύμφωνο Σταθερότητας Στάση πληρωμών στο ληστρικό χρέος και όχι σε μισθούς και συντάξεις Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων εταιρειών χωρίς αποζημίωση Εργατικός έλεγχος στην παραγωγή Απαγόρευση απολύσεων Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους 1400 ευρώ κατώτερος μισθός Δημόσια δωρεάν παιδεία – υγεία – ασφάλιση ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ ΜΕ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ . . Γ’ ΕΝΟΤΗΤΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: . ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε. Του κεφαλαίου, του πολέμου, του ρατσισμού ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΡΗΞΗ – ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ – ΔΙΑΛΥΣΗ Κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας Έξω από το ΝΑΤΟ και τον Ευρωστρατό Όχι στη Νέα ΚΑΠ και το ξεκλήρισμα των αγροτών Όχι στην αντιδραστική Ευρωσυνθήκη Όχι στους Ευρωτρομονόμους . ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. . Δ’ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ . Κρίση, ανεργία, πόλεμοι, οικολογική καταστροφή ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 17.03.2009
• 15:03

  Πανελλαδική συνάντηση

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 10.03.2009
• 01:12

  ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΚΑΛΕΣΜΑ
  
  ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΜΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΚΑΦΕ ΔΙΑΥΛΟΣ ΣΤΑ ΛΑΔΑΔΙΚΑ
  
  Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες, φτωχομεσαίοι αγρότες και αγρότισσες
  Φίλες και φίλοι – συντρόφισσες και σύντροφοι
  
  Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται σε όλο και ευρύτερα τμήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας η οργή για το αβίωτο σήμερα αλλά και η αγωνία για το αύριο με μαζικές και αγωνιστικές κινητοποιήσεις, με τις μεγάλες απεργίες, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις.
  Αποκορύφωμα και τομή σε όλη αυτή την αγωνιστική πορεία μέχρι σήμερα ήταν η μεγάλη νεολαιίστικη εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Δεν ήταν μόνο η αποθράσυνση και η κτηνωδία των δυνάμεων καταστολής που προκάλεσαν την εξέγερση. Η ακραία ενίσχυση της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της ανεργίας και της μερικής απασχόλησης, του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, σε νέες γενιές κολασμένων μέσα στα γκέτο των μεγαλουπόλεων, την ίδια ώρα που o πλούτος συσσωρεύεται στους τραπεζίτες, τους βιομήχανους και τους χρηματιστές. Η αντιλαϊκή πολιτική των δεξιών και κεντροαριστερών σοσιαλφιλελεύθερων κυβερνήσεων τα τελευταία 30 χρόνια. Η βάρβαρη πολιτική λιτότητας, κατάργησης κοινωνικών δικαιωμάτων, ιδιωτικοποίησης και ξεπουλήματος των πάντων, διάλυσης της δημόσιας υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης. Η υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά, η εντατικοποίηση και πειθάρχηση της νεολαίας και οι ταξικοί φραγμοί για μια ζωή χωρίς μέλλον. Και μαζί με αυτά η κατάρρευση των καπιταλιστικών μύθων, η δίδυμη κρίση του νεοφιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, η μπόχα των σκανδάλων, τα φαινόμενα κρίσης και η ανυποληψία του πολιτικού συστήματος: ΝΑ ΟΙ ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΑΝ ΤΟ ΡΩΜΑΛΕΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΗΣ ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ.
  
  Το κίνημα του Δεκέμβρη συμπύκνωσε την απαίτηση για τη συνολική ανατροπή πολιτικής. Τέτοια κινήματα χρειαζόμαστε: που να εκφράζουν τον πλούτο των κοινωνικών αναγκών και διεκδικήσεων και να έρχονται σε σύγκρουση με τις βασικές επιλογές του συστήματος, τους νόμους του κέρδους και της αγοράς.
  Η επαναστατική και η αντικαπιταλιστική αριστερά έδωσε από την πρώτη στιγμή την μάχη για να αναπτυχθεί αυτό το μεγάλο ρεύμα προβάλλοντας τον προσανατολισμό «να πέσει η κυβέρνηση των δολοφόνων και η πολιτική της» και στηρίζοντας χωρίς όρους την νεολαιίστικη εξέγερση. Έχουμε μπει σε ένα μεγάλο κύκλο αγώνων με μεγάλη αποφασιστικότητα, μαχητικότητα και διάθεση σύγκρουσης με την κυρίαρχη πολιτική. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι ζούμε αυτές τις μέρες το μεγάλο ξεσηκωμό των αγροτών που εξεγείρονται απέναντι στην εξαθλίωση στην οποία τους οδηγεί η πολιτική της κυβέρνησης και η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε.
  
  Την ίδια στιγμή η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση δείχνει πόσο βαθιά ανορθολογικό και καταστροφικό είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης. Δεν αφορά μόνο τη χρηματοπιστωτική σφαίρα αλλά τον πυρήνα της καπιταλιστικής παραγωγής. Δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιων «δυσλειτουργιών» ή της «απουσίας μηχανισμών ελέγχου», αλλά αποτυπώνει τις βαθύτερες ανυπέρβλητες αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος. Πρόκειται για μια κρίση υπερσυσσώρευσης. Διαψεύδει τους νεοφιλελεύθερους μύθους για την αγορά ως το καλύτερο μηχανισμό κοινωνικής ρύθμισης, αφού αυτοί ήταν που οδήγησαν στο βάθεμα της εκμετάλλευσης, την ελαστικοποίηση της εργασίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την απελευθέρωση των αγορών και την ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων. Η νέα κυβέρνηση Ομπάμα προσπαθεί να διασώσει τον αμερικάνικο καπιταλισμό χαρίζοντας αστρονομικά ποσά στις χρηματοπιστωτικές και βιομηχανικές πολυεθνικές, τους δημιουργούς και πρωταγωνιστές της παγκόσμια κρίσης, την ίδια στιγμή που προσπαθεί να εξωραΐσει την χρεοκοπημένη αμερικάνικη εξωτερική πολιτική με πιο ευέλικτους διπλωματικούς χειρισμούς χωρίς να παραιτείται από την πολιτική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων για τη διασφάλιση της ηγεμονίας των ΗΠΑ
  Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοστατεί και αυτή στην αντιλαϊκή επίθεση. Άλλωστε, με τη συνθήκη του Μάαστριχτ, την ΟΝΕ, το ευρώ, τη «Στρατηγική της Λισαβόνας», τους κάθε λογής τρομονόμους, το Ευρωσύνταγμα αρχικά και την Ευρωσυνθήκη τώρα, προσπαθεί να ξεμπερδεύει οριστικά με ό,τι απέμεινε από το «κοινωνικό κράτος» και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, να ολοκληρώσει το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς, να βαθύνει τον ιμπεριαλιστικό της χαρακτήρα. Η ΕΕ δεν είναι σπίτι των λαών, αλλά σφαγείο των πολυεθνικών, είναι όργανο της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Είναι στήριγμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Για αυτό απαιτείται σύγκρουση με την ΕΕ, αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της, άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας, πάλη για την αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και από τη σκοπιά του διεθνισμού και όχι της εθνικιστικής περιχαράκωσης και της «αυτοδύναμης καπιταλιστικής ανάπτυξης».
  Όμως, καθόλου δεδομένο δεν είναι ότι θα ξεπεράσουν σχετικά σύντομα την βαθιά κρίση, ειδικά από τη στιγμή που είναι ολοφάνερο ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο πραγματικών κοινωνικών εκρήξεων. Από τους δρόμους της Αθήνας μέχρι τη Βαλτική οι δρόμοι γεμίζουν από την οργή των εργαζομένων και της νεολαίας. Απέναντι στην καπιταλιστική κρίση, το εργατικό και το λαϊκό κίνημα δεν μπορούν να κάνουν προτάσεις διάσωσης του συστήματος. Ούτε να διεκδικούν έναν «καλύτερο» καπιταλισμό, με «χρηστή» διαχείριση. Πρέπει να παλέψουν για την ανατροπή των αντιλαϊκών και ταξικών πολιτικών και να θέσουν το θέμα της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης.
  
  Η βαρβαρότητα και η επιθετικότητα του σύγχρονου ιμπεριαλισμού καταγράφτηκε το προηγούμενο διάστημα, όπως όμως και οι αντιστάσεις των λαών. Με την ανοιχτή στήριξη των ΗΠΑ και της Ε.Ε. το Ισραήλ ματοκύλισε ανελέητα τη Γάζα, όμως δεν κατάφερε να τσακίσει την αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού.
  Βαθαίνει, όμως, και η συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Γι’ αυτό και περισσότερο παρά ποτέ είναι αναγκαίο ένα αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, διεθνιστικό κίνημα που αποφεύγοντας τη λογική των «ίσων αποστάσεων» να σταθεί απερίφραστα στο πλευρό των λαών και των κινημάτων που αντιστέκονται. Που θα στρέφεται ενάντια στις ΗΠΑ, και τον ιμπεριαλιστικό ρόλο της ΕΕ. Που θα παλεύει ενάντια στην δική μας κυβέρνηση και τη δική μας αστική τάξη και τις επιλογές τις, τη στάση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Που θα συνδέει τον πόλεμο με τον καπιταλισμό και τις αντιθέσεις του επιδιώκοντας (και) το αντιπολεμικό κίνημα να γίνεται στοιχείο της συνολικής αντικαπιταλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής πάλης.
  
  Ο ελληνικός καπιταλισμός μέσα στην κρίση αναδεικνύει τις ιδιαίτερες αδυναμίες του (ύφεση, δημοσιονομική κατάρρευση, υπερχρέωση). Οι αντιφάσεις του ελληνικού καπιταλισμού δεν εκδηλώνονται μόνο με νέα επίθεση στην εργατική τάξη, αλλά και με βίαιη υποβάθμιση της θέσης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Η εξέγερση των αγροτών είναι το πιο χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της κατάστασης. Μπλεγμένος σε ένα σύνολο τέτοιων αντιθέσεων, με σοβούσα την κρίση εκπροσώπησης του πολιτικού συστήματος, ο ελληνικός καπιταλισμός και τα διάφορα κέντρα του αναζητούν πολιτικές λύσεις με τις οποίες συγκρούεται και θα συγκρουστεί το κίνημα, είτε πρόκειται για το «μεγάλο συνασπισμό» ΝΔ – ΠΑΣΟΚ είτε για κεντροαριστερή συνεργασία ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί πρέπει να είναι σαφές ότι όλες οι λύσεις αναδιάταξης του πολιτικού συστήματος είναι σε αντιλαϊκή κατεύθυνση. Και για αυτό θα τις αντιπαλέψουμε αποφασιστικά.
  
  Στο εσωτερικό η κυβέρνηση της ΝΔ, η κυβέρνηση των δολοφόνων προσπαθεί να φορτώσει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων: παρατεταμένη λιτότητα, αμφισβήτηση των συλλογικών συμβάσεων, ακρίβεια, ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων όπως η Ολυμπιακή, αντιδραστική αναθεώρηση του ασφαλιστικού που αυξάνει τα όρια και μειώνει τις συντάξεις, διάλυση του ΕΣΥ, προσπάθεια για θεσμοθέτηση ιδιωτικών ΑΕΙ, γενικευμένος αυταρχισμός και καταστολή. Η δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα έδειξε το πραγματικό πρόσωπο της σύγχρονης εργοδοτικής τρομοκρατίας. Παλεύουμε εδώ και τώρα για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής της. Θέλουμε να πέσει από τα κάτω και από τα Αριστερά!
  Ίδια πολιτική ακολουθεί και το ΠΑΣΟΚ. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτικού συστήματος με στενές σχέσεις με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Όταν ήταν κυβέρνηση έπαιξε μεγάλο ρόλο στην προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που σήμερα υλοποιεί η ΝΔ. Δικό του έργο είναι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και το ευρώ. Οι εκπρόσωποί του δεν διστάζουν να μιλάνε για την ανάγκη ιδιωτικοποιήσεων και υπέρ της κατάργησης του άρθρου 16 του Συντάγματος. Στο συνδικαλιστικό κίνημα η ΠΑΣΚΕ σε αγαστή συνεργασία με τη ΔΑΚΕ μεθοδεύει πολιτικές εργασιακής ειρήνης και αντιπαλεύει το ξεδίπλωμα μαχητικών αγώνων διαρκείας. Μέσα στο κίνημα έκανε «διαδηλώσεις» με κεριά, ενώ φλέγονταν οι δρόμοι από την οργή της νεολαίας, και μιλούσε για «ανοιχτά σχολεία». Κάνει μεγάλο λάθος ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όταν με την δήθεν ενωτική τακτική του απευθύνεται στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δίνοντας του άλλοθι για την πολιτική του, και εξωραΐζοντας το σαν δύναμη της ‘δημοκρατικής αντιπολίτευσης’. Τέλος ο ΛΑΟΣ που προσπαθεί να εμφανίσει με νέο λαϊκιστικό κοστούμι τον ακροδεξιό ρατσισμό, εθνικισμό και αντικομουνισμό του, ενώ καταγγέλλει πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, συχνά συμπεριφέρεται ως «πολιτικός μπράβος» της κυβέρνησης επιδιώκοντας να γίνει το ακροδεξιό δεκανίκι της.
  
  Ταυτόχρονα και μέσα σε αυτό το κίνημα φάνηκε που μπορεί να οδηγήσει η λογική και η πρακτική του υποταγμένου συνδικαλισμού που σήμερα κυριαρχεί στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν είναι αρωγός αλλά αντίπαλος των αγώνων.
  Η απουσία από τις κινητοποιήσεις της νεολαίας την ώρα που αυτή δεχόταν τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής, η αναστολή της διαδήλωσης στην πανεργατική στις 10/12/2008, η αποκήρυξη της διαδήλωσης των πρωτοβάθμιων σωματείων για την Κωνσταντίνα Κούνεβα, είναι μερικά δείγματα αυτού του κατήφορου το τελευταίο διάστημα που ήρθε να συμπληρώσει τις συλλογικές συμβάσεις εργασιακής ειρήνης με το ΣΕΒ και τις προτάσεις στήριξης των Τραπεζών. Ο συντονισμός πολλών δεκάδων πρωτοβάθμιων σωματείων στην αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και στην πάλη κατά του δουλεμπορίου δείχνει ότι μπορεί σήμερα μπορεί να υπάρχει πραγματική αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων και μαχητική πάλη ενάντια στον πυρήνα των πολιτικών του κεφαλαίου και της Ε.Ε. Οι μαζικές διαδικασίες μέσα στους χώρους δουλειάς, οι συνελεύσεις, οι συντονιστικές επιτροπές, ο οριζόντιος συντονισμός των ίδιων των σωματείων αυτός είναι ο δρόμος για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, για αγώνες οργανωμένους από τα κάτω και για συνδικάτα στα χέρια των εργαζόμενων, για να κατακτήσουμε νίκες.
  Άλλωστε, σε όλες τις μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το τελευταίο διάστημα, από τις φοιτητικές καταλήψεις που στηρίζονταν στις γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων μέχρις τις συνελεύσεις στα αγροτικά μπλόκα, έχει γίνει σαφές ότι χωρίς μορφές άμεσης δημοκρατίας και έλεγχο από τη βάση κάθε χώρου αποτελεσματική πάλη δεν διεξάγεται.
  
  Οι εμπειρίες ενός ολόκληρου κόσμου και η ριζοσπαστικοποίηση έχουν κάνει βήματα μπροστά μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις του κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης στο Σιάτλ και την Γένοβα, μετά το ξέσπασμα του αντιπολεμικού κινήματος το 2003 μετά τις μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις των τελευταίων ετών, όπως φάνηκε και από το δυναμισμό και τη μαχητικότητα της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Σημαντικά τμήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας αντιστέκονται και αναζητούν λύσεις ενάντια στις πολιτικές της εκμετάλλευσης, του πολέμου, του ρατσισμού. Σε αυτή την αναζήτηση δεν μπορούν σήμερα να δώσουν καμιά διέξοδο ούτε οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής αριστεράς:
  Ο ΣΥΡΙΖΑ και η πολύ μεγάλη ταλάντευσή του στην ανάπτυξη, πολιτικοποίηση και γενίκευση της λαϊκής πάλης. Μιλούσε υπέρ του κινήματος αλλά δέχτηκε να ματαιωθεί η απεργιακή συγκέντρωση στις 10/12/2008. Αντί για τη ριζική ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής προπαγάνδιζε την ανάγκη ‘δημοκρατικής διεξόδου’ από την κρίση, μέσω εκλογών και με στόχο μια δημοκρατική κυβέρνηση. Θέλει να ενισχύσει την επιρροή του μέσα στον κόσμο των κινημάτων, για να τον αξιοποιήσει εκλογικά και να τον εγκλωβίσει στην αυταπάτη, ότι σήμερα μπορεί να υπάρχει μια αριστερή ή κεντροαριστερή «αντινεοφιλελεύθερη» κυβερνητική διαχείριση. Τέτοιες λογικές στην Ιταλία, οδήγησαν την Αριστερά στα αζήτητα αφού πρώτα την εξευτέλισαν σε συνεργασίες με τους σοσιαλδημοκράτες. Η λογική του «αντινεοφιλελεύθερου μετώπου» και του νέου «κοινωνικού συμβολαίου» τον οδηγεί στη λογική των «εποικοδομητικών» προτάσεων για μια πιο φιλολαϊκή και «εύρυθμη» διαχείριση του καπιταλισμού ή για μια Ε.Ε. με ανθρώπινο πρόσωπο. Οι παρατάξεις του στο συνδικαλισμό, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους κοινωνικούς χώρους έχουν συνδιαχειριστική και συχνά συντηρητική τακτική. Στο εργατικό κίνημα συντάσσεται με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Η παρουσία οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς στο ΣΥΡΙΖΑ αντί να φέρει στροφή προς τα Αριστερά τις οδηγεί να προσυπογράφουν δεξιές θέσεις.
  Το ΚΚΕ με τα συντηρητικά και σχεδόν καθεστωτικά αντανακλαστικά, που έδειξε μέσα στο κίνημα του Δεκέμβρη. Όχι μόνο δεν συμπορεύτηκε αλλά και ανέπτυξε μια υπονομευτική και εχθρική στάση απέναντι στους αγώνες των μαθητών και των φοιτητών. Κατήγγειλε συλλήβδην τους νέους ως «προβοκάτορες» και «κουκουλοφούρους». Αντί να προωθήσει την τόσο αναγκαία ενότητα στην δράση του αριστερού κόσμου, θεωρεί πρώτο εχθρό του την αντικαπιταλιστική αριστερά. Με τη στάση του αντικειμενικά εξυπηρετεί την κυβέρνηση και την πολιτική της. Στο εργατικό κίνημα επιμένει στον αδιέξοδο δρόμο του απομονωτισμού και της ηττοπάθειας και στην πράξη δεν υπήρξε πιο μαχητικό από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Ο στείρος «αντικαπιταλιστικός» βερμπαλισμός του προσπαθεί να κρύψει την απροθυμία μάχιμης παρέμβασης σε καθημερινά μέτωπα και κοινής δράσης με άλλα αγωνιστικά ρεύματα. Ούτε δίνει προοπτική ο χώρος των αναρχικών ομάδων γιατί υποτιμά τη μαζική, οργανωμένη και συλλογική πάλη, την προσπάθεια για την οικοδόμηση κινημάτων με βάθος και διάρκεια, τη διατύπωση συγκεκριμένων πολιτικών διεκδικήσεων και στόχων.
  
  Σήμερα καμιά εκδοχή διαχείρισης του σημερινού καπιταλιστικού κράτους δεν μπορεί να πάρει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά και όσοι διαλέξουν τέτοιο δρόμο, θα αφομοιωθούν. Μόνο με ένα ισχυρό και πολιτικοποιημένο κοινωνικό κίνημα, μόνο μια ισχυρή αντιπολίτευση των «κάτω», μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Και σε αυτή την κατεύθυνση εμείς επιδιώκουμε την ενότητα στη δράση μέσα στο μαζικό κίνημα με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, για ενωτικούς, ακηδεμόνευτους, μαχητικούς αγώνες.
  Γιατί δεν μπορεί ούτε η εγκατάλειψη κάθε προοπτικής άλλης κοινωνίας από τους ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η υποστήριξη των αντιλαϊκών καθεστώτων του ‘υπαρκτού σοσιαλισμού’ από το ΚΚΕ να δώσει απάντηση στις ριζοσπαστικές αναζητήσεις της εποχής μας.
  
  ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
  Για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση που δημιούργησε.
  Για να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας, της ακρίβειας και της ελαστικής εργασίας.
  - Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και σταθερό 5ημερο-7ωρο-35ωρο
  - Δημόσια ασφάλιση για όλους, με μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, με αυξήσεις των συντάξεων.
  - Κατάργηση του θεσμού των ενοικιαζόμενων εργαζομένων και όλων των μορφών του σύγχρονου δουλεμπορίου.
  - Απαγόρευση των απολύσεων.
  - 1400 ευρώ κατώτατο μισθό.
  - Καμιά μείωση των κοινωνικών δαπανών για να πληρωθεί το ληστρικό “δημόσιο χρέος”
  Για να σταματήσει ο ληστρικός ρόλος των τραπεζών
  - Καμιά ενίσχυση στις τράπεζες – να αυξηθούν οι δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση.
  - Δημόσιο τραπεζικό σύστημα με εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση.
  - Πάγωμα των επιτοκίων και των χρεών για στεγαστικά δάνεια.
  - Να αυξηθεί η φορολογία των τραπεζιτών και των επιχειρηματιών.
  Για να μπει φραγμός στις ιδιωτικοποιήσεις
  - Όχι στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και του ΟΣΕ. Να σταματήσει τώρα το ξεπούλημα των λιμανιών.
  - Όλες οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (συγκοινωνίες, ενέργεια, επικοινωνίες, φάρμακο, υγεία κλπ) να είναι αποκλειστικά δημόσιες και με εργατικό έλεγχο.
  - Να γίνονται δημόσιες με εργατικό-λαϊκό έλεγχο, χωρίς αποζημίωση οι επιχειρήσεις που κλείνουν ή μετεγκαθίστανται.
  Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό
  - Να σταματήσει τώρα η κατοχή του Ιράκ – Να αποχωρήσουν όλα τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα – Όχι στα σχέδια για πόλεμο στο Ιράν – Τερματισμός της παρουσίας ξένων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν.
  - Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
  - Όχι στην ευθυγράμμιση των ελληνικών αστικών κυβερνήσεων με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και ΕΕ.
  - Να κλείσουν τώρα όλες οι βάσεις να αποχωρήσει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ.
  - Να φύγει το ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια.
  - Συντονισμός με το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα στον αγώνα για να διαλυθεί το ΝΑΤΟ. 60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά!
  - Σεβασμός στα δικαιώματα για όλους τους λαούς και τις μειονότητες. Όχι στις ιμπεριαλιστικές αλλαγές συνόρων, όχι στα προτεκτοράτα.
  - Να καταργηθούν τώρα τα δυσβάσταχτα εξοπλιστικά προγράμματα.
  - Κανένας Έλληνας φαντάρος σε δυνάμεις κατοχής– Να γυρίσουν τώρα όλες οι στρατιωτικές μονάδες που βρίσκονται εκτός συνόρων – Όχι στράτευση στα 18 – Όχι στράτευση για τις γυναίκες.
  - Κύπρος Ενιαία – Κυρίαρχη – ανεξάρτητη ενάντια σε διχοτομικά σχέδια τύπου Ανάν, χωρίς ξένους στρατούς, εγγυητές και βάσεις, με τους κοινούς αγώνες και τη φιλία των λαών της, ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων.
  - Αλληλεγγύη σε όλους τους αγωνιζόμενους λαούς και κινήματα
  Για απειθαρχία στους «Ευρωμονοδρόμους» και την αντικαπιταλιστική ρήξη αποδέσμευση από την ΕΕ
  - Όχι στην ΟΝΕ.
  - Να καταργηθεί τώρα το «Σύμφωνο σταθερότητας».
  - Όχι στην Ευρωσυνθήκη και σε κάθε εκδοχή Ευρωσυντάγματος.
  - Να μην εφαρμοστεί η οδηγία Μπολκενστάιν και συνολικά η πολιτική της ελαστασφάλειας.
  - Αγώνας για την αποδέσμευση από την ΕΕ σε αντικαπιταλιστική και διεθνιστική κατεύθυνση και για τη διάλυση της Ε.Ε.
  Για να ανατραπεί η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε.
  - Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες.
  - Ενιαίο 12χρονο σχολείο χωρίς διαχωρισμούς σε γενική και επαγγελματική εκπαίδευση.
  - Πάλη για την κατάργηση του αντιδραστικού Νόμου-Πλαισίου. Απεμπλοκή από τις διαδικασίες της Μπολώνια και του Ενιαίου Ευρωπαικού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης.
  - Όχι στα ιδιωτικά ΑΕΙ, όχι στην οδηγία για τα ΚΕΣ, να κλείσουν όλα τα ΚΕΣ και τα «παραρτήματα».
  - Όχι στην υπαγωγή της έρευνας στις ανάγκες των επιχειρήσεων και του κεφαλαίου.
  Ενάντια στα συμφέροντα του εμπορικό κεφαλαίου, των καρτέλ και των εταιρειών τροφίμων, για να μην περάσει η αγροτική πολιτική της ΕΕ και το ξεκλήρισμα της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς
  - Να μην εφαρμοστεί η νέα ΚΑΠ.
  - Να μπει φραγμός στα μεταλλαγμένα.
  - Να μην μετατραπούν οι συνεταιρισμοί σε ΑΕ.
  - Κατοχύρωση – εγγύηση του εισοδήματος των φτωχών και μεσαίων αγροτών. Όχι στους περιορισμούς και τις υποχρεωτικές καταστροφές καλλιεργειών που επιβάλλει η Ε.Ε.
  - Σπάσιμο των κυκλωμάτων των εμπόρων και των μεσαζόντων. Ενίσχυση των βιολογικών προϊόντων
  Για να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες
  - Όχι στους τρομονόμους και τις διακρατικές «αντιτρομοκρατικές» συμφωνίες.
  - Έξω η αστυνομία από τις διαδηλώσεις. Να αφοπλιστεί η αστυνομία. Να διαλυθούν όλες οι ειδικές αστυνομικές δυνάμεις. Όχι στις κάμερες, το ηλεκτρονικό φακέλωμα και την γενικευμένη επιτήρηση.
  - Αντίσταση στην αυταρχικοποίηση του δικαστικού μηχανισμού.
  - Κατάργηση όλων των μορφών απαγόρευσης στην απεργία και του θεσμού της πολιτικής επιστράτευσης.
  - Διασφάλιση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των κρατουμένων – Λιγότερη φυλακή σήμερα για μια κοινωνία χωρίς φυλακή αύριο.
  Για να μπει φραγμός σε όλες τις μορφές διακρίσεων και καταπίεσης. Ενάντια στο ρατσισμό, την ξενοφοβία
  - Για να μην περάσει το νέο Ευρωπαϊκό σύμφωνο και οι αντιμεταναστευτικές πολιτικές.
  - Πλήρης κατοχύρωση πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων σε όλους τους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας.
  - Να σταματήσει η ομηρία των μεταναστών.
  - Όχι στην κατάργηση και τον περιορισμό του πολιτικού ασύλου.
  - Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.
  Όχι στο σεξισμό και σε όλες τις διακρίσεις με βάση το φύλο
  - Κατοχύρωση πραγματικής ισότητας των φύλων.
  - Καμιά διάκριση με βάση τον ερωτικό προσανατολισμό.
  - Κάτω τα χέρια από τις γυναίκες, όχι στην κατάργηση των συνταξιοδοτικών και άλλων ρυθμίσεων υπέρ των γυναικών.
  Για την προστασία του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων
  - Προστασία του περιβάλλοντος και ποιότητα ζωής για όλους.
  - Όχι στα σχέδια για πυρηνική ενέργεια. Όχι στη χρήση λιθάνθρακα.
  - Υπεράσπιση - διεύρυνση των ελεύθερων χώρων, του πρασίνου και των δασικών εκτάσεων.
  - Όχι στα νέα χωροταξικά σχέδια.
  - Όχι στις αλλαγές χρήσης γης προς όφελος των επιχειρηματικών σχεδιασμών.
  
  Εμείς συναντηθήκαμε μέσα στους μεγάλους αγώνες. Ξέρουμε ότι η δύναμη βρίσκεται στα κινήματα ενάντια στη λιτότητα, την καταστολή, το ρατσισμό, το κεφάλαιο και την Ε.Ε., στον κόσμο που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Δίνουμε καθημερινά τη μάχη για να είναι οι αγώνες μαχητικοί και νικηφόροι, για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία την κρίση των καπιταλιστών, για να ανατραπεί η κυρίαρχη πολιτική. Θέλουμε να βαδίσουμε ενωτικά μέσα στα μεγάλα μέτωπα της περιόδου.
  Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω εμείς που καταθέτουμε αυτό το κείμενο κοινού προβληματισμού, δυνάμεις και αγωνιστές της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς:
  -Προωθούμε ακόμα πιο αποφασιστικά την κοινή μας δράση στο πλευρό των εργαζόμενων και της νεολαίας στους αγώνες που έρχονται. Βαθαίνουμε τις σχέσεις ισοτιμίας, αμοιβαίου σεβασμού, ειλικρίνειας και συντροφικότητας ανάμεσά μας.
  -Ενισχύουμε το συντονισμό μας σε πολιτικό επίπεδο και συγκροτούμε Πρωτοβουλία για την Ενότητα και την Κοινή Δράση της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, σεβόμενοι την αυτοτέλεια κάθε οργάνωσης.
  -Απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα σε όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς για να συμμετέχουν και να στηρίξουν ενεργά την κοινή μας προσπάθεια.
  -Επιδιώκουμε την ενεργή συμμετοχή όλων των αγωνιστών ενταγμένων και ανένταχτων σ’ αυτή την προσπάθεια και γι’ αυτό προχωρούμε στη διοργάνωση εκδηλώσεων – συζητήσεων και πρωτοβουλιών σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο, καθώς και συντονιστική επιτροπή της Πρωτοβουλίας.
  -Επιδιώκουμε την παρέμβασή μας στις εκλογικές μάχες, που θα υπηρετεί και θα ενισχύει τους ταξικούς αγώνες της περιόδου αλλά και τη συγκρότηση του ρεύματος της επαναστατικής κι αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
  
  ΑΡΑΝ – ΑΡΑΣ – ΕΚΚΕ - ΝΑΡ – νεολαία Κ.Α. – ΟΚΔΕ Σπάρτακος - ΟΚΔΕ – ΣΕΚ – και των μετωπικών σχημάτων ΕΝΑΝΤΙΑ και ΜΕ.Ρ.Α.
  
  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 01.02.2009
• 09:14

  Στα καμμένα της Χαραμίδας...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  ...ακόμη και μέσα στο δάσος, έστω και στο καμμένο, η σκληρή πραγματικότητα, του πολέμου, του πόνου καραδοκεί. Μην νομίζεις ότι μπορείς να ξεφύγεις. Εδώ στη μικρή γωνιά μας, όλα είναι εδώ. Τα F16 των Αμερικάνων, τα κατοχικά στρατεύματα του ΝΑΤΟ εκεί στο Αφγανιστάν, οι κατεστραμμένες πόλεις της Μεσοποταμίας, τα ματωμένα παιδιά της Γάζας. Μυτιλήνη, Χαραμίδα Γενάρης 2009, τα σημάδια του περάσματος των προσφύγων. Σωσίβιο, διαβατήριο, τηλεκάρτα. Προέλευση Αφγανιστάν, προορισμός άγνωστος
  
  
  
  
  _________________
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 14.01.2009
• 09:36

  Με τα παιδιά της τάξης μου...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ...η ανάρτηση αυτή γίνεται από το εργαστήριο του σχολείου μας... είμαστε μαζί με τα παιδιά της τάξης και μιλάμε για υπολογιστές.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 07.01.2009
• 08:01

  ZEI!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Ζει! ο Τεμπονέρας ζει με Πέτρουλα, Λαμπράκη μας οδηγεί!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 06.01.2009
• 13:27

  Ο Μάρκος για την Ελλάδα

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 05.01.2009
• 20:14

  Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη - Συγκέντρωση

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΚΑΛΕΣΜΑ
  
  - Να σταματήσει αμέσως η σφαγή του Παλαιστινιακού λαού της Γάζας!
  - Όλοι, όλες στην πλατεία Σαπφούς Πέμπτη 8/1 6.30 το απόγευμα.
  
  Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη
  
  Εκατοντάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι στο πολιορκημένο γκέττο της Γάζας σφαγιάστηκαν από τους άγριους βομβαρδισμούς των ισραηλινών αεροπλάνων και τανκ. Η σφαγή προαναγγέλθηκε από την πρωθυπουργό του σιωνιστικού κράτους Λίβνι όταν ακόμα βρίσκονταν σε επίσκεψη στο συνένοχο καθεστώς Μουμπάρακ στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα. Όλα τα σιωνιστικά κόμματα, ενόψει εκλογών, προσπαθούν να μαζέψουν ψήφους σπέρνοντας το θάνατο και πτώματα Παλαιστινίων.
  
  Να τους σταματήσουμε!
  
  Υποκινητής της σφαγής είναι οι ΗΠΑ, η Ε.Ε. που υποστηρίζουν την γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστίνιων μέσω του αποκλεισμού της Γάζας. Συνένοχη είναι η κυβέρνηση δολοφόνων του Καραμανλή που στηρίζει τα εγκλήματα των σιωνιστών του Ισραήλ. Καλούμε όλον τον ελληνικό λαό, τη νεολαία που ξεσηκώθηκε για το φόνο του Αλέξη, τους ταξικούς συνδικαλιστές που ξεσηκώνονται για τη δολοφονική απόπειρα με βιτριόλι κατά της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα, να βρεθούμε όλοι μαζί τη Πέμπτη 8 Ιανουαρίου στις 6.30 το απόγευμα στην Πλατεία Σαπφούς να βροντοφωνάξουμε:
  
  ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ!
  
  ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ!
  
  
  
  ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α.-ΜΕ.Ρ.Α.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 28.12.2008
• 18:09

  ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Έλουσαν με οξύ μια μια εργάτρια, μια μετανάστρια, μια συνδικαλίστρια... Επειδή δε χρειάζεται να γράφουμε όλοι κείμενα δείτε ΕΔΩ
  
  επίσης...
  
  Ανακοίνωση ΝΑΡ για την επίθεση στη συνδικαλίστρια εργάτρια Κ. Κουνίεβα
  
  
  Κάτω η κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία
  Όχι στον εργασιακό μεσαίωνα, τις διώξεις και τις επιθέσεις σε εργαζόμενους
  
  Το Νέο Αριστερό Ρεύμα – ΝΑΡ καταγγέλλει την δολοφονική επίθεση ενάντια στη γραμματέα της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού Κωνσταντίνα Κουνίεβα. Δύο τραμπούκοι τής επιτέθηκαν με βιτριόλι και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Η Κουνίεβα και το σωματείο της αγωνίζονται για την υπεράσπιση των εργαζομένων που βρίσκονται σε καθεστώς σκληρής εκμετάλλευσης, και οργανώνει Ελληνίδες και μετανάστριες. Η εργαζόμενη που δέχθηκε δολοφονική επίθεση, έχει δεχθεί πλήθος εξώδικων, διώξεις, τραμπουκισμούς και πιέσεις, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και αξιοπρεπείς μισθούς. Είναι εργάτρια και μετανάστρια και για αυτό κάποιοι δεν μπορούν να ανεχτούν τον αγώνα και τη στάση της.
  Η κυβέρνηση έχει σοβαρή ευθύνη. Σοβαρή ευθύνη έχουν και οι μηχανισμοί της επιθεώρησης εργασίας και των υπουργείων, που γνωρίζουν πολύ καλά και αδιαφορούν (ή υποβοηθούν) τις εργασιακές σχέσεις μεσαίωνα, την βάναυση εκμετάλλευση των μεταναστών, την βαρβαρότητα των εργολάβων, όπως του εργοδότη της Κουνίεβα.
  Και αυτή η δολοφονική επίθεση, προστίθεται στα αλλεπάλληλα κρούσματα καταστολής και αυταρχισμού που η κυβέρνηση και το κεφάλαιο εξαπολύουν ενάντια σε όσους αντιστέκονται, σε όσους αντιδρούν στην βάρβαρη αντιλαϊκή και αντεργατική επίθεση και πολιτική τους. Δολοφονίες νέων, πυροβολισμοί σε μαθητές, χημικά, συλλήψεις και ξύλο στους διαδηλωτές, απολύσεις και τραμπουκισμοί σε εργάτες, είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της πολιτικής της διαρκούς και σκληρής λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της παιδείας και υγείας της αγοράς και του χρήματος, των αντιασφαλιστικών νόμων, των αντεργατικών μέτρων της Ε.Ε., της συνολικής αντεργατικής επίθεσης ΝΔ, Ε.Ε., Κεφαλαίου και συναινετικής «αντιπολίτευσης» ΠΑΣΟΚ.
  Απέναντι σε αυτή την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι, οι νέοι, ο κόσμος του αγώνα, χρειάζεται να δημιουργήσουν μια μαχητική, εργατική και πραγματική αντιπολίτευση που θα ανατρέψει την πολιτική και τις πρακτικές του εργασιακού μεσαίωνα. Με μαζικούς, αποφασιστικούς αγώνες, με αιτήματα μάχης, ρήξης και ανατροπής, με ένα νέο εργατικό κίνημα, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, να κερδίσουμε όλα όσα μας ανήκουν!
  Θλιβερή είναι για ακόμα μια φορά η στάση της ηγεσίας του υποταγμένου συνδικαλιστικού κινήματος, που όχι μόνο δεν πρωτοστατεί σε μάχες όπως αυτές που δίνει η Κουνίεβα και το σωματείο της, αλλά αδιαφορεί για την εξέγερση της νεολαίας, αρνείται κάθε πρωτοβουλία στήριξης των αγώνων. Δεν κάνει υπόθεσή της ούτε την δολοφονική επίθεση ενάντια σε συνδικαλίστρια!
  - Έλληνες και μετανάστες εργάτες ενωμένοι
  - Κάτω η κυβερνητική και εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία
  - Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές και το κίνημα εργαζόμενων και νεολαίας
  - Ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης Κυβέρνησης-ΕΕ-Κεφαλαίου
  
  
  ΝΑΡ, Αθήνα 26 Δεκέμβρη 2008
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 23.12.2008
• 16:13

  Καλές γιορτές

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  του Δερμεντζόγλου από το ΠΡΙΝ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 18.12.2008
• 01:10

  Πυροβολούν τη ζωή...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 16.12.2008
• 23:16

  greece - murder of Alexis

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  The New Left Current (NAR) denounces the murder in cold blood of the 15th young boy
  Denounce of NAR - New Left Current
  
  
  The New Left Current denounces the murder in cold blood of the 15th young boy, Alexis Grigoropoulos, by the special police forces on Saturday evening at Exarchia. This is not an isolated action nor an accidental moment. The government of Karamanlis has in full the political responsibility.
  The government had already prepared its suppressive forces: With the legalization of the use of fire arms against the students’ demonstrations. With the permanent orgy of suppression against the demonstrations and rallies of both the youth and the workers. With the murders of the immigrants. With the surrounding of Exarchia by the police forces and the alteration of the centre of Athens (as well of other cities) in an occupied territory zone by the Riot Police (MAT) against the “enemy people”. Both the government and the state prepare their “iron heel” in order to shatter the social resistances that heighten due to the tremendous attack the capital has unleash against the working people trying to overcome its crisis. The EU with the anti-terror law, the Shengen Treaty and the fortress Europe forms the context for the uprising of suppression. The system aims at shield itself towards a new rise of social struggles, promoting a new wave of lay-offs, a new poverty and the proposals of Michalos for half work - half life, the terrorism of capital in the factories and the police’ s in the streets. We have no delusion for their supposedly dispensation of justice of the system. Just a few months ago we all saw the “punishment” of the cops that tortured the Cypriote student in Thessalonica. The punishment will be political, will be given by the labor movement and will be hard!
  The government of Karamanlis murders! The government that oppresses peoples’ and youth’ s rights, the government of the permanent repression, must be overthrown. None tolerance to PASOK that consents with the anti-popular policy. An immediate reaction is required. The massive, popular movement must come out in the streets. With rallies, demonstrations, occupations, with the co-ordination of the unions, of the youth associations, of the students, with an anti-capitalist Left front and the common action of the left forces, for a political mass movement that will overthrow the orgy of the state and governmental violence, of the anti-popular incomes policy, of the privatizations, of the reactionary directives of Lisbon-Bologna, and of the anti-labor attack in all.
  
  In order to overthrow the government of New Democracy from a mass popular movement, from a left perspective, to defeat the ruling politics (which is in accordance with the directives of the EU and the Association of Greek Industrialists/SEV), and the PASOK who whishes to take over the administration. For a fighting working - popular opposition, that will stand against all anti-popular governments, manage to crack their policy, succeed in several labour-popular achievements and open the path for the overthrowing of capitalism.
  
  The system that sacrifices 15 year old boys due to the government violence, must sink as much as it can.
  For a society that the youth can walk free in the streets and live at liberty!
  
  We demand:
  · Immediate resign of Pavlopoulos - Chinofotis, severe exemplary punishment of the guilties, immediate release of all the arrested people of the demonstrations.
  · Down with the government of the murderers of the New Democracy
  · Immediate disarmament of police, the occupation forces must leave the center of Athens. Dissolution now of the Riot Police, down with the street spy cameras.
  · Overthrow of the anti-terrorist law and of all the reactionary repressing measures.
  · For a movement for the modern freedoms against capitalism that it kills (in our work, in the war, in the city) and the modern parliamentary totalitarianism.
  
  EVERYBODY IN THE STREETS! – TO BREAK THE STATE TERROR!
  
  New Left Current, Communist Liberation Youth, Athens 7/12/08
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 11.12.2008
• 21:23

  Στους νοικοκυραίους...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:20

  ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ
  ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
  ΑΡΑΝ – ΑΡΑΣ – ΕΕΚ – ΕΚΚΕ – Κ.Ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ – ΝΑΡ – ΟΚΔΕ Σπάρτακος – ΟΚΔΕ – ΣΕΚ καθώς και οι μετωπικές οργανώσεις ΕΝΑΝΤΙΑ και ΜΕ.Ρ.Α
  

  
  
  

  ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!
  ΜΕ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

  • ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 8 - 12 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 6ΜΜ!
  • ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΜΟΥΣΕΙΟ - ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 10ΠΜ!
  • ΝΑ ΚΗΡΥΧΘΕΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ!

  Οι οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που υπογράφουμε το κείμενο αυτό καταγγέλλουμε την εν ψυχρώ δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» το Σάββατο 6 Δεκέμβρη το βράδυ. Χαιρετίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις καταδίκης της κυβέρνησης των δολοφόνων σε όλη την Ελλάδα.
  

  Για μας πίσω από αυτή την ενέργεια δεν βρίσκεται ο «υπερβάλλων ζήλος» ή η «απώλεια ψυχραιμίας» και η «λειψή εκπαίδευση» ενός αστυνομικού αλλά, η συνολικά άγρια και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ. Η πολιτική που ενισχύει τις δυνάμεις καταστολής και νομιμοποιεί τη χρήση πυροβόλων όπλων κατά διαδηλωτών την ίδια στιγμή που ιδιωτικοποιεί την Ολυμπιακή και τα λιμάνια, σαρώνει την κοινωνική ασφάλιση και επιτίθεται με ιδιαίτερη σκληρότητα ενάντια στη νέα γενιά. Είναι η πολιτική της ζαρντινιέρας, των απαγωγών των Πακιστανών, των υποκλοπών, των ρατσιστικών επιθέσεων που κοστίζουν τις ζωές προσφύγων που ζητάνε άσυλο και μια καλύτερη ζωή.

  Η πολιτική που ψηφίζει αλλεπάλληλους «τρομονόμους» και υλοποιεί κάθε μέτρο της ΕΕ κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των μεταναστών την ίδια στιγμή που ψηφίζει το νόμο πλαίσιο, επιτρέπει τα ιδιωτικά ΑΕΙ, εξαπολύει αλλεπάλληλες επιθέσει ς λιτότητας και φορολογικής λεηλασίας.

  Μέσα στην κρίση αυτή η κυβέρνηση από την μια προσφέρει δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες και από την άλλη ψάχνει για αποδιοπομπαίους τράγους πότε στους νέους στα Εξάρχεια και πότε στους μετανάστες του Αγ. Παντελεήμονα και της Πάτρας. Οι αντιδράσεις της κυβέρνησης απέναντι στην αποτρόπαιη δολοφονία συνεχίζουν την ίδια πολιτική καταστολής. Το χαρακτηριστικό τους ήταν η πρωτοφανής σε έκταση, σκληρότητα και προκλητικότητα επίθεση των ΜΑΤ και της αστυνομίας κατά του «εχθρού λαού και της νεολαίας» που λίγες ώρες μετά το τραγικό γεγονός και την Κυριακή το μεσημέρι αντέδρασαν με μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, Τούτη η στάση της κυβέρνησης, σε συνδυασμό με την ουσιαστικά συναινετική προς την κυβέρνηση στάση του ΠΑΣΟΚ, είναι ένα σαφές μήνυμα για την επόμενη περίοδο: Ένα μήνυμα ότι είναι αποφασισμένοι να περάσουν διά πυρός και σιδήρου -ισοπεδώνοντας με τη μπότα της καταστολής τις όποιες αντιστάσεις - την πολιτική τους για το ξεπέρασμα της κρίσης, την πολιτική της πρωτοφανούς λιτότητας και των μέτρων τύπου Μίχαλου, των ελεύθερων αγορών και των ιδιωτικοποιήσεων, της θυσίας των λαϊκών και νεολαιίστικων αναγκών στο βωμό του κέρδους και των Συμφώνων Σταθερότητας της ΕΕ. Τούτη η συνείδηση, τόσο για το χτες όσο και για το αύριο της αντιλαϊκής-αυταρχικής εκστρατείας που προωθούν κυβέρνηση της ΝΔ-κεφάλαιο-ΕΕ, τροφοδοτεί της οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων, της νεολαίας, των αγροτών απέναντι στην πολιτική τους.

  Γι’ αυτό και χιλιάδες εργαζομένων και νέων –μαζί τους και οι οργανώσεις μας- έδωσαν αγωνιστική μαχητική απάντηση στη στυγερή δολοφονία από το Σάββατο το βράδυ ήδη, με όρους μαζικούς και συλλογικούς.

  Γι’ αυτό και η αντίδραση στη δολοφονία του Αλέξη μπορεί και πρέπει να γιγαντωθεί και να συναντηθεί με τα μπλόκα των αγροτών, τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, τους αγώνες των εργαζομένων για να μη φορτωθούν στις πλάτες τους τα βάρη της κρίσης. Σε τέτοιες στιγμές δεν έχει θέση η αδράνεια, ούτε μόνο το ξέσπασμα της οργής, αλλά ο συλλογικός, επίμονος και μεθοδευμένος, μαζικός και μαχητικός αγώνας σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σχολή, σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά. Για να μετατρέψουμε κάθε κοινωνικό χώρο σε εστία αντίστασης και αγώνα, που θα συμβάλει σε ένα πλατύ, παρατεταμένο μέτωπο ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Με πρώτο βήμα τη μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις κατά της δολοφονίας και στην Πανεργατική απεργία της Τετάρτης

  • Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων της ΝΔ και η πολιτική της.
  • Να πληρώσει για την κρίση το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι και οι νέοι
  • Κλιμάκωση των αγώνων για τα κοινωνικά, εργασιακά, μορφωτικά, πολιτικά δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας
  • Να παραιτηθούν τώρα οι Παυλόπουλος-Χηνοφώτης , άμεση παραδειγματική τιμωρία των ενόχων
  • Άμεσος αφοπλισμός της αστυνομίας, έξω οι δυνάμεις καταστολής από τις διαδηλώσεις και το κέντρο της Αθήνας, διάλυση τώρα των ΜΑΤ και των Ειδικών Δυνάμεων.
  • Να απελευθερωθούν όλοι οι συλληφθέντες.
  • Να καταργηθούν όλοι οι τρομονόμοι και το αυταρχικό νομικό πλαίσιο.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:51

  ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Είμαστε φανταροι από στρατόπεδα όλης της Ελλάδας. Είμαστε φαντάροι από στρατόπεδα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Είμαστε οι φαντάροι, που στα Χανιά μας διέταξαν να σταθούμε ένοπλοι απέναντι σε φοιτητές, εργαζόμενους και αγωνιστές του αντιπολεμικού κινήματος πριν πολύ λίγο καιρό. Είμαστε οι φαντάροι, που από πάνω τους περνά η ανασυγκρότηση και το «αξιόμαχο» του ελληνικού στρατού. Είμαστε οι φαντάροι που ζουν κάθε μέρα τον ιδεολογικό τραμπουκισμό του μιλιταρισμού, του εθνικισμού, της απλήρωτης εκμετάλλευσης και της υποταγής στους «ανώτερους».
  
  Μαθαίνουμε μέσα στα στρατόπεδα για ένα ακόμα «μεμονωμένο περιστατικό»: το θάνατο, από όπλο αστυνομικού, ενός δεκαεξάχρονου που τον έλεγαν Αλέξη. Το ακούμε σε συνθήματα να έρχεται σα μακρινή βροντή πάνω από τους τοίχους των μονάδων. Μεμονωμένα περιστατικά δε χαρακτήρισαν και τους θανάτους τριών συναδέλφων μας τον Αύγουστο; Μεμονωμένο περιστατικό δε χαρακτηρίστηκε κι ο κάθε ένας από τους 42 θανάτους φαντάρων τα τελευταία 3,5 χρόνια;
  
  Μαθαίνουμε πως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και όλο και περισσότερες πόλεις σε όλη την Ελλάδα, γίνονται πεδία κοινωνικής έκρηξης, πεδία έκφρασης της οργής χιλιάδων νέων εργαζόμενων, άνεργων, φοιτητών και μαθητών.
  
  Είμαστε ντυμένοι με στολές παραλλαγής και «φόρμες εργασίας», σε σκοπιές και αγγαρείες, υπηρέτριες των «ανώτερων», αλλά βρίσκουμε τους εαυτούς μας εκεί. Ζήσαμε σα φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι και απεγνωσμένοι άνεργοι τις «ζαρντινιέρες», τις «τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις» και τους «εξοστρακισμούς», την απόγνωση της ανασφάλειας, της εκμετάλλευσης, των απολύσεων και των διώξεων.
  
  Ακούμε τους ψιθύρους και τα υπονοούμενα από τους αξιωματικούς, ακούσαμε τη δημόσια απειλή της κυβέρνησης για εφαρμογή «κατάστασης εκτάκτου ανάγκης». Ξέρουμε καλά τι θα πεί αυτό. Το ζούμε ήδη στην εντατικοποίηση, τις αυξανόμενες υπηρεσίες, τις ακραίες συνθήκες με το δάχτυλο στη σκανδάλη.
  
  Χθες μας διέταξαν να προσέχουμε και να έχουμε «το νού μας». Ρωτάμε: ΠΟΙΟΝ ΜΑΣ ΔΙΑΤΑΞΑΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ;
  
  Σήμερα μας διατάξανε να είμαστε σε ετοιμότητα και επιφυλακή. Ρωτάμε: ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΜΑΣ ΔΙΑΤΑΞΑΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ;
  
  Μας προετοιμάζουν να αντιμετωπίσουμε τους φίλους μας, τους γνωστούς μας και τα αδέλφια μας. Μας προετοιμάζουν να βρεθούμε απέναντι από τους πρώην και επόμενους συναδέλφους μας και συμφοιτητές μας.
  
  Ετοιμάζονται να μας διατάξουν να γίνουμε στρατός κατοχής – «ειρηνευτική δύναμη» δε μας ονομάζετε όταν μας στέλνετε να κάνουμε τα ίδια στο εξωτερικό; - στις πόλεις που μεγαλώσαμε, στις γειτονιές και τους δρόμους που περπατήσαμε.
  
  Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ξεχνά όμως πως είμαστε κι εμείς κομμάτι της ίδιας νεολαίας. Ξεχνούν πως είμαστε σάρκα από τη σάρκα μιας νεολαίας, που αντιμετωπίζει την έρημο του πραγματικού μέσα κι έξω από τα στρατόπεδα. Μιας νεολαίας που οργίζεται, δεν υποτάσσεται. Κυρίως, ΔΕ ΦΟΒΑΤΑΙ.
  
  ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΣΤΟΛΗ
  
  * Δεν προκειται να δεχτουμε να γίνουμε συμπληρωματικά όργανα του φόβου που επιχειρείται να απλωθεί σα σκιάχτρο πάνω από την κοινωνία.
  * Δεν προκειται να δεχτούμε να γίνουμε δύναμη καταστολής και τρομοκράτησης.
  * Δεν προκειται να στραφούμε ενάντια σε ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες, τις ίδιες ανάγκες κι επιθυμίες, κοινό μέλλον, κοινούς κινδύνους και ελπίδες.
  * ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ.
  
  ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 07.12.2008
• 18:57

  ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ριζοσπαστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ εκπαιδευτικών Λέσβου
  
  
  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.
  ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Δ.Ο.Ε.
  ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
  
  Η κυβέρνηση και το αστικό κράτος αποκάλυψαν, με το πιο τραγικό τρόπο, το σκοτεινό και αποκρουστικό τους πρόσωπο. Το Σάββατο αναίτια στην περιοχή των Εξαρχείων βρήκε το θάνατο ένας μαθητής γυμνασίου από σφαίρα αστυνομικού. Το «περιστατικό» κάθε άλλο παρά μεμονωμένο είναι. Αποτελεί την τραγική κατάληξη της αυταρχικής πολιτικής της κυβέρνησης, της έντεχνης καλλιέργειας ενός κλίματος τρομολαγνείας και της συνολικής ενδυνάμωσης των κατασταλτικών μηχανισμών του αστικού κράτους. Η δήθεν παραίτηση - παρωδία των υπεύθυνων υπουργών δεν αναιρεί σε καμιά περίπτωση τις πολύ σοβαρές πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης.
  
  Είναι η συγκεκριμένη κυβέρνηση που αποθέωσε και νομιμοποίησε πολιτικά την ανεξέλεγκτη αστυνομική βία. Κανείς δε μπορεί να ξεχάσει τους πραίτορες του Πολύδωρα, τον άγριο ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, το όργιο καταστολής στις φοιτητικές κινητοποιήσεις της τελευταίας διετίας, τις προτροπές του ίδιου του Υπουργού Δημόσιας Τάξης για τη χρήση όπλων, από μεριάς αστυνομικών, καθώς και τα άπειρα περιστατικά «τυχαίων εκπυρσοκροτήσεων» που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο αθώων μεταναστών. Είναι αποτέλεσμα, ευρύτερα, των πολιτικών επιτήρησης των κινημάτων, των καμερών, του ευρωπαϊκού φακελώματος και της συρρίκνωσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας των κυρίαρχων. Η πολιτική που προωθεί τις δυνάμεις της αγοράς, την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος και την υποταγή των εργαζομένων στις απαιτήσεις της κερδοφορίας του κεφαλαίου, δε μπορεί παρά να καταφεύγει και να θεοποιεί την κρατική βία ως αναγκαίο στήριγμα των αντι-κοινωνικών της επιλογών.
  
  Η κρατική βία, ως συστατικό στοιχείο και προϋπόθεση για την άσκηση κρατικής πολιτικής, αλλά και ως μέσο πειθάρχησης του λαϊκού κινήματος και ιδιαίτερα των κινημάτων της νεολαίας, αποτέλεσε σαφή πολιτική επιλογή της κυβέρνησης και του μπλοκ εξουσίας συνολικά . Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της σημερινής τραγωδίας. Αυτοί καλλιέργησαν το πολιτικό κλίμα μέσα στο οποίο αναπτύσσεται η κτηνωδία των αστυνομικών οργάνων. Ακόμα και αυτή τη στιγμή, ο υπεύθυνος υπουργός, προκαλώντας τη δημοκρατική συνείδηση όλου του ελληνικού λαού, μιλάει για το «σημαντικό έργο» της αστυνομίας και του υπουργείου Εσωτερικών που δεν αναιρείται από το συγκεκριμένο περιστατικό. Είναι ασυνείδητοι και πολιτικά αμετανόητοι.
  
  Σύσσωμοι οι εκπαιδευτικοί εκφράζουν την οδύνη και τα συλλυπητήρια της στην οικογένεια του αδικοχαμένου παιδιού. Αυτή την ώρα γίνεται ξεκάθαρο σε κάθε εργαζόμενο, νεολαίο, δημοκρατικό πολίτη, η ανάγκη του ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή της αντι-λαϊκής αυταρχικής πολιτικής της κυβέρνησης. Ιδιαίτερα για το εκπαιδευτικό κίνημα, αλλά και για κάθε μεμονωμένο εκπαιδευτικό, η δολοφονία ενός μαθητή δε μπορεί να μείνει αναπάντητη. Μέχρι τώρα η πολιτική τους σκότωνε καθημερινά τα όνειρα χιλιάδων νέων ανθρώπων για μόρφωση και αξιοπρεπή απασχόληση, τώρα τους εκτελούν και εν’ ψυχρώ. Το συγκεκριμένο παιδί θα μπορούσε να ήταν μαθητής όλων μας. Δεν πάει άλλο. Καλούμε τη ΔΟΕ καθώς και κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο να πάρουν αποφάσεις καταδίκης της κρατικής καταστολής και μαχητικής υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Καλούμε τη ΔΟΕ να κηρύξει 48ωρη απεργία την Δευτέρα και την Τρίτη 8 και 9 Δεκέμβρη.
  -Καλούμε τη ΔΟΕ να προχωρήσει άμεσα στη δημιουργία κέντρου πληροφόρησης και εξορμήσεων των εκπαιδευτικών προς το λαό της Αθήνας, στα Προπύλαια.
  -Καλούμε τους Συλλόγους να προχωρήσουν σε άμεση ενημέρωση και κινητοποίηση των εκπαιδευτικών.
  -Καλούμε σε μαζική συμμετοχή σε όλα τα συλλαλητήρια
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:22

  Δολοφονία 15χρονου. Κάτω η κρατική τρομοκρατία

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΝΑΡ
  
  
  07.12.08
  
  Συνολική πολιτική απάντηση στην πολιτική και την κυβέρνηση των δολοφόνων πρέπει να δοθεί μαζικά από το λαϊκό και νεολαίστικο κίνημα. Η δολοφονία εν ψυχρώ από αστυνομικούς ενός 15-χρονου μαθητή στο κέντρο της Αθήνας αποτελεί ένα πολύ σοβαρό επεισόδιο στην πολιτική καταστολής, αυταρχισμού και τρομοκρατίας του κράτους και της κυβέρνησης. Μαζικές πορείες άμεσης απάντησης έγιναν το βράδυ σε πολλές πόλεις της χώρας. Μαζική πορεία νέων και εργαζόμενων ξεκίνησε αργά τη νύχτα από τα γραφεία του ΝΑΡ στην Αθήνα, που μετατράπηκε σε διαδήλωση σπασίματος της αστυνομοκρατίας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Η πορεία κατέληξε στη Νομική όπυ πραγματοποιήθηκε συνέλευση. Το ΝΑΡ σε ανακοίνωσή του καταδικάζει την κυβέρνηση των δολοφόνων και καλεί σε πορεία την Κυριακή 7 Δεκέμβρη στις 13.00 στο Μουσείο (Πατησίων). Στην πορεία καλούν δεκάδες οργανώσεις, σωματεία και συλλογικότητες. Ανάλογες διαδηλώσεις και σε άλλες πόλεις.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 04.11.2008
• 22:55

  Οι απολογητές της κρίσης

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  του Βασίλη Μηνακάκη
  
  ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
  Σκληρή ιδεολογική διαπάλη γίνεται για την ερμηνεία των αιτιών της κρίσης, αλλά και στους δρόμους αντιμετώπισής της. Συντονισμένη προσπάθεια να αθωωθεί ο καπιταλισμός και να αποδοθεί η κρίση στην απληστία και τις υπερβολές του χρηματοπιστωτικού τομέα. Και όμως, στον πυρήνα της κρίσης βρίσκεται το σύστημα της εκμετάλλευσης. Πίσω από την κρίση που ξέσπασε στις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη οδηγώντας ακόμα και τους Ταλιμπάν των ελεύθερων αγορών να διερωτώνται για τις αιτίες του "χρηματοπιστωτικού τσουνάμι" σύμφωνα με τον Άλαν Γκρίνσπαν, δεν βρίσκονται οι υπερβολές του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή η απληστία των αργυρώνητων στελεχών τους. Βρίσκονται οι βαθύτεροι νόμοι κίνησης του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οι εσωτερικές αντιφάσεις του.
  ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΗΝΑΚΑΚΗΣ
  
  
  ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΩΝ
  
  Στόχος το Μέλλον
  
  Και τι δεν ακούσαμε στις 50 ημέρες περίπου, που μεσολάβησαν από την κατάρρευση της Lehman Brothrs και οδήγησαν, σύμφωνα με τον Γουόρεν Μπάφετ, σε ένα «χρηματοοικονομικό Περλ Χάρμπορ». Ακούσαμε τον…Σόρος να ασκεί κριτική στην άποψη ότι οι «αγορές πρέπει να είναι απολύτως ανεξέλεγκτες» και τον μέχρι χθες «μάγο των αγορών» Άλαν Γκρίνσπαν (πρώην διοικητή της FED) να δηλώνει ότι «ανακάλυψε σφάλμα στο μοντέλο το οποίο θεωρούσε ότι καθόριζε πώς λειτουργεί ο κόσμος».
  
  Ακούσαμε τη Μέρκελ να μιλά για «δίκαια κοινωνία της αγοράς» και τον Σαρκοζί για «ένα νέο καπιταλισμό, όπου οι αγορές δεν θα είναι ασύδοτες και δεν θα επιβάλλουν αυτές την κυριαρχία τους σε όλη την υπόλοιπη κοινωνία». Αλλά και τον Α. Βγενόπουλο της MIG να κάνει «αριστερή» κριτική στο πακέτο των 28 δισ. της κυβέρνησης, λέγοντας ότι η ουσία του είναι «να πάρουμε λεφτά από τους φορολογούμενους, να τους βάλουμε ένα premium και να τους τα ξαναγυρίσουμε πίσω» και ότι «δεν θα πήγαινα στο κράτος να του πω “για χρόνια περνάγαμε καλά, βγάζαμε υπερκέρδη – κέρδη να δουν τα μάτια σας! – εκατοντάδες εκατομμυρίων, αλλά τώρα μήπως θα μπορούσε ο ελληνικός λαός να με βοηθήσει;”».
  
  Ακούσαμε τον Α. Αλαβάνο να καταγγέλλει τους «κερδοσκόπους και τους τυχοδιώκτες της αγοράς», να δηλώνει ότι «δεν είναι μονόδρομος η επιλογή της ανεξέλεγκτης λειτουργίας της αγοράς» και να προτείνει «ισχυρή παρουσία του δημοσίου στον τραπεζικό τομέα». Και ο Ριζοσπάστης να υποστηρίζει ότι «η πραγματική διέξοδος προϋποθέτει την αποφασιστική σύγκρουση με την εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου, ώστε να πάρει ο λαός την τύχη του στα χέρια του. Να κοινωνικοποιήσει τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, να σχεδιάσει κεντρικά την κοινωνική παραγωγή με γνώμονα τις ανάγκες του. Να αξιοποιήσει τον εργατικό έλεγχο στην προσπάθεια της κεντρικά σχεδιασμένης λαϊκής οικονομίας».
  
  Καθεμιά από τις απόψεις αυτές – πολύ περισσότερο όλες μαζί – ανεβάζουν πολύ ψηλά τον πήχη της ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης γύρω από την κρίση και τη γραμμή υπέρβασής της. Μάλιστα, τούτη η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τη σφαίρα των ιδεών γενικά, αλλά εμπλέκεται αξεδιάλυτα τόσο με τις ανάγκες των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων, όσο και με τους δρόμους οικοδόμησης μιας επαναστατικής ενωτικής Αριστεράς, μιας γραμμής αντικαπιταλιστικού μετώπου και κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης. Πολύ περισσότερο που – όπως δείχνει η ιστορία – η κρίση δεν επιδρά μονοσήμαντα στις συνειδήσεις και τους συσχετισμούς και που οι όποιες δυνατότητες αναφύονται από αυτήν δεν θα πραγματοποιηθούν «μόνες τους νέτες σκέτες».
  
  ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
  
  Γύρω από την ερμηνεία της κρίσης και τις αιτίες της διεξάγεται μια έντονη ιδεολογική και πολιτική διαπάλη. Όπως είναι φανερό, το επίδικό της δεν είναι το χθες, αλλά τα συμπεράσματα που θα βγάλει ο κόσμος της εργασίας γι' αυτό που γίνεται και γι' αυτό που ως κοινωνικοπολιτική διέξοδος πρέπει να γίνει.
  
  Σύμφωνα με αρκετές αστικές ερμηνείες, η κρίση οφείλεται στις διαρθρωτικές ανισορροπίες της οικονομίας (ειδικά της αμερικανικής) που δημιουργήθηκαν από λάθος πολιτικές επιλογές, στην απληστία που έδειχναν κυρίως οι επενδυτικές τράπεζες και οι διαχειριστές κεφαλαίων (τα πολυσυζητημένα golden boys), στην απουσία αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου που θα ρυθμίζει τους κανόνες του παιχνιδιού και θα αποτρέπει κραυγαλέες εκτροπές.
  
  Κυρίαρχη θέση όμως έχουν οι διάφορες εκδοχές των αντινεοφιλελεύθερων, νεο-κεϋνσιανών απόψεων, οι οποίες αποδίδουν την κρίση στο νεοφιλελεύθερο φονταμενταλισμό των κυβερνήσεων και τη θρησκευτική προσήλωση στις απελευθερωμένες αγορές, στην κυριαρχία της χρηματοπιστωτικής σφαίρας απέναντι στη λεγόμενη "πραγματική οικονομία" (π.χ. οι αναλύσεις περί "καπιταλιστικού καζίνο") και της οικονομίας απέναντι στην πολιτική, στην απουσία ρυθμιστικών κανόνων και "κοινωνικών κριτηρίων" από την πλευρά του κράτους, της πολιτείας και της πολιτικής, που θα ελέγχουν τους μηχανισμούς της αγοράς.
  
  Οι δύο οπτικές έχουν ορισμένες διαφορές και ένα σημαντικότατο κοινό σημείο: Και από τις δύο απουσιάζει ως αιτία το ίδιο το σύστημα της ατομικής ιδιοκτησίας, της μισθωτής εκμετάλλευσης, της ελεύθερης αγοράς, του ανταγωνισμού και της κρατικής καταπίεσης - άρα απουσιάζει ως λύση η σύγκρουση με αυτά τα δομικά στοιχεία του συστήματος.
  
  Σύμφωνα, λοιπόν, με το κυρίαρχο ιδεολογικό σχήμα της περιόδου, βασική αιτία της κρίσης είναι η απληστία, η κερδοσκοπική διάθεση που επέδειξαν ορισμένοι τραπεζίτες, διαχειριστές κεφαλαίων και επενδυτές. Στον πυρήνα του σχήματος βρίσκεται η άποψη που καταδικάζει το "χυδαίο ή άκρατο καπιταλισμό", τις "υπερβολές" της ελεύθερης οικονομίας και της αγοράς, αλλά όχι την "εντός λογικών πλαισίων και με κοινωνική υπευθυνότητα" λειτουργία τους. Όμως οι "ακρότητες" δεν είναι φαινόμενα που αντιστρατεύονται τη φύση του καπιταλισμού, αλλά εκδηλώσεις της σύμφυτης με αυτόν τάσης για αναζήτηση του μέγιστου κέρδους. Με αυτή την έννοια, το ζητούμενο για τα εργατικά συμφέροντα δεν είναι απλώς το "ψαλίδισμα των υπερβολών" ή η "θέσπιση ρυθμιστικών κανόνων", αλλά η κατάργηση της εκμετάλλευσης, της ατομικής ιδιοκτησίας και της αγοράς που όσο διατηρούνται, θα αναπαράγουν διαρκώς την απληστία και το "εντός" αλλά και το "εκτός πλαισίων" κυνήγι του κέρδους.
  
  Στη βάση αυτή επιβάλλεται να προσεγγιστεί και ο διαχωρισμός "πραγματικής" και "εικονικής - πλασματικής οικονομίας", ένας διαχωρισμός που συνοδεύεται από μια γραμμή ανάλυσης για την κρίση (τη χαρακτηρίζει ως χρηματοπιστωτική κρίση ή κρίση της "πλασματικής οικονομίας") αλλά και από μια γραμμή διεξόδου (που εδράζεται στην ενίσχυση της "πραγματικής οικονομίας").
  
  Παρότι, όμως, υπάρχει μια ορισμένη διάκριση και αυτονομία του χρηματοπιστωτικού - πλασματικού κεφαλαίου (της σφαίρας της κυκλοφορίας, στην οποία κατανέμεται ένα τμήμα της υπεραξίας και των κερδών) από το παραγωγικό κεφάλαιο (της άμεσα παραγωγικής σφαίρας, στην οποία - και μόνο σε αυτή - παράγεται η υπεραξία), τελικά οι σφαίρες αυτές διαπλέκονται οργανικά και είναι αλληλένδετες και η εν λόγω διάκριση δεν έχει τη βαρύτητα που της αποδίδεται. Μάλιστα, οι δύο αυτοί τομείς δεν αλληλοδιαπλέκονται ισότιμα, αλλά συνδέονται με έναν τρόπο που τοποθετεί στην "καρδιά" των καπιταλιστικών σχέσεων συνολικά τη σφαίρα της άμεσης παραγωγής και της πραγματικής συσσώρευσης, στην οποία παράγεται όλη η μάζα της υπεραξίας (η οποία, στη συνέχεια, κατανέμεται στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου).
  
  Έτσι, η ευρωστία στη σφαίρα της κυκλοφορίας και της πίστης, τελικά, αντανακλά και εν μέρει προεξοφλεί τις ανοδικές τάσεις της υπεραξίας και των κερδών που αντλεί το παραγωγικό κεφάλαιο ή έστω την ελπίδα τέτοιων τάσεων. Λέμε όμως "τελικά", διότι το πλασματικό - χρηματικό κεφάλαιο μπορεί σε ορισμένες περιόδους - όχι για πάντα - να εκδηλώνει μια υπερανάπτυξη και αυτονόμηση (κι αυτό συνέβη στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό, ιδιαίτερα μετά από ένα χρονικό σημείο).
  
  Τούτη η κλασική μαρξιστική θέση επιβεβαιώνεται πλήρως και στην πρόσφατη κρίση, όπου τόσο η απαρχή της χρηματιστικής υπερεπέκτασης όσο και η απαρχή της κρίσης πυροδοτήθηκαν από διεργασίες στη σφαίρα της άμεσης παραγωγής και της εκμετάλλευσης - απόσπασης υπεραξίας.
  
  Πιο συγκεκριμένα, η υπερδιόγκωση του πλασματικού - χρηματικού κεφαλαίου (η πλασματική αξία των διεθνών συμβολαίων στα τέλη του 2007 ήταν 600 τρισ. δολ., ποσό 11 φορές μεγαλύτερο του παγκόσμιου ΑΕΠ) πυροδοτήθηκε εκτός των άλλων από την αύξηση της μάζας της υπεραξίας (κυρίως με μεθόδους άμεσης εκμετάλλευσης και άντλησης απόλυτης υπεραξίας) στις αναδυόμενες καπιταλιστικές οικονομίες, η οποία διοχετεύθηκε στις τράπεζες της αναπτυγμένης Δύσης, επιτρέποντάς τους να χορηγούν χαμηλότοκα δάνεια (μόνο η Κίνα είχε το 2007 συναλλαγματικά διαθέσιμα 1,8 τρισ. δολάρια, τα 2/3 των οποίων είχαν επενδυθεί στις ΗΠΑ), από την προσπάθεια να αξιοποιηθούν επικερδέστερα τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια που δεν έβρισκαν διέξοδο στην "πραγματική οικονομία" (ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου τα πολυεθνικά - πολυκλαδικά μονοπώλια δραστηριοποιούνταν και στις δύο σφαίρες), γεγονός που έστρεφε τις τράπεζες σε πιο ριψοκίνδυνες μορφές από την επιτάχυνση του χρόνου περιστροφής του κεφαλαίου (βοηθούντων και των νέων τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνίας), από την απελευθέρωση των διεθνών ροών εμπορευμάτων και κεφαλαίων, από τη λεηλασία των λαϊκών αποταμιεύσεων και των αποθεματικών των συντάξεων, από τον οξύτατο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό και τέλος, από την απληστία που χαρακτηρίζει το κεφάλαιο και τις "αγορές".
  
  Αλλά και η κρίση πυροδοτήθηκε από την επανεμφάνιση των τάσεων μείωσης της μάζας και του ποσοστού υπεραξίας που εκδηλώθηκαν με τη διάψευση των προσδοκιών κερδοφορίας (που ψαλίδιζε την αξία των μετοχών και τη δυνατότητα των μισθωτών να αποπληρώσουν τα δάνειά τους) με τη μείωση της βιομηχανικής παραγωγής και των ρυθμών ανάπτυξης.
  
  Συνολικά, μπορούμε να πούμε ότι με την πιστωτική υπερεπέκταση της προηγούμενης περιόδου διαμορφώθηκε ένας ιδιόμορφος "τραπεζικός κεϋνσιανισμός", που στη θέση της παραδοσιακής "ενεργούς ζήτησης" και του "έμμεσου μισθού" έβαζε την απλόχερη χορήγηση δανείων (για αγορά κατοικίας, καταναλωτικών αγαθών κ.λπ.) συχνά μάλιστα, με υψηλό ρίσκο. Αυτό το πρότυπο στηρίχτηκε ακόμη στην τιτλοποίηση - διασπορά του κινδύνου από αυτά τα δάνεια (με τη διαμόρφωση κάθε λογής παραγώγων, "τοξικών ομολόγων" και άλλων χρηματιστηριακών προϊόντων, που δημιούργησαν πλασματικές αξίες πολλαπλάσιες της αξίας των προϊόντων που βρίσκονταν στη βάση αυτής της πυραμίδας, έχοντας αναλογίες με τα μεγάλα ελλείμματα και τη δημοσιονομική χαλαρότητα του παραδοσιακού κεϋνσιανισμού) και στις προσδοκίες κερδοφορίας της λεγόμενης "πραγματικής οικονομίας" των καπιταλιστικών χωρών (που αύξανε την καταναλωτική δυνατότητα των μισθωτών). Επιπλέον, αυτό το πρότυπο αποτελούσε σημείο μιας ορισμένης σύγκλισης συμφερόντων των εργαζομένων (που απέφευγαν την απόλυτη εξαθλίωση και εξασφάλιζαν "χρήμα" σε περιόδους σκληρής λιτότητας), της λεγόμενης "πραγματικής οικονομίας" (καθώς έτσι εξασφάλιζε την πώληση των προϊόντων της, άρα την πραγμάτωση της υπεραξίας) και του χρηματοπιστωτικού τομέα (που έτσι αποσπούσε για λογαριασμό του ένα διαρκώς αυξανόμενο τμήμα της συνολικά παραγόμενης υπεραξίας και του όγκου των κερδών), άρα πεδίο οικοδόμησης ενός κοινωνικοπολιτικού μπλοκ στήριξης της ακολουθούμενης πολιτικής.
  
  Έτσι, παρότι σήμερα στην πρώτη γραμμή των κρισιακών φαινομένων βρίσκονται το χρηματοπιστωτικό σύστημα (που ούτως ή άλλως δεν πατάει σε τόσο σταθερές βάσεις όσο το παραγωγικό κεφάλαιο), η κρίση αγγίζει όλους τους τομείς της καπιταλιστικής οικονομίας. Για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν και για έναν ακόμη: Γιατί υπάρχει αξεδιάλυτη συνύφανση τραπεζικού - χρηματιστικού - βιομηχανικού τομέα (άρα οι τριγμοί του ενός μεταβιβάζονται στον άλλο) και γιατί οι επενδύσεις σε κεφαλαιουχικό εξοπλισμό στηρίζονται σε τραπεζικά δάνεια και τα δάνεια σε προσδοκίες κερδοφορίας (αυτή τη σχέση πριμοδοτούν οι διάφοροι επενδυτικοί - αναπτυξιακοί νόμοι και εδώ εντάσσονται οι εταιρείες επιχειρηματικών συμμετοχών - venture capital - που χρηματοδότησαν την ανανέωση των παραγωγικών μέσων στην υψηλή τεχνολογία, στις βιοτεχνολογίες και στις πράσινες τεχνολογίες).
  
  Είναι χαρακτηριστικό εδώ το παράδειγμα της Ελλάδας: Η αύξηση του ενεργητικού της βιομηχανίας κατά 9,45% το 2005 χρηματοδοτήθηκε κατά 66,36% από δάνεια και κατά 34,64% από αύξηση των ιδίων κεφαλαίων, ενώ η αύξηση των τραπεζικών υποχρεώσεων κατά 24,3% το 2004 συνοδεύτηκε από πτώση της αποδοτικότητας των κεφαλαίων κατά 8,73%. Εξίσου χαρακτηριστική είναι η κατάσταση με τις άμεσες και μακροπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις των ελληνικών εισηγμένων επιχειρήσεων. Σε δωδεκάμηνη βάση τον Ιούνιο, οι μακροπρόθεσμες παρουσιάζουν αύξηση 41% και οι βραχυπρόθεσμες 38% σε σχέση με τον Ιούνη του 2007, πράγμα που σημαίνει ότι τόσο η μακροπρόθεσμη πορεία των παγίων κεφαλαίων και επενδύσεών τους (δηλαδή του σταθερού κεφαλαίου), όσο και το κεφάλαιο κίνησής τους είναι στενά συναρτημένο με το χρηματοπιστωτικό τομέα.
  
  Ο νεοφιλελευθερισμός είναι εδώ
  
  ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ ΟΙ ΑΣΤΟΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΓΡΙΑΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΥΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
  
  Σημαίνει μήπως η κρίση ότι "πέθανε ή χρεοκόπησε" ο νεοφιλελευθερισμός, όπως διατείνονται αρκετοί δημοσιολόγοι; Κάθε άλλο. Βεβαίως είναι αλήθεια ότι η κρίση και η αστική στρατηγική αντιμετώπισής της καταρρακώνουν βασικά σχήματα του λεγόμενου "νεοφιλελευθερισμού" και την αστική θεωρία ότι ο καπιταλισμός μπορεί να ξεπερνά τις κρίσεις του και να δίνει απαντήσεις στις ανθρώπινες ανάγκες.
  
  Ωστόσο, η άποψη περί" τέλους του νεοφιλελευθερισμού" δεν πατάει στην πραγματικότητα. Κι αυτό γιατί η απελευθέρωση των αγορών, η εμπορευματοποίηση των πάντων και η χρηματοπιστωτική υπερανάπτυξη δεν αποτελούν παρά μόνο τη μία πλευρά των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο καπιταλισμό. Τα άλλα τους στοιχεία είναι η αχαλίνωτη (με μοντέρνους και παραδοσιακούς τρόπους) εκμετάλλευση των μισθωτών, η επέκταση του πολεμικού στοιχείου, οι καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και η "παγκοσμιοποίηση", η λεηλασία των λαϊκών ελευθεριών αλλά και της φύσης. Μάλιστα, όλα αυτά προωθήθηκαν όχι μόνο στις ΗΠΑ κι όχι μόνο από κλασικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, αλλά σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο και από κάθε λογής κυβερνήσεις (σοσιαλδημοκρατικές, κεντροαριστερές, μεγάλων συνασπισμών κ.λπ.).
  
  Από αυτή την άποψη, οι διαφαινόμενες αστικές απαντήσεις στην κρίση τροποποιούν μεν κάποια στοιχεία της κυρίαρχης ως τώρα αστικής στρατηγικής, ωστόσο δεν φαίνεται για την ώρα να συνιστούν συνολικότερη αλλαγή στρατηγικής, να διαμορφώνουν ένα άλλο "παράδειγμα". Αντίθετα, συνθέτουν ένα νέο κανιβαλικό γύρο λεηλασίας των εργατικών αναγκών, μια νέα φάση επιθετικότερης προώθησης των αναδιαρθρώσεων του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Η προαναφερθείσα τροποποίηση αφορά κατά βάση ορισμένες μορφές κρατικομονοπωλιακής παράμβασης, ωστόσο ούτε η φιλοσοφία αυτής της παράμβασης αλλάζει (παραμένει εκφραστής των συλλογικών συμφερόντων του κεφαλαίου), ενώ τα βάρη της φορτώνονται με κλασικό νεοφιλελεύθερο τρόπο στους εργαζόμενους. Παράλληλα, δεν αναιρούνται άλλες λειτουργίες, πολύ βασικές για τον καπιταλισμό και πολύ χαρακτηριστικές για τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό και το λεγόμενο "νεοφιλελευθερισμό": Δεν αναιρούνται οι ιδιωτικοποιήσεις, η συντρηβή του "κράτους πρόνοιας" και η τάση πλήρους εμπορευματοποίησης όλων των πλευρών της κοινωνικής ζωής και της φύσης. Επιπλέον, δηλώνεται ότι οι χρηματοπιστωτικοί φορείς, αφού εξυγιανθούν, θα επιστρέψουν σε ιδιωτικά χέρια. Τέλος, άλλα καίρια στοιχεία της λεγόμενης νεοφιλελεύθερης στρατηγικής (π.χ. πόλεμος, στέρηση ελευθεριών, υπερεκμετάλλευση των μισθωτών) όχι μόνο δεν αναιρούνται, αλλά θα ενταθούν.
  
  ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
  
  Μεταβάλλεται ο χαρακτήρας της
  
  ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΕΙΣ
  
  Στα μέτρα που προωθούνται για να αντιμετωπιστεί η κρίση πολλοί έσπευσαν να διακρίνουν την επάνοδο του «κρατικού παρεμβατισμού», την «επιστροφή του μαρξισμού» ή την αναπόδραστη πορεία προς ένα νέο κεϋνσιανισμό του 21ου αιώνα. Εξαιρετικά συμβολικό εδώ είναι το παράδειγμα του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, Πέερ Στόινμπεργκ, που στις 12/9 χαρακτήριζε «πεταμένα λεφτά» αυτά που διοχετεύονται σε κεϋνσιανικές ρυθμίσεις, αλλά ένα μήνα μετά δήλωνε ότι «ορισμένα τμήματα της θεωρίας του Μαρξ δεν είναι και τόσο κακά¨.
  
  Αυτό που βλέπουμε, όμως, από την πλευρά του αστικού συνασπισμού εξουσίας δεν είναι η «επιστροφή του κρατικού παρεμβατισμού» και κάποιων έστω ιδεών του Μαρξ, αλλά η μετεξέλιξη ορισμένων μορφών της κρατικομονοπωλιακής παρέμβασης του αστικού κράτους, ώστε να διασφαλίζεται η μακροπρόθεσμη αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων συνολικά. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις των Μπους και Σαρκοζί μετά τη συνάντησή τους στο Καμπ Ντέιβιντ. Ο πρώτος – ο εκπρόσωπος του ακραιφνούς νεοφιλελευθερισμού, σύμφωνα με τις απόψεις του συρμού – σημείωνε πως «είναι σημαντικό να διατηρήσουμε τα θεμέλια του δημοκρατικού καπιταλισμού, τη δέσμευση στις ελεύθερες αγορές, την ελεύθερη επιχειρηματικότητα και το ελεύθερο εμπόριο». Ενώ ο δεύτερος – ο εκπρόσωπος της πιο «ευαίσθητης» ευρωπαϊκής στρατηγικής, σύμφωνα με τις ίδιες απόψεις – συμπλήρωνε: «Θα ήταν καταστροφικό να αμφισβητηθεί η οικονομία της αγοράς».
  
  Το επιχείρημα περί επιστροφής του κρατικού παρεμβατισμού στηρίζεται στην εξής απλουστευτική και βαθιά λαθεμένη εξίσωση (που, δυστυχώς, υιοθετούν και αρκετά τμήματα της Αριστεράς): Οτιδήποτε κρατικό είναι εξ ορισμού αριστερό, μαρξιστικό, φιλεργατικό. Ωστόσο, η οικονομική και πολιτική παρέμβαση του αστικού κράτους έχει ως οδηγό της πάντα τα αστικά συμφέροντα: Και όταν ιδιωτικοποιεί και όταν κρατικοποιεί, και όταν αυξάνει και όταν περιορίζει τα δημόσια ελλείμματα, και όταν αναπτύσσει και όταν συνθλίβει το λεγόμενο «κράτος πρόνοιας». Από την άλλη, η εργατική – επαναστατική γραμμή δεν έχει στη σημαία της γενικώς και αορίστως την «κρατικοποίηση», αλλά την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας, της εκμετάλλευσης και της αγοράς, την ανατροπή του αστικού κράτους και την πορεία απονέκρωσής του, τη συλλογική – κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, την εργατική εξουσία και αυτοδιεύθυνση, το «βασίλειο των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών». Με οδηγό αυτές τις δύο θέσεις, το εργατικό κίνημα και η επαναστατική Αριστερά σήμερα αποκρούουν την ψευδεπίγραφα φιλολαϊκή «κρατικοποίηση» - «κοινωνικοποίηση» (της νέας εποχής ή των παλαιότερων παπανδρεϊκών πειραμάτων), τη συρρίκνωση των κοινωφελών δραστηριοτήτων του κράτους, την ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση κάθε σφαίρας της κοινωνικής ζωής και της φύσης και διεκδικούν (με ένα πλαίσιο στόχων πάλης) συλλογικές μορφές ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, κόντρα στη λογική της αγοράς και του κέρδους.
  
  Στη βάση όλων αυτών, οι αστικές κρατικές παρεμβάσεις της περιόδου δεν συνιστούν ένα σύγχρονο “new deal” ούτε μια επανεμφάνιση του κεϋνσιανισμού. Ο Κεϋνσιανισμός δεν ταυτίζεται απλώς και μόνο με τις αυξημένες κρατικές χρηματοδοτήσεις – επενδύσεις – επιχειρήσεις. Ήταν ένα συνολικό πρότυπο συσσώρευσης και αναπαραγωγής των καπιταλιστικών σχέσεων που αντιστοιχούσε στο στάδιο του μονοπωλιακού καπιταλισμού και εδραζόταν στη μαζική τεϊλορική – φορντική παραγωγή, στις τεχνικές απόσπασης σχετικής υπεραξίας κυρίως, στη στήριξη του εργατικού εισοδήματος (εξ ου και τα περί «ενεργού ζήτησης» και «έμμεσου – κοινωνικού μισθού»), στην ανοχή απέναντι στα δημοσιονομικά ελλείμματα, στο «κράτος πρόνοιας», στην ύπαρξη μαζικής και ομοιόμορφα εργαζόμενης εργατικής τάξης, στη σύναψη μαγικών «κοινωνικών συμβολαίων», στη σύναψη μαγικών «κοινωνικών συμβολαίων», στη σταθερά λειτουργούσα αστική κοινοουλευτική δημοκρατία κλπ. Απ’ όλα αυτά τίποτα δεν ισχύει σήμερα κι ούτε φαίνεται να υιοθετείται ως απάντηση στην κρίση από τον αστικό συνασπισμό εξουσίας. Συνεπώς, υπό αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατη μια «νεκροφάνεια του κεϋνσιανισμού» και είναι λάθος να βαφτίζονται έτσι τα αντικρισιακά μέτρα του Μπράουν, της FED και της ΕΕ.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 25.10.2008
• 20:25

  ψήφισε η μάνα μου Νέα Δημοκρατία;

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 22.10.2008
• 19:00

  Αυτός είναι διάλογος... όλα μέσα

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 17:38

  Κιόρογλου

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Απ' τη μαστοράντζα του Εντερμπίλ οι χειμερινοί κολυμβητές τραγουδάνε για τον Κιόρογλου...
  
  
  Ὁ γιὸς τοῦ τυφλοῦ¹ Στίχοι: Εὐάγγελος Ζάχος
  Μουσική: Λάμπρος Τσίγγας
  Ἑρμηνεία: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς & Κώστας Σιδέρης

  Τὸν εἶδα νά ῾ρχεται μέσ᾿ ἀπ᾿ τὰ χιόνια
  καλπάζει ἀνάλαφρος στὴν καταχνιά,
  μὲ τ᾿ ἄσπρο του ἄλογο ἀπ᾿ ἄλλα χρόνια
  σὰν παραμύθι ἀπ᾿ τὰ παλιά.

  Γκὲλ καρντὰς γκέλ!²
  ἐγὼ εἶμ᾿ ὁ Κιόρογλου
  γιὸς τοῦ τυφλοῦ.

  Μὲς τὸ μαρμάρινο κι ἀβέρτο ἁλώνι
  τοὺς δράκους πάλεψε μὲ τὰ φτερὰ
  κι ὅσοι τὸν γνώρισαν σαστίσαν ὅλοι
  καὶ κάποιο κλάψανε ἀπὸ χαρά.

  Γκὲλ καρντὰς γκέλ,
  ἐγὼ εἶμ᾿ ὁ Κιόρογλου
  γιὸς τοῦ τυφλοῦ.

  Στοὺς κάμπους διάβηκε μὲς τὸ λιοπύρι
  ἴδιος ἀρχάγγελος, τρελλὸς βοριᾶς
  κι ὅπου κι ἂν πάτησε κόκκινοι κρίνοι
  φυρτώσαν χάρισμα τῆς λεβεντιᾶς!

  Γκὲλ καρντὰς γκέλ,
  ἐγὼ εἶμ᾿ ὁ Κιόρογλου
  γιὸς τοῦ τυφλοῦ.

  Κι εἶπα καρντάσι μου τί μὲ κοιτάζεις
  φόρα τὸ ροῦχο σου τὸ κρεμεζὶ
  καβάλα στ᾿ ἄλογο καὶ μὴ διστάζεις
  βιτσιὰ στὸ φάρο σου κι ἔλα μαζί!

  Γκὲλ καρντὰς γκέλ,
  ἐγὼ εἶμ᾿ ὁ Κιόρογλου
  γιὸς τοῦ τυφλοῦ.

  Ὁ Κιόρογλου εἶναι λαϊκὸς ἥρωας τῶν Τούρκων ποὺ ἔδρασε κυρίως στὴ Μικρὰ Ἀσία, ἂν καὶ ἡ καταγωγή του ἦταν ἀπὸ τὴν Καππαδοκία. Εἶναι ἥρωας-ἐπαναστάτης προστάτης τῶν φτωχῶν καὶ καταπιεσμένων ἐνάντια στοὺς ἰσχυρούς. Ἡ αἴγλη ποὺ τὸν συνόδευε ἦταν τόση, ποὺ τὸ ὄνομά του ἦταν θρύλος καὶ ἀνάμεσα στοὺς χριστιανικοὺς πληθυσμούς. Καὶ σήμερα ἀκόμη ἔχει ἐπιβιώσει ἕνας μουσικὸς σκοπὸς ποὺ φέρει τὸ ὄνομά του καὶ ἀποτελεῖ τὸν «τοπικὸ ὕμνο» τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Λέσβου, ἀκουόμενος σὲ πανηγύρια καὶ ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις. Ὁ σκοπὸς αὐτὸς μεταφυτεύτηκε αὐτούσιος στὴν δεκαετία τοῦ 1920. Βλ. Ν. Διονυσόπουλος, Λέσβος Αἰολίς. Τραγούδια καὶ χοροὶ τῆς Λέσβου, Πανεπιστημιακὲς ἐκδόσεις Κρήτης, 1997, Β6, 112 -117, (Ἂτ χαβασὶ ἢ Κιόρογλου). Κιόρ: τυφλός. Ὀγλού: γιός. Γκέλ: ἔλα. Καρντάς: ἀδερφός. Κόκκινοι κρίνοι: ἰδιόμορφο βολβῶδες φυτὸ μὲ μεγάλα κόκκινα ἄνθη καὶ ἔντονη εὐωδιά. γίνεται περίπου 0,40μ ψηλὸ καὶ εἶναι αὐτοφυὲς στὴν Μ. Ἀσία καὶ τὰ ἀπέναντι νησιά, ὅπως π.χ. τὴν Λέσβο.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 21.10.2008
• 16:30

  ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ;

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  Τουλάχιστον να σπάσει η παράδοση του CIAκωβου στην ομογένεια... Ξέρω έχει ανέβει παντού η φωτογραφια αλλά ήθελα να την έχω κι εγώ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 14.10.2008
• 23:51

  ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 12.10.2008
• 20:15

  Νιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Οι ιππότες που λένε νι
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 11.10.2008
• 21:19

  λευκίτες

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  Get your own Box.net widget and share anywhere!
  
  Λευκίτες (2 είδη)... πάνε υπερ βραδινών ούζων
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 07.10.2008
• 17:53

  καταδίκη για βασανισμό ζώων

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Θυμάται κανείς την υπόθεση του τσίρκο με τα ζώα και τα επεισόδια που είχαν γίνει πριν δυο χρόνια στη Μυτιλήνη; Τότε είχε κάνει μήνυση ο "Ναυτίλος" αλλά ενώ δεν είχε μπόρεσει η αυτόφωρη διαδικασία να σταματήσει τη λειτουργία του τσίρκο σήμερα μετά από δυο χρόνια στη δίκη που έγινε η υπεύθυνη του τσίρκου έφαγε 6 μήνες φυλάκιση και 1500€ πρόστιμο. Φυσικά κανένας υπεύθυνος δεν παρουσιάστηκε, η δίκη έγινε ερήμην τους. Αναλυτικά σε σχετική ανακοίνωση του "Ναυτίλου".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.10.2008
• 17:39

  Ο Μύθος και ως ουτοπικό πλεόνασμα

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Αλίευσα ένα εξαιρετικό κείμενο από το Πολιτικό Καφενείο και το παραθέτω. Το προσυπογράφω σε μεγάλο βαθμό και σίγουρα εντάσσεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την Αριστερά.
  
  
  
  Ο Μύθος και ως ουτοπικό πλεόνασμα
  
  του Δημήτρη Αργυρού
  
  
  
  Οι άνθρωποι είναι όντα που εξ αρχής προσπάθησαν να ερμηνεύσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το υλικό κόσμο που ζούσαν. Δίνοντας ένα νόημα στην ύπαρξη τους, προσπαθώντας να νοηματολογήσουν τις υπερβατικές και υπερβατολογικές εμπειρίες που πάντα ήταν μέρος της ανθρώπινης κληρονομιάς. Στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ο Μύθος.
  Φυσικά στην υπερμοντέρνα και κατά πολλούς μεταμοντέρνα εποχή μας ο Μύθος δεν θεωρείται παρα ένας κατώτερος τρόπος σκέψης που έχει παραμεριστεί από τον ορθό λόγο. Αλλά σε αυτό το σημείο αρχίζουν τα ερωτήματα. Πόσο «ορθολογικότητα»υπήρξε στο «Άουσβιτς» και στα «γκουλάγκ»; Τι είδους ορθό λόγο καθρεφτίζουν τα «Γκουαντανάμο»;; Ποιος Ορθός Λόγος είναι αυτός που επιτρέπει 200 ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη να έχουνε περιουσία όσο η Αφρική, η Ασία και η μίση Ευρώπη, ενώ την ίδια στιγμή 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι να «ζούνε»[;;] με ένα και δυο δολάρια την ημέρα;;;
  Και από την άλλη πόσο ορθολογιστική είναι αυτή η ολοκληρωτική φετιχοποιημένη εμπορευματοποίηση του κόσμου μας; Μήπως εν τέλει στην θέση των θρησκευτικών και πνευματικών Μύθων μπήκαν οι Μύθοι της οικονομικής ανάπτυξης , της τεχνολογικής τελειοποίησης και της ατομικιστικής καλοπέρασης;
  Μήπως ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει δίχως Μύθους , μήπως οι Μύθοι είναι τα αναγκαία εργαλεία για να δομηθεί μια πνευματική και μετα- υλική ενότητα των ανθρώπων; Με την γλώσσα του Κ. Παπαϊωάνου: «..ο μύθος υπερβαίνει την εκμηδενιστική εμπειρία των συμβόλων του θανάτου και εξαγγέλλει την παρουσία μες στο τραγικό ενός νοήματος ενός «μάθους» με το οποίο ο άνθρωπος ξαναβρίσκει την ταυτότητα του την παρουσία μιας δύναμης που αναγκάζει τον άνθρωπο να ξαναβρεί την κλίμακα του: της «δίκης».. Αν μέσα στο τραγικό ο άνθρωπος χάνεται μες το ίδιο του τον εφιάλτη, μέσα στις δαιμονικές του μεταμφιέσεις, ο τραγικός Μύθος , με την παντοδυναμία του «πάθους-μάθους», υπερβαίνει και υπερνικά το μηδέν και το καταστροφικό πεπρωμένο που φέρνουν μέσα τους οι ήρωες που συμβολίζουν το τραγικό..».
  Δηλαδή όσο λείπει η ενότητα από την κοινωνική και ιστορική ζωή μας , όσο περισσότερο ο άνθρωπος στην ολότητα του θρυμματίζεται στην συνείδηση μας σ’ ένα πλήθος από αναρχούμενες εικόνες, όσο περισσότερο λείπουν από τον άνθρωπο η ψυχή και το πνεύμα που θα του επιτρέψουν να υπερνικήσει τις αντιφάσεις μες στις οποίες ζει, τόσο οι θεωρίες του διαφωτισμού επιτείνουν την πνευματική σύγχυση και δυναμώνουν τον σύγχρονο Μηδενισμό.
  Ή ισχύει πως ο Μύθος με το ουτοπικό πλεόνασμα που κουβαλούσε και το έκφραζε με ένα συμβολικό λόγο άνοιγε το δρόμο σε ένα απελευθερωτικό λόγο. Δηλαδή με αυτό τον τρόπο να συναντήσουμε τον Ε. Μπλοχ αναδεικνύει τον κρυμμένο θησαυρό των μη- σύγχρονων αντιφάσεων, μια θεωρητική κατάκτηση που τον έφερνε κοντά στην ανισομερή και συνδυασμένη ανάπτυξη του Λ. Τρότσκι. Είναι χαρακτηριστικό πως σε μια εποχή που οι Ναζί χρησιμοποιούσαν το Μυθικό στοιχείο για να σαγηνέψουν τις μάζες ο Ε. Μπλοχ πίστευε την δυνατότητα να διασωθεί ο μύθος από την ναζιστική κηλίδα – με την προϋπόθεση να φωτιστεί από το «ουτοπικό φως του μέλλοντος». Ο Ε. Μπλοχ διαβάζει τους Μύθους και τις πνευματικές και θρησκευτικές παραδόσεις από μια απελευθερωτική αντίληψη και τους στρατεύει στο πρόταγμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Έχουμε μια επιστροφή και αναφορά σε προκαπιταλιστικές αξίες, στην εμμονή στις άξιες των αιώνων που θεωρούνταν σκοτεινοί(μεσαίωνας).Με αναφορές σε «θρησκευτικές παραδόσεις-ιουδαϊκές και χριστιανικές, αιρετικές και μυστικιστικές…Βέβαια πρόκειται για μια «αθεϊστική θρησκεία» ή μια θρησκεία εκκοσμικευμενή, αλλά που δίδει στην θεωρία του της σοσιαλιστικής επανάστασης μια μοναδική χιλιαστική ποιότητα.
  Κατανοούμε πως η εξέλιξη από τον Μύθο στο Λόγο κάθε άλλο παρά μια αυτονόητη και αυτόματη διαδικασία υπήρξε. Καθώς το ζήτημα είναι πιο πολύπλοκο και είναι βέβαιο ότι δεν το λύνουμε περνώντας ως σημείο αναφοράς μιαν γραμμική πρόοδο που θα οδηγούσε από τον προ-Λόγο στον πραγματωμένο Λόγο.
  Πρέπει λοιπόν όχι μόνο να αρνηθούμε την εικόνα μιας γραμμικής εξέλιξης, αλλά και να πλουτίσουμε με αποχρώσεις αυτά τα σχήματα αλληλουχίας ή ασυνέχειας.. Αυτό που ξεκινάει εν μέρει κρατάει μέσα του εκείνο ενάντια στο οποίο ξεκινάει και αυτό που διαρρηγνύει τους δεσμούς του ενσωματώνει επίσης στοιχεία εκείνου, από το οποίο θέλει να διαχωριστεί.
  Ο άνθρωπος ζει τόσο με τον μύθο όσο και με τον λόγο. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Αντίθετα το ένα απαιτεί το άλλο αλλιώς το ίδιο θα καταρρεύσει. Δεν μπορεί να υπάρξει Μύθος δίχως Λόγο. Και δεν μπορεί να υπάρξει Λόγος χωρίς Μύθο. Με την σχεδόν μεσσιανική γλώσσα του νεαρού Χέγκελ : «Διαφωτισμένοι και αδιαφώτιστοι πρέπει λοιπόν να δώσουν τα χέρια, η μυθολογία πρέπει να γίνει φιλοσοφική και να κάνει τον λαό έλλογο και η φιλοσοφία πρέπει να γίνει μυθολογική για να κάνει τους φιλοσόφους ευαίσθητους. Καμία δύναμη δεν θα καταπιέζεται πλέον, θα βασιλεύει καθολική ελευθερία και ισότητα των πνευμάτων….» .
  
  Φυσικά είναι πλέον γνωστό πως η μερικότητα του ορθολογισμού και το μπλοκάρισμα του Διαφωτιστικού απελευθερωτικού προτάγματος γλήγορα οδήγησε στην «μυθολογία του επιστημονισμού και του τεχνοκρατισμού», στο κυρίαρχο ιδεολόγημα του όψιμου καπιταλισμού. Ενώ απέναντι σε αυτό τον τεχνοκρατικό οικονομισμό, εμφανίζεται η αντίδραση ενός μύθου δίχως λόγο.
  Μιας μυθολογίας του ανορθόλογου. Ενός μυστικιστικού συγκρητισμού, που ψάχνει στις διάφορες πνευματικές παραδόσεις την σωτήρια της ψυχής. Μια συχνά υγιής, αντίδραση των ανθρώπων που η καρδιά τους ζει σε ένα κόσμο δίχως καρδιά και το πνεύμα τους σε μια εποχή δίχως πνεύμα.
  
  Πρόκειται για το δίχως άλλο για δυο εκφράσεις του μερικού που συγκρούεται και διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα τμήματα του καθολικού και όπως είναι γνωστό κάθε μερικό που θέλει να παίξει το ρόλο του καθολικού καίγεται μαχόμενο, αποσαθρώνοντας τις αντιθέσεις και την ενότητα τους. Ένα τέτοιο φαινόμενο υπήρξε ο Ναζισμός στο 20ο αιώνα
  Κάνοντας ένα αναγκαίο διαχωρισμό -ανάμεσα «διδακτικό μύθο» που μας νουθετεί και μας διαπαιδαγωγεί και μιας «μυθολογίας της ιδεολογίας»- μπορούμε να αναρωτηθούμε εάν στις μέρες μας ο Μύθος μπορεί να παίξει ρόλο στην χειραφέτηση του ανθρώπινου πολιτισμού; Με σκοπό να πετάξουμε τις αλυσίδες για να χαρούμε τον ανθό των λουλουδιών και όχι απλώς για να ξεγυμνώσουμε τις αλυσίδες από τα φανταστικά λουλούδια που της σκέπαζαν, με κίνδυνο να κουβαλά ο άνθρωπος τις αλυσίδες του δίχως το παραμύθι του πνεύματος. Αναζητώντας το «Σάββατο των Σαββάτων», την έξοδο των καταπιεσμένων από την καπιταλιστική «Αίγυπτο».
  Για τις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού δεν είμαι καθόλου μα καθόλου βέβαιος. Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός έχει δηλητηριάσει με την «μυθολογία του εμπορεύματος» κάθε ικμάδα ζωής και πολιτισμού. Οι Μύθοι ως φολκλόρ και ως οντολογική δραστηριότητα επιβεβαιώνουν και δεν καταπολεμούν την καθολική απομάγευση αυτού του κόσμου. Το «αυτό – που – δεν υπάρχει – ακόμη»(Ε. Μπλοχ) μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από μια εκ νέου ρομαντικό /αντικαπιταλιστική και μεσσιανική- δίχως να είναι μεταφυσική - προσέγγιση των πλούσιων επαναστατικών παραδόσεων των καταπιεσμένων.
  Αντίθετα στην ανισομερή περιφέρεια του καπιταλισμού οι Μύθοι και οι πνευματικές παραδόσεις είναι δυνατόν να εκφέρουν και να εκφράζουν ουτοπικές και ανατρεπτικές αναζητήσεις των καταπιεσμένων. Αυτό βέβαια είναι αναγκαίο να συνδυαστεί με ένα σύγχρονο και καινοτόμο απελευθερωτικό πρόγραμμα. Γιατί έχει δίκαιο ο Β. Μπένγιαμιν όταν «Είδε τις μυθικές εικόνες ως ενότητες αντιθέτων που περιέχουν ταυτόχρονα «ουτοπικά» και «κυνικά» στοιχεία, κατά την έκφρασή του, ανεκπλήρωτες προσδοκίες των καταπιεσμένων και ζοφερές χειραγωγήσεις των καταπιεστών. Πάνω σ αυτή την εσωτερική διαλεκτική στήριξε τον μόνιμο στόχο του την ανατίναξη του μύθου, τη διάλυσή του μέσα στον ιστορικό χώρο και την ταυτόχρονη διάσωση του ουτοπικού του στοιχείου, του αντιμυθικού πλεονάσματος μέσα στο μύθο».(Σ. Μιχαήλ).
  Ένα τέτοιο κίνημα που συνδυάζει το ουτοπικό πλεόνασμα εντός του Μυθικού πλαισίου με μια σύγχρονη αναζήτηση ενός μοντέρνου αντικαπιταλιστικού και ανατρεπτικού προγράμματος είναι το κίνημα των Ζαπατίστας , που μετέτρεψαν την αξιοπρέπεια σε όπλο στα χέρια των ιθαγενών. Ανοίγοντας ένα δρόμο που και άλλα κινήματα καλούνται να το διαβούνε.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 01.10.2008
• 20:22

  Stand up

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Εδώ και κάμποσα χρόνια, φαντάρος ήμουνα για πρώτη φορά, σκύβω στον Μαγιακόφσκι για να σηκωθώ για τα καλά, τον είχα ξεχάσει τον τελευταίο καιρό. Η Δήμητρα όμως μου θύμισε τα ποιήμα που μας σηκώνουν όρθιους/-ες.
  
  
  Σύγνεφο με παντελόνια
  
  "Τη σκέψη σας που νείρεται
  πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
  σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές
  σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
  εγώ θα την τσιγκλάω
  επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.
  Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
  ως να χορτάσω χλευασμό.
  
  Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στην ψυχή μου
  κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
  Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας τον κόσμο,
  ωραίος τραβάω, τραβάω
  εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.
  
  Εσείς οι αβροί!...
  Επάνω στα βιολιά ξαπλώνετε τον έρωτα.
  Επάνω στα ταμπούρλα ο άξεστος τον έρωτα ξαπλώνει.
  
  Όμως εσείς,
  θα το μπορούσατε ποτέ καθώς εγώ,
  τον εαυτό σας να γυρίσετε τα μέσα του όξω,
  έτσι που να γενείτε ολάκεροι ένα στόμα;
  Ελάτε να σας δασκαλέψω,
  εσάς τη μπατιστένια απ' το σαλόνι,
  εσάς την άψογο υπάλληλο της κοινωνίας των αγγέλων
  κι εσάς που ξεφυλλίζετε ήρεμα-ήρεμα τα χείλη σας
  σα μια μαγείρισσα που ξεφυλλίζει τις σελίδες του οδηγού μαγειρικής.
  
  Θέλετε
  θα 'μαι ακέραιος, όλο κρέας λυσσασμένος
  -κι αλλάζοντας απόχρωση σαν ουρανός-
  θέλετε-
  θα 'μαι η άχραντη ευγένεια
  -όχι άντρας πια, μα σύγνεφο με παντελόνια"
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 24.09.2008
• 17:44

  ΕΥΧΕΣ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Μου πέταξε και μένα το μπαλάκι οι Δήμητρα για ευχές.... Ίσως αν έμπαινα στο παιχνίδι αυτό πριν δυο χρόνια οι ευχές μου να ήταν πιο επικές, πιο στρατηλατικές που λέει κι η καλή μου. Εδώ και δυο χρόνια όμως ξέρω... η πολλαπλή σκήρυνση μπορεί αύριο να με καθηλώσει. Γι αυτό κι η ευχή μου για μένα δεν μπορεί παρά να αφορά την υγεία. Να μαι καλά λοιπόν να οργώνω τα βουνά για αμανίτες, σβιρνιές και σπαράγγια, να 'μαι καλά να μη χάσω απεργία και διαδήλωση, να 'μαι καλά να μπορώ να ελπίζω για ένα καλύτερο μέλλον για τον κόσμο όλο. Και για να 'μαι καλά θα κάνω ότι μπορώ και αύριο τα βουνά μας να χουνε αμανίτες και σβιρνιές, οι δρόμοι μας διαδηλώσεις κι αυτοί που μας κάνουν τη ζωή μαύρη εμάς και τους ομοίους μας καρφί στο μάτι τους!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 21.09.2008
• 18:35

  ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
  
  

  Μια ακόμη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας πραγματοποιείται σε ένα τοπίο τεράστιων ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και εθνικιστικών παροξυσμών μετά την απόφαση της 15/09/08 της Ε.Ε. για την αποστολή 200 Ευρωπαίων παρατηρητών στη Γεωργία.

  Στο πλαίσιο της αποστολής του ΟΑΣΕ, οι μισθοφόροι των Ευρωπαϊκών Στρατιωτικών Δυνάμεων θα αναλάβουν να εποπτεύσουν την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων έως τις 10 Οκτωβρίου.

  Η απόφαση της κυβέρνησης της Ν.Δ. όπως διατυπώθηκε από την υπ. εξωτερικών Ντ.Μπακογιάννη προβλέπει την αποστολή (8) Μισθοφόρων με (2) οχήματα.

  Η «φιλειρηνική Ευρώπη» βρίσκει την ευκαιρία να «χωθεί» και αυτή στον Καύκασο. Σε μια περιοχή τεράστιας σύγκρουσης γεωστρατηγικών συμφερόντων, όπου ΗΠΑ-Ρωσία ανταγωνίζονται για τον έλεγχο πηγών-δρόμων ενέργειας και σφαιρών επιρροής.

  Υπό τη σκιά της Αντιπυραυλικής Ασπίδας που εμπνέεται από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας στοχοποιώντας «τον Άξονα του Κακού» (Ιράν-Συρία κλπ), αλλά επί της ουσίας ξεκινά νέο Ψυχρό Πόλεμο με τον Ρωσικό ιμπεριαλισμό. Ένας νέος Ψυχρός πόλεμος που με Δόγμα το «όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εχθρός μου» επιχειρεί την πόλωση του Δυτικού καπιταλιστικού κόσμου και την ρήξη των όποιων δεσμών με την Ρωσία (πολιτικών-οικονομικών-ενεργειακών κλπ). «Ο ρωσικός μπαμπούλας» θα χρησιμοποιηθεί για να αποπροσανατολίσει ξανά τον κόσμο της εργασίας, θύμα των ολέθριων συνεπειών των Νόμων της Αγοράς και του Κέρδους, της τεράστιας κρίσης που παρασέρνει χρηματιστήρια αλλά και εργατικές οικονομίες μιας ζωής μαζί με ασφαλιστικά ταμεία, σκορπώντας ανεργία και απόγνωση.

  Με την Οσετία-Αμπχαζία να ακολουθούν το πρότυπο ανεξαρτητοποίησης του Κοσσόβου όπως καθοδηγήθηκε από ΗΠΑ-Ε.Ε., δίνοντας στη Ρωσία το πρόσχημα για Απόσχιση-Ανεξαρτητοποίηση και οικοδόμηση σχέσεων εξάρτησης-υποτέλειας των εν λόγω περιοχών.

  Το νέο ΝΑΤΟ δεν αναδεικνύεται μόνο ως παγκόσμιος καπιταλιστικός-ιμπεριαλιστικός χωροφύλακας, αλλά και ως εργαλείο των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Με την κηδεμονία των ΗΠΑ, προσπαθεί να περικυκλώσει τη Ρωσία, ενώ με πρόσχημα τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας (αλλά και στρατιωτικού εξοπλισμού) στη Γεωργία ΗΠΑ-Ε.Ε. κάνουν αισθητή την παρουσία τους στη Μαύρη Θάλασσα.

  Το ανθρωπιστικό ενδιαφέρον προβάλλεται ως το προπέτασμα καπνού πλέον από όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να κρύψουν τα τρομερά εγκλήματα που απαιτεί η υπεράσπιση των συμφερόντων τους. Κτηνωδία στο Ιράκ, κτηνωδία στην Τσετσενία.

  Αυτό επικαλέστηκαν ΟΗΕ-ΗΠΑ-Ε.Ε. για να βομβαρδίσουν τη Γιουγκοσλαβία. Αυτό επικαλέστηκαν οι Ρώσοι για να εισβάλουν στη Γεωργία.

  Αυτό επικαλέστηκαν οι εθνικιστές των Βαλκανίων, αλλά και του Καυκάσου. Είτε με πόλεμο είτε με συνδιαλλαγή τα εθνικιστικά αστικά καθεστώτα παζαρεύουν την συμμετοχή τους σε ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Το καθεστώς Σαακασβίλυ θέλει να εκμεταλλευτεί πολιτικά τον εθνικιστικό παροξυσμό που καλλιεργεί, καταπνίγοντας κάθε κριτική για την αντιδημοκρατική και διεφθαρμένη διακυβέρνηση του, αλλά και τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις για να αναβαθμίσει τη γεωστρατηγική θέση της Γεωργίας μετατρέποντας τη σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και επιβάλλοντας την κυριαρχία του στις αυτόνομες περιοχές της Οσετίας-Αμπχαζίας.

  Όμως το μεγαλύτερο θύμα των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων είναι οι άμαχοι, είναι οι πρόσφυγες, είναι ο κόσμος της εργασίας. Τις ίδιες μαρτυρικές εικόνες θα κουβαλούν Σέρβοι και Αλβανοί, Οσέτιοι και Γεωργιανοί. Στους αμάχους στόχευαν οι βόμβες των ΗΠΑ-Ε.Ε., τα τανκς της Γεωργίας και της Ρωσίας.

  Παρά τους όποιους ανταγωνισμούς τους μαζί επιβάλλουν κατοχή στο Αφγανιστάν ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ρωσία. Όμοια τα μέτρα κατά του εχθρού λαού», οι τρομονόμοι, οι χαφιεδο-κάμερες και η κρατική καταστολή σε Ν.Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, Μόσχα και Αθήνα.

  Στην αναβάθμιση του παγκόσμιου αντεπαναστατικού της ρόλου στοχεύει η Ε.Ε. Αυτό αποκαλύπτει η άσκηση του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ στη Θεσσαλονίκη με τους Μισθοφόρους Στρατιώτες Ματατζήδες να καταδιώκουν διαδηλωτές με πανό «E.U GO HOME”, προστατεύοντας τις ευρωπαϊκές επενδύσεις. Ενός Ευρωστρατού που δείχνει «τις πολεμικές αρετές του» στην υπεράσπιση των ευρωπαϊκών καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών συμφερόντων σε Βαλκάνια-Αφρική-Λίβανο κλπ.

  Η κυβέρνηση της Ν.Δ με την σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ δίνει βροντερό παρόν.

  Οι ξένες βάσεις στη χώρα μας ενισχύουν τον παρεμβατικό τους ρόλο, αποκτώντας τεράστια σημασία στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Το 40% του Στρατού Ξηράς υπάγεται κατευθείαν στο ΝΑΤΟ.

  Πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνει ο Ελληνικός Στρατός και στο πλαίσιο του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Στην κατοχή και στυγνή ιμπεριαλιστική επέμβαση σε Βαλκάνια-Αφρική-Λίβανο-Αφγανιστάν, σε συνολικά (15) χώρες, οι Έλληνες Μισθοφόροι καμουφλάρουν και αυτοί με «ειρηνευτικό φούμο» την απεχθή δράση τους.

  Η αστική Ελλάδα δε λέει όχι σε κανέναν: και με το ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, και με την Ε.Ε.-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ και συνεργασία με τη Ρωσία για την αγορά όπλων και αναβάθμιση του ενεργειακού της ρόλου.

  Αυτή είναι η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

  Οι φόροι της γενιάς των 700 ευρώ θα χρηματοδοτήσουν τις αγορές όπλων 25 δις ευρώ και τις αποστολές εκτός συνόρων.

  Η νεολαία της ανεργίας και της ανέχειας θα γίνει δεξαμενή άντλησης Μισθοφόρων Στρατιωτών.

  Στο εξωτερικό θα δοκιμαστεί η κατασταλτική δράση του εθνικού στρατού-ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ πριν καταπνίξει τις εργατικές εξεγέρσεις στις δυτικές μητροπόλεις.

  Οι μειονότητες θα γίνουν πιόνια των ιμπεριαλιστών και θα δώσουν της πρόφαση εισβολής και επαναχάραξης των συνόρων με την ιμπεριαλιστικής σφραγίδα. Το εργατικό αύριο κυριαρχείται από τις ιδιωτικοποιήσεις και τους νόμους της αγοράς.

  Πρέπει τώρα το Αντιπολεμικό κίνημα να ξαναβγεί στο δρόμο.

  Με πνεύμα Ενότητας και συντροφικού διαλόγου να συνδιαμορφώσουμε το αντικαπιταλιστικό εργατικό διεθνιστικό πρόγραμμα που απαιτεί η εποχή μας.

  Παλεύοντας για την ανατροπή των αντεργατικών-φιλοπόλεμων-αυταρχικών πολιτικών και κυβερνήσεων

  Με ανεξαρτησία από την αστική πολιτική και τις αστικές πολιτικές δυνάμεις.

  • Αγωνιζόμενοι ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή: ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ρωσία.
  • Κανένας φαντάρος εκτός συνόρων. Επιστροφή των Ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονται στο εξωτερικό.
  • Να κλείσουν οι βάσεις. Να διαλυθεί το ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ. Να αποχωρήσει άμεσα η χώρα μας.
  • Όχι στην ανεξαρτησία της Οσετίας-Αμπχαζίας-Κοσσόβου που επιβάλλουν

  οι ιμπεριαλιστικού σχεδιασμοί και οι εθνικιστικές βλέψεις. Σεβασμός των μειονοτήτων.

  • Κανένας νέος ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ.
  • Να ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΟΠΛΩΝ.
  • Δωρεάν δημόσια υγεία-παιδεία-πολιτισμό και εργασία για όλους με αξιοπρεπή μισθό.

  ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ

  ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ-ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

  ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 19.09.2008
• 19:37

  Για όσους δουλεύουν ...με μπλοκάκι

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Για τη σημαντική απόφαση που δικαιώνει το αγώνα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών για την κάλυψη από σύμβαση εργασίας των εργαζόμενων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών ενημερώνει η Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση-Εργαζόμενοι Μηχανικοί:
  
  Στο κενό έπεσε το πρωτοφανές αντεργατικό πραξικόπημα που επιχείρησαν πίσω από τις πλάτες των εργαζόμενων οι εργοδοτικές φορείς και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός (ΣΤΥΕ), με στόχο να μην διατηρηθεί σε ισχύ η περυσινή μεγάλη κατάχτηση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών να συμπεριληφθούν στη συλλογική του σύμβαση όλοι οι εργαζόμενοι μισθωτοί τεχνικοί, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που πληρώνονται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών.
  
  Να θυμίσουμε ότι αμέσως μόλις το σωματείο έστειλε πρόσκληση για διαπραγματεύσεις για τη σύμβαση του 2008 στις εργοδοτικές οργανώσεις, οι εργοδότες ενημέρωσαν το ΣΤΥΕ, ώστε να εμποδίσει δικαστικά την διαπραγμάτευση του Σωματείου μας. Υπενθυμίζουμε ακόμα ότι είχαν προηγηθεί ασφαλιστικά μέτρα των εργοδοτών κατά του σωματείου που είχαν απορριφθεί από το δικαστήριο. Η ΟΣΕΤΕ (πρακτικά η διοίκηση του ΣΤΥΕ), προσέφυγε στην Πρωτοβάθμια Επιτροπή του άρθρου 15 του ν. 1264/1982 κατά του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, παγώνοντας έτσι την διαπραγμάτευση του σωματείου με τους εργοδότες, με το επιχείρημα ότι τι σωματείο έχει μέλη ..ελεύθερους επαγγελματίες!
  
  Η συζήτηση των ημερών με αφορμή την φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης της ΝΔ σε βάρος μεταξύ των άλλων και των μισθωτών μηχανικών που απασχολούνται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, με την επιβολή του κεφαλικού φόρου των 1050 Ευρώ, έρχεται να μας υπενθυμίσει με ποιους συνταυτίζεται ο ΣΤΥΕ και γενικότερα ο εργοδοτικός και συμβιβασμένος συνδικαλισμός. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο επί χρόνια πρώην Πρόεδρος του ΣΤΥΕ είναι και μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, εκλεγμένος με την ΠΑΣΚΕ….
  
  Η απόφαση ωστόσο του δικαστηρίου όχι μόνο είναι καταπέλτης για την άθλια πρακτική του εργοδοτικού συνδικαλισμού, αλλά έχει και γενικότερη αξία, καθώς θέτει καθαρά το ζήτημα της κάλυψης των εργασιακών δικαιωμάτων των απασχολούμενων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, δηλαδή των θυμάτων των πιο βάρβαρων και ανασφαλών ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Με βάση την απόφαση αυτή το σωματείο μισθωτών τεχνικών, μπορεί να διεκδικήσει την υπογραφή της επόμενης συλλογικής του σύμβασης.
  
  Αποσπάσματα της απόφασης
  
  ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
  
  ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
  
  ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 15 Ν. 1264/1982
  
  Αριθμός απόφασης 10/2008
  
  (…)Το Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, δρα κυρίως στην περιοχή της Αττικής, απ’ όπου προέρχονται τα μέλη του. Ως μέλη, πέραν των μισθωτών εργαζομένων σε τεχνικές εταιρίες δέχεται και εργαζόμενους σε τέτοιες εταιρίες που αμείβονται με την έκδοση δελτίου παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκι). Οι τελευταίοι αν και φαίνονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες, κατά την κρατούσα στην αγορά εργασίας κατάσταση, είναι και αυτοί στην ουσία μισθωτοί αν και κανένα από τα πρωτοβάθμια σωματεία που συνιστούν την προσφεύγουσα (σ.σ. ΟΣΕΤΕ, ΣΤΥΕ) δεν τους δέχεται ως μέλη(…).
  
  ‘’….Ενόψει των ιδιαιτέρων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε τεχνικές εταιρίες στην περιοχή της Αττικής, όπου άλλωστε έχουν την έδρα τους και η πλειοψηφία των τεχνικών εταιριών που ενεργοποιούνται στη χώρα, σε συνδυασμό με τov μεγάλο αριθμό των μελών του σωματείου (….)
  
  (….) κατά την κρίση της Επιτροπής, το καθ’ ου η προσφυγή (σ.σ. Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών), είναι αντιπροσωπευτικότερο και δύναται να συνάπτει τοπικής εφαρμογής σύμβαση (…).
  
  Διεκδικούμε με βάση τις ανάγκες μας.
  
  1. Αξιοπρεπείς κλαδικές και επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για τη διεύρυνση των οικονομικών και των θεσμικών μας κατακτήσεων. Για ριζικές αυξήσεις ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μία δουλειά ( για τους μηχανικούς διεκδικούμε 1840 ευρώ κατώτερο μισθό), μείωση του χρόνου εργασίας (35ωρο-7ωρο-5νθημερο).
  
  2. Πλήρη κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων που πηγάζουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας. Κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζόμενους. Να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής των συμβάσεων οι εργαζόμενοι με εξαρτημένη σχέση εργασίας ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής (μισθός ή Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών κα).
  
  3. Υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, ενάντια στην αντι-ασφαλιστική πολιτική. Για την κατάργηση των νόμων Πετραλιά, του 3518/06 για το ΤΣΜΕΔΕ, καθώς και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (Ρέππα, Σιούφα κλπ). Για πλήρη δημόσια, υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.
  
  4. Ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την τρομοκρατία και στις απολύσεις
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:37

  να δράσουμε πριν είναι αργά!

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

  ριζοσπαστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

  εκπαιδευτικών Λέσβου

  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ

  
  

  
  

  Ανακοίνωση

  Η ριζοσπαστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ εκπαιδευτικών Λέσβου καταγγέλλει την απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Β. Αιγαίου Ε. Τζιμή να επιβάλει ποινή παρακράτησης μισθού σε συνάδελφο δάσκαλο της ειδικής αγωγής. Θεωρούμε ότι η πράξη αυτή του κυβερνητικού εντεταλμένου δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Αποτελεί ένα ακόμη κρίκο στην εφαρμογή της αντιεργατικής και αντιεπαιδευτικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Μια πολιτική που έρχεται να εκμεταλλευτεί όλο το νομοθετικό οπλοστάσιο που της παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ (ν.2525, καθηκοντολόγιο κλπ).

  Ταυτόχρονα θεωρούμε εξαιρετικά αναιμική και αναποτελεσματική την αντίδραση του συλλόγου εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ιδιαίτερα μπροστά σε ένα ζήτημα που αποτελεί ξεκάθαρα casus belli απέναντι στο συνδικαλιστικό κίνημα. Το Δ. Σ. του συλλόγου για μας έπρεπε να κηρύξει στάση εργασίας για το θέμα, έκτακτη γενική συνέλευση με πρόταση για επ’ αόριστο κατάληψη της Περιφερειακής Διεύθυνσης μέχρι να ανακληθεί η απαράδεκτη απόφαση του κ. Τζιμή.

  Επιτέλους συνάδελφοι. Ή θα αποφασίσουμε ότι η διεκδίκηση του δίκιου μας είναι ζήτημα δράσης κι όχι υπομνημάτων ή θα υποταχθούμε στην μοίρα μας ως οι άβουλοι και μοιραίοι του ποιητή.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 18.09.2008
• 20:29

  Δακοκτόνοι

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Βολτάριζα σήμερα στην Κράτηγο. Εντύπωση μου έκαναν τα κτήματα που ζητούσαν να μη γίνεται ψεκασμός για δάκο. Βιολογικές καλλιέργειες... άσχετα με το τι προσδοκίες έχει κανείς από τη βιολογική γεωργία τους αφιερώνω το παρακάτω:
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 16.09.2008
• 22:34

  Περιμένοντας τη βροχή...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Ο φίλος μου ο Φαίδων δεν μπόρεσε να 'ρθει φέτος στο νησί. Είχε ένα πρόβλημα, με πήρε πριν λίγη ώρα στο τηλέφωνο να μάθει νέα μου. Μιλήσαμε για λίγο... όχι τα τυπικά, δεν άνοιξε του είπα το "ουζεράκι" στο Βουναράκι... κρίμα μου απάντησε. Στην ΕΤ3 ο Σάκης περιγράφει τον αυριανό καιρό... "να περιμένετε βροχές" στο ανατολικό Αιγαίο... καλά τα νέα λοιπόν. Αλλά κι ο Φαίδωνας που δεν ήρθε φέτος; Ας είναι... μερικούς ανθρώπους τους περιμένεις σαν τη βροχή... να σε δροσίσουν με μια ευχάριστη κουβέντα, με το χιούμορ τους με την ανθρωπιά τους... Να ΄σαι καλά ρε Φαίδωνα... σε περιμένουμε όποτε μπορέσεις!
  
  Υ.Γ.
  Ο Φαίδωνας γράφει ποιήματα... να ένα:
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 11.09.2008
• 19:58

  Περί θρησκείας

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  10 θέσεις του ΝΑΡ για το ζήτημα της θρησκείας και της σχέσης εκκλησίας κράτους
  
  
  
  1. Ολοκληρωτικός χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος και το σχολείο. Πλήρης αποθεοποίηση και απο-εκκλησιαστικοποίηση του κράτους και της δημόσιας ζωής και πλήρης αποκρατικοποίηση της θρησκείας.
  2. Κατάργηση (αναθεώρηση) του άρθρου 3 του Συντάγματος, που επιβάλλει την κρατική - επικρατούσα θρησκεία και τον επίσημο προσηλυτισμό.
  3. Πλήρης και χωρίς όρους συνταγματική ανακήρυξη της θρησκείας σε αποκλειστικά ατομική υπόθεση του πολίτη καθώς και της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης. Κάθε πολίτης είναι απόλυτα ελεύθερος να πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει ή να μην παραδέχεται καμία θρησκεία, δηλαδή να είναι άθρησκος και άθεος.
  4. Καμία αναφορά σε επίσημα έγγραφα (κρατικά ή δημοτικά πιστοποιητικά, ταυτότητες κ.ά.), σχετικά με το θρήσκευμα ή όχι των πολιτών.
  5. Κατάργηση του Υπουργείου "και Θρησκευμάτων". Υπουργείο μόνο Παιδείας! Κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών, των κατηχητικών και κάθε μορφής επίσημου ή ανεπίσημου προσηλυτισμού (προσευχές, κηρύγματα, παραεκκλησιαστικές οργανώσεις κ.ά.).
  6. ΄Αμεση απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση (δήμευση) όλης της αμύθητης εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας (ακίνητης και κινητής, αστικής και αγροτικής). Παραχώρησή της για κοινωφελή χρήση σε μετανάστες, εργάτες γης, ακτήμονες, Δήμους και Κοινότητες.
  7. ΄Αμεση κατάργηση της κρατικής μισθοδοσίας των παπάδων και δεσποτάδων.
  8. Κατάργηση όλων των επιδοτήσεων, επιχορηγήσεων και των προκλητικών φοροαπαλλαγών στην Εκκλησία και σε όλες τις εκκλησιαστικές και θρησκευτικές οργανώσεις (Μ.Κ.Ο. κ.ά.).
  9. Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου (στα δικαστήρια, του Προέδρου της Δημοκρατίας, της Κυβέρνησης, των Βουλευτών κ.ά.).
  10. Πλήρης και ουσιαστική κατοχύρωση του πολιτικού γάμου, της πολιτικής κηδείας και της καύσης των νεκρών καθώς και της πολιτικής ονοματοδοσίας των παιδιών από τους γονείς τους. Οι αντίστοιχες θρησκευτικές τελετές (γάμος, κηδεία, βάπτιση) να είναι εθελοντικές επιλογές των πολιτών που δεν παράγουν νομικά αποτελέσματα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 09.09.2008
• 23:05

  Ποδηλάτισσα

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Στη καλή μου, που σήμερα αγόρασε ποδήλατο
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 06.09.2008
• 19:17

  Ολύμπιοι

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ...στον δικό μας Όλυμπο όμως, του νησιού, σε ανιχνευτική απόστολή του Συλλόγου Μανιταρόφιλων, ο Κώστας, ο Παναγιώτης και 'γω. Το νησί στα πόδια μας το μάτι έφτανε μέχρι απέναντι στην Ανατολή. Πεύκα, καστανιές καταπράσινα. Κι οι μυρωδιές καταιγιστικές... άσε που από τότε που έκοψα το τσιγάρο "τρομάζω" με την έντασή τους. Περπατήσαμε, κουβεντιάσαμε, τσιμπολογήσαμε αχλάδια και μήλα σε αυτή την ημιάγρια κατάσταση που βρίσκεις τα φρούτα αυτά στα βουνά μας και στο τέλος αράξαμε σε κάτι μοναχικά έλατα απέναντι από το σανατόριο. Μια κερδισμένη μέρα ήταν αυτή!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 04.09.2008
• 20:32

  ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 25.08.2008
• 10:48

  Αύγουστος

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Κάτι έχει το φως το Αυγούστου ιδίως το πρωί... σαν να πειράζει κάποιος το κοντράστ στην εικόνα, μόνο κατά το μεσημέρι τώρα με τις ζέστες παίρνει να θολώνει. Κι η θάλασσα αλλάζει χρώμα, η παρομοίωση για την αυγουστιάτικη θάλασσα μάλλον δεν είναι λάδι... αλλά γάλα. Και τα γράφω τούτα από το Κήπο που έχει δίκτυο. Άμα ζούσε ο Αναστασέλλης τι θα μου σουρνε!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 12.08.2008
• 19:53

  Καλοκαιρινή βροχή

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Ήταν μια ανάσα...
  
  Για τους μανιταρόφιλους πάτε στο blog του συλλόγου και δείτε ΕΔΩ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 05.05.2008
• 20:37

  άρθρο στο περιοδικό ΔΙΑΠΛΟΥΣ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

  Κυκλοφόρησε το 24^ο τεύχος του περιοδικού ΔΙΑΠΛΟΥΣ.

  Το Αφιέρωμα αυτού του τεύχους, «Παιδεία και Επιστήμες», περιλαμβάνει τα εξής άρθρα:

  -Είναι οι διανοητικές μας ικανότητες βιολογικά ή κοινωνικο-πολιτικά εξαρτώμενες;, του Χρήστου Γεωργίου

  -Η γνώση και το περιβάλλον, του Τάκη Πετρίδη

  -Παγκόσμια γνώση και υπέρβαση: Μια διαχρονική αντίφαση, του Ευτύχη Μπιτσάκη

  - Η παιδεία στη φιλοσοφική νεωτερικότητα: Μια σύντομη αποτίμηση, της Γκόλφως Μαγγίνη

  -Εκπαίδευση και εργασία, του Κώστα Θεριανού

  -Από τους μηχανισμούς στα υποκείμενα, του Αριστείδη Σγατζού

  -Εκπαίδευση: η παρούσα συγκυρία και η αναγκαιότητα για μια ριζοσπαστική κριτική, της Όλγας Τσιλιμπάρη

  Επίσης φιλοξενούνται τα άρθρα των:

  - Στέλιου Μπαμπά, Από την κρίση του δικομματισμού, στην κρίση του συστήματος

  -Βασίλη Μηνακάκη, Για μια εργατική αντικαπιταλιστική στρατηγική στην αναμέτρηση της Κοινωνικής Ασφάλισης

  - Χρήστου Καραμάνου, Ενέργεια δημόσια και καθαρή, όχι βρώμικη και ιδιωτική

  - Κοστάντζο Πρέβε, 40 χρόνια από το θάνατο του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα (1967-2007). Ιστορικοί, πολιτικοί και γεωπολιτικοί στοχασμοί

  -Μιχάλη Σπουρδαλάκη, Πολιτικό κόμμα: Μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Η επικαιρότητα μιας παλιάς σχέσης

  Ακόμη: Σχόλια πολιτικής επικαιρότητας, βιβλιοκριτική από τον Παναγιώτη Σωτήρη, κριτική κινηματογράφου από τον Αντρέα Παγουλάτο, παρουσίαση βιβλίων, ποίηση και μουσικές σελίδες από τον SPYROS.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 26.03.2008
• 20:22

  ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ και ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Συνέντευξη της Κατερίνας Μάτσα, για τα ναρκωτικά και το 18ΑΝΩ
  Πολλοί νομίζουν ότι η χρήση ουσιών είναι προσωπική υπόθεση κάποιων ανθρώπων και των οικογενειών τους. Και το χειρότερο, προσπερνούν, ως περίπου "χαμένες υποθέσεις" νέα παιδιά, θεωρώντας ότι το περισσότερο που τους οφείλουν είναι η συντήρηση με υποκατάστατα της οδύνης τους. Αυτά τα στερεότυπα απομυθοποιεί, μιλώντας στην "Εποχή", η ψυχίατρος και επιστημονικά υπεύθυνη του 18ΑΝΩ Κατερίνα Μάτσα, η δημιουργός και η ψυχή, εδώ και τριάντα χρόνια, του μόνου δημόσιου προγράμματος απεξάρτησης από τα ναρκωτικά.Εξηγεί κάτι πολύ σπουδαίο, που συνήθως αποσιωπάται από τα ΜΜΕ, το γεγονός ότι τα παιδιά που καταφεύγουν σε στεγνά προγράμματα, όπως το 18ΑΝΩ ή οι κοινότητες του ΚΕΘΕΑ, στην συντριπτική πλειοψηφία τους τα καταφέρνουν. Μόνο που ο αγώνας τους δεν τελειώνει εκεί. Έχουν να αντιμετωπίσουν την ανεργία, το ρατσισμό, την προκατάληψη και την αμάθεια. Και τον πολύπλευρο πόλεμο όσων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από την διάδοση και τη συντήρηση του φαινομένου της τοξικοεξάρτησης.
  

  συνέντευξη στη Θεανώ Ποτήρη

  Τα πιο ευαίσθητα παιδιά είναι και τα περισσότερο ευάλωτα στις ουσίες;
  Ακριβώς. Η εξάρτηση από ουσίες είναι ένα φαινόμενο που αναπτύσσεται όλο και πιο πολύ όσο βαθαίνει η κοινωνική και οικονομική κρίση και έχει πάρει τρομακτικά μεγάλες διαστάσεις στα πολύ νέα παιδιά.
  Μικραίνουν οι ηλικίες;
  Με βάση τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης για τα Ναρκωτικά η μέση ηλικία που τα παιδιά περνούν στην ηρωίνη είναι 15,5 -16 χρονών, πράγμα που σημαίνει ότι στα 12-13 τους έχουν μπει κιόλας στις ουσίες. Διότι η καθημερινότητα που ζουν τα παιδιά είναι τόσο αβάσταχτη που δεν την αντέχουν και ψάχνουν ένα τρόπο να ξεφύγουν. Γιατί πνίγονται. Πνίγονται μέσα στο σπίτι που συνήθως αντιμετωπίζει πάρα πολλά προβλήματα, υπάρχει ανεργία, υπάρχουν ψυχικές διαταραχές, υπάρχει γκρίνια, δεν γίνεται διάλογος, μπορεί να υπάρχει χρήση ουσιών και από άλλα μέλη. Η οικογένεια του παιδιού που στρέφεται στα ναρκωτικά, δυσλειτουργεί. Δεν λειτουργεί σαν ένα σύνολο που ο καθένας επικοινωνεί και μπορεί να στηριχθεί στον άλλο, να αναπτυχθεί μέσα από την σχέση με τον άλλο. Έχει μετατραπεί πιο πολύ σε οικονομική μονάδα.
  Εικόνα και ομοίωση της κοινωνίας μας;
  Είναι μικρογραφία της κοινωνίας.
  Και των αξιών της;
  Σε κοινωνικό περιβάλλον που δεν έχει να δώσει τίποτα ουσιαστικό, ούτε ευκαιρίες για μόρφωση, δουλειά, ποιοτική ψυχαγωγία αλλά ούτε και πρότυπα, το παιδί νιώθει χαμένο. Γαντζώνεται από τη μάνα κι απ΄ τον πατέρα και δεν μπορεί να μεγαλώσει. Στο έδαφος αυτής της συναισθηματικής ανωριμότητας αναπτύσσεται μία κατάσταση πάρα πολύ μεγάλης ευπάθειας. Δεν αντέχει τις πιέσεις και τα προβλήματα γιαυτό αναζητά δεκανίκια. Και στη θέση της μάνας και του πατέρα, που ήταν πριν το συναισθηματικό του δεκανίκι, μπαίνει η ουσία. Να δώσει νόημα στη ζωή του, ταυτότητα, αξία, ένα ρόλο που δεν έχει, αποδοχή τουλάχιστον στο περιθώριο.
  Ανεξάρτητα από οικονομική κατάσταση;
  Καμία κοινωνική τάξη δεν είναι απαλλαγμένη από το πρόβλημα. ΄Όμως είναι αλήθεια ότι στις υποβαθμισμένες συνοικίες -και εδώ και στο εξωτερικό-, εκεί που υπάρχει πολύ μεγάλη ανεργία, κοινωνική δυστυχία, ρατσισμός, στους μετανάστες, στους πρόσφυγες, οι όροι είναι πιο ευνοϊκοί για την χρήση ουσιών. Σε περιοχές όπου συνυπάρχει μεγάλη ανεργία των νέων και ταυτόχρονα μεγάλη διαρροή από το σχολείο, συνήθως υπάρχει μεγαλύτερη διάδοση της χρήσης των ναρκωτικών.
  Η κοινωνία από τη μια μεριά βάζει τον τοξικομανή στην γωνία αλλά από την άλλη ουσιαστικά μυθοποιεί την χρήση. Όταν προβάλλεται τόσο πολύ το πρόβλημα και εσύ πνίγεσαι, πας πιο εύκολα εκεί. Ο τρόπος που τα ΜΜΕ μιλούν για τα ναρκωτικά κεντρίζει την περιέργεια και το ενδιαφέρον του νέου, που σκέφτεται ότι μπορεί και να αξίζει τον κόπο, θα κάνει τουλάχιστον κάτι διαφορετικό, δεν θα είναι "ξενέρωτος". Δεν μπορεί να εμπνευσθεί από κάτι, να αισθανθεί ότι αξίζει η ζωή του, και παίρνει τα ναρκωτικά για να κάνει κάτι που νομίζει πως αξίζει. Είναι παιδιά που έχουν πολύ μικρή ή καθόλου αυτοεκτίμηση. Πιστεύουν ότι είναι μηδενικά. Πάρα πολύ κλειστά στον εαυτό τους, έχουν τεράστιο θυμό μέσα τους γι αυτή την πραγματικότητα που δεν τους ικανοποιεί. Έχουν πολύ συναίσθημα αλλά το έχουν παγώσει. Και τα ναρκωτικά βοηθούν στο να είναι παγωμένο το συναίσθημα, να μην εκφράζεται. Νοιώθουν τεράστια μοναξιά. Σ' αυτές τις συνθήκες αρχίζουν τις ουσίες.
  Μπορεί να είναι και μόδα;
  Σε ένα βαθμό είναι. Θέλουν να είναι μέσα στο πνεύμα της εποχής, που συστατικό στοιχείο του είναι η χρήση ουσιών. Ας μην ξεχνάμε ότι όλη η κοινωνία χρησιμοποιεί ουσίες. Παίρνει χάπια. Η βιομηχανία φαρμάκων σ' όλο τον κόσμο είναι από τις πιο κερδοφόρες -πολύ περισσότερο των ψυχοφαρμάκων. Η στάση της κοινωνίας απέναντι σ' ένα πρόβλημα της καθημερινής ζωής, μια κακή διάθεση, μια στενοχώρια, είναι να καταφεύγει στα χάπια. Το παιδί εθίζεται σε αυτή τη στάση απέναντι στα φάρμακα, στη λογική του "δεν είμαι καλά, πρέπει να πάρω κάτι απέξω", αντί να ψάξω να βρω τι θα με ικανοποιήσει και κυρίως να έχω σχέσεις με άλλους ανθρώπους.
  Σε μια κοινωνία που νοιάζεται μόνο για τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού της
  Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν πολύ μοναχικά, πολύ εξατομικευμένα. "Κοίτα τον εαυτό σου" τους λένε. Σε μια κοινωνία που θεωρεί σαν αξία την κατανάλωση υλικών αγαθών, που υπάρχει ατομικισμός και ιδιώτευση, που όλα ανάγονται στο χρήμα ως την υπέρτατη αξία. Όμως οι ανάγκες για καταναλωτικά αγαθά, οι λεγόμενες από τους ψυχολόγους "νεοανάγκες", είναι τεχνητές. Δεν καλύπτουν τις ψυχολογικές και συναισθηματικές ανάγκες. Το παιδί αν δεν μπει σε ομάδες δεν μπορεί να συγκροτήσει κοινωνική ταυτότητα.
  Αυτό είναι που τους δίνετε στο 18ΑΝΩ;
  Στα προγράμματα απεξάρτησης, τα θεραπευτικά που στηρίζονται κυρίως στην ψυχοθεραπεία, δίνεται η δυνατότητα το παιδί να μπει στην ομάδα, να λειτουργήσει, να διαμορφώσει την καινούργια του ταυτότητα, να βρει το ρόλο του, να κάνει σχέσεις, να αναδείξει ικανότητες, να βάλει στόχους από κοινού, να διεκδικήσει και να δημιουργήσει. Μέσα σ' αυτή τη διαδικασία αυτά τα παιδιά μεταμορφώνονται. Γίνονται άλλοι άνθρωποι. Είναι καταπληκτικό, ένα θαύμα.
  Μιλάμε για τον αγώνα τους ως κάτι αυτονόητο. Τι είναι αυτός ο αγώνας;
  Έρχονται φορτωμένα με πολλά προβλήματα. Παιδιά πολύ δύσκολα, με μεγάλα προβλήματα υγείας, που είναι εγκαταλελειμμένα, γιατί οι υπηρεσίες υγείας και κυρίως οι δημόσιες δεν τα δέχονται. Παιδιά με οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα. Οι οικογένειες εξοντώνονται οικονομικά, καθώς η χρήση συνήθως κρατά πολλά χρόνια. Πολλές φορές ο στιγματισμός δεν αφορά μονάχα τα παιδιά, αφορά και την οικογένεια. Ακόμη και οι πολύ κοντινοί συγγενείς γυρίζουν την πλάτη. Τα παιδιά νιώθουν την κοινωνική πίεση και πολλές φορές γίνονται επιθετικά. Έχουν ενοχή και ντροπή γι αυτά που έχουν κάνει. Κι όμως αυτά τα παιδιά, όταν μπαίνουν στη θεραπευτική διαδικασία και πιστέψουν σ' αυτό που κάνουν και στον εαυτό τους, τα καταφέρνουν. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα απ' όλα να πιστεύουν οι θεραπευτές ότι αυτά τα παιδιά μπορούν να τα καταφέρουν. Αυτή την πίστη περνούν στα παιδιά, δύναμη και κουράγιο, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους και να αρχίσουν κι εκείνα πια να χτίζουν πάνω σ' αυτή την εκτίμηση, την αυτοεκτίμηση.
  Σημαντικό εργαλείο είναι η τέχνη. Προσφέρει τη δυνατότητα στο παιδί να εκφράσει με την καλλιτεχνική δημιουργία τα συναισθήματα που δεν μπορεί να εκφράσει ακόμα με το λόγο και στους θεραπευτές να μελετήσουν όλο το υλικό που υπάρχει στον ψυχισμό του. Προσφέρει επίσης τη δυνατότητα να αποκτήσουν τα παιδιά πνευματικούς ορίζοντες, σχέση με την κοινωνία, την ιστορία, τον πολιτισμό, να αποκτήσουν κουλτούρα, που δεν είχαν.
  Τελικά ποιο είναι το πιο δύσκολο; Η σωματική απεξάρτηση;
  Όχι, η σωματική δεν είναι δύσκολη. Κρατάει 7-10 μέρες. Η δυσκολία είναι στη ψυχολογική απεξάρτηση. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσει να αντιμετωπίσει και τον εαυτό του και τους άλλους με καθαρό μυαλό ένα παιδί που δεν πιστεύει στον εαυτό του, που είναι γεμάτο ενοχές, ντροπές, θυμό, είναι πολύ μοναχικό, δεν μπορεί να εκφραστεί. Και υπάρχει πολύς φόβος. Σήμερα ολοκλήρωσε το ειδικό πρόγραμμα των γυναικών μία ομάδα επτά κοριτσιών, που συνάντησαν πολλές δυσκολίες. Αρχικά, είχαν το δίλημμα αν μπορούν να αλλάξουν: "Θέλω, αλλά μπορώ;" Γιατί συνειδητοποιούν από την πρώτη στιγμή ότι απεξάρτηση σημαίνει αλλαγή και αν παραμείνουν όπως ήταν πριν θα ξαναπάρουν ναρκωτικά λίγο αργότερα. Υπάρχει η επιθυμία της αλλαγής, αλλά και ο φόβος, ο πανικός "πώς θα είμαι αλλαγμένος; Δεν το ξέρω". Και το άγνωστο τρομάζει.
  Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερο πρόβλημα;
  'Εχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα λόγω του ρόλου και της θέσης τους μέσα στην κοινωνία. Εισπράττουν εκμετάλλευση, καταπίεση, ρατσισμό, σεξουαλική εκμετάλλευση. Οι γυναίκες κατ' αρχήν είναι πάρα πολύ κακοποιημένες στο σπίτι τους. Έχουν υποστεί σ' ένα ποσοστό -που στο πρόγραμμά μας φτάνει το 50%- σεξουαλική κακοποίηση από μέλη της οικογένειας. Μετά γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από αγόρια που είναι κι αυτά εξαρτημένα, μέσα στην πιάτσα. Μπορεί να αποκτήσουν και παιδιά με κάποιο τοξικομανή, θα τα μεγαλώσουν αυτές. Φορτώνονται όλα τα βάρη όπως γίνεται στην κοινωνία. Είναι μια μικρογραφία και ο χώρος της εξάρτησης όπου η γυναίκα κουβαλάει τον εαυτό της εξαθλιωμένο, τα παιδιά της, τα οικονομικά της προβλήματα, την επαιτεία για να επιβιώσει, την εκμετάλλευση. Γι' αυτό οι γυναίκες είναι φορτωμένες και με μεγαλύτερη νοσηρότητα, δηλαδή μεγαλύτερα ποσοστά ψυχολογικών και ψυχιατρικών προβλημάτων, κατάθλιψη και άλλες ψυχικές διαταραχές απ΄ ό,τι τα αγόρια.
  Αυτές που καταλήγουν τελικά σε πρόγραμμα είναι η κορυφή του παγόβουνου;
  Είναι αυτές που έχουν πιο πολύ θάρρος, που καταφέρνουν να ξεπεράσουν πολύ μεγάλες αναστολές, αυτές που το οικογενειακό περιβάλλον τους συμπαραστέκεται πιο πολύ, αυτές που έχουν λόγους να αισθανθούν ότι έφτασαν στο χείλος του γκρεμού, ότι δεν πάει άλλο. Από τότε που κάναμε το ειδικό πρόγραμμα για γυναίκες -γύρω στο ΄96- είδαμε μια τεράστια αύξηση της προσέλευσης. Γιατί είναι ένα πρόγραμμα που μένουν μόνο γυναίκες, με γυναικείο προσωπικό, που αισθάνονται πιο άνετα. Στο μεικτό πρόγραμμα είναι πολύ μικρότερο το ποσοστό. Για να μην δημιουργήσουμε όμως μία κατάσταση γκέτο, όπου θα είναι μόνο οι γυναίκες ή μόνο οι άντρες, στην επανένταξη είναι όλοι μαζί, είτε προέρχονται από το ειδικό πρόγραμμα γυναικών, είτε από το μεικτό. Στην επανένταξη έρχονται ακόμη και παιδιά από άλλα θεραπευτικά προγράμματα της Ελλάδας ή του εξωτερικού.
  Πριν 3-4 χρόνια υπογράφαμε για να μην κλείσει το 18ΑΝΩ. Τώρα μια νέα επίθεση;
  Η ερώτησή σας απαντάει και στο γιατί τώρα η επίθεση στο πρόσωπό μου και στο 18ΑΝΩ. Το 18ΑΝΩ είναι ένας χώρος που δεν γίνεται μόνο θεραπεία σαν ένα ζήτημα εφαρμογής κάποιων τεχνικών απεξάρτησης. Ουσιαστικά σ' αυτόν τον χώρο διαμορφώνονται όροι ενός άλλου τρόπου ζωής. Μαθαίνουν τα παιδιά να λειτουργούν αντίθετα με αυτό που κυριαρχεί στην κοινωνία, σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτισμού. Μαθαίνουν να λειτουργούν με βάση τη συλλογικότητα, να έχουν αξίες, να δημιουργούν με πάρα πολλούς τρόπους και σε πάρα πολλά επίπεδα, να διεκδικούν, να αγωνίζονται. Να θεωρούν ότι δικαιούνται μια θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αλλά πρέπει να την κατακτήσουν. Βάζουν τους στόχους και βέβαια εκφέρουν λόγο. Ριζοσπαστικό λόγο, και αυτό ενοχλεί. Γιατί είναι λέει αλήθειες. Κάνει κριτική στην κοινωνία. Εμείς θέλουμε τα παιδιά που απεξαρτώνται να μην έχουν σαν γνώρισμα μονάχα ότι δεν παίρνουν ναρκωτικά αλλά αυτά τα παιδιά με την καινούργια ταυτότητα να έχουν κριτική σκέψη πρώτα απ' όλα, κριτικό λόγο. Να λειτουργούν μέσα σε κοινωνικούς χώρους, να συμμετέχουν σε κοινωνικές διαδικασίες
  Πώς τα καταφέρνετε μέσα από το δημόσιο τομέα;
  Με διαρκείς συγκρούσεις. Το 18ΑΝΩ δεν φτιάχτηκε ούτε αντιγράφοντας ένα πρότυπο, ούτε λειτουργώντας στη βάση αυτών που παρείχε το κράτος. Ξεκινήσαμε από μία κλινική για αλκοολικούς και τοξικομανείς μέσα στο ψυχιατρείο και αυτή τη στιγμή έχουμε 18 δομές στα πλαίσια του 18ΑΝΩ, προσφέροντας υπηρεσίες συνολικά σε περίπου 500 παιδιά κάθε μέρα (ανάμεσά τους περίπου 80 παιδιά φιλοξενούνται στις 4 κλειστές δομές και 140 είναι στην επανένταξη -από τα οποία γύρω στα 50-60 διαμένουν σε ξενώνες). Είχαμε υποχρέωση να ανταποκριθούμε στο κοινωνικό αίτημα να ενταχθούν στο πρόγραμμα πιο πολλοί άνθρωποι, ενώ δεν υπήρχαν θέσεις. Ουσιαστικά αναπτύχθηκε με πάρα πολλή θυσία, αυτοθυσία. Υπάρχουν τμήματα που έχουν το μισό προσωπικό απ' όσο θα έπρεπε και συμπληρώνονται οι ανάγκες από ανθρώπους που προσφέρουν εργασία με την ψυχή τους, χωρίς να πληρώνονται, ενώ υπερδραστηριοποιούνται και οι θεραπευτές που εργάζονται κανονικά στο 18ΑΝΩ.
  Και τα παιδιά συμμετέχουν αυτοεξυπηρετώμενα όπως στις κοινότητες του ΚΕΘΕΑ;
  Τα παιδιά έτσι κι αλλιώς λειτουργούν σ' αυτούς τους χώρους μέσα από διαδικασίες αυτοδιαχείρισης. Τα ίδια παίρνουν στα χέρια τη ζωή τους. Το 18ΑΝΩ δεν είναι ένας χώρος που διορίστηκαν κάποιοι άνθρωποι για να δουλέψουν. Οικοδομήθηκε. Με πολλή προσπάθεια, πολλές συγκρούσεις και, όπως λέμε πολύ συχνά, με όρους κινήματος. ΄Όταν είχαμε δυσκολίες απευθυνόμασταν στους πιο ευαισθητοποιημένους ανθρώπους οι οποίοι μας στήριξαν. Δεν θα είχαμε κάνει τίποτα χωρίς την στήριξη του κόσμου. Τώρα αυτή την περίοδο που δοκιμαζόμαστε από την επίθεση είναι πολύ συγκινητική η ανταπόκριση.
  Είναι εντυπωσιακή η αντίδραση και των ίδιων των παιδιών
  Αυτό που ένοιωσαν τα παιδιά από την επίθεση στο πρόσωπό μου ήταν φόβος και αίσθηση υπονόμευσης και ακύρωσης της δικιάς τους προσπάθειας και κυρίως ότι η κοινωνία θέλει να τους εξοντώσει. Να μην υπάρχει το 18ΑΝΩ. Γιατί το 18ΑΝΩ υπάρχει επειδή έχει αξίες. Ενάντια σε μια κοινωνία εμπορευματοποίησης λειτουργεί μέσα στο δημόσιο ένας χώρος με αυτές τις αρχές. Αν αυτό καταστραφεί, τότε δεν είναι δυνατή η θεραπεία. Αισθάνθηκαν λοιπόν ότι κάποιοι τους φράζουν το δρόμο για την θεραπεία. Όταν γίνονται απεργίες στο χώρο της δημόσιας υγείας, το 18ΑΝΩ και τα παιδιά, η επανένταξη, παίρνουν μέρος, γιατί παλεύουμε για δωρεάν και υψηλού επιπέδου υγεία για όλο το λαό. Και στον τομέα της απεξάρτησης το ίδιο. Δεν μπορεί να γίνεται ιδιωτικά, γιατί δεν είναι απεξάρτηση. Είναι ένας τρόπος κάποιοι να πλουτίζουν. Είμαστε ενάντια στην πολιτική της διαχείρισης των ναρκωτικών και της συντήρησης με τα υποκατάστατα. Είμαστε αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση της αντιμετώπισης του προβλήματος, στο να γίνονται ιδιωτικά κέντρα που κερδοσκοπούν. Θεωρούμε ότι η απεξάρτηση είναι μια υπόθεση αλλαγής τρόπου ζωής. Και αυτό απαιτεί αξίες, αρχές ενάντια στην κυρίαρχη ιδεολογία και την κυρίαρχη ατμόσφαιρα. Όλα αυτά εξηγούν την επίθεση. Η επίθεση εναντίον μου δε μπορεί να περιοριστεί μόνο στα πρόσωπα. Σίγουρα κινείται σε πολλά επίπεδα, πολιτικό, συνδικαλιστικό, ιδεολογικό, σε επίπεδο αντιμετώπισης της εξάρτησης και ό,τι εγώ αντιπροσωπεύω σ' αυτήν την μάχη για την ζωή.
  Πώς νοιώσατε; Θυμώσατε, πικραθήκατε για την "ανταμοιβή";
  Θύμωσα στην αρχή. Πικράθηκα. Πραγματικά ήταν πάρα πολύ έντονα αυτά τα συναισθήματα. Αισθάνθηκα όμως να με στηρίζει κατ' αρχήν η συγκλονιστική συμπαράσταση από πάρα πολύ κόσμο, και από τον χώρο της υγείας, της τέχνης, των επιστημών, των παιδιών, των γονιών τους, πάρα πολλών ανθρώπων που είχαν παρακολουθήσει την πορεία του 18ΑΝΩ και τη δικιά μου όλ' αυτά τα χρόνια. Και από την άλλη η απόφαση των παιδιών να μην σκύψουμε το κεφάλι: "Όλη αυτή η υπόθεση είναι για να μας τρομοκρατήσουν, να σκύψουμε το κεφάλι και να μας τσακίσουν. Δεν θα τους περάσει!". Για μας η μάχη έγινε πια ένα κομμάτι της ζωής μας.
  Αντί λοιπόν σε όλη αυτή την προσπάθεια να έχετε στήριξη, αντιμετωπίζετε εμπόδια
  Πολύ μεγάλα εμπόδια, κατά καιρούς.
  Ποια είναι τα μεγαλύτερα αγκάθια; Βλέπουμε για παράδειγμα στα δικαστήρια να επιβάλλονται εξοντωτικές ποινές στα παιδιά για αδικήματα από την εποχή της χρήσης.
  Όχι μόνο επιβάλλονται εξοντωτικές ποινές και τα παιδιά οδηγούνται στη φυλακή ενώ έχουν απεξαρτηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία απεξάρτησης, αλλά ακόμη χειρότερο είναι αυτό που πρόσφατα πρότεινε ο υπουργός, ο κ. Παπαληγούρας. Πρότεινε όταν ένα παιδί μπαίνει στη φυλακή να μη διακόπτεται η ποινή του για κανένα λόγο προκειμένου να μπει σε θεραπευτικό πρόγραμμα, όταν είναι τοξικομανής, αλλά πρώτα να εκτίει την ποινή του, έστω κι αν είναι 5 ή 10 χρόνια, και μετά άμα θέλει να μπει σε πρόγραμμα. Είναι μια αντίληψη εξόντωσης. Η φιλοσοφία που βρίσκεται πίσω από την συγκεκριμένη πρόταση είναι ότι η θέση των τοξικομανών είναι στη φυλακή. Πουθενά αλλού.
  Σε σχέση με τον πληθυσμό των κρατουμένων είναι μεγάλα τα ποσοστά των τοξικοεξαρτημένων που βρίσκονται στις φυλακές;
  Πάρα πολύ μεγάλα. Πάνω από το 50% των κρατουμένων είναι τοξικομανείς. Υπάρχει ένας υπερπληθυσμός στις φυλακές μέσα σε άθλιες συνθήκες. Και η τάση είναι να οδηγούνται ακόμα περισσότεροι στις φυλακές και πιστεύω ότι αυτό που σχεδιάζει το κράτος είναι να στήσει κι άλλες. Ό,τι γίνεται στην Αμερική.
  Ναι, το εξήγγειλαν κιόλας
  Ήμουν σίγουρη. Ό,τι γίνεται στην Αμερική. Καινούργιες φυλακές για να χώνουμε μέσα όσους μας ενοχλούν. Αλλά δεν θα τους περάσει. Να τι ενοχλεί στο 18ΑΝΩ. Ότι εμείς θα βάλομε το ζήτημα και από αυτήν την άποψη, και πολιτικά, και θα δώσουμε τη μάχη μας. Δίνουμε τη μάχη για να απελευθερωθούν αυτά τα παιδιά. Η διακομματική επιτροπή της Βουλής πήρε το φάκελο και το παλεύει κι αυτή
  Υπάρχουν δηλαδή βουλευτές απ' όλα τα κόμματα;
  Οι οποίοι θεωρούν ότι αυτή η μάχη είναι σημαντική και πρέπει να την δώσουν μαζί με τα θεραπευτικά προγράμματα.
  Όσο περισσότερο αυστηρές ποινές επιβάλλονται και όσο πιο πολύ η χρήση δαιμονοποιείται
  Τόσο μεγαλύτερη η διάδοση της χρήσης.
  Είναι μεγάλα τα ποσοστά των παιδιών που θεραπεύονται;
  Πάρα πολύ μεγάλα. Σε ποσοστό 70 με 80% γίνονται καλά, επανεντάσσονται κοινωνικά.
  Κι άμα πάνε φυλακή;
  Αν πάνε φυλακή μπορεί να πεθάνουν. Όχι απλώς να ξαναμπούν στην χρήση. Αυτή είναι η εμπειρία.
  Και η υποτροπή;
  Η υποτροπή μπορεί να προληφθεί. Αρκεί να εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις: επαγγελματική αποκατάσταση, τη δυνατότητα να ζήσουν ανεξάρτητα οικονομικά, να μην σέρνονται στις φυλακές και να γίνουν κοινωνικά αποδεκτοί. Να παλέψουμε ενάντια στο ρατσισμό.
  Αυτά είναι τα βασικότερα εμπόδια της προσπάθειας για απεξάρτηση;
  Ακριβώς.
  Τι πρέπει τελικά να γίνει;
  Σε ό,τι αφορά τον τοξικομανή να γίνουν πολλά κέντρα θεραπείας, να υπάρχει κοινωνική επανένταξη και επαγγελματική αποκατάσταση. Σε ό,τι αφορά το φαινόμενο της τοξικομανίας χρειάζονται αλλαγές σε κοινωνικό επίπεδο. Επειδή είναι κοινωνικό το φαινόμενο δεν μπορείς να το απομονώσεις από τους παράγοντες της κρίσης που το γεννούν. Επομένως η παρέμβαση είναι σε άλλα επίπεδα και εκεί χρειάζεται πολλή δουλειά. Αυτό σημαίνει κατά τη γνώμη μου πρόληψη: Παρέμβαση στους γενεσιουργούς παράγοντες.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 19.03.2008
• 19:25

  Σήμερα;

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Δεν ξέρω αν ήρθαν σήμερα αλλά τα είδα
  μπορεί -δεν ξέρω-
  να 'ταν, επειδή κοίταξα ψηλά
  το απόγευμα
  στον ουρανό
  
  Τις μέρες π' απεργείς,
  βλέπεις έτσι κι αλλιώς ψηλά,
  και μπορεί όπως και σήμερα
  να δεις τα πρώτα χελιδόνια
  
  Μυτιλήνη 19/03/08
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:14

  ΑΠΕΡΓΙΑ

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 09.03.2008
• 21:54

  Θα 'θελα...

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  

  
  

  Create Fake Magazine Covers with your own picture at MagMyPic.com
  
  Discount Magazine Subscriptions - Save big!

  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 04.03.2008
• 16:04

  Ο ΣΥΝ «ξεχνάει» την ΕΕ, το ΚΚΕ τον εθνικισμό

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  
  
  
  
  
  ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΑ Ο ένας «ξεχνά το ρόλο της ΕΕ, ο άλλος υποτιμά τον κίνδυνο του ελληνικού εθνικισμού και οι δύο έχουν προαποδεχθεί τη συμμετοχή τους σε μια σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, όχι με την ίδια θέρμη – είναι αλήθεια – που συμμετείχαν το 1992. ΣΥΝ και ΚΚΕ αποδεικνύονται ανεπαρκείς να προωθήσουν μια συνεκτική αριστερή αντιιμπεριαλιστική και ταξική γραμμή στα προβλήματα της περιοχής και στα «εθνικά ζητήματα». ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ, εφημερίδα ΠΡΙΝ 02-03-08
  
  
  Το πεδίο του ΝΑΤΟ δεν είναι τόσο ευνοϊκό για τη διαπραγμάτευση του ονόματος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όσο αυτό του ΟΗΕ και της ΕΕ, γράφει στην ‘Αυγή’ της προηγούμενης Κυριακής, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, Δ. Παπαδημούλης. Το ότι ο Σολάνα χαρακτήρισε «διμερές θέμα» τη διελκυστίνδα Αθήνας – Σκοπίων και είπε ότι δεν του αρέσουν τα βέτο, προφανώς δεν σημαίνουν πολλά για το στέλεχος της «ανανεωτικής» πτέρυγας του ΣΥΝ. Έσπευσε μάλιστα να δηλώσει ότι ο ΣΥΝ είναι υπεύθυνη δύναμη, «ξεχνώντας» ότι υπεύθυνα είχε συμμετάσχει στην εθνικιστική υστερία των συλλαλητηρίων στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η τοποθέτηση Παπαδημούλη δεν αποτελεί έκφραση μόνο της συγκεκριμένης τάσης. Μπορεί ο ΣΥΝ και ο Α. Τσίπρας να τόνισαν (σωστά) ότι το θέμα της ονομασίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο ΝΑΤΟικό πλαίσιο ή να αντιτάχθηκαν στην ανεξαρτοποίηση του Κοσόβου, υπογραμμίζοντας τις ευθύνες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, αλλά όσο κι αν ψάξεις στις ανακοινώσεις τους, δεν θα βρεις να αναδεικνύονται οι διαχρονικές και οι σημερινές ευθύνες της ΕΕ. Εξάλλου, ο ΣΥΝ υποστηρίζει την ένταξη των βαλκανικών χωρών στην ΕΕ. Τα ευρωπαϊκά μυωπικά γυαλιά που φορά ο ΣΥΝ δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη ολοκληρωμένου αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, ενάντια στις ΗΠΑ, την ΕΕ, αλλά και την καπιταλιστική Ρωσία, ενάντια στα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των αστικών τάξεων της περιοχής, πρώτα και κύρια εκείνης της δικής μας χώρας, της ελληνικής.

  Το ΚΚΕ, από την άλλη, καταδεικνύει τις ευθύνες όλων των κέντρων του ιμπεριαλισμού στην περιοχή. παρότι όμως ήταν το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που είχε διαφοροποιηθεί από την εθνικιστική κραιπάλη του μακεδονικού, δείχνει να υποτιμά τον εγχώριο εθνικισμό, σε σχέση με εκείνο του γείτονα. «Στη FYROM το VMR είναι ένα εθνικιστικό κόμμα. Έχει πια κρατική υπόσταση ο εθνικισμός. Στην Ελλάδα δεν νομίζουμε ότι έχει κρατική υπόσταση, αλλά υπάρχουν θύλακες. Θέλω να πιστεύω ότι στην Ελλάδα αυτά δεν μπορούν να μετατραπούν σε μια ισχυρή δύναμη ιδεολογικά», έλεγε στο ραδιοσταθμό ‘Άλφα’ η Α. Παπαρήγα προ δεκαημέρου. Σωστή η διαπίστωση για την κατάσταση στην ΠΓΔΜ, αλλά κραυγαλέα υποτίμηση της δυνατότητας της αστικής τάξης της Ελλάδας να ενισχύσει όχι μόνο τα ακραία εθνικιστικά στοιχεία της Ακροδεξιάς (τύπου ΛΑΟΣ ή Άνθιμου) αλλά να διαμορφώσει και ένα ευρύτερο κλίμα συναίνεσης στη βάση των «εθνικών συμφερόντων». Απ’ αυτή την άποψη, η σωστή εκτίμηση ότι η νεοπαγής αστική τάξη της ΠΓΔΜ δίνει γη και ύδωρ στον αμερικανικό κυρίως ιμπεριαλισμό, γεγονός που την κάνει ιδιαίτερα επικίνδυνη για την περιοχή και όχι μόνο, πρέπει να συνδυάζεται σταθερά με την αλήθεια ότι η ελληνική αστική και οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχουν παραχωρήσει σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ τη μεγαλύτερη βάση (Σούδα), ότι συμμετέχουν σταθερά σε όλες τις βρόμικες δουλειές του ιμπεριαλισμού (και στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας) και ότι υπερασπίζονται με ιδιαίτερο δυναμισμό τα εκτεταμένα συμφέροντα των ελληνικών επιχειρήσεων στην περιοχή. Το τελευταίο, υπάρχει σαν στοιχείο στις αναλύσεις του ΚΚΕ (υποβαθμισμένο όμως σε σχέση με παλιότερα), αλλά απουσιάζει συνήθως από τον πιο «υπεύθυνο» ΣΥΝ. Άρα, οποιαδήποτε αριστερή άποψη δεν μπορεί παρά να βγαίνει από το πλαίσιο του ανταγωνισμού και της διαπραγμάτευσης των ντόπιων αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, να σταθεί απένεντί τους και να μιλήσει από εργατική διεθνιστική σκοπιά, εκφράζοντας τα συμφέροντα όχι του «δικού μας» λαού, αλλά τα κοινά συμφέροντα των εργαζομένων και της ειρηνικής γειτονιάς τους και από τις δύο πλευρές των συνόρων.

  Η ανεπαρκής στάση της Αριστεράς διευκολύνει τους χειρισμούς της κυβέρνησης Καραμανλή, που στο ζήτημα της ονομασίας και στην προοπτική ενός πιθανού βέτο στο ΝΑΤΟ (προσυννενοημένου το θεωρεί η Α. Παπαρήγα) μπορεί να επιδιώξει να ανακτήσει τη χαμένη της αξιοπιστία μεταξύ του λαού. Υψώνοντας τους εθνικούς τόνους (όχι τόσο ώστε να μην υπάρχει επιστροφή), συγκαλώντας αύριο ένα συμβούλιο αρχηγών (στο οποίο δεν θα έπρεπε να πάνε ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ), μπορεί να σκεφτεί και εκλογικό αιφνιδιασμό για να αντιμετωπίσει την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης που πλήττει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη πάρει θέση υπέρ του βέτο, εκ του ασφαλούς βεβαίως. Η διαμόρφωση μιας «εθνικής ομοψυχίας» από τα πάνω, πρέπει και μπορεί να σπάσει από μια αριστερή παρέμβαση «από τα κάτω».

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 03.03.2008
• 19:36

  Η Λάρσος δεν είναι για τα μπάζα

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 28.02.2008
• 19:28

  Διώκουν ένα ολόκληρο σχολείο

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 26.02.2008
• 19:59

  Ανώμαλη προσγείωση στη Λήμνο

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ ΣΤΑ ΑΛΩΝΙΑ
  
  Ο λόγος για τον Ανχη(ΠΖ) κ. Βασιλόπουλο ο οποίος μετά τον επαναπατρισμό του από τις Βρυξέλλες και την ανώμαλη προσγείωση για αυτόν στη Λήμνο και συγκεκριμένα στο 290 Μ/Κ ΤΠ αποφάσισε να βγάλει όλο του το θυμό για αυτή του τη μετάθεση στους οπλίτες και τα στελέχη της συγκεκριμένης μονάδας.
  
  Γενικά ο κ. Βασιλόπουλος από την πρώτη μέρα παραλαβής της διοίκησης φρόντισε να δείξει το ανώτερο του χαρακτήρα του ,με το να φέρεται προσβλητικά και απαξιωτικά σε κάθε στέλεχος και οπλίτη, αγνοώντας συμβουλές και παραινέσεις στελεχών με πολυετή θητεία στην συγκεκριμένη μονάδα σε θέματα καθημερινής λειτουργίας. Επιπλέον φρόντισε να αυξήσει τις υπηρεσίες για όλους, οπλίτες και στελέχη αγνοώντας την οικογενειακή τους κατάσταση και τις ιδιαιτερότητες τους. Όποιος τολμήσει να αντιδράσει και να ζητήσει κάτι καλλίτερο ή λιγότερες υπηρεσίες απειλείται με εκθέσεις ακαταλληλότητας και εγκαλτήρια! Η διοίκηση του κύριου Βασιλόπουλου έχει οδηγήσει πολλά στελέχη και ΕΠΟΠ να θέλουν να φύγουν από το στράτευμα ή ακόμα και την προσφυγή σε δικηγόρο..
  
  Όλα τα παραπάνω σίγουρα παρατηρούνται σε πολλές μονάδες ανά την Ελλάδα, αλλά η εμμονή του κ.Βασιλόπουλου να παρεμβαίνει στο έργο του γιατρού της μονάδας έφτασε σε σημείο να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ενός οπλίτη. Γεγονός στο οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω.
  
  Από την ανάληψη των καθηκόντων του οι οδηγίες προς τους γιατρούς ήταν να μην βγαίνει κανείς ελεύθερος υπηρεσίας και να μειωθούν οι παραπομπές οπλιτών στο ΣΤΕΠ. Απλά παραθέτουμε κάποια γεγονότα
  
  1.Σε αναφορά του τάγματος με πλήρη φόρτο ΕΠ.ΟΠ. λιποθυμάει, ο γιατρός τρέχει να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες και η αντίδραση του διοικητή είναι να απαγορέψει στο γιατρό να τον βοηθήσει γιατί ήταν ένας ανεκπαίδευτος ΕΠ.ΟΠ!
  
  2.Στα σκηνάκια του Οκτωβρίου οπλίτης υποφέρει από πόνους στη μέση του, ο γιατρός εφόσον του χορηγεί ενέσιμη αγωγή ζητάει την απαλλαγή του οπλίτη από την άσκηση και την παραπομπή του στο οικείο ΣΤΕΠ. Η απάντηση του διοικητή είναι δεν πειράζει άστον να κοιμηθεί στο χώμα να ισιώσει!!! Σημειώνουμε ότι ο συγκεκριμένος στρατιώτης αργότερα όταν εξετάστηκε στο 401 ΓΣΝΑ του διεγνώσθη Κοίλη μεσοσπονδύλιου δίσκου..
  
  3.Σε προσπάθεια του γιατρού να του επιστήσει την προσοχή για την ψυχολογική υγεία των οπλιτών και στην αναφορά στο διοικητή για την αύξηση των ψυχολογικών περιστατικών η απάντηση ήταν στα αρχ.... μου!
  
  4.Τέλος στο γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας προσέρχεται στρατιώτης για εξέταση στο γιατρό με έντονο κοιλιακό άλγος, ο στρατιώτης δεν παραπέμπεται στο ΣΤΕΠ και δεν βγαίνει ελεύθερος υπηρεσίας. Γιατί άραγε? Τελικά ο στρατιώτης έπασχε από σκωληκοειδίτιδα και έπαθε περιτονίτιδα με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η ζωή του και να χειρουργηθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λήμνου..
  
  Το ερώτημα που γενάτε είναι τι περιμένουν οι ανώτερες στρατιωτικές αρχές για να μαζέψουν αυτόν το κύριο?
  
  
  
  ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
  
  ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
  
  
  
  6932 955 437
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 22.02.2008
• 16:43

  Λοίμωξις του ανώτερου αναπνευστικού

   »  Θάλασσες μας ζώνουν
  Μια βδομάδα στο κρεβάτι. Τσάγια, σούπες, πορτοκαλάδες, παυσίπονα. Το μόνο που μπορώ να κάνω με τον πυρετό είναι να βλέπω το χαζοκούτι. Καλά που είναι η ΝΕΤ το πρωί και βλέπεις καμιά είδηση, η ΕΤ3 κι η ΕΤ1 για σαύρες και άλλα ενδιαφέροντα. Και μέσα στον πυρετό μου ξανάσκασε το Σκοπιανό. Στην πρώτη φάση ήμουν φαντάρος, απολύθηκα εν μέσω συλλαλητηρίων και ήρθα εδώ, κόσμος μαζεμένος έξω από το Δημοτικό κι ο Κολόζης (που πήγε αυτή η μορφή0 να ουρλιάζει κατακόκκινος στα μικρόφωνα Μακεδονία ξακουστή που έδιωξες τους βάρβαρους. Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Μόνο σα φάρσα που έλεγε ο γερο Κάρολος
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 16.02.2008
• 18:46

  Σάαααακηηηηη

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  Το κουβεντιάζαμε το μεσημέρι στο Δίαυλο. Τι είναι αυτή η μανία του κόσμου με τον καιρό. Στηνόμαστε μπρος στις τηλεοράσεις, αγχωνόμαστε που είναι χαλασμένη η ΕΤ3 και δεν μπορούμε να δούμε τον Σάκη (τον Αρναούτογλου, να το θυμηθείτε αυτός θα γίνει πιο διάσημος από τον αδελφό του), ψάχνουμε το καλό το σάιτ για τον καιρό. Τούτες τις μέρες περιμένουμε το χιόνι. Να δούμε που θα έχει γίνει η σωστή η πρόβλεψη. Ξέρω και ‘γω. Πριν λίγο καιρό είχα τις δικαιολογίες μου. Το καλοκαίρι τα μποφόρ για να πάμε ψάρεμα, το φθινόπωρο οι βροχές για τα μανιτάρια… Μπορεί να είμαι δικαιολογημένος που κόλλησα, αλλά τόσος κόσμος βρε παιδί μου;

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Μυτιλήνη - Λέσβος, 15.02.2008
• 19:26

  κρατική τρομοκρατία

   »  Θάλασσες μας ζώνουν

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΑΡ ΚΑΙ νΚΑ

  Καμία επανάπαυση απέναντι στην κυβερνητική τρομοκρατία

  Το Νέο Αριστερό Ρεύμα και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση καταγγέλλουν τις “κατά συρροήν» τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον ταξικών σωματείων, αριστερών ριζοσπαστικών δημοτικών κινήσεων, συνδικαλιστών και δικηγόρων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με εμπρηστικούς μηχανισμούς «αγνώστων», αναιτιολόγητες αστυνομικές έρευνες και διαρρήξεις γραφείων.

  Οι τρομοκρατικές αυτές ενέργειες πραγματοποιούνται με διάφορες μορφές, είτε «επίσημων» οργάνων της Αστυνομίας, είτε «ανεπίσημων» μηχανισμών που συνδέονται ποικιλότροπα με το «βαθύ κράτος». Εντάσσονται στη γενικότερη εκστρατεία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την τρομοκράτηση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος που αντιστέκονται στα σχέδια καρατόμησης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της πλήρους παράδοσης των δήμων στο κεφάλαιο και στη γενικότερη αντιδραστική στροφή που προετοιμάζεται μέσα από τα «ροζ» σκάνδαλα και τη δημοκρατία των ντιβιντί, για να αντιμετωπίσουν τις ελπιδοφόρες και γενικά ανερχόμενες τάσεις των μαζικών αγώνων. Συνδέονται με τις βάρβαρες επιθέσεις κατά των απεργών λιμενεργατών, με τις συλλήψεις των εναεριτών της ΔΕΗ που κάλυψαν τις χαφιεδοκάμερες, με τη συκοφάντηση των μαθητικών και φοιτητικών αγώνων, με τη «στοχοποίηση» αγωνιστών της Αριστεράς.

  Η Νέα Δημοκρατία, συνεχίζοντας το έργο του ΠΑΣΟΚ με τον υπερυπουργό Πρ. Παυλόπουλο, οικοδομεί ένα νέο υπεραντιδραστικό μηχανισμό ηλεκτρονικής καταστολής και παρακολούθησης, που στηρίζεται μεταξύ άλλων και στις μίζες της Ζίμενς και των άλλων αμερικανικών και ευρωπαϊκών πολυεθνικών, με την ενεργό στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ψηφίζει ένα αντιδημοκρατικό νόμο μετατροπής της ΕΥΠ σε άντρο μαζικών παρακολουθήσεων κατά του «εχθρού λαού». Δεν χωρά καμία επανάπαυση απέναντι σε αυτή την πολιτική και τους μηχανισμούς της. Το λαϊκό κίνημα θα δώσει την απάντηση που αξίζει στην κυβέρνηση και το αστικό κράτος.

  Το ΝΑΡ και η νΚΑ καλούν όλους τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε διαρκή επαγρύπνηση, δίνοντας άμεση, μαζική απάντηση σε κάθε ανάλογη πρόκληση. Θα συμβάλλουν με τις δυνάμεις τους, μέσα από το Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς, τις ταξικές εργατικές συσπειρώσεις και τα άλλα μέτωπα, στην αποκάλυψη και απόκρουση αυτών των σχεδίων. Καλεί σε κοινή δράση όλη την Αριστερά μέσα στο μαζικό κίνημα για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Για ένα μέτωπο εργασίας – παιδείας – δημοκρατίας και ανατροπής της αντεργατικής και αντιδημοκρατικής πολιτικής της κυβέρνησης.

  
  
  Περισσότερα... »