Lesvos Blogs » Ο Θεός στο καφενείο http://www.lesvosblogs.gr/ Lesvos Blogs » Ο Θεός στο καφενείο Gregarius 0.5.5 en Ο Θεός στο καφενείο: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΣΑΓΗΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓ-ΕΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/09/03/%ce%91%ce%a0%ce%9f_%ce%a4%ce%97%ce%9d__%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91__%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%a3%ce%91%ce%93%ce%97%ce%9d%ce%97%ce%a3__%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%91%ce%93-%ce%95%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%9f%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%97%ce%a3 Fri, 03 Sep 2010 22:50:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/09/03/%ce%91%ce%a0%ce%9f_%ce%a4%ce%97%ce%9d__%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91__%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%a3%ce%91%ce%93%ce%97%ce%9d%ce%97%ce%a3__%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%91%ce%93-%ce%95%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%9f%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%97%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου


΄Ηρθα πριν από λίγες μέρες από την Ελλάδα της σαγήνης. Από τη Λέσβο με την ηδυπαθή της Φύση που ακόμα δεν μπορέσαμε να καταστρέψουμε. Ήρθα αρχές Σεπτεμβρίου με τη Φύση να με προκαλεί να μείνω, με τη γλύκα αυτουνού του τσαχπίνη αλλά και μελαγχολικού μήνα. Το φως, του ήλιου φιλτραρισμένο πια, με μια ήπια γλυκύτητα, αντανακλούσε στην ίδια τη Φύση, στα σπίτια, στα βουνά , στη θάλασσα, στους ανθρώπους και γινόταν το πιο όμορφο και προκλητικό σκηνικό για να σε κρατήσει εκεί. Τόσο, που σου ερχόταν η διάθεση να κυλιστείς στο χώμα σαν γάτος πριν από το ζευγάρωμα…
.
Αυτή είναι η Ελλάδα της σαγήνης, της διαρκούς εγρήγορσης για την συνάντηση με την ομορφιά που δεν χορταίνεται…Η Ελλάδα της Φύσης, των νησιών μας, της αρχιτεκτονικής, της Τέχνης, της παράδοσης, της αρμονίας.
.
Από αυτήν την Ελλάδα λοιπόν, έφθασα στην Αθήνα, όπου βρέθηκα πάλι μαζί με την…Αγ-ελάδα που δεν έχει ίχνος σάρκας πάνω της, που δεν παράγει πια γάλα και που στέκεται με το ζόρι στα πόδια της.
Ξαναβρέθηκα πάλι αντιμέτωπος στη χώρα όπου οι θεσμοί και οι νόμοι έχουν μετατραπεί σε κουρελόχαρτα.
Όπου η καλοπέραση και η ευημερία διατίθενται για τους απατεώνες, τους πλιατσικολόγους, τους μιζαδόρους, που πλασάρουν τα ατομικά τους συμφέροντα ως συμφέροντα του λαού. Όπου ο πλούτος είναι για κείνους που φτιάχνουν νόμους ανήθικους, για να πουν μετά ότι το νόμιμο είναι και ηθικό…
.
Ξαναβρέθηκα στη χώρα, όπου η διαφθορά μεταγγίζεται από τον πολιτικό κόσμο στις συντεχνίες, από τις συντεχνίες στον πολιτικό κόσμο και από τους δύο μαζί στο λαό και από το λαό, πάλι πίσω.
Στη χώρα όπου η κάθε συντεχνία επιφυλάσσει για τον εαυτό της, το ναρκισσισμό τής ιδιαιτερότητας και της μοναδικότητας καθώς και την αντίληψη ότι όλοι τούς χρωστάμε….
.
Στη χώρα που είναι αιχμάλωτη των συντεχνιών, που πιέζουν αφόρητα για να κονομήσουν αυτοί και…..«Γαία πυρί μειχθήτω» για τους άλλους..
Στη χώρα των 11.000.000 όπου οι πάντες έχουν…δίκιο. Όπου οι ευθύνες είναι πάντα των άλλων, δηλαδή κανενός.
Το κατάντημα της χώρας, είναι ο καθρέφτης όλων μας.
.
Το πολιτικό σκηνικό της χώρας μας , πέραν των δικών μας ευθυνών, (των πολιτών δηλαδή και του συνδικαλισμού των συντεχνιών) μπορεί να περιγραφεί ως ακολούθως: Όλες οι κυβερνήσεις, μηδέ μιάς εξαιρουμένης, έχουν ευθύνη για την δυσλειτουργία του κράτους, (του οποίου θα γινόταν επανίδρυση…) για την διαπλοκή, τη διαφθορά της δημόσιας διοίκησης, την απονομή της δικαιοσύνης στους αδύναμους, αφού όσοι είχαν πόστα οιασδήποτε εξουσίας, παρέμεναν και παραμένουν ατιμώρητοι.
.
Όσον αφορά στην οικονομία: Επίσης όλες οι κυβερνήσεις παρέδιδαν χρέη αλλά κατά κάποιο τρόπο τα χρέη αυτά ήταν ελεγχόμενα. Συγκεκριμένα: Η κυβέρνηση Σημίτη παρέδωσε χρέος 165 δις έχοντας κάνει Ολυμπιακούς αγώνες και 20.000 έργα υποδομών. Η κυβέρνηση Καραμανλή, σχεδόν διπλασίασε το χρέος, χωρίς να έχει κάνει Ολυμπιακούς αγώνες και χωρίς έργα υποδομών….Τα συμπεράσματα δικά σας.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου τώρα, προκειμένου να συγκρατήσει τη χώρα από τον κατήφορο, διάλεξε τον πιο άδικο τρόπο, επιβαρύνοντας δυσανάλογα τους μεσαίους και τους αδύνατους, ενώ οι…τζάμπα πλούσιοι δεν πλήρωσαν ακόμα. Έχει αργήσει ήδη πάρα πολύ να δημιουργήσει ελκυστικές συνθήκες για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων , ώστε να βρούν δουλειά οι άνεργοι και να κινηθεί η οικονομία. Η Εκκλησία της Ελλάδας, ποιεί την νήσσα, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Η αντιπολίτευση διαρρηγνύει θεατρικά τα ιμάτιά της για το που οδηγεί τη χώρα η κυβέρνηση!!! Ποντάροντας βέβαια στην ασθενή μνήμη των Ελλήνων..
Ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να προτείνει εναλλακτική λύση, προσπαθεί να συσπειρώσει τους πολίτες εναντίον του μνημονίου, δίχως να λογαριάζει το πολιτικό κενό που θα δημιουργηθεί αλλά και τις συνέπειες που θα έχει η ελληνική οικονομία στο διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον. Συνθήματα κούφια χωρίς διέξοδο σ’ ένα κόμμα όπου ακόμα και οι συνιστώσες του δεν μπορούν να συνυπάρξουν…
Το Κ.Κ.Ε. συνειδητά δεν προτείνει εναλλακτικές προτάσεις. Απλά επιθυμεί την ανατροπή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, και ονειρεύεται τη νεκρανάσταση του πατερούλη Στάλιν και των Σοβιέτ, αδιαφορώντας για το αξίωμα της Ιστορίας ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Γιατί τέτοια στενοκεφαλιά; Μα επειδή, ενώ ο έρμος ο Λένιν είπε (και πολύ σωστά) ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, οι κομμουνιστές φρόντισαν να κάνουν θρησκεία τον κομμουνισμό!!! Αντικαθιστώντας έτσι το ένα όπιο με ένα άλλο…
O ΛΑ.Ο.Σ. δεν τολμά βέβαια να προτείνει κάτι, για να μην αποκαλυφθούν οι…απώτερες προθέσεις του. Αρκείται στο να εκμεταλεύεται τις διαφωνίες και τα εσωτερικά προβλήματα της Ν.Δ. για να επωφεληθεί πολιτικά από το χώρο της δεξιάς.
.
Το πιο μεγάλο έλλειμμα που έχει η χώρα αυτή τη στιγμή, είναι αυτό των πολιτικών κομμάτων, που θα είχε το κατάλληλο πολιτικό προσωπικό, που δεν θα δίσταζε να κάνει τομές, να εκπαιδεύσει πολιτικά τον ελληνικό λαό, να έχει προτάσεις, συγκεκριμένους στόχους και να ξέρει πως θα φτάσει σ’ αυτούς.
Ξέρετε πότε θ’ αποκτήσουμε τέτοια κόμματα και πολιτικούς; Όταν αλλάξουμε εμείς… Το βλέπετε να γίνεται γρήγορα;;;
Θα ξαναπάω σε λίγο στη Λέσβο να πάρω ανάσα και ξανάρχομαι…


- Οι πίνακες είναι της Νίκης Ελευθεριάδη που κατάγεται από την Πέτρα της Λέσβου


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΡΧΟΜΑΙ ΑΠ' ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/29/%ce%95%ce%a1%ce%a7%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%99__%ce%91%ce%a0__%ce%a4%ce%9f__%ce%9a%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%9a%ce%91%ce%99%ce%a1%ce%99... Sun, 29 Aug 2010 14:33:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/29/%ce%95%ce%a1%ce%a7%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%99__%ce%91%ce%a0__%ce%a4%ce%9f__%ce%9a%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%9a%ce%91%ce%99%ce%a1%ce%99... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ **********************************************************- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΕΚΑΤΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/18/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%9d%ce%91,_%ce%95%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%9f_%ce%91%ce%a5%ce%93%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%95%ce%a3_%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%95%ce%99%ce%a3 Wed, 18 Aug 2010 18:19:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/18/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%9d%ce%91,_%ce%95%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%9f_%ce%91%ce%a5%ce%93%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%95%ce%a3_%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%95%ce%99%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Εννιά η ώρα το βράδυ.
.
Στη δημοτική παραλία της Μήθυμνας.
.
Η θάλασσα μοιάζει με απέραντη πλατεία.
.
Το φεγγάρι μισό αλλά επαρκές
.
για να στρώσει ένα φωτεινό διάδρομο
.
στην υδάτινη πλατεία.
.
Μπαίνω μέσα της...
.
Γλιστρώ απαλά με αργές απλωτές.
.
Κοιτάζω προς τα έξω.
.
Η πόλη κατάφωτη, όπως και το κάστρο θρονιασμένο
.
στο βραχώδη λόφο της πόλης.
.
Ολόκληρη η Μήθυμνα από ψηλά ως το λιμάνι,
.
μια φωτεινή αγκύλη, αντικρυστά στην παραλία.
.
Κολυμπώντας έχω για θέα αυτό το θεατρικό σκηνικό
.
που κάποιος μερακλής Θεός έφτιαξε
.
για τους κολυμβητές της νύχτας.
.
Η αφή της θάλασσας στο σώμα μου βελούδινη.
.
Κολυμπώ και αισθάνομαι ΕΝΑ με αυτήν.
.
Για πρώτη φορά αποκαλύπτω
.
μια πρωτόγνωρη αίσθηση, σχεδόν ερωτική:
.
Ότι θα μπορούσα να είμαι ένα δελφίνι,
.
και να ζούσα για πάντα μέσα στη θάλασσα....




- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Χ Α Ι Ρ Ε http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/14/%ce%a7__%ce%91__%ce%99__%ce%a1__%ce%95 Sat, 14 Aug 2010 19:38:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/14/%ce%a7__%ce%91__%ce%99__%ce%a1__%ce%95 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΕ ΛΙΓΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/01/%ce%98%ce%91_%ce%a4%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95_%ce%a3%ce%95_%ce%9b%ce%99%ce%93%ce%9f Sun, 01 Aug 2010 12:05:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/08/01/%ce%98%ce%91_%ce%a4%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95_%ce%a3%ce%95_%ce%9b%ce%99%ce%93%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΤΟΥΡΚΟΣ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΤΗΣ UNESCO! http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/22/%ce%95%ce%a0%ce%99%ce%a4%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a5%ce%a3!__%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a1%ce%9a%ce%9f%ce%a3_%ce%9f_%ce%9a%ce%91%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%9a%ce%99%ce%9f%ce%96%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%9c%ce%95_%ce%a4%ce%97_%ce%92%ce%9f%ce%a5%ce%9b%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_UNESCO! Fri, 23 Jul 2010 03:01:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/22/%ce%95%ce%a0%ce%99%ce%a4%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a5%ce%a3!__%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a1%ce%9a%ce%9f%ce%a3_%ce%9f_%ce%9a%ce%91%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%9a%ce%99%ce%9f%ce%96%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%9c%ce%95_%ce%a4%ce%97_%ce%92%ce%9f%ce%a5%ce%9b%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_UNESCO! ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Τουρκική υπηκοότητα πήρε ο Καραγκιόζης από την ΟΥΝΕΣΚΟ η οποία επικύρωσε σχετική απόφαση που είχε λάβει πέρυσι μια υποεπιτροπή του οργανισμού που απαρτιζόταν από εκπροσώπους έξι χωρών σύμφωνα με το «Βήμα» που σημαίνει ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί μέρος της τουρκικής λαϊκής κληρονομιάς.
Χαίρομαι για το γεγονός αυτό και σας εξηγώ αμέσως το γιατί:.
Επειδή ποτέ δεν ήθελα να εκπροσωπεί τον Έλληνα ένας κακάσχημος, καμπούρης, διαρκώς πεινασμένος, που εισπράττει συνεχώς φάπες και κλωτσιές από την τούρκικη εξουσία, που θέλει να την «βγάζει καθαρή» με πονηριές και μικροαπατεωνίες. .Αυτός ο αντιγραμμένος από το τουρκικό θέατρο σκιών ήρωας, με το τούρκικο όνομα, βαφτίστηκε Έλληνας, και περνούσε τα μηνύματα και την εικόνα του σε γενιές και γενιές Ελλήνων, ως ο καπάτσος, ο μόνιμα πεινασμένος, ο άνθρωπος της κλωτσιάς, ο άνθρωπος που κατάφερνε να επιβιώνει με μικροαπάτες και ξεγελάσματα. Δεν ξέρω αν κατάφερε να μεταδώσει το παράδειγμα και τον τρόπο ζωής του στους Νεοέλληνες, εσείς θα μου πείτε! Πάντως οι γενιές των πιτσιρικάδων Νεοελλήνων, μάθαιναν…. τι θα πει Έλληνας , διασκέδαζαν και γελούσαν με τον…Έλληνα πρωταγωνιστή του θεάτρου σκιών και ήταν και περήφανοι από πάνω για τον μάστορα της μικροαπάτης που εθνικά τους εκπροσωπούσε….
Δεν παρέλειπαν όμως οι πρώην πιτσιρικάδες που ενηλικιώνονταν, όταν ήθελαν να βρίσουν κάποιον, να τον αποκαλούν, (μέχρι και σήμερα) Καραγκιόζη!!
Τελικά, οι νεοέλληνες ήταν περήφανοι για τον Καραγκιόζη τους ή ο βίος και η πολιτεία του συνιστούσε βρισιά; Ψυχεδέλεια, Νεοέλληνες ψυχεδέλεια….
Χύθηκαν τόνοι από μελάνι για να λαογραφηθεί ο Καραγκιόζης, ξοδεύτηκαν απίστευτα ποσά, για να γίνει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες κατά περιόδους ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί μέρος του λαϊκού μας πολιτισμού, μέσα από ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Γράφτηκαν του κόσμου τα βιβλία από… προοδευτικούς καθηγητές και σοφούς επί της λαογραφίας και του…εθνοψυχισμού των Νεοελλήνων. Ξοδεύτηκαν απίστευτα ποσά, για μουσεία με φιγούρες του Καραγκιόζη..
Γιατί άραγε δεν μπορούσε, αντί για την τούρκικη ξεπατικωτούρα, να δημιουργηθεί ένα ελληνικό θέατρο σκιών, με πρωταγωνιστή ας πούμε κάποιον σαν τον Γιώργο Θαλάσση; Ή έναν αέρινο καβαλάρη, που στο πέρασμά του θα έτρεμαν οι κώλοι των ανθρώπων της εξουσίας; Που θα έδινε πίσω το δίκιο στους αδύναμους που το έχασαν; Που θα έκανε τις καρδιές των γυναικών να φτερουγίζουν στο άκουσμά του; .
Όσοι γνωρίζουν τι σημαίνει παιδί, το πώς καταγράφει σαν σφουγγάρι όσα βλέπει και ακούει, το πώς παγιώνει μέσα του τα πρότυπα που του δίνονται με την προτροπή του σχολείου, της πολιτείας και της οικογένειας, θα καταλάβει….
Γι αυτό και το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι σύστημα του Καραγκιόζη. Γι αυτό και η νοοτροπία που υπάρχει είναι να πάρουμε πτυχίο χωρίς να προσπαθήσουμε ή να το αγοράσουμε από πανεπιστήμια άλλων χωρών. (Ο Καραγκιόζης γιατρός!!!) Γι αυτό και η νοοτροπία που ανθεί είναι: Να τα κονομήσουμε χοντρά, δίχως να δουλέψουμε..
Λυπάμαι, που αναρίθμητες γενιές Ελλήνων έμαθαν από το θέατρο σκιών του Καραγκιόζη, ποιος θεωρείται «ξύπνιος» και ποιος «βλάκας»..
Χαίρομαι όμως, που ξεχρεωνόμαστε επιτέλους το Καραγκιόζη και πάει εκεί , όπου πραγματικά ανήκει..
Εκτός και αν, για να γελάσουμε όσο δεν γελάσαμε ποτέ, εκτός και αν το ελληνικό υπουργείο πολιτισμού και εξωτερικών, προσβάλλει την απόφαση της UNESCO, για να διεκδικήσει τον Καραγκιόζη ως στοιχείο του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού…..
Μπορεί κάποιος να σχολιάσει πικρά: Μα δεκαετίες τώρα ξεγελάμε τους εαυτούς μας, τι θα γίνει αν τους ξεγελάσουμε κι άλλη μια;.
Απλά θα αποδείξουμε ότι σ’ αυτόν τον τόπο ΤΙΠΟΤΑ δεν αλλάζει.
Και ό,τι δεν ΑΛΛΑΖΕΙ δεν μπορεί και να ΕΛΠΙΖΕΙ…

-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/14/%ce%a4%ce%91___%ce%91%ce%99%ce%a3%ce%98%ce%97%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91 Thu, 15 Jul 2010 02:33:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/14/%ce%a4%ce%91___%ce%91%ce%99%ce%a3%ce%98%ce%97%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -



Τα πολυτιμότερα πράγματα στη ζωή είναι τα αισθήματα.
Των ανθρώπων.
Και των ζώων.
Τα αισθήματα των ζώων είναι απλά και δυνατά. Αγαπούν για ν’ αγαπούν.
Των ανθρώπων είναι πιο περίπλοκα στην εκδήλωσή τους,
αφού ο κάθε άνθρωπος
έχει την ιδιαιτερότητά του, τη μοναδικότητα του ψυχισμού του,
απ’ τον οποίο παίρνουν «χρώμα» και νόημα τα αισθήματά του.
Αν έχουμε αισθήματα , δεν χρειάζεται και να τα πούμε.
Όταν υπάρχουν πραγματικά, φαίνονται και τα δείχνουν όλα.
Το να δεχόμαστε τα αισθήματα των άλλων, να τα αισθανόμαστε, αρκεί.
Όπως και να εκδηλώνουμε τα δικά μας.
Ο λόγος περιττεύει για να βεβαιώσει την ύπαρξη των αισθημάτων.
Τα αισθήματα έχουν τη δική τους μοναδική γλώσσα που επιδρά άμεσα
και κάνει τον εσωτερικό κόσμο μας, ν' ανθίζει,
γεννώντας κι άλλα συν-αισθήματα.
Τα πολυτιμότερα πράγματα λοιπόν στη ζωή είναι τα αισθήματα.
Όταν είναι αληθινά.
Όλα τα αληθινά είναι σημαντικά.
Όταν όμως κάποιος δεν αρκείται στην εκδήλωση των αισθημάτων του
αλλά προσπαθεί να μας πείσει για τα αισθήματά του, τότε
το πιο πιθανό είναι, να χρησιμοποιεί τα αισθήματα ως εργαλεία,
για να επιτύχει κάποιο σκοπό: Τη χειραγώγηση του αποδέκτη των αισθημάτων,
τη χρησιμοποίησή του για δικούς του λόγους και στόχους,
να του κλείσει τα μάτια για να μη δει κάτι αρνητικό κ.λ.π. κ.λ.π.
Έτσι, τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή, μπορούν να γίνουν ΚΑΙ παγίδα
όταν "πλασσάρονται" ως αληθινά…
Αξίζει λοιπόν να θυμόμαστε, ότι όλα,
και τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή, έχουν δύο όψεις:
Η μια δρα φυσιολογικά σαν αναπνοή
και η άλλη όψη έχει την ανάγκη της σύμπραξης του λόγου
για να γίνει πειστική.
Μπορεί να μου πείτε: «Μας λες αυτονόητα πράγματα».
Αν το πείτε, έχετε δίκιο. Αυτό κάνω. Ξέρετε γιατί;
Επειδή δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο πράγμα απ’ το ξεχνάμε τα αυτονόητα….


Φαίδων Θεοφίλου


- Το γλυπτό είναι του Μπάμπη ΚρητικούΗ Φωτογραφία του Δημήτρη Ταλιάνη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΛΕΞΗ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΧΘΗΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/13/%ce%97_%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%97_%ce%94%ce%99%ce%91%ce%9d%ce%9f%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%9c%ce%9f%ce%a5_%ce%95%ce%99%ce%9d%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%a0%ce%95%ce%a7%ce%98%ce%97%ce%a3 Tue, 13 Jul 2010 16:20:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/13/%ce%97_%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%97_%ce%94%ce%99%ce%91%ce%9d%ce%9f%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%9c%ce%9f%ce%a5_%ce%95%ce%99%ce%9d%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%a0%ce%95%ce%a7%ce%98%ce%97%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ της πρόσφατης έκδοσης του βιβλίου μου, που δημοσιεύθηκε στη Σαββατιάτικη εφημερίδα "Ο ΔΡΟΜΟΣ της αριστεράς".



-


Κ.Σ.«Η Νεκροφάνεια του πέους». Μάλλον ασυνήθιστος τίτλος και αρκετά προκλητικός. Πώς προέκυψε; Έχει και κάποιο συμβολικό νόημα, πέρα από το να είναι ο τίτλος μιας από τις ιστορίες σας;

Φ.Θ. Ο τίτλος προέκυψε φυσικά και αυτονόητα μέσα από την θεματική μιας τρυφερής και βαθιά ανθρώπινης ιστορίας. Πιστεύω πως ο αναγνώστης όταν διαβάσει το κείμενο θα έχει απόλυτα πεισθεί πως δεν μπορούσε να έχει οποιονδήποτε άλλο τίτλο. Αυτός ο τίτλος, κάλυψε και ολόκληρο το βιβλίο, γιατί εκτός από ασυνήθιστος έχει και μια ξεχωριστή δυναμική και αυτό μου άρεσε. Όσο για την προκλητικότητα που αναφέρετε, θα έλεγα πως άκρως προκλητικά είναι αυτά που συμβαίνουν στην πολιτική, στην κοινωνία, στα Μ.Μ.Ε. καθώς και η απάθεια με την οποία αντιμετωπίζονται όλα τα παραπάνω, και όχι ασφαλώς ένας τίτλος λογοτεχνικού βιβλίου. Το συμβολικό νόημα που με ρωτάτε, προκύπτει μέσα από το θέμα του διηγήματος.

Κ.Σ. Τι θα διαβάσει κανείς ανοίγοντας το βιβλίο σας; Τι περιμένει τον αναγνώστη;

Φ.Θ. - Το βιβλίο περιέχει 1 Νουβέλα (Θάλαμος 810) Μια τρυφερή ιστορία,
(Η νεκροφάνεια του πέους) μια μικρή ιστορία σαν μεγάλη, (Επαμεινώνδας Καλλικράτους) και ένα αφήγημα της ανάσας. (Το χρωματιστό κορίτσι)
Οι θεματικές εξελίσσονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις αλλά όλες κινούνται στο χώρο των ανθρώπινων σχέσεων, των θέσεων και ιδεών που προκύπτουν μέσα από συμπεριφορές στη ζωή. Όλα αυτά με το χιούμορ να κυκλοφορεί στις αρτηρίες του κειμένου, με απίστευτες ανατροπές και ένα ιδιόρρυθμο μείγμα αποδοχής και αισιοδοξίας, με το οποίο αντιμετωπίζεται ο ανθρώπινος πόνος.
Πέρα όμως από την θεματική του βιβλίου όπου τον πρώτο λόγο έχει ο αναγνώστης, θα ήθελα να επισημάνω ότι υπάρχει επιπρόσθετο ενδιαφέρον, όταν ένας ποιητής «κάνει» πεζογραφία. Που σημαίνει: Στοχευμένος λόγος, σύντομος και περιεκτικός, καινούρια θέαση για πράγματα που μας είναι οικεία και οι λέξεις που συχνά μοιάζουν με φρεσκοπλυμένα βότσαλα.

Κ.Σ.-Υπάρχει κάποιο νήμα που να συνδέει μεταξύ τους τις ιστορίες του βιβλίου; Θέλετε να πείτε κάτι σε άντρες και γυναίκες;

Φ.Θ.- Ναι υπάρχει ένα νήμα που συνδέει μεταξύ τους τις ιστορίες του βιβλίου:
Κι αυτό το νήμα είναι τα ανθρώπινα αισθήματα που μας αποκαλύπτουν το νόημα της ζωής και μας δίνουν τη δυνατότητα για το ωραίο όσο και δύσκολο ταξίδι της. Στις γυναίκες και στους άντρες θα ήθελα να θυμίσω, ότι το πιο μεγαλειώδες στον ψυχισμό και στο σώμα των δύο φύλλων είναι η διαφορετικότητά τους. Δυο διαφορετικότητες που όταν ενώνονται, συνιστούν το «ΟΛΟΝ». Έτσι ώστε να χαίρεται και να δικαιώνεται ο μικρός (μεγάλος) Θεός: Ο Έρωτας. Δηλαδή η ζωή και οι άνθρωποι.


Κ.Σ.-Είσαστε πολύ δραστήριος και στο διαδίκτυο με ένα πολύ ενδιαφέρον μπλογκ και τη δική σας ιστοσελίδα. Τι προσφέρει και τι αφαιρεί η νέα τεχνολογία από την ποίηση και την πεζογραφία;

Φ.Θ.-Η χρήση της τεχνολογίας στο διαδίκτυο νομίζω ότι βοηθάει πάρα πολύ και την ποίηση και την πεζογραφία, αφού υποκαθιστά τις ελλείψεις των Μ.Μ.Ε. που αγνοούν παντελώς την ποίηση και προβάλλουν ακροθιγώς την πεζογραφία.
Έτσι παρατηρούμε συχνά στο διαδίκτυο να προβάλλεται σημαντικό έργο ποιητών που γνωρίζαμε μόνο το όνομά τους ή που δεν τους γνωρίζαμε αλλά έχουν σημαντικά πράγματα να πουν. Υπάρχουν άλλωστε και ιστολόγια αμιγώς ποιητικά και άλλα που ασχολούνται με το βιβλίο και την κριτική με σημαντική επισκεψιμότητα. Το διαδίκτυο λοιπόν προσφέρει τη δυνατότητα να ανακαλύψουμε το σημαντικό που δεν γνωρίζαμε, που συχνότατα είναι σπουδαιότερο από αυτό που γνωρίζουμε από την ενημέρωση των Μ.Μ.Ε.
Η άποψή μου λοιπόν είναι ότι η νέα τεχνολογία μόνο προσφέρει στην ποίηση και στην πεζογραφία ανοίγοντας κι άλλους δρόμους επικοινωνίας γι αυτές.


Κ.Σ.-Έχετε πει σε παλιότερη συνέντευξη πως «απάθεια και αμηχανία επικρατούν παντού. Η ιδεολογική, κοινωνικοοικονομική, ή πολιτική ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ που θα φέρει το καινούριο απουσιάζει...». Ποιο θα μπορούσε να είναι αυτό το «καινούργιο»;

Φ.Θ. Η συνειδητοποίηση ότι μπορούμε «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα» μόνο αν εργαστούμε ΜΑΖΙ. Μια νέα πολιτική παιδεία για τους πολιτικούς και τους πολίτες.

Κ.Σ.-Λέτε ακόμη πως «ο συγγραφέας παρεμβαίνει με το έργο του, στο μέτρο που διαβάζεται κι ενεργοποιεί τη σκέψη τού αναγνώστη, με την προϋπόθεση ότι το έργο του δεν αποτελείται μόνο από ιστορίες που διαβάζονται ευχάριστα αλλά ότι έχει να προτείνει και κάτι στον αναγνώστη. Αλλά και ως δρων πολίτης μπορεί ο συγγραφέας να είναι ιδιαίτερα χρήσιμος εφ’ όσον έχει ανεξάρτητη φωνή, διαφορετικά αν επιδιώκει θέσεις και χρήμα (έχουμε τέτοιους) δεν θα διαφέρει από τους τσαρλατάνους της εξουσίας…» Πως κρίνετε τη στάση των διανοούμενων στη σημερινή δύσκολη εποχή της κρίσης;

Φ.Θ.-Εκτός από κάποιες ελάχιστες φωνές, η στάση των διανοούμενων, είναι στάση ασήμαντων, αφού αντί να αρθρώσει ένα πειστικό και ειλικρινή λόγο που θα βοηθήσει τη χώρα στην αυτογνωσία της και θα προτείνει στόχους, έχει περιπέσει σε αφωνία, ακολουθώντας τους κανόνες της μη δυσαρέστησης και των ισορροπιών, για να τα έχει με όλους καλά… Αλλά η λέξη «διανοούμενος» μου είναι απεχθής, επειδή στη χώρα μας, ιδιότητες σαν κι αυτή ενώ θα έπρεπε να παράγει σκέψη, και να προκαλεί το σεβασμό, γίνεται διαβατήριο για την επίτευξη προσωπικών επιδιώξεων. Προτιμώ τη λέξη «σκεπτόμενος», και ακόμα καλύτερα: Πολίτης με συνείδηση του ρόλου του.



-
Οι πίνακες με τα θέματα από τη Λέσβο, είναι της ζωγράφου Νίκης Ελευθεριάδη
- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΈΞΕΙΣ ΠΟΥ ΦΟΒΟΎΝΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/08/%ce%97_%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%99%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a6%ce%9f%ce%92%ce%91%ce%a4%ce%91%ce%99_%ce%a4%ce%99%ce%a3_%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%95%ce%99%ce%a3____%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%9f%ce%99_%ce%9b%ce%88%ce%9e%ce%95%ce%99%ce%a3_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a6%ce%9f%ce%92%ce%9f%ce%8e%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%99_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%99%ce%91 Fri, 09 Jul 2010 01:24:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/08/%ce%97_%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%99%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a6%ce%9f%ce%92%ce%91%ce%a4%ce%91%ce%99_%ce%a4%ce%99%ce%a3_%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%95%ce%99%ce%a3____%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%9f%ce%99_%ce%9b%ce%88%ce%9e%ce%95%ce%99%ce%a3_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a6%ce%9f%ce%92%ce%9f%ce%8e%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%99_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%99%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Τη περασμένη εβδομάδα πήγα να πάρω εφημερίδες στην οδό Θουκυδίδου, κεντρικός δρόμος του Αλίμου όπου και κατοικώ. Περνώντας έξω από το βιβλιοπωλείο «Παραθύρι», είδα μια αφίσα στην πόρτα. Μια αφίσα που ήταν η εικόνα από το εξώφυλλο του βιβλίου μου που πρόσφατα κυκλοφόρησε: «Η Νεκροφάνεια του πέους». Κοίταξα και στη βιτρίνα: Στο κέντρο της υπήρχαν δύο αντίτυπα του βιβλίου μου μαζί με δεκάδες άλλα. Χαμογέλασα ικανοποιημένος για τους ταχείς ρυθμούς διανομής της ομάδας του εκδοτικού οίκου..
Δυο μέρες αργότερα ξαναπερνώντας από το ίδιο βιβλιοπωλείο, αφού είναι ο δρόμος και περνώ πολύ συχνά από κει, διαπίστωσα ότι η αφίσα έλλειπε από την τζαμαρία.
Περίεργος για το γεγονός, μπήκα μέσα και ρώτησα γιατί κατέβηκε .
Ο ιδιοκτήτης μου είπε ζεματισμένος, ότι κάποιες κυρίες διαμαρτυρήθηκαν για την αφίσα ότι την βλέπουν τα παιδιά τους και ότι δεν είναι σωστό.
Μα είναι δυνατόν να δέχεσαι να λογοκρίνεται ένα βιβλίο και μάλιστα από τον τίτλο του; τον ρώτησα. Ε, δεν μπορούσαμε να δυσαρεστήσουμε τους πελάτες μας! μου απάντησε. Και τους ενόχλησε το πέος; ξαναρώτησα; Ή η νεκροφάνεια;
Ε, να, γιατί θα έπρεπε να εξηγήσει κανείς, μονολόγησε. Τι είναι το πέος; επέμεινα..
Ο ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου τα είχε χαμένα. Τον λυπήθηκα. Φεύγοντας, του είπα μόνο: Σκέπτεσαι να πήγαιναν οι κυρίες αυτές, μαμάδες ή όχι στα περίπτερα που καταλαμβάνουν ολόκληρα πεζοδρόμια και να ζητούσαν από τους περιπτεριούχους να κατεβάσουν τα τσοντοπεριοδικά, και τις πορνοταινίες με όλες τις πιθανές και απίθανες εκδοχές του σεξ, τι θα άκουγαν από τους περιπτεριούχους; Σκέπτεσαι τι θα άκουγαν αν διαμαρτύρονταν για την πολυδιαφημισμένη τσόντα της γνωστής νεαρής και χαζοπανέμορφης πορνοστάρ, που προβαλλόταν σε ειδικούς ορθοστάτες (stands τους λένε στα Φιλιατρά!) μπροστά στα περίπτερα, μη και περάσει κάποιος και δεν την δει; Και τους ενόχλησε ο τίτλος ενός βιβλίου που δεν ξέρουν καν το περιεχόμενό του; Ο βιβλιοπώλης κατέβασε το κεφάλι και δεν μιλούσε. Τον χαιρέτησα κι έφυγα..
Τελικά βέβαια οι κυρίες αυτές, έκαναν καλό στο βιβλίο, αφού μαθεύτηκε το γεγονός, και λειτούργησε ο νόμος του μάρκετινγκ: (αγορολογίας) Τώρα σπεύδουν όλοι να αγοράσουν το βιβλίο.Απλά μοιράζομαι μαζί σας το γεγονός, για να τονίσω την υποκρισία που ανθεί ανάμεσά μας σε βαθμό μη αναστρέψιμης ηλιθιότητας.
Και πριν κλείσω να απευθύνω και λίγα λόγια στις ερίτιμες κυρίες:.
Κυρίες μου
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι αρχαίοι λαοί , μεταξύ των οποίων οι Έλληνες , είχαν τις περίφημες «Φαλλικές Γιορτές» που τις γιόρταζαν με έντονα πανηγυρικό χαρακτήρα περιφέροντας τεράστιους τεχνητούς φαλλούς. Στον 21ο αιώνα διαμαρτύρεσθε για μια αφίσα ενός λογοτεχνικού βιβλίου βαθιά τρυφερού, επειδή έχει τον τίτλο «Η νεκροφάνεια του πέους». Τα συμπεράσματα όλων μας.
Ακόμα: Όλοι γνωρίζουμε, ότι τα παιδιά των ελληνικών οικογενειών από το δημοτικό ήδη, έχουν ξεσκολίσει τα pornosites και έχουν δει το πέος σε όλες τις ακτιβιστικές του δραστηριότητες, αφού το σεξ είναι το πιο εμπορεύσιμο προϊόν.
Εσείς μάλλον δεν το ξέρετε….Γι αυτό και ενοχλήθηκαν τα χρηστά σας ήθη μόνο που είδατε γραμμένη σε τίτλο βιβλίου αυτή τη λέξη…Να παραμείνετε λοιπόν αήττητες, αφού και η βλακεία και η υποκρισία των οποίων είστε φορείς, είναι επίσης αήττητες....
Τέλος, παρ’ όλα αυτά, οφείλω να σας ευχαριστήσω, αφού χωρίς να το επιδιώκετε, κατορθώσατε να αυξήσετε τις πωλήσεις του βιβλίου μου στην πόλη που ζω.

Υγιαίνετε κυρίες μου.

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: «ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ» ΦΙΛΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/05/%c2%ab%ce%94%ce%99%ce%97%ce%93%ce%97%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3%c2%bb_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a4%ce%a9%ce%9d Tue, 06 Jul 2010 00:15:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/07/05/%c2%ab%ce%94%ce%99%ce%97%ce%93%ce%97%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3%c2%bb_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a4%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Διονύσης Καρατζάς

Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΔΥΝΑΤΟΥ

Όταν ήμουν στον πλανήτη Γη, ζούσε ένας που ήθελε να γίνει πλούσιος,
να έχει τα πιο πολλά απ’ όλους.

Ένα βράδυ, κάνοντας τους υπολογισμούς του αυτός ο πονηρός,
άπληστος και άχρηστος άνθρωπος, νόμισε πως τα κατάφερε.
Βγήκε στη γειτονιά ανεμίζοντας ένα μαντήλι με χρήματα
και προσκαλούσε όλους στη γιορτή του.
Κανείς δεν του αποκρίθηκε. Άλλωστε με κανέναν δεν είχε φιλία.
Όλοι όμως θυμούνται πως τα χαράματα,
μόλις τέλειωσαν μια φωτισμένη νύχτα γιορτάζοντας αγάπες,
τον βρήκαν γερασμένο, μόνον του να ψάχνει για μπογιές.

Από τότε πάλευε ν’ αλλάξει τα χρήματα με χρώματα
και πάντοτε του έβγαιναν σκοτάδια.

Ξαναλέω ό,τι μου είχε πει κάποτε η αλεπού:
«Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά».
Να το θυμάστε. ********************************************************Ο πίνακας είναι του Αναστάση Στρατουδάκη - ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΝΕΚΡΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΟΥΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/06/14/%ce%97_%ce%9d%ce%95%ce%9a%ce%a1%ce%9f%ce%a6%ce%91%ce%9d%ce%95%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%95%ce%9f%ce%a5%ce%a3 Mon, 14 Jun 2010 19:29:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/06/14/%ce%97_%ce%9d%ce%95%ce%9a%ce%a1%ce%9f%ce%a6%ce%91%ce%9d%ce%95%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%95%ce%9f%ce%a5%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Το βιβλίο περιλαμβάνει Μία Νουβέλα: "Θάλαμος 810"
Μια τρυφερή ιστορία: "Η Νεκροφάνεια του Πέους"
Μια μικρή ιστορία σαν μεγάλη: "Επαμεινώνδας Καλλικράτους"
Κι ένα αφήγημα της ανάσας: "Το χρωματιστό κορίτσι"

Το στίγμα του βιβλίου όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο:

Αρρενωπός συλλογισμός. Τρυφερά πλασμένα ανδρικά πρόσωπα…
Ο Σωτήρης, ο πατέρας της Ναταλίας, ο κρατούμενος στρατιώτης, ο Μανώλης, ο Χάρης-ο χειρουργημένος άνδρας-που θα μπορούσε να μην έχει όνομα για να είναι όλοι οι άνδρες μαζί. Είναι οι χορογράφοι της ανδρικής περπατησιάς… οι διευθυντές ορχήστρας των «ανδρικών συναισθημάτων»…
Οι παρουσίες, της Σοφίας, της Ναταλίας, της Αντιγόνης, της Ναυσικάς, της Νίκης, υπογραμμίζουν με εναργή και διάφανο τρόπο το εύρος και την λειτουργία αυτών των συναισθημάτων.
Πρόσωπα που η ζωή τούς χαρίζεται με το πιο πολύτιμό της δώρο, την αξιοπρέπεια. Τους δίνεται σε μια παράδοση σπαραχτικά απλή γι αυτό και σπάνια. Ο έρωτας παραμονεύει παντού… αυτός κάνει σημαντικό το θάνατο όσο και την ζωή τους.
Η στέρεη και κοφτή γραφή , ο ποιητικά αποσταγμένος λόγος, γίνονται εργαλεία διείσδυσης στον ανθρώπινο ψυχισμό. Σαν αόρατος άλλος, ο συγγραφέας, διαπερνά τους τοίχους και αποτυπώνει σε εναλλασσόμενες εικόνες τα γεγονότα. Πλοκή κινηματογραφική, με μια κάμερα-αχόρταγο μάτι-να ακολουθεί τα διαδραματιζόμενα σαν να είναι τα τελευταία πλάνα ζωής που θα δει…
Και στο τέλος-ως επίμετρο δροσιάς-ένα χρωματιστό κορίτσι… τρυφερή αντίστιξη στις αρσενικές φιγούρες που προηγήθηκαν.
Ε. Λ.
****************************************************************
Διάθεση του βιβλίου: Από τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία, π.χ. Ελευθερουδάκης, Ιανός (Αθήνας και Θεσσαλονίκης) Παπασωτηρίου, Πολιτεία, Πρωτοπορεία κ.λ.π. Αλλά και από τα μικρά συνοικιακά βιβλιοπωλεία όλης της χώρας μπορεί να γίνει παραγγελία και να είναι διαθέσιμο το βιβλίο σε μία μέρα.

Άλλος τρόπος διάθεσης: Από το site του εκδοτικού οίκου ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ:
www.alexandria.publ.gr (Αγορά στο site συμπλήρωση ονόματος και διεύθυνσης για αποστολή στο σπίτι σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό με αντικαταβολή και επιβάρυνση ταχ/κών.
'Η απευθείας παραγγελία τηλεφωνικά στον εκδοτικό οίκο: 210 3806305 για αποστολή στο σπίτι.
Η τιμή του βιβλίου είναι 10 Ευρώ. Σελίδες 136


- 'Αλλα βιβλία του Φαίδωνα Θεοφίλου από τις εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ:

Ο ΤΡΟΦΙΜΟΣ- Μυθιστόρημα -Τιμή 12 ευρώ σελίδες 187

Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ - Διηγήματα -τιμή 9 ευρώ σελίδες 96

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ - Ποιητική σύνθεση - τιμή 8,5 ευρώ σελίδες 40

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΗΘΥΜΝΑΣ- Ποιητική σύνθεση με 11 σχέδια του ζωγράφου Αριστομένη Τσολάκη -τιμή 9,5 ευρώ σελίδες 64

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/06/07/%ce%a4%ce%91__%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d Tue, 08 Jun 2010 01:37:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/06/07/%ce%a4%ce%91__%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ



-
Παραθέτω εδώ μερικούς στοχασμούς του ευπατρίδη και ιδεολόγου των αξιών του ανθρωπισμού, αλλά και αγαπητού φίλου, κριτικού και δοκιμιογράφου Θεοδόση Δασκαλόπουλου, από το βιβλίο της νεότητάς του «Σταγόνες αίματος – Στοχασμοί».
* *****************************************************
«Ζητάμε μια σταθερή κατοικία γαλήνης, ένα μόνιμο τόπο χαράς, κυνηγοί μιας αιώνιας άνοιξης. Μα μένουμε στην πορεία του αγώνα μας. Η ζωή δεν έχει σταθερότητα. Οι αέναες μεταμορφώσεις της είναι η ανάγκη της, η θέλησή μας. Δεν ωφελεί να λυπάσαι για κείνο που φεύγει. Η νέα μορφή θα σε κατακτήσει, θα την κατακτήσεις.
Κι αν η ζωή φτιάχνεται ΚΑΙ με το συναίσθημα κι αν θάβεται μ’ αυτό, ξαναγεννιέται, ανανεώνεται με το θρίαμβο της δημιουργικής πάλης.

……………………………………………………………………………………………

Πολέμησε και συ τη μοίρα σου και νίκησέ την.

Κι αν νικιέσαι πολεμώντας, νικάει η πίστη σου.

……………………………………………………………………………………..

Δημοκρατία σημαίνει πάλη απ’ το φως, μέσα στο φως για το φως.

……………………………………………………………………………………………

Ελευθερία, ακάθεκτη μαχήτρια, στο μακρινό σου μέλλον, θα παραδώσεις τη σκυτάλη στην αγάπη που σε περιμένει.

………………………………………………………………………………………..

Η τέχνη δεν έχει πατρίδα. Οι καλλιτέχνες της γης είναι αδέρφια. Πατρίδα τους είναι η γη. Γιατί το ιδεώδες του καλλιτέχνη είναι η ευτυχία και η αδερφοσύνη των ανθρώπων. Ο καλλιτέχνης πορεύεται από το έθνος του προς την ανθρωπότητα.

…………………………………………………………………………………………………

Πάνω από την ανθρώπινη ζωή υπάρχει η πίστη σ’ ένα ιδεώδες.
Ο θάνατος του ανθρώπου για την πίστη του, είναι η ζωή του ιδεώδους.
* *****************************************************


Ο λόγος που φιλοξενώ εδώ στο «Καφενείο» που προτιμά ο Θεός, κάποιους από τους στοχασμούς του Θεοδόση Δασκαλόπουλου, είναι ότι η μέχρι τώρα ζωή του υπήρξε απόλυτα εναρμονισμένη με το λόγο και τη σκέψη του. Είναι λίγο;

-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ!!! ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/30/%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%9a%ce%91%ce%9b%ce%a5%ce%a8%ce%91%ce%9c%ce%95!!!_%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%9e%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%95... Sun, 30 May 2010 15:36:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/30/%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%9a%ce%91%ce%9b%ce%a5%ce%a8%ce%91%ce%9c%ce%95!!!_%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%9e%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%95... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ!!!!! ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ….

Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Διάχυτη εμφανίζεται η έκπληξη στα Μ.Μ.Ε. και στην ελληνική κοινωνία, από την πρόσφατη κατάθεση πρώην υπουργού της κυβέρνησης Σημίτη ότι έλαβε υπό τύπον…προεκλογικής χορηγίας, (λέγε με μίζα) συνολικά 450.000 γερμανικά μάρκα από την SIEMENS, ενώ πρόσφατο έγγραφο που είναι στα χέρια της εξεταστικής επιτροπής της βουλής εμπλέκει και πρώην υπουργό της κυβέρνησης Καραμανλή και λίστες με εκατοντάδες ονόματα αξιωματούχων και ανώτερων υπαλλήλων, φέρεται να έχουν πάρει τα δώρα τους! Και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της διευρεύνησης… .
Προς τι όμως η έκπληξη αγαπητοί μου συνέλληνες και διαπλεκόμενοι δημοσιογράφοι; (Όσοι είστε διαπλεκόμενοι)
Δεν ξέραμε ότι η διαφθορά στη χώρα μας είχε φθάσει στο κόκαλο δημιουργώντας ένα νέο εθνικό άθλημα;;; Δεν ξέραμε για τις βίλλες, τις πισίνες, τις μεγαλοπρέπειες και τις σουλτανιές των πολιτικών μας; Ευτυχώς όχι όλων, γιατί η γενίκευση και η ισοπέδωση γίνεται η γέφυρα που οδηγεί στο φασισμό. Αλλά και οι «καθαροί» πολιτικοί ευθύνονται , αφού αντί να στηλιτεύσουν την κατάχρηση και την διαφθορά, την ανέχθηκαν για διάφορους λόγους. .
Δεν ξέραμε αγαπητοί μου συνέλληνες ότι λαδώναμε στις πολεοδομίες για να χτίσουμε αυθαίρετο σε δημόσια γη; Δεν ξέραμε ότι λαδώναμε στις εφορίες για να κλείσουμε ευνοϊκά τα βιβλία μας; Δεν ξέραμε για το φακελάκι στους γιατρούς, που εκμεταλλεύονταν την ανάγκη μας για να πλουτίσουν σ’ ένα σύστημα υγείας που υποτίθεται ότι ο ασφαλιζόμενος πλήρωνε ασφάλιστρα για να έχει ιατρική περίθαλψη;; .
Δεν ξέραμε για το παραδικαστικό κύκλωμα κάποιων επίορκων δικαστών;; Δεν ξέραμε για την διαπλοκή της Εκκλησίας και της μονής Βατοπεδίου με όλα τα επίπεδα εξουσίας, που σαν αγριεμένα κοράκια ήθελαν να αποσπάσουν δημόσια περιουσία και προνόμια με την συνενοχή πολιτικών;
Δεν ξέραμε για την απροθυμία της Ελληνικής Εκκλησίας να συμμετέχει στην προσπάθεια ανέλκυσης του ναυαγίου «Ελλάς» μαζί με τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους που ένιωσαν σκληρά το μαστίγιο της αδικίας στην πλάτη τους; .
Δεν ξέραμε ότι πληρώναμε «γρηγορόσημο» στον δημόσιο υπάλληλο για να μας εκχωρηθεί κάποιο αυτονόητο δικαίωμά μας που πρόβλεπε ο νόμος;
Δεν ξέραμε ότι τα πολιτικά και άλλα σκάνδαλα είχαν γίνει καθημερινή πραγματικότητα;
Δεν ξέραμετο μεγάλο φαγοπότι στα νοσοκομεία και το όργιο της κομπίνας;
Δεν ξέραμε ότι οι χρυσές βρύσες των επιδοτήσεων από το 1981 της Ε.Ε. π.χ. για τους αγρότες, που προορίζονταν για εκσυγχρονισμό και επενδύσεις στην αγροτική οικονομία, ότι έγιναν βίλλες, προίκες για τις κόρες, ακριβά αυτοκίνητα και καταθέσεις;; .
Δεν ξέραμε «το άλλο άθλημα», αυτό της φοροδιαφυγής, απ’ όσους κορδακίζονταν ως πλουτοκρατία με τα Καγιέν, τα ταξίδια μετά των οικιακών βοηθών, τους νονούς της παραοικονομίας, που άφηναν τους εργαζόμενους να πληρώνουν υπάκουα και πειθαρχημένα τους φόρους τους, βλέποντάς τους και αφ’ υψηλού όπως «ο εξυπνάκιας» τα κορόιδα;
Δεν ξέραμε σαν έθνος ότι πριονίζαμε το κλαδί που καθόμασταν;
Δεν ξέραμε ότι καταντήσαμε τους νόμους, πάνω στους οποίους στηρίζεται η Δημοκρατία, απλά κουρελόχαρτα;
Δεν ξέραμε ότι μας άρεσε η πολιτική και κοινωνική θολούρα, για να επωφελούμαστε; .
Δείξαμε απάθεια και αδιαφορία για όσα συνέβαιναν γύρω μας, όσο οι ίδιοι «βολευόμασταν». Και ας λέει το Σύνταγμα της χώρας ότι: «Η εφαρμογή των νόμων, επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων». Για ποιο πατριωτισμό μιλάμε όμως συνέλληνες πολιτικοί και πολίτες; Το να πασαλειβόμαστε τον Αριστοτέλη και τον Περικλή; Το να πασαλειβόμαστε έναν αρχαίο πολιτισμό που δεν είναι δικός μας για να πάρουμε αξία και να συνεχίζουμε τη κομπίνα; Για ποιον πατριωτισμό μιλάμε; Για τις κορώνες, του τύπου : Όταν οι Ευρωπαίοι έτρωγαν βαλανίδια, εμείς είχαμε χοληστερίνη; Αυτά είναι μόνο για τους τζάμπα μάγκες και τους εθνικιστές..Και ο πολιτισμός που επικαλούμαστε, σε τι μας ωφέλησε;; Γιατί βρεθήκαμε στο δρόμο της παρακμής, της φτώχειας και της ντροπής; Είναι καιρός, τη θέση της έκπληξης που τάχα μου επιδείξαμε τελευταία, να πάρει η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ. Μπορεί να πονέσει, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να κάνουμε μια καινούρια αρχή.

- Η πρώτη φωτό είναι του Παν. Ιντζιρτζή. Η Δεύτερη του Δημ. Ταλιάνη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΣ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/19/%ce%91%ce%a3_%ce%9c%ce%97_%ce%9e%ce%95%ce%a7%ce%9d%ce%91%ce%9c%ce%95_%ce%a4%ce%97_%ce%a3%ce%99%ce%a9%ce%a0%ce%97 Wed, 19 May 2010 11:25:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/19/%ce%91%ce%a3_%ce%9c%ce%97_%ce%9e%ce%95%ce%a7%ce%9d%ce%91%ce%9c%ce%95_%ce%a4%ce%97_%ce%a3%ce%99%ce%a9%ce%a0%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -


Όλοι μιλούν για όλα.
Για σχετικά και ετερόκλητα.
Όλοι μιλούν χωρίς διακοπή.
Όταν όμως μιλούν όλοι, δεν μπορούν και να ακουστούν. Κάποιοι λοιπόν πρέπει να σωπάσουν, ώστε να αποκτήσουν ακροατές οι…ακάθεκτοι ομιλούντες.

Συχνά η ΣΙΩΠΗ λειτουργεί και ως θυμίαμα για την ψυχή μας και ως διεισδυτικό βλέμμα για το πνεύμα.
Ανοίγω την πόρτα της φιλόξενης ΣΙΩΠΗΣ και μπαίνω μέσα για να καθίσω όσο θα χρειαστώ.

Φ.Θ.

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΛΥΠΟΥΜΕΝΟΣ, ΑΕΙ ΔΕ ΧΑΙΡΩΝ* http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/13/%ce%9b%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3,_%ce%91%ce%95%ce%99_%ce%94%ce%95_%ce%a7%ce%91%ce%99%ce%a1%ce%a9%ce%9d* Thu, 13 May 2010 17:06:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/13/%ce%9b%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3,_%ce%91%ce%95%ce%99_%ce%94%ce%95_%ce%a7%ce%91%ce%99%ce%a1%ce%a9%ce%9d* ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
-

Θα ξανάρθω κάποιαν άνοιξη

σαν πράσινο φύλλο,

σαν αναστάσιμο πουλί αποδημητικό

να συναντήσω αυτό το ατίθασο αεράκι

που κάποτε περιέβαλλε το σώμα μου.

Τις λέξεις που φύτεψα

να τσιμπολογήσω διακριτικά,

έτσι, χωρίς συναίσθηση πως πάλι

στον ίδιο κύκλο ξαναμπαίνω...
*Φαίδωνα Θεοφίλου: Από τον κύκλο της κοντινής ξαδέλφης

- Φωτό: Φ. Θεοφίλου


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ...ΤΣΙΡΚΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/06/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%a9%ce%94%ce%99%ce%91_%ce%9c%ce%95%ce%a3%ce%91_%ce%a3%ce%a4%ce%9f...%ce%a4%ce%a3%ce%99%ce%a1%ce%9a%ce%9f Fri, 07 May 2010 00:04:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/06/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%a9%ce%94%ce%99%ce%91_%ce%9c%ce%95%ce%a3%ce%91_%ce%a3%ce%a4%ce%9f...%ce%a4%ce%a3%ce%99%ce%a1%ce%9a%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Του Φαίδωνα Θεοφίλου*

Μετά τη δολοφονία του15χρονου Αλέξη θύμα της αστυνομικής βίας που συγκλόνισε την Ελλάδα με τις διαδηλώσεις οργής που χύθηκαν σαν ποτάμια σ’ όλη τη χώρα, ήρθε να προστεθεί η δολοφονία της Παρασκευής, του Επαμεινώνδα και της εγκύου Αγγελικής, από κουκουλοφόρους που χρησιμοποίησαν τις μεθόδους (φωτιά και τσεκούρι) του αντιεξουσιαστικού χώρου.
.
Το πρώτο πράγμα που άκουσα μετά την ωμή δολοφονία των τριών υπαλλήλων της Τράπεζας από τις ειδήσεις της TV ήταν: Δηλώσεις του Κ.Κ.Ε. : «Είναι λυπηρό αυτό που συνέβη, αλλά μη νομίσει η κυβέρνηση ότι αυτό το γεγονός θα αναστείλει τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες μας…» Τα δε τηλεοπτικά κανάλια οδύρονταν για τις επιπτώσεις στον τουρισμό, μπροστά στους παγωμένους τηλεθεατές. Ούτε τα προσχήματα μιας μέρας, δεν τηρήθηκαν στη μνήμη των αδικοχαμένων. Σε τί όμως διέφεραν από τον μικρό Αλέξη, εκτός από την ηλικία, οι τρεις άτυχοι συμπολίτες μας;
.
Στην Ελλάδα, δεν πεθαίνουν όμως μόνο άνθρωποι κάτω από τη δολοφονική μανία κάποιων περιθωριακών καθαρμάτων. Πεθαίνουν και οι ιδέες, η σκέψη, ο στοχασμός, οι στόχοι. Ανθίζουν ο ωμός κομματικός πατριωτισμός, τα συνθήματα, η απόσειση ευθυνών, το εξωραϊσμένο ψέμα, οι καταστροφές της εκτόνωσης, ο τραμπουκισμός ενός ιδιόμορφου όχλου, η κακοποιημένη αλήθεια.
.
Σαν Σειρήνες τα κόμματα, προσπαθούν να μας σαγηνέψουν ερήμην της αλήθειας, για να αυξήσουν την επιρροή τους, την ώρα που ο ελληνικός λαός βρίσκεται άγρια στριμωγμένος στη γωνία, την ώρα που η χώρα κινδυνεύει να βουλιάξει και να μας παρασύρει όλους. Όλοι καταφέρονται ενάντια στα πράγματι οδυνηρά μέτρα. Το ίδιο κι εγώ. Αλλά κανένα κόμμα δεν μας δίνει έναν εναλλακτικό δρόμο, πέρα από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Προσπαθούν να εισπράξουν μόνο τη δυσαρέσκειά μας για τα μέτρα και να μας κερδίσουν ως ψηφοφόρους, χωρίς να προτείνουν κάποια άλλη λύση.
.
Χιλιάδες πολιτών βγήκαν στους δρόμους οργισμένοι και διαμαρτυρήθηκαν για τα αφόρητα μέτρα που τους έγιναν βρόχος στο λαιμό. Αυτή την ειρηνική και μεγαλειώδη πορεία των διαδηλωτών, καθώς και την ανικανότητα του κράτους να παράσχει ασφάλεια στους πολίτες, εκμεταλλεύτηκαν τα αποβράσματα της τυφλής βίας, θύματα της οποίας υπήρξαν οι τρεις υπάλληλοι της Τράπεζας.
.
Μιλώντας γενικά για την Τραγωδία, θα έλεγα ότι αυτή ξεπλύνει, καθαρίζει, εκπαιδεύει, καλλιεργεί και συχνά δίνει την ευκαιρία στους «πάσχοντες» αλλά και στους θεατές, να αλλάξουν, να σκεφθούν, να επανατοποθετηθούν στη ζωή. Η Τραγωδία, είτε ως θέατρο είτε ως γεγονός της ζωής είναι και σημαντική και μεγαλειώδης μέσα στο πένθος της.
Στην χώρα μας όμως δεν υπάρχουν πια σημαντικά ή μεγαλειώδη, αφού η τραγωδία των τριών συμπολιτών μας, ήδη ξεχάστηκε και περιορίζεται στις οικογένειες των θυμάτων. Αλλά ούτε και η τραγωδία μιας χώρας ναυαγισμένης οικονομικά και πολιτισμικά, μας έμαθε κάτι.
.
Έτσι, εκείνο που μένει στην Ελλάδα, είναι το τσίρκο, στο οποίο μπορεί κάθε φορά να προστίθεται ένα… νούμερο αλλά δεν οδηγεί πουθενά. Απλά παραμένει τσίρκο, όπως η χώρα μας που δεν θέλει να αλλάξει…


-


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: FOCUS ή Η ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/03/FOCUS_%ce%ae_%ce%97_%ce%a7%ce%a5%ce%94%ce%91%ce%99%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%94%ce%91%ce%9d%ce%95%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%a9%ce%9d Mon, 03 May 2010 11:34:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/03/FOCUS_%ce%ae_%ce%97_%ce%a7%ce%a5%ce%94%ce%91%ce%99%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%94%ce%91%ce%9d%ce%95%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Αν αναφέρομαι στο δεύτερο εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού FOCUS, το κάνω για να τονίσω ότι τέτοιες χυδαίες απόψεις, εκφράζονται μόνο στη Γερμανία και από κανέναν άλλο δανειστή εταίρο της Ευρώπης, και έχουν απήχηση στην πλειοψηφία του γερμανικού λαού σε ποσοστό 56% όπως αποτύπωσε μια πρόσφατη δημοσκόπηση εκεί. « Ελλάδα –και- Τα λεφτά μας» όπως γράφει ο τίτλος του περιοδικού FOCUS με την Αφροδίτη της Μήλου (που συμβολίζει την Ελλάδα) να απλώνει το χέρι ως ζητιάνα. Τα λαϊκά αυτά έντυπα όπως το Focus, που καλλιεργούν την υστερία κατά της Ελλάδας δημιουργώντας ταυτόχρονα φόβους για «τα λεφτά» των Γερμανών, πουλάνε τρελά. Γιατί; Επειδή ως ανασφαλής και συμπλεγματικός (σε μόνιμη βάση) ο γερμανικός λαός, αισθάνεται ότι επιβεβαιώνεται όταν εξευτελίζει κάποιον άλλον. Ακόμα: Ο φόβος για τα λεφτά τους είναι αληθινός. Πάντα είχαν το σύνδρομο της σταθερότητας του νομίσματός τους και της επάρκειάς του..
Αλλά ο δανεισμός στην Ελλάδα, γίνεται με όρους επένδυσης με επιτόκιο 5%। Δανεισμός-Επένδυση που έχει την εγγύηση της Ε.Ε. του Δ.Ν.Τ. και της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Δηλαδή οι Γερμανοί και όσοι μας δανείζουν θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω και θα κερδίσουν, έχοντας επενδύσει τα χρήματά τους με αυτόν τον δανεισμό..
Αν μας έλεγαν οι «κύριοι» του FOCUS και οι αναγνώστες τους, ότι δεν έπρεπε να σας αφήσουμε εσάς τους Έλληνες να μπείτε στην Ευρωζώνη, αφού ένα ισχυρό νόμισμα μπορεί να σταθεί μόνο με ισχυρές οικονομίες κρατών και όχι μαζί αδύναμες και ισχυρές, θα είχαν δίκιο। Αν μας έλεγαν ότι σας αφήσαμε να μπείτε για να παίρνουμε εμείς οι Γερμανοί τα έργα στην Ελλάδα από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, για να σας έχουμε καλούς πελάτες των προϊόντων μας, και αφού έχετε διεφθαρμένη κρατική μηχανή, να σας βάλουμε κι εμείς στη χώρα σας τη γερμανική ιδιωτική σχολή διαφθοράς, όπως η SIEMENS, η MERCEDES και η DAIMLER να αλωνίζουν στην Ελλάδα, αν μας έλεγαν λοιπόν ότι γι αυτό μας άφησαν να μπούμε και ότι τώρα πρέπει να μας στηρίξουν για να καλύψουν την αρχική κουτοπονηριά τους, θα είχαν δίκιο..
Η ζητιάνα Αφροδίτη της Μήλου λοιπόν εταίροι Γερμανοί και τα λεφτά σας। Μη νομίσετε πως με ενοχλεί ως Νεοέλληνα αυτό που λέτε ή αυτό που δεν είπατε.Γιατί εγώ ως Έλληνας, ξέρω τι έκανα, καθώς και τις ευθύνες μου, απέναντι στον εαυτό μου και στη χώρα μου। Ξέρω ότι ο αγώνας μου από δω και πέρα, εκτός από οικονομικός, θα είναι και αγώνας αυτογνωσίας, και αυτοπροστασίας, για να μη ξαναβρεθώ όχι στην ανάγκη τη δική σας, αλλά κανενός..
Απλά, το ύφος και το ήθος των λεγομένων σας, καθορίζει και χαρακτηρίζει το γερμανικό σας χαρακτήρα, όπως σας καθόριζε και σας χαρακτήριζε πάντα. Μου θυμίζει αυτή η κυνικότητα και η χυδαιότητα, το λαό εκείνο που ήσασταν, και που φερόταν κυνικά και χυδαιολογούσε όταν το μπορούσε. Αλλά πολιτισμένος λαός είναι εκείνος που ακόμα και όταν μπορεί να φέρεται κυνικά και να χυδαιολογεί, (κυρίως τότε) δεν το κάνει. Αλλά υπήρξαν άραγε ποτέ οι Γερμανοί από μέσα τους πολιτισμένοι; Υ.Γ. Αν κάποιος από το περιοδικό FOCUS ή τους αναγνώστες του ήθελε να με ρωτήσει, τι εννοώ λέγοντας ότι κάποιος δεν είναι πολιτισμένος όταν φέρεται κυνικά και χυδαιολογεί επειδή το μπορεί, θα σας έφερνα ένα παράδειγμα:Όταν στα στρατόπεδα της ναζιστικής Γερμανίας, ήθελε το άνθος του γερμανικού λαού, που αποτελούσε τα SS και τη Βέρμαχτ, να εκτελέσει (κρεμάσει για την ακρίβεια) τους κρατούμενους που δεν μπορούσαν πια να δουλέψουν, καλούσε τους μουσικούς κρατούμενους (και ήταν πολλοί και σημαντικοί μουσικοί) να παίζουν Μπετόβεν και Σούμπερτ την ώρα που κρέμαγαν τους συγκρατούμενούς τους।Ε, έχετε και ευαισθησίες!Τώρα βέβαια άλλαξαν οι μέθοδες, και ο υφέρπων ή εμφανής εθνικισμός σας που εκφράζει από τη μια τα συμπλέγματά σας και από την άλλη την επεκτατική σας διάθεση να τα θέλετε όλα αν είναι δυνατόν χωρίς κόστος, χρησιμοποιεί «ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ» ως εργαλείο.Ξέρω. Εσείς δεν αλλάζετε. Εμείς όμως πρέπει και μπορούμε να αλλάξουμε...Πηγή: tetradios.blogspot.com - - ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΑ ΓΑΤΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/01/%ce%a4%ce%91_%ce%93%ce%91%ce%a4%ce%91%ce%9a%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%91%ce%9d%ce%9f%ce%99%ce%9e%ce%97%ce%a3 Sat, 01 May 2010 14:33:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/05/01/%ce%a4%ce%91_%ce%93%ce%91%ce%a4%ce%91%ce%9a%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%91%ce%9d%ce%9f%ce%99%ce%9e%ce%97%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είναι πιο όμορφος από το δικό μας;;
Ή είμαστε όλοι ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ;

- Αχ...Με τρελαίνουν αυτές οι μυρωδιές....


- Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιάααααααα....

- Εσένα κορμάρα μου σε περιμένουν οι γάτοι στην ουρά για να διαλέξεις...


-Όχι μόνο να ρεμβάζετε...Κάντε και λίγο τάχα μου κυνήγι....




-Έκανες καινούριο φίλο; Μη ξεχνάς όμως το:

"Πές μου το φίλο σου να σου πώ ποιος είσαι"



-
Κάνε γρήγορα μωρέ και θα σου φύγει!



-
Εντοπίσατε το θήραμα; Εντάξει।
Ρωτήστε τώρα τη μαμά ποιο είναι το επόμενο βήμα...



-
Τόσο όμορφο και σ' αφήσανε μόνο;



-
Όσα ψέματα και να πεις, η μαμά θα καταλάβει τι έκανες...



-
Έτσι μπράβο! Γιατί άμα δεν έχεις νύχια να ξυστείς....



-
Υπάρχουν πολλές εκδοχές για το πήδημα।
Εσύ πάντως την πρώτη εκδοχή την κατάφερες....




-Τί έγινε ρε; Τώρα ξυπνήσατε;




-Από τώρα στην πασαρέλα τσαχπινούλα μου;





-Πολύ βιάζεσαι! Πάντως να ξέρεις: Εσύ θα πας ψηλά...




-Αιώνες καταπίεσης!!! Για δείξε του πως άλλαξαν τα πράγματα....




-Τώρα εσύ γατάκι είσαι ή καγκουρώ;



-Ο Μάϊος μας έφθασε, εμπρός βήμα ταχύ,
να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή!!!



- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΟ ΝΕΡΑΝΤΖΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/26/%ce%a4%ce%9f_%ce%9d%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%96%ce%99__%ce%a4%ce%97%ce%a3__%ce%91%ce%93%ce%91%ce%a0%ce%97%ce%a3 Mon, 26 Apr 2010 17:34:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/26/%ce%a4%ce%9f_%ce%9d%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%96%ce%99__%ce%a4%ce%97%ce%a3__%ce%91%ce%93%ce%91%ce%a0%ce%97%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Ήμουν χωμένος βαθιά στην πολυτελή πολυθρόνα μου κοιτώντας τις επιχρυσωμένες μπαρόκ ροζέτες στο ταβάνι του τεράστιου θεάτρου. Παλιό αλλά αναπαλαιωμένο θέατρο, από κείνα που κάποια εποχή ήταν ο δείκτης του μεγαλείου της χώρας.
Βρισκόμουν στο Πόζναν της Πολωνίας, προσκεκλημένος από το υπουργείο πολιτισμού της χώρας του Σοπέν, με πρόταση της Ένωσης Πολωνών ποιητών και συγγραφέων, στο Ποιητικό Φεστιβάλ του Νοέμβρη. (Listopad Poetycki) 1992. 102 σύνεδροι από διάφορες χώρες. .
Το πρόγραμμα μεγάλο και ενδιαφέρον. Είχαμε ήδη επισκεφθεί κατά μικρές ομάδες σχολεία του Πόζναν (Γυμνάσια και Λύκεια) και άλλων μικρών πόλεων, όπου μιλήσαμε για την τέχνη της ποίησης και είχαμε μοναδικές συζητήσεις με τα παιδιά που έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για την παρουσία μας εκεί και ανυπόκριτο ενθουσιασμό.
Τώρα σ’ ένα γεμάτο θέατρο όχι μόνο από συνέδρους αλλά και νεολαία που είχε κατακλύσει όλους τους χώρους του θεάτρου και επειδή δεν υπήρχαν πια θέσεις, είχαν καθίσει στους διαδρόμους. Έτσι δεν μπορούσε πια ούτε να μπει ούτε να βγει κάποιος..
Η βραδιά περιλάμβανε τον ποιητικό Μαραθώνιο। Μια διαδικασία όπου ο κάθε σύνεδρος- ποιητής, (γιατί υπήρχαν και πεζογράφοι και μεταφραστές προσκεκλημένοι) θα διάβαζε ένα ποίημά του στη γλώσσα του, το οποίο αμέσως μετά θα απαγγελλόταν στα Πολωνικά. Όλα επί σκηνής. Στο τέλος θα ακολουθούσαν χοροί. (Ελληνικοί παρακαλώ! που θα χόρευαν σπουδαστές και σπουδάστριες χορευτικών σχολών, με ελληνικές λαϊκές ενδυμασίες και ελληνική μουσική φυσικά) Αυτό δεν το ξέραμε από την αρχή. Μας το φύλαγαν για έκπληξη! Και όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες και βγήκαν τα πρώτα δίμετρα παλικάρια και οι πανέμορφες κοπελιές, σείστηκε το θέατρο!!!.
Στην αρχή άνοιξε τη βραδιά ο Πιοτρ, ένας κεφάτος σαραντάρης άντρας, που μιλούσε συνεχώς για την Ελλάδα। Αισθάνθηκα λίγο άβολα, αφού στο θέατρο ήμασταν δύο Έλληνες μόνο. Συνεχίζοντας ο Πιοτρ, αναφέρθηκε στην ποίηση, τονίζοντας ότι η Ελλάδα ήταν και είναι και σήμερα η μήτρα της ποίησης και αναφέρθηκε από τον Όμηρο ως τους σημερινούς ζώντες ποιητές!! Μιλούσε με τέτοιον ενθουσιασμό και πάθος, που τον μετέδωσε και στο κοινό που σιγά-σιγά ανέβαιναν οι θερμοκρασίες του। Λίγο αργότερα κατάλαβα, ότι ο λόγος που έκαναν τη βραδιά ελληνική, ήταν αφενός η αγάπη τους για την Ελλάδα των Τεχνών και των Γραμμάτων, αλλά και η άποψή τους ότι έτσι ανέβαζαν το επίπεδο της μεγάλης αυτής εκδήλωσης του Φεστιβάλ, αφ’ ετέρου। Δίπλα μου ο Γερμανός ελληνιστής και μεταφραστής Kurt Bremer, μου είπε με παράπονο: «Είδες πως σας υποδέχονται εσάς τους Έλληνες; Ενώ εμένα δεν μου μιλούσαν όταν έμαθαν πως είμαι Γερμανός». Η ιδέα σου είναι του απάντησα, κοιτάζοντας την κάρτα μου με τον αριθμό 47. Αυτή ήταν η σειρά του ονόματός μου, σύμφωνα με την αλφαβητική ακολουθία του Πολωνικού αλφάβητου για ν’ ανέβω στη σκηνή να διαβάσω το δικό μου ποίημα. Έχω πολύ ώρα ακόμα σκέφθηκα και χαλάρωσα μέσα στην πολυθρόνα μου απολαμβάνοντας τον Πιοτρ και τις ενθουσιώδεις αντιδράσεις του κοινού, που έμοιαζε να κάνει διάλογο με τον παρουσιαστή, ο οποίος μιλούσε, σα να βρισκόταν σε διαρκή μέθη. Κάποια στιγμή ολοκλήρωσε την ομιλία του για να αρχίσει την κλήση των συνέδρων-ποιητών επί σκηνής. Συνεπαρμένος όμως όπως ήταν και θέλοντας να συνεχίσει την ευφορία που δημιούργησε με θέμα την Ελλάδα και τους Έλληνες ποιητές, παραβίασε τη σειρά.
Έτσι, άκουσα ξαφνιασμένος να με καλεί πρώτο στη σκηνή: «Φαίδων Θεοφίλου- Ελλάς». Η ταραχή μου να βρεθώ από την απόλυτη χαλάρωση, στην μέγιστη εγρήγορση, δεν ήταν και μικρή. Κατάφερα όμως να βρεθώ στη σκηνή χωρίς να δείξω την ταραχή μου. Το κοινό χειροκροτούσε ενθουσιασμένο μέσω εμού, το κλίμα για την Ελλάδα που «μαγείρεψε» ο Πιοτρ και που το κοινό ρουφούσε, όπως η διψασμένη γη το νεράκι. Διάβασα σε απόλυτη σιγή το ποίημά μου, «Στη Σαπφώ». Ιδού λοιπόν το ποίημα:


ΣΤΗ ΣΑΠΦΩ

Άρωμα νεραντζιάς
πνέει στο στόμα σου.

Τραγουδάς,
και τρέχω
τους φλογισμένους τόνους να μαζέψω
τις λέξεις που ανακλούν το φως.

Στο μυρωμένο θάλαμο
γλιστρώ σαν κλέφτης
την ώρα που το σεληνόφως
τη κλίνη σου αγγίζει.

Με την ορμή της άνοιξης
ανθίζει ο έρωτας στο στήθος σου
κι η νύχτα να μας ενθαρρύνει.

Η ροδαυγή μας βρίσκει στο γιαλό.

Του πρωινού η αύρα
τα σώματά μας αντιγράφει.

Εγώ, την αφή δικαιώνω.
Με τα δάχτυλα μεταλαμβάνω το σώμα
που μέσα του κατοίκησεν η Ποίηση.

Ύστερα…έφυγες.
Έτσι ξαφνικά.

Πέρασαν μόλις
δυόμισι χιλιάδες χρόνια από τότε
και τ’ άρωμα της νεραντζιάς
στο θάλαμό σου να πλανιέται…

Μόλις ο πρόεδρος των Πολωνών ποιητών και συγγραφέων Nicosa Chadjinikolaou (ελληνικής καταγωγής) διάβασε το ποίημα και στα Πολωνικά, το κοινό σηκώθηκε όρθιο και χειροκροτούσε με ενθουσιασμό. Τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής στην πρώτη σειρά, κοιτάζονταν μεταξύ τους και χαμογελούσαν ικανοποιημένα για την αντίδραση του κοινού. Εγώ, σχεδόν αμήχανος, υποκλίθηκα και πήγα να κατέβω από τη σκηνή. Τα χειροκροτήματα δυνάμωσαν και με γύρισαν πίσω. Υποκλίθηκα ξανά, στάθηκα για λίγο και κίνησα πάλι να φύγω. Τα χειροκροτήματα πάλι δυνάμωσαν και μαζί με φωνές «μπράβο» -«μπράβο» με πισωγύρισαν στη σκηνή. Έβαλα το χέρι στην καρδιά, υποκλίθηκα πάλι και έκανα νόημα στον πρόεδρο να κατέβει πρώτος και ν’ ακολουθήσω. Με είχε κυριεύσει ένα αίσθημα φυγής. Πράγματι. Ο πρόεδρος κατέβηκε και τον ακολούθησα, κάτω από τα χειροκροτήματα που τώρα είχαν πάρει ένα ρυθμικό χαρακτήρα. Δεν ξαναγυρίσαμε όμως πια και με ανακούφιση βρέθηκα στις πρώτες σειρές των θεατών. Εκεί σηκώθηκε ένας τριανταπεντάρης άντρας (φιλόλογος όπως έμαθα αργότερα) με αγκάλιασε, με φίλησε τρεις φορές, όπως συνηθίζουν εκεί, και μου έβαλε στο χέρι ένα…νεράντζι!!!! Το κοίταζα με έκπληξη και με συγκίνηση άφατη. Τον ρώτησα πως το ήξερε ότι θα συνέδεα το άρωμα της νεραντζιάς με την παρουσία της Σαπφούς στο ποίημα; Αφού με κοίταξε απολαμβάνοντας την έκπληξή μου, μου, είπε ότι από το σύνολο των ποιημάτων των συνέδρων-ποιητών, η οργανωτική επιτροπή διάλεξε 10 ποιήματα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της πόλης του Πόζναν. Μεταξύ αυτών ήταν και το ποίημα «ΣΤΗ ΣΑΠΦΩ». Δάγκωσα το νεράντζι κι ένιωσα, άρωμα νεραντζιάς να πνέει στο στόμα μου. Ταυτόχρονα, είχα την αίσθηση πως έκανα και μια βαθιά χαρακιά στη μνήμη, που δεν θα έσβηνε ποτέ… - Από αριστερά: Ο Πρόεδρος των Πολωνών συγγραφέων Nikosa Chadjinikolaou διαβάζει το ποίημα στα Πολωνικά. Στο μέσον ένας δημοσιογράφος της πολωνικής ραδιοφωνίας, μεταδίδει την εκδήλωση. Δεξιά Ο Φ. Θεοφίλου


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/22/%ce%a4%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d Thu, 22 Apr 2010 12:20:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/22/%ce%a4%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Εδώ θα αναρτώ πότε-πότε ποιήματα φίλων που θα επιλέγω προσωπικά. Έτσι ώστε να παρουσιάζω τις πιο καλές στιγμές από το έργο τους, αλλά και να συστεγαζόμαστε σε μια καλή παρέα που δεν τελειώνει. Οι πολύ γνωστοί και υπερβολικά προβεβλημένοι ποιητές, είναι, υποθέτω, παρόντες σε κάθε σπίτι και σε κάθε πολιτιστικό κέντρο των Δήμων που προγραμματίζει εκδηλώσεις με βαρύνουσα κουλτούρα. Εγώ θα σας γνωρίζω τους φίλους μου ποιητές που είτε μοιραστήκαμε ένα μέρος της ζωής μας είτε τους θεωρώ φίλους μου επειδή η ποίησή τους μας φέρνει κοντά. Φυσικά θα είμαι κι εγώ παρών με δικά μου ποιήματα στην παρέα και όσοι πιστοί προσέλθετε.

Φαίδων Θεοφίλου


Θανάση Βενέτη

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Καθημερινά ανακαλύπτω ρωγμές
στο σώμα μου
Ο πατέρας που επέστρεψε
χωρίς ποτέ να εμφανιστεί.
Η μάνα που χάθηκε
χωρίς ποτέ να λείψει.
Η αδερφή που καπνός ήταν
και καπνός παρέμεινε.

Πέφτουν σοβάδες στα όνειρα
και υγρασία στα θεμέλια.

Το χάος στους αρμούς μου αυξάνεται
καθώς οι θάλασσες που πέρασα ξεράθηκαν
καθώς τα σύννεφα που ήπια
ξαναφάνηκαν.

Μένει η αγάπη:
χαμογελά- κι εκεί αρχίζει ο κόσμος
εκεί και τελειώνει.

Ένας κόσμος μικρός - σαν το σώμα μου.
Αόρατος - σαν τα δάκρυά μου.



-





- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΤΑΚΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 67 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/19/%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%9c%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3__%ce%91%ce%a0%ce%9f_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%a4%ce%91%ce%9a%ce%a4%ce%9f%ce%a1%ce%99%ce%91__%ce%a4%ce%9f%ce%a5_67 Tue, 20 Apr 2010 02:46:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/19/%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%9c%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3__%ce%91%ce%a0%ce%9f_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%a4%ce%91%ce%9a%ce%a4%ce%9f%ce%a1%ce%99%ce%91__%ce%a4%ce%9f%ce%a5_67 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Από τον Σπύρο Δαρσινό

Ήταν η δεύτερη μέρα της δικτατορίας θυμάμαι
όταν ήρθε με το Τζιπ στο χωριό μας εκείνος ο
λοχαγός του Α2 μαζί με τον υπομοίραρχο της χωροφυλακής
Νεμέας για να μας μιλήσει για την «επανάσταση».

Ο δύο ημερών δικτατορικός πρόεδρος του χωριού είχε στείλει
από νωρίς τα οπλισμένα Τ.Ε.Α. από πόρτα σε πόρτα για να
μας διατάξουν να μαζευτούμε όλοι οι άνδρες το βράδυ στις 8 στο καφενείο του "κοντού" που θα μας μιλήσει ο λοχαγός.

Τα ΤΕΑ απαρτίζονταν από συγχωριανούς που πριν δυό μέρες
σπάζαμε μαζί το καρβέλι στο γόνατο για να φάμε κολατσιό
στη γράνα και γυρίζαμε από στόμα σε στόμα την ίδια δραμιζάνα κρασί και σήμερα
μας σημάδευαν με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Μέχρι νάρθει ο λαχαγός τον περιμέναμε στριμωγμένοι και
σιωπηλοί στο στενόχωρο καφενείο του "κοντού"
Όταν μπήκε μέσα η πρώτη του κουβέντα ήταν να μην
τον διακόψει κανείς όση ώρα θα μιλάει.

Κάπου εκεί στη μέση της ....ομιλίας του, έσουρα σιγά- σιγά
στην πίσω πόρτα του καφενείου και βγήκα στην πίσω αυλή.
Ο σπαρμένος καμπάκος στα πόδια μου ήταν σκοτεινός
τ' άγουρα στάχια του περίμεναν την ΑΥΓΗ
για να σηκώσουν κεφάλι.

Άνοιξα το πορτί της αυλής και βγήκα σ' ένα μικρό πλάτωμα
που ήταν σαν εξώστης του καμπάκου.
Ακούμπησα την πλάτη μου στον τοίχο
και είπα με βουρκωμένο πείσμα:
Εδώ θα περιμένω, θα περιμένω εδώ, μέχρι να ‘ρθει η ΑΥΓΗ.


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ " Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ" http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/15/%ce%a0%ce%91%ce%a1%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%99%ce%91%ce%a3%ce%97_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%92%ce%99%ce%92%ce%9b%ce%99%ce%9f%ce%a5___%ce%9f_%ce%9a%ce%a9%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9c%ce%91%ce%a3%ce%9a%ce%91%ce%a3_ Thu, 15 Apr 2010 20:33:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/15/%ce%a0%ce%91%ce%a1%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%99%ce%91%ce%a3%ce%97_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%92%ce%99%ce%92%ce%9b%ce%99%ce%9f%ce%a5___%ce%9f_%ce%9a%ce%a9%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9c%ce%91%ce%a3%ce%9a%ce%91%ce%a3_ ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -.Οι εκδόσεις "ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ" έχουν την ευχαρίστηση να σας καλέσουν στην παρουσίαση του βιβλίου, τού σκηνοθέτη και συγγραφέα ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΕΛΗΟ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣπου θα γίνειτην Δευτέρα 19 Απριλίου 2010 και ώρα 1930στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών)Ακαδημίας 20.Για τον συγγραφέα και το βιβλίο του θα μιλήσειο ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥΑποσπάσματα θα διαβάσει ο ηθοποιός ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ.Σύντομες αναφορές θα κάνουν:Ο ηθοποιός ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΛΗΝΑΙΟΣκαι ο δικηγόρος ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣΤην εκδήλωση θα χαιρετίσειο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΣΑΚΙΡΕΛΛΗΣΠρόεδρος της Ομοσπονδίας Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Νίκος περέλης αφηγείται την περιπετειώδη πορεία ενός καλλιτέχνη, δεμένου στο ουτοπικό του όνειρο, μέσα στις σύγχρονες συμπληγάδες. Μια πορεία γεμάτη ανατροπές που ο ερωτικός της οίστρος την οδηγεί από τα καφτά κράσπεδα της δεκαετίας του 1940 στο σήμερα. Γνωστά πρόσωπα της πολιτικής, του θεάτρου, της δημοσιογραφίας, της κριτικής, του πλούτου, αποτυπώνουν την παρουσία τους στα δρώμενα και συγκροτούν ένα κολασμένο ιστό που διαμορφώνεται μέσα από την πειστική αναπαράσταση πολυποίκιλων δρώμενων. Με πρωταγωνιστή το θεατρικό παρασκήνιο και το αγωνιστικό του περιθώριο, η αφήγηση ιστορεί αυτό που δεν φαίνεται, αυτό που φθείρει, αυτό που εγκλωβίζει, αυτό που αποπροσανατολίζει. Με τη σαφήνεια των ντοκουμέντων και του άμεσου λόγου, τεκμηριώνονται αθέμιτες συγκρούσεις, παράλογες τακτικές και σκοτεινές διαβουλεύσεις, που σαν ιστός αράχνης προσπαθούν να εγκλωβίσουν την αλήθεια και τη συνέπεια. Ένας ιστός που στηρίζεται και διαμορφώνεται από υπουργούς, συγγραφείς, εφοπλιστές, τραπεζίτες, διευθυντές, δημοσιογραφους, συγκροτήματα, ηθοποιούς, σκηνοθέτες.

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΠΩΣ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΉ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/09/%ce%a0%ce%a9%ce%a3_%ce%9d%ce%91_%ce%91%ce%a3%ce%9a%ce%9f%ce%a5%ce%9d_%ce%9f%ce%99_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3_%ce%9f%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%9d%ce%9f%ce%9c%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%9e%ce%a9%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%99%ce%9a%ce%89_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%a5%ce%a0%ce%95%ce%a1_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%a7%ce%a9%ce%a1%ce%91%ce%a3 Fri, 09 Apr 2010 14:33:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/09/%ce%a0%ce%a9%ce%a3_%ce%9d%ce%91_%ce%91%ce%a3%ce%9a%ce%9f%ce%a5%ce%9d_%ce%9f%ce%99_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3_%ce%9f%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%9d%ce%9f%ce%9c%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%9e%ce%a9%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%99%ce%9a%ce%89_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%a5%ce%a0%ce%95%ce%a1_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%a7%ce%a9%ce%a1%ce%91%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Φαίδων Θεοφίλου

Οι Έλληνες πολίτες μπορούν καθημερινά, αν θέλουν, να ασκούν οικονομική πολιτική
αλλά και εξωτερική πολιτική υπέρ της χώρας μας μέσα στην καθημερινότητά τους. Μην απορείτε. Είναι απλό όσο και αυτονόητο:

Αν λοιπόν όλοι εμείς που έτσι κι αλλιώς κάνουμε τα ψώνια μας καθημερινά, επιλέξουμε τα καλά ελληνικά προϊόντα, θα συμβούν τα εξής σημαντικά:.
α. Θα επιβραβεύσουμε με την αγορά μας τον υπεύθυνο και ανταγωνιστικό Έλληνα παραγωγό αλλά και όλα τα συναφή επαγγέλματα που έχουν σχέση με την παραγωγή του συγκεκριμένου προϊόντος που αγοράζουμε.
και β. Θα τονώσουμε την ελληνική αγορά και θα βοηθήσουμε την οικονομία της χώρας μας.
.
Αλλά όχι μόνο οι πολίτες της Ελλάδας μα και οι Έλληνες της διασποράς μπορούν να αγοράζουν και να ζητούν ελληνικά προϊόντα σε όποιο μέρος της γης βρίσκονται, δημιουργώντας έντονη ζήτηση για τα ελληνικά προϊόντα, ενισχύοντας έτσι κι εκείνοι την οικονομία της Ελλάδας που βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή। Το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού (ΣΑΕ) θα μπορούσε να δραστηριοποιηθεί προς αυτή τη κατεύθυνση, ενημερώνοντας τους ομογενείς μας. Μικρά πράγματα που θα έχουν μεγάλα αποτελέσματα.
.
Τώρα, η εξωτερική πολιτική που μπορεί να ασκήσει καθημερινά ο Έλληνας, βασίζεται στο ίδιο σκεπτικό:
Όσα προϊόντα δεν παράγουμε και αναγκαστικά πρέπει να αγοράσουμε ξένα, τότε οι αγορές μας ας κατευθύνονται σε προϊόντα χωρών που διάκεινται φιλικά στη χώρα μας. Π.χ. Γαλλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, ιταλικά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, αναγνωρίζουμε έμπρακτα την φιλικότητα των χωρών αυτών, ενώ στις άλλες δείχνουμε πόσο μεγάλη είναι η πειθώ της αγοραστικής δύναμης….

Ήρθε λοιπόν η ώρα, οι λαλίστατοι Έλληνες να συνειδητοποιήσουμε την αξία της σιωπής αλλά κυρίως το πώς μετατρέπεται ο όποιος πατριωτισμός διαθέτουμε, σε απλή όσο και αποτελεσματική πράξη, μιας πολιτικής της καθημερινότητας που θα ωφελήσει όλους μας...
-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΓΟΗΤΕΊΑ ΤΟΥ ΑΝΩΦΕΛΟΥΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/06/%ce%97_%ce%93%ce%9f%ce%97%ce%a4%ce%95%ce%8a%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%91%ce%9d%ce%a9%ce%a6%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a5%ce%a3 Tue, 06 Apr 2010 19:53:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/04/06/%ce%97_%ce%93%ce%9f%ce%97%ce%a4%ce%95%ce%8a%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%91%ce%9d%ce%a9%ce%a6%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a5%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Ανάμεσα στα κείμενα που παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον, φιλοξενώ εδώ, όπως συχνά το συνηθίζω, το παρακάτω κείμενο που νομίζω ενδιαφέρει όσους απλά σκέπτονται.



Του Γιώργη Γιατρομανωλάκη
ομότιμου καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας και συγγραφέα


Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΩΦΕΛΟΥΣ
Οι απεριόριστες δυνατότητες της τηλεόρασης για ενημέρωση, ψυχαγωγία και εκπαίδευση, ο λαϊκός και απροσποίητος (όπως θα όφειλε να είναι) χαρακτήρας της και το αναλογικά χαμηλό κόστος λειτουργίας (σε σχέση με τις εκπαιδευτικές δαπάνες λ.χ.) είναι στοιχεία που κανονικά θα μπορούσαν να κάνουν την ΕΡΤ μια επιβλητική, τολμηρή και ευφάνταστη ακαδημία λόγου και θεάματος, ψυχαγωγίας και κριτικής, ενημέρωσης και στοχασμού, πολιτικής και φιλοσοφίας. Το ίδιο και η Παιδεία μας θα μπορούσε να είναι αγαθή και δημιουργική δύναμη στην υπηρεσία του έθνους, όπως άλλωστε και κάθε οργανισμός κοινής ωφέλειας.
Αντ’ αυτού η ΕΡΤ (και κατ’ αναλογία και κάθε δημόσιος οργανισμός) εκφράζει και μάλιστα έντονα το γνωστό νεοελληνικό σύνδρομο: ακριβοί στο ανωφελές και στο ανούσιο, φτηνοί στο ωφέλιμο και στο ουσιώδες। Το γεγονός λ.χ. ότι χρόνια τώρα η φιέστα του Γιουροβίζιον συνιστά το υπέρτατο όραμα της ΕΡΤ όχι μόνο δείχνει έλλειψη φαντασίας, προσβάλλει όλους εμάς τους θεατές, επειδή απλούστατα οι εκάστοτε υπεύθυνοι πιστεύουν ότι αυτού του είδους τα θεάματα είναι που μας ταιριάζουν.
.
Η ουσία της Δημοκρατίας είναι Παιδεία, η αρετή της μάθησης. Αν λοιπόν η ΕΡΤ,
ή το σχολείο γενικότερα, αντί να παιδαγωγεί, επιμένει στο στρεβλό και στο ανόητο, τότε ουσιαστικά καταλύεται η δημοκρατία, επειδή η δημοκρατία ευνοεί τον κριτικό και ατίθασο λόγο, την εικονοκλαστική ιδεολογία και την αειφόρο ανάπτυξη της κριτικής σκέψης।.Προφανώς υπάρχουν στην αντίπερα όχθη τα εκμαυλιστικά ποσοστά τηλεθέασης της ιδιωτικής τηλεόρασης। Αλλά γι αυτά υπάρχει η δημόσια τηλεόραση, όπως άλλωστε και η δημόσια Παιδεία: για ν;α δείχνουν πως το φτηνό όσο και να λάμπει παραμένει έωλο και ανωφελές।.Τις ημέρες αυτές, όλοι πιανόμαστε από τα μαλλιά μας στην προσπάθεια να μη βουλιάξουμε μέσα στα τοξικά απόβλητα της εθνικής μας οικονομίας। Ωστόσο όπως όλοι τελικά ομολογούν, αυτός ο επαπειλούμενος πνιγμός οφείλεται στην έλλειψη αξιοκρατίας και αξιοπιστίας, οφείλεται δηλαδή σε ένα σύστημα αντιπαιδαγωγικό και αντιπνευματικό। Το διαρκές έλλειμμα της Παιδείας και του πολιτισμού μας γενικότερα δεν φαίνεται να μας απασχολεί। Και όμως από κει ξεκινούν όλα। Από τα τοξικά απόβλητα μιας ανούσιας και ανωφελούς Παιδείας, μέρος της οποίας είναι και η ΕΡΤ.

- Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ...ΤΑΞΙΤΖΗΔΕΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/29/%ce%97_%ce%95%ce%9a%ce%9a%ce%9b%ce%97%ce%a3%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%9f%ce%99...%ce%a4%ce%91%ce%9e%ce%99%ce%a4%ce%96%ce%97%ce%94%ce%95%ce%a3 Mon, 29 Mar 2010 18:47:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/29/%ce%97_%ce%95%ce%9a%ce%9a%ce%9b%ce%97%ce%a3%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%9f%ce%99...%ce%a4%ce%91%ce%9e%ce%99%ce%a4%ce%96%ce%97%ce%94%ce%95%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Του Φαίδωνα Θεοφίλου



Στην παρατεταμένη περίοδο παθών που περνάει η χώρα,
κάποιες συντεχνίες για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι πως θα καταφέρουν να μη φορολογηθούν σύμφωνα με τα εισοδήματά τους .
Όχι να μην φορολογηθούν παραπάνω, αλλά λιγότερο για παραπανίσια εισοδήματα!!! Πρώτοι και καλύτεροι οι ταξιτζήδες. Από κοντά και η Εκκλησία, στην οποία το κράτος πληρώνει και τους μισθούς των κληρικών. Δηλαδή οι φορολογούμενοι πολίτες.

Η Εκκλησία με τα άγνωστα μέχρι τώρα εισοδήματα (τι καλή που είναι η θολούρα Άγιοί μου Δέσποτες..) από τα ενοίκια περιουσιακών της στοιχείων, κτιρίων, ξενοδοχείων, Λίμνης της Βουλιαγμένης, επιχειρήσεων, ομολόγων και λοιπών άλλων που ευτυχώς για την Ιερά; Σύνοδο, δεν έχουν ακόμα καταγραφεί για να γνωρίζει το κράτος και οι πολίτες το μέγεθος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο Αρχιεπίσκοπος αναφερόμενος στο θέμα, είπε ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι άνθραξ. Αλήθεια; Αφού είναι άνθραξ Μακαριώτατε, παραδώστε την στο κράτος να κλείσετε και τα στόματα… και να απαλλαγείτε από τον…άνθρακα….

Πρόσφατα η κυβέρνηση συμπεριέλαβε στο φορολογικό νομοσχέδιο διάταξη με την οποία φορολογούσε τα εισοδήματα της Εκκλησίας με 20%. Ξεσηκώθηκαν οι Μητροπολιτάδες σαν τους ταξιτζήδες να διαμαρτύρονται για την… άδικη φορολογία. Το σκεπτικό τους ήταν,
να φορολογηθούν αφού αφαιρεθούν τα έξοδα που έχει η Εκκλησία και σε ό,τι μείνει να φορολογηθεί. Που σημαίνει ότι δεν θα μείνει τίποτα, άρα φορολογία μηδέν. Πώς αυτό; Μα οι Άγιοί μας είναι σαΐνια στα οικονομικά. Θα μαγειρέψουν τα έξοδά τους, ώστε να μη μείνει τίποτα για φορολογία ή ελάχιστα.

Θα περιμέναμε αν όχι να δείξει γενναιοδωρία η Εκκλησία, τουλάχιστον να συναινέσει στην κυβερνητική απόφαση, δίνοντας έτσι το παράδειγμα σε όλους και σεβόμενη την απελπιστική κατάσταση των εργαζομένων και των ανέργων.
Φαίνεται όμως ότι οι Άγιοί μας νοιάζονται μόνο για τα Άγια Πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας που φέρνουν χρήμα στην Εκκλησία και όχι για τα Πάθη της χώρας για τα οποία πρέπει να πληρώσουν! Τους αφιερώνω την πράξη τού συνταξιούχου από την Πάτρα που κατέθεσε την σύνταξή του (701 ευρώ) στο υπουργείο οικονομικών για την βαρέως ασθενούσα ελληνική οικονομία!!

Κατά τα άλλα Άγιοί μου, στα λόγια που είναι τζάμπα, είστε πρώτοι! Ακόμα και οι πολιτικοί κρατάνε μια πισινή. Εσείς από εθνικιστική κορώνα, σε άσκηση εξωτερικής πολιτικής από άμβωνος το πάτε. Από κορώνες κατά των μεταναστών που θα μαγαρίσουν το έθνος, σε κορώνες πατριδολατρίας. Μην ορκίζεστε. Σας…πιστεύουμε.

Έτσι λοιπόν, η Ιερά Σύνοδος των Μητροπολιτάδων δια στόματος Αρχιεπισκόπου δήλωσε από τα κανάλια ότι θα πρέπει η φορολογία για την Εκκλησία να είναι δίκαιη!!! (Όπως την εννοούν βέβαια οι Άγιοί μας…)
Γιατί Μακαριώτατε ; Η φορολογία των Ελλήνων εργαζομένων είναι δίκαιη;;;
.
Δεν θα ευχηθώ τα συνηθισμένα Συνέλληνες για το Πάσχα.
Μόνο περισυλλογή και τη μνήμη μας σε διαρκή λειτουργία, για να δυναμώνει η οργή μας.
Θα τη χρειαστούμε…



-





- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/25/%ce%a4%ce%9f_%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91_%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%94%ce%99%ce%91%ce%a3%ce%a0%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%9d%ce%97%ce%9c%ce%95%ce%a1%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_25%ce%b7%cf%82_%ce%9c%ce%91%ce%a1%ce%a4%ce%99%ce%9f%ce%a5 Thu, 25 Mar 2010 12:40:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/25/%ce%a4%ce%9f_%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91_%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%94%ce%99%ce%91%ce%a3%ce%a0%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%9d%ce%97%ce%9c%ce%95%ce%a1%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_25%ce%b7%cf%82_%ce%9c%ce%91%ce%a1%ce%a4%ce%99%ce%9f%ce%a5 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Σήμερα έλαβα ένα γράμμα του φίλου Δημήτρη Κεφαλίδη από τη Γερμανία. Δραματικό στην ουσία του, χωρίς εθνικιστικές κορώνες, γεμάτο αυτογνωσία και καθαρή κρίση. Η αγωνία ενός Έλληνα που δεν ζει εδώ, που ποτέ δεν περίμενε και δεν περιμένει τίποτα από την Ελλάδα αλλά αγωνιά όπως θα αγωνιούσε για την ίδια του τη μάνα.
Τ’ ακούτε κοντινοί μας πρόγονοι; Γιατί οι τωρινοί δεν ακούνε πια.
Μας χαρίσατε μιαν Ελευθερία, που δεν μπορούμε να την διαχειριστούμε…

Φαίδων Θεοφίλου


Φίλε μου,


Πρέπει να σου εμπιστευτώ, ανεμοδέρνω -από βδομάδες τώρα- καταμεσής σ’ ένα φουρτουνιασμένο πέλαγος.Η κρίση μέσα μου, ξεκίνησε απ' την ώρα που κατάλαβα, πόσο Έλληνας έχω μείνει, ύστερα από 55 χρόνια ξενιτεμό. Πως «πέσαμε», σε πέσιμο πρωτάκουστο
και δε θέλουμε να το χωνέψουμε είναι για κλάματα. Μα το ότι εκείνοι που καρπωθήκαν δεκαετίες οφέλη, ωρύονται σήμερα για τα κεκτημένα, με φέρνει σε απόγνωση. Καθώς και η παράταξη με τις κλεφτοσυμμορίες που φωνασκούν με την ελπίδα να απωθήσουν τις δικές τους ευθύνες.
Απ΄την άλλη πλευρά όταν ακούω την αλληθωρίζουσα κα Μέρκελ και όλο το συνάφι των εμπορικών συμφερόντων να μαίνονται
στο... δίκιο τους σαν να μην αποκόμισαν κι απ'τη καταστροφή μας ακόμα πάμπολλα αργύρια, και να έχει η Γερμανία διαθέσει 175 δις ευρώ
για τη σωτηρία ιδιωτικών Τραπεζών και τώρα να της λείπουν τα 5 δις για τη στήριξη του κοινού νομίσματος,
πάω να κρεπάρω. Πως να νιώθεις ότι πατάς στέρεα στα πόδια σου; Το δίδαγμα όλης της ιστορίας είναι πως μείναμε ολομόναχοι.
Τιτάνιος αγώνας μπροστά μας. Με τεντωμένα νεύρα αναλογίζομαι, θ' αντέξει ο Γιώργος; Θα τον παρασταθούμε;

Καληνύχτα!
Δημήτρης Κεφαλίδης
Γερμανία


-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΣΤΙΧΟΙ ΜΕΣΙΣΤΙΟΙ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/17/%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%a7%ce%9f%ce%99_%ce%9c%ce%95%ce%a3%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9f%ce%99 Wed, 17 Mar 2010 22:23:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/17/%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%a7%ce%9f%ce%99_%ce%9c%ce%95%ce%a3%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9f%ce%99 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Φαίδωνα Θεοφίλου

Οι Θεοί έφυγαν
και μας άφησαν
μια μοναξιά να λάμπει.

Τα νησιά,
εικονίσματα της άνοιξης
με τα χρώματα να ριγούν
και τα αισθήματα ν’ ανθίζουν.

Το φως,
θα σβήσει σε λίγο
στην Ωραία Πύλη των οριζόντων.





- Ο πίνακας είναι του Αντώνη Ζένιου

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ Μ.Μ.Ε. ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΛΑΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/14/%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f__%ce%a3%ce%a4%ce%91_%ce%93%ce%95%ce%a1%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%91_%ce%9c.%ce%9c.%ce%95._%ce%a3%ce%a4%ce%97_%ce%93%ce%95%ce%a1%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9a%ce%a5%ce%92%ce%95%ce%a1%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%97_%ce%a3%ce%a4%ce%9f_%ce%99%ce%9d%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a4%ce%9f_%ce%93%ce%9a%ce%95%ce%a4%ce%95_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a3%ce%a4%ce%9f_%ce%93%ce%95%ce%a1%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%9f_%ce%9b%ce%91%ce%9f Mon, 15 Mar 2010 00:13:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/14/%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f__%ce%a3%ce%a4%ce%91_%ce%93%ce%95%ce%a1%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%91_%ce%9c.%ce%9c.%ce%95._%ce%a3%ce%a4%ce%97_%ce%93%ce%95%ce%a1%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9a%ce%a5%ce%92%ce%95%ce%a1%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%97_%ce%a3%ce%a4%ce%9f_%ce%99%ce%9d%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a4%ce%9f_%ce%93%ce%9a%ce%95%ce%a4%ce%95_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a3%ce%a4%ce%9f_%ce%93%ce%95%ce%a1%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%9f_%ce%9b%ce%91%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Μη ανησυχείτε. Δεν πρόκειται να ανταποδώσω ούτε τις ύβρεις ούτε τις χυδαιότητες ούτε τις προσβολές και τις υποδείξεις των γερμανικών Μ.Μ.Ε. που τα «ξέρουν όλα»
και που απηύθυναν σε ένα κλίμα υστερίας στους Έλληνες. Έχω αρκετή φαντασία για να μη χρειαστεί να ανακυκλώσω τα ίδια. Βέβαια πρέπει εδώ να τονίσω ότι κάθε σκληρή αλλά τεκμηριωμένη κριτική από οιονδήποτε είναι απαραίτητη και μάλιστα θα μπορούσε να βοηθήσει κιόλας. Αλλά η ευκολία των ύβρεων, των προσβολών και των χυδαιοτήτων, απλά «καθορίζουν» εκείνους που τις εκστομίζουν. Προσωπικά, δεν είμαι υπερήφανος, ούτε για τη χώρα μου ούτε για τους πολιτικούς μας, ούτε για τους συμπολίτες μου, ούτε για τον εαυτό μου τον ίδιο στην παρούσα φάση, αφού είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την κατάσταση που περιήλθε η Ελλάδα. Είμαι όμως τουλάχιστον ευτυχής, που δεν είμαι Γερμανός.
Δεν θα πω τη γνώμη μου εγώ για τους Γερμανούς. Θα αφήσω τον μεγάλο τους ποιητή Friedrich Hoelderlin (Φρήντριχ Χέλντερλιν) να μιλήσει γι αυτούς, παραθέτοντας μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο του «ΥΠΕΡΙΩΝ» Είναι λοιπόν ιδιαίτερα ενδιαφέρον να διαβάσουμε τι λέει ένα μεγάλος Γερμανός ποιητής για τους Γερμανούς συμπατριώτες του. Ιδού:

FRIEDRICH HOELDERLIN "ΥΠΕΡΙΩΝ"

…Αλλά οι Γερμανοί όλοι κολλάνε στο αναγκαίο, και γι αυτό υπάρχει ανάμεσά τους τόσο πολύ το κακότεχνο και τόσο λίγο το ελεύθερο, το γνήσια ευχάριστο. Αυτό όμως μοιραία θα υποφερόταν, αν δεν ήταν αυτοί οι άνθρωποι (οι Γερμανοί) αναίσθητοι για κάθε ομορφιά ζωής, αν δεν βάραινε τέτοιο λαό παντού, η κατάρα του θεομίσητου αφύσικου.
….Οι αρετές των Γερμανών δεν είναι παρά λαμπερό κακό. Δεν είναι παρά καταναγκαστικά έργα δειλού φόβου, δουλικού μόχθου, αποσπασμένα από μια ρημαγμένη καρδιά, και αφήνουν απαρηγόρητη κάθε αγνή ψυχή, που της αρέσει να τρέφεται με την ομορφιά, και που, χαϊδεμένη από την ιερή αρμονία των ευγενικότερων κράσεων, δεν αντέχει την κραυγαλέα κακοφωνία στη νεκρή τάξη αυτών των ανθρώπων.

…(Απευθυνόμενος στους Γερμανούς): Άχ! Ξέρετε να σκοτώνετε, μα όχι να ζωοδοτείτε, εκτός αν το κάνει η αγάπη, που δεν έρχεται από σας,
που δεν την έχετε εφεύρει εσείς. Εσείς φροντίζετε και μελετάτε πώς να αποδράσετε μπροστά στη Μοίρα και δεν καταλαβαίνετε ότι τα παιδαριώδη τεχνάσματα δεν σας βοηθούν σε τίποτα. Ωστόσο, αθώο πορεύεται πάνω το αστέρι. Εσείς ατιμάζετε, σπαράζετε τη μακρόθυμη Φύση που σας ανέχεται, αλλά αυτή πάντα ζει σε ατέλειωτη νιότη και δεν μπορείτε να διώξετε το φθινόπωρό της και την άνοιξή της, τον αιθέρα της, αυτόν δεν μπορείτε να τον χαλάσετε.
Ω, δεν μπορεί παρά να είναι θεϊκή η φύση αφού εσείς ξέρετε να την καταστρέφετε, και όμως αυτή δεν γερνάει, και παρά την ύπαρξή σας μένει όμορφη η ομορφιά!

…Γεμάτοι με αγάπη και πνεύμα μεγαλώνουν οι μουσόληπτοι γιοι του γερμανικού λαού. Τους βλέπεις ύστερα από εφτά χρόνια και βαδίζουν σαν τις σκιές, σιωπηλοί και κρύοι, και είναι σαν το χώμα που ο εχθρός το έσπειρε μ’ αλάτι για να μη φυτρώνει ούτε χορτάρι. Και όταν μιλάνε, αλίμονο, σ’ εκείνον που τους κατανοεί, που στην ορμητική τιτανομαχία τους και στις πρωτεϊκές τους τέχνες μόνο την πάλη της απελπισίας βλέπει, την πάλη του ταραγμένου όμορφου πνεύματός τους με τους βάρβαρους με τους οποίους έχει να κάνει.
Όλα είναι ατελή στον κόσμο, είναι το βιολί των Γερμανών. Αν έλεγε κανείς σ’ αυτούς τους θεομίσητους πως είναι όλα τους ατελή, επειδή δεν αφήνουν τίποτα ασύλητο, τίποτα αγνό, και τίποτα το ιερό άθικτο με τα άξεστά τους χέρια, αν τους έλεγε πως δεν ευδοκιμεί τίποτα κοντά τους, επειδή δεν σέβονται τη ρίζα κάθε ευδοκίμησης, τη Θεία Φύση, πως η ζωή κοντά τους είναι σαχλή, φορτωμένη με έγνοιες και παραγεμισμένη με ψυχρό βουβό διχασμό, επειδή περιφρονούν το Πνεύμα, που στην ανθρώπινη πράξη φέρνει δύναμη και ευγένεια, στον πόνο χάρη και αγάπη και την αδελφοσύνη στις πόλεις και στα σπίτια. Γι αυτό φοβούνται και το θάνατο τόσο πολύ και υποφέρουν για χάρη της χαμοζωής τους κάθε αίσχος, και δεν γνωρίζουν τίποτα ανώτερο από την ψευτοδουλειά που έχουν σκαρώσει….

Μετάφραση στα ελληνικά: Ο Αυστριακός φιλόσοφος και θεολόγος Λόρεντς Γκέμερέυ

Υ.Γ. Κάποιοι από σας ίσως αναρωτηθούν γιατί αφιερώνω την ανάρτηση και στο GOETHE INSTITUT. Μα για να διδάξουν το κείμενο του Χέλντερλιν στους Έλληνες σπουδαστές που μαθαίνουν γερμανικά. Για να εξιλεωθούν όχι απέναντι στους Έλληνες, αλλά απέναντι στον εαυτό τους για τη χυδαία εικόνα τους που εμφάνισαν στον κόσμο.
Όσο για τον Παρθενώνα, πρακτικά δεν είναι δυνατόν να πουληθεί, αφού είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ κληρονομιά άρα και των Γερμανών, και σαν τέτοια θα έπρεπε να τη σέβονται.
Για τα νησιά μας, δεν τα πουλήσαμε τότε που η Βέρμαχτ έκαιγε τα χωριά μας και εκτελούσε ομαδικά τους πληθυσμούς των χωριών και των πόλεών μας, τότε που οι Έλληνες πέθαιναν από τη πείνα, επειδή η Βέρμαχτ είχε αρπάξει όλο τον πλούτο της χώρας για να συντηρήσει το στρατό της, τώρα θα τα πουλήσουμε; Να είστε καλά και να προοδεύετε αγαπητοί Γερμανοί. Το είδος της προόδου που σας εύχομαι, εσείς θα το διαλέξετε…

- Τα έργα ζωγραφικής είναι του Αριστομένη Τσολάκη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/06/%ce%a1%ce%a9%ce%9c%ce%91%ce%99%ce%9f%ce%99__%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3:_%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%89_%ce%a3%ce%a5%ce%9c%ce%a0%ce%9f%ce%a1%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%93%ce%a9%ce%9d%ce%99%ce%a3%ce%9c%ce%9f%ce%a3 Sat, 06 Mar 2010 17:55:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/03/06/%ce%a1%ce%a9%ce%9c%ce%91%ce%99%ce%9f%ce%99__%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3:_%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%89_%ce%a3%ce%a5%ce%9c%ce%a0%ce%9f%ce%a1%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%93%ce%a9%ce%9d%ce%99%ce%a3%ce%9c%ce%9f%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Για μερικές μέρες, "Ο Θεός στο καφενείο" το ιστολόγιό μας, γινεται λαϊκό πανεπιστήμιο. Ο αγαπημένος φίλος, ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ και συγγραφέας Νίκος Πετρόχειλος, έγραψε για μας (ανταποκρινόμενος σε παράκλησή μου) ένα πολύ ενδιαφέρον και ελκυστικό θέμα. Ο καθένας λοιπόν από σας, ή όποιος περαστικός από το καφενείο, αφού διαβάσει την ανάρτηση, μπορεί είτε να κάνει το σχόλιό του είτε να υποβάλλει τις απορίες ή τις ερωτήσεις του ή να ζητήσει να μάθει περισσότερα για το θέμα. Ο καθηγητής θα απαντήσει σε όλους. Όσοι φιλομαθείς και ανήσυχοι πνευματικά επωφεληθείτε. Φ.Θ.


.


****************************************************



Για τον επιστήθιο φίλο μου Φαίδωνα επιχείρησα το περίπου ανέφικτο : να συμπληρώσω σε ελάχιστες σελίδες πυκνογραμμένου κειμένου μια γενικότατη θεώρηση ενός θέματος, όπως είναι το περί Ρωμαίων και ελληνικής διανόησης, που υπό λιγότερο συμπιεσμένες συνθήκες θα καταλάμβανε τεράστιο αριθμό σελίδων. Αλλά και πάλι θα έλεγα ότι οι αναγνώστες, θαυμαστές και εγκάρδιοι φίλοι του Blog θα έχουν την ευκαιρία να πλησιάσουν έναν κόσμο που πολλά διδάχθηκε και πολλά μάς δίδαξε.

Ρωμαίοι και Έλληνες : πνευματική συμπόρευση
και ανταγωνισμός

του Νίκου Πετρόχειλου
Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης


Στις Τουσκουλανές διατριβές του (Ι. 4-5) ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων, ένας από τους επιφανέστερους Ρωμαίους ρήτορες, φιλοσόφους και πολιτικούς του πρώτου αιώνα π.Χ., αλλά και όλων των εποχών της λατινικής γραμματείας, προσπαθεί να ερμηνεύσει ένα γεγονός που δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι θα είχε προκαλέσει κατά καιρούς οδυνηρές σκέψεις και εύλογα ερωτηματικά στους συμπολίτες του : πώς συνέβαινε τομείς σημαντικότατοι στο χώρο του πνεύματος και της τέχνης, όπως ήταν η ζωγραφική, η μουσική και η γεωμετρία, να μην έχουν καλλιεργηθεί από τους συμπατριώτες του, έστω και σε κάποιο επίπεδο ακόμα και ελάχιστα συγκρίσιμο με εκείνο που οι ενασχολήσεις αυτές είχαν επιτύχει στον ελληνικό χώρο; Η ερμηνεία που ο επιφανής δημιουργός έχει να προβάλει είναι ότι «η δημόσια εκτίμηση εκτρέφει τις τέχνες, και είναι η φιλοδοξία εκείνη που προκαλεί έφεση για σπουδές, ενώ παραμελούνται πάντοτε όσες τέχνες αποδοκιμάζονται από το πλήθος».1 Είναι φανερό ότι με τα λόγια του αυτά προσπαθεί να αιτιολογήσει, και σε κάποια έκταση να ερμηνεύσει, την όψιμη εμφάνιση όχι μόνο των παραπάνω τεχνών, αλλά ακόμα και αυτής της ποίησης και, πολύ περισσότερο, της φιλοσοφίας στη Ρώμη. Αντίθετα, για τις πνευματικές εκείνες δραστηριότητες που χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα ως μέσο εκφραστικό ή ως υλικό για καλλιτεχνικούς χειρισμούς, τα ηγετικά στελέχη της Ρώμης είναι απολύτως διαπιστωμένο από την έρευνα των πηγών ότι, κατά τα τέλη των δημοκρατικών χρόνων, δηλαδή γύρω στο δεύτερο μισό του πρώτου αιώνα π.Χ., όχι μόνο έβλεπαν με θαυμασμό και ενθουσιασμό τα ελληνικά επιτεύγματα στους συγκεκριμένους χώρους, αλλά αισθάνονταν επιπλέον την ανάγκη να υψώσουν και το δικό τους ατομικό και εθνικό ανάστημα..
Η παρόρμηση για τη δημιουργία μιας εθνικής λογοτεχνίας με κατάλληλη διασκευή και μίμηση των ελληνικών προτύπων είναι πιθανόν να έχει την αρχή της σε πρακτικές ανάγκες περισσότερο, εκπαιδευτικής ή θρησκευτικής υφής, και λιγότερο σε κίνητρα γοήτρου. Το πεδίο της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής, που όλο και διευρυνόταν μετά το τέλος του Α΄ Καρχηδονικού πολέμου ( 241 π.Χ.), είναι επόμενο ότι προώθησε καινούριες τάσεις και ενδιαφέροντα, καθώς το φάσμα των ρωμαϊκών διπλωματικών και εμπορικών συναλλαγών, το οποίο όλο και διευρυνόταν, απαιτούσε υψηλότερο επίπεδο πνευματικού μόχθου και επιτεύξεων. Η ανάγκη για ανύψωση του εθνικού γοήτρου είναι κατανοητή ως συνέπεια του όλο και σημαντικότερου ρόλου που η Ρώμη ένιωθε ότι καλείται να αναλάβει στον ελληνόφωνο κόσμο..
Το παραπάνω κίνητρο, όσο και σημαντικό αν είναι για τη ρωμαϊκή δημιουργία με αφετηρία τα αιώνια ελληνικά πρότυπα, δεν είναι ασφαλώς και το μόνο. Ο τρόπος -όχι πάντοτε καλοπροαίρετος- που οι Έλληνες αντιμετώπιζαν τους πνευματικά υποδεέστερους Ρωμαίους θα πρέπει να είχε την επίδρασή του στις προθέσεις, τις επιδιώξεις και τα κίνητρά τους. Υπάρχει ένα περίφημο χωρίο στα λατινικά κείμενα, το οποίο είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό. Το παραδίδει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (Ν.Η., ΧΧΙΧ.14) : Ο Τιμητής (Censor) Μάρκος Πόρκιος Κάτων, πολιτικός γνωστότατος για τις συντηρητικές του αρχές, απευθύνεται στο γιο του Μάρκο, σε κάποια από τις επιστολές του. Αφού τον προειδοποιεί για τις καταστρεπτικές επιπτώσεις της ελληνικής λογοτεχνίας, αναφέρεται σε μια δήθεν συνωμοσία των Ελλήνων γιατρών να εξοντώσουν όλους τους βαρβάρους, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των Ρωμαίων, τους οποίους περιφρονητικά αποκαλούν Οπικούς, αποδίδοντάς τους την ονομασία ενός καθυστερημένου λαού της Ιταλίας. Και ο Κάτων καταλήγει στην επιστολή του : «σου απαγόρευσα να κάνεις παρέα με τους ΄Ελληνες γιατρούς». .
Οι Ρωμαίοι ήξεραν πολύ καλά ότι με τον ελληνικό όρο «βάρβαρος» εννοείται όχι μόνο ο μη ΄Ελληνας, αλλά και ο απολίτιστος, έννοια που και οι ίδιοι χρησιμοποιούσαν συχνότατα στα λατινικά κείμενα (πρβλ. Κικ., Rep.,I. 58)· και είναι βέβαιο ότι αντιδρούσαν όχι μόνο σ’ αυτή καθ’ εαυτή την έννοια της πολιτιστικής κατωτερότητας, με την οποίαν ήταν φορτισμένη η λέξη «βάρβαρος», αλλά και –πολύ περισσότερο- στο γεγονός ότι και αυτοί οι ίδιοι κατατάσσονταν από τους ΄Ελληνες στην ίδια πολιτιστική κατηγορία με άλλους λαούς που και οι ίδιοι οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν «βαρβάρους»..
Είναι πολύ πιθανό ότι η αναζήτηση του εθνικού γοήτρου και η αίσθηση της πολιτιστικής κατωτερότητας, η οποία γινόταν ακόμα πιο συνειδητή από τη στάση που και οι ίδιοι οι ΄Ελληνες κρατούσαν απέναντί τους, εισήγαγε ένα στοιχείο άμιλλας και αντιζηλίας στο θαυμασμό των Ρωμαίων συγγραφέων για τα ελληνικά τους πρότυπα και στην, κατά κάποιο τρόπο, άνευ όρων υποταγή τους στην πολιτιστική ακτινοβολία εκείνων. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει εχθρική διάθεση, και πολύ περισσότερο μίσος, προς τους ΄Ελληνες προδρόμους. Θα μπορούσε να σημαίνει αγάπη και πόθο για μίμηση. ΄Οταν ο ποιητής Λουκρήτιος στους περίφημους εκείνους στίχους του τρίτου βιβλίου τού εξαίρετου ποιήματος του De rerum natura απευθύνεται στον Επίκουρο, στα χνάρια του οποίου με σεβασμό και αγάπη βαδίζει, η φράση του «όχι τόσο από επιθυμία να σε ανταγωνιστώ, όσο από αγάπη, / γιατί λαχταρώ να σε μιμηθώ» είναι απόλυτα ενδεικτική (Λουκρ., ΙΙΙ. 5-6)..
Είναι γεγονός ότι με το τέλος της δημοκρατικής περιόδου (περί το 31 π.Χ.) η πρόθεση να δημιουργηθεί μια εφάμιλλη λογοτεχνία στη λατινική γλώσσα είχε εδραιωθεί, μια και η Ελλάδα παρείχε όχι μόνο το υλικό για μίμηση αλλά και τα πρότυπα, προς τα οποία οι Ρωμαίοι μπορούσαν να αναμετρηθούν· αφετέρου, αυτοί οι ίδιοι οι Ρωμαίοι αισθάνονταν ότι ήταν πια σε θέση να αναλάβουν τα ηνία μιας πνευματικής καθοδήγησης του κόσμου, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν καθαρά ελληνοκεντρικός. ΄Αρχισαν λοιπόν να προσπαθούν να ανεβάσουν το επίπεδο της πνευματικής τους παραγωγής, να εξισωθούν, ει δυνατόν, σε τούτο ή εκείνο το λογοτεχνικό είδος και να δικαιολογήσουν, όπως είδαμε ήδη, την όποια έλλειψη ή καθυστέρηση. .
΄Ετσι, ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων, ως έξοχος ρήτορας, αποκαλείται –τι φυσικότερο;- «Ρωμαίος Δημοσθένης» ( Πλουτ., Μάρκ. Κάτ., 4 / Αππ., Ιβ., 39), πράγμα που σημαίνει ότι ήταν ο μεγαλύτερος Ρωμαίος ρήτορας της γενιάς του. Ο Ρωμαίος ποιητής ΄Εννιος, ο οποίος θεωρείται ο ουσιαστικός δημιουργός της ρωμαϊκής ποίησης και, μέχρι την έκδοση της Αινειάδας, ο πιο αξιόλογος επικός ποιητής της Ρώμης, αντιστοιχεί ασφαλώς προς τον ΄Ομηρο (βλ. Κικ., Orat., 109 / Oρατ., Ep. II.1.50· πρβλ. αυτ., 28-30), χωρίς βέβαια και εδώ να γίνεται κάποια σοβαρή φιλολογική κριτική, αλλά με αφετηρία πάντοτε το γεγονός ότι η ελληνική λογοτεχνία είχε προηγηθεί χρονικά, είχε δώσει έξοχα αντιπροσωπευτικά δημιουργήματα σε κάθε σχεδόν είδος του γραπτού λόγου και, κατά συνέπεια, αναγνωριζόταν ως το πρότυπο για τη ρωμαϊκή συγγραφική παραγωγή. .
Είναι όμως γεγονός ότι τα επιτεύγματα του Κικέρωνα και των λογοτεχνών της εποχής του Αυγούστου επέφεραν ορισμένες σημαντικές αλλαγές και κάποιες όψεις της σύγκρισης ανάμεσα στους Ρωμαίους και στους ΄Ελληνες συγγραφείς αρχίζουν τώρα να απηχούν μια συνειδητή αντιζηλία. Ο Κάτων και ο ΄Εννιος δεν είναι πια τα φυσικά αντίστοιχα του Δημοσθένη και του Ομήρου, γιατί ο Κικέρων και ο Βιργίλιος, ως κατά πολύ αξιολογότεροι, έρχονται να πάρουν τη θέση τους (Koϊντ., ΧΙΙ.11.26). Τώρα πια η ελληνική υπεροχή, ή τουλάχιστον το προβάδισμα, αναφέρεται βέβαια και πάλι συχνά, αλλά συνήθως συνοδεύεται από περισσότερο συγκεκριμένες επιφυλάξεις, εξηγήσεις ή δικαιολογίες. .
Αυτή τη γραμμή υιοθετεί κυρίως ο Κικέρων. Στα εισαγωγικά κεφάλαια των Tusculanae Disputationes εκθέτει, όπως είδαμε ήδη, τα επιχειρήματά του, όσον αφορά την άσκηση της φιλοσοφίας στο ρωμαϊκό περιβάλλον. Στον έργο αυτό παραδέχεται (Κικ., T.D., I.3.) ότι οι ΄Ελληνες υπήρξαν ανώτεροι από τους Ρωμαίους σε θέματα παιδείας, σπεύδει όμως να συμπληρώσει ότι η νίκη τους είχε μικρή αξία, μια και στα χρόνια εκείνα δεν υπήρχε αντίπαλος, για να τους ανταγωνισθεί. Η Ρώμη, αντίθετα, έκανε βήματα προς την ποίηση σε μια συγκριτικά όψιμη εποχή. Στη συνέχεια αποπειράται να ερμηνεύσει τη βραδύτητα των Ρωμαίων με την έλλειψη εκτίμησης προς τους ποιητές στην πρώιμη Ρώμη, ένα επιχείρημα που χρησιμοποιεί και για άλλα φιλολογικά είδη και μορφές τέχνης. .
Στον τομέα της φιλοσοφικής γραμματείας ο Κικέρων παραδέχεται πως οι Ρωμαίοι ξεκίνησαν αργά, και πως δικό του έργο είναι να ανυψώσει τη φιλοσοφία σε λογοτεχνικό επίπεδο στα λατινικά (Τ.D., Ι. 5-6). Προσπαθεί να δείξει ότι ο ρωμαϊκός χαρακτήρας ούτε ανίκανος είναι για φιλοσοφία ούτε την αποστρέφεται.
Aντίθετα, στην περίπτωση της ρητορικής δεν φαίνεται να επιχειρείται μια παρόμοια, χρονολογική αντιμετώπιση. Τα ρωμαϊκά επιτεύγματα στον τομέα αυτό θεωρούνται απολύτως ικανά να συγκριθούν με τα ελληνικά, πράγμα που δεν προβάλλει την ανάγκη ερμηνείας ή ελαχιστοποίησης των ρωμαϊκών ελλείψεων. Και εδώ, όπως είναι φυσικό, ο Κικέρων παραδέχεται το προβάδισμα της Ελλάδας, και ιδιαίτερα των Αθηνών, θα μπορούσαμε όμως να παρατηρήσουμε ότι, ενώ το κάνει αυτό, παρουσιάζει παράλληλα την επίδοση των Ρωμαίων στη ρητορεία, σαν να υπήρχε ήδη πριν αυτοί διδαχθούν τα ελληνικά διδάγματα και υποδείγματα, και σαν να μην υστερούσε σε τίποτα η εγγενής ικανότητά τους. Είναι φανερό ότι η σειρά σκέψης είναι και εδώ η ίδια : κλίση, ικανότητα και κάποια ουσιαστικά επιτεύγματα από τη ρωμαϊκή πλευρά προηγούνται της εισαγωγής της ελληνικής διδασκαλίας..
Αλλά και στον τομέα της ιστοριογραφίας ο Κικέρων αντιμετωπίζει τα πράγματα κατά ανάλογο τρόπο, καθώς φαίνεται να υποστηρίζει ότι τα έργα των Ρωμαίων ιστορικών θα ήταν δίκαιο να συγκρίνονται όχι με τους ώριμους άθλους του Ηροδότου και του Θουκυδίδη, αλλά με τα λιγότερο ώριμα έργα των προκατόχων τους (De orat., II.51). Η δημιουργία λοιπόν ρωμαϊκών αντιστοίχων προς τα ελληνικά πρότυπα είναι υπόθεση του μέλλοντος.
Ως μια άλλη σημαντική δικαιολογία για τη ρωμαϊκή καθυστέρηση στη λογοτεχνία ο Κικέρων θεωρεί την έλλειψη υποστήριξης προς τους συγγραφείς και ποιητές. Η σημασία που ο Κικέρων αποδίδει εδώ στην υπεράσπιση της ποίησης πάνω σε μια σχεδόν πρακτική βάση, ότι δηλαδή αποτελεί αναψυχή για τον άνθρωπο της δουλειάς, ότι τροφοδοτεί τις πηγές ενός ρήτορα και ότι αποτελεί κίνητρο για έντιμες φιλοδοξίες, δείχνει ότι μπορεί, σε ευρεία κλίμακα, να τη θεωρούσαν οι συμπατριώτες του ως απώλεια χρόνου και ως μια χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα επιδίωξη..
Θα πρέπει να δεχθούμε ότι, πριν από το τέλος της δημοκρατικής περιόδου (31 π.Χ.), ο συνδυασμός του πολιτικού φιλελληνισμού και του ρωμαϊκού πατριωτισμού είχε δημιουργήσει ένα αίσθημα αντιζηλίας προς την Ελλάδα στον τομέα της λογοτεχνίας. Το αίσθημα αυτό, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, μπορούσε να εκφραστεί μόνο με απόπειρες να ερμηνευθούν και να δικαιολογηθούν οι ρωμαϊκές ελλείψεις. Παρόλα αυτά, το έργο των λατίνων συγγραφέων της γενιάς του Κικέρωνα άρχισε να καλύπτει το χάσμα και την πορεία αυτή συνέχισαν οι συγγραφείς της εποχής του Αυγούστου. Μορφωμένοι Ρωμαίοι έφτασαν τελικά στο σημείο να αντιληφθούν ότι είχαν λογοτεχνία άξια για κριτική μελέτη πλάι στα ελληνικά πρότυπα. Η αίσθηση της άμιλλας αποκαλύπτεται με προβλέψεις, ακόμα και αιτήματα ισότητας με τους ΄Ελληνες, και ο αγώνας για την απόσπαση των πρωτείων από την Ελλάδα σε κάθε λογοτεχνικό είδος παρουσιάζεται τώρα ως εθνική επιταγή. .
Ο τρόπος που ο Κικέρων αντιμετώπιζε τα ελληνικά πνευματικά επιτεύγματα και την αποτυχία των συμπατριωτών του να φθάσουν στο ίδιο επίπεδο δίνει την εντύπωση ενός συμβιβασμού. Ως φιλέλληνας [πρβλ. τη μνημειώδη φράση του «Philellenes” et sumus et habemur = φιλέλληνες και είμαστε και θεωρούμαστε] και, ταυτόχρονα, ως πατριώτης Ρωμαίος φαίνεται να στέκεται στη μέση, ανάμεσα σ’ εκείνους που ήθελαν να απορρίψουν τον ελληνικό πολιτισμό ή να τον αποδεχθούν υπό όρους και σ’ εκείνους που θεωρούσαν ανέφικτη τη δημιουργία ενός ισάξιου λατινικού πολιτισμού. .
Είναι γεγονός ότι η αναμφισβήτητη επιτυχία του Βιργιλίου να συγγράψει ένα έπος του διαμετρήματος της Αινειάδας αποτέλεσε όχι μόνο προσωπικό αλλά και εθνικό θρίαμβο. Για τους Ρωμαίους συγγραφείς και ποιητές ο Βιργίλιος είναι ό,τι ο ΄Ομηρος για τους ΄Ελληνες. Ο θεωρητικός της ρητορικής Κοϊντιλιανός στο μνημειώδες έργο του Institutio Oratoria αρχίζει την επισκόπηση της ελληνικής και λατινικής ποίησης με τον ΄Ομηρο και τον Βιργίλιο αντίστοιχα (Ι.Ο., Χ.1.46, 85) και θεωρεί τον τελευταίο ως τον πλησιέστερο στον ΄Ομηρο από όλους τους ΄Ελληνες και τους Λατίνους επικούς ποιητές. Ωστόσο, η τιμή της δεύτερης ή ίσως και της τρίτης θέσης αναφέρεται καμιά φορά ως κίνητρο για προσπάθεια..΄Ετσι, ο Κικέρων παρατηρεί ότι “αυτός που επιδιώκει τα πρωτεία είναι τιμητικό να καταλαμβάνει και τη δεύτερη ή και την τρίτη θέση” (Or., 4). Η πιο σωβινιστική, ίσως, φράση του μεγάλου ρήτορα και φιλοσόφου βρίσκεται στην πραγματεία του Tusculanae Disputationes (II.5), όπου τίθεται το αίτημα όχι μόνο να επιτευχθεί πνευματική ισότητα ή ανεξαρτησία, αλλά και να αναλάβουν οι Ρωμαίοι το ρόλο μιας Ελλάδας που έχει πια αρχίσει να δύει..
Ο τρόπος λοιπόν που οι άνθρωποι του πνεύματος στη Ρώμη αντιμετώπισαν τους ΄Ελληνες προκατόχους τους, όπως φαίνεται ιδιαίτερα από τον Κικέρωνα αλλά και από άλλους συγγραφείς, είναι σύνθετος και αντανακλά τις τάσεις που χαρακτηρίζουν τις ελληνορωμαϊκές σχέσεις γενικότερα. Ο θαυμασμός και η αποδοχή του ελληνικού πνεύματος συνδυάζονται με κάποια εθνικιστική απροθυμία να παραδεχθούν την εσαεί ανωτερότητα των Ελλήνων. Κάποιο επίσης πνεύμα αντιζηλίας και συναγωνισμού εκφράζεται στις συνεχείς συγκρίσεις ανάμεσα στους Ρωμαίους και στους ΄Ελληνες συγγραφείς καθώς και μια τάση να νικήσουν τους ΄Ελληνες στα δικά τους εδάφη.
-




















-



















-















- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΑΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/26/%ce%97_%ce%91%ce%a6%ce%a9%ce%9d%ce%99%ce%91__%ce%a4%ce%a9%ce%9d___%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%a9%ce%9d__%ce%94%ce%97%ce%9c%ce%99%ce%9f%ce%a5%ce%a1%ce%93%ce%a9%ce%9d Fri, 26 Feb 2010 14:42:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/26/%ce%97_%ce%91%ce%a6%ce%a9%ce%9d%ce%99%ce%91__%ce%a4%ce%a9%ce%9d___%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%a9%ce%9d__%ce%94%ce%97%ce%9c%ce%99%ce%9f%ce%a5%ce%a1%ce%93%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Φαίδωνα Θεοφίλου

Πολλές φορές έχει τεθεί το θέμα της παρέμβασης των πνευματικών και καλλιτεχνικών δημιουργών, σε σοβαρά ζητήματα της πολιτικής και της κοινωνίας της χώρας. Και σωστά, αφού δεν είναι μόνο οι πολιτικοί, αρμόδιοι ούτε έχουν δεχθεί την «επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος» για να έχουν λόγο μόνον αυτοί για την πολιτική και την κοινωνία, για να μην πω ότι συχνά είναι και ακατάλληλοι να μιλούν για τα ζητήματα αυτά. Ούτε μόνον οι δημοσιογράφοι που υπηρετούν συγκεκριμένες πολιτικές παρατάξεις ή που στρογγυλεύουν ή διογκώνουν τα πράγματα που συμβαίνουν στην Ελλάδα ή που, συχνά, πληρώνονται περισσότερο για εκείνα «που δεν γράφουν» παρά για εκείνα που γράφουν. .Όλοι μπορούν και πρέπει να έχουν πολιτικό λόγο. Ασφαλώς και οι πνευματικοί και καλλιτεχνικοί δημιουργοί, που εμπνέονται από τη ζωή, την κοινωνία, τον άνθρωπο, τις αξίες του, τη φύση. Αυτοί μπορούν να παρέμβουν όπου και όταν χρειάζεται για να αρθρώσουν τον «άλλο» λόγο, πέρα από τον τυποποιημένο και γεμάτο κομματικές σκοπιμότητες που βαρεθήκαμε ν’ ακούμε και δεν εμπιστευόμαστε πια. Να αρθρώσουν τον άμεσο, ανθρώπινο και ευαίσθητο λόγο, που βρίσκει το συντομότερο δρόμο προς την καρδιά και το νου..
Εδώ πρέπει να εξηγήσω όμως κάτι για να ξεκαθαρίσει η πιθανή σύγχυση που δημιουργεί η αναγνωρισιμότητα και τα Μ.Μ.Ε. και που παγιώνουν μέσα μας ως αποδεκτά, πράγματα και πρακτικές ανθρώπων που είναι απαράδεκτες ή που τουλάχιστον δεν ανήκουν σ’ αυτό που εδώ θα περιγράψω ως παρέμβαση πνευματικών δημιουργών..
Δεν εννοώ λοιπόν τους πνευματικούς δημιουργούς που "αλληλοχρησιμοποιήθηκαν" με το κόμμα στο οποίο ανήκαν για να επωφεληθούν οι ίδιοι από το κόμμα και το κόμμα από αυτούς, ο καθένας για τους δικούς του λόγους..
Δεν εννοώ τους καλλιτεχνικούς δημιουργούς που ήταν ακατάλληλοι για το στρατό λόγω «ψυχωσικών συμπτωμάτων και ανωμαλιών» αλλά ήταν κατάλληλοι για υπουργικά πόστα, ώστε να προβάλλουν έτσι το έργο τους πιο αποτελεσματικά..
Δεν εννοώ τους καλλιτεχνικούς δημιουργούς που ενώ είχαν αναμφισβήτητους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, ενέδωσαν στην ματαιοδοξία τους και δέχτηκαν διακοσμητικά κυβερνητικά πόστα σε μια εξουσία που εκμεταλλεύθηκε την ματαιοδοξία τους..
Δεν εννοώ εκείνους που φλερτάρουν διαρκώς με κάθε μορφής εξουσία.
Δεν εννοώ εκείνους τους πνευματικούς δημιουργούς, που όταν ρωτήθηκαν γιατί δεν παίρνουν θέση στα προβλήματα της χώρας, απάντησαν ότι δεν συμμετέχουν γιατί πιστεύουν ότι πρέπει να επικεντρώσουν την ενέργειά τους στην τέχνη τους για να κτίσουν έτσι μια ισχυρή Ελλάδα μέσα από το έργο τους. Τότε τους πιστέψαμε και σεβαστήκαμε την άποψή τους έστω κι αν δεν συμφωνούσαμε. Γρήγορα όμως εξατμίστηκε ο σεβασμός μας όταν είδαμε την κομματική στήριξη που έδωσαν σε νεοϊδρυθέν κόμμα. Τη στήριξή τους που την πήρε ο αρχηγός του κόμματος και την έκανε σημαία για να εκλεγεί. Πού είναι το πρόβλημα; Μα νομίσαμε ότι η «Συνέπεια» ζωής σ’ αυτούς τους ανθρώπους ήταν αληθινή….
Δεν εννοώ τους πνευματικούς δημιουργούς που ζουν μέσα μέσα στην αυταρέσκειά τους και περιμένουν όλους μας να ασχοληθούμε μαζί τους…
Δεν εννοώ αυτούς που σιωπούν για να τα έχουν με όλους καλά και να «τσιμπήσουν» κάποια θεσούλα, κάποιο βραβείο, κάποια τιμητική συνταξούλα ή κάποιο ορισμό τους σε επιτροπή βραβείων.
Αυτές είναι πρακτικές εμποράκου και όχι πνευματικού ή καλλιτεχνικού δημιουργού απ’ τους οποίους αναμένει κανείς, άλλο αξιακό κώδικα..
Αραιά και που, ακούω σήμερα κάποιες «στρογγυλεμένες» δηλώσεις καλλιτεχνικών δημιουργών και κλείνω τ’ αυτιά, γιατί απουσιάζει η αλήθεια. Λυπάμαι, γιατί μεγαλώσαμε με τα έργα τους, τους αγαπήσαμε τους σεβαστήκαμε και μέχρι σήμερα έχουμε την ανάγκη να τους σεβαστούμε αλλά η πραγματικότητα δεν μας αφήνει….
Δεν είναι φυσικά στην πρόθεσή μου με όσα ανέφερα να υποβαθμίσω το έργο των σημαντικών μας δημιουργών, η αξία του οποίου έτσι κι αλλιώς είναι αδιαμφισβήτητη και με τη βούλα της διαχρονίας. Μίλησα μόνο για την ανθρώπινη διάσταση των πνευματικών και καλλιτεχνικών δημιουργών, που θα μπορούσε να έχει κάποια ποιοτική αντιστοιχία και συνέπεια με το έργο τους..
Ποιους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς δημιουργούς εννοώ τελικά, που θα μπορούσαν να παρέμβουν στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας;.
Αυτούς που καλλιεργούν την πολιτική σκέψη χωρίς να ανήκουν. .
Αυτούς που είναι αφοσιωμένοι στο έργο τους προικίζοντας τη χώρα και τον κόσμο με την τέχνη τους αλλά που ταυτόχρονα πιστεύουν ότι είναι χρέος τους να παρεμβαίνουν στα κοινά..
Αυτούς που θεωρούν ότι το να είσαι Πολίτης με συνείδηση του ρόλου σου, είναι μέγιστη ιδιότητα..
Αυτούς που δεν διστάζουν να πουν δημόσια τη γνώμη τους, όσο κι αν αυτή ενοχλεί γιατί η έγνοια τους αφορά στη χώρα και δεν περιμένουν ΤΙΠΟΤΑ από την εξουσία για τον εαυτό τους, παρά μόνο από το έργο τους..
Δεν είναι εξασφαλισμένο βέβαια ότι οι παρεμβάσεις τους θα είναι και σωστές. Άλλωστε όλοι κρινόμαστε. Είναι όμως σημαντικό να γίνουν ώστε να δημιουργήσουν ένα κλίμα ευρύτερης συμμετοχής των ανθρώπων της Τέχνης και των Γραμμάτων στην πολιτική και κοινωνική ζωή. Για να πλουτίσει από ένα Νέο Λόγο ο τόπος μας και να βοηθηθεί από ανθρώπους αυτόφωτους που δεν θα επιδιώκουν κάποιο αντάλλαγμα γι αυτό. Για να μη «χορεύουν» όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι στη ζωή μας… Γιατί σήμερα παρά ποτέ, έχει ανάγκη ο τόπος από έναν Έντιμο Λόγο. Γιατί ο τόπος σήμερα έχει ανάγκη παρά ποτέ, από "Σκοπό" και όχι από Σκοπιμότητα...
Αν δεν σας έπεισα, λυπάμαι.
Άλλωστε έχω μια αδυναμία που δύσκολα συγχωρείται σήμερα:
Δεν είμαι καπάτσος στην πιάτσα ούτε «Τακτοποιητής» ευαίσθητων υποθέσεων…

-






- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΕ ΛΕΝΕ ΣΤΡΑΤΟ, ΕΙΜΑΙ 70 ΧΡΟΝΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/21/%ce%9c%ce%95_%ce%9b%ce%95%ce%9d%ce%95_%ce%a3%ce%a4%ce%a1%ce%91%ce%a4%ce%9f,_%ce%95%ce%99%ce%9c%ce%91%ce%99_70_%ce%a7%ce%a1%ce%9f%ce%9d%ce%a9%ce%9d Mon, 22 Feb 2010 01:23:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/21/%ce%9c%ce%95_%ce%9b%ce%95%ce%9d%ce%95_%ce%a3%ce%a4%ce%a1%ce%91%ce%a4%ce%9f,_%ce%95%ce%99%ce%9c%ce%91%ce%99_70_%ce%a7%ce%a1%ce%9f%ce%9d%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Με λένε Στράτο, είμαι 70 χρονών , τα πρώτα τριάντα χρόνια τα έζησα στην χώρα που γεννήθηκα -και που την λένε Ελλάδα - και τα άλλα σαράντα σ’ ένα σπίτι στο Τενεσί που είναι στο τέλος απόκεντρου δρόμου. Πίσω από το σπίτι είναι μια λίμνη με αγριόπαπιες και γλάρους που απογειώνονται από τις όχθες της και χάνονται με σχεδιασμούς στους ορίζοντες .
.
Το σπίτι έχει τσιμεντένια θεμέλια, τοίχους και σκεπή ,όπως και οι φυλακές. Εμένα δεν μου αρέσουν τα τσιμεντένια θεμέλια, τα τείχη και οι σκεπές
Το πρώτο με καρφώνει και τ’ άλλα δύο και δεν μ’ αφήνουν να πετάξω με τους γλάρους .
.
Λένε ότι είμαι ιδιότροπος ,αλλά εγώ είμαι 70 χρονών, τα 30 στη χώρα που γεννήθηκα -και που την λένε Ελλάδα -και τα άλλα 40 σ’ ένα σπίτι στο τέλος του δρόμου …..
.
Το σπίτι, (όχι «μου» σκέτο σπίτι ,το «μου» είναι εταίρα) δεν έχει περίφραξη , δεν μου αρέσουν οι περιφράξεις, είναι φτιαγμένες με αγκαθωτά «μου»
.
Έχεις ιδιοτροπήσει μπαμπά, μου είπαν προχθές τα παιδιά μου, και μου το είπαν επειδή δεν έφαγα γάλο την ημέρα των «ευχαριστιών» Δεν ξέρω πως ευχαριστείς το θεό με το σφάξιμο του γάλου .
.
Λένε ότι είμαι ιδιότροπος , αλλά εγώ είμαι 70 χρονών ,τα 30 σε μιά χώρα που γεννήθηκα και που την λένε Ελλάδα και τα 40 σ’ ένα σπίτι στο τέλος ενός δρόμου που πνίγεται στη λίμνη
Δεν υπάρχουν άλλα σπίτια γύρω από το σπίτι . Δεν ήθελα να ήταν άλλα σπίτια, δεν θέλω να με βλέπουν όταν δραπετεύω στα φτερά των γλάρων.
.
Μπροστά, και ψηλά σε δύο λόφους, είναι μιά συνοικία με κλειστά παράθυρα για να μην μπαίνει η ομίχλη . Δεν μου αρέσει ομίχλη, είναι οι ανάσες ενός σύννεφου που πέθανε πριν γίνει βροχή.
Λένε πως είμαι ιδιότροπος , αλλά εγώ είμαι σαράντα χρόνια κλεισμένος ανάμεσα σε απρόσωπους λόφους , σε ομίχλες και λιμνασμένα δάση.
.
Το σπίτι , όπως είπα, δεν έχει περίφραξη , έχω φυτέψει στις τρεις πλευρές του 70 πεύκα (όχι σύνορα, πλευρές , τα σύνορα είναι χαρακιές σε ψυχές) Ναι 70, όσα και η ηλικία μου ,τα πρώτα 30 σε μία χώρα που την λένε Ελλάδα και τα 40 εδώ σε τούτο τον βάλτο
Τα τριάντα τα φύτεψα στην πρόσοψη του δρόμου -όσα και τα χρόνια που γεννήθηκα και έζησα σε μία χώρα που την λένε Ελλάδα , και τα 40 τα φύτεψα στη δεξιά και αριστερή πλευρά -όσα και τα χρόνια μου σε τούτα τα μέρη που τα δάση δεν έχουν ρίζες γιατί ποτέ δεν διψάνε.
.
Στην πίσω πλευρά του οικοπέδου δεν έχω φυτέψει πεύκα , θέλω να βλέπω τη λίμνη που ενώνεται με την άλλη ,και την άλλη και τα πελάγη…..
.
Με τα βήματα της σιωπής μου έχει φτιαχτεί ένα μονοπάτι στις πλευρές του οικοπέδου -εκτός από της πρόσοψης , εκεί δεν περπατάω , δεν θέλω να περπατάω.Δεν θέλω να κοιτάζω τα 30 πεύκα που φύτεψα για τα 30 χρόνια στη χώρα που γεννήθηκα και που την λένε Ελλάδα
Είσαι ιδιότροπος , εσύ τα φύτεψες, μου λέει η γυναίκα μου.
Δεν απαντάω….
.
Όταν κόβω το χορτάρι στα πόδια των 30 πεύκων δεν πλησιάζω κοντά τους Ματώνουν εύκολα ….
Μιά μέρα έσπασε ο δυνατός αέρας ένα κλαδί τους.
Το έθαψα στην άκρη της λίμνης που απογειώνονται οι γλάροι…..
Γιατί το έθαψες ; με ρώτησε η γυναίκα μου όταν μπήκα στο σπίτι
Δεν της απάντησα .
Είναι το σώμα σου , είναι η αρχή σου, μου είπε με σκυμμένο κεφάλι,
Δεν μίλησα ….
Τελευταία σε βλέπω να κρυφοκοιτάζεις τα 30 πεύκα από τις κουρτίνες του μπροστινού παραθύρου ,μου είπε χαμηλόφωνα
Πάλι δε μίλησα
Έφυγε από το δωμάτιο.
.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια γυναίκα μου, φοβάμαι όμως ότι μπορεί να είναι και έτσι Γιατί, είναι φορές που νιώθω ότι με πιάνει από το χέρι ένα παιδί και με πάει στο παράθυρο. Άκουγα την ανάσα του προχθές που έθαβα το κλαδί. Τι θέλει ; Δεν ξέρω τι θέλει και ….ούτε θέλω να μάθω. Θα το διώξω άμα ξανάρθει. Θα το διώξω . Εγώ έχω τους γλάρους που έχουν φτερά……
.
Λένε πως είμαι ιδιότροπος, αλλά εγώ είμαι 70 χρονών, τα 30 στη χώρα που γεννήθηκα και που την λένε Ελλάδα και τ’ άλλα 40 σ’ ένα σπίτι στο τέλος του δρόμου …Και …… δεν έχω φτερά.


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΑΓΡΙΑ ΒΛΑΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΡΑΣΟΥΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/16/%ce%97_%ce%91%ce%93%ce%a1%ce%99%ce%91_%ce%92%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a3%ce%97_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%98%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%9f%ce%a5%ce%a3 Tue, 16 Feb 2010 15:27:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/16/%ce%97_%ce%91%ce%93%ce%a1%ce%99%ce%91_%ce%92%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a3%ce%97_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%98%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%9f%ce%a5%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Φαίδωνα Θεοφίλου

Μέσα σ’ όλη αυτή την περιπέτεια που περνάει η χώρα μας, μου είναι αδύνατον να ξεχάσω αυτό που όλοι οι Έλληνες έχουν ήδη ξεχάσει: Τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος, δηλαδή το χρήμα όλων μας, το ναυάγιο της οικονομίας και τη διάλυση της κρατικής μηχανής που παρέδωσε η κυβέρνηση Καραμανλή. Αν αυτό το είχε κάνει μια κυβέρνηση της Ιαπωνίας, οι υπουργοί της θα είχαν κάνει χαρακίρι… .
Αντίθετα: Οι δικοί μας πρώην υπουργοί της Νεοδημοκρατικής κυβέρνησης μαζί με τον τωρινό τους αρχηγό, όχι μόνο κοιτάζουν αλλού σα να μην τους αφορά το θέμα, αλλά ξαφνικά, έχουν βρει και την συνταγή της οικονομίας !!!!! Και μας προτείνουν τι πρέπει να γίνει….Αναζητούν ευθύνες για διάφορες πολιτικές συμφωνίες των... κυβερνήσεων Σημίτη, για να στρέψουν αλλού την προσοχή της κοινής γνώμης. Αυτό τους νοιάζει μόνο. Όχι το έγκλημα που έκαναν σε βάρος της χώρας, αλλά να μη το χρεωθούν….Τι σημαίνει πολιτική ευθύνη στην Ελλάδα; Μα είναι απλό: Κάνεις όσο κακό θέλεις στη χώρα, δεν εκλέγεσαι κυβέρνηση, επανέρχεσαι όμως ως αντιπολίτευση και κάνεις τον τιμητή των πάντων!!!.
Πάντως το πρόβλημα της Ελλάδας αυτή τη στιγμή είναι και τεράστιο και ασφυκτικό. Πρέπει λοιπόν να λυθεί τώρα. Διαφορετικά δεν θέλω ούτε να σκέπτομαι τις συνέπειες. .
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα λοιπόν της αβεβαιότητας του μέλλοντος της χώρας και όλων μας, οι τζάμπα υπερπατριώτες που έχουν μεγάλο στόμα και άποψη για όλα, έχουν μπροστά τους «πεδίο δόξης λαμπρόν» για να αποδείξουν τον πατριωτισμό τους. Ή μήπως "η τσέπη" δεν συμπεριλαμβάνεται στον πατριωτισμό;.
Η Εκκλησία π.χ. αρνείται να φορολογηθεί , οι πλούσιοι επιχειρηματίες και οι τράπεζες σφυρίζουν αδιάφορα, οι βουλευτές και οι πολιτικοί πέφτουν στα μαλακά με μια ανώδυνη φορολόγηση του 5% , οι μεγαλοαγρότες θέλουν λεφτά τώρα, οι εφοριακοί και οι τελωνειακοί απεργούν για να μη συμμετάσχουν στη σωτηρία της χώρας , οι ταξιτζήδες θα απεργήσουν για να μην φορολογηθούν σύμφωνα με τα πραγματικά τους έσοδα. Έτσι γέμισε η Ελλάδα πατριώτες, που όλο και αμολούνε κάποια εθνικιστική κορώνα, εναντίον των «κακών Ευρωπαίων»….
Οι μόνοι που μένουν είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Είναι αυτοί που πρέπει να ξεσηκωθούν σε όλη την Ελλάδα και να κάνουν τη χώρα να τρέμει συθέμελα ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ να πληρώσουν ΟΛΟΙ ο καθένας με τις δυνατότητές του και πρώτοι οι έχοντες, οι τράπεζες, οι πολιτικοί και οι χαϊδεμένες τάξεις του δημοσίου και των ελεύθερων επαγγελματιών. Συμφωνείτε κ. Άνθιμε που πολιτικολογείτε ακατάπαυτα στην εκκλησία καταργώντας το χριστιανικό κήρυγμα; Ιδού η Ρόδος…
Συμφωνείτε Αρχιεπίσκοπε κ. Ιερώνυμε που σιωπάτε ως μη οφείλετε; Ξέρω. Η σιωπή είναι χρυσός. Δώστε όμως το χρυσό στην πατρίδα και κρατήστε τη σιωπή..
Οι «κακοί Ευρωπαίοι» μας έχουν ήδη δώσει από την εποχή που είμαστε μέλη τής Ε.Ε. 50 δις ευρώ, για τον εκσυγχρονισμό της χώρας, για έργα υποδομών που διαχειρίστηκαν οι κεντρικές κυβερνήσεις και οι δήμοι, για εκπαίδευση, για διάσωση και αναπαλαίωση μνημείων, για ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των γυναικών και των νέων κ.λ.π. Και, ΑΚΟΥΣΤΕ: Επί πλέον και μόνο για τη γεωργία 60 δις ευρώ. Δηλαδή 10% περισσότερα απ’ όσα έδωσαν για όλη τη χώρα!.
Οι «κακοί Ευρωπαίοι» λοιπόν, βλέποντας ότι τα χρήματά τους όχι μόνο δεν έπιασαν τόπο αλλά πιάσαμε και πάτο, μας ξεκαθάρισαν: «Τώρα θα κάνετε ότι σας λέμε εμείς» για να μη κινδυνεύσει το ευρώ και οι άλλες χώρες της Ε.Ε. (Προβλέπεται από τη συνθήκη της Ε.Ε. αυτή η διαδικασία) Οδηγήσαμε τη χώρα μας σε μια φάση όπου δεν μπορεί πια η ίδια να αποφασίζει για τις τύχες της αλλά άλλοι. Η εθνική μας κυριαρχία, μέχρι που να σταθούμε πάλι στα πόδια μας, πάει περίπατο αφού δεν μπορέσαμε να την διαχειριστούμε….
Έτσι λοιπόν το θράσος που ανθίζει άγρια στη χώρα μας δεν έχει πια κανένα αντίκρισμα είτε υπάρχει είτε όχι. Τώρα είμαστε μπροστά στον καθρέφτη και πρέπει να αλλάξουμε την εικόνα μας λύνοντας προβλήματα που οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν λύσει εδώ και δεκαετίες…

-
Οι πίνακες είναι της Frida Kahlo
- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/10/%ce%9f%ce%99_%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%91%ce%9d%ce%98%ce%a1%ce%a9%ce%a0%ce%a9%ce%9d Wed, 10 Feb 2010 22:05:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/10/%ce%9f%ce%99_%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%91%ce%9d%ce%98%ce%a1%ce%a9%ce%a0%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Ο Κώστας Ζωγραφόπουλος που μου γράφει αυτό το σημείωμα είναι Blogger, http://dragasia.blogspot.com διευθύνει μια υγιή και δημιουργική επιχείρηση, ενώ ταυτόχρονα είναι υπηρέτης και λάτρης του θεάτρου. Ο Λόγος που δημοσιεύω αυτό του το σημείωμα, (απάντηση σε δικό μου) είναι γιατί βρήκα ενδιαφέρουσες τις σκέψεις του και ήθελα να τις μοιραστούμε. Από την άλλη πλευρά με ενδιαφέρει να ακούγονται οι σκέψεις και οι απόψεις, άγνωστων σε μας ανθρώπων που διαθέτουν μια ανθρώπινη ποιότητα που δεν θορυβεί.




Αγαπητέ Φαίδωνα, Υπάρχουν πολλοί σκεπτόμενοι, που σεμνύνονται να κοινωνήσουν τις επιθυμίες και τις σκέψεις τους μέσα στην «φασαρία» της κακόηχης επικαιρότητας του πλήθους.Αυτό το πλήθος καταναλώνει την πλαστή έκσταση του, αλαλάζοντας κινούμενο σε ρυθμούς και σκέψεις που δημιουργούν οι «τσοπάνηδες» της ζωής του…Ζούμε αγαπητέ Φαίδωνα, στην εποχή μιας ιδιότυπης φυλακής … του «κάνω ότι θέλω»… Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουν αυτοί οι φυλακισμένοι, ότι κάνουν ότι θέλουν από τις επιλογές που ήδη έχουν προδιαγράψει για αυτούς τα αφεντικά της σκέψης τους…Είναι δύσκολο να ξεφύγεις από αυτή τη φυλακή… και σίγουρα όσοι εκφράζουμε τις σκέψεις μας έξω από την βία και την εκπόρνευση των συναισθημάτων… κάνουμε την ατομική μας επανάσταση να βρούμε (ή καλύτερα να φτιάξουμε) το μονοπάτι της λευτεριάς μας.Όλοι αυτοί που με σεβασμό αναφέρω σε αφιερώματα , σαν πρόσωπα που μπορούν να μας εμπνεύσουν … ίσως μας βοηθήσουν να βρούμε το δικό μας άξιο μονοπάτι…Απέναντι μας περιμένουν τα δύσμοιρα άτομα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ.Όλα αυτά τα (χωρίς αξία) πρόσωπα που τα εκμεταλλεύονται οι δημιουργοί της πληροφορίας, είναι ακριβώς εκεί, για να πείσουν τους θεατές… ότι είναι μια χαρά … στον καναπέ τους … Πάντα βλέποντας ένα πιο ηλίθιο … νοιώθει έξυπνος ο χαζός….Πάντως εγώ αγαπητέ Φαίδωνα, κάνω αγώνα να μετριάσω το ποσοστό βλακείας μου, που έτσι και αλλιώς έχω κληρονομήσει ως γνήσιος καταναλωτής της τροφής που έλαβα στην εκπαίδευση μου…
7/2/10

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΠΟΙΗΣΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/06/%ce%95%ce%9d%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%93%ce%a1%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%a6%ce%95%ce%99_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a3%ce%97 Sun, 07 Feb 2010 00:14:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/06/%ce%95%ce%9d%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%93%ce%a1%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%a6%ce%95%ce%99_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a3%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ Όχι μεγαλοαγρότης σαν αυτούς που κλείνουν τις εθνικές οδούς και λένε θέλουμε τα λεφτά εδώ και τώρα. Ένας απλός αγρότης που κατοικεί μόνιμα σ’ ένα ορεινό χωριό 1000 κατοίκων της Λέσβου. Ένα αγρότης που γράφει ποίηση, επιβεβαιώνοντας έτσι
ότι άλλο πράγμα η μόρφωση και άλλο η ψυχική καλλιέργεια.
Όταν η γνώση και η μόρφωση δεν επιδρούν και δεν διαμορφώνουν το ήθος εκείνου που σπούδασε, αλλά αποτελούν ένα αποθηκευμένο υλικό πληροφοριών στο ταξινομητήριο που λέγεται εγκέφαλος, τότε αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καλλιεργημένοι. Μάλιστα συχνά παρατηρούμε στη ζωή μας, πολυπτυχιούχους που δρουν και συμπεριφέρονται ως πιράνχας χωρίς φραγμούς και όρια. Τι τους έδωσε τότε η μόρφωση;
Από την άλλη δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων με βασική εκπαίδευση που αυτομορφώνονται, επιλέγοντας τη γνώση που ταιριάζει στη κλίση τους. Σ΄αυτούς επιδρά η γνώση, γιατί διαθέτουν εύφορη ψυχή και πνεύμα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι καλλιεργημένοι. Και πολλές φορές νομίζουμε ότι είναι υψηλής μόρφωσης άνθρωποι.
Είναι που το ήθος και η εσωτερική τους καλλιέργεια υπερκαλύπτουν την έλλειψη των σπουδών.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο σημερινός αγρότης-ποιητής. Διαβάστε λοιπόν.


-


Λίγο πριν χειμωνιάσει

Του Δημήτρη Σαχτούρη


Πεσμένα φύλλα παντού.
Μελαγχολικά , ανικανοποίητα
για τη δροσιά που δεν δώσανε
και την ισκιάδα που δεν κάνανε.
Εικόνες και σημάδια να ξεθωριάζουν
σιγά- σιγά στο μυαλό
και να τρυπώνουν στα θολάμια της ψυχής
απ’ το καλοκαίρι που δεν προλάβαμε.
Φθορά, σκόνη και παρακμή,
κι ο σινόπωρος .
Βολβοί λουφιασμένοι
μήνες ολόκληρους στο καυτό χώμα
με την πρώτη ψιχάλα, βελόνες αμέτρητες
να τρυπάνε τη φλούδα της γης
και να καρφώνονται στους ιστούς των αιώνων.

Οκτώβρης 2009


Ο Δημήτρης Σαχτούρης γεννήθηκε το 1954 στο χωριό Άγρα της Λέσβου.
Ένας άνθρωπος με δίψα για μάθηση και μεγάλη αγάπη για την ποίηση.
Τα χρόνια εκείνα το να σπουδάσει κάποιος και ιδιαίτερα ένα παιδί από
ένα ορεινό χωριό, όπως είναι η Άγρα ήταν μεγάλη πολυτέλεια, πρόσβαση
σε ανώτερες σπουδές είχαν όσοι διέθεταν οικονομική δυνατότητα, αλλά
πέρα από αυτό και η νοοτροπία που επικρατούσε εκείνα τα χρόνια με τους
γονείς να θέλουν τα παιδιά τους στα χωράφια.
Έτσι ο Δημήτρης Σαχτούρης τελειώνοντας το δημοτικό, έμεινε στο χωριό
του και σήμερα ασκεί το επάγγελμα του αγρότη. Έχει μια θαυμάσια οικογένεια και δυο υπέροχα παιδιά.

*Ευχαριστώ τον φίλο Παναγιώτη Ιντζιρτζή που μου έδωσε το ποίημα και τα στοιχεία.

-




- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΦΥΓΕ Ο ΜΕΓΆΛΟΣ ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΑΞΕΛΟΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/04/%ce%95%ce%a6%ce%a5%ce%93%ce%95_%ce%9f_%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%86%ce%9b%ce%9f%ce%a3_%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a7%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%9f%ce%a3%ce%9f%ce%a6%ce%9f%ce%a3_%ce%9a%ce%a9%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%9e%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a3 Thu, 04 Feb 2010 14:28:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/04/%ce%95%ce%a6%ce%a5%ce%93%ce%95_%ce%9f_%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%86%ce%9b%ce%9f%ce%a3_%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a7%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%9f%ce%a3%ce%9f%ce%a6%ce%9f%ce%a3_%ce%9a%ce%a9%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%9e%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

-



ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ







Την τελευταία του πνοή άφησε ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής Κώστας Αξελός τις πρωινές ώρες σήμερα 4 Φεβρουαρίου στο Παρίσι.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Από αστική οικογένεια, διδάχτηκε από παιδί γαλλικά και γερμανικά. Και η εφηβεία του φωτίστηκε από τα κείμενα των Ηράκλειτου, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Εμπεδοκλή, Μαρξ, Νίτσε, Ντοστογιέφσκι, και ποιητών όπως ο Ρεμπώ, ο Ρίλκε, ο Χέλντερλιν και άλλοι.
Στα δεκαεπτάμιση χρόνια του εντάχθηκε στην κομμουνιστική νεολαία και, παρά τις διαφωνίες του, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση υποστηρίζοντας ότι «ο πραγματικός κομμουνιστής πρέπει να κρατάει στο ένα χέρι το όπλο και στο άλλο τα βιβλία του Ρίλκε». Το 1944, στα Δεκεμβριανά, έζησε εικονική εκτέλεση στα κρατητήρια της Ασφάλειας, φυλακίστηκε σε στρατόπεδο και τελικά απέδρασε. Όπως ήταν φυσικό η σχέση του με το δογματικό ΚΚΕ δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί και το 1946 εγκατέλειψε τις γραμμές του.
Τέλη του 1945, με τη βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ - διευθυντή τότε του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα - επιβιβαζόταν στο θρυλικό πλέον πλοίο «Ματαρόα» μαζί με τον Κ. Καστοριάδη, τον Κ. Παπαϊωάννου, τον Κ. Βυζάντιο, την Μ. Κρανάκη, τον Κ. Κουλεντιανό, τον Ν. Σβορώνο και άλλους με προορισμό το Παρίσι. Λίγο διάστημα μετά την αναχώρησή του, καταδικαζόταν ερήμην σε θάνατο.
Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη όπου και δίδαξε (1962-1973). Αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού τότε περιοδικού Arguments (Επιχειρήματα) από το 1956-1962, ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη φιλοσοφική σειρά στις «Éditions de Minuit» στην οποία εκδόθηκαν επίσης και τα περισσότερα από τα βιβλία του.
Πασίγνωστη η διένεξή του με τον Σαρτρ τον οποίο εγκαλούσε για μη πρωτότυπη σκέψη, και έκθεση παλαιότερων φιλοσοφικών ιδεών. Ο Σαρτρ με τη σειρά του τον κατηγορούσε επειδή είχε εγκαταλείψει τον κομμουνισμό.
Έχει εκδώσει είκοσι τέσσερα βιβλία και πλήθος κειμένων (γαλλικά, ελληνικά και γερμανικά) που μεταφράστηκαν σε δεκαέξι γλώσσες.
Τον Μάρτιο 2009 αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αυτή ήταν η τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα.
Τον Απρίλιο 2009 κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Les Belles Lettres το καινούργιο βιβλίο του με τίτλο «Αυτό που επέρχεται» και πρόσφατα από τις εκδόσεις «Νεφέλη» το έργο «Το άνοιγμα στο επερχόμενο και το αίνιγμα της Τέχνης».





ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΓΙΩΡΓΟ ΔΟΥΑΤΖΗΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "΄Κ" ΣΤΙς 12-4-09

Κώστας Αξελός. Ένας γοητευτικός έφηβος ογδόντα πέντε ετών με μυαλό σπινθηροβόλο. Φωνή και προφορά, υποβλητικές. Η ανθρώπινη ζεστασιά διάχυτη. Το γέλιο αβίαστο. Μοναδική οξύνοια δεμένη με παιδική τρυφερότητα. Και όσο σου μιλάει, νιώθεις από τους τυχερούς εκείνους, που δέχτηκαν τα υψηλά ερεθίσματα «πετάγματος της σκέψης» από έναν από τους σημαντικότερους στοχαστές του αιώνα μας. Τον συνάντησα στη Θεσσαλονίκη, όπου η εκεί Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορα.

Η συνέντευξη μαζί του είναι αναγκαστικά μια συζήτηση εκ βαθέων, ταχύτατη, ευχάριστη, ζωντανή, μαιευτική. Κάθε αλήθεια που καταθέτει, αυτομάτως την αναιρεί. Και μπαίνει στο σκληρό «παιχνίδι» της έρευνας, που είναι «περαστική» αλλά αφήνει τα ίχνη της γερά στους επερχόμενους. Ο λόγος του τελευταίου Έλληνα μεγάλου στοχαστή σε συνεπαίρνει, σε βοηθάει να ανελιχθείς σε άλλες σφαίρες, σε γεμίζει χαρά. Κι άντε μετά να προσγειωθείς και να κάνεις αυτήν τη σπάνιας ποιητικότητας συζήτηση… συνέντευξη. Μια συνέντευξη - απάνθισμα της μακράς συζήτησης με τον υπέροχο αυτόν φιλόσοφο.

«Τα μεγάλα ερωτήματα έχουν απαντηθεί από δεκάδες μεγάλους και παραμένουν αναπάντητα. Στη φιλοσοφία η έννοια της απάντησης σε ένα ερώτημα είναι μια αδόκιμη σκέψη. Το γιατί υπάρχει ο κόσμος έχει ποτέ αποδειχθεί;» λέει ο Κώστας Αξελός. Και στην εύλογη ερώτηση, αν η συνεχής αυτοαναίρεση της αλήθειας αναζωογονεί ή σκοτώνει τον φιλόσοφο, απαντά: «Μιλάω πάντα για στοχαστές και όχι για φιλοσόφους. Και η αλήθεια είναι μια πάρα πολύ προβληματική έννοια. Βλέπω την αλήθεια σαν κυρίαρχη μορφή μιας περιπλάνησης. Άμα η περιπλάνηση παίρνει μορφή και περιεχόμενο και συγκροτεί και συγκροτείται, δίνει μια μορφή της αλήθειας. Αλλά η αλήθεια υπακούει στην περιπλάνηση και όχι το αντίθετο».

Τέλος των ιδεολογιών;
Οι ιδεολογίες γενικευόμενες πεθαίνουν. Μετά από αυτές, μια μέση απατηλή νοοτροπία θα κυριαρχήσει για πολύ.

Με ποια χαρακτηριστικά;
Έχει στοιχεία από όλα. Λίγο φιλελεύθερα, λίγο σοσιαλιστικά, λίγο χριστιανικά, λίγο εβραϊκά, λίγο προλεταριακά, λίγο αστικά, λίγο από τις φιλοσοφίες, αλλά είναι πάντα ένα μπέρδεμα, χωρίς αυτό να είναι σκέψη. Κάνει τους ανθρώπους να νομίζουν ότι σκέπτονται.

Μπορεί ο άνθρωπος να προχωρήσει έτσι;
Η τεχνική προχώρησε με ταχύτητα, με γιγαντιαία βήματα. Ο άνθρωπος όμως αμφιβάλλω πολύ.

Θα μπορούσατε να διαβλέψετε στον αυριανό κόσμο;
Ο αυριανός κόσμος, ο βιομηχανικός, μαζικός, μηδενιστικός, ηλεκτρονικός και τεχνικοποιημένος πολιτισμός, θα τεχνικοποιήσει ακόμη και τη φαντασία. Υπάρχει ένα πέρα από την τεχνική; Και από ποιόν κυριαρχείται η τεχνική; Και σε αυτό το ερώτημα δεν μπορώ να απαντήσω.

Επικυρίαρχη η τεχνική;
Σήμερα φαίνεται ότι είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Υπάρχει έως και μια τεχνική των φαντασιώσεων. Ο κινηματογράφος, η ίδια μας η ζωή είναι μια μορφή τεχνικής. Είναι σαν αυτό που ακούω από τους φοιτητές, να λένε «έκανα έρωτα» χρησιμοποιώντας τη λέξη «κάνω» σαν να έκαναν ένα σκαμνί ως μαραγκοί…

Αν τελειώνει η φιλοσοφία, μετά τι;
Η εποχή μας έχει πέσει χαμηλά και η φιλοσοφία ζει το τέλος της. Μετά από αυτήν υπάρχει χώρος για μια ανοιχτή ποιητική σκέψη.

Το έργο σας είναι διαποτισμένο από την ποίηση.
Αναμφισβήτητα. Πέρα από την ποίηση του ανθρώπου με τη λυρική έννοια, υπάρχει η ποιητικότητα του κόσμου που είναι πιο δυνατή. Και η ανθρώπινη ποίηση είναι ένα ανταύγασμά της. Με ενδιαφέρει η ποίηση που ξεφεύγει από όλα τα όρια και φτάνει σε ένα ύπατο σημείο όπου συντρίβεται, συντρίβοντας ταυτοχρόνως τον ποιητή της.

Ταυτίζετε ποίηση και φιλοσοφία;
Στην κορυφή ενός έργου η ποιητικότητα συναντάει τη στοχαστικότητα. Οι μεγάλοι στοχαστές είχαν συγχρόνως και μεγάλο ποιητικό άνοιγμα. Η ποίηση η ανθρώπινη υπακούει και μπορεί να επικοινωνήσει με την ποιητικότητα του κόσμου (του χωρο-χρονικού Ανοίγματος).

Τι είναι ο Θεός;
Η πορεία του κόσμου η ίδια έκανε να φανεί ένας Θεός. Λέω συχνά ότι ο Θεός είναι μια μορφή και μια μάσκα του κόσμου.

Μπορεί να κάνει την υπέρβασή του ένας στοχαστής;
Ένας σημερινός άνθρωπος που σκέφτεται ριζικά, δεν μπορεί παρά συγχρόνως να λέει «ναι» και «όχι» στα συμβαίνοντα και ιδίως στην τεχνική.

Τι είναι για σας ο λόγος;
Ο λόγος ήταν – στην αρχαία Ελλάδα – η γλώσσα και η σκέψη του ανθρώπου και του κόσμου. Σήμερα θα προτιμούσα να μιλήσω για σκέψη, επειδή δεν μιλάμε πια για τον λόγο του κόσμου.

Τι κρατά ζωντανή τη σκέψη σας;
Η αναζήτηση, στη ζωή και στη σκέψη, της σύγκλισής τους και η αδυναμία της απόλυτης συνέπειας.

Είναι ποιοτικό κριτήριο για σας η συνέπεια ζωής και έργου σε ένα στοχαστή;
Θα έλεγα διστακτικά ότι θα έπρεπε να είναι. Αλλά βλέπουμε ότι μεγάλοι, τεράστιοι φιλόσοφοι σαν τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη είχανε την κουταμάρα να νομίζουν ότι οι δούλοι ήταν φύσει δούλοι. Κοντύτερα σε μας βρίσκεται ο Χάιντεγκερ και η τόσο ύποπτη σχέση του για ένα διάστημα με το ναζισμό. Η συνέπεια είναι μια απαίτηση την οποία βρίσκω πιο πολύ στους μεγάλους ποιητές σαν τον Χέλντερλιν και τον Ρεμπώ.

Ποια η ελπίδα, η απελπισία σας;
Ελπίδα και απελπισία είναι αντιμετωπίσεις σχετικές, στενές. Είναι και μένουν ψυχολογικές, άρα περιορισμένες.

Ό, τι ψυχολογικό, περιορίζει;
Οι ψυχικές δυνάμεις σπρώχνουνε τη σκέψη. Το ψυχικό όμως, που γίνεται ψυχολογικό, είναι ένα εμπόδιο. Παραδείγματος χάριν ο ναρκισσισμός σαν το αποκορύφωμα του ψυχολογισμού, είναι κάτι που όλα τα αναχαιτίζει, τα συρρικνώνει.

Κάποιες στιγμές δεν νιώσατε ναρκισσισμό, ματαιοδοξία…
Τα θεωρώ ευτελή, αλλά αναγκαία. Συγκροτούν κι αυτά την ολότητα και κανείς δεν μπορεί να βγει από την ιστορία με καθαρά χέρια. Αν θέλει να κρατήσει τα χέρια του εντελώς καθαρά, δεν θα έχει χέρια. Ο άνθρωπος παίρνει μέρος σε αυτή την απογύμνωση, δεν είναι ποτέ έξω απ’ ό,τι γίνεται.

Πώς εισπράττετε την αναγνώριση;
Αναμφισβήτητα με ικανοποίηση και θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι είμαι αδιάφορος, έστω κι αν τα κίνητρά της δεν με ικανοποιούν πάντοτε. Το καινούργιο μου βιβλίο θα ήθελα να πουληθεί, να συζητηθεί, να αρέσει. Αλλά η αγωνία είναι ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

Γιατί εκδίδετε βιβλία;
Νομίζω πως είναι τα βιβλία μου εκείνα που μού επιβάλλονται.

Αν τα αφήνατε ως χειρόγραφα στο συρτάρι σας;
Ο άνθρωπος δεν είναι απομονωμένο ον. Δεν είναι ανεξάρτητος, είναι στοιχείο του κόσμου. Κάθε πράγμα θέλει να λεχθεί, να φανεί. Και η μετριότητα και η βλακεία. Και γι αυτό έχουν κι αυτά το χώρο τους.

Ενοχή;
Δεν είμαι άνθρωπος των ενοχών. Θα σας έλεγα ότι αισθάνομαι κινούμενος πιο πολύ από την αρχαιοελληνική μυθολογία, παρά από τη βιβλική-χριστιανική θρησκεία.

Το κίνητρο του στοχαστή;
Η αναζήτηση και η διερεύνηση αποτελούν το συνεχές κίνητρο του στοχαστή, ενώ το άσκεφτο το συναντάει κανείς κατά στιγμές. Η φιλία για τη σοφία έχει αντικατασταθεί από τη φιλία για τη σκέψη.

Τι υπηρετεί σήμερα η φιλοσοφία;
Δεν μπορεί να υπηρετήσει τίποτα και κανέναν. Σήμερα, ως πλανητική σκέψη μπορεί να τα θέσει όλα υπό ερώτηση και να δώσει αινιγματικές απαντήσεις.

Τι ανακαλύπτετε «ξεπερνώντας τα όρια του ιδιωτικού κόσμου;»
Το παιχνίδι που, πέρα από τις ιδιωτικές ζωές, μας κρατάει δεμένους.

Τι θα νέκρωνε τη σκέψη μας;
Η έλλειψη του παιχνιδιού.

Το παιχνίδι…
Ας θέσουμε πρώτα μια ερώτηση, πώς ξετυλίγεται ο κόσμος; Δεν θα έλεγα τι είναι ο κόσμος, γιατί τότε τον καθιστούμε στατικό. Οι μεν λένε προϊόν της ιδέας, οι άλλοι λένε προϊόν της ύλης, άλλοι λένε δημιούργημα του Θεού, άλλοι λένε φαντασίωση του ανθρώπου. Όλα αυτά είναι νοήματα που δίνουμε σαν να βρισκόμαστε έξω από τον κόσμο, ενώ ο κόσμος ο ίδιος ξετυλίγεται χωρίς νόημα, χωρίς γιατί και επειδή, σαν παιχνίδι.

Έχετε ακριβή συνείδηση του τι συμβαίνει τις στιγμές της δημιουργίας;
Η σκέψη και ο δρόμος της είναι πολύ ισχυρότεροι από αυτό που ονομάζουμε συνείδηση.

Τι είναι ο χρόνος;
Ένα κεντρικότατο θέμα του στοχασμού, που κινητοποιεί και συντρίβει κάθε στοχασμό.

Σε τι έγκειται η τραγικότητα του σύγχρονου ανθρώπου;
Η κατάσταση του σύγχρονου ανθρώπου δεν είναι τόσο τραγική (λείπει η σχέση με τους θεούς) όσο συντετριμμένη από μια μοίρα που δεν είναι μοίρα.

Λέτε «να μοχθήσουμε να σώσουμε το όνειρο αφού δεν μπορούμε να το πραγματοποιήσουμε»…
Όλοι κινούμεθα και από διάχυτα όνειρα. Τα όνειρα είναι τα ανοίγματα της ζωής μας. Έχουμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα από τα όνειρά μας.

Η μη πραγματοποίησή τους…
Ίσως κλονιστεί και η έννοια της πραγματοποίησης. Ίσως κάποτε καταλάβουμε ότι το «πραγματοποιώ» σημαίνει συγχρόνως και συντρίβομαι.

Η ανθρώπινη σκέψη λειτουργεί πέραν των ανθρώπων;
Βεβαίως. Μαζί με τους ανθρώπους, όχι με μόνους τους ανθρώπους, αλλά με τον κόσμο.

Γιατί υποφέρει ο άνθρωπος;
Διότι δεν είναι το όλον. Είναι ένα τμήμα του όλου.

Θα μπορούσε να είναι αλλιώς;
Δεν θα μπορούσε, αλλά πνίγεται μέσα σε αυτόν τον περιορισμό. Ότι δεν μπορεί να είναι εδώ και κει συγχρόνως…

Τι είναι ο έρωτας;
Η αναζήτηση που έγκειται στη συνάντηση και τη μη συνάντηση με τον άλλον.

Τι είναι για σας το θηλυκό;
Το ήμισυ του κόσμου. Κάτι πάρα πολύ κυρίαρχο, όχι σε επίπεδο διάκρισης φύλων, άντρας, γυναίκα. Είναι σαν δυο δυνάμεις στον κόσμο. Η σχέση με το θηλυκό είναι ένα από τα σημεία συνάντησης, των ανθρώπων μεταξύ τους και με τον κόσμο, και μαζί απομάκρυνσης. Δεν μπορεί ποτέ να πραγματοποιηθεί η απόλυτη συνάντηση αρσενικού και θηλυκού.

Έπαιξε ρόλο το θηλυκό στη ζωή και στο έργο σας;
Πάρα πολύ. Αλλά δεν ξέρω πολύ καλά πού και πώς.

Ο θάνατος;
Διατρέχει όλη τη ζωή, είναι το οριστικό τέλος της και διατηρεί τα ίχνη της ζωής του θανόντος, που κι αυτά θα εξαφανιστούν κάποτε.

Τον φοβάστε;
Δεν υπάρχει για μένα ο φόβος του θανάτου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλω να πεθάνω αύριο. Ο θάνατος είναι ο καλύτερος φίλος και ο χειρότερος εχθρός γιατί βάζει ένα τέρμα στην περιπέτεια που λέγεται ζωή. Αλλά είναι αυτός που δίνει νόημα σε κάθε πράγμα.

Οι περισσότεροι φοβούνται.
Ο άνθρωπος φοβάται τη ζωή περισσότερο από το θάνατο. Τη ζωή που οδηγεί προς το τέλος νομίζω ότι φοβούνται οι άνθρωποι.

Μεγαλύτερος φόβος σας;
Το στέγνωμα της ψυχής και της σκέψης.

Πώς θα νικηθεί ο φόβος;
Με τη συμφιλίωση μαζί του.

Η έννοια δημιουργία για σας;
Θα προτιμούσα να μιλήσω για παραγωγή, μια παραγωγή που δεν υπακούει στον οικονομισμό, αλλά ξετυλίγεται ποιητικά.

Ποια τρία πράγματα θα άξιζε να πιστέψουμε;
Η πίστις είναι υπόθεση θρησκευτική. Με την ποίηση και τη σκέψη ο άνθρωπος μπορεί να ανοιχτεί στη φύση, στην τεχνική και στο περιπλανώμενο παιχνίδι επάνω σε έναν ληξιπρόθεσμο πλανήτη.

Από που να πιαστεί ο σύγχρονος άνθρωπος για να υπάρξει;
Να πιαστεί δεν μπορεί από πουθενά. Του είναι ίσως δυνατόν να ανοιχτεί στο αποσπασματικό Όλον.

Με τι όπλα;
Χωρίς όπλα. Και χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα. Το άνοιγμα δεν είναι κάτι το μυστηριώδες. Ας πάρουμε μια παρέα στην παραλία. Οι μεν φωτογραφίζουν τους δε. Θέλουν να τους οικειοποιηθούν, να τους αρχειοθετήσουν. Οι άλλοι φωτογραφίζουν τη θάλασσα, θέλουν να την ακινητοποιήσουν. Οι άλλοι λένε, τι ωραία που είναι, δες, δες τι ωραία που χτυπάει το κύμα. Όλα αυτά είναι μορφές ακινητοποίησης του χρόνου, του χώρου και όχι άνοιγμα στο χωροχρόνο. Άνοιγμα είναι να έκαναν μπάνιο, να χαίρονταν, να ζούσαν χωρίς αυτό το δες, δες...

Ο στοχασμός εμπεριέχει την αίσθηση…
Υπάρχει μια αίσθηση μεγάλης υπερηφάνειας, αλλά μαζί και συντριβής. Μπροστά στους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των αιώνων, τι έκανα εγώ; Ο άνθρωπος είτε ως μικρός άνθρωπος, είτε ως άνθρωπος που προσπαθεί να προσθέσει κάτι στον κόσμο, αισθάνεται τον εαυτό του σπασμένο ον. Είναι σαν ένα σπασμένο παιχνίδι ο άνθρωπος.

Το αξιακό σύστημα που οικοδομείτε;
Δεν οικοδομώ σύστημα. Επιχειρώ ένα βήμα. Και αυτό θα περάσει. Δεν είναι αυτοσκοπός. Ξέρει κανείς ότι αφήνει κάτι πίσω του και ας έχει υποστεί απέραντες μεταλλαγές.

Αυταπάτη αθανασίας;
Αν το εκλαμβάνει κάποιος σαν αυταπάτη αθανασίας, πρέπει τελικά να ξέρει ότι θα γίνει κάτι τελείως άλλο.

Έχω μια πικρή αίσθηση από όσα λέτε για τον κόσμο.
Πικρή, γιατί κρατάμε χιλιάδων χρόνων πίκρα. Γιατί μας έμαθαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι το ιδεατόν του Πλάτωνα, το καλό του Χριστιανισμού, ο καλός αστός και μετά ο καλός προλετάριος, σήμερα ο καλός παραγωγός… Η ανθρωπότητα έχει υποστεί χιλιάδων χρόνων κηρύγματα που την περιορίζουν ολοένα και πιο πολύ.

Υπάρχει σήμερα κρίση;
Υπάρχει κρίση πολιτισμού, κρίση στον ψυχισμό των ανθρώπων, η οποία εκδηλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο
.
Γιατί οι νέοι πάντα διάβαζαν Μαρξ και Νίτσε συγχρόνως;
Διότι και οι δύο κάνουν ανελέητη κριτική του παρόντος. Ο Μαρξ καταδικάζει όλη την αποξένωση του ανθρώπου από τον εαυτό του μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Ο Νίτσε βλέπει στο σύστημα όπου ζούμε έναν απέραντο μηδενισμό. Όμως και οι δύο θέλουν να κάνουν ένα βήμα σωτηριολογικό. Ο Μαρξ στον απόλυτο κομμουνισμό και ο Νίτσε στον υπεράνθρωπο. Ως τα τώρα δεν ξέρω κανέναν φιλόσοφο που να μη θέλησε να δώσει σωτηριολογικό άνοιγμα.

Εγώ ξέρω έναν.
Ποιόν;

Εσάς.
…(γέλια)

Το σύστημα ισχυρότερο των ανθρώπων;
Ενώ το σύστημα δεν υπάρχει χωρίς τους ανθρώπους, είναι ισχυρότερο από τους αδύναμους ανθρώπους και τις κουρασμένες κοινωνίες που δεν κατορθώνουν να εξιχνιάσουν το μυστικό του.

Για ποιον πολιτισμό θα μιλούσατε σήμερα;
Η εποχή μας είναι η εποχή του μυθολογικο-τεχνολογικού πολιτισμού που κρύβει το βαθύτερό του κίνητρο.

Με ποια εργαλεία θα μπορούσαμε να «εξανθρωπιστούμε»;
Με τα εργαλεία προχωρούμε όπως λένε (προς τα πού;), αλλά αυτά δεν λύνουν το βασικό πρόβλημα της ύπαρξης της ανθρωπότητας, η οποία είναι εγκλωβισμένη στην τεράστια δύναμη που προέρχεται από τη συνάντηση της φύσης με την τεχνική.

Η μεγαλύτερη χαρά;
Οι συναντήσεις – στιγμιαίες και καίριες – με εκφάνσεις της φύσης, η δύναμη του έρωτα και της φιλίας που περιέχει τον έρωτα, οι σκέψεις που έρχονται σε μας.

Το μεγαλύτερο όραμα;
Το όραμα της συνάντησης της σκέψης και του κόσμου και η παραδοχή του φευγαλέου. Η παραδοχή της φανέρωσης και της ταυτόχρονης απόσυρσης, όσο γίνεται πιο γαλήνια.

Νιώθετε ότι πρέπει να αποδείξετε κάτι;
Από την εφηβεία είχα την εντύπωση ότι έπρεπε να πω αυτό που βλέπω.

Έχετε ταχθεί στον στοχασμό;
Έχω ταχθεί σε ένα σκοπό του οποίου είμαι το μέσο και το διάμεσο προς τον κόσμο.

Η εξάρτηση από τους άλλους είναι αδυναμία;
Έχουμε αναγκαία εξάρτηση από τους άλλους ανθρώπους. Η εξάρτηση πάλι δημιουργεί τα κενά της. Εξάρτηση και μη εξάρτηση, έχουν το αναγκαίο στοιχείο που είναι και θετικό και αρνητικό.

Αυτοδυναμία;
Δεν μπορεί να υπάρξει σε κανένα επίπεδο.

Η εικόνα που έχετε για τον εαυτό σας;
.Ειλικρινά, δεν έχω μια ενιαία εικόνα του εαυτού μου. Όταν γνωρίζω ότι η τάδε σκέψη είναι σημαντική, τότε νομίζω ότι ίσως αυτό είναι περαστικό, λέω ότι προσπαθώ να τολμάω να σκέπτομαι, ενώ το μεγαλύτερο σύνολο των ανθρώπων σήμερα δεν σκέπτονται… Θα έλεγα είναι πρισματική η εικόνα του εαυτού μου, όπου γυρίζουν διαρκώς όλα τα χρώματα όπως στο καλειδοσκόπιο

Η σύγχρονη Ελλάδα;
Είναι ένα πρόβλημα. Ούτε Ανατολή, ούτε Δύση, ούτε Ευρώπη, ούτε Ασία. Βαδίζει προς την αναζήτηση μιας ενότητας, την οποία δεν βρίσκει εύκολα. Δεξιά και Αριστερά είναι φθαρμένες και δεν αναδύεται ένας δρόμος.

Πώς θα ανακαλύψουν οι Έλληνες πολιτικοί την «πραγματική πολιτική»;
Οι Έλληνες πολιτικοί θα έπρεπε να ξεπεράσουν τον στενό πολιτικαντισμό. Είναι όμως αυτό δυνατό;

Είναι εφικτή η Δημοκρατία;
Η Δημοκρατία μένει ουτοπική, δηλαδή δεν έχει πουθενά τόπο να πραγματοποιηθεί. Το ίδιο της το νόημα μάς ξεφεύγει.

Τι σας έχει δώσει η Ελλάδα;
Μια ζωική ορμή. Την επαφή με τα στοιχεία της, τη θάλασσα, τον αέρα, τη γη, τη φωτιά.

Τι σας έχει πάρει;
Δεν είχα ποτέ την προκατάληψη, ώστε να μπορέσει να μου την πάρει.

Οι τιμές που σας κάνουν τα ελληνικά πανεπιστήμια τι συναισθήματα σας γεννούν;
Ευχάριστα. Θα επιθυμούσα όμως και μια πιο ζωντανή συζήτηση, στοχαστική και παραγωγική, με τους πανεπιστημιακούς.

Σκεφτήκατε ότι μπορεί να σας τιμούν και να μην σας έχουν διαβάσει;
Πολλά πράγματα δεν χρειάζεται να έχουν διαβαστεί. Μπορεί να διαπερνάνε την ατμόσφαιρα.
Εσείς διαψεύδετε την κατάρα των Ελλήνων να μην αναγνωρίζουν ζώντες δημιουργούς.
Στην Ελλάδα υπάρχει μεμψιμοιρία και δυσκολία αν δεν προηγηθεί μια αναγνώριση από τα έξω. Έξω είναι πιο πολιτικά θεσμισμένα τα πράγματα. Αλλά και υπάρχουν πράγματα που περιμένουν ακόμα το μέλλον τους.

Πιστεύετε ότι έχετε αμειφθεί;
Και ναι και όχι. Αν όμως ήταν πλήρης η αναγνώριση θα σήμαινε ότι θα επιπέδωνε και το ειπωμένο.

Τα έργα τέχνης αποτιμώνται σε χρήμα. Η σκέψη;
Υπάρχει προσωπική σχέση με το έργο τέχνης. Η σκέψη έχει μία σχέση με το όλον. Μπορεί να αποτιμηθεί ένα έργο. Το όλον όμως;

Ο καταναλωτισμός;
Επικράτησε η ανάγκη για κτήση. Η ιδιοκτησία είναι το μεγαλύτερο δεινό που έχει πέσει πάνω στην ανθρωπότητα.

Τι θα λέγατε σε έναν νέο φιλόσοφο;
Να ανοιχτεί στη σκέψη, στα κείμενα και στο κίνημα της σκέψης, στην ποίηση που διατρέχει κάθε τέχνη και να ζήσει και να πει αυτό που τον εμψυχώνει και τον συνθλίβει ατομικά και κοινωνικά.

Τι θα λέγατε σε έναν έφηβο;
Να κρατήσει, όσο γίνεται, έναν παλμό και στη λεγόμενη ώριμη ηλικία.

Κλείνοντας, δεν θέλω να παραλείψω να ευχαριστήσω την συγγραφέα και συνάδελφο δημοσιογράφο Κατερίνα Δασκαλάκη, σύντροφο του Κώστα Αξελού τα τελευταία τριάντα χρόνια, για τις μύριες διευκολύνσεις ώστε η συνέντευξη αυτή να πραγματοποιηθεί με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες.

-




ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΑΞΕΛΟΥ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΑΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ - ΝΕΦΕΛΗ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ - ΝΕΦΕΛΗ
ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΕΣΤΙΑ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ - ΕΣΤΙΑ
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ - ΕΣΤΙΑ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - ΕΣΤΙΑ
ΑΥΤΗ Η ΔΙΕΡΩΤΗΣΗ - ΕΣΤΙΑ
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ - ΝΕΦΕΛΗ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ Σ' ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΤΟΧΑΣΤΗ - ΕΞΑΝΤΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ; ΤΙ ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ; ΝΕΦΕΛΗ
- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ, ΑΓΟΡΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΦΕΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/01/%ce%9a%ce%9b%ce%95%ce%9c%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%a7%ce%a1%ce%9f%ce%9d%ce%9f%ce%a3,_%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%a6%ce%95%ce%a3 Mon, 01 Feb 2010 17:34:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/02/01/%ce%9a%ce%9b%ce%95%ce%9c%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%a7%ce%a1%ce%9f%ce%9d%ce%9f%ce%a3,_%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%9c%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%a6%ce%95%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

-
Είναι φορές που θαρρείς ότι κάνεις κάτι παράνομο όταν διαθέτεις χρόνο για τον εαυτό σου.Όχι τίποτα σπουδαίο. Να κάτσεις κάπου για ένα καφέ.
Μόνος.
Να μη νοιάζεσαι για το χρόνο.Να τον αφήνεις να κυλά για σένα.
Να απολαύσεις τη μυρωδιά του καφέ και την πρώτη γουλιά,με τη χαρούμενη σιγουριά, για το πόσες ακόμα γουλιές σε περιμένουν. Να βλέπεις τον κόσμο να περνάει. Να σκέφτεσαι μη σκεπτόμενος…Ν’ αφήσεις τα αισθήματα να χαλαρώσουν. Να σου πουλάνε διάφοροι, αναπτήρες, λαχεία, αφρικάνικα τοτέμ, να σου ζητάνε λεφτά για να φάνε και να τρέμουν απ’ τη μαστούρα. Να κάτσεις μόνος σα δραπέτης από τη φυλακή μιας ζωής που την βρήκαμε έτσι και ελάχιστα στην ουσία της την αλλάξαμε.
Αθήνα. Πλατεία Κοραή. Στάση του μετρό. Στο Starbucks κάτω απ’ τις ομπρέλες..
Κάθισα γεναριάτικα έξω αφού είχε καλό καιρό,με τον καφέ στο χέρι ν’ αχνίζει.
Μπροστά μου, τρεις μουσικοί. Ένα φλάουτο, μια κιθάρα κι ένα βιολί.
Έπαιζαν μια υπέροχη μελωδία. Σε ρυθμό βαλς. Μουσικά κύματα που χόρευαν και σου έφτιαχναν ατμόσφαιρα στο σκηνικό. Αφέθηκα στις μικρές ηδονές : Καφές, μουσική, ήλιος, άνθρωποι που διάβαζες τη διάθεσή τους στα πρόσωπα. Και τσιγάρο. Το είχα κόψει δύο μέρες κι αποφάσισα να ξανακάνω την αδυναμία μου ευχαρίστηση.
Αφέθηκα. Τα αισθήματα αντάμωναν ερωτικά με τα αισθήματα της μουσικής.
Η μνήμη άνοιξε την πόρτα της: Πρόσωπα που πέρασαν απ΄ τη ζωή μου, έκαναν τώρα παρέλαση μπροστά στα μάτια μου. Αλήθειες και ψέματα βρήκαν κατάλληλη την ατμόσφαιρα να ξαναπάρουν το σχήμα τους μέσα μου. Ωραία ψέματα, μέχρι που έπαιζαν το ρόλο της αλήθειας. Αλήθειες που νοιάζονταν να τις βλέπουν με την ελπίδα να τις επιλέξουν. Αλήθειες, που μαζί με τα ψέματα, έκαναν το ζευγάρι, που πάνω του στηρίζεται ο κόσμος του ανθρώπου,ο κόσμος των ανθρώπων.
Η μουσική άλλαξε: «Η Άνοιξη» από τις τέσσερις εποχές του Αntonio Vivaldi –Allegro molto. Το πάθος για ζωή και τη γλύκα της ξετύλιγε η μουσική ,κι όπως συμβαίνει με τη χαρά της ζωής που βγάζει και μια ήπια θλίψη, έτσι γινόταν και τώρα με την μουσική που φυσούσε στα φύλλα της ψυχής μου.
Σε όλους υπάρχει μια γωνιά για τη θλίψη που αγαπάμε, μια γωνιά για την μελαγχολία
της απώλειας και της αβέβαιης αναζήτησης…
Η μουσική διεκδικούσε το είναι μου. Ναι. Σαν ωραίο ψέμα.
Έσβησα το τέταρτο τσιγάρο και ήπια την πιο γευστική γουλιά του καφέ.
Την τελευταία.
Όταν σηκώθηκα, δεν μπορούσα πια να διακρίνω στα μάτια των περαστικών, τη διάθεσή τους..
Φεύγοντας, πήρα μαζί μου ένα πελώριο και γλυκό Τίποτα, που όμως ήταν περισσότερο απ’ το πολύ…
Κι είχε μια λιακάδα…Μα μια λιακάδα. .
Φαίδων Θεοφίλου
-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ... ΕΛΛΗΝΕΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/27/%ce%93%ce%99%ce%91%ce%a4%ce%99_%ce%9f%ce%99_%ce%9c%ce%95%ce%a4%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a3_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%a0%ce%a1%ce%95%ce%a0%ce%95%ce%99_%ce%9d%ce%91_%ce%93%ce%99%ce%9d%ce%9f%ce%a5%ce%9d..._%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3 Wed, 27 Jan 2010 23:34:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/27/%ce%93%ce%99%ce%91%ce%a4%ce%99_%ce%9f%ce%99_%ce%9c%ce%95%ce%a4%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a3_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%a0%ce%a1%ce%95%ce%a0%ce%95%ce%99_%ce%9d%ce%91_%ce%93%ce%99%ce%9d%ce%9f%ce%a5%ce%9d..._%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -


Φαίδωνα Θεοφίλου



Υπάρχουν σοβαροί λόγοι που δεν πρέπει να γίνουν Έλληνες, οι μετανάστες
που βρίσκονται στην Ελλάδα. Ο ι πιο σοβαροί απ’ αυτούς είναι:

α. Επειδή θα δηλώνουν εισοδήματα ενός δεκαπενθημέρου στην Εφορία, ως ετήσιο
εισόδημα και θα θέλουν να περνιούνται και για πατριώτες.

β. Επειδή θα χτίζουν αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις και θα ζητούν μετά τη νομιμοποίησή τους.

γ. Επειδή θα θέλουν, οι νόμοι να τηρούνται για τους άλλους.

δ. Επειδή θα λαδώνουν για να κάνουν «τη δουλειά τους»
και θα λαδώνονται για να κάνουν «τη δουλειά των άλλων..

ε. Επειδή θ’ αποκτήσουν την νοοτροπία: «ΕΓΩ να τα παίρνω και οι άλλοι ας πάνε να πνιγούν.

στ. Επειδή θα ξεσηκώνονται να μη σηκώσει το Αφρικανάκι, που ήρθε πρώτο στο σχολείο του, την ελληνική σημαία αφού δεν είναι Έλληνας…

Κι ενώ σκεπτόμουν τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να γίνουν…Έλληνες οι μετανάστες που βρίσκονται στην Ελλάδα, ήρθαν έτσι ακάλεστα στο μυαλό μου τα λόγια του αρχαίου φιλόσοφου,

«*Ο άνθρωπος είναι το μέτρο για όλα τα πράγματα".
(Πρωταγόρας ο Αβδηρίτης , 480 - 410 π.χ.) .

Σκέφθηκα ότι αυτά τα λόγια εκφράζουν μια από τις βαθύτερες ουσίες τού
αρχαίου ελληνικού πνεύματος και του παγκόσμιου πολιτισμού, παρ’ όλο που ειπώθηκαν πριν από σχεδόν 2500 χρόνια.

Και αμέσως μετά, επειδή στο μυαλό μου συχνά ανθίζουν ατίθασες σκέψεις, κατέληξα:

«Για σκέψου να ήταν ο Νεοέλληνας το μέτρο για όλα τα πράγματα…»

Ε, σκεφθείτε και σεις κάτι…..





-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΛΕΓΑΝ ΕΛΛΑΔΑ... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/21/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%a7%ce%a9%ce%a1%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%95%ce%9b%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9d_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91... Thu, 21 Jan 2010 17:26:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/21/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%a7%ce%a9%ce%a1%ce%91_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%95%ce%9b%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9d_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91%ce%94%ce%91... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Ήταν μια φορά μια χώρα που την έλεγαν Ελλάδα. Η χώρα αυτή, πριν από 29 χρόνια έγινε δεκτή, στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, που την αποτελούσαν ισχυρές οικονομικά χώρες. Επί 29 συνεχή χρόνια λοιπόν η Ελλάδα δεχόταν (και δέχεται ακόμη) τεράστιες εισροές χρημάτων από τη φορολογία των Ευρωπαίων πολιτών, για να αξιοποιήσει και να επενδύσει αυτά τα χρήματα στη Γεωργία, Κτηνοτροφία, Τουρισμό, Βιομηχανία, Επιμόρφωση, Επιχειρηματικότητα γυναικών και νέων, ανάδειξη Μνημείων, στα έργα Υποδομών της χώρας, στους Δήμους κ.λ.π. ώστε να αναπτυχθούν αυτοί οι τομείς σε υψηλά επίπεδα και να γίνει η Ελλάδα το ίδιο ισχυρή οικονομικά όπως οι άλλες που την βοήθησαν και την βοηθούν, για να βοηθήσει και αυτή στη συνέχεια μαζί με τα ισχυρά μέλη -κράτη, τα νεοεισερχόμενα μέλη να αναπτυχθούν με το ίδιο σκεπτικό.

29 χρόνια μετά λοιπόν, η χώρα που μια φορά την έλεγαν Ελλάδα, παραμένει ο πιο αδύναμος οικονομικά κρίκος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και όποιος ρωτάει που πήγαν οι ποταμοί των χρηματικών επιδοτήσεων και δεν έγινε η Ελλάδα ισχυρή οικονομικά χώρα, είναι σα να ρωτάει το αυγουστιάτικο μελτέμι, γιατί κανείς δεν ξέρει κι αν ξέρει δεν απαντά. Μετά λοιπόν από 29 χρόνια, οι χώρες των οποίων οι πολίτες πλήρωσαν και πληρώνουν για να αναπτυχθεί η Ελλάδα και να ισχυροποιηθεί οικονομικά, απηύδησαν.
Και άρχισαν σε πολιτικό επίπεδο και όχι μόνο, να την ειρωνεύονται, να την κατηγορούν αλλά και να της λένε ανοιχτά, ότι τώρα που ναυάγησε οικονομικά, να τα βγάλει πέρα μόνη της, διότι δεν μπορούν οι εταίροι της στην Ε.Ε. να πληρώνουν για την Ελλάδα συνεχώς και χωρίς αποτέλεσμα.

Ξεσηκώθηκαν λοιπόν, στη χώρα που μια φορά την έλεγαν Ελλάδα, διάφοροι δημοσιογράφοι, κάποιοι πολιτικοί και κάποιοι τζάμπα Ελληνάρες, και αγανακτισμένοι ξεσπάθωσαν εναντίον των Γερμανών και άλλων Ευρωπαϊκών εταίρων, διότι θεώρησαν μεγάλη προσβολή τα όσα ειπώθηκαν εναντίον της χώρας τους!!! Τώρα, αν οι Έλληνες που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται τα τρελά χρήματα της Ευρώπης, υποβάθμισαν οι ίδιοι τη χώρα τους ροκανίζοντας το ξένο και το δημόσιο χρήμα, οδηγώντας την Οικονομία σε ναυάγιο, είναι άλλο θέμα. Οι άλλοι που πληρώνουν δεν έχουν το δικαίωμα να αγανακτήσουν! Διότι ως γνωστόν «ο πλερώνων έχει το πρόβλημα»!! Δεν μπορούν οι παλιοκουτόφραγκοι να προσβάλλουν το φιλότιμο των Ελλήνων ακόμα κι αν το έχουν χάσει. Άλλωστε οι Έλληνες, κι αυτό είναι κανόνας που κανείς δεν μπορεί να κλονίσει, έχουν πάντα δίκιο. Σε ό,τι κάνουν. Και αυτό πρέπει να το έχουν… υπ’ όψη τους οι Ευρωπαίοι...
Παρ’ όλ’ αυτά, οι Εταίροι επανήλθαν λέγοντας ότι το πάρτυ τελείωσε. Ότι δεν μπορούν οι Ελληνικές κυβερνήσεις, να χρησιμοποιούν την οικονομία ως εργαλείο παροχών σε συντεχνίες και ημετέρους, ως εργαλείο επανεκλογής τους στην εξουσία και θολών κοινωνικών παροχών.

Αλλά ευτυχώς δεν μας είπαν, αν δεν σας αρέσει η Ε.Ε. μαζέψτε τα μπογαλάκια σας και άντε στο καλό, να γλιτώσετε εσείς από την Ε.Ε. και το Ευρώ και μεις από σας και να έχετε τη δραχμούλα σας, να τυπώνετε όσα πληθωριστικά χρήματα θέλετε και να μην προλαβαίνετε τις ημερήσιες υποτιμήσεις της δραχμής, μέσα στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Αυτό δεν μας το είπαν, γιατί αν…τολμούσαν, δεν θα ήθελαν και πολύ οι… περήφανοι Έλληνες να σηκωθούν και να φύγουν!! Έτσι για να μάθουν οι Ευρωπαίοι τι θα σήμαινε Ευρώπη χωρίς Ελλάδα…



Μετά απ’ όλα αυτά, σκέφθηκα ότι για την Ελλάδα η παροιμία, «Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» πρέπει να αλλάξει και να γίνει: «Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι και απ’ την ουρά». Αλλά δεν το είπα, μήπως και με θεωρήσουν «Γερμανό»…
Σ’ αυτήν τη χώρα που την έλεγαν Ελλάδα, η προηγούμενη κυβέρνηση, η κυβέρνηση
Καραμανλή, ανέλαβε τη χώρα σε μια ανεκτή οικονομική κατάσταση, και εκτός από την απαξία και τη διάλυση που την οδήγησε, πρέπει να παραδεχθούμε ότι παρήγαγε και κάτι: Παρήγαγε σκάνδαλα και μάλιστα σε μεγαλύτερες ποσότητες απ’ όσες μπορούσε να καταναλώσει… Η κυβέρνηση Παπανδρέου που ανέλαβε αμέσως μετά, κυβερνά αναποφασιστικά, με το γνωστό φόβο του πολιτικού κόστους και το σύνδρομο του μουσειακού πια Κ.Κ.Ε. Μακάρι να διαψευστώ….

Στη χώρα που μια φορά την έλεγαν Ελλάδα, οι μεγαλοαγρότες που τους χάιδευαν εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις, που εισέπραξαν και εισπράττουν την μερίδα του λέοντος από τις Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και που οι Έλληνες εργαζόμενοι πλήρωναν εισφορά ΚΑΙ για τις συντάξεις τους και για τα ακριβά τους προϊόντα, αφού τα γεωργικά προϊόντα που έρχονται από τη… Χιλή και την… Αργεντινή είναι φθηνότερα, οι μεγαλοαγρότες λοιπόν, μπλόκαραν τις εθνικές οδούς και τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, εξευτελίζοντας διεθνώς τη χώρα, (μας κυβερνούν οι μεγαλοαγρότες και δεν το ξέραμε οι αφελείς;) και πλήττοντας βάναυσα τα συμφέροντα των άλλων παραγωγικών τάξεων που δεν μπορούν να μεταφέρουν τα δικά τους προϊόντα. Έτσι χάνονται εκατομμύρια Ευρώ κάθε μέρα. Αλλά δεν πειράζει αφού τα χάνουν οι άλλοι…Εκβιάζουν την κυβέρνηση των άδειων χεριών, των άδειων ταμείων και της παράλυτης οικονομίας, για οικονομικά αιτήματα. Έτσι ενώ παίρνονται μέτρα λιτότητας και οι εργαζόμενοι μαζί με τους συνταξιούχους πρέπει να σφίξουν το ζωνάρι, οι μεγαλοαγρότες, πρέπει «να τα πάρουν»! Γιατί πιστεύουν ότι όλοι τους χρωστούν!!!

Τι ζητούν; Διαβάστε:
Φτηνότερο πετρέλαιο (με λιγότερο φόρο δηλαδή)
Πάγωμα των δανείων τους για 3 χρόνια και μετά, δεκαετή διακανονισμό.
Άμεση καταβολή των χρημάτων επιδότησης
Ρύθμιση υψηλότερων τιμών για τα προϊόντα τους
Ας λάβουμε ακόμα υπ’ όψη, ότι με ξηρασία, με χαλάζι, με ανεμοθύελλα, με πλημμύρα, αποζημιώνονται. Δεν ρισκάρουν τίποτα δηλαδή. Όλα πληρωμένα…Από ποιους; Όποιος το βρει χάνει και όποιος δεν το βρει πάλι χάνει. Έτσι λοιπόν έχει διαμορφωθεί μια περίεργη νοοτροπία στη χώρα:
Κάποιες συντεχνίες, όπως οι μεγαλοαγρότες, λένε στις κυβερνήσεις: Καλά κάνετε και παίρνετε σκληρά μέτρα για την οικονομία. Μπράβο σας. Αλλά όχι για μας. Εμείς πρέπει να εξαιρεθούμε!!!!!! Άρα τι μένει; Τα γνωστά: Ξανά στο χαλινό οι γνωστοί γάιδαροι. Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, που για κακό δικό τους αλλά και της χώρας, εξακολουθούν να σιωπούν…

Και το καπάκι της όλης υπόθεσης; Οι μεσάζοντες έμποροι: Που λυμαίνονται τον κόπο των αγροτών, αφού οι ίδιοι οι αγρότες δεν θέλουν ή δεν μπορούν να οργανώσουν δικό τους δίκτυο διανομής και διάθεσης των προϊόντων τους, μια και ο εκβιασμός όλης της χώρας είναι ευκολότερος για να «τα πάρουν». Ταυτόχρονα, τα παράσιτα που λέγονται και μεσάζοντες, διογκώνουν με απληστία τα κέρδη τους σε βάρος των καταναλωτών. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η ΛΟΓΙΚΗ παύει να είναι ευθεία και γίνεται τεθλασμένη. Και από λογική μετατρέπεται σε ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ…
Η μόνη ελπίδα που μένει στη χώρα είναι το πότε οι γάιδαροι θα γκαρίξουν..

Μια φορά σε μια χώρα που την έλεγαν Ελλάδα, η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ήταν μόνο για τους άλλους…


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΟ ΦΕΓΓΆΡΙ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/17/%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%93%ce%9c%ce%99%ce%9f%ce%a4%ce%a5%ce%a0%ce%9f__%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%a9__%ce%91%ce%a0___%ce%a4%ce%9f__%ce%a6%ce%95%ce%93%ce%93%ce%86%ce%a1%ce%99 Sun, 17 Jan 2010 17:05:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/17/%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%93%ce%9c%ce%99%ce%9f%ce%a4%ce%a5%ce%a0%ce%9f__%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%a9__%ce%91%ce%a0___%ce%a4%ce%9f__%ce%a6%ce%95%ce%93%ce%93%ce%86%ce%a1%ce%99 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
-
.Δεν ήξερα .
ότι ο Θάνατος.
παραμονεύει μειδιώντας.
εκεί που δυναμώνουν τα αισθήματα….
Έχοντας πιει μισό μπουκάλι.
άφησα τ’ άλλο μισό .
να το κοιτάς από ψηλά, να φέγγεις..
Οι σκέψεις ναρκισσεύονταν .
στο στήθος μου.
σαν το δοξάρι στο βιολί.
ενώ τα αισθήματα έπιαναν χορό.
τραγουδώντας μου εκείνο το:.
«Τα αισθήματα αξίζουν.
μόνο σαν κινδυνεύουν να χαθούν».
κι ήταν η απ’ έξω μου Σιωπή.
τόσο παράφορη,.
που σκιάχτηκεν ο Θάνατος..
Οπισθοχώρησε δυο βήματα,.
κι έχασε το μειδίαμ’ απ’ τα χείλη…

Φαίδωνα Θεοφίλου
Από τον κύκλο της Κοντινής Ξαδέλφης (Σαπφώ)




-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ν Υ Κ Τ Ε Γ Ε Ρ Σ Ι Α http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/08/%ce%9d_%ce%a5_%ce%9a_%ce%a4_%ce%95_%ce%93_%ce%95_%ce%a1_%ce%a3_%ce%99_%ce%91 Sat, 09 Jan 2010 01:32:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/08/%ce%9d_%ce%a5_%ce%9a_%ce%a4_%ce%95_%ce%93_%ce%95_%ce%a1_%ce%a3_%ce%99_%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -Φαίδωνα Θεοφίλου: Απόσπασμα από το έργο ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑΕκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ.Νυμφικός θάλαμος η νύχτα
όπου τα ένζωα ανταλλάσσουν τους χυμούς τους
κι η μέρα θα τα βρει
με λαμπερή αγνότητα κι ιδρώτα
*
Νυκτεγερσία:
Του καλοκαιριού,
της ιεροσύνης των αγρών,
της νυκτοπορείας των νεκρών,
των θηλυκών νεκρανθέμων,
της νοομαντείας,
του κρυμμένου πόνου που στραγγίζεται
σε θλιβερή αρμονία.
*
Νυκτεγερσία:
Της μετάληψης των σωμάτων.
Των κόκκων της άμμου που παραμερίζουν.
Της σελήνης που πορεύεται,
στο γεωμετρικό ναρκισσισμό της.
*
Νυκτεγερσία των δέντρων
που εκπνέουν τη συστολή της μέρας,
αφήνοντας ένα βραχνό –έλα-
να γλιστρήσει από τα λάμδα των φύλλων τους.
*
Τα δέντρα τείνουν τα κλαδιά τους
κι ονειρεύονται αντικριστούς χορούς.
Μοναχικοί ύμνοι
ξεφλουδίζουν το χρέος που έρχεται
και ως λευκή σινδόνη απλώνεται
η πλατυτέρα των ελπίδων.
*
Στο προθάλαμο της ζωής
θα παραμένει ο θάνατος
κι νύχτα θα του υπενθυμίζει
με την αιχμηρή σαγήνη της,
το τέλος του…


- - ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η Ποίηση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - Απόσπασμα http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/04/%ce%97_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97%ce%a3_%ce%9d%ce%a5%ce%a7%ce%a4%ce%91%ce%a3_-_%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1 Mon, 04 Jan 2010 17:00:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2010/01/04/%ce%97_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97%ce%a3_%ce%9d%ce%a5%ce%a7%ce%a4%ce%91%ce%a3_-_%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Φαίδωνα ΘεοφίλουΑπόσπασμα από τη σύνθεση ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

…Δε χρειαζόμαστε άλογα
ούτε και σύννεφα.
Η περπατησιά μας
πιότερη από καλπασμό.
Γεννηθήκαμε με τις στολές
της διείσδυσης και της πορείας
φορεμένες ανάποδα
στ’ όνομα της παραπλάνησης.
*
Η χώρα ταξιδεύει μεσ’ τη νύχτα
με τα’ όνειρο σφιχτά.
*
Στο λογικό τετράγωνο της νύχτας
το πνεύμα κροταλίζει:
Φέρνω δρόμο για ταξίδι
με πλάνες αστραφτερές,
με μνήμες έγχορδες
που σπαράσσονται με το θάνατο
*
Εκκίνηση από τη μνήμη μηδέν
Χωρίς αιώνια τραύματα
και νομίμως κληρονομημένη δόξα.
Εκκίνηση με πλάνες αμφίστομες
που όμως,
το νοικοκυρεμένο κενό
για πάντα αποχαιρετούν…
*
Ψέλνουν οι αναμνήσεις
με τα όργανα της σιωπής.
Η Ιστορία τρίβει τα χέρια της
και γεμίζουν τα κοιλώματα της νύχτας
από έγχρωμα γεγονότα.
*
Οι ασφάλακες καταθέτουν ρίζες ξερές
στο ιερό της νύχτας,
αντίδωρα της γαλήνης.
Ξετυλίγονται τα γεγονότα
εκτοπλάσματα ψαλμωδίας
κι ο αρχαίος παππούς νυκτοπορεί
καρφώνοντας στο χώμα την υπομονή του…
-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ 2010 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/31/%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%94%ce%95%ce%a7%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%95_%ce%a4%ce%9f_2010 Thu, 31 Dec 2009 13:51:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/31/%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%94%ce%95%ce%a7%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%95_%ce%a4%ce%9f_2010 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Με τα Κάλαντα της Ελληνόφωνης Κάτω Ιταλίας* υποδεχόμαστε το 2010.


Τα Κάλαντα αυτά που ακούτε, λέγονται και "Στρίνα":
Το νόμισμα των καλαντιστών λέγονταν στα βυζαντινά χρόνια «ευαρχισμός» ή «Στρίνα», Από το λατινικό strena (στα λατινικά σημαίνει αίσιος οιωνός, αλλά και δώρο της πρωτοχρονιάς, ή «επινομίς»όπως το έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες - κοινώς μπουναμάς). Η ονομασία στρίνα διασώθηκε μέχρι σήμερα κατά τόπους, όπως στη Σύμη, «μπουλιστρίνα», (από το καλή strena- bona strena), στη Νίσυρο, «μπουλουστρίνα» και στην Κύπρο «πουλουστρίνα».

* Τα κάλαντα της Ελληνόφωνης Κ. Ιταλίας. Αν θέλετε να τα ξαναακούσετε, κάνετε απλά "ανανέωση" της σελίδας.

Και μια ευχή: "Εύχομαι σε όλους τους Έλληνες να επιτύχουν το ακατόρθωτο: Να καταφέρουν δηλαδή να συνεννοούνται όταν βρίσκονται μαζί παραπάνω από ένας"! Μετά όλα θα γίνουν απλούστερα και ευκολότερα.2010.*Ο πίνακας είναι του Λέσβιου ζωγράφου Δημήτρη Καραπιπέρη.- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: WE ARE A NOEL FAMILY.... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/25/WE__ARE__A__NOEL__FAMILY.... Fri, 25 Dec 2009 14:39:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/25/WE__ARE__A__NOEL__FAMILY.... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -


Βράδυ, παραμονή Χριστουγέννων.
Κοιτάζω απ’ το μπαλκόνι στο δρόμο. Βραδιά σχεδόν ζεστή, με καθαρό ουρανό και απόλυτη άπνοια. Άνθρωπος ή αυτοκίνητο ούτε για δείγμα. Κάτι σαν εορταστική σιωπή. .Μπαίνω μέσα, αφήνω το κονιάκ μου στο τραπέζι και κάθομαι στον υπολογιστή να ρίξω από συνήθεια μια ματιά στο Μπλογκ μου. Άδικα κάθεσαι , είπα στον εαυτό μου. Γιορτινές μέρες, η ίδια άπνοια επικρατεί και στο διαδίκτυο. Εντάξει συμφώνησε ο εαυτός, μια ματιά θα ρίξω και θα ετοιμαστώ, για να μην αργήσω στη σύναξη των παλιών συμμαθητών που προγραμματίσαμε. .
Το σκηνικό όμως ήταν εντελώς διαφορετικό: Το Μπλογκ μου είχε ασυνήθιστη κίνηση απόψε. Πολλοί επισκέπτες. Μεταξύ αυτών, ο Μπράιαν από το Κεντάκυ, ο Ιβάν από τη Φιλιππούπολη ο Μάριος από τη Θεσσαλονίκη, ο Μιχάλης από τα Ιωάννινα, ο Ντιντιέ από την Λιλ, που μου έστειλαν ευχές μεe mail. Τους απάντησα κι εγώ και τους κάλεσα να μιλήσουμε μέσω του συστήματος του Google. Δέχτηκαν. Ξέχασα κι εγώ τη σύναξη των συμμαθητών. .Έτσι βρεθήκαμε όλοι γύρω από ένα διαδικτυακό τραπέζι να συζητάμε. Ο Μπράϊαν, (συνιδιοκτήτης σε βενζινάδικο μικρής πόλης) για το μεγάλης εμπορευματικής αξίας προϊόν των Χριστουγέννων, ο Ιβάν, (υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας στη Σόφια) για τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση, ο Μάριος, (που τελειώνει τη Γεωπονική), τις αγωνίες για το μέλλον του, ο Μιχάλης , (φοιτητής σε Τ.Ε.Ι.) για τις ανθρώπινες σχέσεις που μπροστά τους νιώθει μόνος και αβοήθητος, ο Ντιντιέ για τη δίψα του να γνωρίσει ανθρώπους από άλλες χώρες και να μάθει γι αυτούς..Εγώ; Εγώ μόνο τους άκουγα και χαιρόμουν την παρέα μας. Απλά τους συντόνιζα για να μπορούν όλοι να μιλήσουν, ο καθένας με τη σειρά του. Σκεφτόμουν μόνο την ανθρώπινη ερημία που καλύπτει τον γιορτινό εξαναγκασμό της ασυδοσίας, προκειμένου να νιώσουν οι άνθρωποι τα Χριστούγεννα και τελικά ...πάλι κενό..Στη συνέχεια, ο Μπράϊαν μας έστειλε ένα μελαγχολικό ινδιάνικο τραγούδι, ο Ιβάν ένα ψαλμό των Χριστουγέννων από χορωδία του καθεδρικού ναού της Σόφιας, ο Μάριος ένα τραγούδι του Νικόλα Άσιμου, ο Μιχάλης χριστουγεννιάτικα κάλαντα από τον τόπο του, ενώ ο Ντιντιέ μας είπε: «We are a Noel family…» Είμαστε μια χριστουγεννιάτικη οικογένεια!!!
Κατά τις 0330 ελληνική ώρα μετά τα μεσάνυχτα, χαιρετηθήκαμε εγκάρδια σα να γνωριζόμασταν από χρόνια και δώσαμε πάλι ραντεβού, την παραμονής της Πρωτοχρονιάς....Ακόμα χαμογελάω με την ιδέα, ότι πέντε άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους , με μοναδικά υλικά τη μοναξιά τους που την έκαναν επικοινωνία, έζησαν μια παραμονή Χριστουγέννων που θα τη θυμούνται...
Και του χρόνου Φίλοι μου.
-

-












-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/19/%ce%91%ce%9d_%ce%a5%ce%a0%ce%91%ce%a1%ce%a7%ce%95%ce%99_%ce%a4%ce%9f_%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%9c%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a7%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%93%ce%95%ce%9d%ce%9d%ce%a9%ce%9d Sat, 19 Dec 2009 19:48:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/19/%ce%91%ce%9d_%ce%a5%ce%a0%ce%91%ce%a1%ce%a7%ce%95%ce%99_%ce%a4%ce%9f_%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%9c%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a7%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%93%ce%95%ce%9d%ce%9d%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Αν το πνεύμα των Χριστουγέννων που βρίσκεται μέσα τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Charles Dickens, υπάρχει και στην πραγματικότητα, τότε έχει πολλούς να επισκεφτεί αυτές τις μέρες: .Τα παιδιά της στέρησης, της ανέχειας και της εγκατάλειψης. Τις κακοποιημένες γυναίκες θύματα της εκμετάλλευσης των κυκλωμάτων της πορνείας. Τους ανήμπορους. Τους αγύρτες των πόλεων. Τα πρεζόνια. Τους γέροντες.
Τους διχασμένους κυβερνήτες του κόσμου για το αν ο πλανήτης Γη πρέπει να σωθεί….
Και τέλος, τους υπόλοιπους ανθρώπους, για να απαλύνει έστω και λίγο το ΕΓΩ τους, που πάνω του σκοντάφτει η ανάγκη των άλλων….
Καλά Χριστούγεννα Θαμώνες, γνωστοί και άγνωστοι φίλοι του «Καφενείου».
Ο καθένας σας , ας διαλέξει το είδος της χαράς που του ταιριάζει για να γιορτάσει.

Φαίδων Θεοφίλου



-





- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΠΟΙΗΤΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/17/%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%a4%ce%9f%ce%9c%ce%9f__%ce%92%ce%99%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%9a%ce%9f__%ce%91%ce%9d%ce%a9%ce%9d%ce%a5%ce%9c%ce%9f%ce%a5__%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a4%ce%97 Thu, 17 Dec 2009 17:42:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/17/%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%a4%ce%9f%ce%9c%ce%9f__%ce%92%ce%99%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%9a%ce%9f__%ce%91%ce%9d%ce%a9%ce%9d%ce%a5%ce%9c%ce%9f%ce%a5__%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a4%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -Φαίδωνα ΘεοφίλουΑσκούμαι:...Στη βροχή....Στον άγριο άνεμο....Στο χιόνι....Για την επανάσταση:...Του ενός ...



-

Φαίδωνα Θεοφίλου: Από τον κύκλο της κοντινής ξαδέλφης

Οι πίνακες είναι του Πέτρου Ζουμπουλάκη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ε Κ Τ Α Κ Τ Η Ε Ι Δ Η Σ Η http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/15/%ce%95_%ce%9a_%ce%a4_%ce%91_%ce%9a_%ce%a4_%ce%97__________%ce%95_%ce%99_%ce%94_%ce%97_%ce%a3_%ce%97 Tue, 15 Dec 2009 10:28:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/15/%ce%95_%ce%9a_%ce%a4_%ce%91_%ce%9a_%ce%a4_%ce%97__________%ce%95_%ce%99_%ce%94_%ce%97_%ce%a3_%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

-

Πληροφορίες από έγκυρη πηγή


λένε πως οι «αμφισβητίες»


δεν θα κάψουν την πόλη


τα φετινά Χριστούγεννα.


Θέλουν κι αυτοί να κάνουν ρεβεγιόν…


Κρίμα.


Κι ήταν μια ευκαιρία να ζήσουμε


Χριστούγεννα μοναδικά…

Φαίδων Θεοφίλου-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/14/%ce%97_%ce%9c%ce%91%ce%93%ce%95%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97%ce%a3_%ce%93%ce%9b%ce%a9%ce%a3%ce%a3%ce%91%ce%a3 Mon, 14 Dec 2009 17:15:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/14/%ce%97_%ce%9c%ce%91%ce%93%ce%95%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97%ce%a3_%ce%93%ce%9b%ce%a9%ce%a3%ce%a3%ce%91%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Αναδημοσιεύω εδώ, αποσπάσματα από το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Αλέξανδρου Αγγελή για τη «Μαγεία της Ελληνικής Γλώσσας, όχι για να περηφανευτούμε για τη γλώσσα μας. Άλλωστε δεν δημιουργήσαμε εμείς τη γλώσσα, αλλά μόνο την κληρονομήσαμε. Ο λόγος που αναδημοσιεύω λοιπόν αυτή τη μελέτη, είναι για να επανασυνειδητοποιήσουμε με ποια γλώσσα έχουμε να κάνουμε. Να την αγαπήσουμε όσο της αξίζει, δηλαδή απεριόριστα. Να συναισθανθούμε την ηδονή της χρήσης της. Να την καλλιεργήσουμε στον προφορικό και στον γραπτό λόγο και να απεγκλωβιστούμε από την κουλτούρα της «ατάκας», των «τσιτάτων», των συνθημάτων, που φτωχαίνουν τη γλώσσα και τη σκέψη, τον μαϊμουδισμό ξένων γλωσσών όταν μιλάμε Έλληνες με Έλληνες. Τέλος, να απεγκλωβιστούμε από τον περιορισμό μας σε μια επικοινωνία που γίνεται με 200 το πολύ λέξεις. Να αφήσουμε κατά μέρος τις κούφιες εθνικές περηφάνιες και το αναρχοτίποτα και να αποδειχτούμε άξιοι των θησαυρών που κληρονομήσαμε…
Τα σημαντικά σάς περιμένουν παρακάτω:

Φαίδων Θεοφίλου

-

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Του Αλέξανδρου Αγγελή

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Στις μέρες μας όπου αμφισβητούνται ακόμα και τα αυτονόητα, έχει αρχίσει να ακούγεται η άποψη ότι δεν υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες γλώσσες, αλλά ότι όλες έχουν την ίδια αξία. Αυτό είναι τόσο παράλογο να το πιστεύει κανείς, όσο το να πιστεύει ότι μπορούν σε έναν αγώνα δρόμου όλοι οι δρομείς να τερματίσουν ταυτόχρονα. Κάτι τέτοιο είναι απλά αδύνατον.

Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να υποβαθμίσει κάποιες γλώσσες, αλλά να αποδείξει με αντικειμενικά κριτήρια ότι δεν έχουν όλες οι γλώσσες την ίδια αξία (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η κάθε γλώσσα δεν έχει την αξία της). Υπάρχουν σήμερα περίπου 3.000 διαφορετικές γλώσσες (η πλειοψηφία των οποίων δεν έχει σύστημα γραφής). Είναι σίγουρο ότι κάθε γλώσσα έχει την δική της αξία και πρέπει να αγωνιζόμαστε όλοι ώστε όλες οι γλώσσες να επιβιώσουν. Δυστυχώς πολλές γλώσσες έχουν ήδη εκλείψει και θα εκλείψουν και στο μέλλον.

Για πολλούς μη-Έλληνες γλωσσολόγους και ανθρώπους του πνεύματος, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Ελληνική γλώσσα (ιδιαιτέρως τα Αρχαία Ελληνικά) είναι η ανώτερη μορφή γλώσσας που έχει επινοήσει ποτέ το ανθρώπινο πνεύμα. Οι απόψεις αυτές δεν είναι αυθαίρετες, αλλά βασίζονται σε κριτήρια αντικειμενικά σχετικά με την αξιολόγηση μιας γλώσσας.
Παρακάτω θα περιγράψουμε μία σειρά από ιδιότητες τις Ελληνικής γλώσσας και θα αντιπαραβάλουμε κάποιες ξένες γλώσσες (συνήθως την Αγγλική, καθώς αυτή είναι η πιο διαδεδομένη) προς σύγκριση.

ΠΛΟΥΤΟΣ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΥ
Είναι γνωστή η έκφραση που χρησιμοποιούν οι Άγγλοαμερικάνοι όταν ψάχνουν να βρουν την κατάλληλη λέξη για κάποια έννοια «Οι Έλληνες θα έχουν μια λέξη για αυτό». Φράση την οποίαν πρώτος είχε γράψει ο καθηγητής Όλιβερ Τάπλιν στο βιβλίο του «Ελληνικό πυρ». [10]
Ενώ η Αγγλική γλώσσα έχει, βάση του μεγάλου Αμερικανικού λεξικού Merriam-Webster, περίπου 166.724 λεξίτυπους (σύμφωνα με το ίδιο λεξικό 41.214 από αυτές τις λέξεις είναι αμιγώς Ελληνικές, χωρίς να υπολογίζουμε τις σύνθετες και τις Ελληνογενείς) [10], η Ελληνική γλώσσα περιλαμβάνει ήδη, στην καταγραφή μέχρι λίγο πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, 1.200.000 λεξίτυπους.

Το εντυπωσιακό αυτό νούμερο προκύπτει από το έγκριτο TLG (Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσης) το οποίο ακόμα δεν έχει τελειώσει την καταγραφή όλων των Ελληνικών κειμένων. Εκτιμάται μάλιστα από την διευθύντρια του TLG, κα Μαρία Παντελιά, ότι μόλις τελειώσει η καταγραφή θα έχουν αποθησαυριστεί ίσως μέχρι και 2.000.000 λεξίτυποι.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον κ Α. Κωσταντινίδη συγγραφέα των βιβλίων «Οι Ελληνικές λέξεις στην Αγγλική γλώσσα» και «Η οικουμενική διάσταση της Ελληνικής γλώσσης», πολλά λεξικά σταματούν την ετυμολογία της λέξης στην Λατινική ρίζα αγνοώντας το γεγονός ότι η πλειονότης των ίδιων των Λατινικών λέξεων έχουν Ελληνική ρίζα.

Πολλές Ομηρικές λέξεις σώζονται ακόμα και σήμερα στις Ευρωπαϊκές γλώσσες, και αυτές οι πάμπολλες λέξεις φυσικά δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των «αμιγώς Ελληνικών» που αναφέραμε νωρίτερα. Μία από αυτές τις λέξεις είναι το γνωστό «kiss». Ακούγεται αστεία σαν δήλωση ότι είναι στην ουσία Ελληνική λέξη ε; Και όμως, στα Αρχαία Ελληνικά, το «φιλώ» είναι «κυνέω / κυνώ», εξ' ού και το προσκυνώ (σημαίνει κάνω ένα βήμα μπροστά και δίνω ένα φιλί).
Στην προστακτική το ρήμα γίνεται «κύσον με», δηλαδή «φίλησε με», όπως θα είπε και η Πηνελόπη στον Οδυσσέα όταν τον είδε να επιστρέφει στην Ιθάκη. Στα Αγγλικά θα λέγαμε «kiss me». Ο βαθμός ομοιότητας των δύο φράσεων δεν αφήνει χώρο για αμφιβολίες. Και αυτό είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα.


ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρόλο που είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα). Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.

Το διεθνές λεξικό Webster's (Webster's New International Dictionary) αναφέρει «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων.» [12] ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρεί αυτές που χρειάζεται.».
Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να
προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν- πρώτο- αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων.»

Είναι αλήθεια ότι μπορούμε να βάλουμε και παραπάνω από μια πρόθεση μπροστά από μία λέξη, ακριβώς όπως περιγράφει ο Γάλλος φίλος μας. Παραδείγματα συνδυασμών πολλαπλών προθέσεων με λέξεις που να δημιουργούν νέες λέξεις υπάρχουν άπειρα. Αντικαταβάλλω, επαναδιατυπώνω, αντιπαρέρχομαι, ανακατασκευάζω κτλ.

Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο». [7] Ποιά άλλη γλώσσα στον κόσμο θα μπορούσε να αποδώσει σε μία μόνο λέξη τόσα πολλά και υψηλά νοήματα;
Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ, περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.
Ο Godefroi Herman, ο Γάλλος μεταφραστής των Διονυσιακών του Νόννου, ομολογεί «Πόσες φορές μεταφράζοντας δεν ανέκραξα όπως ο Ρονσάρ: Πόσο είμαι περίλυπος που η γλώσσα η Γαλλική δεν δημιουργεί λέξεις όπως η Ελληνική... ωκύμορος, δύσποτμος, ολιγοφρονείν...».


Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ
Στα Αγγλικά το ρήμα και το ουσιαστικό συχνά χρησιμοποιούν ακριβώς την ίδια λέξη π.χ. «drink» που σημαίνει και «ποτό» και «πίνω». Επιπλέον τα ονόματα δεν έχουν κλίσεις, για παράδειγμα στα Ελληνικά λέμε «Ο Θεός, του Θεού, τω Θεώ, τον Θεό, ω Θεέ» ενώ στα Αγγλικά έχουμε μια μόνο λέξη για όλες αυτές τις έννοιες, το «God». Είναι προφανές λοιπόν, ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά. Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» σαν αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιές» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.



Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η Κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, πρβλ π.χ.: "σι" = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω... «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω....» [1]. Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά δύσκολα μπορώ να φανταστώ πως θα μπορούσαν να υπάρχουν δεκάδες διαφορετικοί τονισμοί για μία μονοσύλλαβη λέξη, ώστε να διαχωρίσουν φωνητικά όλες οι πιθανές της έννοιες. Αλλά ακόμα και να υπάρχει, πως είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ
Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους. Για παράδειγμα η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται για αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο (=λωπή) μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.

Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ' ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει. Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα.

Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ' ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.

Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία. Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη. Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή - συχνά λαθεμένη - ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει την ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.


ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δεί ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε. Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άπειρα παραδείγματα τέτοιου είδους υπάρχουν, σχεδόν ολόκληρο το λεξικό της Ελληνικής.

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Η ΣΟΦΙΑ
Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Για αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πεί «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο.»

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γή (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γή / δικό του σπίτι. Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).


Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει σαν ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας. Και φυσικά όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».


Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία...

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία. Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο...

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Μια και αναφέραμε τα Λατινικά, ας κάνουμε άλλη μια σύγκριση. Ο άνθρωπος στα Ελληνικά ετυμολογείται ώς το όν που κυττάει προς τα πάνω (άνω + θρώσκω). Πόσο σημαντική και συναρπαστική ετυμολογία που μπορεί να αποτελέσει βάση ατελείωτων φιλοσοφικών συζητήσεων. Αντίθετα στα Λατινικά ο άνθρωπος είναι «Homo» που ετυμολογείται από το χώμα. Το όν που κυττάει ψηλά στον ουρανό λοιπόν για τους Έλληνες, σκέτο χώμα για τους Λατίνους... Υπάρχουν και άλλα παρόμοια παραδείγματα που θα μπορούσαν να αναφερθούν εδώ. Είναι λογικό στο κάτω κάτω ότι μια γλώσσα που βασίστηκε στην Ελληνική αντιγράφοντάς την, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να έχει τα ίδια υψηλά νοήματα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση» έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Όπως σημειώνει και ο «δικός μας» Κωνσταντίνος Τσάτσος, πρώην Υπουργός, πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας και συγγραφέας, «Όσο πιό προηγμένος είναι ο πολιτισμός ενός έθνους, τόσο πιό πλούσιες σε προϊστορία, και συνεπώς και σε ουσία, είναι οι λέξεις της γλώσσας... Με την γλώσσα μεταδίδομε λογικούς συνειρμούς και διεγείρομε συναισθήματα... Κάθε λαός έχει την γλώσσα που του αξίζει. Στην γλώσσα, όπως και στα τραγούδια του, εναποθηκεύεται ο πολιτισμός του... είναι ο πιό αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής του συνείδησης και της ιστορικής του συνέχειας.»

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική.»

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πεί ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει.»

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες» όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξ' άλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας τους οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα». Και δεν είναι τυχαίο που απομνημονεύουμε ευκολότερα ένα ποίημα παρά μια σελίδα πεζογραφήματος. Και όπως ακριβώς έλεγαν και οι ίδιοι οι Ρωμαίοι, η Ελληνική γλώσσα θα παραμένει «η ευπρεπεστάτη των γλωσσών και η γλυκυτέρα εις μουσικότητα».

Άλλος ξένος καθηγητής, ο Στέφεν Ντόιτς, διαπιστώνει έκθαμβος ότι μέσα από τους στίχους του Ομήρου αναδύεται μουσική «Είναι τόσο έντεχνα συντεθειμένοι, ώστε απολαμβάνοντας την ανάγνωση απολαμβάνεις και την μουσική.». Και ο Ζάκ Μπουσάρ, Καναδός καθηγητής γράφει ότι «Η απαγγελία σέβεται τα μακρά και τα βραχέα φωνήεντα, δηλαδή το καλούπι του εξαμέτρου», και αναλύει «πως η ψιλή και η δασεία, η περισπωμένη και η οξεία, η μακρόχρονη λήγουσα και τα βραχύχρονα φωνήεντα... γίνονται νότες.».

ΑΥΤΟΦΩΤΗ ΓΛΩΣΣΑ
Όλοι γνωρίζουμε ότι οι Ευρωπαϊκές γλώσσες έχουν τις ρίζες τους στα Λατινικά. Αυτό που ίσως μερικοί να αγνοούν είναι ότι τα ίδια τα Λατινικά έχουν βασιστεί πάνω στα Ελληνικά. Από το ίδιο το αλφάβητο (οι Ρωμαίοι πήραν αυτούσιο και απαράλλακτο το Χαλκιδικό αλφάβητο) μέχρι και την πλειοψηφία του λεξιλογίου.
Πριν ο Κικέρων, ο δημιουργός ουσιαστικά της Λατινικής γλώσσας, έρθει στην Ελλάδα για να σπουδάσει, οι Ρωμαίοι είχαν μερικές εκατοντάδες μόνο λέξεις με αγροτικό, οικογενειακό και στρατιωτικό περιεχόμενο. Όταν επέστρεψε στην Ρώμη, πήρε μαζί του κάποιες χιλιάδες Ελληνικές λέξεις δηλωτικές πολιτισμού και ένα «κλειδί» με το οποίο πολλαπλασίασε την αξία και την σημασία τους. Το «κλειδί» αυτό ήταν οι προθέσεις.

Για του λόγου το αληθές, να αναφέρουμε ότι το ιστορικό αυτό γεγονός το έχει τονίσει και ο διάσημος Γάλλος γλωσσολόγος Meillet «Τα Λατινικά ως λόγια γλώσσα, είναι ανάτυπο των Ελληνικών. Ο Κικέρων μεταφέρει στην Λατινική, την Ελληνική ρητορική και φιλοσοφία. Ο Χριστιανισμός ακολούθως συνετέλεσε και αυτός στην επίδραση των Ελληνικών επί των Λατινικών. Το Λατινικό λεξιλόγιο είναι μετάφραση του αντιστοίχου Ελληνικού, και για αυτό τα Λατινικά δεν παραμέρισαν τα Ελληνικά στην Ανατολή. Διότι η μίμηση δεν είχε αρκετό γόητρο ώστε να αντικαταστήσει το πρωτότυπο.».

Μόνο και μόνο όσον αφορά τους επιστημονικούς όρους, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των λέξεων είναι Ελληνικές, οι ξένες γλώσσες στην κυριολεξία θα κατέρρεαν χωρίς την Ελληνική. Η Ελληνική είναι η μοναδική γλώσσα η οποία είναι πραγματικά αυτόφωτη χωρίς να εξαρτάται από καμία άλλη. Δύο εκ του πλήθους ξένων επιστημόνων που το έχουν διαπιστώσει αυτό είναι οι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu. Στο βιβλίο τους «Οι Ελληνικές ρίζες στην Γαλλική γλώσσα» διαβάζουμε «Η κατανόηση της δικής μας γλώσσας, η εκ νέου ανακάλυψη της ουσίας της - να ποιά είναι η χρησιμότητα του να γνωρίζει κανείς τις Ελληνικές ρίζες. Οι Ελληνικές ρίζες δίνουν στην Γαλλική το πιο βαθύ στήριγμά της και συγχρόνως της παρέχουν την πιο υψηλή δυνατότητα για αφαίρεση. Μακρινή πηγή του πολιτισμού μας, η Ελλάδα βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που λέμε. Σχηματίζει κάθε μέρα την γλώσσα μας.»

Υπάρχουν ακόμα σοβαρές απόψεις έγκριτων ξένων επιστημόνων, που υποστηρίζουν ότι μέχρι και τα Σανσκριτικά (αρχαία Ινδικά) προέρχονται από τα Ελληνικά. «Ο πρώτος ο οποίος παρετήρησε αυτήν την ομοιότητα των ριζών είναι ο Φ. Μπάγιερ (1690-1738), καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγ. Πετρουπόλεως, καταλήγοντας στα συμπέρασμα ότι τα σανσκριτικά προέρχονται από τα Ελληνικά.» συμπέρασμα στο οποίο είχε καταλήξει στα τέλη του περασμένου αιώνος και ο Γερμανός Βορρ. Η συντακτική ομάδα του περιοδικού «Falcon - Ιέραξ» μας λέει «Συγκρίνοντας καλά την Σανσκριτική με την αρχαία Ελληνική, εύκολα αντιλαμβανόμεθα ότι η Ελληνική όχι μόνο είναι πιο αρχαία, αλλά και ότι επί πλέον όλοι οι συντακτικοί και γραμματικοί τύποι της είναι ανώτεροι και μεγαλυτέρας γλωσσικής αξίας. Η δε σύνταξις καθ' υπόταξιν είναι καθαρά Ελληνική.».

Ας μην ξεχνάμε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος προσπάθησε με την εκστρατεία του, εκτός όλων των άλλων, και να «συναγωνιστεί» τους Έλληνες που είχαν εκστρατεύσει στην Ανατολή πριν από αυτόν, τον Ηρακλή και τον Διόνυσο δηλαδή. Τα «Διονυσιακά» του Νόννου, έπος το οποίο περιγράφει την εκστρατεία του Διονύσου στις Ινδίες (αντίστοιχο με αυτά του Ομήρου), σώζεται μέχρι σήμερα. Ακόμα και κατά την διάρκεια της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ινδία, διασώζονται από τους ιστορικούς της εποχής στοιχεία που επαληθεύουν την πανάρχαια παρουσία των Ελλήνων στις Ινδίες (Παράρτημα Ε).

Επειδή μπορεί κάποιος να σκεφτεί σε αυτό το σημείο ότι το Ελληνικό αλφάβητο είναι Φοινικικής προελεύσεως, να αναφέρουμε απλά ότι τέτοιες αντιεπιστημονικές θεωρίες είναι προ πολλού ξεπερασμένες καθώς η αξιοπιστία τους έχει κλονιστεί σοβαρά από διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα. Απορίας άξιον είναι το γεγονός ότι η ύπαρξη των ευρημάτων αυτών δεν αναφέρεται πουθενά στα Ελληνικά (;) σχολεία, όπου προβάλλεται ως δεδομένη και αδιαμφισβήτητη η θεωρία της Φοινικικής προελεύσεως.
· Ένα από τα καρφιά στο φέρετρο της θεωρίας αυτής είναι και το κεραμικό θραύσμα που βρέθηκε στην νησίδα «Γιούρα» των Βορείων Σποράδων από τον Αρχαιολόγο Α. Σαμψών.

· Χρονολογήθηκε το 5.500-6.000 π.Χ. και φέρει καθαρά πάνω του εγχάρακτα τα γράμματα Α, Δ και Υ. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι Φοίνικες πρωτοεμφανίστηκαν στην ιστορία το 1.300 π.Χ. Και αυτό το εύρημα δεν είναι «μόνο» του.

· Τα γράμματα Μ, Ν, Κ, Χ, Ξ, Π, Ο, και Ε διακρίνουμε σε πρωτοκυκλαδικά αγγεία της Μήλου τα οποία είναι της 3 π.Χ. χιλιετίας.

· Επιπλέον υπάρχει και η λίθινη σφραγίδα των Γιαννιτσών που ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Π. Χρυσοστόμου η οποία χρονολογείται την 5 π.Χ. χιλιετία. Ακόμη η επιγραφή του Δισπηλιού που ανεσύρθη από τον καθηγητή Γ. Χουρμουζιάδη χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη γραφή του κόσμου, αφού χρονολογήθηκε από τον «Δημόκριτο» βάσει της μεθόδου του «άνθρακα 14» με απόλυτη ακρίβεια στο 5.250 π.Χ.

· Τέλος να αναφέρουμε τον δίσκο της Φαιστού ο οποίος χρονολογείται (με τις πιο συντηρητικές απόψεις) στο 1.700 π.Χ. και φέρει σύμβολα τα οποία όμως είναι τυπωμένα με κινητά στοιχεία (σφραγίδες), και για αυτόν τον λόγο το εύρημα αυτό αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα τυπογραφίας του κόσμου.

· Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε πηλός εξαιρετικής ποιότητος εις τον οποίον αφού απετυπώθησαν οι χαρακτήρες ο δίσκος εψήθη.
· Το 1989, στο υπ αριθ. 16 τεύχος του αρχαιολογικού περιοδικού «NESTOR», το οποίο εκδίδει το πανεπιστήμιο της Ινδιάνας, ο καθηγητής Πωλ Φώρ ανακοινώνει ότι στην Ιθάκη του 2.700 π.Χ. μιλούσαν και έγραφαν Ελληνικά. Με την βοήθεια χαραγμένης εικόνας πλοίου επάνω στο όστρακο και σε σύγκριση με την ήδη αποκρυπτογραφημένη Γραμμική Γραφή Β' ο καθηγητής Φώρ κατώρθωσε να διαβάσει «Νύμφη με έσωσε». Εδιάβασε ακόμα, αναγνωρίζοντας αριθμητικά και συλλαβές «Ιδού εγώ ο Αρεάδης δίδω εις την άνασσα Θεά Ρέα 100 αίγες, 10 πρόβατα...». [6]

· Σημειωτέον ότι ακόμα και σήμερα διδάσκεται στα Ελληνικά σχολεία η άποψη ότι τα χρόνια του Ομήρου δεν υπήρχε γραφή και συνεπώς τα δύο έπη (Ιλιάδα και Οδύσσεια) μεταφέρονταν από γενεά σε γενεά προφορικώς (κάτι το οποίο ούτως ή άλλως μόνο και μόνο βάσει της κοινής λογικής είναι αδύνατον).
· Εις την Ελληνικήν γλώσσα τέλος παρατηρούνται όλα τα γλωσσολογικά φαινόμενα, πχ. αφομοίωση (είς φθόγγος γίνεται όμοιος με άλλον), εναλλαγή (χρησιμοποίηση άλλου φθόγγου αντ' άλλου), συγχώνευση (ενοποίηση πολλών φθόγγων), ανομοίωση (αποβολή του ενός εκ των δύο ομοίων φθόγγων της ιδίας λέξεως), ανταλλαγή (αμοιβαία αλλαγή φθόγγων) κλπ κλπ.

· Ορισμένοι μάλιστα ήχοι όπως το Γ το Δ το Θ το Χ και το Ψ αποτελούν πολύ μεταγενέστερη και αποκλειστικά Ελληνική επινόηση, αφού δεν τους συναντάμε σε άλλη γλώσσα έστω και αν περιέχονται στις δανεισμένες Ελληνικές λέξεις.

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/08/%ce%97_%ce%93%ce%a5%ce%9c%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97__%ce%a4%ce%97%ce%a3__%ce%92%ce%99%ce%91%ce%a3 Tue, 08 Dec 2009 23:13:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/08/%ce%97_%ce%93%ce%a5%ce%9c%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97__%ce%a4%ce%97%ce%a3__%ce%92%ce%99%ce%91%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Δεν είχαμε και δεν έχουμε πολιτική παιδεία. Τι σημαίνει αυτό;
Μα την απλή και τόσο επαναλαμβανόμενη αλήθεια ότι τα δικαιώματα του καθενός απλώνονται ως εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου. Ε, καλά αυτό το ξέρουμε θα μου πείτε. Κάτι καινούριο; Μα αυτό που είπα παραμένει διαρκώς καινούριο γιατί το αφήσαμε να ξεμακρύνει από τη ζωή μας τόσο πολύ, που να παραμένει διαρκώς ζητούμενο…
Δεν έχουμε πολιτική παιδεία. Είτε αυτή η έλλειψη εκφράζεται στο δρόμο με τη χυδαία συμπεριφορά των Ελληναράδων οδηγών που περιφέρουν το ΕΓΩ τους πάνω στην έπαρση της μαγκιάς τους, είτε με την πολιτική απάθεια είτε με τη γυμναστική της βίας που ασκούν οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές» καταστρέφοντας, καίγοντας και μετατρέποντας τις πόλεις μας σε πεδία μαχών. Τρεις χιλιάδες το πολύ άνθρωποι φέρνουν τη χώρα άνω κάτω. Γιατί έτσι θέλουν..Κάποιοι από αυτούς είναι εργαζόμενοι που δουλεύουν για κάποια αφεντικά, συνεπώς ανήκουν στο σύστημα που θέλουν να καταστρέψουν. Άλλοι σπουδάζουν με τα λεφτά του πατέρα και μπουκώνονται στο χαρτζιλίκι και στο οικογενειακό κανάκεμα. Παρ’ όλα αυτά θέλουν να κάνουν και τη γυμναστική τους. Της βίας. Σε βάρος των άλλων. Σε βάρος του 96% των Ελλήνων πολιτών (Εξαιρώ τον ΣΥΡΙΖΑ που τους χαϊδεύει)..Και η Δημοκρατία μας ; Τι κάνει; Δεν θα πρέπει να προστατέψει τους πολίτες δηλαδή τον εαυτό της για να συνεχίσει να υπάρχει; Το αντίδοτο λοιπόν, είναι η απόλυτη εφαρμογή των νόμων προς όλες τις κατευθύνσεις, γιατί οι νόμοι και η εφαρμογή τους συνιστούν τη Δημοκρατία. Και η τήρηση των νόμων επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας. .
Η απάθεια και η παραίτηση των πολιτών, βάζει τις προϋποθέσεις για το θάνατο της Δημοκρατίας, οπότε όλοι μας είμαστε εκτεθειμένοι στις διαθέσεις των αγριότερων. Όπως στη ζούγκλα. .
Ο μεγάλος συγγραφέας Τόμας Μαν και κατ’ εξοχήν αρμόδιος, ως Γερμανός, είπε ότι: «Ο ναζισμός αρχίζει τη στιγμή που κάνουμε ηθικό συμψηφισμό». Δηλαδή όταν κάποιος πετάει μια μολότωφ σ’ ένα κατάστημα και το καίει, κι εμείς λέμε : «Ε, καλά μωρέ οι πολιτικοί κάνουν χειρότερα..».
Τι θέλουν τελικά αυτοί οι ταραξίες που αυτοαποκαλούνται «αντιεξουσιαστές» και «αναρχικοί»; Ξέρουν άραγε κι οι ίδιοι; Έχουν να μας προτείνουν ένα νέο πρότυπο ζωής; Θα πρότεινα να τους δοθεί βήμα στα Μ.Μ.Ε. να μας πουν τι θέλουν, τι πιστεύουν, αφού η Δημοκρατία κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών (αν υπάρχουν) και την διαδήλωση διαμαρτυρίας. Να μιλήσουν λοιπόν ανοιχτά και αν έχουν κάτι αξιόλογο να πουν, τότε να προβληματιστούμε. Αλλιώς ας γελοιοποιηθούν στο πανελλήνιο, αν οι απόψεις τους αφορούν στις πολιτικές ψυχεδέλειας που είναι μπερδεμένες με ανεξέλεγκτα συναισθήματα, να τελειώνουμε. .Φαίνεται πως η γενιά της δεκαετίας του 60 με το περίφημο: «Κάντε έρωτα όχι πόλεμο» δεν επέδρασε καθόλου επάνω τους, διαφορετικά δεν θα είχαν ανάγκη τόσης καταστροφικής εκτόνωσης… Η βία όμως δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από κανέναν και προς οποιονδήποτε. Η βία διαγράφει τα όσα κατέκτησαν οι ανθρώπινες κοινωνίες μέχρι τώρα και μας γυρίζει πίσω. .Ας αφήσουν επιτέλους οι διάφοροι κονδυλοφόροι τις ωραιοποιήσεις και τα στρογγυλέματα των θολών ιδεολογημάτων της βίας. Δεν υπάρχει προοδευτικότερος άνθρωπος από εκείνον που είναι «υπεύθυνος πολίτης και δημοκράτης σε κίνηση». Που σημαίνει, δεν ΣΙΩΠΩ, ΔΙΕΚΔΙΚΩ, ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ, ΕΛΕΓΧΩ, ΑΠΑΙΤΩ καλύτερο και δίκαιο κράτος, καλύτερη ζωή για όλους. Και όταν ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» λέει: «Είμαστε εδώ για να προστατέψουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του Πολίτη και ότι στη ανομία και στη βία δεν υπάρχει καμία ανοχή» και φαίνεται πως τα εννοεί, συμπεραίνουμε ότι η Δημοκρατία μας ίσως αρχίζει επιτέλους να ξυπνά.
Δεν θέλουμε πια να ξαναδούμε, να κατεβάζουν οι ταραξίες την ελληνική σημαία από το πανεπιστήμιο και να υψώνουν τη δική τους, εκπέμποντας μηνύματα χάους…
-


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ (Συνεικόνες-κολάζ) ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/04/%ce%a4%ce%a1%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%91_(%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%b6)_%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97_%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91 Fri, 04 Dec 2009 13:20:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/12/04/%ce%a4%ce%a1%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%91_(%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%b6)_%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97_%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Ο δρόμος προς τη Γυναίκα, δίψα για τη Ζωή που δεν τελειώνει, ώσπου... την ερωτεύεται και ο Θάνατος.Φ.Θεοφίλου: Οι συνεικόνες μου (κολάζ)

- Καρποί και χυμοί: Λέξεις γένους αρσενικού,με θηλυκή ταυτότητα...Φ.Θεοφίλου: Οι συνεικόνες μου (κολάζ)

- Γυναίκα: Λόγος Ευτυχίας και Απώλειας.

Φ.Θεοφίλου:Οι συνεικόνες μου (κολάζ)

C: Τα δικαιώματα των Συνεικόνων είναι κατοχυρωμένα. Η χρήση τους από τρίτους μπορεί να γίνει με την προϋπόθεση της αναφοράς του δημιουργού.



- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΘΗΝΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Η δική μου αλήθεια http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/29/%ce%91%ce%98%ce%97%ce%9d%ce%91__%ce%98%ce%95%ce%a3%ce%a3%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97_-_%ce%97_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1 Sun, 29 Nov 2009 15:44:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/29/%ce%91%ce%98%ce%97%ce%9d%ce%91__%ce%98%ce%95%ce%a3%ce%a3%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97_-_%ce%97_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Αθηνόραμα: Του Μίνω Αργυράκη



- Θεσσαλονίκη: Του Γιάννη Σταύρου

Κείμενο: Φαίδωνα Θεοφίλου


Κατάγομαι από τη Λέσβο και μένω εδώ και κάποιες δεκαετίες στην Αθήνα.
Σε καμία περίπτωση δεν θα έλεγα ότι είμαι Αθηναίος. Αντίθετα: Δεν χάνω ευκαιρία να λέω ότι είμαι Μυτιληνιός. Έχω την αίσθηση πως όταν ρωτάς κάποιον εδώ από πού κατάγεται και σου λέει από την Αθήνα, σου φαίνεται σαν άχρωμος, σχεδόν χωρίς καταγωγή. Όποιος μένει στην Αθήνα χαίρεται να λέει από ποιο χωριό ή από ποια άλλη πόλη είναι χρωματίζοντας έτσι την ταυτότητά του. Προέρχεται επιτέλους από κάπου, δεν είναι από το μωσαϊκό και το χωνευτήρι ανθρώπων που λέγεται Αθήνα.

Αντίθετα: Όποιος ζει στη Θεσσαλονίκη, άσχετα αν κατάγεται από το Ορμένιον ή τη Σταυρούπολη, θέλει να λέει ότι είναι από τη μεγαλούπολη της Μακεδονίας.

Όσοι παροικούμε στην Αθήνα, μας αρέσει «να απεχθανόμαστε την πρωτεύουσα».
Όποιοι πάνε να μείνουν στη Θεσσαλονίκη, δεν προλαβαίνουν να τους αρέσει κάτι, επειδή την αγαπούν κατ’ ευθείαν.

Οι σχέση μου με την Αθήνα: Εργάσθηκα εδώ, αγάπησα τη δουλειά μου, έχω καλούς φίλους που κι αυτοί προέρχονται από αλλού, βρήκα τον τρόπο να αποφεύγω τις ασχήμιες της πόλης που ζω, και προσπαθώ να απολαμβάνω ό,τι όμορφο έχει.

Η σχέση μου με τη Θεσσαλονίκη: Υπηρέτησα για 6μήνεςτη στρατιωτική μου θητεία στο Γ’ Σώμα Στρατού, δίπλα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο «Το Δαχτυλίδι του Ήλιου» -διηγήματα - στις εκδόσεις «Μικρή Εγνατία» που έβγαζε και τα γνωστά «Τραμάκια» ( Τραμ=βιβλία μικρότερα από μέγεθος τσέπης πρωτοεμφανιζόμενων κυρίως συγγραφέων και ποιητών) του εκδότη Γιώργου Κάτου, του ωραιότερου αλήτη της ζωής που γνώρισα. Τώρα όταν βλέπω στην τηλεόραση εικόνες από την Θεσσαλονίκη, την παραλία με το Λευκό Πύργο, τα Λαδάδικα, την παλιά πόλη, το Βαρδάρη, τη Τσιμισκή, τις γειτονιές της, αισθάνομαι πως αγαπώ μια όμορφη και μοιραία γυναίκα που θα ήθελα να είμαι κοντά της όσο πιο συχνά γίνεται. Με κέρδισε γι αυτό που είναι και λυπάμαι που δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω εκεί.

Ταυτόχρονα η Θεσσαλονίκη, διογκούμενη πληθυσμιακά εγκλωβίστηκε σε πολλά προβλήματα, και η ανάγκη επιπρόσθετων έργων υποδομής είναι εμφανής περισσότερο από ποτέ. Σ΄αυτά αλλά και σε άλλες ελλείψεις, θα μπορούσε να τη βοηθήσει αποτελεσματικά μια ικανή και εμπνευσμένη αυτοδιοίκηση. Οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες δηλαδή. Η πόλη έχει σπουδαίες προσωπικότητες και άξιους ανθρώπους. Οι πολίτες όμως της πόλης, προτιμούν να εκλέγουν ασήμαντους ανθρώπους που κινούνται στο επίπεδο του «συμπλεγματικού λαϊκισμού» και που μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους να επιβεβαιωθεί, αλλά όχι την πόλη.

Νομίζω πως είναι καιρός, οι Θεσσαλονικείς και όσοι αγαπούν την πόλη, να σταματήσουν τον στείρο και άκαρπο ανταγωνισμό με την Αθήνα, τις τριβές και τις εχθρότητες και να συσπειρωθούν, να γίνουν διεκδικητικοί για τη λύση των προβλημάτων της πόλης από την κεντρική εξουσία και να αρχίσουν να διοχετεύουν την ενέργειά τους στην ανάδειξη της πόλης τους και όχι σε μάταιους βερμπαλισμούς και συναισθηματισμούς της δεκάρας που δυναμώνουν τους ασήμαντους λαϊκιστές και αδυνατίζουν την πόλη…

Μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη δεν αρκεί να είναι ωραία αλλά άμυαλη.
Πρέπει να παραμείνει ωραία και να αξιοποιήσει το μοναδικό ανθρώπινο υλικό που διαθέτει. Γιατί την θέλουμε και όμορφη και έξυπνη…


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΙΑ ΦΙΛΙΑ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/23/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%9e_%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%95%ce%a9%ce%a3 Mon, 23 Nov 2009 23:31:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/23/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%9e_%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%95%ce%a9%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Ο Αλέξης Σεβαστάκης και ο Φαίδων ΘεοφίλουΟι φωτογραφίες ανήκουν στην χρονική περίοδο που αλληλογραφούσαμε
Η φιλία μου με τον Σαμιώτη συγγραφέα Αλέξη Σεβαστάκη είχε κάτι το ξεχωριστό: Δεν ειδωθήκαμε ποτέ! Γίναμε όμως φίλοι μέσα από τα βιβλία μας και την αλληλογραφία μας. Αλληλογραφούσαμε σα να γνωριζόμαστε από δεκαετίες. Αλλά υπάρχει καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις βαθύτερα έναν άνθρωπο, από τα ίδια του τα βιβλία; Για όσους δεν γνωρίζουν τον Αλέξη Σεβαστάκη, θα προσθέσω με συντομία, ότι ήταν δικηγόρος και διδάκτωρ της νομικής του πανεπιστημίου Αθηνών. Συγγραφέας του μυθιστορήματος «Το σφαγείο» που έγινε και τηλεοπτική σειρά. Έγραψε θεατρικά έργα και δοκίμια, διηγήματα, επιστημονικά θέματα κ.λ.π. Η ζωή του ήταν γεμάτη από κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες αλλά και συνεχείς διώξεις. Πολιτεύθηκε με την Ε,Δ,Α. και τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Υπήρξε ένας άνθρωπος υψηλού ήθους με οικουμενικό πνεύμα. Αγάπησε πολύ το νησί του τη Σάμο, όπου ζούσε και δικηγορούσε.

Μια φορά λοιπόν, το έφερε η τύχη από την Αθήνα να βρεθώ στη Σάμο, ως εκπρόσωπος της AUSTRIAN AIRLINES στην οποία εργαζόμουν , για να κάνω μια τεχνική έκθεση για το αεροδρόμιο της Σάμου, για τα κεντρικά γραφεία της Βιέννης , ώστε να ενημερωθούν επίσημα και υπεύθυνα για τις δυνατότητες του αεροδρομίου, αφού είχαν κατά νου να κάνουν δρομολόγια Charter, Βιέννη-Σάμο-Βιέννη. Ταυτόχρονα θα υποδεχόμουν στο αεροδρόμιο της Σάμου το πρώτο αεροπλάνο της εταιρείας μας χωρίς επιβάτες αλλά με 6 πληρώματα που θα έκαναν προσγειώσεις και απογειώσεις εξοικείωσης , ώστε να μάθουν τις ιδιαιτερότητες αυτού του αεροδρομίου. Εγώ λοιπόν θα ήμουν ο άνθρωπός τους στην Ελλάδα που θα τους βοηθούσε σε όποιο πρόβλημα είχαν. Αφού λοιπόν τα πληρώματα έκαναν ό,τι έπρεπε για 4 ώρες, θέλησαν να ξεκουραστούν. Βρήκα λοιπόν ευκαιρία, πήρα ένα ταξί από το Πυθαγόρειο , και…σφαίρα για το Καρλόβασι να συναντήσω τον Αλέξη Σεβαστάκη στο γραφείο του. Όταν έφθασα, η καρδιά μου φτερούγιζε από χαρά και συστολή, που επιτέλους θα γνώριζα από κοντά τον ακριβό μου φίλο. Μπήκα μέσα. Δεν ήταν εκεί. Κάθισα απέναντι από το γραφείο του και περίμενα να έλθει. Όταν έφθασε η ώρα που έπρεπε να γυρίσω στο Πυθαγόρειο, ρώτησα τα διπλανά γραφεία, αν ξέρουν πότε θα έλθει ο κ. Σεβαστάκης. Μου είπαν, «Θα αργήσει γιατί δικάζει μια δύσκολη υπόθεση».
Άφησα , απογοητευμένος, πάνω στο γραφείο του ένα μυτιληνιό ούζο κι ένα σημείωμα που έλεγε πως δεν ήταν τυχερό να βρεθούμε κι ας έπινε τα δάκρυα της Παναγίας (το ούζο) στην υγειά μου.
Μέχρι που έφυγε από τον όχι και τόσο μάταιο τούτο κόσμο, δεν έγινε μπορετό να συναντηθούμε. Εκείνος ανήκε στη γενιά της εθνικής αντίστασης. Εγώ στη γενιά του 114 και του Ανένδοτου. Επικοινωνούσαμε όμως σαν συνομήλικοι, αφού το πνεύμα του ήταν νεανικό, λεύτερο, ανήσυχο, έτοιμο να πάρει και να δώσει, όταν το σύνηθες είναι οι άνθρωποι μιας ώριμης ηλικίας και τέτοιας πνευματικής εμβέλειας, να οχυρώνονται πίσω από μια προσωπική αντίληψη ζωής.

Λίγες μέρες πριν, σκαλίζοντας το αρχείο μου, διάβασα με συγκίνηση τα γράμματά του. Ένα από αυτά, απάντηση στην άποψή μου που του είχα στείλει για το βιβλίο του «Σφαγείο», δημοσιεύεται εδώ.. Είναι ένα γράμμα πολύ ενδιαφέρον, αφού καταθέτει τις σκέψεις του για τη ζωή και την τέχνη. Ακόμη, το γράμμα αυτό, αποπνέει σπάνιο ήθος, τη γνήσια σεμνότητα των μεγάλων προσωπικοτήτων, και ανθρώπινη τρυφερότητα.
Ζεις Αλέξη μέσα σε όλους όσους σε αγαπάμε. Τριγυρίζεις ελεύθερα στο περιβόλι της μνήμης μας. Και όσοι πιστοί, αξιοποιούμε τις παρακαταθήκες που άφησες…

Φαίδων Θεοφίλου


- Καρλόβασι 22.12.88

Φίλε Φαίδωνα
Η οικειότητα της προσαγόρευσης είναι εκτίμηση στο έργο σου και μαζί το «προνόμιο» που μου δίνει η ηλικία μου. Από καιρό πολύ, νοιώθω μια θέρμη για τους νεώτερους, θέρμη που μάλλον είναι η πίστη, πως σεις έχετε ακόμα χρόνο να δουλέψετε, να προσφέρετε, να χτίσετε.
Πάλι ήρθε το «μήνυμά σου» και πάλι σκέφτομαι ότι όσο ελάχιστο νάναι ένα «έργο» (όπως το δικό μου) πάντα βρίσκει ένα πρόσφορο δέκτη. Μήνυμα, αντίδωρο. Ζεστή θωπεία στην ερημιά της αποχαυνωμένης μικρής επαρχιακής ζωής.
Και φυσικά, σ’ ευχαριστώ.
Αχ, πόσο αγνώμονες γίναμε «οι λόγιοι»! Δε σου κρύβω ότι σπάνια παίρνω κάποιο σημείωμα που να αναφέρεται σε βιβλίο μου.
Η παλιά γνωστή «κοινότητα» των ανθρώπων των Γραμμάτων, έχει χαθεί μαζί με τόσα άλλα στοιχεία της κοινωνικής μας ζωής. Ράγισε, σκόρπισε. Η επι-κοινωνία περιορίσθηκε πια σε κλειστούς κύκλους ομοειδών συμφερόντων, θυμιαμάτων και αλληλοστήριξης. Τώρα αναλογίζομαι τι άξια είναι «η συναγροίκηση», η πνευματική μάχη, η διαπλοκή των ιδεών! (Πρόσφατα ξαναχάρηκα τα φιλολογικά απομνημονεύματα του Βάρναλη)
Τι κόσμος!
Τέλος.
Για το «Σφαγείο». Η τηλοψία ξεκίνησε από το Σφαγείο αλλά δεν ήταν το αληθινό πνεύμα του Σφαγείου. Βέβαια με τα γνωστά άθλια μέτρα της τρέχουσας τηλεόρασης, ήταν μια παραγωγή που σεβόταν ορισμένα στοιχεία. Σε καμιά περίπτωση δεν θα την απέρριπτα. Αλλά τον καημό του βιβλίου, δεν μπορούσε να τον εκφράσει..
Ας είναι.
Η σκέψη σου ότι «η τέχνη πρέπει να υφαίνεται πάνω στην ιστορία μας…ώστε να είναι πιο λειτουργική…» με παρηγορεί. Αυτό πιστεύω. Τα ιστορικά δρώμενα είναι καθημερινή γνώση (είτε ως θέση είτε ως αντίθεση) του ευρύτερου λόγου. Έτσι η τέχνη έχει ανάγκη να ξεκινάει από αυτά για να μπορεί να επικοινωνήσει να «διαβαστεί».- Να ξεκινάει από τα παγκοίνως γνωστά για να απογειώνεται με τη σχετική αυτονομία της. Το αφηρημένο, η ομφαλοσκόπηση, η διύλιση, η «φθειρομανία» δεν βρίσκουν ανοιχτές τις πόρτες του συμμετόχου. Και γίνονται παιχνίδι αιωρούμενο πάνω από τα ζαλισμένα κεφάλια των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, τέχνη και ανάταση και γοητεία και μεταρσίωση και παρηγοριά και όνειρο και φτερούγισμα, αλλά τέχνη με στοιχεία οικεία. Η λογιοσύνη δεν υπήρξε πάντα δημιουργός. Δημιουργός ήταν η πνευματική ευθύνη. Που σημαίνει η καθημερινή προσπάθεια για συν-ομιλία με τους ανθρώπους. Όχι ομιλία (εγώ) και ακρόαση (ο άλλος) πραγμάτων ασήμαντων, ουδέτερων, μη ιστορικών, άρα άγνωστων και απλησίαστων. Πολλά είπα- Και ταπεινά; Ίσως άχρηστα – Εσύ θα με συγχωρέσεις.
Ευχές λοιπόν για υγεία και δημιουργία.


Με βαθειά εκτίμηση
Αλέξης Σεβαστάκης.


-


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΤΡΟΦΙΜΟΥ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/18/%ce%97_%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%95%ce%9d%ce%a4%ce%95%ce%a5%ce%9e%ce%97_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%a4%ce%a1%ce%9f%ce%a6%ce%99%ce%9c%ce%9f%ce%a5 Wed, 18 Nov 2009 19:44:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/18/%ce%97_%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%95%ce%9d%ce%a4%ce%95%ce%a5%ce%9e%ce%97_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%a4%ce%a1%ce%9f%ce%a6%ce%99%ce%9c%ce%9f%ce%a5 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Η συνέντευξη αυτή που περιλαμβάνεται στο μυθιστόρημά μου «Ο Τρόφιμος», προκλήθηκε από το εξής γεγονός: Ένας δημοσιογράφος περνούσε έξω από ένα ίδρυμα και είδε δίπλα στον τοίχο της κεντρικής πύλης του ιδρύματος, ένα χαρτί κολλημένο που έγραφε με μαύρο μαρκαδόρο:

«Αν κάποτε οι εξουσίες
σκύψουν
τείνοντας το αυτί
στα χείλη των ποιητών,
το κέρδος
δε θα ‘ναι που θ’ ακούσουν
μα το σκύψιμο»

Ο δημοσιογράφος εντυπωσιάστηκε, κατάλαβε ότι κάποιος τρόφιμος από το ίδρυμα το έγραψε, κίνησε γη και ουρανό και έπεισε τους υπεύθυνους, που ήξεραν ότι ήταν πράγματι ο συγκεκριμένος τρόφιμος αλλά γι αυτό όχι και τυχαίος να μιλήσει μαζί του.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

- Γιάννης Κοντολέων! Σας ευχαριστώ που δεχτήκατε να μιλήσουμε.
- Τρόφιμος της πτέρυγας Α! Τι πιο αυτονόητο να μιλούν οι άνθρωποι και να το
ευχαριστιούνται;
- Ναι έχετε δίκιο. Ξεροκατάπιε. Είστε καιρό εδώ;
- Ναι, πολύ καιρό αλλά δεν ξέρω πόσο. Έχει σημασία;
- Όχι απλώς ρώτησα.
Ξεροκατάπιε πάλι αμήχανα. Ο μικρός γιατρός πήγε να μιλήσει, έκανε μια γκριμάτσα,
σταμάτησε. Ήταν φανερό πως αποφάσιζε να μην αναμιχθεί στη συζήτηση.
- Τα περνάτε καλά εδώ;
- Δεν ξέρω πως το εννοείτε, αλλά, όπως εγώ το εννοώ, αυτό εξαρτάται περισσότερο από μένα παρά από άλλους παράγοντες.
- Δηλαδή;
- Να! Ένα φαΐ κι ένα νερό μπορεί κάποιος σχεδόν πάντα να το έχει. Κατά τα άλλα, ταξιδεύω, σκέπτομαι, εποπτεύω και πονάω.
- Μήπως θέλετε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;
- Όχι. Όταν αναλύονται πολύ τα πράγματα ξεφτίζουν. Πάντως γενικά έχω μια πληρότητα που όλο εντείνεται. Ώσπου, ελπίζω να φθάσω κάποτε να μη χωράω στο σώμα μου.
- Εντάξει δεν θα προσπαθήσω ν’ αποσπάσω αναλυτικές διευκρινίσεις. Άλλωστε μιλάτε πολύ ωραία.
- Ο καθείς με τα όπλα του.
- Είναι δική σας αυτή η έκφραση;
- Όχι είναι του ποιητή. Άρα όλων μας.
- Αν σας ρωτούσα τι είδους άνθρωποι είναι οι ποιητές;
- Οι ποιητές έχουν πιο ζωντανό απ’ τους άλλους ανθρώπους το θείο στοιχείο μέσα τους και ταυτόχρονα το γήινο. Η διαρκής σύγκρουση των δύο αυτών στοιχείων, είναι το μαρτύριο και η ευτυχία τους. Μετά ακολουθεί το έργο τους.
- Τι άλλη εικόνα έχετε για τους ποιητές;
- Είναι σα μικροί περιφερόμενοι πλανήτες μέσα στο σύμπαν, ενταγμένοι σ’ αυτό, και με μια επώδυνη αυτάρκεια στη μοναξιά.
- Και ποια νομίζετε ότι είναι η θέση των ποιητών και της ποίησης στις κοινωνίες;
- Αυτή που ήταν πάντα. Δηλαδή όμοια με των τζιτζικιών. Πόσο όμως θ’ άξιζε η σιωπή χωρίς τα τζιτζίκια; Οι άνθρωποι όταν φέρνουν στο μυαλό τους την ποίηση, έχουν την αίσθηση του περιττού. Κι εκεί ίσως βρίσκεται η δύναμή της. Οι ποιητές θεωρούνται σημαντικοί για τη σφαίρα που ανήκουν, αλλά όχι επαρκώς «σοβαροί» για να προσφέρουν χειροπιαστά πράγματα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Δεν θέλω να γενικεύω. Άλλωστε η ποίηση δεν προσφέρεται για σχηματοποιημένες εκφράσεις και ορισμούς. Υπάρχουν κι άλλες απόψεις, που όλες τους είναι σωστές, κι αυτό συμβαίνει επειδή καμιά άποψη από μόνη της δεν μπορεί να καλύψει συνολικά το τι είναι ποίηση. Διάβαζα χτες π.χ. σ’ ένα βιβλίο πως «η ποίηση είναι καμωμένη από το απόσταγμα της γλώσσας, της ιστορίας και της κοινωνίας, αλλά αποζητά να ξαναδημιουργήσει γλώσσα, σύμφωνα με νόμους άλλους από εκείνους, που κυβερνούν τη συνομιλία και τη λογική συζήτηση. Αυτή η άποψη είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και φαίνεται ότι περιγράφει με πληρότητα τι είναι ποίηση. Όσο όμως προχωρά κανείς στην ποικιλία των απόψεων, τόσο περισσότερο καταλαβαίνει ότι η μεγάλη αυτή τέχνη δεν χωρά σε έναν ορισμό αλλά σε πολλούς. Τελικά η θέση της ποίησης είναι στο περιθώριο όταν οι άνθρωποι υπερευημερούν υλικά.
- Και τι θα έπρεπε να κάνουν σήμερα οι ποιητές;
- Ν’ αναπλάθουν ακατάπαυτα την ομορφιά και να κάνουν παράσιτα στις συχνότητες των δορυφόρων.
- Μου κάνει εντύπωση όταν λέτε πως η θέση των ποιητών στη κοινωνία των ανθρώπων είναι αυτή που ήταν πάντα; Ποιες εμπειρίες μπορείτε να έχετε για την κοινωνία, όταν είστε αποκομμένος από αυτή, όντας μέσα στο ίδρυμα;
- Έχετε δίκιο ν’ απορείτε όμως δεν ξέρω πως και γιατί, αλλά, παρά την απώλεια της μνήμης μου, έχω πλήρη συναίσθηση των εμπειριών μου για την κοινωνία και τους ανθρώπους, σα να γεννήθηκα με αυτές. Όχι βέβαια των γεγονότων του προσωπικού μου παρελθόντος. Όσο για το παρόν, ο μικρός γιατρός μου έκανε δώρο ένα ραδιόφωνο. Α’ αυτό παίρνω πληροφορίες για τους ανθρώπους, άτομα, ομάδες, συντεχνίες, κοινωνίες έθνη, για την ανθρωπότητα. Ο κόσμος ξεχύνεται στο δωμάτιό μου κι όλα αυτά που ακούω, επιβεβαιώνουν τις εμπειρίες μου. Εκτός αό ελληνικούς σταθμούς, ακούω γαλλικούς, ιταλικούς, γερμανικούς και ισπανικούς.
- Μιλάτε τόσες γλώσσες;
- Όταν ακούω, τα καταλαβαίνω όλα.
- Εσείς γράφετε;
- Ναι.
- Τί γράφετε;
- Διάφορα κείμενα.
- Θέλω να πω, κείμενα με μύθο, με προδιαγραφές;
- Όχι, δε θέλω να προκαθορίζω τι θα γράψω. Αν προκύψει μύθος και πλοκή, καλά. Αν όχι, πάλι καλά. Μ’ ενδιαφέρει η συγκίνηση, που μπορεί να μεταδώσει ο λόγος και η πυροδότηση της σκέψης του αναγνώστη. Αυτό, που πιστεύω, βέβαια δεν ισχυρίζομαι πως είναι το σωστό. Είναι μόνο αυτό που μου αρέσει και, αν αρέσει σε πολλούς, τότε είναι είναι καλό το κείμενο και γι αυτούς. Πολύ πιο ενδιαφέροντα απ’ τα κείμενά μου είναι τα όνειρα που βλέπω. Να μπορούσαν αυτά μεταφερθούν στο γραπτό λόγο…Αλλά είναι αδύνατον να γραφτούν, όπως εγώ τα βλέπω, και να επιδράσουν το ίδιο. Ή ο λόγος είναι φτωχός ή τα όνειρα πλούσια.
- Θα μου πείτε ένα σας όνειρο;
- Όχι.
- Να σας ρωτήσω γιατί;
- Να με ρωτήσετε.
- Γιατί λοιπόν;
- Επειδή τα όνειρά μου είναι ο προσωπικός μου θησαυρός. Αν σας τα πω, θα είναι σα να τα’ αποχωρίζομαι. Ένα μόνο διηγήθηκα στο μικρό γιατρό.
- Θα σας διαβάσω λίγους στίχους και θα ήθελα να τους δώσετε έναν χαρακτηρισμό. Ακούστε λοιπόν:

«Αν κάποτε οι εξουσίες
σκύψουν
τείνοντας το αυτί
στα χείλη των ποιητών,
το κέρδος
δε θα ‘ναι που θ’ ακούσουν
μα το σκύψιμο»

Με κοίταξε ίσια στα μάτια.
- Λοιπόν;
- Λαμπερή βλασφημία
- Εσείς θα γράφατε τέτοιους στίχους;
- Κι αν τους έγραφα τί σημασία θα είχε;
- Τι θα είχε σημασία;
- Το νόημα των ίδιων των στίχων, που ή τους δέχεται κανείς ή τους γυρίζει την πλάτη. Το ποιος τους έγραψε, συμπληρώνει μόνο τη δημοσιογραφική περιέργεια.
- Δεν δικαιούμαι τη δημοσιογραφική περιέργεια;
- Δικαιούσθε τα πάντα. Εγώ δεν δέχομαι να παρακάμπτεται η ουσία για το επουσιώδες.
- Μπράβο! Πολύ ενδιαφέρον! –πετάχτηκε ο μικρός γιατρός.
- Μην ετοιμάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα μικρέ γιατρέ. Ξέρεις ότι για μένα μπορεί να είναι πιο σημαντικό να μη χαλάσω την ησυχία του γατούλη, που θα κοιμάται στην αγκαλιά μου, παρά να πάω στην τραπεζαρία για φαγητό.
- Που σημαίνει; -ρώτησε ο μικρός γιατρός.
- Σημαίνει πως εννοώ, το τι είναι για μένα ουσιώδες.
- -Εντάξει συνεχίστε.
- Αν επιτρέπεται, να σας ρωτήσω κάτι ακόμα, συνέχισε ο δημοσιογράφος.
- Παρακαλώ.
- Να επιστρέψουμε στους στίχους. Πιστεύετε ότι είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;
- Σαν ποιο;
- Να σκύψουν οι εξουσίες ν’ ακούσουν τους ποιητές.
- Και βέβαια είναι δυνατό, ανεξάρτητα από τους λόγους, για τους οποίους οι εξουσίες θα έκαναν κάτι τέτοιο
- Μα δεν είναι ουτοπία αυτό;
- Ναι είναι! Και λοιπόν; Η ουτοπία δεν έχει θέση στην πραγματικότητα;
- Μα πώς είναι δυνατό, αφού είναι ουτοπία, να γίνει πραγματικότητα;
- Η ιστορία του ανθρώπου είναι γεμάτη ουτοπίες, που σήμερα είναι παρωχημένα επιτεύγματα. Το αδύνατο έγινε αυτονόητο και θα συνεχίσει να γίνεται.
- Κι όταν οι εξουσίες ταπεινωθούν, όπως υπονοούν οι στίχοι , ποιος μπορεί να είναι ο επόμενος στόχος;
- Να πάψουν να υπάρχουν εξουσίες.
- Και πώς θα ρυθμίζονται οι σχέσεις των ανθρώπων;
- Οι άνθρωποι θα λειτουργούν τότε, όπως τους αξίζει. Ο καθένας με την αυτάρκεια ενός μικρόκοσμου, όπως οι εκατομμύρια πλανήτες, που συνυπάρχουν στη συμπαντική αρμονία. Αυτό θα ήταν και το πιο φυσικό.
- Τελικά ποια πιστεύετε πως ήταν η πρόθεση εκείνου που έγραψε τους στίχους;
- Κάθε ιδέα μοιάζει με φλόγα. Αυτός που την έχει ή θα καεί ο ίδιος ή θα βάλλει φωτιά στους άλλους. Οι εξουσίες θέλουν άπνοια. Πάντως, η πρόθεση εκείνου που έγραψε τους στίχους, πιθανολογώ ότι είναι η προετοιμασία του εδάφους για μια επερχόμενη ιδέα.
- Και ποια λέτε ότι είναι αυτή;
- Ψυχανεμίζομαι ποια. Δεν θέλω όμως να πω τίποτα, γιατί οι ιδέες επωάζονται καλύτερα μέσα στο κέλυφος της συνωμοτικής σιωπής. Αλλά όταν έλθει αυτή η ιδέα, εμείς θα έχουμε κλείσει τον βιολογικό μας κύκλο.
- Σας ευχαριστώ πολύ.
- Μια στιγμή παρακαλώ. Να σας ρωτήσω κι εγώ κάτι;
- Βεβαίως.
- Με την ίδια συχνότητα που κάνετε ερωτήσεις στους άλλους, κάνετε και στον εαυτό σας;
- Όχι.
- Να κάνετε και στον εαυτό σας.
- Γιατί;
- Επειδή τότε θα λέτε πιο σημαντικά πράγματα ως δημοσιογράφος.
- Εννοείτε εμένα προσωπικά;
- Όχι μόνον εσάς. Όλους σας…

Φαίδωνα Θεοφίλου:Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Ο Τρόφιμος»
Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/15/%ce%a4%ce%91__%ce%95%ce%a1%ce%93%ce%91__%ce%a4%ce%a9%ce%9d__%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d Sun, 15 Nov 2009 19:28:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/15/%ce%a4%ce%91__%ce%95%ce%a1%ce%93%ce%91__%ce%a4%ce%a9%ce%9d__%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Κρατώντας στα χέρια μου το καινούριο βιβλίο του Στράτου Λιακάτου
διαπιστώνω αυτό που και ο ίδιος υποστηρίζει: «Ότι η σκέψη διασώζεται μόνο
μέσα στην ποίηση. Το βιβλίο του λοιπόν που τιτλοφορείται: «Μικρό Ερμηνευτικό; Λεξικό» δεν είναι αυτό που καταλάβατε. Ο Σ. Λιακάτου εδώ, ερμηνεύει τις λέξεις, όπως τις αντιλαμβάνεται η τέχνη της ποίησης. (Παραθέτω δείγματα γραφής στη συνέχεια) Ξεφυλλίζοντας στη συνέχεια το βιβλίο του, διαβάζω με ξεχωριστή συγκίνηση την έντυπη αφιέρωση του βιβλίου: «Στον Φαίδωνα Θεοφίλου, πεζογράφο και ποιητή –αγιογράφο της λέξης». Τα βιβλία είναι γέφυρες και κουβαλούν αισθήματα. Τα αισθήματα αυτά είναι αμοιβαία Στράτο Λιακάτου. Σ’ ευχαριστώ.

Δείγματα γραφής από το νέο βιβλίο του Στράτου Λιακάτου*

ΜΙΚΡΟ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΟ; ΛΕΞΙΚΟ


Δάκρυ: είναι όσο μια σταγόνα…
…(και θαλασσοπορεί σ’ αυτό…
…ολόκληρη η μοίρα του ανθρώπου
Ωκεάνια.)


Δειλός: φοβάται να πεθάνει…
…(κοντά του ο λογικός…
φοβάται
να ζήσει.)

Δενδροστοιχία: δίνει βάθος
στο δρόμο…
…(το ίδιο κάνει
η ονειροστοιχία
σ’ εσένα.)


Διάβαση αφύλαχτη: αυτή…

πίσω
απ’ τα νυχτερινά σας
βλέφαρα…

…απ’ όπου
μέσα από το σκοτάδι
περνούν σφυρίζοντας
οι πόθοι σας…

…(Να ξέρατε εκεί
πόσοι άνθρωποι
σκοτώθηκαν.)


Διαθήκη: παλαιά και καινή…

…(σχέση νομική
με το Θεό…

αυτό θα πει να είσαι κάτι
αντί –Ερωτικό…

…μπροστά
στον Τελευταίο Καημό.)


Διαφωτισμός : φιλοσοφικός παφλασμός…
για να ξεβραστεί
ο καπιταλισμός…

…(Μετά ήρθε
σαν παφλασμός
ο Μαρξισμός…

…για να ξεβραστεί
ο κομουνισμός…

-υπήρχαν
πιο αθόρυβοι τρόποι…
…να πνιγούμε.)

Μορφή πρώτη: για τον Αριστοτέλη
Ο Θεός…

…που θεάται απλώς

…(και είναι
τόσο απορροφημένος…

…που
καταλήγει Κόσμος.)





*Ο Στράτος Λιακάτου είναι φιλόλογος , ποιητής και διανοούμενος .
Έχει γράψει: 7 Συλλογές σκέψεων
4 φιλοσοφικά έργα
2 ποιητικά μυθιστορήματα
1 βιογραφικό
1 εκπαιδευτικό

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΊΑΣ, ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΜΥΣΤΗΡΙΟ... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/09/%ce%95%ce%9e%ce%9f%ce%9c%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%97%ce%a3%ce%97:_%ce%a4%ce%9f_%ce%95%ce%a1%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%95%ce%99%ce%9f__%ce%95%ce%9e%ce%91%ce%a1%ce%a4%ce%97%ce%a3%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%9e%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%8a%ce%91%ce%a3,_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%9f%ce%9d%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%96%ce%9f%ce%a5%ce%9d_%ce%9c%ce%a5%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a1%ce%99%ce%9f... Mon, 09 Nov 2009 13:40:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/09/%ce%95%ce%9e%ce%9f%ce%9c%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%97%ce%a3%ce%97:_%ce%a4%ce%9f_%ce%95%ce%a1%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%95%ce%99%ce%9f__%ce%95%ce%9e%ce%91%ce%a1%ce%a4%ce%97%ce%a3%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%9e%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%8a%ce%91%ce%a3,_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%9f%ce%9d%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%96%ce%9f%ce%a5%ce%9d_%ce%9c%ce%a5%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a1%ce%99%ce%9f... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Του Φαίδωνα Θεοφίλου
Η εξομολόγηση, στους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους δεν είχε τη μορφή που ξέρουμε σήμερα . Τότε, στη χριστιανική κοινότητα, ας πούμε αυτό που σήμερα ονομάζουμε ενορία, η εξομολόγηση γινόταν ανοιχτά. Ο καθένας εξομολογιόταν τα σφάλματά του, (τις αμαρτίες του κατά την Εκκλησία) στους άλλους και οι ιερείς το ίδιο. Όλη η ενορία δηλαδή άκουγε την εξομολόγηση του καθενός, συμπεριλαμβανομένων των διακόνων, των πρεσβυτέρων και των επισκόπων. Όταν όμως το παπαδαριό παραοργανώθηκε σε επίπεδα εξουσίας, άλλαξε το τροπάρι: Ο κάθε πιστός, μπορεί και πρέπει να προσέρχεται στον (λεγόμενο) πνευματικό του να εξομολογηθεί κατά μόνας και να λάβει συγχώρεση και άφεση(!!!) αμαρτιών από τον αρμόδιο παπά-εξομολογητή. Και ο κάθε ιερέας μπορεί και πρέπει να προσέρχεται στον Δεσπότη του για εξομολόγηση και άφεση αμαρτιών.
(Η δυτική εκκλησία μάλιστα προσέφυγε και στη μέθοδο του παραβάν για να μην βλέπουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου, ιερέας και εξομολογούμενος)..
Έτσι φτιάχνοντας τη συνταγή σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, απάλλαξαν τον ιερέα από την ιδιότητα του «αδελφού» στη ζωή και στη δημόσια εξομολόγηση και τον μετέτρεψαν (οι ανώτεροι σε βαθμό άγαμοι κληρικοί) σε όργανο εξουσίας, που δίνει άφεση αμαρτιών στους αμαρτωλούς, άραγε ως Αντιπρόσωπος του Θεού; (πως λέμε Αποκλειστικός αντιπρόσωπος…) που παίρνει εντολές από τον Επίσκοπο και ο οποίος Επίσκοπος βρίσκεται σε διαρκή ζωντανή σύνδεση με το…Θεό… .Όμως ο ιερωμένος δεν διαφέρει σε τίποτα από τον πιστό, έναντι της Εκκλησίας και του Θεού, αφού και οι δύο είναι σύμφωνα με την Εκκλησία, φορείς ιεροσύνης. Η μόνη διαφορά είναι η υποχρέωση του ιερέα να τελέσει το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Κι αυτό ήταν το νόημα της δημόσιας εξομολόγησης: Η μέσω της αδελφοσύνης ισότητα. .
Θεωρώ, αν σκεφθώ ως πιστός, ότι ουδείς ιερέας είναι κατάλληλος ή έχει το δικαίωμα να δεχθεί τα μυστικά της ψυχής ενός Ανθρώπου, πολύ δε περισσότερο και να τον συγχωρήσει για όσα θα του εκμυστηρευτεί. Να τον συγχωρήσει αν του έκανε του ίδιου κάποιο κακό μάλιστα. Όπως δηλαδή θα μπορούσε να κάνει ο οποιοσδήποτε. Αλλά ο Χριστός δεν δίνει εντολή σε κανέναν να εξομολογήσει κατά μόνας. Είπε μόνον: «Εξομολογείσθε αλλήλοις» (δηλαδή μεταξύ σας) Αν το παπαδαριό δεν θέλει να εκθέτει δημόσια τις αμαρτίες του, ας κλείσει αυτό το κεφάλαιο της εξομολόγησης. Ή μάλλον ας το κλείσουν οι θρησκευόμενοι με το να μην πηγαίνουν να εξομολογηθούν. Άλλωστε, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα μπορούσε ο πιστός να εξομολογηθεί με την προσευχή στο Θεό του και να του πει όσα και ό,τι θέλει. .
Πολύ δε περισσότερο που η Εκκλησία τοποθετεί την Προσευχή πολύ ψηλά σε σπουδαιότητα άρα, μέσω αυτής μπορούν να ειπωθούν τα πάντα. Θα πει κανείς : Ναι αλλά ο Θεός τα ξέρει. Υποθέτω πως η εξομολόγηση στο Θεό θα γίνει όχι για να μάθει ο Θεός κάτι που ήδη ξέρει, μα για να συναισθανθεί ο πιστός ότι έσφαλε και με την παραδοχή του αυτή, να καθαρθεί και να ζητήσει άφεση αμαρτιών από τον πραγματικά Αρμόδιο και Έχοντα εξουσία για τα πάντα. Κι αλλιώς: Μπορεί ο κάθε πιστός να ζητήσει συγγνώμη από το κάθε έναν που του έκανε κάποιο κακό οπότε η εξομολόγηση κατά μόνας, καθίσταται περιττή.
.
Και τώρα ας σκεφθώ ως πολίτης, απαλλαγμένος από την υποχρέωση του πιστού να δέχομαι άκριτα ό,τι σκοτεινό, γκρίζο ή φωτεινό, μου λένε οι παπάδες .
Η εξομολόγηση, είναι κατά τη γνώμη μου, ένα εργαλείο της Εκκλησίας, που σκοπός του είναι, να δημιουργεί μια σχέση εξάρτησης, μια άτυπη εξουσία των παπάδων πάνω στους πιστούς, των οποίων τα μυστικά γνωρίζουν από την εξομολόγηση.
Και επίσης μια επιπρόσθετη εξουσία των Δεσποτάδων πάνω στους παπάδες που οι ίδιοι εξομολογούν. Και λέω επιπρόσθετη αφού είναι και φυσικοί τους προϊστάμενοι και συχνά αδυσώπητοι. Δεν είναι λίγες οι φορές, όπου γυναίκες, μετά την εξομολόγηση, έλεγαν σοκαρισμένες, ότι ο εξομολογητής ιερέας προσπαθούσε να εκμαιεύσει τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, συσχετίζοντας τις αμαρτίες στο… κρεβάτι με τον ασπασμό των εικόνων στην εκκλησία…. Καμία από τις γυναίκες αυτές , δεν ξαναπήγε στην εξομολόγηση. Και κάποιες από αυτές δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους στην Εκκλησία. Όσοι ή όσες από τα θύματα της εξομολόγησης συνεχίζουν να πηγαίνουν, κουβαλούν ένα σωρό προκαταλήψεις, ενοχές και ψυχικές ασθένειες. Και ασφαλώς ο καθένας από σας θα έχει τις εμπειρίες του ή θα έχει ακούσει τις εμπειρίες των άλλων..
Μπορεί η Εκκλησία να λέει ότι σύμφωνα με το δόγμα, η εξομολόγηση είναι μυστήριο. Η μόνη τους έννοια είναι όμως το πώς θα διατηρήσουν και θα διευρύνουν την εξουσία τους πάνω στους πιστούς. Να διαφεντεύουν τους αφελείς. Το πώς να απολαμβάνουν τιμές , δόξες, αναγνώριση επιβεβαίωση. Ό,τι επιζητούν δηλαδή και οι κοσμικοί. Τότε γιατί έβαλαν τα ράσα; θα αναρωτηθεί κάποιος... Ίσως, ακριβώς, για όλα αυτά….
Είναι ανάγκη, ο σύγχρονος άνθρωπος να σκέπτεται και να διυλίζει τα πράγματα κι όχι να καταπίνει ότι του δίνουν στο όνομα του Θεού.. αφού στο όνομά Του έγιναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα...
Έτσι γινόταν μέχρι τώρα. Κοιτάξτε μέσα στην ιστορία πόσο φορτωμένη μέσα στην ανομία είναι η Εκκλησία, επειδή οι θρησκευόμενοι ήταν εύπιστοι κι η εξουσία της Εκκλησίας απόλυτη, έφτασαν μέχρι να πουλούν τα κτήματά τους, να δίνουν τα χρήματα στην Εκκλησία για να πάρουν ένα χαρτί που έλεγε ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες τους…(Στο όνομα του…Θεού) (Δυτική Εκκλησία)
Αλλά ας μη ξεχνούμε και τους σκλαβωμένους, από τους Τούρκους, Έλληνες που έδιναν τη περιουσία τους στην Εκκλησία για να τη γλιτώσουν από τον κατακτητή αλλά πιο καλά να την έπαιρναν οι Τούρκοι, αφού μετά την απελευθέρωση όλα θα πέρναγαν στην κτήση του ελληνικού κράτους που θα τα μοίραζε κάποια στιγμή στους πολίτες του. Ενώ τώρα η Εκκλησία όχι μόνο βρέθηκε με τεράστια περιουσία αλλά διεκδικεί με οθωμανικά φιρμάνια και σφραγίδες και απύθμενη απληστία, τεράστιες εκτάσεις…. (Ανατολική Εκκλησία) Αν θέλεις πίστευε. Αλλά ερεύνα. Μην καταπίνεις αμάσητα όσα σου δίνουν..
Κλείνοντας, θα έλεγα πως οι θρησκευόμενοι έχουν το Θεό τους για να Του εκφράζουν την πίστη και τα συναισθήματά τους. Όπως μπορούν λοιπόν να Του ζητήσουν βοήθεια για ένα τους πρόβλημα, έτσι μπορούν και να εξομολογηθούν Σ’ Αυτόν. Εκτός κι αν πρόκειται να κάνουν απεργία οι παπάδες γιατί ο Θεός τούς παίρνει τις αρμοδιότητες……..
Όσο για τους άθεους, αρκεί να τηρούν τους νόμους της πολιτείας και τους ηθικούς άγραφους νόμους ως και το δικό τους αξιακό σύστημα, που μπορεί να έχει γι αυτούς, ακόμη μεγαλύτερο βάρος και βάθος…





-


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΦΙΞΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/04/%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%9e%ce%97___%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%9d___%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%9c%ce%9f Thu, 05 Nov 2009 00:42:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/04/%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%9e%ce%97___%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%9d___%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%9c%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Φαίδωνα Θεοφίλου

Στην αρχή ήταν το δέος.

Όταν άρχισε να ραγίζει, όλα ξεδιάλυναν.

Βράχια που ξεφύτρωναν με το νεύμα του Θεού.

Θάλασσα να καθρεφτίζει τ’ ουρανού τις προθέσεις.

Ποιητών και Αγίων ψιθυρίσματα,

με τις τέσσερις εποχές να παραστέκουν.

Στο καστρομοναστήρι οι αιώνες ταξινομημένοι

με την πνοή της Ιστορίας.

Τα λόγια του Ιωάννη στον αιθέρα κεντημένα

και τα οράματα να φωλιάζουν στο σπήλαιο.

Μπαίνουμε στο λιμάνι

και μας μηνάει η Πάτμος:

«Στην πέτρα η Δύναμή μου,

η Σοφία μου στο λευκό

οι ισορροπίες της Ψυχής μου στα σχήματα».

Με αρσενοπρέπεια κατεβαίνει ο ήλιος

τη σκάλα του στη θάλασσα.

Οι αποχρώσεις ξεσπούν

σαν παιδικά αισθήματα.

Άγγελοι κρατούν στα κύματα τον ίσο…

Ο Ιωάννης αλλοπαρμένος

απ’ το Ουράνιο Πάθος

αφήνει τη φωνή Του ως εμάς:

«Στου Θεού τον Έρωτα αφεθείτε»

Και των Ανθρώπων, συμπλήρωσα

και των Ανθρώπων,

ενώ το πλοίο έδενε στο ντόκο…


- @C : Φαίδων Θεοφίλου -All rights reserved

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΡΩΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/03/%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%9f_%ce%95%ce%9c%ce%92%ce%91%ce%a4%ce%97%ce%a1%ce%99%ce%9f Tue, 03 Nov 2009 16:11:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/11/03/%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%9f_%ce%95%ce%9c%ce%92%ce%91%ce%a4%ce%97%ce%a1%ce%99%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
. Τα χαμόγελα της θάλασσας.τα μάζεψαν όλα οι τουριστικές αφίσες..Δείκτες στατιστικής και συναλλάγματος.γινήκαν τα κρεβάτια..Κι όμως το πέλαγο είν' ακόμα ανθισμένο..Οι φυστικιές ετοιμάζουν .τη δικιά τους επανάσταση .με τη στυφή παντιέρα.και την τεντωμένη εκδίκηση.της χλωροφύλλης.
.



-Από το βιβλίο "Επίμονο Θεώρημα" 25 ποιήματα κι ένα ΕπίγραμμαΟι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Ταλιάνη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑΝ ΠΟΛΥ, ΕΔΩΣΑΝ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΥΡΕΨΑΝ- Αφιερώνεται http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/27/%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a8%ce%91%ce%9d_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%a5,_%ce%95%ce%94%ce%a9%ce%a3%ce%91%ce%9d_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%9b%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%93%ce%a5%ce%a1%ce%95%ce%a8%ce%91%ce%9d-_%ce%91%cf%86%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9 Tue, 27 Oct 2009 23:56:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/27/%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3_%ce%a0%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a8%ce%91%ce%9d_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%a5,_%ce%95%ce%94%ce%a9%ce%a3%ce%91%ce%9d_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%9b%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%93%ce%a5%ce%a1%ce%95%ce%a8%ce%91%ce%9d-_%ce%91%cf%86%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Φαίδωνα Θεοφίλου

«Ψάχνω για το δικό μας το πελεκημένο Θέλω» μονολογεί «Ο νεαρός Έλληνας» ανιχνεύοντας το μέλλον του Ελληνισμού. Ίσως υπάρχει γύρω μας και μέσα μας μια Ελλάδα που δεν υποψιαζόμαστε κι ένας Έλληνας που βαδίζει στη κόψη του ξυραφιού, έχοντας τις ίδιες πιθανότητες να χάσει την ψυχή του ή να την αποκαλύψει λαμπερή και να νιώσει την επιθυμία για τον επαναπροσδιορισμό, μιας πορείας νέας. Να βάλλει στόχους που να ξεπερνούν τις δυνάμεις του: Γιατί, τι νόημα θα είχαν στόχοι που είναι μέσα στα όριά του;

«Τον καθαρό το Λόγο να φιλάς στο στόμα
για να γίνει σφυγμός
στο σώμα όλου του κόσμου»

Οι ποιητές είτε ακούγονται είτε όχι, επιμένουν. Απλώνουν την έπαρση της ψυχής τους σαν δίχτυ να αιχμαλωτίσουν το αδύνατο. Έτσι λοιπόν ο Ελληνισμός, στο μέτρο που, κατά την ιστορική του διαδρομή, έφτασε το αδύνατο και το έκανε αυτονόητη υπόθεση, είναι λαός ποιητικός.Και όχι μόνο γι αυτό. «Ο νεαρός Έλληνας» αρμενίζοντας ενάντια σε καιρούς μικρόψυχους, θερμαίνει στο στήθος του την Ουτοπία σαν αγαπημένη, που θα μεταβληθεί σε τρέχουσα πραγματικότητα. Η εικόνα του νέου Ελληνικού Μύθου υπάρχει. Μόνο που είναι κατατεμαχισμένη και σκόρπια σε μυριάδες κομμάτια. Κι είναι αυτά τα κομμάτια, τα πιο λαμπερά και κλείνουν μέσα τους θησαυρούς και μάγια. Ο στόχος περιμένει: Να συνθέσουμε αργά έστω, μα σταθερά την εικόνα του Νέου Ελληνικού Μύθου…

Φαίδωνα Θεοφίλου
«Ο Μικρός Ελληνικός-τρεις Λόγοι
Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Γ΄Έκδοση – (εξαντλημένο)


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ο Πολίτης επισημαίνει τρία μικρά θέματα http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/23/%ce%9f_%ce%a0%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9_%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b1_%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ac_%ce%b8%ce%ad%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1 Sat, 24 Oct 2009 00:16:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/23/%ce%9f_%ce%a0%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9_%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b1_%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ac_%ce%b8%ce%ad%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Θέμα πρώτο:


Ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Ν.Δ. κ. Παπαθανασίου
αντί να ζητήσει συγγνώμη από τους Έλληνες πολίτες
που μαζί με τον προκάτοχό του
κ. Αλογοσκούφη και τον «μικρούτσικο» πρώην πρωθυπουργό,
έφθασαν τη χώρα στο χείλος του οικονομικού γκρεμού,
κατασπαλώντας τις οικονομίες του ελληνικού λαού
και ανεβάζοντας στο κόκκινο τη διαφθορά, αντί λοιπόν να
ζητήσει συγγνώμη ο θρασύτατος και αναιδής Παπαθανασίου,
περιέρχεται στα παράθυρα των καναλιών κάνοντας
αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση ηλικίας 20 ημερών!!!! Μια
κυβέρνηση που σε τόσο λίγο χρόνο δεν προλαβαίνει να κάνει
ούτε καλό ούτε κακό… Συνεπώς η κάθε είδους αντιπολίτευση
δ ε ν έχει ΑΚΟΜΑ λόγο ύπαρξης. Αλλά, φωνάζει ο κλέφτης…
.
Οι παλαιότεροι έχουν πλήρη γνώση της νοοτροπίας της
Δεξιάς: «Ξέρεις ποιος είμαι γώ;» «Κάνε πέρα να περάσω" "
Θα σε τυλίξω σε μια κόλλα χαρτί» (βλέπε φάκελο πολιτών για
τα πολιτικά τους φρονήματα, επί Καραμανλή πρεσβύτερου…)
Καιρός είναι να γνωρίσει και η σημερινή νεολαία, τι σημαίνει
… «αναβαθμισμένο» ήθος της σύγχρονης Δεξιάς…

Θέμα δεύτερο:


Ο Σύ.ριζ.α φαίνεται πως δεν έμαθε και πολλά πράγματα από
τα παθήματά του απ' τον περασμένο Δεκέμβρη όπου -
ταυτιζόταν με τους κουκουλοφόρους και κάλυπτε τα
έκτροπα του Δεκεμβρίου του 2008, με αποτέλεσμα από το
18% που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις, προ των
ολισθημάτων του, να λαχανιάσει για να μπει στη βουλή
τον Οκτώβρη του 2009.
Το κόμμα των 10 συνιστωσών και του 4%, θα πρέπει να
καταλάβει ότι σε ένα κράτος δικαίου, όλοι υπόκεινται σε
έλεγχο, είτε ανήκουν στο Συριζα είτε στον Ακρόριζα είτε
στην πιπερόριζα είτε στη βράσε όρυζα…Εάν η αστυνομία
έκανε λάθος με τα στελέχη του Σύριζα στα Εξάρχεια, τότε
να ζητήσει συγγνώμη ο κατά νόμον υπεύθυνος που είναι ο
διοικητής της αστυνομίας. Ο υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης δεν
έχει καμιά δουλειά να ζητάει συγγνώμη για κάθε αρνητικό
περιστατικό και να παραιτεί τον αστυνομικό διοικητή αν τον
παραίτησε γι αυτό, γιατί επικοινωνιακά,
φάνηκε ότι ο υπουργός παραίτησε τον διοικητή για να
ικανοποιήσει τον Σύριζα. Αν είναι έτσι τότε τι γίνεται με
όλους αυτούς τους πολίτες και τους μετανάστες που έχουν
υποστεί απάνθρωπη βία από την ΕΛ.ΑΣ; Ποιος θα ζητήσει
συγγνώμη από αυτούς και πόσοι θα παραιτηθούν γι αυτούς;
Ή μήπως ο Σύριζα είναι υπεράνω όλων και εναντίον όλων;
Νομίζω λοιπόν, η συγγνώμη και η αναγνώριση του λάθους
από τον αρμόδιο διοικητή της αστυνομίας αρκεί.
Και μια υπενθύμιση στον πρόεδρο του Συριζα, κ. Α.Τσίπρα
πριν να γίνει...Τσιπράκος.
Αν θέλει να κάνει το κόμμα του ελκυστικό, μπορεί να το κάνει με την πολιτική ωριμότητα και όχι με ακραίες δηλώσεις – φούσκες που στοχεύουν στη στιγμιαία εντυπωσιοθηρία.

Θέλουμε μια αστυνομία που να τηρεί το νόμο κατά γράμμα
και για όλους . Θέλουμε μια αστυνομία να είναι παντού
παρούσα για να υπερασπιστεί ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. Να ξεχάσει την
αυταρχικότητα, τους τσαμπουκάδες και την άσκηση βίας.
Θέλουμε μια αστυνομία που να έχει συνείδηση ότι ο
Εργοδότης της είναι ο ελληνικός λαός και ότι πρέπει να
παράγει έργο υπέρ αυτού και όχι να του παριστάνει το
αφεντικό.
Δεν είναι όμως αποδεκτό να
υπάρξει ούτε ένας μεμονωμένος πολίτης, φορέας ή κόμμα
που να θεωρεί ότι μόνον «οι άλλοι» πρέπει να υπόκεινται
σε έλεγχο από την αστυνομία και όχι οι ίδιοι…

Θέμα τρίτο: Λά.ο.σ. ή Λα.ό.ς.;


Η λέξη αυτή, δεν είναι μέρος του λόγου (ουσιαστικό,
επίθετο, ρήμα κ.λ.π) αλλά πρόκειται για ακρωνύμιο των
λέξεων: Λαϊκός, ορθόδοξος, συναγερμός. Συνεπώς ουδείς
είναι υποχρεωμένος να το τονίζει όπως θα ήθελε η
εμποράντζα της πολιτικής και άλλων ειδών, Γ. Καρατζαφέρης, αφού δεν υπόκειται σε γραμματικούς κανόνες, όπως και η λέξη Γ.Σ.Ε.Ε (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος). Το αντίθετο μάλιστα:Θα πρέπει να τονίζεται ως Λά.ο.σ. για να
ξεχωρίζει από τη λέξη «Λαός» που είναι ουσιαστικό και
κλίνεται σε όλες τις πτώσεις. Μην τρελαθούμε δηλαδή..

-

Θέμα 4ο Ήρωες...αστυνομικοί ξυλοκοπούν γυναίκα..

Διαβάστε στο σύνδεσμο αυτόν, [yiannas.pblogs.gr] την επιστολή μια κυρίας προς τον υπουργό

κ. Χρυσοχοϊδη όπου εξιστορεί τον ξυλοδαρμό της από αστυνομικούς του τμήματος Σαλαμίνας, επειδή φροντίζει αδέσποτα ζώα. Άλλη μια περίπτωση, όπου οι αστυνομικοί νιώθουν...γενναίοι ξυλοκοπώντας το ανυπεράσπιστο θύμα τους και παραβαίνοντας το νόμο που απαγορεύει την βιαιοπραγία. Ώρα είναι να καθαρίσει από τη βρώμα η αστυνομία.

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/19/%ce%9c%ce%99%ce%91__%ce%a3%ce%95%ce%9b%ce%99%ce%94%ce%91_%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%9d_%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91 Mon, 19 Oct 2009 22:22:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/19/%ce%9c%ce%99%ce%91__%ce%a3%ce%95%ce%9b%ce%99%ce%94%ce%91_%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%9d_%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία

Από το βιβλίο "Ο Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Ο Σ" – Μυθιστόρημα


……………………..
Όμορφη μέρα. Λιακάδα.
Στα παγκάκια κάτω απ’ τους ευκάλυπτους, η ζέστη μαλάκωνε.
Σ’ ένα απ’ αυτά καθόταν η καστανομάλα, με τα μαλλιά της λαμπερά
και τη γαλάζια ρόμπα της ολοκάθαρη. Κάθισα κοντά της.
Όταν κοίταζα τα μάτια της, δεν είχα λόγο να μιλώ.
Γλύκα και γαλήνη κι εκφραστικότητα άφατη. Τα μάτια της μιλούσαν
αδιάκοπα κι έλεγαν πολλά.. Όποιος όμως προσπαθούσε να τα διαβάσει
δεν θα τα κατάφερνε, αν επεδίωκε μέσα σ’ αυτά να βρει τα γνωστά και
οικεία συναισθήματα, τις καθημερινές ανάγκες, γιατί τα μάτια της έλεγαν
άλλα, πιο μακρινά.
Ένιωθα μια ακατανίκητη έλξη να την κοιτάξω και λίγο μετά ήμουν σαν
υπνωτισμένος..
Τα πόδια της μακριά, το δέρμα της λείο και χλωμό.
Όπως είχε λίγο ανοιχτά τα πόδια της, τρύπωσε το βλέμμα μου ανάμεσά τους
και μια παρατεταμένη ανατριχίλα με διαπέρασε για το υπέροχο μυστικό..
Ο έρωτας είναι ζωγράφος. Μεταμορφώνει τα αισθήματα, τα χρώματα, τα ρίγη,
το πάθος που ζητάει διέξοδο, τον τρόπο να καταλαβαίνω τον κόσμο. Ο έρωτας
είναι αυτός που καταργεί τα όρια της πραγματικότητας και της φαντασίας και
γενικώς τα όρια. Και πρέπει ο έρωτας να είναι μυστικός. Να μην επιδεικνύεται,
να μη ξοδεύεται με λόγια στον περίγυρο. Να έχει τη μυστικότητα της συνωμοσίας
και την ιερότητα του άδηλου και του κρύφιου. Να σε βλέπουν να χαμογελάς
με αυτή τη λάμπουσα ιδιαιτερότητα και να σκέπτονται:
Το χαμόγελο αυτό δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.
Να χαϊδεύεις με το βλέμμα σου όλα, όσα οι άλλοι θεωρούν μεγάλα προβλήματα.
Να συλλέγεις το ρόδινο, όπου το βρίσκεις, και να τ’ απλώνεις στο στήθος σου,
για ν’ αντέχεις τα κύματα του έρωτα όταν σου κόβουν την ανάσα.
Να μαθαίνεις τη γεωγραφία του σώματος κάθε φορά, σα να είναι η πρώτη.
Να νιώθεις απειροελάχιστος βαδίζοντας στο συντροφικό σώμα, ώστε
ν’ ανακαλύπτεις κάθε λεπτομέρεια της διαδρομής, και πιο μεγάλος
απ’ ότι πράγματι είσαι, ώστε να μπορείς να προσφέρεις τα ερωτικά σου δώρα.
Θα δέχεσαι όχι μόνο την αγωνία που συσπά τα κύτταρά σου, τη θέρμη που
διακλαδίζεται στα μέλη του σώματος και σε κάνει να νιώθεις λαφρύτερος,
θα δέχεσαι όχι μόνο τη χαρά και τη λύτρωση, μα και τον πόνο του έρωτα,
που είναι απ’ όλα ο πιο αληθινός...

Πριν να σηκωθεί απ’ το παγκάκι και ν’ απομακρυνθεί με αργά βήματα,
της έπιασα το χέρι και το χάιδεψα. Μέσα από το λείο και διάφανο δέρμα
διέκρινα λίγες γαλάζιες φλεβίτσες. Κι όσο της κρατούσα το χέρι,
αισθάνθηκα ένα ρεύμα να περνάει μέσα μου σε μια διαρκή ροή.
Εκείνη, όταν σηκώθηκε, χτένισε με τα δάχτυλά της τα μαλλιά μου
και με τη χάρη του σώματός της, τρόχισε τις αισθήσεις μου.
…………………………………………….
Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ . Κεντρική διάθεση Σόλωνος 133, 10677 Αθήνα
Τηλ. 210 3806305 E mail: alexcom@otenet.gr


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/13/%ce%91%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%9c%ce%9f%ce%99____%ce%93%ce%99%ce%91____%ce%a4%ce%9f____%ce%93%ce%91%ce%9c%ce%9f Tue, 13 Oct 2009 17:10:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/13/%ce%91%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%9c%ce%9f%ce%99____%ce%93%ce%99%ce%91____%ce%a4%ce%9f____%ce%93%ce%91%ce%9c%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Ανάμεσα σε όσα σοβαρά και τρέχοντα μας απασχολούν,
«Οι αφορισμοί για το Γάμο» ας θεωρηθούν μια ευχάριστη παρένθεση όσων κατά καιρούς ειπώθηκαν για το γάμο από σημαντικούς συγγραφείς, φιλοσόφους, επιστήμονες, ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων.
Οι εμπειρίες του γάμου που μετουσιώνονται άλλοτε σε χιούμορ και άλλοτε σε πικρά συμπεράσματα, από άνδρες κατά κανόνα, αλλά για τούτο όχι και λιγότερο ενδιαφέρουσες. (Έψαξα πολύ για τη γνώμη των γυναικών αλλά δυστυχώς δεν βρήκα κάτι, αφού οι γυναίκες μάλλον δεν μιλούν για το Γάμο αλλά μόνο τον επιθυμούν...) Σίγουρα θα προκαλέσουν το γέλιο στους περισσότερους από σας ή τουλάχιστον το μειδίαμα μετά της ανάλογης περισυλλογής στους λιγότερους. Μπορεί όμως και να είναι ακριβώς το αντίθετο. Ο καθείς κι η καθεμία με τις εμπειρίες τους…

- Όταν κάποιος σου κλέβει τη γυναίκα, δεν υπάρχει καλύτερη εκδίκηση από το να τον αφήσεις να την κρατήσει
Sacha Guitry

Μετά το γάμο, άνδρας και γυναίκα γίνονται δύο πλευρές ενός νομίσματος, δεν μπορούν να συναντηθούν, αν και βρίσκονται πάντα μαζί.
Hemant Joshi

-
Παντρέψου οπωσδήποτε. Αν πάρεις καλή γυναίκα θα είσαι ευτυχισμένος, αλλιώς θα γίνεις φιλόσοφος
Σωκράτης

Οι γυναίκες μας εμπνέουν μεγάλα πράγματα και μας έμποδίζουν να τα αποκτήσουμε
Dumas

Το μεγάλο ερώτημα,...που δεν μπόρεσα να απαντήσω....είναι:
"Τι θέλει μια γυναίκα;"
Sigmund Freud

- "Κάποιοι ρωτούν για το μυστικό του μακροχρόνιου γάμου μου. Διαθέτουμε χρόνο να πηγαίνουμε δυο φορές την εβδομάδα σ' ένα εστιατόριο. Λίγο φως των κεριών, δείπνο, χαμηλή μουσική και χορό. Εκείνη πηγαίνει τις Τρίτες, εγώ τις Παρασκευές."
Henny Youngman


Ήμουν άτυχος και με τις δυο γυναίκες μου. Η πρώτη μ' εγκατέλειψε και η δεύτερη δεν το έκανε.
Patrick Murray


- Δυο μυστικά για να κρατήσεις τον γάμο σου:
1. Όταν έχεις άδικο, παραδέξου το,
2. Όταν έχεις δίκιο σώπαινε.
Nash


Ο αποτελεσματικότερος τρόπος να θυμάσαι τα γενέθλια της γυναίκας σου είναι να τα ξεχάσεις μια φορά.
Anonymous


- Η γυναίκα μου κι εγώ ήμασταν ευτυχισμένοι για 20 χρόνια. Μετά συναντηθήκαμε.
Rodney Dangerfield

Η καλή γυναίκα συγχωρεί τον άντρα της όταν αυτή έχει άδικο.
Milton Berle


- Κάποιος έβαλε αγγελία και ζητούσε γυναίκα. Την επόμενη μέρα έλαβε 100 γράμματα. Όλοι του έλεγαν το ίδιο πράγμα: "Μπορείς να πάρεις την δικιά μου."
Anonymous


-







- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/05/%ce%9c%ce%95%ce%a4%ce%95%ce%9a%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%99%ce%9a%ce%91_%ce%a3%ce%a5%ce%9c%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91 Mon, 05 Oct 2009 13:12:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/10/05/%ce%9c%ce%95%ce%a4%ce%95%ce%9a%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%99%ce%9a%ce%91_%ce%a3%ce%a5%ce%9c%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - .Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Η σκληρή τιμωρία της κυβέρνησης της Ν.Δ. και η απρόσμενα υψηλή άνοδος του Πασοκ, μάς επιτρέπει να βγάλουμε μερικά πολύ σημαντικά συμπεράσματα για τους Έλληνες πολίτες:

Α) Έτσι λοιπόν, με την ακραία καταψήφιση και υπερψήφιση των δύο μεγάλων κομμάτων, οι Έλληνες, έκαναν επίδειξη δύναμης, ότι όπως μπορούν και να ανεβάζουν ψηλά ένα κόμμα, μπορούν να το κατεβάζουν χαμηλά. Aυτό θα εξαναγκάσει τα κόμματα εξουσίας να βρίσκονται σε διαρκή δημιουργική υπερδιέγερση αν θέλουν παραμείνουν στην εξουσία…

Β) Δείχνουν οι πολίτες να έχουν απαγκιστρωθεί, ως ένα βαθμό, από τους κομματικούς πυρήνες και να ενεργούν ανεξάρτητα, με βάση την ευαισθησία τους
και το αξιακό τους σύστημα, σε ό,τι τους εξόργισε. Αυτό σημαίνει πολιτική ωριμότητα που θα εξαναγκάσει και τα κόμματα να γίνουν πιο υπεύθυνα πιο ειλικρινή και ίσως πιο ελκυστικά.

Γ) Συνειδητοποιούν δηλαδή οι πολίτες τη μεγάλη δύναμη που έχουν, όταν δεν είναι κατευθυνόμενα ρομποτάκια των κομμάτων. Ο καθένας έχει την προτίμησή του σε κάποιο κόμμα αλλά δεν έχει υπογράψει και συμβόλαιο ισόβιας πίστης με το κόμμα του ακόμα κι αν τον απογοητεύσει!!!!
Δ) Δεν δυσαρεστήθηκαν μόνο με την οικονομία οι πολίτες.Εξοργίστηκαν και με τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, την συγκάλυψη την άσκηση εξουσίας με βάση τις
δημοσκοπήσεις και τα επικοινωνιακά κόλπα και όχι με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας. Φαίνεται πως τώρα, όσο ποτέ πριν, οι Έλληνες θέλουν να προσμετράται στα προσόντα των πολιτικών και η ΕΝΤΙΜΟΤΗΣ.

Ε) Το κύμα οργής λοιπόν των Ελλήνων, μεταβλήθηκε σε κύμα ελπίδας που έδωσε τα γνωστά αποτελέσματα.

Πιο σημαντικά από το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών, νομίζω πως είναι τα παραπάνω συμπεράσματα. Ότι δηλαδή ο πολίτης άρχισε να αποφασίζει με βάση τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης και όχι με βάση το που ανήκει κομματικά. Ο γίγαντας, φαίνεται πως ξυπνά…Αν ναι, τότε αυτή θα είναι η αληθινή πρόοδος.

Τέλος, αν η ανοχή μας ξεπέρασε τα λογικά όρια με τους ανίκανους , που στο περιβόλι τής εξουσίας τους μεγάλωσαν πελώρια δέντρα σκανδάλων, διαφθοράς και συγκάλυψης, δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο με κείνους που οι Έλληνες πολίτες εξέλεξαν ως καλύτερους και φορείς της ελπίδας για ένα αύριο που μας αξίζει…


- O πίνακας είναι του Λεωνίδα Λεωνιτσάκη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/29/%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9c%ce%95%ce%9b%ce%91%ce%93%ce%a7%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%91 Tue, 29 Sep 2009 09:35:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/29/%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9c%ce%95%ce%9b%ce%91%ce%93%ce%a7%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Του Φαίδωνα Θεοφίλου


Τους σημαντικούς πολιτικούς άνδρες τους ανεβάζει ψηλά στα μάτια των πολιτών και της πολιτικής, σχετικά εύκολα, η ακτινοβολία του αναστήματός τους, που δανείζει και νόημα καθώς και ποιότητα στην πολιτική μας ζωή. Οι περισσότεροι σημερινοί πολιτικοί μας άνδρες τεντώνουν ακραία την σπουδαιοφάνειά τους για να την κάνουν σπουδαιότητα. Ο πήχης είναι τόσο χαμηλά που φθάσαμε να θεωρούμε σημαντικούς πολιτικούς άνδρες τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου με μόνα πραγματικά «προσόντα», τα ονόματά τους… Αυτές οι εκλογές μου προκαλούν μελαγχολία όταν κοιτάζω και ακούω τα κόμματα, τους αρχηγούς και τα στελέχη τους:

Ν.Δ.: Ένας θίασος ανικάνων που υποσχέθηκε να επανιδρύσει το κράτος και ίδρυσε κάτι άλλο που έχει τα χαρακτηριστικά ενός οίκου ανοχής. Επί 6 χρόνια που κυβερνούσε, έκανε αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση. Τώρα ξαναζητά την ψήφο των πολιτών κάνοντας ……αντιπολίτευση στην κυβέρνηση που… θα προκύψει από τις εκλογές!!!

Πασοκ.: Τιμωρημένο, δικαίως, σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για τα όσα αρνητικά έκανε ή θετικά που παρέλειψε να κάνει. Αν το κόμμα της αντιπολίτευσης διαθέτει κάποια ικανά στελέχη, κανένα από αυτά δεν είχε την ευκαιρία να ηγηθεί του κόμματος, παρά μόνον ο Γιώργος Παπανδρέου που δεν μπορεί ακόμα να ξεχωρίσει το πηλίκον απ’ το… πηλήκιο!!!

Κ.Κ.Ε: Μετά και το πρόσφατο σταλινικό παραλήρημα της Αλέκας Παπαρήγα, πείστηκε και ο πλέον αφελής ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι εξωτικοί όπως και οι Ταλιμπάν. Χώρια, που όταν ανοίγουν το στόμα τους για το κομματικό κήρυγμα, σε πιάνει βαρεμάρα και πλήξη, αφού ξέρεις ότι θα σου πουν όσα ήδη γνωρίζεις απ’ έξω αφού χρόνια τώρα, ακούς το ίδιο μονότονο μάθημα. (Αλλά το πολύ το κυρ ελέησον…) Ακόμη, το Κ.Κ.Ε. αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για κυβερνητική συνεργασία με οποιοδήποτε κόμμα, επιδεικνύοντας κομματική αυταρέσκεια και οραματιζόμενο το...δικό του Πάσχα με την ανάσταση των…σοβιέτ.

Σύριζα: Η παιδική χαρά της πολιτικής μας, όπου, λέει, υπάρχουν δεν ξέρω πόσες συνιστώσες ανθυποκοματιδίων του ενός ατόμου, στο κόμμα. Δεν μπορούν να συννενοηθούν μεταξύ τους ούτε και να βγάλουν αρχηγό, αφού όλοι οι εκπρόσωποι των συνιστωσών θέλουν να είναι αρχηγοί κι αφού δεν μπορούν όλοι, δεν βγάζουν κανένα. Ορίζουν μόνο έναν αρχηγεύοντα υπό την πίεση των εκλογών και για να μην διαλυθούν στα «εξ ών συνετέθησαν». Αυτοί που δεν μπορούν να διοικήσουν το σπίτι τους , θα έχουν λόγο για τη χώρα. Θέλω να αναφέρω εδώ ότι η πολιτική μας ζωή έχει ανάγκη από πολιτικούς σαν τον Φώτη Κουβέλη και τον Δημήτρη Παπαδημούλη, που το κόμμα τούς έβαλε στο περιθώριο…Πάντα οι μικροί και ασήμαντοι κάτεχαν την τέχνη του αποκεφαλισμού…

ΛΑ.Ο.Σ. : Προϊόν που γέννησε η πολιτική παρακμή. Κόμμα ευκαιρίας και …εκπτώσεων με νεοταξικές αντιλήψεις που ισοπεδώνει την αισθητική και προβάλλει την αυθάδεια της ανοησίας, ως πολιτική λογική. Κόμμα, «Αποθήκη» ξεπεσμένων πολιτικάντηδων και συλλογής ετερόκλητων στοιχείων με στόχο την άγρα ψήφων από κάθε κατεύθυνση. Πρόσφατα προσχώρησε στο κόμμα Κυπατζής, (πρώην διοικητής της Κ.Υ.Π.) ενώ ταυτόχρονα ο Καρατζαφέρης, έκανε επαφές και για την προσχώρηση του γνωστού μάνατζερ θεαμάτων, Ηλία Ψινάκη που δεν ευδοκίμησε μετά από αντιδράσεις στελεχών τού κόμματος. Τραχανοδικαστήριο …

Οικολόγοι-Πράσινοι: Ενώ έχουν εξαιρετικές θέσεις για το περιβάλλον και αξιόλογους νέους ανθρώπους- στελέχη, στηρίζουν τις σκοπιανές θέσεις στο Μακεδονικό και διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με το «Ουράνιο τόξο» λέγοντας πως υπάρχει Μακεδονική (Makedonski) μειονότητα στην Ελλάδα. Αυτοί οι άνθρωποι ζητούν όμως την ψήφο των Ελλήνων και όχι των Σκοπιανών όπως θα έπρεπε….

Η πολιτική μελαγχολία απλώνεται παντού. Ευτυχώς υπάρχουν οι κουβέντες με τους λιγοστούς, ακριβούς, φίλους. Ευτυχώς υπάρχουν οι ποιητές που περιμένουν πάντα στα φαρδιά ράφια της βιβλιοθήκης. Η φύση με τις μυρωδιές της . Οι μουσικές του κόσμου έτοιμες να σε υποδεχθούν από τον απογευματινό περίπατο.
Έτσι η πολιτική μελαγχολία ξαλαφρώνει…

Μήπως δεν αγαπάμε αρκετά αυτή τη χώρα;
Πάντως την Κυριακή , ψηφίζω.





-
Οι πίνακες είναι του Τσόκλη- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ Ενότητα δεύτερη http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/27/%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97____%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%91____%ce%a3%ce%a4%ce%97____%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91________%ce%95%ce%bd%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1_%ce%b4%ce%b5%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b7 Sun, 27 Sep 2009 16:52:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/27/%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97____%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%91____%ce%a3%ce%a4%ce%97____%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91________%ce%95%ce%bd%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1_%ce%b4%ce%b5%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b7 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -


Με τη δεύτερη ενότητα, κλείνει ο κύκλος των τεσσάρων συνεικόνων,

"Αναφορά στη Γυναίκα"




- C: 2009 Φαίδων Θεοφίλου. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με την αναφορά του δημιουργού- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/25/%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97____%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%91____%ce%a3%ce%a4%ce%97____%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91 Fri, 25 Sep 2009 20:47:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/25/%ce%95%ce%99%ce%9a%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97____%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%91____%ce%a3%ce%a4%ce%97____%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ Από τις Συνεικόνες μου: Ενότητα πρώτη

-






- C: Φαίδων Θεοφίλου: Οι Συνεικόνες μου. 2009
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με την αναφορά του δημιουργού.


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/20/%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91___%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9d___%ce%95%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f___%ce%9c%ce%9f%ce%a5 Sun, 20 Sep 2009 15:35:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/20/%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91___%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9d___%ce%95%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f___%ce%9c%ce%9f%ce%a5 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Το παρακάτω κείμενο δεν είναι δηλωτικό των πεποιθήσεών μου.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επικοινωνία δύο ανθρώπων με διαφορετικές απόψεις, που συμβαίνει όμως, όλες να περιέχονται μέσα μου, έτσι που, ο ένας μου εαυτός (ο αθέατος) να εκφράζει τις μισές από τις απόψεις και ο άλλος μου εαυτός, ο ορατός, να απαντά με τις άλλες μισές. Έτσι ώστε να μοιάζει πως παίρνω ένα γράμμα από τον ένα μου εαυτό, στον οποίο στέλνει το απαντητικό γράμμα ο άλλος μου εαυτός. Τελικά δεν είναι παρά μόνο μια άσκηση εσωτερικού διαλόγου και στιγμιαίας αναζήτησης...

Γράμμα στον εαυτό μου
Εκνευρίζομαι με τους ανθρώπους που για να μιλήσουν κρατάνε συνεχώς δεκανίκια της γνώσης άλλων. Υποτίθεται πως όταν μαθαίνεις, αφομοιώνεις, διαπλάθεσαι από τη γνώση, συγκροτείσαι και έχεις άποψη, που μπορείς να τη βελτιώσεις ή να την αλλάξεις. Έχεις άποψη όμως. Όχι συνεχώς τι είπε ο ένας και τι είπε ο άλλος. Εσύ, τι λες και ο συνομιλητής σου, είναι το πιο σημαντικό, για να γίνει κουβέντα. .Προσωπικά, όταν συζητάω, διαπλέκω τις απόψεις σε ένα σώμα και διεισδύοντας στο θέμα, έχω την προσδοκία, μαζί με τον συνομιλητή μου, να βρω μια καινούρια παράμετρο μέσα από τη συζήτηση, που θα εντοπίσει ο διάλογός μας, κερδίζοντας έτσι κάτι καινούριο. Μια νέα, τρίτη, διάσταση του θέματος. .Εγώ λοιπόν, για να ξέρεις, είμαι άθεος. Δεν εξαρτώμαι από τίποτα αφού δεν πιστεύω. Δεν έχω τα προβλήματα και τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα που έχουν όσοι πιστεύουν και ψάχνονται δήθεν να βρουν αυτό που δεν έχουν ακόμα πλησιάσει. Αφήνω το πνεύμα ελεύθερο να πετά. Έχω βέβαια τις αξίες μου που τις ακολουθώ με συνέπεια, αφού έχω τους δικούς μου κώδικες ζωής και δεν με ενδιαφέρει να ελπίζω να εξαργυρώσω κάτι σε κάποιον παράδεισο..Αυτοί που πιστεύουν στο Θεό ή σε «ανώτερες δυνάμεις» όπως είναι τώρα της μόδας να λέγεται ή που αναζητούν τις εσώτερες τους δυνάμεις για να αποκαλυφθούν στον εαυτό τους ως εκείνοι που είναι κατ' εικόνα και ομοίωση του υποτιθέμενου Θεού τους, αυτοί ενδιαφέρονται για συναλλαγματικές που θα εξαργυρώσουν στον παράδεισο. Πώς βασανίζονται οι άνθρωποι.. Τι ματαιοδοξία… Τι "εσωτερική Φιλοσοφία" μπαλαφάρα για το τίποτα… Ένα δέντρο που φυτρώνει και ανθίζει, είναι πολύ σπουδαιότερο απ' όλα αυτά. .Και ποιος σου είπε ότι ο άνθρωπος είναι ό,τι ανώτερο υπάρχει στο σύμπαν;; Τι εγωισμός άπατος! Τι ανθρώπινη αυταρέσκεια!!! Μόλις έμαθες ότι είμαι άθεος, εσύ που τα γνωρίζεις όλα και μας τα αραδιάζεις με βιασύνη, άρχισες να με κρίνεις εμένα τον «ανυποψίαστο», λέγοντας:."Όμως ακόμη κι αν είσαι άθεος και δεν σε ενδιαφέρουν τα θεωρητικά της ύπαρξης, τι θέση δίνεις στον εαυτό σου μέσα στον κόσμο; Ό,τι έρθει κι ό,τι κάτσει, πώς να βολευτούμε, να βρούμε μια ζωούλα,
δουλίτσα, σύντροφο, πενθήμερα μιζέριας και σαββατοκύριακα μποτιλιαρίσματος";.Άρχισες τα στερεότυπα. ακόμα δε μιλήσαμε. Και η πλάκα είναι πως με κατακρίνεις αναλύοντάς με συγχρόνως. Σα να μην υπάρχει ένα επίπεδο ποιότητας και για όποιον είναι άθεος… Βάλτο καλά στο μυαλό σου: Ένας άθεος , είναι απελευθερωμένη οντότητα , που σέβεται τη φύση που τον έφερε στον κόσμο και που θα τον πάρει από τον κόσμο για να τον μεταβάλλει σε χημικό στοιχείο, δεν μπλέκεται με ένα κουβάρι μάταιες σκέψεις, δοξασίες και δόγματα για να γίνει χειρότερος απ' ότι ήταν. Ο τρόπος που μιλάς από καθέδρας, μου θυμίζει την υφέρπουσα υποκρισία των χριστιανών θεολογούντων.Θα μου πεις: Εσύ δεν κρίνεις; Κρίνω βέβαια αλλά όχι όπως εσύ με στερεότυπα και προκαταλήψεις. Κρίνω όταν βλέπω πράξεις ανθρώπων μπροστά στα μάτια μου. Κρίνω θετικά ή αρνητικά με βάση πρώτα το γενικά αποδεκτό αξιακό σύστημα και μετά με το δικό μου. Είναι μια αυτονόητη λειτουργία του εγκεφάλου. Εμένα δεν με νοιάζει το τί πιστεύει ο ένας ή ο άλλος, κι αν έχει τις τάδε ή τις δείνα συνήθειες και ούτε βέβαια θα μου πέρναγε ποτέ η ιδέα να τον αλλάξω ή να του επιβάλλω τις απόψεις μου. Να ανταλλάξω απόψεις μαζί του ναι. Μέχρι εκεί. Κι ας πάρει ο καθένας από τον άλλον ότι του ταιριάζει. .Εγώ ας πούμε δεν τρώω κρέας. Όχι γιατί πιστεύω σε κάποια δοξασία ή μετεμψυχωτική μπούρδα. Πιστεύω ότι το πρόβατο ή η αγελάδα ή ο χοίρος ή τα πουλιά, πως είναι σύντροφοί μου μέσα στη φύση. Έτσι λοιπόν δεν μπορώ να φάω το σύντροφό μου. «Τα περί εσωτερικών ανώτερων επιπέδων» που αναφέρεις με τόσο έντονο θεολογικό χαρακτήρα, υπάρχουν και κατά τη δική μου άποψη βέβαια, αλλά μόνο ως πεδία άσκησης του ΕΓΩ μου, ώστε να καταλαβαίνω περισσότερο τον εαυτό μου και να αισθάνομαι καλύτερα τον κόσμο που με περιβάλλει.Στην ερώτησή σου αν υπάρχει κάτι ανώτερο και πέρα από μας, η απάντησή μου είναι ξεκάθαρη: ΟΧΙ. Όταν πεθάνουμε τέλος. τίποτα. Ούτε φως ούτε σκοτάδι. Ούτε σκέψη ούτε συναίσθημα. Μόνο χημικό στοιχείο που χάνεται μέσα στη φύση. Υπάρχει βέβαια αλλά δεν είναι ορατό πια. Λες ακόμα, διαβάζοντας για τον άθεο, από το κείμενο του βιβλίου που έχεις μπροστά σου: .
"Επειδή του λείπει η πίστη δεν ξέρει τι είναι ανώτερο επίπεδο. Δεν έχει ιδέα για την ύπαρξη ενός ανωτέρου επιπέδου μέσα του που προσπαθεί να ενωθεί μαζί του. Το είναι του, ο εαυτός του, η αυταρέσκειά του απορροφούνε τα πάντα. Γι αυτό μέσα του μισεί αυτούς που διαφωνούν μαζί του ή που δεν τον χωνεύουν ή που τον κοροϊδεύουν, παρ’ όλο που ίσως να μην το δείχνει εξωτερικά αν κινδυνεύει η αξιοπρέπεια του. Δεν θα βρει φάρμακο γι αυτό αν παίρνει τον εαυτό του έτσι όπως είναι.."Μπορείς να καταλάβεις ότι αυτά που λες είναι ο κανόνας μιας εξεζητημένης σοβαροφάνειας; Ποιος δεν γνωρίζει τι είναι ανώτερο επίπεδο; Ποιος έχει αυταρέσκεια και μισεί τους άλλους που διαφωνούν μαζί του; Ποιος δεν θα βρει φάρμακο αν παίρνει τον εαυτό του όπως είναι;; Μάλλον θα εννοείς αυτούς που πιστεύουν μόνο στα χαρτιά, γιατί αυτοί που αληθινά πιστεύουν, καθώς και οι άθεοι, δεν έχουν τέτοια προβλήματα, ούτε δεισιδαιμονίες, προκαταλήψεις και μίση ούτε και κακώς εννοούμενες αξιοπρέπειες. Λίγη περισσότερη σεμνότη, και λιγότερη υποκρισία και δασκαλισμός δεν θα έβλαπτε από μέρους σου. Το πρόβλημά σου είναι ότι δεν μπορείς ενδεχομένως, να διαμορφώσεις δική σου σκέψη με το υλικό που έχεις μέσα σου καθώς και το δώρο της ανθρώπινης παρατήρησης και καταπίνεις ό,τι δήθεν εντυπωσιακό βρίσκεις και σου πάει. Τέλος πάντων, αρκετά με δίδαξες γι απόψε, κι αρκετά απολογήθηκα χωρίς να είμαι υποχρεωμένος να το κάνω.Καλό ξημέρωμα...


- Τα σχέδια είναι της Α. Μόζα

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ξ Ε Φ Λ Ο Υ Δ Ι Σ Μ Α http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/14/%ce%9e__%ce%95__%ce%a6__%ce%9b__%ce%9f__%ce%a5__%ce%94__%ce%99__%ce%a3__%ce%9c__%ce%91 Tue, 15 Sep 2009 00:36:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/14/%ce%9e__%ce%95__%ce%a6__%ce%9b__%ce%9f__%ce%a5__%ce%94__%ce%99__%ce%a3__%ce%9c__%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Αισθήματα ευέλικτα

γυαλισμένα,

με οσμήν ευωδίας.

Αισθήματα να πλαγιοκοπούν

φορώντας υποσχέσεις,

με χρώματα έντονα

να παίζουν στα δάχτυλα τις αποχρώσεις.

Αισθήματα ευπροσάρμοστα

στα Έσοδα και στα Έξοδα των Λογισμών...


Φαίδωνα Θεοφίλου : «Από τον κύκλο της κοντινής ξαδέλφης»

-






- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΥΣΗΣ ΤΩΝ... ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/10/%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%99__%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%a1%ce%99%ce%91%ce%a1%ce%a7%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97%ce%a3__%ce%a4%ce%a9%ce%9d...__%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%a9%ce%9d__%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a4%ce%a9%ce%9d Thu, 10 Sep 2009 23:59:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/10/%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%99__%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%a1%ce%99%ce%91%ce%a1%ce%a7%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97%ce%a3__%ce%a4%ce%a9%ce%9d...__%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%a9%ce%9d__%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a4%ce%a9%ce%9d ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου
Δεν είναι ευχάριστο έργο να εξηγείς το αυτονόητο, που η χαρακτηριστική υπερβολή των Νεοελλήνων εξαφάνισε από το προσκήνιο, με αποτέλεσμα το φάλτσο να πρωταγωνιστεί ως αλήθεια και η αλήθεια να χαμογελάει από μακριά με νόημα….
Καλά το καταλάβατε: Αναφέρομαι στο χαρακτηρισμό του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου ως Πατριάρχη των…Ελλήνων ποιητών από τον Μίκη Θεοδωράκη. .
Και καλά, ο Μίκης Θεοδωράκης βρίσκεται σε μια προχωρημένη ηλικία και είναι φυσικό να έχουμε μια επιεική στάση σε ό,τι λέει, όπως θα κάναμε για τον πατέρα ή τον παππού μας. Αλλά οι άλλοι; Οι τηλεοπτικοί σταθμοί, οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι του Λευτέρη, έχασαν τη σοβαρότητά τους; Ή μήπως διά της κραυγαλέας προβολής των υπερβολικών χαρακτηρισμών, (που λέγονται και αλλιώς) έδειξαν πως δεν τους ενδιαφέρει αν θα εκθέσουν το Μίκη Θεοδωράκη ή το Λευτέρη Παπαδόπουλο; Ή μήπως θεωρούν οι δημοσιογράφοι συνάδελφοι του Λευτέρη, ότι λέγοντας πως ο Παπαδόπουλος είναι ο Πατριάρχης των Ελλήνων ποιητών, ότι δίνουν… έγκυρη πληροφόρηση στο ελληνικό κοινό; Οι κριτικοί; Οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι; Κάποιος τέλος πάντων; Όλοι σιωπούν, στο όνομα κάποιων ισορροπιών; Ο ίδιος ο Λευτέρης πώς δέχτηκε τέτοιες τερατώδεις υπερβολές; .Που να φανταστούν λοιπόν, ο Ελύτης, ο Καρυωτάκης, ο Σεφέρης, ο Καββαδίας, ο Λειβαδίτης, ο Αναγνωστάκης ο Ρίτσος, ο Σαχτούρης, ο Κατσαρός και άλλοι ποιητές μας, ότι θα έρθει μια στιγμή που θα πατριαρχεύσει στο έργο τους και στην ελληνική ποίηση ο Λευτέρης Παπαδόπουλος!! Αλλά, όπως λέει σε ένα τραγούδι του ο Νιόνιος: «Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε»..
Φυσικά και υπήρξε (δεν γράφει πια) ένας σπουδαίος στιχουργός ο Λευτέρης, που όλη η Ελλάδα τραγούδησε και χάρηκε τους στίχους του. Προσωπικά, του αφιέρωσα αρκετές σελίδες στο περιοδικό «Αιολίδα» που διηύθυνα κάποτε, δημοσιεύοντας απόψεις πολλών έγκριτων ανθρώπων της τέχνης για τη δουλειά του, προσθέτοντας και τη δική μου, και γράφοντας πόσο επιτυχημένα αξιοποίησε στοιχεία από τη δημοτική ποίηση καθώς και ποιητικές φόρμες που χρησιμοποίησε από τη σύγχρονη ελληνική ποίηση, για τη στιχουργία του. Δεν είναι όμως ο μόνος σπουδαίος στιχουργός. Ο Διονύσης Σαββόπουλος έγραψε επίσης θαυμάσιους στίχους, όπως και οι νεώτεροι τραγουδοποιοί Σωκράτης. Μάλαμας και Μίλτος Πασχαλίδης, η μοναδική Λίνα Νικολακοπούλου, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Κώστας Τριπολίτης, ο Παρασκευάς Καρασούλος, και άλλοι των οποίων τους εξαιρετικούς στίχους ακούω ή τραγουδώ αλλά να με συγχωρείτε που δεν γνωρίζω τα ονόματά τους. Ο Λευτέρης, εκτός από την δεδομένη ποιότητα των στίχων του, ευτύχησε να βρεθεί σε μια εποχή όπου άνθιζε μια πλειάδα μεγάλων συνθετών με τους οποίους συνεργάστηκε. Πολύ σημαντικό ακόμα γι αυτόν, ότι ήταν δημοσιογράφος και είχε όλες τις επικοινωνιακές ευχέρειες για να προβάλλει τις συνεργασίες του. .
Και για να μην μπερδεύουμε την στιχουργία-τραγουδοποιία με την ποίηση, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια απλά πράγματα: Η στιχουργία προορίζεται μαζί με τη μουσική να γίνει το σώμα που λέγεται τραγούδι. Είναι δηλαδή το μέρος ενός όλου. Ο στίχος παίρνει από τη μουσική και η μουσική από το στίχο και τα δύο μέρη, κάνουν το τραγούδι. Αλλά ενώ η μουσική μπορεί να σταθεί και μόνη της, ο στίχος που γράφτηκε για μουσική, από μόνος του δεν μπορεί να πάει «μακριά». Δεν μπορεί δηλαδή από μόνος του να καλύψει και αυτό που του δίνει η μουσική. Για να το καταλάβετε, αρκεί να διαβάσετε τους στίχους ενός τραγουδιού, χωρίς να ακούτε τη μουσική. Άλλωστε η στιχουργία είναι περισσότερο τεχνική και λιγότερο τέχνη. Μιλώ βέβαια για την επαγγελματική στιχουργία και όχι για την ανώνυμη λαϊκή-δημοτική. .Το ποίημα; Τι είναι το ποίημα; Είναι από μόνο του ένα αυτόνομο έργο τέχνης. Το Άξιον Εστί π.χ. του Οδυσσέα Ελύτη θα παρέμενε Μεγάλη Ποίηση είτε το μελοποιούσε ο Μίκης Θεοδωράκης είτε όχι. Απλά η μουσική, σαν πιο λαϊκή τέχνη, έφερε ευκολότερα τη Μεγάλη Ποίηση κοντά στο λαό. Η ποίηση δεν γράφτηκε για τη μουσική. Γράφτηκε ως ξεχωριστή τέχνη. Γράφτηκε μόνο ως ποίηση. Οι συνθέτες που την μελοποίησαν, προσάρμοσαν τη τέχνη τους πάνω στις απαιτήσεις της Μεγάλης Ποίησης. Αυτά τα λίγα για να ξεθολώνουμε… .Κλείνοντας, να σας θυμίσω ότι ο λόγος που οι αρχαίοι Έλληνες πρόβαλαν την ανάγκη του ΜΕΤΡΟΥ, επικαλούμενοι το περίφημο «Παν μέτρον άριστον», ήταν ακριβώς το ότι δεν είχαν Μέτρο στη συμπεριφορά τους. Εμείς, δεν χρειάζεται να το επικαλούμαστε αφού έχει πια καταγραφεί ως είδος σε εξαφάνιση… Κατά τα άλλα, αναπολώ με νοσταλγία την Χατζιδάκεια αισθητική και το Χατζιδάκειο καλλιτεχνικό ήθος που ελπίζω, για όλους μας , να μην χάθηκε για πάντα…..
-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/07/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%93%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97%ce%a3_%ce%a0%ce%91%ce%99%ce%94%ce%95%ce%99%ce%91%ce%a3 Mon, 07 Sep 2009 17:06:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/07/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%93%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97_%ce%a0%ce%9f%ce%9b%ce%99%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97%ce%a3_%ce%a0%ce%91%ce%99%ce%94%ce%95%ce%99%ce%91%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -



- Του Φαίδωνα ΘεοφίλουΗ συγκριτική μέθοδος είναι πάντα μια καλή ευκαιρία για όλους μας ώστε να προσεγγίζουμε την αλήθεια με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Γνωρίζοντας λοιπόν από την ελληνική πολιτική ζωή, ότι δεν υπάρχει διαφάνεια στις αποφάσεις και στις πράξεις των κυβερνώντων, γνωρίζοντας ότι το ψέμα είναι το καλύτερο εργαλείο στα χέρια των πολιτικών μας , έτσι που, συχνότατα πλασάρεται και ως μοναδική αλήθεια, γνωρίζοντας τέλος, το ήθος και τα ήθη της πολιτικής μας ζωής, θα ήθελα να αποθέσω μια αίσθηση ενός άλλου πολιτικού ήθους, μέσα από ένα απόσπασμα ομιλίας τού μεγάλου Ευρωπαίου πολιτικού και ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών της τότε Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Βίλυ Μπραντ, που είχε την καλοσύνη να μου στείλει από τη Γερμανία ο καλός φίλος του «Καφενείου» Δημήτρης Κεφαλίδης, που τον ευχαριστώ. Τις ιστορικές στιγμές λοιπόν, που ο Βίλυ Μπραντ ασκούσε την περίφημη «Οστ Πολιτίκ»*, γονάτιζε και μπροστά στα θύματα του ναζισμού ζητώντας συγγνώμη από την ανθρωπότητα, εκ μέρους του γερμανικού λαού.
Γι αυτές τις ιστορικές στιγμές χαίρομαι να λέω : Ήμουν κι εγώ εκεί.
Σε μια χώρα που δεν είχε ποτέ δημοκρατική παράδοση, σε μια χώρα όπου άνθισε ο ναζισμός, ο Βίλυ Μπραντ με τη βοήθεια των συμπατριωτών του βελτίωσε και εδραίωσε μια ζηλευτή δημοκρατία. Διαβάστε λοιπόν, το απόσπασμα που ακολουθεί και ίσως στο τέλος σκεφθείτε ότι ότι δημοκρατία από δημοκρατία έχει διαφορά στην ποιότητα και στην λειτουργία της, πάντα βέβαια ανάλογα με την συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.
*Οστ πολιτίκ=Το τολμηρό άνοιγμα του μεγάλου πολιτικού στις ανατολικές χώρες, (Σοβιετική Ενωση, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, DDR) στην εποχή των μεγάλων ψυχροπολεμικών εντάσεων μεταξύ Δύσης και Ανατολής και υπογραφή συμφωνιών συνεργασίας σε όλους τους τομείς με τις ανατολικές αυτές χώρες και την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Για την τόλμη του να ασκήσει μια ειρηνική πολιτική στα δύσκολα αυτά χρόνια, τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης και η Γερμανία, άρχισε να αποκτά και πάλι το σεβασμό των άλλων χωρών.



-

Willy Brandt : Τολμούμε περισσότερη Δημοκρατία
Κυβερνητική ομιλία στην Ομοσπονδιακή Βουλή
στις 28 Οκτωβρίου 1969



Θέλουμε και τολμούμε περισσότερη δημοκρατία.

Θα δείξουμε τον τρόπο που εργαζόμαστε (!!!) και θα κάνουμε ότι είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσουμε την επιτακτική ανάγκη πληροφόρησης. (των πολιτών)
Θα επιδιώξουμε την εξασφάλιση της σφαιρικής ενημέρωσης για την πολιτική της κυβέρνησης, μέσα από τις ακροάσεις στην Ομοσπονδιακή Βουλή και μέσα από τη συνεχή επαφή με τις αντιπροσωπευτικές ομάδες του λαού μας, έτσι ώστε ο κάθε πολίτης να συμμετέχει στη μεταρρύθμιση του κράτους και της κυβέρνησης (...) Η συμμετοχή, ο επιμερισμός αρμοδιοτήτων σε διάφορους τομείς της κοινωνίας μας θα είναι μια κινητήρια δύναμη κατά τα επόμενα χρόνια. Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε την τέλεια δημοκρατία. Θέλουμε όμως μια κοινωνία που προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία και ζητεί μεγαλύτερη ευθύνη. (!!!) Αυτή η κυβέρνηση επιδιώκει να μιλήσει με όλους όσους φέρουν την ευθύνη εκπροσωπώντας το χώρο τους, είτε πρόκειται για τις εκκλησίες, τις τέχνες, τις επιστήμες, τις επιχειρήσεις ή άλλους τομείς της κοινωνίας. (...) Θα επιδιώκουμε σταθερά, ό,τι μπορεί να ενώσει τα νόμιμα αιτήματα των κοινωνικών δυνάμεων με την πολιτική βούληση της κυβέρνησης. (!!!)

Μετάφραση στα ελληνικά: Φ.Θεοφίλου




-








Επίλογος: Το πολιτικό ανάστημα δεν φοβάται τη διαφάνεια, δεν φοβάται να δείχνει τον τρόπο που εργάζεται και εφαρμόζει την πολιτική του. Δεν φοβάται να ενημερώνει για όλα, τους πολίτες. Δεν φοβάται να απαντά στα προβλήματα με περισσότερη Δημοκρατία αλλά ταυτόχρονα έχει το θάρρος να απαιτεί από τους πολίτες περισσότερη ευθύνη, κάθε φορά που η Δημοκρατία διευρύνεται.


-






- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: "Δεν έφταιγε ο ίδιος, τόσος ήταν.... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/03/_%ce%94%ce%b5%ce%bd_%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%b3%ce%b5_%ce%bf_%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%82,_%cf%84%cf%8c%cf%83%ce%bf%cf%82_%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd.... Thu, 03 Sep 2009 22:23:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/09/03/_%ce%94%ce%b5%ce%bd_%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%b3%ce%b5_%ce%bf_%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%82,_%cf%84%cf%8c%cf%83%ce%bf%cf%82_%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd.... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
«Δεν έφταιγε ο ίδιος, τόσος ήταν»

Μανώλης Αναγνωστάκης


Αγαπητέ κ. Καραμανλή

Η προκήρυξη εκλογών που ανακοινώσατε υπό το βάρος του αδιεξόδου που εσείς ο ίδιος δημιουργήσατε, θα σημάνει προφανώς και την επιστροφή σας στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Εκεί θα συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ σας πάει αυτός ο ρόλος, όπου άκοπα μπορείτε να λέτε βαρύγδουπες αλλά άδειες κουβέντες όπως «επανίδρυση του κράτους» και απρεπείς χαρακτηρισμούς χωρίς συνέπειες, όπως «Αρχιερέας της διαπλοκής» κ.λ.π. Προσέξτε όμως. Δεν θέλουμε με κανένα τρόπο, εν όψει της διαφαινόμενης ήττας του κόμματός σας να διαλυθείτε ως κόμμα. Θέλουμε να παραμείνετε ενωμένοι και παρόντες, για τους κάτωθι λόγους:
α) Για να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ανικανότητας.
β) Για να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ανευθυνότητας μιας κυβέρνησης
που για ότι αρνητικό έκανε , πάντα έφταιγαν οι άλλοι.
γ) Για να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ενός κόμματος που κυβερνούσε όχι με
βάση τις ανάγκες της χώρας αλλά με τις δημοσκοπήσεις, ώστε να χειραγωγήσει
το λαό με επικοινωνιακά τρικ, για να μείνει καρφωμένο στις πολυθρόνες τής
εξουσίας, αφού για το λαό (που θα σας ξαναψήφιζε) ποιος νοιάζεται;
δ) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης μιας κυβέρνησης που κατάφερε ένα μοναδικό
ρεκόρ: Να παράγει δυσανάλογα μεγάλο αριθμό σκανδάλων, για τον μικρό χρόνο
που κυβέρνησε.
ε) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης Μαέστρων της διαπλοκής με την «Δεξιά του
Κυρίου» που μαζί της οργανώσατε απίστευτες «επιχειρήσεις» παρανομίας σε
βάρος της χώρας.
στ) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης μιας κυβέρνησης που ασέβησε επανειλημμένα
απέναντι στη Δικαιοσύνη, προσπαθώντας να μετατρέψει ανώτατους δικαστικούς,
σε υπαλλήλους του κόμματος και φιμώνοντας ταυτόχρονα γενναίες φωνές άλλων
δικαστικών.
ζ) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης για το πόσο γρήγορα και εύκολα μπορεί μια
κυβέρνηση να αποσυγχρονίσει την κρατική μηχανή, και πόσο εύκολα και γρήγορα
μπορεί να ροκανίσει τα πόδια της ελληνικής οικονομίας. η) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ταχυδακτυλουργών της συγκάλυψης, σκανδάλων καιπαρανομιών

Κλείνοντας θα ήθελα να σας επαινέσω δημοσίως, για το μεγάλο καλό που κάνατε στην Ελλάδα με την προκήρυξη εκλογών και την παραίτησή σας από την κυβέρνηση της χώρας, αλλά δεν θα είμαι ειλικρινής αν το κάνω, αφού αυτή σας την πρωτοβουλία την πήρατε όχι για το καλό της χώρας αλλά για να αποφύγετε μια μεγαλύτερη εκλογική ήττα το Μάρτιο του 2010.
Τέλος σας καλώ να ευχηθείτε μαζί μου, εμείς οι πολίτες να πάψουμε να επιλέγουμε εκείνους που δεν είναι χειρότεροι από τους άλλους αλλά εκείνους που είναι Καλύτεροι, αποκτώντας επιτέλους υγιή πολιτικά κριτήρια.

Ο Πολίτης
Φαίδων Θεοφίλου

- Οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Ταλιάνη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΣΕ ΤΙ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕΙ Η ΠΟΙΗΣΗ; http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/28/%ce%a3%ce%95_%ce%a4%ce%99_%ce%a7%ce%a1%ce%97%ce%a3%ce%99%ce%9c%ce%95%ce%a5%ce%95%ce%99_%ce%97_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a3%ce%97; Fri, 28 Aug 2009 21:20:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/28/%ce%a3%ce%95_%ce%a4%ce%99_%ce%a7%ce%a1%ce%97%ce%a3%ce%99%ce%9c%ce%95%ce%a5%ce%95%ce%99_%ce%97_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%97%ce%a3%ce%97; ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -Φαίδων Θεοφίλου
-Σε τι χρησιμεύει η ποίηση;
Με ρώτησε ξαφνικά κάποιος απ’ την παρέα.
-Η χρησιμότητά της έγκειται στο ότι δεν χρησιμεύει σε τίποτα
αφού δεν ανήκει σε αυτά που εννοούμε χρήσιμα, του απάντησα.
Ένα παράδειγμα από την καθημερινή ζωή: Ένα πρόβατο είναι
χρήσιμο αφού δίνει το γάλα το μαλλί και το κρέας του.
Η γάτα όμως σήμερα σε τι μας είναι χρήσιμη;
Ξαπλώνει στην πιο απαλή επιφάνεια του σπιτιού,
θέλει τα παιχνίδια της, θέλει το φαγητό της, θέλει τα χάδια της,
κάνει τις ζημιές της κι όμως την αγαπάμε. Με την στενή έννοια
της χρησιμότητας θα μας ήταν άχρηστη. Το χουρχουρητό της,
μάς κάνει να νιώθουμε τρυφερά κι ακόμα περισσότερο, όταν
η αφή μας αισθάνεται την απαλότητα της γούνας της.
Η γάτα λοιπόν, μας δίνει κάτι που δεν βλέπουμε.
Όχι κάτι χειροπιαστό με άμεσο όφελος.
Μας κάνει όμως να νιώθουμε καλύτερα.
Και η ποίηση, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο.
Για λέγε, μου είπε ο κάποιος της παρέας που τελικά λεγόταν Στέλιος.
Δίνοντας λοιπόν ένα άλλο νόημα στη «χρησιμότητα»,
συνέχισα εγώ, θα έλεγα ότι η ποίηση μάς βοηθάει
να μεταφερθούμε από το πεδίο του πρακτικού και του
χρησιμοθηρικού , στο πεδίο του «περιττού».
Ένα είδος περιττού, που αν δεν το αντιληφθούμε ποτέ,
θα έχουμε επιβιώσει και χωρίς αυτό.
Ένα είδος «περιττού» λοιπόν, όπως είναι η Ποίηση
και η Τέχνη γενικότερα, που αν όμως το προσεγγίσουμε,
αν το αισθανθούμε να δρα μέσα μας, αν το κάνουμε μέρος
της ζωής μας, δεν θα έχουμε μόνο επιβιώσει
αλλά και ζήσει…


Οι πίνακες είναι του Ρενέ Μαγκρίτ -- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ανοιχτή επιστολή στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδας κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/21/%ce%91%ce%bd%ce%bf%ce%b9%cf%87%cf%84%ce%ae_%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%91%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf_%ce%91%ce%b8%ce%b7%ce%bd%cf%8e%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%ac%cf%83%ce%b7%cf%82_%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1%cf%82_%ce%ba._%ce%99%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%9d%ce%a5%ce%9c%ce%9f Fri, 21 Aug 2009 14:22:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/21/%ce%91%ce%bd%ce%bf%ce%b9%cf%87%cf%84%ce%ae_%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%91%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf_%ce%91%ce%b8%ce%b7%ce%bd%cf%8e%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%ac%cf%83%ce%b7%cf%82_%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1%cf%82_%ce%ba._%ce%99%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%9d%ce%a5%ce%9c%ce%9f ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Μακαριώτατε
Δεν είμαι πιστός, δεν ανήκω στους θρησκευόμενους, Συμβαίνει όμως η εκκλησία να είναι θεσμός είτε το θέλουμε είτε όχι, μέσα στα πλαίσια βέβαια του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ως εκ τούτου έχει ένα ρόλο στην κοινωνία μας, που εκπηγάζει από τις αξίες της ίδιας της εκκλησίας και που δεν χρειάζεται να αναφέρουμε εδώ, αφού είναι γνωστές σε όλους. Το ερώτημα που αυτόματα αναδύεται Μακαριώτατε είναι αν η Εκκλησία της Ελλάδας δια των εκπροσώπων της, (ιερωμένων) ανταποκρίνεται στο ρόλο της και αν Εσείς Είσθε ευχαριστημένος από τις επιδόσεις τους, πολύ δε περισσότερο που οι εργαζόμενοι και φορολογούμενοι πολίτες πληρώνουν ακόμη αγόγγυστα το μισθό τους. .Ασφαλώς κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις είναι γνωστές, όπως του έγγαμου ιερέα πατέρα Αντώνιου με την «Κιβωτό» του, (Εδώ πάει το: Μεμονωμένες περιπτώσεις) που όπως με λύπη τους ομολογούν οι ίδιοι που αποτελούν τις εξαιρέσεις, η Εκκλησία απουσιάζει από το έργο τους, το οποίο συνεχίζεται χάρη στις χορηγίες ιδιωτών και την εθελοντική εργασία πολιτών και όχι π.χ. αγάμων ιερωμένων. Οι εξαιρέσεις αυτές όμως πιστώνονται σε συγκεκριμένους ανθρώπους με διάθεση προσφοράς και όχι (συνολικά) στην Εκκλησία της Ελλάδας. Δεν έχει βέβαια κανένας Έλληνας την ψευδαίσθηση ότι θα δει από πλευράς Εκκλησίας έργο ανάλογο της Μητέρας Τερέζας στην Ελλάδα… (και αυτή βέβαια φωτεινή εξαίρεση ήταν, αφού και η δική της εκκλησία όπως και η ορθόδοξη, θεωρούν ιεραποστολή τον...προσηλυτισμό … και μόνο κάποιοι μεμονωμένοι εργάζονται για τον συνάνθρωπο)… .Αντίθετα παντού στη χώρα είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η πλειοψηφία των ιερωμένων υιοθετεί το: «Μη μου τους κύκλους τάραττε» και το: η «Σιωπή είναι χρυσός»… Σας τα αναφέρω όλα αυτά Μακαριώτατε διότι είτε θρησκευόμενοι είτε όχι, έχουμε το δικαίωμα να απαιτούμε από την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της , να αρθούν στο ύψος του ρόλου τους και της διαρκούς προσφοράς τους στο κοινωνικό σύνολο. .Όταν μετά την εκλογή Σας Μακαριώτατε καταλάβατε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, και με δεδομένη τη βαθιά εκτίμηση στην προσωπικότητά Σας, στην υψηλή Σας καλλιέργεια και μόρφωση, στο άμεμπτο ήθος Σας και το ηθικό Σας ανάστημα, πιστέψαμε ότι θα είχαμε σημαντικές αλλαγές στην Εκκλησία της Ελλάδας. Δυστυχώς, ήταν βαθιά η απογοήτευση όλων μας, όταν η Ιερά Σύνοδος ΑΘΩΩΣΕ!!!!, τον περιβόητο Παντελεήμονα Αττικής, που τα έργα και τις ημέρες του γνωρίζουν δυστυχώς και τα μικρά παιδιά…Αμέσως μετά, το πολιτικό δικαστήριο τον έκρινε ένοχο και συνεπώς έκπτωτο, αναγκάζοντας την Ιερά Σύνοδο να πάρει πίσω την απόφασή της. Αυτή ήταν και η πρώτη Σας και πιο οδυνηρή ήττα, που έδειξε ότι Είσαστε δυστυχώς όμηρος των χριστοδουλικής προέλευσης μελών της Ιεράς Συνόδου. .Δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού είναι ιδιαίτερα ασκημένο και εθισμένο στην υποκρισία και στη θεατρικότητα που εκπέμπουν κάποιοι ιεράρχες με βουγιουκλαρίστικο προφίλ και εθναρχικές φιλοδοξίες όπως ο μακαριστός προκάτοχός Σας του οποίου υπήρξατε και θύμα κατασυκοφάντησης πριν γίνουν οι εκλογές για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο. Όπως ακριβώς δηλαδή κάνουν και οι πολιτικοί. Αλλά πολιτικούς και πολιτικάντηδες έχουμε ένα σωρό. Οι Θρησκευτικοί ηγέτες όμως πρέπει να διαφέρουν εντελώς και να ξεχωρίζουν για άλλα πράγματα από αυτά που χαρακτηρίζουν τους κοσμικούς. .Τιμούμε τον Πατερικό και ταπεινό σας λόγο όμοιο του οποίου δεν έχουμε ξανακούσει. Δεν συγκρουσθήκατε όμως μαζί τους, (με τα μέλη της Ιεράς Συνόδου) δεν κάνατε μια δήλωση, δεν ξεκαθαρίσατε έστω στο κήρυγμά σας, ποια κατά τη γνώμη Σας ως Προκαθήμενου, πρέπει να είναι από δω και πέρα η πορεία της Εκκλησίας της Ελλάδας. Σιωπήσατε μέσα στα πλαίσια της συνταγής των εκκλησιαστικών συμβιβασμών, δηλαδή της τοποθέτησης των προβλημάτων κάτω από το χαλί. Ίσως Μακαριώτατε τα χρόνια βαραίνουν στην πλάτη Σας και η «Σύγκρουση» όπως την επαγγέλθηκε η Κεφαλή της Εκκλησίας ξεκαθαρίζοντας το Ναό του Θεού που κάποιοι μετέβαλλαν σε «Οίκο εμπορίου», να μην είναι εύκολη υπόθεση. Μα η εξέχουσα θέση την οποία κατέχετε Μακαριώτατε υπάρχει για να πραγματοποιεί τα δύσκολα, όπως και όλες οι εξέχουσες θέσεις. .Να αναμένουμε άραγε εκ μέρους Σας κάποια πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ Εκκλησίας και κράτους, της χρόνιας αυτής ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ και από θρησκευτικής και από πολιτικής άποψης; Μιας ανώμαλης διαπλοκής όπου το κράτος και η Εκκλησία βρίσκονται σε μια διαρκή αλληλεξάρτηση, συναλλαγή και αλληλεπίδραση όταν θα έπρεπε ο ένας, να είναι απόλυτα αυτονομημένος από τον άλλον για να λειτουργήσει σωστά. Έχω την αίσθηση ότι κανένας Θεός δεν μπορεί πια να μας φωτίσει. Κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς με τα μέσα που διαθέτουμε….Τολμήστε Μακαριώτατε ό,τι δεν τολμούν οι πολιτικοί. Τολμήστε να φέρετε στο προσκήνιο, το θέμα του χωρισμού κράτους και εκκλησίας, την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, ώστε να συντηρείται η εκκλησία με ίδια μέσα και με τις προσφορές των πιστών, να ελαφρυνθούν οι πολίτες και να αυξήσει τα έσοδά του το κράτος ώστε να επενδύσει περισσότερα στην παιδεία και στην υγεία. Τολμήστε Μακαριώτατε και θα είμαστε δίπλα Σας. Τολμήστε και θα γυρίσετε μια καινούρια σελίδα για τη χώρα και την Εκκλησία…

Με αγάπη και τιμή
Φαίδων Θεοφίλου

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Παραμονή Δεκαπενταύγουστου http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/14/%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae_%ce%94%ce%b5%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%8d%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85 Fri, 14 Aug 2009 18:45:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/14/%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae_%ce%94%ce%b5%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%8d%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Μεταμεσήμερο. Ζέστη με ένα ελαφρύ αεράκι στη φύση.
Αύριο, στην Παναγία την Γλυκοφιλούσα της Πέτρας, 5 χιλ. από το
κτήμα μου θα γίνει η περιφορά της εικόνας παραλιακά.

Πολλοί που θα έχουν πραγματοποιήσει τα τάματά τους στη Θεοτόκο σήμερα, θα φέρουν αύριο τα προβλήματά τους ό,τι τους βασανίζει τέλος πάντων μπροστά στη εικόνα Της παρακαλώντας για βοήθεια. Οι άνθρωποι πάντα γίνονται καλοί όταν…πονούν.

Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια όλα αυτά ή τα γεννά η ανάγκη των ανθρώπων να πιαστούν από κάπου. Δεν θα θέσω βέβαια θέμα εδώ για το αν υπάρχει Θεός, αφού ο ίδιος ο άνθρωπος δεν κάνει αρκετά για τον εαυτό του και την κοινωνία που ζει. Άλλωστε και όσοι ιερωμένοι «περνούν καλά» στην εκκλησία, δεν ξέρουν και οι ίδιοι αν υπάρχει Θεός. Θα έπειθαν για την πίστη τους, (και εμάς) αν έβγαιναν στο δρόμο να συγκρουστούν με κάθε είδους εξουσία (και της εκκλησίας) για την αδικία, την ανισότητα, τη φτώχεια, την εκμετάλλευση, την αυθαιρεσία, τη στέρηση. Αλλά προτιμούν να περνούν καλά με το Θεό της σιγουριάς του μισθού και της καλοπέρασης παντός είδους…

Όσοι λοιπόν δεν έχουν που να ακουμπήσουν, ας στηριχτούν στον εαυτό τους.
Κάνει πολλή ζέστη. Το ελαφρύ αεράκι είναι σα να ζητάει συγγνώμη γι αυτό.
Κλείνω τα παράθυρα να γίνει σκοτάδι στο δωμάτιο, να μη μπαίνει και η ζέστη κι αφήνω τη «συγγνώμη» της να περνά από το μικρό βορεινό παραθυράκι που είναι δίπλα στο κρεβάτι μου. Δεν θα κοιμηθώ. Απλά θα περιφέρω τη σκέψη μου γύρω από το περίγραμμα του σώματός μου για να χαλαρώσω.

Το βραδάκι; Όχι δεν θα πάω στην Πέτρα. Δεν θα αναμειχθώ με την παλίρροια του κόσμου που θα χαίρεται το πανηγύρι. Δεν θα παρακολουθήσω την επίδειξη δεξιοτεχνίας των αλόγων και των επηρμένων καβαλάρηδων στην πλατεία της πόλης. Δε θα αγοράσω κάτι από το ατέλειωτο παζάρι κατά μήκος της παραλίας. Δεν θα καθήσω σε καμιά από τις πολυάριθμες ταβέρνες που θα σφύζουν από κόσμο με τη μουσική να εκφράζει περισσότερο τα ντεσιμπέλ παρά τον εαυτό της. Κάνει ζέστη. Τα τζιτζίκια που πάντα τα πήγαιναν καλά με τη σιωπή, σε σπρώχνουν απαλά στον ύπνο…

Τι θα κάνω τελικά το βράδυ; Μα, ή θα ρεμβάσω κάτω από την κληματαριά, παρέα με την νυχτερινή ανάσα των δέντρων κι ένα κρύο ροζέ, ή που θα τρέχω προς τα ενδότερα της ψυχής μου.

- Το πρώτο έργο είναι του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ που έχει τίτλο: "Η Παναγία της Πέτρας.Το δεύτερο είναι του Γ. Κοεμτζόπουλου σε γυαλί


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: "Η ΚΟΛΑΣΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΔΙΚΗ ΜΟΥ" ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΕΛΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/09/_%ce%97_%ce%9a%ce%9f%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%97_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%97%ce%a4%ce%91%ce%9d_%ce%9c%ce%9f%ce%9d%ce%9f_%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9c%ce%9f%ce%a5__%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%95%ce%9b%ce%97 Sun, 09 Aug 2009 22:07:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/09/_%ce%97_%ce%9a%ce%9f%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%97_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%97%ce%a4%ce%91%ce%9d_%ce%9c%ce%9f%ce%9d%ce%9f_%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%9c%ce%9f%ce%a5__%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%95%ce%9b%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -


- Ο θεατρικός σκηνοθέτης Νίκος Περέλης που για 50 χρόνια είχε μια δημιουργική και τίμια πορεία στο ελληνικό θέατρο και συνεχίζει να την έχει, μου παραχώρησε το δικαίωμα να προδημοσιεύσω από το βιβλίο του που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις αρχές του χειμώνα τα κείμενα -αποσπάσματα που θα επιλέξω. Το βιβλίο του έχει τίτλο «Η κόλαση δεν ήταν μόνο δική μου» και η προδημοσίευση είναι αποκλειστικότητα του ιστολογίου «Ο Θεός στο Καφενείο». Η φωνή του Περέλη είναι συγγενική με τη δική μου. Έχει την ίδια σύσταση, την ίδια εγρήγορση και τον ίδιο οραματισμό, με την πλήρη συναίσθηση και των δύο μας, ότι παρά την ένταση της φωνής μας, είμαστε στην πραγματικότητα «φωνές αμετανόητων ψιθυριζόντων εν τη ερήμω»…

Λέει λοιπόν ο Νίκος Περέλης στο βιβλίο του που θα εκδοθεί:

…Ο μεγαλύτερος και εξοντωτικότερος πόλεμος που έγινε ποτέ επί Γης, είναι αυτός που συντελείται εδώ και είκοσι χρόνια, με την απόρριψη, την απομόνωση και την απαξίωση των Ανθρώπων που προσπαθούν να φωνάζουν την αλήθεια μέσα από την Τέχνη, την Επιστήμη, την Ιστορία, τη Φιλοσοφία, τη Λογοτεχνία και τη Δημοσιογραφία. Αγοράζονται συνειδήσεις, κατευθύνονται άρθρα και πληροφορίες, απομονώνονται ή εκδιώκονται. Με πολλούς τρόπους, κυρίως όμως με το χρήμα. .
Συστήνονται κατευθυνόμενα βιβλία, μουσικές, θίασοι, ταινίες. Η διάβρωση ή η εγκατάλειψη του λαού είναι εμφανής. Τα σύγχρονα Γκουλάνγκ ή τα Γκουαντάναμο,
φωλιάζουν στα γήπεδα, στις τηλεοράσεις, στις διαφημίσεις των Τραπεζών, των «επιλεγμένων» βιβλίων, των παραστάσεων, στη συνεχή διακύβευση του ορθού Λόγου και της Αλήθειας. Μουχλιασμένα ξέφτια της πολιτικής μας ζωής, χωρίς ντροπή και χωρίς συστολή, αγωνίζονται να επιβάλλουν τις καταθλιπτικές ανημπόριες τους στη ζωή και στο μέλλον μας. Ο ενεργούμενος καταθλιπτικός και αδιέξοδος πολίτης, είναι ενταφιασμένος μέχρι το λαιμό κι αυτό κανείς δεν το βλέπει. Ο πολιτισμός μας έχει μετατραπεί σε ασύδοτη γκλαμουριά και ευτελίζεται στα χέρια αυτών που τον διευθύνουν. Η έσχατη ντροπή να ονομάζεται «Αίθουσα Κούρκουλου» στο Εθνικό μας Θέατρο, τη στιγμή που δεν υπάρχει μνήμη για την Παξινού, τον Ροντήρη, τον Μινωτή, τον Κωτσόπουλο, τον Καλλέργη, την Αρώνη, τον Χορν,τον Χουρμούζιο, τον Βενέζη, τον Καμπανέλλη, τον Καζαντζάκη..
Συνηθίσαμε να λέμε και να σκεφτόμαστε ότι όλα περνάνε, τίποτα δε μένει, η ζωή κυλά σαν το νερό. Μήπως όμως θα έπρεπε να σκεφτόμαστε και το αντίθετο; Αλλάζει και περνά η δύναμη του χρήματος; Αλλάζει η δύναμη της εξουσίας; Αλλάζει η εκμετάλλευση του ανθρώπου; Αλλάζει η ανισότητα; Αλλάζει ο άγριος άνθρωπος; Αλλάζει η αμφιλεγόμενη και η άνιση δικαιοσύνη; Αλλάζει η καταπίεση των ανθρώπων από άλλους ανθρώπους; Αλλάζει ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε προνομιούχους και μη προνομιούχους, σε φτωχούς και πλούσιους, σε μορφωμένους και αμόρφωτους, σε καλούς και κακούς, σε ομόθρησκους και αλλόθρησκους; Αλλάζει ο θάνατος; Κι ένας κόσμος με τόσα ερωτηματικά, τι είδους κόσμος είναι; Ποιος μπορεί να αλλάξει αυτά τα ερωτηματικά και να τα μετατρέψει σε παρήγορες τελείες;
.Οι θρησκείες έχουν αποτύχει, έχουν εμπλακεί στην αλυσίδα των ερωτηματικών κι έχουν μετατραπεί σε θύτες θηραμάτων. Οι φιλοσοφίες χωνεύονται στους ομόκεντρους κύκλους τους, η δικαιοσύνη στηρίζει και αναπαράγει τα ερωτηματικά, η ιστορία δεν διδάσκει και λησμονιέται εύκολα, οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι αποδιοργανώνονται από τα σύγχρονα κλειδιά της περίπλοκης τεχνολογίας και της γνώσης, η αλήθεια εύκολα μπασταρδεύεται και αποσυντίθεται, το ψέμα εύκολα καμουφλάρεται και σερβίρεται. Πού κατοικεί η ψυχραιμία και η ετοιμότητα; Από πού ελπίζει ο σημερινός κι αυριανός Άνθρωπος τη πραγματική και Μοιραία λύτρωσή του; Απ’ τη μια ως την άλλη άκρη της γης ακούγεται ο ίδιος βαθύς και βαριά άρρωστος στεναγμός: Από πού; Με τόσα τεράστια μέσα που έχει εφεύρει ο άνθρωπος, γιατί υπάρχει , βόγκος ατελείωτος επί γης; Μήπως ο άνθρωπος πρέπει να κατανικήσει πρώτα την Αλαζονεία, την Κακία και τον Ανερμάτιστο άνθρωπο που μας κυβερνά; Πώς θ’ ανοίξει ο δρόμος στον καλό Άνθρωπο; Με ποια Μέθοδο, με ποια Πράξη, με ποιον Ενθουσιασμό;
.Το σύγχρονο Θέατρο καλείται ν’ απαντήσει, να οραματιστεί, να διαισθανθεί, να προκαλέσει – αφήνοντας στην άκρη τα μικρά και θλιβερά των αυτοσχεδιασμών, , των εικαστικών τερτιπιών, των κλεμμένων μεταμοντερνισμών. Γιατί και ο σημαντικότερος βιολιστής του καιρού μας δεν δικαιώνεται αν συνεχίσει να παίζει το βιολί του στην όχθη του ποταμού όταν κάποιος πνίγεται φωνάζοντας βοήθεια… (Τζον Μπέρτζερ)



- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Λειτουργία για τον Έρωτα στη Μήθυμνα http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/04/%ce%9b%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1____%ce%b3%ce%b9%ce%b1____%cf%84%ce%bf%ce%bd____%ce%88%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1____%cf%83%cf%84%ce%b7____%ce%9c%ce%ae%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%bd%ce%b1 Tue, 04 Aug 2009 13:07:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/08/04/%ce%9b%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1____%ce%b3%ce%b9%ce%b1____%cf%84%ce%bf%ce%bd____%ce%88%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1____%cf%83%cf%84%ce%b7____%ce%9c%ce%ae%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%bd%ce%b1 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Σύντομη αναφορά στην εκδήλωση ΕΡΩΣ και ΑΦΡΟΔΙΤΗ στο μικρό αμφιθέατρο του Δημαρχείου Μήθυμνας.

Σε μια μαγική καλοκαιρινή βραδιά λοιπόν ο Έρωτας είχε την τιμητική του
με τις ευλογίες της Αφροδίτης. Το σκηνικό της βραδιάς ανάλαφρο και η ατμόσφαιρα αισθαντική. Λίγο πιο κάτω από το Κάστρο της Μήθυμνας , στο μικρό αμφιθέατρο του Δημαρχείου, με θέα τη θάλασσα και τη Σελήνη να παραστέκει κι ένα χαδιάρικο αεράκι, οι ομιλητές ξεδίπλωσαν τις σκέψεις τους για τον Έρωτα και για την γεννημένη στον αφρό της θάλασσας Αφροδίτη. Αφού ο Δήμαρχος Στέλιος Καραντώνης χαιρέτισε την εκδήλωση και μίλησε για τη σημασία τέτοιων εκδηλώσεων που ξεφεύγουν από συνηθισμένα, ανέλαβε ο Περικλής Μαυρογιάννης, πρόεδρος του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης «Ο Θεόφιλος», που παρουσίασε τους συντελεστές και συντόνισε την εκδήλωση. Ο συγγραφέας Απόστολος Γονιδέλλης μίλησε για τον Έρωτα και την αντίληψη που υπήρχε στην αρχαία Ελλάδα γι αυτόν αλλά και για τον Έρωτα ως τρόπο ζωής απέναντι στον άνθρωπο και στη φύση, καθώς και για την λατρεία της Αφροδίτης. Ο Φαίδων Θεοφίλου μίλησε για τον Έρωτα από άλλη σκοπιά: Από τη στιγμή που ο άνθρωπος δέχεται τα βέλη του φτερωτού Θεού. Έκανε καίριες αναφορές για τον Έρωτα επισημαίνοντας πως ούτε η επιστήμη ούτε η φιλοσοφία μπορούν να τον κατανοήσουν, πράγμα που συνιστά και το μεγαλείο του. Στη συνέχεια, διάβασε δυο ποιήματα αφιερωμένα στην ιέρεια της ερωτικής ποίησης , τη Σαπφώ. Οι ηθοποιοί, Ζωή Φυτούση και ο Κώστας Αρζόγλου, απήγγειλαν Ορφικούς ύμνους και ποιήματα της Σαπφούς στο αρχαίο κείμενο (Φυτούση) και σε νεοελληνική απόδοση (Αρζόγλου) με μοναδικές ερμηνείες.
Ευχάριστη έκπληξη η υψηλή ποιότητα του κοινού που με με την προσήλωσή του ήταν σαν να ενώθηκε μαζί μας και όλοι μαζί να κάναμε την αφιερωμένη στον Έρωτα Λειτουργία. Στο τέλος, το κοινό χειροκρότησε θερμά και έμεινε για πολύ ώρα συζητώντας με τους συντελεστές της συζήτησης.
Η Σελήνη περίμενε εκεί, μέχρι που έφυγε και ο τελευταίος…


- Όλοι οι συντελεστές: από αριστερά: Περ. Μαυρογιάννης, πρόεδρος του ΦΟΜ και συντονιστής της εκδήλωσης.
Ο Αποστ. Γονιδέλλης συγγραφέας, ο Φαίδων Θεοφίλου, η ηθοποιός Ζωή Φυτούση και ο ηθοποιός Κώστας Αρζόγλου

- Ο χώρος της εκδήλωσης. Αριστερά και πίσω μας παρακολουθούν την εκδήλωση από ταράτσες και μπαλκόνια.
Δεξιά στο πεζούλι, (δυστυχώς δεν φαίνονται) όρθιοι και καθιστοί στο πεζούλι επισκέπτες ,
συμμετέχουν με την παρουσία τους στην εκδήλωση



-Αριστερά: Ο Φαίδων Θεοφίλου κατά την ομιλία του.


Δίπλα του, η ηθοποιός Ζωή Φυτούση και ο Κώστας Αρζόγλου


Απόσπασμα από το κέρασμα λόγου,

του Φαίδωνα Θεοφίλου

...Έρχεται κάποια στιγμή στον άνθρωπο που αρχίζει να βλέπει τη ζωή του πανέμορφη ακόμα κι αν δεν είναι. Που το μέσα του φτερουγίζει αλλά ακόμα δεν ξέρει γιατί.


Που διακρίνει την ομορφιά όσο κρυμμένη κι αν είναι, ενώ λίγο πριν την προσπερνούσε κι ας ήταν μπροστά στα μάτια του.


Έρχεται κάποια στιγμή που το άγγιγμα αποκτά ξεχωριστή σημασία διακλαδώνοντας τα ρίγη στο σώμα και ξεδιπλώνοντας αισθήματα σαν μικρές σημαιούλες που ανεμίζουν τη γλύκα τους.


Τότε, όλα αυτά σημαίνουν πως ήρθε ο Μέγας. Εκείνος που δεν καθορίζεται, δεν ρυθμίζεται, δεν εντάσσεται, δεν κατηγοριοποιείται .


Που δεν μπορούν να τον κατανοήσουν ούτε η επιστήμη ούτε η φιλοσοφία. Που δεν χωρά πουθενά.


Είναι ο Έρωτας που συντρίβει τη λογική και γίνεται αρρώστια μαζί και αυτοΐαση. Θεός μαζί και Δαίμων. «Αυτός που φωτίζει με τη λάμψη του παραμυθιού την καθημερινότητα». (Σέλλεϋ)

« Ο Έρωτας που (για να θυμηθούμε το χορικό από την Αντιγόνη του Σοφοκλή)
δεν γονάτισε ποτέ στον πόλεμο
που ορμά και γεμίζει την πλάση,
που στ’ απαλά μάγουλα
των κοριτσιών νυχτερεύει,
που σεργιανά τις θάλασσες
και των ξωμάχων τα κατώφλια,
κανείς δεν του γλιτώνει
μηδέ θνητός μηδέ Θεός αθάνατος».

Ο Έρωτας λοιπόν αισθάνεται ακμαίος όταν ανθίζει μέσα στη νεότητα των ανθρώπων. Αλλά πολλές φορές, (του ξεφεύγουν άραγε;) τα βέλη του πετυχαίνουν και τα γεράματα των ανθρώπων.
Έτσι λοιπόν, ούτε τα γεράματα δεν σε προστατεύουν από τον έρωτα. Όμως ο έρωτας σε προστατεύει από τα γεράματα… (Ζαν Μορώ)

Ο γιος λοιπόν της Αφροδίτης και του Άρη, σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη της αρχαιότητας για τη γέννηση του Έρωτα, το ροδαλό φτερωτό παιδί με τα βέλη του όπως το απεικόνισαν μεγάλοι και μικροί ζωγράφοι δια μέσου των αιώνων, υπήρξε και το προσφιλέστερο θέμα της λογοτεχνίας και των ποιητών και δεν θα πάψει ποτέ να εμπνέει τους δημιουργούς.
Η Σαπφώ, η Σαπφώ μας, ύμνησε τον Έρωτα ως ιέρεια της ποίησης . Ο Ελύτης είπε γι αυτήν, πως εκατομμύρια πριν από τη Σαπφώ είπαν «Σ’ αγαπώ» αλλά κανένας όπως Αυτή. Θα κλείσω αυτό το κέρασμα του Λόγου με δύο ποιήματά μου (ένα εδώ για λόγους οικονομίας χώρου) αφιερωμένα στη αγαπημένη ποιήτρια της Λέσβου, στην αγαπημένη ποιήτρια του κόσμου και στη μοναδικότητά της, από τον κύκλο τής κοντινής ξαδέρφης.



Σ Τ Η Σ Α Π Φ Ω



Άρωμα νεραντζιάς
πνέει στο στόμα σου.

Τραγουδάς,
και τρέχω
τους φλογισμένους τόνους να μαζέψω
τις λέξεις που ανακλούν το φως.

Στο μυρωμένο θάλαμο
γλιστρώ σαν κλέφτης
την ώρα που το σεληνόφως
τη κλίνη σου αγγίζει.

Με την ορμή της άνοιξης
ανθίζει ο έρωτας στο στήθος σου
κι η νύχτα να μας ενθαρρύνει.

Η ροδαυγή μας βρίσκει στο γιαλό .

Του πρωινού η αύρα
τα σώματά μας αντιγράφει.

Εγώ, μέσα απ’ το ελαφρύ σου ρούχο,
την αφή δικαιώνω.
Με τα δάχτυλα μεταλαμβάνω το σώμα
που μέσα του κατοίκησε η Ποίηση.

Ύστερα.. έφυγες.
Έτσι ξαφνικά.

Πέρασαν μόλις

δυόμισι χιλιάδες χρόνια από τότε
και τ’ άρωμα της νεραντζιάς
στο θάλαμό σου να πλανιέται…



-Η Ζωή Φυτούση απαγγέλει Ορφικούς Ύμνους στο αρχαίο κείμενο.


Δίπλα της από αριστερά ο Φ. Θεοφίλου και δεξιά ο Κ. Αρζόγλου




-Από αριστερά: Απ. Γονιδέλλης, Περ. Μαυρογιάννης, Φ. Θεοφίλου, Λευτ. Παπαδόπουλος,
Κ. Αρζόγλου,Ζωή Φυτούση και ο Δήμαρχος Στέλιος Καραντώνης





-Ο καλύτερος... θεατής και παραστάτης της βραδιάς







- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Θερινή βραδιά για τον Έρωτα και τη Θεά του http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/30/%ce%98%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ae_%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%88%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1__________________________________%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b7_%ce%98%ce%b5%ce%ac_%cf%84%ce%bf%cf%85 Thu, 30 Jul 2009 23:02:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/30/%ce%98%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ae_%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%88%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1__________________________________%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b7_%ce%98%ce%b5%ce%ac_%cf%84%ce%bf%cf%85 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -Στο μικρό υπαίθριο αμφιθέατρο του Δημαρχείου της Μήθυμνας (Μόλυβος)
Ο Δήμαρχος Στέλιος Καραντώνης
και ο Πρόεδρος του Φιλοτεχνικού ΟμίλουΜυτιλήνης «Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ»
Περικλής Μαυρογιάννης
Σας προσκαλούν στην εκδήλωση


ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Την ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ , 09, ώρα 21.00

Θα μιλήσουν με τη σειρά παρουσίασης:

Φαίδων Θεοφίλου

Απόστολος Γονιδέλλης, συγγραφέας

Θα απαγγείλουν οι ηθοποιοί:

Κώστας Αρζόγλου και Ζωή Φυτούση

Συντονισμός – παρουσίαση: Περικλής Μαυρογιάννης
-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΚΡΟΥΣΜΑ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ΑΠΟ «ΤΗ ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ…ΚΥΡΙΟΥ» http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/27/%ce%9a%ce%a1%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%9c%ce%91_%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%9f%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%99%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%a0%ce%9f_%c2%ab%ce%a4%ce%97_%ce%94%ce%95%ce%9e%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%a5%e2%80%a6%ce%9a%ce%a5%ce%a1%ce%99%ce%9f%ce%a5%c2%bb Mon, 27 Jul 2009 23:09:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/27/%ce%9a%ce%a1%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%9c%ce%91_%ce%9b%ce%9f%ce%93%ce%9f%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%99%ce%91%ce%a3_%ce%91%ce%a0%ce%9f_%c2%ab%ce%a4%ce%97_%ce%94%ce%95%ce%9e%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%9f%ce%a5%e2%80%a6%ce%9a%ce%a5%ce%a1%ce%99%ce%9f%ce%a5%c2%bb ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Από την ταινία του διεθνούς φήμης Ελληνογάλλου σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά που προβάλλεται στο νέο Μουσείο Αθηνών για την ιστορία του Παρθενώνα, αφαιρέθηκαν κάποια πλάνα χωρίς να ενημερωθεί ο σκηνοθέτης. Στη σκηνή που κόπηκε βλέπουμε μερικούς βανδάλους παλαιοχριστιανούς να καταστρέφουν τα γλυπτά που κοσμούσαν το αέτωμα του ναού θεωρώντας τα είδωλα αναπαραστάσεις ακολασίας»..
Είναι φανερό ότι παρενέβη το παπαδαριό και τα κυβερνητικά ανδρείκελα αντί να προστατέψουν τα πνευματικά δικαιώματα του σκηνοθέτη σύμφωνα με τους ελληνικούς-ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους νόμους, υπέκυψαν στο ράσο, για να μη θιγεί το….κύρος της εκκλησίας!!!! Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου!! Αντί να βγει η εκκλησία και να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για τις καταστροφές που προκάλεσαν οι φανατικοί Ταλιμπάν της στα μνημεία του ελληνικού πολιτισμού, θέλουν να επιβάλλουν ως «κράτος εν κράτει» και λογοκρισία!! Ποιοι; Αυτοί που λίγους μήνες πριν, δια της Ιεράς Συνόδου αθώωναν τον διαβόητο Παντελεήμονα Αττικής!!!! Να παραμείνει δηλαδή στη θέση του και να μας κηρύττει το πώς να διάγουμε χρηστόν βίον!!! ( Αυτός ντε με τα 2,5 δις για τα γεράματα!!!! Με τις ιδιόκτητες πισίνες, τα πολυτελή εξοχικά, τους εκβιασμούς σε μοναστήρια για να παίρνει ζεστό χρήμα επειδή θα… εμφανιζόταν εκεί, με τα τεκνά του και τις ερωτικές συνομιλίες του που κυκλοφορούσαν στα κανάλια) Τον καταδίκασε βέβαια το πολιτικό δικαστήριο και αναγκάστηκαν να κάνουν γαργάρα τη συνοδική αθώωση. .Ώστε θεωρούσαν τα είδωλα του Παρθενώνα οι παλιοχριστιανοί Ταλιμπάν, αναπαραστάσεις ακολασίας;;; Για ακολασίες γενικώς, ρωτήστε την πλειοψηφία των άγαμων ιερωμένων. Αυτοί ξέρουν. Όπως οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων… .
Αλλά και ο αρχαιολόγος του μουσείου κ. Παντερμαλής, ένας σημαντικός αρχαιολόγος, αντί να προτάξει το ανάστημά του, μετατράπηκε σε υπαλληλάκο του Σαμαρά που δεν ενημέρωσε ούτε τηλεφωνικά τον σκηνοθέτη, «ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό του προφήτου: «Σήμερα είσαι σημαντικός, κι αύριο ξυπνάς καραγκιόζης»….
Στην εφημερίδα «Τα Νέα» φιλοξενείται δήλωση του σκηνοθέτη:
«Ο κ. Γαβράς υποστηρίζει πως στην Ελλάδα «διάφορα Ιερατεία κάνουν ό,τι θέλουν», χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτο» το «να υποκύπτει η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να παρεμβαίνει σε ένα φιλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα»..
Απαντώντας, μάλιστα, στον διευθυντή του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρη Παντερμαλή -ο οποίος υποστήριξε πως «προς αποφυγήν κάθε παρεξήγησης και δεδομένου ότι η μεν περίοδος καταστροφής είναι πέραν κάθε αμφιβολίας, αλλά οι συνθήκες άγνωστες, κρίθηκε σκόπιμο να παραμείνει η αναφορά στο γεγονός ως είχε και να εκπέσει ένα πλάνο 12 δευτερολέπτων, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν έχει σχέση με την ουσία»- ο κ. Γαβράς λέει: .
«Λυπάμαι πολύ τον φουκαρά τον διευθυντή του μουσείου, γιατί προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Προφανώς εξετέλεσε άνωθεν υπουργικές εντολές. Θα μπορούσε, όπως θα γινόταν σε κάθε δημοκρατική χώρα, να με πάρει τηλέφωνο και να το κουβεντιάσουμε». .
Μήπως κ. Γαβρά θα πρέπει να αποσύρετε την ταινία σας, αντί να συζητάτε με τον «υπάλληλο τού υπουργείου πολιτισμού της ένδοξης Μπανανίας;;;;


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΣΠΙΤΙ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/16/%ce%98%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%a3%ce%a9_%ce%a3%ce%a0%ce%99%ce%a4%ce%99 Thu, 16 Jul 2009 09:07:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/16/%ce%98%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%a3%ce%a9_%ce%a3%ce%a0%ce%99%ce%a4%ce%99 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Θα κάτσω σπίτι απόψε . Όχι γιατί το λέει ο Λουκιανός στο τραγούδι του αλλά επειδή μένοντας σπίτι, φτιάχνω μια κατάσταση να μ΄αρέσει με τα υλικά που υπάρχουν σε διαθεσιμότητα. Σα να είμαι κάπου που είναι πολύ όμορφα και τη βρίσκω. Θα κάτσω λοιπόν σπίτι απόψε και κάθε απόψε ως το τέλος του μηνός.. Ποια είναι τα υλικά που φτιάχνω την κατάστασή μου; Μα το κτήμα μου. Οι γρύλλοι που δεν σωπαίνουν. Το άνετο σκεπαστό μου μπαλκόνι, οι αναπνοές της λυγαριάς που έρχονται ως επάνω μπερδεμένες με τις λιγωμένες μυρωδιές της ανθισμένης λιγούστρας. Αλλά και το αγιόκλημα δηλώνει παρουσία, όταν το απαλό αεράκι το φέρνει ως εμένα. Ο Φροίξος, που γαυγίζει έντονα μπροστά σε δύο γάτους που μαλώνουν, δείχνοντας πως δεν ανέχεται φασαρίες στην περιοχή του. Η θέα με το φωτισμένο βυζαντινό κάστρο, στέμμα στο σώμα της πόλης, που ξενοιάζει ερωτικά.. Βάζω τις έννοιες μου σ’ ένα κουτί και το κλείνω. Αφήνω τα συναισθήματα να φωλιάσουν στις πτυχές τους. Θα αφεθώ να επιπλέω. Να αισθάνομαι, να μυρίζω, να ακούω τη σιωπή, να παίρνω τη θέση μου κάτω από τον έναστρο ουρανό. Δεξιά μου στη πολυθρόνα κοιμάται κουλουριασμένος ο Πολυκράτης ο γάτος. Αριστερά μου η Χάδη. Όπου πάω κι αυτοί παρέα. Τους αρέσω και μου το δείχνουν. Μπροστά μου μια ομελέτα με μικρά κομμάτια από μελιτζάνες και κολοκυθάκια, που σωταρίστηκαν για 20΄ πριν γίνουν ένα με τ’ αυγά και το τριμμένο τυράκι. Η φιάλη με το λευκό δροσερό λευκό κρασί, γράφει στην ετικέτα: «Λημνιός Αμπελουργός» Οίνος Μοσχάτος ξηρός. Φέρνω το ποτήρι στο στόμα μου και ψιθυρίζω: «Πάντων ημών, η αρμονία, η χαρά και η θλίψη, η ερωτική αναμονή, η ομορφιά που δεν αφήνουμε να μας προσπεράσει». Το κρασί κύλησε σαν υγρό χάδι μέσα μου. Δεν θα μου γλίτωνε η φιάλη, αλλά σιγά -σιγά, με το ρυθμό της ηδονής που πρώτα τη νιώθεις και μετά την ξανακαλείς.. Στο μυαλό μου ξεδιπλώνονται ακάλεστες οι απόψεις του σκηνοθέτη Νίκου Περέλλη για το θέατρο, από το ανέκδοτο βιβλίο του που μου έστειλε για να του πω τη γνώμη μου:
«…Τίποτα το ανθρώπινο δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. Πρέπει να προσπαθούμε να είμαστε πραγματικοί, να δείχνουμε στο κοινό και τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει. Η απόρριψη του ηθικού στοιχείου στη Τέχνη, οδηγεί στο αισθητικό μηδέν. Το Θέατρο πρέπει να είναι εργαστήριο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ο άνθρωπος έχει αξία και δικαίωμα να ζήσει μια άξια, χαρούμενη, όμορφη και δημιουργική ζωή. Οι συμβατικές απαίσιες συνθήκες που εμποδίζουν τον άνθρωπο να ζήσει αυτή τη ζωή πρέπει να αλλάξουν. ….Η Τέχνη δεν μπορεί να ξεσηκώσει επανάσταση, μπορεί όμως να βοηθήσει τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει τον περίγυρό του και να τον γεμίσει από ενθουσιασμό για την αλλαγή. Κανένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να δουλεύει χωρίς ηθική πρόθεση. Πρέπει όμως να μην επιτρέπει στην πρόθεση αυτή, να γίνεται ιδιοτελής, να μην την απλοποιεί και την μεταβάλλει σε προπαγάνδα, αλλά να την ανυψώνει και να την εξαγνίζει με τα μέσα της τέχνης. Η φόρμα θα πρέπει να μας ενδιαφέρει, μόνο στο βαθμό που κάνει το περιεχόμενο, λαμπερό, καθαρό και δυναμικό». Και στην ερώτηση τι είναι Θέατρο, ο Άγγλος θεατρικός συγγραφέας Τζων Άρντεν απαντά: «Είναι ο αντίλογος που δημιουργεί συνείδηση και ανάφλεξη»…
.
Στο πέμπτο ποτήρι χαλάρωσα στη πολυθρόνα μου. Οι σκέψεις με πήγαιναν αλλού: Στη λεωφόρο Βουλιαγμένης όταν προ 2 χρόνια πήγαινα σχεδόν κάθε μέρα στην έκθεση της Harley Davidson και ζαχάρωνα μια αρχόντισσα μοτοσικλέτα. (Όχι πως τώρα παραιτήθηκα από την ιδέα…) Ήπια δυο γουλιές απ’ το έκτο ποτήρι. Έβλεπα τον εαυτό μου καβάλα στη Harley να φτάνει στη θάλασσα, και ν’ ανοίγεται πάνω της στέρεο μονοπάτι να περάσω. Έτσι διέσχιζα το Αιγαίο από τη Σαμοθράκη ως τη Σπιναλόγκα. Ύστερα δεν μου έφτανε η θάλασσα. Ήθελα να καβαλλήσω και τα σύννεφα με τη μηχανή μου. Σα να ‘ριχνε γέφυρα ένας Θεός που ήθελε να παίξει μαζί μου, τραβώντας κάποια στιγμή τη γέφυρα κι αφήνοντας με στον ουρανό. Εγώ άνοιγα γκάζι κάνοντας τη Harley να χλιμιντρίζει σαν αγγρισμένη δίχρονη φοράδα. Κι ανέβαινα, ανέβαινα, περνούσα μέσα από τα σύννεφα στάζοντας την υγρασία τους, συναντούσα αγγέλους που είχαν βγεί για λίγο από τον Παράδεισο να κάνουν το τσιγαριλίκι τους και μού ‘κλειναν πονηρά το μάτι. Λίγο πριν τραβήξει τη γέφυρα ο Θεός που ήθελε να παίξει μαζί μου, χύθηκα πάνω της και κατέβηκα πάλι στη γη, στη λεωφόρο Αλίμου για να πάω σπίτι. Οδηγούσα αργά με τη σιγουριά εκείνου που ξέρει πως όποτε θέλει απογειώνεται. Μια παρέα νεαρών με μηχανάκια μου φώναξε: «Γεια σου ρε γέρο με τη γκομενάρα σου τη Harley!» Εντάξει! Τους είπα. Γέρος, αλλά Ροκάς… - Ο πίνακας είναι του Γιώργου Λολοσίδη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η Φυλή των Ξερόλων http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/09/%ce%97_%ce%a6%cf%85%ce%bb%ce%ae__%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%9e%ce%b5%cf%81%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd Thu, 09 Jul 2009 17:58:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/09/%ce%97_%ce%a6%cf%85%ce%bb%ce%ae__%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%9e%ce%b5%cf%81%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Υπάρχει μια «φυλή» ανθρώπων σ’ όλες τις κοινωνίες. Αλλά στην ελληνική κοινωνία όπου όλα είναι ημι-ανεπτυγμένα ευδοκιμεί ιδιαίτερα. Πρόκειται για την «φυλή» των Ξερόλων, που είναι "βέβαιοι" για όλα. Που μας λένε τι να κάνουμε, πώς να το κάνουμε, που μας καταδικάζουν για τις απόψεις μας και οργίζονται όταν δεν εκλαμβάνουμε τις σαχλίτσες τους ως… δόγματα. Ακόμα και τυφλοί μπορεί να χαρακτηριστούμε απ’ αυτούς… Η φυλή των Ξερόλων λοιπόν, που είναι "βέβαιη" για όλα, που τα ξέρει όλα, εκτός από μία λέξη, τη «συγγνώμη». .Η φυλή λοιπόν αυτή ακριβώς λόγω της πνευματικής της ένδειας και ελλειμματικότητας, κορδακίζεται όλο και περισσότερο για να καλύψει τα κενά της. Και για να πείσει δείχνει μια υπερσιγουριά σε ότι λέει παίζοντας έναν άλλον ρόλο, όχι στο θέατρο αλλά στη ζωή. Έτσι ο καθένας «φοράει» έναν άλλο εαυτό, αφού ο δικός του δεν είναι επαρκής για να εντυπωσιάσει. Γιατί αυτό έχουν ανάγκη: Να εντυπωσιάσουν. Να τους λάβουν υπόψη, όπως όλοι οι «βέβαιοι» και επιδειξιομανείς, που αναφέρονται και ως τζάμπα μάγκες. Κινούνται ανάμεσα στην σπουδαιοφάνεια έως τη γελοιότητα, αλλά φτάνουν να γίνονται ακόμα και επικίνδυνοι για όσους αφελείς ή καλόπιστους θα τους έπαιρναν στα σοβαρά. .Μέσα από αυτή τη «φυλή»… αναδεικνύονται και οι πολιτικοί μας, που όταν μας μιλούν, το μόνο που σκέπτονται είναι ότι θα καταπιούμε αμάσητα τα όσα μας λένε. Δεν τους απασχολεί οι περίπτωση ότι οι περισσότεροι πολίτες σίγουρα έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από αυτούς. Ότι θα κοσκινίζουν τα όσα ακούν και τελικά θα τους φτύνουν. Οι πολιτικοί της φυλής των Ξερόλων δεν νοιάζονται για τέτοιες λεπτομέρειες. Όσο για το… φτύσιμο, πάντα το αποδίδουν στο… γνωστό μετεωρολογικό φαινόμενο..
Έτσι λοιπόν, χαίρομαι πολύ που ανήκω σε κείνους που είναι μόνο προσωρινά βέβαιοι, με την έννοια ότι επιφυλάσσουν στον εαυτό τους τη δυνατότητα να βελτιώνουν τις απόψεις τους, να είναι ανοιχτοί στο καινούριο, στην ανατροπή, στην αναπροσαρμογή. Χαίρομαι που ανήκω σε κείνους που όταν συζητούν με άλλον, αφήνουν την άποψή τους πάνω στο τραπέζι που είναι ανάμεσά τους και όποιος θέλει, παίρνει ότι του λείπει και του ταιριάζει για να ενισχύσει τη γνώση και την άποψή του. Χαίρομαι που ανήκω σε κείνους, που μετά την πρώτη οργή όταν συναντώ Ξερόλους, κοιτάζω αλλού. Φαντάζομαι να είμαι στη θάλασσα σε μια βάρκα που κινείται και να έχω το χέρι μου μέσα στο νερό, νιώθοντας την απαλή, υγρή, αφή να με διαπερνά .
Σκέφτομαι τον ήλιο που βυθίζεται στον ορίζοντα και τις ασύμμετρες δόσεις των χρωμάτων που αφήνει πίσω του. Τα μάτια του σκύλου καθώς συναντούν τα δικά μου.
Κατά τα άλλα οι Ξερόλοι μπορούν να συνεχίζουν όσο θέλουν το θέατρό τους.
Χωρίς εμένα.
-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η Ροδαλίτσα και ο Αστερούλης http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/05/%ce%97_%ce%a1%ce%bf%ce%b4%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%ce%91%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82 Sun, 05 Jul 2009 16:44:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/07/05/%ce%97_%ce%a1%ce%bf%ce%b4%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%ce%91%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια όμορφη και έξυπνη κοπέλα. Δεν ήταν όμως μόνη της. Ήταν κι ένας νεαρός βιολιστής, που τα βράδια, όταν έπαιζε, έκανε τα ωδικά πτηνά να κοιτάζονται μεταξύ τους στην αρχή, να στήνουν αυτί και να τον απολαμβάνουν στο κατόπι. Η κοπέλα ήταν πάντα γελαστή, καλοσυνάτη. Δεν είχε διόλου συναίσθηση το πόσο όμορφη ήταν κι η αθωότητά της την έκανε ακόμα πιο όμορφη. Το χαμόγελό της, έκανε όχι μόνο την ίδια αλλά και το χώρο της να λάμπει. Τα παιδιά από τότε, όταν ζωγράφιζαν τον ήλιο να χαμογελά, το δικό της χαμόγελο του έβαζαν στο πρόσωπο. Το όνομά της ήταν Ροδαλίτσα..
Ο νεαρός έμενε απέναντί της και κάθε πρωί έβλεπε τον ήλιο που πρώτα πήγαινε στο δικό της παράθυρο. Τον έλεγαν Αστερούλη κι όταν έπαιζε μουσική, νόμιζε πως έδενε με μουσικά νήματα τον κόσμον όλο, χωρίς ν’ ακούει τις κραυγές πόνου και τις φωνές που καλούσαν σε βοήθεια μέσα από τις πόλεις και τα χωριά. Η καρδιά του φτερούγιζε για τη Ροδαλίτσα που σιγά-σιγά έγινε γι αυτόν όλος ο κόσμος μαζί με το νόημά του. Τα βράδια την κοίμιζε απ’ το παράθυρό του με το βιολί και το πρωί την ξύπναγε μαζί με τους αγγέλους. .
Μια μέρα πήγε στο σπίτι της και τη ζήτησε από τους γονείς της, απόθεσε το βιολί του στα πόδια της, τής είπε πόσο την αγαπούσε και της υποσχέθηκε να παίζει μουσική μόνο γι αυτήν. Συμφώνησαν να κάνουν τους γάμους τα Χριστούγεννα για να ‘χουν μπροστά τους εννέα μήνες να ετοιμαστούν με άνεση ..
Ο Αστερούλης τρελός από ευτυχία, άλλοτε της έφερνε πολύχρωμα μπουκέτα λουλούδια κι άλλοτε καλάθια με φρούτα. Καθόταν μαζί της με τις ώρες και μιλούσαν για την ομορφιά του κόσμου και τη δική της. Συχνά την έπαιρνε από το χέρι και πήγαιναν περίπατο στο δάσος. Το πράσινο, ξεκούραζε τα μάτια τους, τα παιχνίδια που έκαναν τα ζωάκια μεταξύ τους αποσπούσαν ευχάριστα την προσοχή τους κι η μαγευτική σιωπή του δάσους με τα τιτιβίσματα των πουλιών, τους έκανε να αισθάνονται παιδιά της φύσης. Ο Αστερούλης έλεγε στη Ροδαλίτσα με ποιο τρόπο έκανε τα αισθήματά γι αυτήν μουσική και ότι εκείνη έγινε η αληθινή ζωή γι αυτόν που δεν έβλεπε πια την ώρα να ζήσουν μαζί. .
Με τον καιρό η Ροδαλίτσα άρχισε να συναισθάνεται πόσο όμορφη ήταν και πόσο σπουδαία την έκανε η αγάπη του Αστερούλη. Το χαμόγελό της έγινε πιο σπάνιο. Το πρόσωπό της έδειχνε σκεπτικό. Άρχισε να καταλαβαίνει ότι η ομορφιά της ήταν ένα είδος εξουσίας που μπορούσε εύκολα να χρησιμοποιήσει. Άρχισε να καταλαβαίνει πως όποιος αγαπά λιγότερο τον ερωτικό του σύντροφο και περισσότερο τον εαυτό του, αυτός έχει τον έλεγχο της σχέσης, αυτός εξουσιάζει και νιώθει την ικανοποίηση να τον πλημμυρίζει. Ικανοποίηση ίση με την αγάπη που του λείπει..
Έτσι λοιπόν με τον καιρό η Ροδαλίτσα και βλέποντας πόσο παραδομένος τής ήταν ο Αστερούλης, έγινε απότομη, λιγόλογη, και συχνά καυγάδιζε με το παραμικρό. Ο Αστερούλης στην αρχή ξαφνιάστηκε, μετά θύμωσε αλλά είπε στον εαυτό του να κάνει υπομονή και κάποια στιγμή θα περάσει η μπόρα. Μάλιστα έλλειψε και μια βδομάδα στη διπλανή πόλη που ζητούσαν βιολιστή σε μια μουσική εκδήλωση του Δήμου και ήλπιζε πως μετά την επιστροφή του θα καλυτέρευαν τα πράγματα. Η Ροδαλίτσα όμως έδειξε μια σκληρότητα που ποτέ πριν δεν είχε δείξει. Είχε μάθει καλά το παιχνίδι της εξουσίας και την εκμετάλλευση των αισθημάτων του Αστερούλη. .Ο Αστερούλης συνέχιζε να σκεπάζει την απογοήτευσή του με υπομονή. Την απογοήτευσή του που ένας Άγγελος μετατράπηκε σε μια καθημερινή κακότροπη κοπέλα. Ο πόνος άρχισε να παίρνει τη θέση της αγάπης του που η Ροδαλίτσα τη χρησιμοποιούσε σαν εργαλείο για να κάνει επίδειξη σκληρότητας.
.....................
Πέρασαν στοίβες χρόνια από τότε. Οι άνθρωποι συζητούν καμιά φορά την ιστορία τους τα βράδια, ιδίως το τέλος. Έλεγαν λοιπόν, πως ο Αστερούλης άρχισε να καταλαβαίνει τον πόνο των ανθρώπων όταν ο ίδιος πληγώθηκε από τη σκληρότητα της Ροδαλίτσας. Πρόσθεσε λοιπόν στον έρωτα για τη μουσική και τον έρωτα για την πρώην καλή του και έφυγε για τις πόλεις και τα χωριά όπου θα απόθετε την αγάπη του στις φωνές που καλούσαν σε βοήθεια και δεν άκουγε όσο έπαιζε μουσική για την αγαπημένη του. Η πανέμορφη Ροδαλίτσα έμεινε με τη σκληρότητά της που μάρανε την ψυχή της και την ίδια…
-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Δροσερή διάθεση και χαλαρότητα http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/29/%ce%94%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b5%cf%81%ce%ae____%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7__%ce%ba%ce%b1%ce%b9__%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1 Mon, 29 Jun 2009 21:22:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/29/%ce%94%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b5%cf%81%ce%ae____%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7__%ce%ba%ce%b1%ce%b9__%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Το καφενείο εκτός από τα πολιτικά, κοινωνικά και λογοτεχνικά θέματα που φέρνει για συζήτηση και τις θέσεις που παίρνει, ενδιαφέρεται ιδιαίτερα και για τον πολιτισμό της καθημερινότητας, στον οποίο συγκαταλέγεται και η γαστρονομία..
Έτσι θα σας δώσει σήμερα μια απλή όσο και ωραία συνταγή για μακαρόνια με σάλτσα αμυγδάλου. Αφού αποφασίσετε να ακολουθήσετε τη συνταγή και να φτιάξετε το πιάτο ημέρας σας, φτιάξτε πρώτα καλή ατμόσφαιρα στο χώρο σας: Τραβήξετε τη κουρτίνα ή το κουρτινάκι, για να μπει περισσότερο φως στη κουζίνα ώστε να ενισχύσει την καλή σας διάθεση. Μετά ανοίξτε το ραδιόφωνο στο σταθμό της αρεσκείας σας κι αφήστε να χύνονται από το ραδιόφωνο στην κουζίνα σας αυτά που διαλέξατε ν’ ακούσετε.
Πάρτε τηλέφωνο το φίλο/η σας (η συνταγή είναι για 4 άτομα αν θέλετε περισσότερους διπλασιάστε τις δόσεις) και καλέστε τους για παρέα και μαμ.. Όσοι πιστοί, λοιπόν, προσέλθετε:

- MAKAΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ
Για 4 μερίδες
•1/2 φλιτζ. αμύγδαλα, χοντροκομμένα
•1/4 φλιτζ. Ελαιόλαδο
•1/4 φλιτζ. μαϊντανός
•2 σκελίδες σκόρδο, κομμένες
•1 κ.γ. αλάτι
•1 πακέτο μακαρόνια
•1/4 φλιτζ. φρέσκα φύλλα βασιλικού
•1 κ.σ. κομμένες λιαστές ντομάτες,


1. Σε ένα μέτριο τηγάνι καβουρδίζουμε τα αμύγδαλα σε χαμηλή φωτιά
ανακατεύοντας συνεχώς για 3 λεπτά. Τα μεταφέρουμε σε μια κουπίτσα
.
2. Αναμειγνύουμε 1/4 φλιτζ. αμύγδαλα με το ελαιόλαδο, τον μαϊντανό,
το σκόρδο και το αλάτι σε μια κουπίτσα ή πολυμηχάνημα και τα χτυπάμε
μέχρι να γίνουν τα αμύγδαλα ψιλά κομματάκια.

3. Βράζουμε τα μακαρόνια σε μπόλικο αλατισμένο νερό
για 7-10 λεπτά ώστε να κρατάνε στο δόντι και τα σουρώνουμε.

4. Αναμειγνύουμε τα μακαρόνια με το1/4 φλιτζ. Αμύγδαλα
που έχουμε αφήσει στην άκρη, το μείγμα ελαιολάδου - αμυγδάλου,
τα φύλλα βασιλικού και τις λιαστές ντομάτες.

Συνοδεύετε με λευκό δροσερό κρασί. Καλή όρεξηκαι καλή παρέα, αφού ένα νόσιμο και εύκολο φαγητόείναι η γέφυρα για παρεΐτσα.
-


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Περιττά ποιήματα που επιμένουν - Φαίδωνα Θεοφίλου http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/27/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%84%cf%84%ce%ac__%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd__-_%ce%a6%ce%b1%ce%af%ce%b4%cf%89%ce%bd%ce%b1_%ce%98%ce%b5%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%85 Sun, 28 Jun 2009 00:46:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/27/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%84%cf%84%ce%ac__%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd__-_%ce%a6%ce%b1%ce%af%ce%b4%cf%89%ce%bd%ce%b1_%ce%98%ce%b5%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%85 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
ΕΝ ΠΤΗΣΕΙ.Η κάθε είδους ταχύτητα,.από τη μια στην όχθη της φθοράς.κι από την άλλη στην όχθη της μαγείας..Έχοντας λοιπόν στα φτερά σου.καρφωμένη την ταχύτητα,.φθάνεις στο τέλος του ορίζοντα.και μ' ιδρωμένη την ψυχή κάθε φορά.διαπιστώνεις πως ο ορίζοντας,.πάλι είχε ξεφύγει..Αποθέτεις λοιπόν το παράπονο .στο πρώτο σύννεφο,.θωρείς από ψηλά τον κόσμο τούτο.και βλέπεις τους πολλούς.να τρέχουν γύρω-γύρω..Το δεύτερο σύννεφο σου το ψιθυρίζει:.Δεν διανύουν, μα διανύονται..Όλοι τρέχουν ασταμάτητα.μέσα σε μιαν αρρένα.που 'χει κλειστές τις πύλες..Η ταχύτητά τους ρυθμισμένη.πάνω στην όχθη της φθοράς.και στις κερκίδες οι ελάχιστοι.να εισπράττουν την υπερπαραγωγή.της ταχυβολικής μονοτονίας..Εγώ,.έχω φύγει και πολύν καιρό..Ψηλά σ' ένα λημέρι σκαλωμένος,.με τα μάτια δικά μου.με νερό και ψωμί..Κατεβαίνω.αργά.μα σταθερά.μέσα στα γκρέμνα του μυαλού μου.


- Από το βιβλίο μου "Επίμονο Θεώρημα" Εκδόσεις ΘουκυδίδηςΤο ζωγραφικό έργο είναι της Όπυς Ζούνη

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/24/%ce%9a%ce%9f%ce%99%ce%9d%ce%a9%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%a3%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%91__%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%a4%ce%9f%ce%9c%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%95%ce%a0%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%97 Wed, 24 Jun 2009 19:41:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/24/%ce%9a%ce%9f%ce%99%ce%9d%ce%a9%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%a3%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%91__%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%a4%ce%9f%ce%9c%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%95%ce%a0%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ --
Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Με πολύ συγκίνηση και χαρά διαβάζω κάποια πράγματα που τονώνουν την βεβαιότητά μου, πως υπάρχει μια μικρή κατηγορία ανθρώπων, για την οποία αξίζει να υφίσταται και να εξελίσσεται ο κόσμος. Θα αναφερθώ σε δύο γεγονότα: .
Πρώτα στο «ανοιχτό σχολείο μεταναστών του Πειραιά». Εκεί διδάσκουν εθελοντικά, με τη ζεστασιά της ψυχής τους και το περίσσευμα του χρόνου τους, καθηγητές και δάσκαλοι υποκαθιστώντας τό απόν ελληνικό κράτος και την ανίκανη κυβέρνηση που ακόμα δεν αποφάσισε αν πρέπει…να έχει μεταναστευτική πολιτική. Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί λοιπόν, διδάσκουν εκεί την ελληνική γλώσσα , περιλαμβάνοντας στη διδασκαλία ποίηση και λογοτεχνία και διευκολύνοντας τους ξένους μετανάστες να παρουσιάσουν κι αυτοί τη δική τους κουλτούρα. Έτσι, Δεκάδες Ινδοί, Πακιστανοί σε ποσοστό 50%, Κινέζοι, Ρώσοι, Πολωνοί, Ρουμάνοι, περίπου στο σύνολο 200 ενήλικες άνδρες και λιγότερες γυναίκες, με ή χωρίς άδεια παραμονής, έρχονται με τα τετράδια και τα μολύβια τους, φρέσκοι, Κυριακάτικοι για να μάθουν αλφάβητο και Γραμματική, ενώ αρκετά παιδιά τους απασχολούνται με ζωγραφική και χειροτεχνία, όσο οι γονείς διδάσκονται. Η γλώσσα και η ποίηση γίνονται λοιπόν εργαλεία για να συναντηθούν ψυχικά και πνευματικά διαφορετικές φυλές στην Ελλάδα και να συντελεσθούν «μικρά θαύματα». Φέτος λοιπόν, με τη λήξη της χρονιάς αυτού του σχολείου μεταναστών έγινε μια μεγάλη γιορτή στον αύλειο χώρο του, όπου: .
Ακούστηκε το Πάτερ ημών από τον μωαμεθανό μαθητή Ικμπάλ, απαγγελία των ποιημάτων «Ειρήνη του Γιάννη Ρίτσου από τους μαθητές Ζεν Γιν και Μοχάμεντ Άσραφ Ουλ Χανί, το νησιώτικο τραγούδι «Καράβι καραβάκι στα ελληνικά και στα Ουρντού, παραμύθι από την μακρινή Κίνα στα ελληνικά με τίτλο «Ο βοσκός και η Θεά από την μαθήτρια Τσιν Ίη, θεατρικά δρώμενα κ.λ.π. κ.λ.π. Η διεύθυνση του Βlog του σχολείου μεταναστών Πειραιά είναι: [asmpeiraia.blogspot.com]
.
Η δεύτερη περίπτωση είναι λίγο πολύ γνωστή, αλλά επανήλθε στην επικαιρότητα αφού πρόσφατα ολοκληρώθηκε και η πτέρυγα φροντίδας κακοποιημένων γυναικών. Πρόκειται για την μη κερδοσκοπική εταιρεία «Η Κιβωτός του Κόσμου» που διευθύνει διευρύνοντας το έργο της, ο ακάματος νεαρός ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου, που διοχετεύει μ’ αυτό τον τρόπο στην καθημερινότητα τις αξίες που υπηρετεί και πιστεύει. Αυτός είναι και ο τρόπος για να δικαιώνει την ιδιότητά του ένας ιερωμένος: Να κάνει την πίστη του καθημερινή δράση προς όφελος των ανθρώπων. Η Κιβωτός λοιπόν, φροντίζει μικρά παιδιά κυρίως μονογονεϊκών οικογενειών. Τώρα ολοκληρώθηκε και η πτέρυγα υποδοχής και προστασίας γυναικών, όπου μπορούν να καταφεύγουν γυναίκες θύματα της ανδρικής βίας.
Δεν είναι όμως μόνο ο ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου που είναι στο προσκήνιο και είναι ήδη πολύ γνωστός. Είναι κυρίως οι εθελοντές, που δούλεψαν επί 5 χρόνια για να λειτουργήσει σήμερα η πτέρυγα κακοποιημένων γυναικών, ενώ αρκετοί συνεχίζουν και σήμερα να προσφέρουν διαρκώς εθελοντική εργασία. Συνάνθρωποί μας που πιστεύουν στην ΑΞΙΑ της προσφοράς, έγιναν αιτία να μετακινηθεί έστω και λίγο το σκηνικό της κοινωνίας μας.
Έχω την αίσθηση πως οι άνθρωποι αυτοί (και στις δύο περιπτώσεις) που προσφέρουν σιωπηρά, μοιάζουν, να κάνουν ο καθένας την ατομική του επανάσταση, που διοχετεύεται στην κοινωνία ως δράση και έργο, βοηθώντας την να μεταλλαχθεί, παρακάμπτοντας τις φιλοδοξίες των πολιτικών τενεκέδων των αστικών κομμάτων ως και τον φανατισμό των μικρών κομμάτων που συντηρούν φαντάσματα του παρελθόντος και καθυστερούν την εξέλιξη της χώρας. Μήπως τελικά ο δρόμος της προσφοράς και του εθελοντισμού είναι αυτός που θα βοηθήσει να αλλάξουμε τον κόσμο;
Για να μη λέμε όμως άλλα λόγια, δηλώνω εδώ, πως στα τέλη Σεπτεμβρίου που θα βρίσκομαι στην Αθήνα, θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση οποιασδήποτε μη κερδοσκοπικής εταιρείας, για οποιαδήποτε εθελοντική εργασία μπορούν να με χρειαστούν. Το e mail μου βρίσκεται στο παρόν ιστολόγιο για συνεννόηση.


-
-



- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ - ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/19/%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f%ce%9a%ce%a4%ce%9f%ce%9d%ce%99%ce%91_-__%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a0%ce%95%ce%99%ce%a1%ce%91___%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%a3%ce%95%ce%93%ce%93%ce%99%ce%a3%ce%97%ce%a3 Sat, 20 Jun 2009 01:10:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/19/%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f%ce%9a%ce%a4%ce%9f%ce%9d%ce%99%ce%91_-__%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a0%ce%95%ce%99%ce%a1%ce%91___%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%a3%ce%95%ce%93%ce%93%ce%99%ce%a3%ce%97%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Φαίδωνα Θεοφίλου - Μικροκείμενο

Η αυτοκτονία μάς προκαλεί δέος και φόβο όταν και μόνο ακούμε γι αυτήν.
Όπως κάθε πράγμα που φοβόμαστε, όταν το προσεγγίζουμε, ο φόβος υποχωρεί και τότε μπορούμε ίσως να κατανοήσουμε πιο ψύχραιμα τη πράξη.
Τι είναι τελικά η αυτοκτονία; Είναι η κορυφαία πράξη οργής του ανθρώπου;
Είναι ακραία πράξη απελπισίας; Είναι πράξη ακραίας ηδονής; Είναι αποτέλεσμα αδυναμίας και α-προσαρμοστικότητας; Είναι το τέλος μια υπερήφανης μοναχικότητας; Είναι μια συναίσθηση ότι η αυτοκτονία είναι η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πράξη στη ζωή εκείνου που φεύγει; Όλα αυτά μπορεί να είναι, ίσως και άλλα και άλλα που δεν αναφέραμε, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του καθενός και τις συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες συμβαίνει η αυτοκτονία.
Ένα είναι βέβαιο: Ότι η αυτοκτονία, αποδεικνύει πως το ένστικτο επιβίωσης δεν είναι κανόνας. .Όσοι εγκατέλειψαν πρόωρα τον κόσμο δεν είναι βέβαια σε θέση να μας πουν την εμπειρία τους. Εγώ είχα την ευκαιρία κάποτε να μιλήσω με κάποιον που έκανε τρεις απόπειρες αυτοκτονίες και τον πρόλαβαν σε όλες!! Όταν τον ρώτησα αν ήθελε να μου μιλήσει γι αυτές, δέχτηκε ευχαρίστως και χάρηκε που κάποιος ενδιαφερόταν να μάθει γι αυτόν και τις εμπειρίες του. Μου είπε λοιπόν:
«Την πρώτη φορά, περιμένοντας να ταξιδέψω στο άγνωστο, είχα πλήρη συναίσθηση του τι έκανα. Είχα μια εσωτερική ερωτική διέγερση (όχι σωματική) για το επικείμενο πλησίασμα με το άγνωστο. Σα να ήταν το άγνωστο μια ερωμένη που περίμενε να αγγίξει την έξαψη της ψυχής μου.»
Και ποιος ήταν ο λόγος της απόπειρας; Τον ρώτησα.
«Δεν είχα κανένα κίνητρο στη ζωή. Κανένα ενδιαφέρον. Υπήρξα συχνότατα και αποδέκτης βίαιης συμπεριφοράς των δικών μου που έβαζαν τη ζωή μου στο μικροσκόπιο αλλά και άλλων από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον που είχαν βίαιη συμπεριφορά για να επιβεβαιώνουν τον εαυτό τους. Εγώ δεν είμαι βίαιος και δεν μπορούσα να σηκώσω τη βιαιότητα των άλλων. Σκέφτηκα να κάνω αυτό που κανένας τους δεν θα τολμούσε, ενώ ταυτόχρονα χαιρόμουν που είχα αυτή τη διαφυγή και το κράταγα για καιρό σαν υπέροχο μυστικό». Ο επικείμενος θάνατός μου δηλαδή ήταν για μένα ξεχωριστή χαρά.
Η δεύτερη απόπειρα;
«Η δεύτερη έγινε γιατί απλά μου άρεσε να φύγω. Ήθελα να ρισκάρω να συναντήσω το τίποτα ή το άπαν. Μα αφού όλοι θα φύγουμε κάποια στιγμή, του είπα. Γιατί πρόωρα; «Είναι άλλη η γλύκα να αποφασίζεις εσύ να φύγεις. Να γίνεις εσύ ο θάνατος για τον εαυτό σου και να φύγεις καβαλάρης στην ελευθερία του τίποτα ή του παντός». Και η Τρίτη απόπειρα; Στην τρίτη απόπειρα, που είχα ήδη αποκτήσει το σεβασμό και τον φόβο όσων, πριν, ασκούσαν βία επάνω μου, ήθελα να φύγω επειδή δεν τα κατάφερα τις δύο προηγούμενες. Είχα όμως κι ένα συναίσθημα αηδίας για τους ανθρώπους που με περιέβαλαν και δεν καταδεχόμουν την αναγκαστική συμβίωση μαζί τους».
Αυτή είναι μια μόνο από τα εκατομμύρια περιπτώσεων. Είναι όμως αυτή για την οποία είχα την προσωπική εμπειρία της επικοινωνίας με τον τρις αποπειραθέντα και έχει για τούτο την αξία της γνησιότητας. Όπως ποικίλουν οι περιπτώσεις αυτοκτονίας έτσι ποικίλουν και οι τρόποι που οι άνθρωποι στέκονται απέναντι στο θάνατο: Κάποιοι, μέσα στην ευφορία της νεότητάς τους ή στον ανάλαφρο τρόπο ζωής τους, έχουν την αίσθηση πως ο θάνατος είναι για τους άλλους. Συνεπώς, δεν φοβούνται κάτι που δεν τους αφορά…Άλλοι, σκέπτονται έχω ακόμα καιρό, δεν με απασχολεί τώρα. Μερικοί , αισθάνονται το φόβο στιγμιαία να τους διαπερνά, όταν πεθάνει ο διπλανός τους και τους θυμίσει τη σειρά τους, άγνωστη μεν υπαρκτή δε. Θέλουν τότε να ξεχάσουν το συμβάν, το γρηγορότερο δυνατόν. Κάποιοι, τρέμουν στην ιδέα του θανάτου. Τέλος, υπάρχουν κι εκείνοι που πεθαίνουν κάθε μέρα. Που έχουν παραιτηθεί. Που η ζωή τους εκφράζεται μόνο μέσα από τις στοιχειώδεις βιολογικές λειτουργίες…..
Κλείνοντας αυτό το σημείωμα, καταθέτω το σεβασμό και την αποδοχή μου, τη συμπάθεια και την αγάπη μου, σε όσους πήραν τη μοιραία απόφαση. Όχι μόνο στους αγαπημένους Κώστα Καρυωτάκη και Σύλβια Πλαθ αλλά κυρίως στους άσημους και άγνωστους, που εκτός από τους συγγενείς και φίλους τους, κανείς άλλος δεν έμαθε γι αυτούς….
-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ελληνική Νύχτα (Απόσπασμα) http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/15/%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%9d%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1_(%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1) Mon, 15 Jun 2009 22:14:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/15/%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%9d%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1_(%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1) ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Ήρεμη σα λάδι ήταν η θλίψη.

Ήταν νύχτα και κάτω και πάνω.

Βγήκα στο απέραντό της άνοιγμα

κι ήθελα να φωνάξω:

Έχει ασφυξία κανείς;

Περιμένοντας –κι εγώ- ν’ απαντήσω.

Όμως φοβήθηκα την ανάσα της σιωπής

κι αναδίπλωσα τα φτερά του -εγώ –

ασθμαίνοντας τους μονότονους ήχους των γρύλλων.

Ντύνομαι τη νύχτα μου

και χάνομαι στη νύχτα των ανθρώπων…
Φαίδωνα Θεοφίλου- "Ελληνική Νύχτα" (απόσπασμα) Εδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η εκλογική αποχή στη χώρα των διασκεδαστών http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/10/%ce%97____%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae_____%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae______%cf%83%cf%84%ce%b7_____%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1_____%cf%84%cf%89%ce%bd_____%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd Thu, 11 Jun 2009 00:31:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/10/%ce%97____%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae_____%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae______%cf%83%cf%84%ce%b7_____%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1_____%cf%84%cf%89%ce%bd_____%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Το μεγάλο θέμα αυτών των εκλογών, είναι η αποχή ρεκόρ, όπου σχεδόν ο ένας στους δύο δεν ψήφισε!!! Προσωπική μου άποψη είναι πως δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για τον πολίτη που δεν ψηφίζει.. Είναι αγανακτισμένος με τα εντός της βουλής κόμματα; Έχει δυνατότητα επιλογής μεταξύ 35 κομμάτων. Δεν θέλει κανένα από αυτά επειδή του λείπει το υπ ’αριθμόν 36 κόμμα…; Ας ψηφίσει λευκό. Ποια είναι διαφορά μεταξύ λευκού και αποχής; Το λευκό είναι η μαχητική δια της συμμετοχής απόρριψη των κομμάτων που απογοήτευσαν. Η αποχή, είναι ένδειξη αδιαφορίας, χαζοχαρουμενιάς έως και αγανάκτησης που εκδηλώνεται με λάθος τρόπο. .Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε μια κοινωνία όπου ωφελούνται και βλάπτονται, σε μια κοινωνία όπου διαμορφώνεται το μέλλον των παρόντων αλλά και των επερχόμενων γενεών, πως είναι δυνατόν να υπάρχουν πολίτες που δεν συμμετέχουν στη διαμόρφωση όσων τους αφορούν, ούτε καν ψηφίζοντας; Η μόνη δικαιολογία που μπορεί να υπάρξει για αποχή στις εκλογές αλλά και για γενικότερη αποχή, αφορά στους καλόγερους των μοναστηριών και στους ασκητές. .
Συχνά κάποιοι προσπαθούν να περάσουν το μήνυμα ότι: και που θα ψηφίσεις δεν αλλάζει τίποτα…Αν το κάνουμε όλοι αυτό διευκολύνουμε την πολιτική ανωμαλία και γενικώς την ανωμαλία…Σε μια δημοκρατία ο πιο ισχυρός πόλος είναι ο λαός. Ο άλλος πόλος είναι οι πολιτικοί που εκλέγει. Αν οι εκλεγμένοι πολιτικοί υποβαθμίζουν τη δημοκρατία, ας μην την αποτελειώσουμε εμείς με την αποχή μας. Εγκαταλείποντας δηλαδή το ρόλο του ισχυρού πόλου της δημοκρατίας..Μόνο αν συμμετέχουμε όλοι, θα γίνουμε κυρίαρχος λαός. Μόνο τότε θα καθορίζουμε καλύτερα το μέλλον μας. Η αποχή, είναι ρωγμή στο σώμα της Δημοκρατίας από την οποία μπορούν να επωφεληθούν μόνο η ακροδεξιά και η πολιτική Μαφία. .Είναι καλύτερα να φέρουμε ένα καινούριο κόμμα στη βουλή που θα «ενοχλήσει» όσα κόμματα συνήθισαν να παίζουν μόνα τους το παιχνίδι της εξουσίας, παρά να απέχουμε της ψηφοφορίας και να τους αποθρασύνουμε. .Η συμμετοχή των πολιτών, πρέπει να δώσει το μήνυμα της ανασφάλειας στα κόμματα. Ότι δηλαδή σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Όχι να τους διευκολύνουμε με την αποχή μας, να έχουν μόνιμο στασίδι στη βουλή. Αλλά συνήθως εκείνοι που δεν ψηφίζουν, έχουν και το μεγαλύτερο στόμα, κρίνοντας τους πάντες και τα πάντα….Είναι καιρός να πάψουμε να εξωραΐζουμε την αποχή των «αγανακτισμένων»και να τους χαϊδεύουμε τα αυτιά για να αρέσουμε, όπως κάνουν κάποιοι διασκεδαστές που το παίζουν «συνείδηση» της κοινωνίας αλλά προτρέπουν τους πολίτες στην αποχή από τις εκλογές!!! Το δράμα των διασκεδαστών μας είναι, πως δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν, ότι δεν διαφέρουν από αυτούς που σατιρίζουν…. .
Όσο για τους πολίτες, έχουν κι αυτοί ευθύνες για την κατάντια της χώρας και όχι μόνο οι πολιτικοί που εκλέγουν…


-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Τα ποιήματα των άλλων http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/06/%ce%a4%ce%b1_%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%cf%89%ce%bd Sat, 06 Jun 2009 20:49:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/06/06/%ce%a4%ce%b1_%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%cf%89%ce%bd ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Η τέχνη συχνά σου θυμίζει πόση δυνατή συγγένεια
μπορεί να έχεις με έναν άνθρωπο που βρίσκεται
στην άλλη άκρη του κόσμου, όπως ο Χουάν Βιθέντε Πικέρας.
Διάλεξα ένα ποίημά του για να βρούμε, όσοι θέλουμε, μέσα από αυτό, το βαθμό συγγένειας μαζί του.
Τη μετάφραση έκαναν οι: Κώστας Βραχνός & Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

Φ.Θ.



JUAN VICENTE PIQUERAS
Ευλογία

Μακάριοι όσοι μονάχα κλαιν μονάχοι
όσοι μιλούν γλώσσες νεκρές
όσοι πιστεύουν σε θεούς που ακόμη δεν φάνηκαν
και αποκοιμιούνται πάνω στον άτλαντα
(τα χείλη στην Κεϋλάνη η μύτη στην Αγκόλα)
μακάριοι όσοι τρέπονται σε φυγή
όσοι λεν όχι και φεύγουν σφυρίζοντας
οι χαζοί οι άχρηστοι οι άλλοι
όσοι δεν λεν τη γνώμη τους για τίποτε
όσοι πονούν που δεν ξέρουν να ψεύδονται

μακάριοι όσοι αγαπούν και μένουν μόνοι
όσοι δεν έχουν βιασύνη ούτε τόπο
όσοι δεν λένε τίποτα
όσοι φεύγουν χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις

- Οι πίνακες είναι της Frida Kahlo


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ...ΕΡΩΤΑ ΣΕ ΕΥΧΡΗΣΤΑ ΠΑΚΕΤΑ... http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/29/%ce%97__%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%91__%ce%a4%ce%9f%ce%a5...%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91__%ce%a3%ce%95__%ce%95%ce%a5%ce%a7%ce%a1%ce%97%ce%a3%ce%a4%ce%91_%ce%a0%ce%91%ce%9a%ce%95%ce%a4%ce%91... Fri, 29 May 2009 23:25:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/29/%ce%97__%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%a6%ce%99%ce%91__%ce%a4%ce%9f%ce%a5...%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91__%ce%a3%ce%95__%ce%95%ce%a5%ce%a7%ce%a1%ce%97%ce%a3%ce%a4%ce%91_%ce%a0%ce%91%ce%9a%ce%95%ce%a4%ce%91... ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Μικρή αναφορά στη… «Μικρή φιλοσοφία του Έρωτα»
του Αλαίν Μποτόν.
Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Στην αρχή είχαμε τον μεγάλο έμπορο και παραγωγό όσων πραγμάτων θέλουν να ακούν οι άνθρωποι για να νιώθουν ευχαριστημένοι: Τον Πάολο Κοέλιο, που κατόρθωσε να γίνει πάμπλουτος, εκμεταλλευόμενος τους πόθους, την αφέλεια και τις ελπίδες των ανθρώπων και δίνοντάς τους, μια εύκολου τύπου αισθηματική αισιοδοξία, ανακατεμένη με ένα υλικό μεταφυσικής και φιλοσοφικής σάλτσας. .Έτσι έδινε στους αναγνώστες, αυτό που θα τους άρεσε να ακούσουν αλλά και την τάχα μου δυνατότητα να προσεγγίσουν μεταφυσικά και φιλοσοφικά θέματα. Ο επιτυχημένος επιχειρηματίας-συγγραφέας λοιπόν έγινε κυρίως γνωστός με την περίφημη διεθνούς φήμης σαχλαμάρα: «Όταν επιθυμείς κάτι πάρα πολύ, συνωμοτεί το σύμπαν για να το…πετύχεις» .Εγώ θα έλεγα πως αν θέλεις κάτι πάρα πολύ θα το πετύχεις και χωρίς το σύμπαν!!! Αλλά όπως το λέω εγώ βέβαια, δεν βγάζεις λεφτά… Μετά τον Κοέλιο λοιπόν, έχουμε τον Αλαίν Μποτόν που μυρίστηκε κι αυτός ότι ένα μεγάλο αναγνωστικό κοινό συγκινείται ιδιαίτερα από το θέμα του έρωτα, πασπαλισμένο με λίγη φιλοσοφία και ερωτικούς, ορισμούς και βεβαιότητες, όπως λέμε «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου» και ακολουθώντας τη χρυσοφόρα συνταγή του Κοέλιο, έγραψε και στο δικό του βιβλίο, πέραν των άλλων, κάτι ανάλογο με το σύμπαν που συνωμοτεί για να πετύχουμε να μας θέλει π.χ. ο καλός μας ή η καλή μας..
Λέει λοιπόν: "Η συνάντησή μας, με ένα πρόσωπο που παίζει σημαντικό ρόλο στην ζωή μας, είναι προϊόν της τυχαίας ανάμιξης πληθυσμού, που καταλήγει σε μια τυχαία συνάντηση, τυχαία «ερωτικά επιτυχημένη» συνεύρεση, τυχαία ολοκληρωμένη επαφή … και άλλα τυχαία λοιπά καλά…
ή προϊόν μιας καλά σκηνοθετημένης και μοιραίας συνωμοσίας, από δυνάμεις που είναι έξω και ίσως πάνω από εμάς οι οποίες προγραμματίζουν την διασταύρωση της ζωής μας, με αυτή της ωραίας κοιμωμένης που περιμένει με το φιλί μας να ξυπνήσει από τον λήθαργο της αποτυχημένης συναισθηματικά ζωής.".
Το βιβλίο αυτό του Αλαίν Μποτόν με τίτλο «Η μικρή φιλοσοφία του έρωτα» είναι ένα δήθεν μυθιστόρημα – πρόσχημα για να γράψει τελικά αμπελοαναλύσεις για τον έρωτα, αφελείς βεβαιότητες και σπουδαιοφανίζουσες εξυπναδίτσες, συνταγογραφίες σε πακετάκια και σε χαπάκια και…αόριστους ορισμούς, όλα για τον έρωτα!!!! Έτσι μαθαίνουμε από τον νέο συγγραφέα επιχειρηματία ότι:
«Κεφάλαιο 20: Ο Φαταλισμός των ερωτευμένων. Με τον φαταλισμό μας, οι ερωτευμένοι απωθούμε την αδιανόητη σκέψη ότι η ανάγκη να ερωτευτούμε προηγείται πάντα του έρωτά μας προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Η εκλογή μας κάποιου συντρόφου τελείται κατ' ανάγκην μεταξύ των ανθρώπων που συναντάμε.»
Δηλαδή σα να μας λέει ότι και η πείνα μας, προηγείται του γεύματος… Τέτοιες σοβαρές αποκαλύψεις…Και αυτό, το βρίσκει κανείς στα Blogs ως ενδεικτικής σπουδαιότητας σκέψη!!! Όσο για τη δεύτερη φράση του, ότι η εκλογή του συντρόφου μας γίνεται μεταξύ των ανθρώπων που συναντάμε, ούτε και σ’ αυτή την…αυτονόητη διαπίστωση (του τύπου, τι κάνει νιάου - νιάου στα κεραμίδια) ευτύχησε να έχει δίκιο ο συγγραφέας, αφού αναφέρονται και στην λογοτεχνία αλλά και στην ιστορία, χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον πριν συναντηθούν, μέσω αλληλογραφίας. .Θα ήθελα εδώ να υπενθυμίσω, πως ο Έρωτας, δεν είναι φιλοσοφία, δεν είναι επιστήμη, δεν είναι ιδεολογία και δεν χωρά πουθενά. Δεν είναι δηλαδή εντάξιμος, δεν είναι κατηγοριοποιήσιμος, δεν επιδέχεται ορισμό ούτε πακετάρεται ούτε συνταγογραφείται και γι αυτό είναι ΜΕΓΑΣ. Ο Έρωτας που συντρίβει τη λογική και γίνεται αρρώστια και μαζί αυτοΐαση. Όποιος λοιπόν προσπαθεί να τον εντάξει κάπου για να τον κάνει εύληπτο χαπάκι, τον εμπορευματοποιεί για προσωπικό του όφελος και σε βάρος των αναγνωστών του. Άντε να τελειώνουμε με τα φω μπιζού της γνώσης…...-- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η συναισθηματοποίηση της πολιτικής http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/24/%ce%97_______%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%b9%cf%83%ce%b8%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7______%cf%84%ce%b7%cf%82______%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82 Sun, 24 May 2009 15:03:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/24/%ce%97_______%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%b9%cf%83%ce%b8%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7______%cf%84%ce%b7%cf%82______%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Ελληνοτουρκικά Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου Πρόσφατα οι πολιτικοί παράγοντες του υπ. Εξωτερικών της Τουρκίας έκαναν την ακόλουθη δήλωση:
"Οι χώρες κτίζουν τις συμμαχίες τους πάνω σε συμφέροντα,
όχι πάνω σε συνθήματα περί φιλίας και συναδέλφωσης.
Αυτά είναι για τα μουσικά φεστιβάλ".

Να λοιπόν που κάτι σωστό έχουμε να μάθουμε από τους Τούρκους και ιδιαίτερα εκείνοι οι Έλληνες που με πρόσχημα την Ειρήνη (λες και οι υπόλοιποι επιθυμούμε τον πόλεμο!!!!!) θέλουν μέχρι και αδέλφια να μας κάνουν με τους Τούρκους!!!! λέγοντας πως είμαστε ίδιοι και έχουμε ίδια πολιτιστικά στοιχεία!!! Εσάς, σας ρώτησε κάποιος αν συμφωνείτε ότι είστε ίδιος με τον Τούρκο; Σας ρώτησαν αν θέλετε να είστε αδελφός του; Ή αποφάσισαν από τα γραφεία κάποιου συλλόγου "Συναδέλφωσης των λαών" ή κόμματος, ότι πρέπει να γίνετε αδέλφια με τον Τούρκο οπωσδήποτε;; Μήπως θα μπορούσαν να μας αφήσουν να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας με το να έχουμε το δικαίωμα να διαλέγουμε προσωπικά τους φίλους μας;;;;;;;
"Οι χώρες κτίζουν τις συμμαχίες τους πάνω σε συμφέροντα,
όχι πάνω σε συνθήματα περί φιλίας και συναδέλφωσης.
Αυτά είναι για τα μουσικά φεστιβάλ".
Τ’ ακούτε Έλληνες τσιφτετελιζόμενοι την ώρα που τρέχουν από τα μάτια σας τα σερμπέτια της συγκίνησης και της ειρηνολαγνείας από την αδελφοποίηση ελληνικών και τουρκικών πόλεων; Τ’ ακούτε και σεις οι άλλοι πονηροί Έλληνες και κόμματα που εμπορεύεσθε την ειρήνη για μικρά και μεγάλα συμφέροντα; Οι Τούρκοι , πρέπει να πω , ότι έθεσαν με τον πιο ρεαλιστικό αλλά και τον πιο ξεκάθαρο τρόπο επί τάπητος το αυτονόητο:.
Ότι η πολιτική δεν έχει σχέση με συναισθηματισμούς και γλυκασμούς «γκαρντάσηδων»! Η πολιτική βάζει στόχους και βγάζει αποτέλεσμα για να είναι αληθινή πολιτική. Όσοι πολιτικοί ή παραπολιτικοί προσπαθούν να την συναισθηματοποιήσουν, απλά ρίχνουν μπανανόφλουδα στο επόμενο βήμα των πολιτών… Η πολιτική πρέπει να «ζυγίζεται» με μόνο κριτήριο το αποτέλεσμα που φέρνει. Τα συναισθήματά μας έχουν ήδη πολλούς αποδέκτες , (αγαπημένα πρόσωπα, φίλους που επιλέγουμε, τον πάσχοντα συνάνθρωπο, τα ζώα, τη φύση κ.λ.π.) για να απευθυνθούν. Για την πολιτική αρκεί η χρήση της λογικής. .
Πριν από 20 χρόνια αρθρογραφούσα στο ίδιο κλίμα της τωρινής δήλωσης των Τούρκων επισήμων, γράφοντας: «Ως γείτονες με τους Τούρκους , πρέπει να θέσουμε τις προϋποθέσεις εμπιστοσύνης και μόνιμης ειρήνης, για να διευκολύνεται η οικονομική και εμπορική συνεργασία προς όφελος και των δύο λαών. Δεν είμαστε όμως γι αυτό αναγκασμένοι να είμαστε και φίλοι. Αυτό θα το επιλέγουμε μόνοι μας, ανάμεσα στους λαούς που τους σεβόμαστε και μας σέβονται.».
Αλλά και η εξωτερική μας πολιτική τις περισσότερες φορές έχει ως σημείο αναφοράς την Τουρκία και τον κατευνασμό της όταν εκνευρίζεται. Αλλά δεν είναι …κακό να θυμίσουμε πως η Ελλάδα δεν είναι κατακτημένη χώρα και ότι αντίθετα είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. εδώ και 28 χρόνια και μάλλον θα έπρεπε και να το...δείχνει....
Έτσι λοιπόν, την ξεκάθαρη θέση των Τούρκων πρέπει να την υιοθετήσουν όλοι οι Έλληνες , αφού η υιοθέτησή της θα μας αποτρέψει όχι μόνο από συναισθηματικές «ιδεολογίες" αλλά και από δουλοπρεπή ολισθήματα...
Τα τελικό ζητούμενο για τους Έλληνες είναι ένα:
Η ενηλικίωσή τους….

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ... ΣΤΟΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/17/%ce%9f%ce%99____%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3____%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%97%ce%a3%ce%91%ce%9d...__%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9d_____%ce%9a%ce%91%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%9a%ce%99%ce%9f%ce%96%ce%97 Sun, 17 May 2009 17:46:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/17/%ce%9f%ce%99____%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3____%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%97%ce%a3%ce%91%ce%9d...__%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9d_____%ce%9a%ce%91%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%9a%ce%99%ce%9f%ce%96%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Του Φαίδωνα Θεοφίλου
Το θέατρο Σκιών είναι ασφαλώς μια θαυμάσια τέχνη που άνθισε στην Κίνα, την Ινδία, την Περσία, την Ινδονησία και την Μικρά Ασία. Στην Ελλάδα γνωρίσαμε το θέατρο Σκιών από τον Καραγκιόζη (στα τουρκικά Karagoez που σημαίνει μαυρομάτης). Ο Καραγκιόζης είναι κεντρικός χαρακτήρας του παραδοσιακού Τουρκικού και Ελληνικού Θεάτρου Σκιών. (Δεν θα μπορούσαμε άραγε να έχουμε έναν αποκλειστικά ελληνικό χαρακτήρα στο Θέατρο Σκιών και όχι κοινό με τους Τούρκους;) .Ο εξελληνισμός του πραγματοποιήθηκε στη Πάτρα, από τον καραγκιοζοπαίχτη Δημήτριο Σαρδούνη ή Μίμαρο (1865-1912) στα τέλη του 19ου αιώνα. Όσο κι αν εξελληνίστηκε όμως κράτησε τα χαρακτηριστικά του ραγιά. Ο Καραγκιόζης λοιπόν, είναι ένας κακάσχημος, καμπούρης, ξυπόλητος, αιωνίως πεινασμένος, πονηρός Έλληνας, μένει σε μια παράγκα απέναντι στο παλάτι του Τούρκου Βεζύρη (Η εξουσία) και περιστοιχίζεται από την οικογένειά του και κάποιους άλλους χαρακτήρες. Ο Καραγκιόζης εκπροσωπεί τον Έλληνα της εποχής της Τουρκοκρατίας αλλά παίζεται μέχρι σήμερα και στο ίδιο μοτίβο: Να ξεγελάσει δηλαδή με πονηριές κάποιους για να γεμίσει τη κοιλιά του. .Έχει ταυτιστεί ΚΑΙ με τον σύγχρονο Έλληνα, όταν άλλοι λαοί είχαν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και πλούτισαν την παράδοσή τους με ήρωες που εκπροσωπούσαν και κάποιες ανθρώπινες αξίες.Στην εφηβεία μου είχα συχνά την ευκαιρία να δω θέατρο Σκιών και ομολογώ ότι είχα μαγευτεί από την ατμόσφαιρά του. Δεν μου άρεσε όμως ο Καραγκιόζης. Αισθανόμουν ότι δεν εκπροσωπούσε την ιδιοσυγκρασία μου. Δεν μου άρεσε που ένας Έλληνας ήταν τόσο άσχημος, καμπούρης, πεινασμένος, πονηρός και το είχε και καμάρι μαζί με τους θεατές…

- Σκεπτόμουν ότι θα μπορούσαν τα μικρά παιδιά να έχουν για πρότυπο έναν Έλληνα που θα προστάτευε τους αδύνατους, τους καταπιεσμένους, που θα γελοιοποιούσε την εξουσία, (αντί να την κολακεύει σαν τον Καραγκιόζη) όπως ας πούμε ο Ζορό. Βέβαια τους λόγους για τους οποίους παιζόταν ο Καραγκιόζης στην εποχή της τουρκοκρατίας ή αμέσως μετά δεν τους αμφισβητεί κανείς, Αλλά η τουρκοκρατία κάποτε μας τελείωσε. Η Ελλάδα απελευθερώθηκε, προόδευσε, ήρθε σε επαφή με την Ευρώπη, αγωνίστηκε μαζί με άλλους λαούς για την ελευθερία ενάντια στο ναζισμό και στον φασισμό. Δεν υπήρξε επιτέλους κάποια στιγμή η ανάγκη να γεννηθεί και ένας άλλος Έλληνας ήρωας του Θεάτρου Σκιών, ο χαρακτήρας μιας νέας εποχής; Μια ανανέωση τέλος πάντων; Στοίχειωσε δηλαδή η παράδοσή μας με την μιζέρια, τη κακομοιριά, την ασχήμια, την καμπούρα και τη πονηριά του Καραγκιόζη; Και γιατί αγαπήθηκε τόσο πολύ ο Καραγκιόζης; Μήπως γιατί ο Έλληνας ταυτίζεται μαζί του και χαίρεται που η κακομοιριά του αναγνωρίζεται επίσημα από την παράδοση ως αξία; Οι κοινωνιολόγοι έχουν το λόγο..Πάντως οι επιδράσεις στην ελληνική κοινωνία από το πνεύμα του Καραγκιόζη, στο κράτος, στην πολιτική μας, είναι ισχυρές. Ακόμα υπάρχουν έντονα κατάλοιπα καταδυναστευόμενου στη συμπεριφορά των Ελλήνων, απέναντι στο κράτος και στις υπηρεσίες του, (δοβλέτι) είτε με τη δουλική συμπεριφορά απέναντι στο κράτος-δυνάστη-κατακτητή είτε με το λάδωμα (μπαξίσι) για να εξασφαλίσει αυτά που δικαιούται δωρεάν. Που δικαιούται γενικά ως πολίτης αφού τα έχει προπληρωμένα με τους φόρους του. Η εσωτερική πολιτική βολεύει πάντα τους δικούς μας και ας μην αξίζουν παραβαίνοντας τους νόμους, όπως το οθωμανικό κράτος και «η καθ’ ημάς Ανατολή». Η εξωτερική μας πολιτική έχει δυστυχώς και μονίμως ως σημείο αναφοράς την Τουρκία (τον πρώην κατακτητή που γλείφει και ο Καραγκιόζης) και μονίμως ακολουθεί μια τακτική κατευνασμού της και ας είμαστε ήδη 30 χρόνια μέλος της Ε.Ε..Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι πόσο διαφορετικές θα ήταν αυτές οι συμπεριφορές αν μετά τον Καραγκιόζη είχε υπάρξει ένας σύγχρονος Έλληνας ήρωας του Θεάτρου Σκιών που θα τον θαύμαζαν οι γενιές των πιτσιρίκων και αυριανοί ηγέτες της χώρας;.
Πέρυσι επισκέφθηκα το μουσείο του Θεάτρου Σκιών στο Ίδρυμα Μελίνας Μερκούρη και μίλησα με τον καραγκιοζοπαίχτη Χαρίδημο που δίνει παραστάσεις εκεί και έχει μόνιμη έκθεση από τις φιγούρες που έφτιαχναν τα 5 αδέλφια του και ο ίδιος.
Τον ρώτησα γιατί κάποιος δεν σκέφθηκε να δημιουργήσει και έναν άλλον ήρωα του Θεάτρου Σκιών, πέρα από τον Καραγκιόζη; Με κοίταζε χωρίς να μου απαντά δείχνοντας ότι δεν καταλάβαινε αυτό που τον ρωτούσα. Ίσως να θεώρησε και την ερώτησή μου ασέβεια στον… Καραγκιόζη. .Τι ωραίο που θα ήταν να είχαν τα παιδιά μας (αφού σ’ αυτά κυρίως απευθύνεται το Θέατρο Σκιών) έναν ήρωα, Καβαλάρη σαν τον άνεμο, που θα γελοιοποιούσε κάθε λογής εξουσία, που θα έκανε τους συμπολίτες του να γελάνε για τα παθήματά της και ευτυχισμένους που θα τους έδινε πίσω το δίκιο που τους άρπαξε η εξουσία; Έναν ήρωα που θα γοήτευε τις γυναίκες με την αξιοσύνη του και που τα μικρά παιδιά θα ήθελαν να του μοιάσουν. Πόσο καλύτερα θα διαπαιδαγωγούνταν οι επόμενες γενιές!! Κανέναν δεν απασχόλησε αυτή η σκέψη ούτε πως όλα τα πράγματα έχουν ημερομηνία λήξεως και αφού κάνουν τον κύκλο τους μπαίνουν στο μουσείο της ιστορίας. Όχι! Με επιμονή προσκολλημένοι στη… βολική μιζέρια..
Φαίνεται όμως πως η φαντασία και η αυτοεκτίμηση των Ελλήνων, σταμάτησε στο Καραγκιόζη…

-


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ...ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/13/%ce%9f%ce%99_%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%99__%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3_____%ce%a3%ce%95...%ce%94%ce%9f%ce%9a%ce%99%ce%9c%ce%91%ce%a3%ce%99%ce%91 Thu, 14 May 2009 00:40:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/13/%ce%9f%ce%99_%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%99__%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%95%ce%a3_____%ce%a3%ce%95...%ce%94%ce%9f%ce%9a%ce%99%ce%9c%ce%91%ce%a3%ce%99%ce%91 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Ο λόγος για την ψηφοφορία «Οι Μεγάλοι Έλληνες» που οργανώνει ο ραδ. σταθμός Σκάι..
Άραγε αν ζούσαν όσοι δικαιούνται το χαρακτηρισμό «Μεγάλοι Έλληνες», θα επιθυμούσαν να μπουν σε μια διαδικασία πασαρέλας και να ψηφιστούν από τους τηλεθεατές με αυτήν την«γιουροβιζιονικού» τύπου μέθοδο; .Ας υποθέσουμε όμως ότι αυτοί που είναι «Μεγάλοι Έλληνες» θα καταδέχονταν να υποστούν μια τέτοια life style γελοιοποίηση. Πόσο θα αξίζει όμως η ψήφος εκείνων που εκτός από το όνομα δεν γνωρίζουν το παραμικρό για την προσφορά των «Μεγάλων»; Εκείνων η ψήφος δηλαδή που δεν γνωρίζουν το γιατί είναι «Μεγάλοι» όσοι τους προτείνει ο Σκάι… Δεν θα ήταν προτιμότερο, αντί για εντυπωσιακά και πονηρά τερτίπια, να παρουσίαζε κάθε εβδομάδα ο Σκάι σε επαναληπτικές εκπομπές και έναν «Μεγάλο Έλληνα» μαζί με την τεκμηρίωση, τι ακριβώς τον έκανε «Μεγάλο», για να μάθουν και οι μη γνωρίζοντες; .Ακόμα: Είναι δυνατόν να μπαίνει ο Καραμανλής δίπλα στον Ιωάννη Καποδίστρια και τον Εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο που παρέλαβε την Ελλάδα ως τη Λαμία και την έφτασε ως τη Βουλγαρία; Είναι δυνατόν να μπαίνει Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που μας έλεγε συμπαθητικές παροιμίες, να ψηφιστεί ως «Μεγάλος Έλληνας» μαζί με τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, το Σωκράτη και τον Περικλή; Είναι δυνατόν ο Κ. Καραμανλής να μπαίνει για «Μεγάλος Έλληνας» μαζί με τον Μέγα Αλέξανδρο; Έλεος! Έχουν χάσει οι άνθρωποι του Σκάι την αίσθηση του γελοίου ή μας περνάνε μαζί με τον Ίδρυμα Κωνσταντίνου Καραμανλή, για τόσο ηλίθιους;.Δεν έπρεπε αυτοί που υποβιβάζουν τους Πραγματικά «Μεγάλους Έλληνες» στο επίπεδο του Σάκη Ρουβά για να συμπεριλάβουν με το ζόρι και τον Καραμανλή στο ανόητο παιχνίδι τους, να υπολογίσουν και τους Έλληνες που ακόμα θυμούνται;;; Τους Έλληνες που θυμούνται τις εκλογές της βίας και νοθείας, όπου ψήφιζαν τα…δέντρα και τα… νεκροταφεία για να εκλεγεί ο Καραμανλής. Τον πολιτικό που στη δεκαετία του 60 αντί να δημιουργήσει προϋποθέσεις ανάπτυξης για τη χώρα, ξεπούλησε τα ελληνικά νιάτα στις στοές του Βελγίου και στις φάμπρικες της Γερμανίας. Το παρακράτος που στήριξε τον Καραμανλή, στηρίχτηκε απ' αυτόν, και φακέλωνε τους πολίτες ανάλογα με τα πολιτικά τους πιστεύω. Το παρακράτος που δολοφόνησε το Λαμπράκη και έκανε τον ίδιο τον Καραμανλή να αναρωτηθεί δημόσια, «Ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα; όταν ο ίδιος ήταν πρωθυπουργός, (δεν…του το είχε θυμίσει κάποιος…) και που όταν είδε τα δύσκολα, έφυγε νύχτα για το Παρίσι με ψεύτικο όνομα. (Τριανταφυλλίδης) Το μόνο θετικό που έκανε ήταν πως έβαλε τη χώρα στην Ε.Ε.. Έκανε δηλαδή το αυτονόητο, αφού η ένταξη της Ελλάδας ήταν μονόδρομος, λαμβανομένων υπ’ όψη και των διαρκών απειλών της Τουρκίας..
Σύμφωνα λοιπόν με την αντίληψη και το σκεπτικό των κονδυλοφόρων και των ιδιοκτητών του Σκάι περί «Μεγάλων Ελλήνων» μπορεί ο κάθε ραδιοφωνικός σταθμός ή ίδρυμα να οργανώσει όπως ο Σκάι ψηφοφορίες για διάφορους «Μεγάλους» και προσωπικότητες και να μας βάλλει να ψηφίσουμε μεταξύ του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και του… Γεράσιμου Γιακουμάτου ή του Αβραάμ Λίνκολν και του… Δημήτρη Αβραμόπουλου….
Αλλά ενώ η γελοιότητα δεν κοστίζει στους γελοίους, οι ηλίθιοι που θα τους ενίσχυαν, ευτυχώς όλο και λιγοστεύουν…

- Υ.Γ. Κάθε Blog μπορεί να αναδημοσιεύσει το κείμενο αναφέροντας απλά τον συντάκτη και το ιστολόγιό του

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Τα άνθη του κακού στη χώρα της απάθειας http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/05/%ce%a4%ce%b1_%ce%ac%ce%bd%ce%b8%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d_%cf%83%cf%84%ce%b7_%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82 Tue, 05 May 2009 21:36:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/05/05/%ce%a4%ce%b1_%ce%ac%ce%bd%ce%b8%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d_%cf%83%cf%84%ce%b7_%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Του Φαίδωνα Θεοφίλου*

Τελικά όπως τον έβλεπα, παραμιλούσε. Απευθυνόταν σε όλους βέβαια αλλά δεν τον άκουγε κανείς. Κάθισα λίγο πλάγια να μη με βλέπει ώστε να μην επηρεάζεται από την παρουσία μου αφ’ ενός και να τον ακούω να μιλάει ελεύθερα αφ’ ετέρου:.
-Καμιά φορά σκέφτομαι ότι η πλειοψηφία σε μια κυβέρνηση χρειάζεται μόνο για να εμποδίζει τη δικαιοσύνη να ερευνά τις ανομίες της. Χρειάζεται για να κουκουλώνει και να λευκαίνει τους λεκέδες της που δεν μπορεί να δικάσει η δικαιοσύνη και τις παραπέμπει στη βουλή, εκεί όπου η κυβέρνηση με την ισχνή πλειοψηφία της, την μετατρέπει σε πλυντήριο. Χρειάζεται η πλειοψηφία της κυβέρνησης για να αναδείξει!!! τις πιθανές παρανομίες των πολιτικών της αντιπάλων και να τις παραπέμψει στη δικαιοσύνη!!! Σκέφτομαι ακόμα, πως πάνω σε μένα τον πολίτη, τον ανίσχυρο, (που θα μπορούσα να ήμουν πανίσχυρος αν ήθελα!!!) εφαρμόζονται όλοι οι νόμοι για να έχει άλλοθι το σύστημα ότι λειτουργεί η Δημοκρατία…Και βλέπω στα παράθυρα των τηλεοράσεων και στα ραδιοκύματα, δημοσιογράφους που περνιούνται για κάτι, να εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, προσπαθώντας να αποκαταστήσουν επικοινωνιακά κατ αρχήν, υπουργούς, κυβερνητικά στελέχη, και ημέτερους που είχαν κρυφτεί μετά την αποκάλυψη των αμαρτιών τους για να ξεχαστούν όσα έκαναν. Και αφού αρχίσουν να παίρνουν θάρρος τα «εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσόντα» κυβερνητικά στελέχη που τους ξαναβγάζουν στο κλαρί οι κονδυλοφόροι, ξεδιπλώνουν και πάλι το θράσος τους και μας λένε τι πρέπει να γίνει για να πάει η χώρα μπροστά!!!!!!!! .Όχι δεν έχω ψευδαισθήσεις. Δεν πίστεψα ποτέ ότι υπάρχει καμιά κυβέρνηση αγγέλων. Άλλωστε οι κυβερνήσεις αντανακλούν την ίδια την κοινωνία που κυβερνούν. Αλλά αυτό που συμβαίνει με την κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι εντυπωσιακό. Απλά πέτυχαν το ακατόρθωτο: Σκάνδαλα, λαμογιές, αρπαχτές, μίζες, παράκαμψη των νόμων για ίδια συμφέροντα, κουκουλώματα παρανομιών, που τηρουμένων των αναλογιών θα εκτείνονταν χρονικά σε 30 περίπου χρόνια, κατόρθωσαν να τα χωρέσουν μέσα σε 5 μόνο χρόνια!!! .
Έχω χάσει πια το λογαριασμό των σκανδάλων από τη μια και έχω συνειδητοποιήσει από την άλλη την αντίληψη των κυβερνώντων ότι οι νόμοι ισχύουν για τους πολίτες και όχι για τους ίδιους!... Μέσα στο βόθρο της… επανίδρυσης του κράτους επιπλέει πάνω - πάνω η υπόθεση Βατοπεδίου και μου φέρνει στο μυαλό μια φράση του Ευαγγελίου, που την λέω συχνά παραφρασμένη: «Διεμερίσαντο την Ελλάδα εαυτοίς και επί της δημόσιας περιουσίας εξεσχίσθησαν..».
Ο «καταλληλότερος» για πρωθυπουργός, απεδείχθη κατάλληλος μόνο για πατέντες που κρατούν την κυβέρνησή του στην εξουσία όταν θα έπρεπε από καιρό να καταρρεύσει από την ίδια της τη σαπίλα. Απεδείχθη καταλληλότερος ως «Αρχιερέας της Διαπλοκής»…Απεδείχθη καταλληλότερος στην ανοχή των σκανδάλων και στα ολισθήματα των συνεργατών και των υπουργών του. Ένας δε εκ των υπουργών του δήλωσε δημόσια (για να συνεχίζει να τον ανέχεται ο αρχηγός του) πως αν του πει «ο καταλληλότερος» να αυτομαστιγωθεί στο Σύνταγμα, θα το κάνει…Μα δε χρειάζεται να αυτομαστιγωθεί. Αυτοτιμωρήθηκε ήδη χειρότερα: Ξεφτιλίστηκε δημόσια με τις δηλώσεις του τόσο πολύ, ώστε η αηδία που προκάλεσε στους πολίτες, έφερε αυτόματα και το ερώτημα : «Ως πού μπορεί να φθάσει ένας πολιτικός για την καρέκλα του!!!.
Σκέφτομαι: Δεν θα μπορούσε «ο καταλληλότερος να απαιτήσει από τους παρανομήσαντες υπουργούς του, δημόσια, την παραίτησή τους; Αλλά για κάτι τέτοιο χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός άνδρας και όχι πρώην άνεργος με προίκα γνωστό όνομα… Δυστυχώς αυτή είναι η εικόνα στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό: Όποιος έχει το όνομα, τού φτάνει. Δεν χρειάζεται να έχει άλλο προσόν. Και αναφέρομαι όχι μόνο στον Καραμανλή αλλά και στον Γ. Παπανδρέου και στους Μητσοτάκηδες που αλίμονό μας, έχουν πάρει σειρά και ήδη προετοιμάζεται η τρίτη γενιά… Αναρωτιέμαι: Αν τον Καραμανλή τον έλεγαν Χατζηθεοδώρου, θα είχε έστω και μία πιθανότητα στο τρισεκατομμύριο να γίνει πρωθυπουργός; Θα μπορέσει άραγε ποτέ ο ελληνικός λαός να εξυγιανθεί από τις παθογένειές του και να στείλει τα «τζάκια» στα σπίτια τους; . Σκέφτομαι ακόμα:
Αντί η κάθε κυβέρνηση να θέλει όχι τυφλή αλλά ανοιχτομάτα τη Δικαιοσύνη για να την κατευθύνει σύμφωνα με τα συμφέροντά της, μήπως θα έπρεπε κάποτε να τολμήσει ένας «πολιτικός» να καταργήσει το υπουργείο Δικαιοσύνης και να αφήσει τους δικαστικούς να κάνουν κουμάντο στον ευαίσθητο χώρο της Δικαστικής εξουσίας;
Ακούω στις ειδήσεις ότι οι δημοσκοπήσεις λένε πως τα σκάνδαλα δεν ενδιαφέρουν τους πολίτες και πως εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι η οικονομία. Δηλαδή ο λαός δεν νοιάζεται αν κατακλέβουν τη δημόσια περιουσία και το δημόσιο χρήμα αλλά νοιάζεται για την οικονομία; Τέτοια παράνοια; Αλλά ας το πάρουμε και αλλιώς: Το μυαλό και το ενδιαφέρον των πολιτών είναι μόνο μιας κατεύθυνσης; Δηλαδή δεν μπορεί να διεκδικούν οι πολίτες την καλυτέρευση της οικονομίας και των οικονομικών τους και ταυτόχρονα να ενδιαφέρονται για τα σκάνδαλα ξεμπροστιάζοντας δημόσια τους δημιουργούς των σκανδάλων; Είμαστε δηλαδή ανάπηροι πνευματικά και δεν μπορούμε να ασχοληθούμε με παραπάνω από ένα θέμα;;;;;; Τέτοια υποτίμηση πια; Δεν πρόκειται όμως γι αυτό. Απλά, είναι στημένες οι ερωτήσεις των δημοσκοπήσεων για να απαντούν οι πολίτες αναγκαστικά με τον τρόπο που θέλουν οι παραγγέλοντες τις δημοσκοπήσεις!!!
Όλα τα παιχνίδια γίνονται πια με τρόπο επιστημονικό στην Ελλάδα, μόνο και μόνο για να βγαίνουν λάδι οι παρανομούντες πολιτικοί και οι παρατρεχάμενοί τους… Μετά από αυτά λοιπόν, εμφανίζονται στα παράθυρα τα χρυσά αγόρια της κυβέρνησης και οι «διολισθήσαντες» υπουργοί και μας λένε για τα… προβλήματα των πολιτών και την οικονομία που μόλις.. θυμήθηκαν ότι είναι οι προτεραιότητες του λαού, μήπως και στρέψουν τη προσοχή μας μακριά από τα…θεάρεστα έργα τους…..Τους κουμπάρους τους είδατε; Ελεύθεροι πια! Έπεσαν στα μαλακά. Καλώς να τους δεχτούμε σε λίγο κι αυτούς στα κανάλια να μας πουλάνε ηθική… και να μοστράρουν τα ονόματά τους στα ψηφοδέλτια του κόμματος μαζί με τους υπουργούς που «διολίσθησαν». Ε, είναι θέμα αναγνωρισιμότητας!!!! Γιατί τα σκέφθηκα όλα αυτά; Α, ναι. Έβλεπα χτες το βράδυ στο όνειρό μου, πως συγκεντρωθήκαμε οι πολίτες της χώρας και πήραμε στο κυνήγι όλους αυτούς που παρανομούν σε βάρος μας και μετά μας κοροϊδεύουν μεσ’ τα μούτρα μας . Μόνο στο όνειρο….

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Ο Π Α Ρ Α Μ Υ Θ Ε Ν Ι Ο Σ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/28/%ce%9f__%ce%a0_%ce%91_%ce%a1_%ce%91_%ce%9c_%ce%a5_%ce%98_%ce%95_%ce%9d_%ce%99_%ce%9f_%ce%a3 Tue, 28 Apr 2009 22:18:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/28/%ce%9f__%ce%a0_%ce%91_%ce%a1_%ce%91_%ce%9c_%ce%a5_%ce%98_%ce%95_%ce%9d_%ce%99_%ce%9f_%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -



Ο μοναχικός εκείνος άνθρωπος στην σχεδόν απρόσιτη ακρογιαλιά με την καλύβα του, ήταν σημείο αναφοράς της περιοχής, που τελευταία δεν ήταν και τόσο ήσυχη, αφού αρκετοί ήταν οι επισκέπτες που αψηφούσαν το απρόσιτο της ακτής, προκειμένου να απολαύσουν μια, κατά τη γνώμη τους, αμόλυντη θάλασσα.

Καθόταν σ’ ένα πεζούλι κι ακουμπούσε την πλάτη στο τοίχο της καλύβας του. Όλη τη μέρα, χάζευε το πήγαιν’ έλα τού φλοίσβου κι άλλοτε άφηνε το βλέμμα του μετέωρο και ταξίδευε στα εσωτερικά του τοπία. Το βράδυ έμπαινε στη καλύβα για ύπνο. Ακραία λιτοδίαιτος. Πέρναγαν πότε- πότε βαρκάρηδες και του άφηναν το φαγητό τους απ’ το σπίτι που δεν έφαγαν και λίγα ψάρια. Αν δεν πέρναγαν, θα πέθαινε από ασιτία χωρίς να διαμαρτυρηθεί. Ο Παραμυθένιος. Έτσι τον έλεγαν οι κάτοικοι του διπλανού χωριού, έτσι τον μάθαιναν και οι επισκέπτες. Παραμυθένια κι η περιοχή απ’ το παρωνύμι του. Τα βράδια, όταν είχε πολύ αέρα και τρικυμία, έβγαινε και περπατούσε κατά μήκος της ακτής λες κι ήθελε να πάρει τη δόση του. Τη δόση μιας μυστικής έντασης. Δεν μιλούσε για τα καθημερινά πράγματα. Γενικώς δεν μιλούσε. Μόνο μια ιστορία έλεγε, κι αυτήν μόνο σε όσους συμπαθούσε και το ένστικτό του έλεγε ότι μπορούσε να τους εμπιστεύεται. Την ίδια πάντα ιστορία. Αλλά κάθε φορά την έλεγε σα να είχε πυρετό. Σα να ήταν κάθε φορά η πρώτη του διήγηση.

Οι βαρκάρηδες την είχαν ακούσει περισσότερες από μία φορές όταν έβγαιναν έξω και τώρα πια όταν του έδιναν τα φαγητά, προφασίζονταν δουλειές για να φύγουν γρήγορα. Όχι ότι δεν ήθελαν να ακούσουν την ιστορία ξανά και ξανά αλλά δεν άντεχαν τον πυρετό του. Νόμιζαν ότι θα τον έβλεπαν να λιώνει, διηγούμενος, ώσπου να γίνει μια υγρή κηλίδα στο έδαφος. Αντίθετα οι παραθεριστές που τα κατάφερναν να φθάσουν στην απρόσιτη αυτή ακτή, και άκουγαν την ιστορία, έφευγαν σοκαρισμένοι και συγκινημένοι. Ένας απ’ αυτούς μαζί με την κοπέλα του, σταυροπόδι στη βοτσαλωτή ακτή, επανέλαβε τη ιστορία σε κάποιους άλλους που ο Παραμυθένιος δεν ήθελε να τους μιλήσει, πετώντας στη θάλασσα τα πιο στρογγυλά βότσαλα που έβρισκε μπροστά του: «Η ιστορία δεν είχε πρόλογο. Δεν είχε ονόματα ούτε έλεγε που συνέβη. Εστιαζόταν κατ’ ευθείαν στην ουσία της κι άρχιζε έτσι:
.

Σ’ ένα μεγάλο δωμάτιο, πάνω σ ’ένα μεγάλο ομορφοστρωμένο κρεβάτι, ήταν μια γυναίκα ξαπλωμένη ολόγυμνη. Ο νέος άντρας που ήταν κοντά της, είχε δίπλα του δύο καλάθια γεμάτα με ροδοπέταλα. Κάθε τόσο, έσκυβε πάνω από το σώμα της, το φιλούσε και στο σημείο που άφηνε το φιλί, έβαζε ένα ροδοπέταλο. Έτσι με αμέτρητα φιλιά και ροδοπέταλα σκέπασε όλο της το σώμα. Έψαχνε μέρες να βρει πώς θα έκανε την αγάπη που ένιωθε, να «φαίνεται» και βρήκε αυτόν τον τρόπο, με την ευτυχία να φαίνεται επίσης, όπως όταν αγαπάς και το δείχνεις. Η γυναίκα ήταν αφημένη στα αισθήματά του που άνθιζαν γύρω της με ερωτικήν αγιότητα.
.
Πότε – πότε του τραγουδούσε σιγανά, ώσπου αποκοιμήθηκε, με το σώμα της σαν κεντημένο με φιλιά και χρώματα. Ο άντρας γονάτισε και άρχισε να προσεύχεται στη Μήτρα της Γυναίκας, στη Μήτρα της Ζωής, στη Μήτρα της Γης, στη Μήτρα της Ανατριχίλας, στη Μήτρα των Ιδεών, στη Μήτρα της Αγάπης, στη Μήτρα της Δημιουργίας, στη Μήτρα του Καλού.
Στο μεταξύ, όσο προσευχόταν ο άντρας, μια ρωγμή είχε ανοίξει στον ορίζοντα, απ’ όπου σαν αστραπή, ξεχυνόταν μια μουσική που έφτανε ως το δωμάτιο, γαλήνευε την ατμόσφαιρα και συνόδευε τη ροή της προσευχής τού άντρα.

Την επόμενη μέρα, ο άντρας, αποτύπωσε άλλα φιλιά στο κορμί της και φρέσκα ροδοπέταλα. Ο Έρωτας όμως, έπαιρνε τα ρίγη από το σώμα της γυναίκας, έπλεκε μ’ αυτά ένα απαλό στη αφή αλλά δυνατό στην αντοχή σκοινί και έδεσε μ ’αυτό τον άντρα μαζί με τη γυναίκα που είχε ανασηκωθεί, ενώ τα ροδοπέταλα πέφτοντας από το σώμα της, είχαν στρωθεί στο κρεβάτι. Ο ένας προσπαθούσε να χωρέσει μέσα του το είναι του άλλου, με γέφυρα τη γυμνότητα . Μεθυσμένοι από ηδονή, αφήνονταν να τους παρασύρουν τα κύματα του Έρωτα, κάτω από το γλυκό βλέμμα του Θεού και των Αγγέλων Του.

Η εισβολή της Άνοιξης στο δωμάτιο, έγινε λίγο πριν απ’ το Μέγα Τέλος και για το χατίρι της Γυναίκας και του Άντρα, από Εποχή του χρόνου, συμπυκνώθηκε σε μια μεγάλη Στιγμή για να χωρέσει στο χρόνο και στο χώρο του Έρωτά τους. Μυριστικά βότανα και λουλούδια άφησαν την ανάσα τους στο δωμάτιο, Αυγά πουλιών ράγιζαν κι εμφανίζονταν οι νεοσσοί. Τιτιβίσματα παντού στο δωμάτιο, σπόροι να σκάνε, να πρασινίζει ο χώρος, αγκομαχητά ν’ ακούγονται από τα έγκατα της γης, να συσπάται η γήινη Μήτρα και να γεννάει να γεννάει να γεννάει… Το ένα σώμα διεκδικούσε απελπισμένα το άλλο μέσα σ’ ένα κυματισμό σπασμών και λυτρωτικών λυγμών.
Στην Κορύφωση, το σώμα του Άντρα, πέρασε - διαχύθηκε στο σώμα της Γυναίκας κι έτσι οι δύο έγιναν Ένας, φτάνοντας στο μέγιστο σημείο ευτυχίας και ερωτικής πληρότητας»…

Λίγο μετά τη διήγηση της ιστορίας ο παραθεριστής, ξέσπασε σε λυγμούς. Η φίλη του πήρε το κεφάλι του στην αγκαλιά της, το χάιδευε και το φιλούσε παρηγορώντας τον. Στις ερωτήσεις των άλλων, εξήγησε ανάμεσα στα αναφιλητά του ότι χθες το μεσημέρι ήρθαν δύο νοσηλευτές εδώ κι αφού πέρασαν το μανδύα στον Παραμυθένιο, τον πήραν με ένα ταχύπλοο, για το ίδρυμα των ψυχικώς διαταραγμένων ατόμων. Πρόλαβε να δει τον Παραμυθένιο στο ταχύπλοο, με τα μάτια του να λάμπουν κι ένα σίγουρο όσο και γλυκό μειδίαμα στα χείλη του.
.

Ήταν βέβαιο ότι είχε πια μόνιμα κατοικήσει μέσα στην ιστορία του…
Φ.Θ.

- - ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Πάσχα Πάθος Ποιητής http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/14/%ce%a0%ce%ac%cf%83%cf%87%ce%b1__%ce%a0%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82__%ce%a0%ce%bf%ce%b9%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%82 Tue, 14 Apr 2009 22:24:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/14/%ce%a0%ce%ac%cf%83%cf%87%ce%b1__%ce%a0%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82__%ce%a0%ce%bf%ce%b9%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%82 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
-


-
Ρόδο το Αμάραντο (Η Μάνα)

Γλυκύ Έαρ



Εκούσιον Πάθος



Το σώμα του Μεγάλου Ποιητή



Το ξύπνημα της Ζωής ενάντια



στη νάρκη του Θανάτου.


------------------------------------------


Υ.Γ. Όμως, η Δικαιοσύνη,

δεν είναι ούτε νεκρή ούτε αναστημένη.


Είναι μόνο ανεξιχνίαστη:


Το που στερούνται και πεινούν

πάντα οι ίδιοι,


είναι ανθρώπων έργο.


Το που πεθαίνουν νέοι άνθρωποι

μεσ' την αφόρητη οδύνη


προτού ακόμα ζήσουν,


ποιανών το έργο είναι;

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Τί σημαίνει "Ελληνικότητα" ; http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/10/%ce%a4%ce%af_%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9__%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1__; Fri, 10 Apr 2009 19:29:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/10/%ce%a4%ce%af_%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9__%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1__; ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -Φαίδωνα ΘεοφίλουΚάποτε με ρώτησαν αν προτιμώ περισσότερο να είμαι Έλληνας ή Ευρωπαίος.Απάντησα: Έλληνας αλλά να με χρειάζεται η Ευρώπη, επειδή θα έχω να της δώσω και όχι κατ’ ανάγκην χρήμα. Έλληνας που έχει να δώσει στην Ευρώπη την ελληνικότητά του. Να την χαρίσει.
Δηλαδή ποιαν ελληνικότητα; με ρώτησαν πάλι.
Τι σημαίνει ελληνικότητα; Δεν είναι λίγο αφηρημένο αυτό;
Ελληνικότητα λοιπόν σημαίνει, πρόταση πολιτισμού. Σημαίνει ακόμα πρόταση τρόπου ζωής. Ας αναλύσουμε όμως λίγο περισσότερο τα πράγματα:

-
Πρόταση πολιτισμού θα μπορούσε να ήταν π.χ. Να χτίζουμε τα σπίτια μας ή τα κτίριά μας εντάσσοντας σ’ αυτά, πολιτισμικά στοιχεία μιας ιστορικής περιόδου της χώρας μας, λαμβάνοντας υπ’ όψη τις ανάγκες της σύγχρονης λειτουργικότητας και της οικολογίας και ολοκληρώνοντας το σχέδιο με μια συνολική σύγχρονη αισθητική που θα μας έσωζε τελικά από την αισθητική ισοπέδωση που επικρατεί και θα αποτελούσε μια καινούρια πρόταση.

Και ακόμα: Η συστηματική αξιοποίηση στοιχείων της παράδοσης που μαζί με σύγχρονα στοιχεία θα δημιουργήσει μια νέα και διαρκώς ανανεωνόμενη από τις σύγχρονες αλλά και επερχόμενες γενεές, παράδοση.
Πρόταση πολιτισμού θα μπορούσε να είναι μια απόφαση του υπουργείου παιδείας, να έρχονται οι μαθητές τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα σε επαφή με τους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς δημιουργούς εναλλάξ: Ποιητές, Ζωγράφους, Γλύπτες, Μουσικούς, Ηθοποιούς κ.λ.π. και να γίνονται συζητήσεις με τους δημιουργούς, όπως π.χ. τι χρειάζεται η ποίηση η λογοτεχνία ,η ζωγραφική, το θέατρο και γενικά η τέχνη στη ζωή μας κ.λ.π.

Πρόταση τρόπου ζωής θα μπορούσε να ήταν π.χ. να αγαπήσουμε και να συστηματοποιήσουμε την ελληνική γαστρονομία με τέτοιο τρόπο, ώστε να ανανεωθεί, να γίνει περισσότερο υγιεινή, να διατηρήσει την πλούσια γεύση της και να γίνει ένα εξαγώγιμο και εμπορεύσιμο είδος που θα αναγνωρίζεται από όλους ως ελληνική.

Πρόταση ζωής θα μπορούσε να ήταν, να αγαπήσουμε τόσο πολύ τη χώρα μας ώστε να θέλουμε ο καθένας μας να προσφέρει κάτι
σ ’αυτήν. Δηλαδή: Δίνω όχι για να πάρω αλλά γιατί αγαπώ.

Πρόταση ζωής θα μπορούσε να είναι π.χ. οι πολιτικοί μας να έχουν το δικαίωμα να εκλέγονται 2 φορές, ώστε να ανανεώνεται η πολιτική ζωή με όλες τις ευεργετικές συνέπειες για τη ζωή μας.
-
Με λίγα λόγια, να έχουν οι κάτοικοι αυτής της χώρας, οι Έλληνες τόσο ισχυρά και ποιοτικά χαρακτηριστικά, που να τυχαίνουν της αποδοχής και υιοθέτησης και άλλων λαών. Όλα αυτά δηλαδή τα ισχυρά ποιοτικά χαρακτηριστικά, που θα προκύπτουν από τις ανανεούμενες προτάσεις πολιτισμού και τρόπου ζωής και θα συνιστούν την «Ελληνικότητα», να έχουν μια οικουμενική αποδοχή.

Έτσι λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι «Ελληνικότητα» σημαίνει πρόταση πολιτισμού και πρόταση τρόπου ζωής, με ισχυρά ποιοτικά χαρακτηριστικά και οικουμενική αποδοχή.

Συχνά υπάρχει όμως μια σύγχυση με αυτόν τον όρο. Κάποιοι νομίζουν πως η «Ελληνικότητα» είναι ένα υλικό αφηρημένο, που έχει απ’ όλα μέσα: κρεμμύδι, γιαούρτι, πατάτες, γύρο, ντομάτα μουστάρδα, πατριωτισμό της καυχησιολογίας και της δεκάρας και ότι μ’ αυτό το υλικό μπορούμε να νιώθουμε σπουδαίοι, (τζάμπα) μάγκες, ανώτεροι σα λαός από τους άλλους, χωρίς να έχουμε κάνει κάτι γι αυτό. Σαν τους κούφιους καυχησιάρηδες, που τους αποφεύγουν όλοι, γνωρίζοντας ότι στον καυχησιάρη όχι μόνο δεν υπάρχει περιεχόμενο αλλά είναι και γελοίος χωρίς να το καταλαβαίνει. Αντίστοιχη σχέση, (γελοίου καυχησιάρη και άλλων που τον αποφεύγουν) υπάρχει και μεταξύ των λαών. Θέλουμε λοιπόν ως λαός να έχουμε το ρόλο του καυχησιάρη χωρίς αντίκρισμα; Δεν είμαστε ούτε ανώτεροι ούτε κατώτεροι από άλλους λαούς. Είμαστε «αυτό που κάνουμε» ή «αυτό που δεν κάνουμε»…

Η «Ελληνικότητα» λοιπόν, δεν είναι υλικό για να επαίρονται τζάμπα, οι Άνθιμοι, οι (τύπου) Χριστόδουλοι, οι Καρατζαφέρηδες, και όποιοι εθνικοί φουσκωτοί και Ελληνάρες που όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν.

«Ελληνικότητα» είναι ο δρόμος που μας οδηγεί ν’ ανέβουμε «λίγο ψηλότερα».
«Ελληνικότητα είναι η γέφυρα που θα μας δώσει την ευκαιρία να προσφέρουμε κάτι από τον καλό μας εαυτό στους άλλους λαούς και τη δυνατότητα να πάρουμε από αυτούς.
- Η αφίσα και οι πίνακες είναι του Νίκου Εγγονόπουλου


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: H διαρκής δίψα για έκφραση http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/02/H_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%ae%cf%82_%ce%b4%ce%af%cf%88%ce%b1_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%ad%ce%ba%cf%86%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b7 Thu, 02 Apr 2009 16:03:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/04/02/H_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%ae%cf%82_%ce%b4%ce%af%cf%88%ce%b1_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%ad%ce%ba%cf%86%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b7 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ να ήμουν και ζωγράφος. Δεν έχω όμως ταλέντο γι αυτό. Κάποτε το έριξα στη φωτογραφία , σαν ένα εικαστικό υποκατάστατο της ζωγραφικής που ήθελα και δεν μπορούσα.
Όμως τα πολλά μηχανήματα, που χρειάζονται για απαιτητική φωτογραφία, οι τεχνολογίες που αλλάζουν, τα βαριά εργαλεία που πρέπει να κουβαλά κάποιος και η φοβερή τάξη και η αφιέρωση που πρέπει να έχει κάποιος με το υλικό των φωτογραφιών του, απέτρεψαν έναν λιτό άνθρωπο σαν και μένα που δεν ήθελε και να αφιερώσει όλο το χρόνο του στα εικαστικά. Έτσι το έριξα στην συνεικονική. (συνεικόνες - κολάζ) Χρησιμοποιώ διάφορες εικόνες , χαρτιά από περιοδικά και εφημερίδες και φτιάχνω τις εικόνες που θα ήθελα να δημιουργώ ως ζωγράφος. Έτσι μπορώ να ξέρω κι εγώ αλλά κι εσείς, τι θα ζωγράφιζα, αν είχα ταλέντο. Δηλαδή κουβέντα να γίνεται…Στην πραγματικότητα για να βρει …Ο Θεός κάτι όταν έρχεται στο Καφενείο αλλά κι εσείς…



- Φαίδων Θεοφίλου: Δείγμα 1 από τις συνεικόνες μου
-
Φαίδων Θεοφίλου: Δείγμα 2 από τις συνεικόνες μου
-Φαίδων Θεοφίλου: Δείγμα 3 από τις συνεικόνες μου


-Φαίδων Θεοφίλου: Δείγμα 4 από τις συνεικόνες μου - ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η ΧΟΡΤΟΠΙΤΑ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/26/%ce%97_%ce%a7%ce%9f%ce%a1%ce%a4%ce%9f%ce%a0%ce%99%ce%a4%ce%91__%ce%9a%ce%91%ce%99__%ce%9f__%ce%a0%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%9f%ce%a3___%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%a3___%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91%ce%a3 Fri, 27 Mar 2009 02:56:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/26/%ce%97_%ce%a7%ce%9f%ce%a1%ce%a4%ce%9f%ce%a0%ce%99%ce%a4%ce%91__%ce%9a%ce%91%ce%99__%ce%9f__%ce%a0%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%9f%ce%a3___%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%a3___%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Φ.Θ.

Παρασκευή μας είπε να πάμε στο πρώην εξοχικό του, που τώρα είχε μεταβληθεί σε μόνιμη κατοικία. Μπροστά το σπίτι του είχε τη θάλασσα. Πίσω του βουνά. Σ’ ένα από τα πόδια τής Πελοποννήσου. Ήταν δημοτικός σύμβουλος στο δήμο που ανήκε, έχοντας άμεση επαφή με τα κοινά και ταυτόχρονα άμεση επαφή με τη φύση που τον γοήτευε και καρπολογούσε μαγεμένος τις δωρεές της. Έτσι φιλιωμένος ο Κλεάνθης ερωτικά με τη θάλασσα, είχε γίνει σπουδαίος ψαράς. Το κτήμα του είχε μια μεγάλη ποικιλία οπωροφόρων. Από βυσσινιές του χειμώνα μέχρι συκιές του καλοκαιριού. Στη γωνία του κτήματος ένα μικρό θερμοκήπιο με λαχανικά για τον ίδιο και τους φίλους του. .Με το που φθάσαμε, μας έδωσε από μια πλαστική τσάντα κι ένα μαχαίρι. Να μαζέψουμε χόρτα. Μα έδειξε ποια ακριβώς : Λάπαθα, ζωχούς, παπαρούνες και τσουκνίδες. Αυτά τα είδη υπήρχαν στο κτήμα του. Ο Νικήτας, που ήρθαμε μαζί, ήταν γρήγορος με τα χόρτα. Ο Κλεάνθης ανέλαβε τις τσουκνίδες που ήταν δύσκολες για μας κι εγώ αργό καράβι, όπως όταν σηκώνομαι το πρωί και μεσημεριάζει για να βγω στην πόρτα. Τα μαζέψαμε σχετικά γρήγορα χάρη στους άλλους δυο. Τα καθαρίσαμε, τα πλύναμε και τα έβαλε ο Κλεάνθης σε μια κατσαρόλα με λίγο λαδάκι, ίσα - ίσα να μαραθούν, αφού πρόσθεσε φρέσκο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και αντί για άνηθο, αγριομάραθο που βρήκε στο κτήμα. Τα ανακάτεψε για 7-10 λεπτά και πρόσθεσε αλάτι, πιπέρι. 2 αυγά, μια κούπα τριμμένο τυρί φέτα και μια κούπα ανθότυρο. Τέλος έριξε μέσα κι ένα φλιτζάνι ρύζι, για να τραβάει όπως είπε τα υγρά.
Άλειψε ένα ταψί με λάδι και άπλωσε το φύλλο της σφολιάτας. Έριξε μέσα το μείγμα με τα χόρτα και τα άλλα υλικά και αφού τα άπλωσε μ’ ένα ξύλινο κουτάλι, έβαλε και το άλλο φύλλο από πάνω και έβαλε το ταψάκι στο φούρνο στους 180ο. .
Βγήκαμε στη βεράντα και καθίσαμε αναπαυτικά στις πολυθρόνες του σκηνοθέτη. Ο φλοίσβος της θάλασσας ακουγόταν ως εμάς. Είχαμε παραδοθεί στη γαλήνη και στους ήχους της. Ο ερωτισμός της φύσης μας άγγιζε. Ένα λαφρύ αεράκι μας χάιδευε το μάγουλο και ανακάτευε λίγο τα μαλλιά. Κλείναμε τα μάτια, αφήνοντας το χάδι να γίνεται πιο αισθαντικό… Σε λίγο, ο Κλεάνθης που ετοίμαζε στην κουζίνα, μας έφερε μια πολύχρωμη σαλάτα . Η μυρωδιά του ξυδιού, έκανε ένα γρήγορο πέρασμα από τη μύτη. Μια καράφα λιαστό σπιτικό κρασί που ξάνθιζε λαμπερά μέσα στο γυαλί . Τελευταία άφησε μια πιατέλα με εκλεκτό μεζέ. Τρία μεγάλα καλαμάρια γεμιστά, όπως είπε, με κουκουνάρι , ρύζι και σταφίδες με γεύση και άρωμα πορτοκαλιού , προφανώς από τριμμένη φλούδα που το άρωμα και η γεύση της εγκλωβίστηκε μέσα στη γέμιση για να απελευθερωθεί στον ουρανίσκο και στην όσφρηση. .Σε λίγο η σιωπή μάς αγκάλιαζε και μάς ένωνε. Ενώ δεν μιλούσαμε, αισθανόμασταν ότι τίποτα δεν θα ήταν τόσο όμορφο, αν έλλειπε ένας από μας. Η παρουσία του καθενός μας πρόσφερε την αύρα της στο τραπέζι. Οι γουλιές του λιαστού σχεδόν ακουγόταν όταν πίναμε .Οι γεύσεις πλέκονταν ευτυχισμένα και ταιριαστά στον ουρανίσκο μας. Η σιωπή καταχαρούμενη που της δώσαμε πρωταγωνιστικό ρόλο στη παρέα μας , περιέφερε ηχηρά τον εαυτό της γύρω και ανάμεσά μας. Έτσι, κεντούσαμε κι εμείς χωρίς να το επιδιώκουμε «το εγκώμιον της σιωπής».
.
Την ηδονή της σιωπής διέκοψε ο Κλεάνθης φέρνοντας τη ζεστή χορτόπιτα. Η ψημένη ζύμη και ο αγριομάραθος έκαναν παιχνίδι στην όσφρησή μας, μόλις την έκοψε σε τετράγωνα κομμάτια. Η νοστιμιά της, όρμησε κατακτητικά στο αισθητήριο της γεύσης μας. Το λιαστό κρασί έλυνε σιγά μα σταθερά τη γλώσσα μας. Ο Νικήτας άρχισε πρώτος τη κουβέντα:
-Μπορεί να είσαι εργένης Κλεάνθη και να τα καταφέρνεις στη κουζίνα αλλά αυτός ο σπέσιαλ μεζές, τα γεμιστά καλαμάρια δηλαδή, δεν είναι δική σου δουλειά. Να ρωτήσω ποια σε φίλεψε;
-Γιατί ρωτάς; Είναι τόσο παράξενο;
-Ε, Κλεάνθη μου τέτοιοι εκλεκτοί και σπάνιοι μεζέδες δεν βρίσκονται εύκολα στο σπίτι ενός εργένη…
-Μα τι πιο φυσικό, όταν δίνω τα λαχανικά μου, να παίρνω καμιά φορά και κάνα μεζέ.
-Εμένα πάντως φίλε μου, μπήκα κι εγώ στη κουβέντα, δεν μου διέφυγε ότι όλα άλλαξαν πάνω σου προς το καλύτερο, χώρια που μοιάζεις να έχεις έρθει από άλλον πλανήτη. Δεν είναι σωστό λοιπόν να κρατάς μυστικά από μας.
- Καλά-καλά θα σας πω, αντέδρασε ο Κλεάνθης. Δεν θα κρατήσω μόνος μου το μυστικό…. θα το μοιραστώ μαζί σας, ώστε να αντέξω το βάρος της ευτυχίας του…
-Όπα; Πετάχτηκε ενθουσιασμένος ο Νικήτας, ενώ και οι δύο παρατήρησαντο χαμόγελο της αναμονής στο πρόσωπό μου.
-Τη λένε Ουρανία, και είναι, ο πρώτος μεγάλος έρωτας της ζωής μου, που άργησε βέβαια αφού ήλθε στα 65 μου, αλλά ήρθε.
-Καταπληκτικό! Και πριν, στη ζωή σου δεν είχες ξαναερωτευτεί;
-Εσύ τι λες; Ασφαλώς και είχα κάποιες ερωτικές σχέσεις αλλά τον Μεγάλο Έρωτα
τώρα τον γνώρισα…Παιδιά, νιώθω πως δεν υπάρχει κάτι σ’ αυτόν τον κόσμο που να μην το έχω… Ένας απέραντος πλούτος με περιβάλλει μέσα μου και έξω.
Νιώθω πως άξιζε να ζήσω με όσες δοκιμασίες κι αν έπρεπε να περάσω στη ζωή μου,για να φτάσω να αμειφτώ με τούτον τον Μεγάλο ΄Ερωτα. Τώρα συνειδητοποιώ απόλυτα τι σημαίνει πληρότητα. Τώρα δεν με νοιάζει πια και να πεθάνω…
Σ’ αυτή τη φράση ανατρίχιασα. Όχι γι αυτό που είπε ο Κλεάνθης αλλά επειδή αισθάνθηκα σαν να μου έβαζε κάποιος μέσα μου μια βεβαιότητα, ότι ο θάνατος έκανε ένα βήμα πίσω, την ώρα που ο Κλεάνθης έλεγε πως δεν τον νοιάζει να πεθάνει…
-Και πότε τα κουφέτα ;
-Δεν είναι εύκολο Νικήτα. Είναι παντρεμένη.
-Αααααααα….
-Δεν έχει σημασία. Αυτό που συμβαίνει και στους δυο μας μετράει και που δεν μπορεί κανείς να το αποτρέψει. Μόνον ο θάνατος…
Κι αυτός δεν θέλει, είπα από μέσα μου…
-Ομορφαίνω σαν άνθρωπος εξ αιτίας της, λάμπω από τη λάμψη της, ανοίγουν παράθυρα στη ψυχή μου, ανθίζουν οι νύχτες αρώματα, ακκίζονται τα αισθήματα..
Δεν ξέρω πως γίνεται ούτε και με νοιάζει να το εξηγήσω αλλά ενώ παραδοθήκαμε ολικά ο ένας στον άλλον, αυτή η παράδοση μετατράπηκε σε απόλυτη ελευθερία….

Βλέπαμε, τον κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερο, φίλο μας να ζει από την αρχή και να βρίσκεται ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση έχοντας στραμμένη την προσοχή του στον Παράδεισο. Ο Κλεάνθης, η Ουρανία και ο κόσμος που άλλαζε για χάρη τους….

Την επομένη γυρίσαμε αργά στην Αθήνα. Είχε φοβερή κίνηση και οδηγούσαμε πολύ αργά. Ευτυχώς…Γιατί με το λιαστό να τρέχει πια στις φλέβες μας, θα είχαμε «πετάξει» κυριολεκτικά και μεταφορικά, αν οι δρόμοι ήταν άδειοι….

-

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: Η μέρα της Ποίησης κι η Ποίηση της μέρας http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/20/%ce%97_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82_%ce%ba%ce%b9_%ce%b7_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82 Fri, 20 Mar 2009 22:22:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/20/%ce%97_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82_%ce%ba%ce%b9_%ce%b7_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -

Ενοικιάζονται:.Μικροί πράσινοι τάφοι.για τα όνειρα..Λήξη συμβολαίου:.με την έγερση .των ονείρων...*

- Η πρώτη φωτο είναι άγνωστου καλλιτέχνη
Η δεύτερη φωτο είναι του Δημήτρη Ταλιάνη * Από τον κύκλο ποιημάτων μουΎψιλον σαν ποτήρι
- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/12/%ce%a0%ce%91%ce%a1%ce%95%ce%91___%ce%9c%ce%95___%ce%a4%ce%9f%ce%9d___%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%9f___%ce%9b%ce%95%ce%99%ce%92%ce%91%ce%94%ce%99%ce%a4%ce%97 Thu, 12 Mar 2009 15:44:00 -0400 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/12/%ce%a0%ce%91%ce%a1%ce%95%ce%91___%ce%9c%ce%95___%ce%a4%ce%9f%ce%9d___%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%9f___%ce%9b%ce%95%ce%99%ce%92%ce%91%ce%94%ce%99%ce%a4%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ - Καλησπέρα Τάσο!
Ο Φαίδων είμαι. Από τη Λέσβο. Σε σκεπτόμουν απόψε και πήρα το βιβλίο σου για παρέα. Έχω ένα ούζο από την πατρίδα μπροστά μου. Έριξα λίγο νερό στο κολονάτο ποτήρι και βιάστηκε ο γλυκάνισος να ξεχυθεί…. για μεζέ ένα βρεμένο παξιμάδι ποτισμένο με λάδι από την Ερεσό και τριμμένο τουλουμοτύρι από πάνω. Τα ξέχασα όμως πάνω στο τραπέζι. Δεν τ’ άγγιξα. Οι σκέψεις Τάσο. Δεν μ’ άφησαν οι σκέψεις. Πουλιά οι σκέψεις που διασχίζουν το χρόνο που πέρασε και φτάνουν στην εποχή σου:
Αγώνες, προσφορά, θυσίες για τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, που όλα μαζί σχημάτιζαν την εικόνα της μέγιστης ανθρώπινης αξίας: Της Ελευθερίας.. Οι σκέψεις- πουλιά όμως δεν σταματούν εκεί: Το ΚΟΜΜΑ που έτρωγε τα παιδιά του και τα έκανε λίπασμα για να δυναμώνει το ίδιο… Παλικάρια κι ωραίοι άνθρωποι στην υπηρεσία του ΚΟΜΜΑΤΟΣ που έδιναν τη ζωή τους με της ευκολία μιας καλημέρας, όταν το μεγαλύτερο χρέος τους θα ήταν να ζήσουν και να θέσουν τη μεγαλοσύνη τους στο μέλλον της χώρας και των συνανθρώπων τους. Το ΚΟΜΜΑ που πούλαγε τα παλικάρια του ως προδότες για σκοτεινές κομματικές σκοπιμότητες και τα παρέδιδε στα νύχια της φασιστογενούς δεξιάς που κυβερνούσε τότε τη χώρα. Παλικάρια που υπηρέτησαν το ΚΟΜΜΑ σαν Ζηλωτές κι έπρεπε οι οικογένειές τους να ζήσουν μέσα στη ντροπή του προδότη του ΚΟΜΜΑΤΟΣ για να αποκατασταθούν με μια κομματική ανακοίνωση μετά από 50 χρόνια!!!! Ξέρω Τάσο μου. Εσύ πάντα αντιδρούσες σ’ αυτά κι όταν δεν μπορούσες να κάνεις κάτι περισσότερο αποτραβήχτηκες. Γι αυτό και το ΚΟΜΜΑ σε αγνόησε. Καλύτερα Τάσο μου. Έγινες το καταφύγιο των μοναχικών και η πιο γόνιμη παρέα των ομοτέχνων σου! Αυτοί θα είναι πάντα οι δικοί σου άνθρωποι…
Τα κόμματα είναι βέβαια απαραίτητα για να λειτουργεί η δημοκρατία.
Σήμερα η όμως η γενιά μου και οι νεώτερες γενιές, αξιοποιώντας όλες αυτές τις ιστορικές εμπειρίες, συμπεραίνουμε ότι οι πολίτες πια είναι εκείνοι που πρέπει να διαμορφώνουν το ιδεολογικό πρόσωπο του κόμματος κι όχι το ΚΟΜΜΑ την ιδεολογία των πολιτών, με εντολές της Κεντρικής Επιτροπής….
Αλλά, Τάσο μου ας γυρίσουμε σελίδα. Σήμερα έχει πανσέληνο. Μια φωτεινή ολοστρόγγυλη σελήνη. Σκέπτομαι πως κοιτάζοντάς την, βλέπω το ίδιο ακριβώς που κάποτε έβλεπε ο Ρήγας Φεραίος, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης , ο Ανδρέας Κάλβος ο Ιωάννης Καποδίστριας… Πίνω στη αγαπημένη σου μνήμη Τάσο μου το μυτιληνιό ούζο που ξέχασα στο τραπέζι και σε καληνυχτίζω διαβάζοντας ένα σου ποίημα …

-
ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ
Απόσπασμα

Θυμάσαι κείνη τη νύχτα που κοιτάζαμε ώρες τον ουρανό
Σ’ ένοιωθα μεσ’ τα χέρια μου να τρέμεις.
«Αστέρια μου, είπα, κάντε την αγάπη μας λαμπερή
κάντε την αγάπη μας χαρούμενη.
Αστέρια μου καλά μου αστέρια,
κάντε εγώ κι εκείνη να πεθάνουμε μαζί»
Κ’ έτσι αυτήν τη νύχτα
είχαμε στη μέση των άστρων για πάντοτε παντρευτεί.

Ά, θάθελα να φιλήσω τα χέρια του πατέρα σου,
της μητέρας σου
τα γόνατα που σε γεννήσανε για μένα
να φιλήσω όλες τις καρέκλες που ακούμπησες
περνώντας με το φόρεμά σου
να κρύψω σα φυλαχτό στο κόρφο μου ένα μικρό κομμάτι απ’ το σεντόνι που κοιμήθηκες.
Θα μπορούσα ακόμα και να χαμογελάσω
στον άντρα που σ’ έχει δει γυμνή πριν από μένα
να του χαμογελάσω, που του δόθηκε
μια τόσο ατέλειωτη ευτυχία.
Γιατί εγώ αγαπημένη, σου χρωστάω κάτι πιο πολύ
απ’ τον έρωτα
εγώ σου χρωστάω το τραγούδι και την ελπίδα,
τα δάκρυα και πάλι την ελπίδα.

Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου έζησα όλη τη ζωή.

Ήξερες να δίνεσαι αγάπη μου.
Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια αν έχεις ολάκερη δοθεί.

Καθώς γδυνόσουν θρόιζαν
τα φύλλα ενός δάσους μακρινού
Ο ουρανός ξαστέρωνε μονομιάς καθώς γδυνόσουνα.
Σα μια αγκαλιά άσπρα λουλούδια
τα εσώρουχά σου πάνω στην καρέκλα.
Κι ύστερα τίποτ’ άλλο παρά η αγάπη μας
τίποτ’ άλλο παρά εγώ και συ
κι ούτε χτες ούτε αύριο
τίποτ’ άλλο παρά μόνο τώρα..
….Σε σκέπαζα ύστερα με το σεντόνι.
Το παιδί μας θάθελα να σου μοιάζει έλεγα.
Όχι, έκανες εσύ.
Το παιδί μας θάθελα να μοιάζει εσένα.

Τότε σπάσαν την πόρτα μας.
Έπρεπε να χαριστούμε, Μαρία, να χωριστούμε
για να μη ξαναχωρίζουν πια οι άνθρωποι.

Ακούμπησα το χέρι μου στην κοιλιά σου
Ν’ αποχαιρετήσω το παιδί μας.
Αντίο. Αντίο.

Το παιδί μας Μαρία, θα πρέπει να μοιάζει
μ’ όλους τους ανθρώπους
που δικαιώνουν τη ζωή.
- Το πρώτο έργο είναι του P.GregoTo δεύτερο του Ε.Robert


- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΓΥΝΑΙΚΑ: Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/06/%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91:_%ce%97__%ce%96%ce%a9%ce%97__%ce%9c%ce%91%ce%a3__%ce%9a%ce%91%ce%99__%ce%97__%ce%95%ce%9c%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97 Sat, 07 Mar 2009 01:22:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/03/06/%ce%93%ce%a5%ce%9d%ce%91%ce%99%ce%9a%ce%91:_%ce%97__%ce%96%ce%a9%ce%97__%ce%9c%ce%91%ce%a3__%ce%9a%ce%91%ce%99__%ce%97__%ce%95%ce%9c%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
Δεν συμπαθώ τις επετείους. Τις βαριέμαι. Εκτός από δύο: Τη μέρα της Γυναίκας και τη μέρα της Ποίησης που και οι δύο πέφτουν μέσα στο Μάρτη.
Και οι δύο είναι είναι για μένα αληθινή γιορτή.

Γιατί; Επειδή η Γυναίκα είναι η μισή ζωή μου και η Ποίηση η άλλη μισή. Επειδή η μια περιέχει την άλλη. Έτσι και οι δύο μαζί είναι η ΖΩΗ ολόκληρη...

-----------------------------------



8 Μαρτίου 1858 στη Νέα Υόρκη, οι υφάντρες των εργοστασίων ντυμένες στα άσπρα, κατεβαίνουν σε απεργία διεκδικώντας ίση αμοιβή με τους άντρες. Η συγκέντρωση πνίγεται στο αίμα αλλά ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων είχε ανοίξει, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο. *
Στις 8 Μαρτίου, επίσης, του 1887, κυκλοφορεί στην Ελλάδα το πρώτο φύλλο τής εφημερίδας κυριών από την Καλλιρρόη Παρέν. Η έκδοσή του συνεχίζεται μέχρι το 1918, συντελώντας έτσι κι αυτό στην εξύψωση του μορφωτικού και του κοινωνικού επιπέδου της Ελληνίδας. Μέσα από την εφημερίδα αυτή, ακούγεται για πρώτη φορά το σύνθημα: «Ψήφος στη γυναίκα». *
Και πάλι στις 8 Μαρτίου, του 1910, γίνεται στην Κοπεγχάγη, η Πρώτη Διεθνής Διάσκεψη Σοσιαλιστριών. Η Γερμανίδα σοσιαλίστρια Κλάρα Τσέτκιν εισηγείται την καθιέρωση διεθνώς της 8ης του Μάρτη ως μέρας της Γυναίκας.
*
Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένα δυναμικό κίνημα διεκδίκησης της γυναικείας ψήφου αναπτύσσεται σε όλη την Ευρώπη. Οι γυναίκες που διεκδικούν το δικαίωμα να εκλέγουν και να εκλέγονται ονομάζονται «σουφραζέτες» από την γαλλική λέξη “suffrage” δηλαδή ψηφοφορία.
Στην Ελλάδα η συζήτηση για την ψήφο των γυναικών αρχίζει ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. Για πρώτη φορά θεσμοθετείται για τις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου με τον σχετικό νόμο του 1952 και στις εκλογές του 1953 εκλέγεται η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής, η Ελένη Σκούρα, ενώ το 1956 η Λίνα Τσαλδάρη γίνεται η πρώτη Ελληνίδα υπουργός. Το σύνταγμα του 1975 για πρώτη φορά ρητά ορίζει ότι "όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου". *
Παρ’ όλ’ αυτά, σήμερα η Ελλάδα με 38 βουλευτίνες και ποσοστό συμμετοχής γυναικών στη βουλή 12,8% , βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ε.Ε.
*
Η γυναίκα υπήρξε αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους ζωγράφους , τους γλύπτες. Ήταν πάντα το αγαπημένο θέμα της Τέχνης και σ’ αυτήν οφείλονται τα περισσότερα μεγάλα έργα που έμειναν στην Ιστορία. Στην ελληνική αρχαιότητα, εκτός από τη Λέσβο, η γυναίκα είχε δυστυχώς ασήμαντο ρόλο. Στη Λέσβο οι γυναίκες ήταν ελεύθερες και είχαν τη φήμη πως ήταν όμορφες. Ο Όμηρος στην εποχή του το υπογράμμιζε κιόλας στους στίχους του: Οι άντρες εδώ γνέθουν, ενώ οι γυναίκες τραγουδούν και χορεύουν ολημερίς. Φαίνεται πως η τάξη των πραγμάτων που οπουδήποτε αλλού βασίλευε προς όφελος των αντρών, εδώ είχε αντιστραφεί.
Αξίζει να πούμε πως στη σημερινή Λέσβο, όταν ρωτούν για κάποιο αγόρι ή κορίτσι τίνος είναι, η απάντηση έρχεται αβίαστα: Τσ’ Μυρσίν’ς , τσ’ Δέσποινας, τσ’ Βιργινίας!
Η λεσβιακή διάλεκτος διαθέτει μόνο δύο άρθρα: Θηλυκό και ουδέτερο. Έτσι έχουμε: Η Απουστόλ’ ς, η Μχάλ’ ς, η Στρατής...
Όλα σύμφωνα με την εμφανή ή αφανή αλλά γλυκιά εξουσία της γυναίκας της Λέσβου.*Για τη γυναίκα έχουν ειπωθεί πολλά. Άλλα ωραία, άλλα επιτυχημένα, άλλα ειπωμένα σε μια κρίση αλήθειας μεγάλων ανδρών, και άλλα σε επίπεδο εξυπνακισμού .
Θα αναφέρω μερικά από αυτά και…τ’ αφήνω στην κρίση σας: *
Οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες από τους άντρες επειδή ξέρουν λιγότερα και καταλαβαίνουν περισσότερα. Τζ. Στήβενς
Η έξυπνη γυναίκα παρακολουθεί τον εαυτό της, η κουτή παρακολουθεί τον σύζυγό της. Α. Περλιούκ

· Οι γυναίκες όταν είναι καλές είναι πολύ καλές, αλλά όταν είναι κακές είναι πολύ δημοφιλείς. Max Miller

· Οι γυναίκες μπορούν να συγχωρήσουν έναν άντρα που εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, ποτέ όμως κάποιον που την έχασε. Charles Maurice de Talleyrand

Μια γυναίκα συγχωρεί τα πάντα, εκτός από το να μην τη θέλουν. Α. ντε Μυσσέ
Φεμινισμός: όταν στα ελαττώματα των γυναικών προστίθενται και ανδρικά ελαττώματα. Α. Νταβιντόβιτς
Οι γυναίκες, μας αγαπούν για τα ελαττώματα μας. Αν έχουμε ελαττώματα, θα μας συγχωρέσουν τα πάντα, ακόμα και την ευφυΐα μας. Oscar Wilde
Στη γυναίκα όλα είναι καρδιά, ακόμα και το κεφάλι. Ζ. Πολ
Η γυναικεία εικασία περιέχει περισσότερη ακρίβεια, παρά η ανδρική σιγουριά. Ρ. Κίπλινγκ*
Η γυναίκα που θέλει να μοιάζει στους άντρες, είναι εξίσου απωθητική, όπως και ο θηλυπρεπής άντρας.Λ. Τολστόι
Μοιχεία δεν είναι η μία ώρα που μια γυναίκα περνά με τον εραστή της, αλλά ολόκληρη η νύχτα που περνά μετά με το σύζυγό της. Ζ. Σαντ
Η πραγματική γυναίκα περισσότερο ονειρεύεται για να προξενεί ευτυχία, παρά για να γίνει ευτυχισμένη η ίδια. Α. Γκόλτς*
Πίσω από κάθε γυναίκα που ξεχώρισε βρίσκεται ένας άντρας που την παράτησε. Ν. Μπλάιβεν
Το να βρει μια γυναίκα σύζυγο είναι τέχνη. Το να τον κρατήσει είναι εργασία. Σ. ντε Μποβουάρ
Εάν θέλετε να παντρευτείτε όμορφη, έξυπνη και πλούσια, να ξέρετε ότι πρέπει να παντρευτείτε τρεις φορές. Αγνώστου*
Η ιστορία της γυναίκας είναι ιστορία της πιο φοβερής τυραννίας που γνώρισε ο κόσμος: η τυραννία του αδύνατου επάνω σε δυνατό. Μόνο τέτοια τυραννία μπορεί να είναι μακρόχρονη. Ο. Ουάιλντ*
Η γυναίκα έχει εκπληκτική διαίσθηση: μπορεί να μαντέψει τα πάντα, εκτός εκείνο που είναι ολοφάνερο. Ο. Ουάιλντ
Απ' όλα τα μονοπάτια που οδηγούν στη καρδιά μιας γυναίκας το πιο κοντινό είναι η συμπόνια. Βύρων
Η γυναίκα έχει μόνο μια δυνατότητα να είναι όμορφη, ενώ να είναι ελκυστική έχει χίλιες δυνατότητές Σ. Μοντεσκιέ*
Η γυναίκα μόνο τότε πιστεύει στα λόγια της αγάπης, όταν λέγονται μέσα στη σιγή με απλά λόγια. Γ. Γκάλαν*
Η κοκέτα: μια γυναίκα που με διάφορα μέσα προκαλεί πάθος και καθόλου δεν έχει σκοπό να το ικανοποιήσει. Μπ. Σω*
Το πρώτο, κατά τη γνώμη μου, τραγούδι του άντρα προς την γυναίκα, είναι αυτό του Αδάμ προς την Εύα, που το συναντάμε στη Γένεση. Μου αρέσει και είπα να το μοιραστώ μαζί σας: *
και είπεν Αδάμ: τούτο νυν, οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου. Αυτή, κληθήσεται γυνή ότι εκ του ανδρός αυτής, ελήφθη αυτή. 24 ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού και προσκολληθήσεται προς την γυναίκα αυτού, και έσονται οι δύο εις σάρκαν μίαν. 25 και ήσαν οι δύο γυμνοί, ο τε Αδάμ και η γυνή αυτού, και ουκ ησχύνοντο. Γεν 2, 23-25. *
Ο ίδιος ο Ναζωραίος προστάτεψε τη γυναίκα από την εκμετάλλευση και την οργή του πλήθους, θέτοντας το ίδιο το πλήθος μπροστά στις ευθύνες των δικών του ανομημάτων. Εκείνος την στήριξε μπροστά σε όλους και μετέτρεψε τον φόβο του θύματος σε γαλήνη ψυχής και πίστη για τη ζωή. Εκείνος πρώτος στον κόσμο έδειξε το δρόμο του σεβασμού και της αγάπης για την γυναίκα, ως δρόμο σωτηρίας και ελπίδας ανδρών και γυναικών. *
Αγαπούμε τη Γυναίκα. Τον φορέα της ζωής, τη Μάνα, τη σύζυγο, την νοικοκυρά, την εργαζόμενη, την αγρότισσα, την επιστήμονα, την καλλιτέχνιδα, τη συγγραφέα, την επιχειρηματία, την πολιτικό. Αγαπούμε την αιώνια γυναίκα που σε όλους τους ρόλους της, είτε σ ’αυτούς που της ανέθεσε η φύση, είτε σ’ αυτούς που επέλεξε η ίδια, αγωνίζεται κάτω από αντίξοες συνθήκες να ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο, την ώρα που ο άντρας μπορεί να εστιάζει την προσοχή και τις δυνάμεις του σε λιγότερους ρόλους. Τιμούμε την προσφορά της στην οικογένεια, στην κοινωνία, στη χώρα. Τιμούμε στην πραγματικότητα τη μισή ανθρωπότητα για τα όσα πολύτιμα και ανεκτίμητα προσφέρει στην άλλη μισή.
*
Η σημερινή μέρα όμως έχει και ένα άλλο νόημα: Να μας θυμίζει πόσα πρέπει ακόμα να γίνουν για τη γυναίκα, πόσο πρέπει να στηριχτεί από την οικογένεια και το κράτος. Πόσα πρέπει να γίνουν για να ξεπεραστούν οι προκαταλήψεις σε βάρος της, να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματά της και να αποκτήσει αληθινό και πλήρες νόημα, η ισοτιμία των δύο φύλων. Ο αγώνας πρέπει να είναι καθημερινός, σταθερός και συνεχής. Να γίνεται με πίστη, πείσμα και θάρρος για να έχει αποτέλεσμα.
Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κακοποίηση, η εκμετάλλευση, η σεξουαλική παρενόχληση των αφεντικών, η ανασφάλεια της γυναίκας απέναντι στο έγκλημα και στον βιασμό. Οι θυσίες που απαιτούνται, αν θέλουμε να προσεγγίσουμε το ιδανικό όραμα της κοινωνίας, πρέπει να τις μοιραστούμε άντρες και γυναίκες. Στο σπίτι, στη δουλειά, στην κοινωνία. Βέβαια σήμερα η Ελληνίδα γυναίκα δεν καταπιέζεται πια από το πατριαρχικό πνεύμα της οικογένειας και όπου αυτό συμβαίνει ακόμα, μπορεί αν θέλει να το αγνοήσει και να τραβήξει το δρόμο της αφού προστατεύεται από το νόμο..
*
Από τότε που μπήκε η γυναίκα στην παραγωγική διαδικασία, έδειξε πως έχει αστείρευτες δυνάμεις, ότι έχει τη θέληση να δημιουργήσει, να βγει στο ξέφωτο, να κάνει τις φιλοδοξίες και τα όνειρά της πραγματικότητα, για να τα μοιραστεί και πάλι με κείνους που αγαπά. Ήδη από τα δύσκολα χρόνια όπου η θέση της γυναίκας ήταν στο σπίτι, αναδείχθηκαν μεγάλες προσωπικότητες, ιδιαίτερα στο χώρο της τέχνης και των γραμμάτων: Όπως π.χ. οι μεγάλες ηθοποιοί Μαρίκα Κοτοπούλη και Κατίνα Παξινού, η τραγουδίστρια της νίκης Σοφία Βέμπο, οι συγγραφείς Πηνελόπη Δέλτα, Διδώ Σωτηρίου, Έλλη Αλεξίου, οι ποιήτριες Μαρία Πολυδούρη, Μυρτιώτισσα, Μελισσάνθη, Ρίτα Μπούμη Παπά, αλλά και η αφανής γυναίκα της φανέλας του στρατιώτη, οι ηρωίδες των βουνών της Ηπείρου που στήριξαν με τις θυσίες τους το έπος του 40 και άλλες τόσες που δεν μου φτάνει μια εφημερίδα για να τις αναφέρω.
*
Σήμερα, η γυναίκα είναι πανταχού παρούσα, και διακρίνεται σε όλα τα επίπεδα. Η πλειονότητα όμως των γυναικών, αυτών που παλεύουν καθημερινά, στην οικογένεια, στο εργοστάσιο, στο χωράφι, στα νησιά μας και στις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, οι ηρωίδες της καθημερινότητας, είναι που αποσπούν και το μεγαλύτερο σεβασμό μας.
*
Δυστυχώς όμως η γυναίκα σε άλλες χώρες του κόσμου στενάζει ακόμα και θεωρείται εξάρτημα της οικογένειας και της κοινωνίας που ζει. Σε χώρες όπου είναι κρυμμένη πίσω από τη μπούργκα, που δεν μορφώνεται γιατί η μόρφωση θεωρείται εκεί σχεδόν ξεστράτισμα από τον ίσιο δρόμο του κοινωνικού και θρησκευτικού κατεστημένου. Σε χώρες όπου καταδικάζεται με φετφάδες, σε θάνατο δια λιθοβολισμού, επειδή βιάστηκε!!!
*
Κάποιες φορές σκέπτομαι ότι η ανθρωπότητα ισορροπεί στο μητρικό ένστικτο της γυναίκας, όχι μόνο σ’ αυτό που εκδηλώνεται στα παιδιά της αλλά και σ’ αυτό που καθορίζει τη συμπεριφορά της , που περιέχει τη συμπόνια, την τρυφερότητα, την απόρριψη της βίας. Φαντάζομαι λοιπόν την ανθρωπότητα σαν μια ζυγαριά με δύο τάσια: Στο ένα τάσι είναι η βία και η ανδρική επιθετικότητα και στο άλλο το μητρικό ένστικτο της γυναίκας και η συνακόλουθη συμπεριφορά της. Έτσι ισορροπεί η ανθρώπινη κοινωνία… ***

Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και αναλογιζόμαστε πόσος δρόμος πρέπει ακόμα να διανυθεί για την απελευθέρωση και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων της γυναίκας στον πλανήτη….

Όταν ήμασταν έφηβοι, θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο.
Σήμερα στην ωριμότητά μας, θέλουμε πάλι να αλλάξουμε τον κόσμο. Αλλά τώρα,
με τις γυναίκες στην καρδιά της πολιτικής,στην καρδιά της εξουσίας, στην καρδιά των αποφάσεων.

*** Απόσπασμα από την ανέκδοτη νουβέλα μου "Θάλαμος 810"

- ]]> Ο Θεός στο καφενείο: ΒΡΑΔΙΝΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/02/24/%ce%92%ce%a1%ce%91%ce%94%ce%99%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%99%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%9f%ce%a3 Tue, 24 Feb 2009 15:31:00 -0500 http://www.lesvosblogs.gr/%ce%9f_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf/2009/02/24/%ce%92%ce%a1%ce%91%ce%94%ce%99%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%99%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%9f%ce%a3 ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ -
- Νύχτα. Αργά. Περπατώ σ’ ένα λόφο της πόλης μου.Νιώθω πως είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που κοιτάζει αυτή τη νύχτα τον ουρανό, με κάποια αστέρια να μου γνέφουν αναβοσβήνοντας τον εαυτό τους. Μ’ ένα από αυτά, ταύτισα τη ψυχή τού Antoine de Saint Exupery, πιλότου ταχυδρομικών αεροσκαφών και συγγραφέα του βιβλίου «Vol de nuit», (πτήση στη νύχτα) και άρχισα να του διηγούμαι τις εμπειρίες μου από την πολιτική αεροπορία και τις μαγικές πτήσειςπου συναντούν τα δειλινά και τη νύχτα. Το κρύο και υγρό αεράκι προσπαθούσε τόση ώρα να χωθεί κάτω απ’ τα ρούχα μου. Βάζω την κουκούλα και του αφήνω έκθετομόνο το μέτωπο, τη μύτη και το στόμα. Απέναντί μου το αεροδρόμιο του Ελληνικού που έκλεισε.Οικείο.Γεμάτο θύμησες: Στην πίστα, με φόντο το Σαρωνικό, μαγικά ηλιοβασιλέματα και πυρπολημένα σύννεφα, περιμένοντας το καθυστερημένο δρομολόγιο από Βιέννη. Οι νυχτερινές βάρδιες με τα έκτακτα αεροσκάφη από Λευκωσία γεμάτα με στρατιώτες του Ο.Η.Ε. για Βιέννη και Στοκχόλμη. Με το δρομολόγιο από Κάιρο μέσω Αθηνών για Βιέννη. Η προετοιμασία των σχεδίων πτήσης, ο φάκελος με τον καιρό, η γραφική παράσταση της φορτοζυγοστάθμισης του αεροσκάφους, η ενημέρωση του κυβερνήτη και του συγκυβερνήτη στο cockpit και η ενημέρωσή μου απ’ αυτούς για όποιο πρόβλημα ή αίτημα είχαν. Αεροδρόμιο, εναέρια κυκλοφορία, αφιξαναχώρηση αεροσκαφών, η έκφραση του ταξιδιού στα πρόσωπα των επιβατών. Συντονισμός των δραστηριοτήτων των διαφόρων τμημάτωνγια να φύγει το αεροπλάνο στην ώρα του.
Προσγείωση.
Απογείωση.
Εναέριος.
Προσεδαφισμένος.
Έρωτας ζωής για το επάγγελμα.
Έβαλα τ’ ακουστικά του ΜΡ3 στ’ αυτιά μου: Concerti Grossi του Antonio Vivaldi. Ένας μουσικός χείμαρρος από έγχορδαξεχύνεται στ’ αυτιά μου. Τα βιολιά στο πρώτο μέρος περιγράφουν τα αισθήματα των ανθρώπων. Βγάζω τηνκουκούλα. Ο κρύος και υγρός αέρας είναι πια ανίσχυρος. Η μουσική με προστατεύει.
Το περπάτημα γίνεται απόλαυση. Σώμα και πνεύμα σε κίνηση. Η ψυχή σε συγκίνηση. Το ΕΙΝΑΙ σε πληρότητα. Το δεύτερο μέρος της μουσικής πάλι με τα βιολιά να πρωταγωνιστούν.Περιγράφουν το πώς τα ανθρώπινα αισθήματα εξελίσσονται σε πάθος. Τα βιολοντσέλα και τα κοντραμπάσα, ζωγραφίζουντο φόντο που πάνω του τα βιολιά περιγράφουν τα ανθρώπινα αισθήματα που εξελίσσονται σε πάθος. Το φεγγάρι που δεν γνώριζε τα πόσα ωραία έγραψαν οι ποιητές γι αυτό, με πρώτη και καλύτερη τη Σαπφώ, εμφανίστηκε τσιμπλιάρικο μέσα από τα σύννεφα, χλωμό και βαριεστημένο. Περπατώ μόνος μου. Ούτε αυτοκίνητοδεν κυκλοφορεί. Η μουσική διαπερνά τα φύλλα της καρδιάς μου και με ξανατυλίγει προσφέροντάς μια μέθη που με κάνει ανάλαφρο και μου ανανεώνει τη δίψα για τη ζωή. Το κρύο και υγρό αεράκι επιμένει. Του ανοίγω τα ρούχα μου να μπει, δε με νοιάζει. Μέσα από τις γρίλιες ενός σπιτιού με ημίφως, διακρίνω δυο ανθρώπινες σκιές να συμπεριφέρονται βίαια ο ένας στον άλλον. Ή ο έρωτας με τις χίλιες μορφές, είναι παρών ή γίνεται βίαιος επειδή είναι απών. Τα βιολιά παίζουν τώρα σε χαμηλότερους και τρυφερούς τόνους.
Φθάνοντας στο σπίτι συνειδητοποιώ και πάλι,ότι ο άνθρωπος συχνά προσπαθεί να δημιουργήσει ένανάλλο κόσμο να ζήσει, διαφορετικό από αυτόν που μέσα του δεν θα ήθελε να υπάρχει.. Έρχεται βέβαια δραματικό το οδυνηρό ξύπνημα μέσα από το στίχο του ποιητή Ε. Κακναβάτου: "όταν η διάψευση κάνει εννιά μέτρα ρήγμα στον κρόταφο"……
Όμως αγαπητέ μου ποιητή, ξέρεις πόσος πόνος χρειάζεταιγια να κερδηθεί ακόμα και μια ψευδαίσθηση;
-









΄- ]]>