Όλη την τελευταία περίοδο, και ιδιαίτερα μετά τις Ευρωεκλογές, δεν συγκρούονται εντός του κόμματος δύο “γενιές”. Συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις/ φιλοσοφίες για τη λειτουργία του πολιτικού υποκειμένου της Αριστεράς.

Η άποψη που μας έφτασε ως εδώ, υπερβαίνοντας σκοπέλους τη δύσκολη δεκαετία του '90, αλλά και αναπαράγοντας λογικές μικροεξουσιών, “συνεννοήσεων” κορυφής και μη σεβασμού συλλογικών, καταστατικών και πολιτικών αποφάσεων.

Αλλά και η άποψη που αναγνωρίζει το κόμμα ως το δυνάμει αποτελεσματικότερο πολιτικό εργαλείο για την επίτευξη συλλογικών στόχων (άμεσων και στρατηγικών). Η δεύτερη αυτή άποψη θεωρεί το Συνασπισμό, ένα ανοιχτό και συνεχώς πειραματιζόμενο και εξελισσόμενο εγχείρημα, που στόχο έχει, στην καθημερινή του πρακτική, σε εσωκομματικό, κινηματικό και θεσμικό επίπεδο, να αποτελεί -κατά το δυνατόν και όσο του επιτρέπουν οι σύνθετες αντικειμενικές συνθήκες- “καθρέφτη” μιας διαφορετικής αντίληψης για τον τρόπο οργάνωσης και εξέλιξης της κοινωνίας. Να φέρνει, δηλαδή, στο προσκήνιο, στη συλλογική του ζωή και δράση, αξίες θεμελιώδεις της κοινωνίας του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία: την αλληλεγγύη, το σεβασμό των διάφορων ταυτοτήτων, αλλά και ταυτόχρονα το σεβασμό όλων στη συλλογικότητα, το δημοκρατικό έλεγχο, την -πάλι κατά το δυνατόν- αποφυγή εξουσιαστικών πρακτικών, που αναπαράγουν ανισότητες, λόγω φύλου, ταξικής προέλευσης και ιδιατεροτήτων.

Αυτές οι αντιλήψεις αναμετρήθηκαν και επί του ερωτήματος της προκήρυξης ή μη του Έκτακτου Συνεδρίου μας. Αυτές οι αντιλήψεις θα αναμετρηθούν και επί του ερωτήματος της υπερψήφισης και εφαρμογής ρυθμίσεων για τη λειτουργία του ΣΥΝ.

2. Περί του περιβόητου “αριστερού Ευρωπαϊσμού”

Ο “ευρωπαϊσμός” της σύγχρονης, ριζοσπαστικής Αριστεράς, που δόμησε την ταυτότητά της επηρεασμένη σημαντικά από το νέο διεθνισμό της Γένοβας και της Φλωρεντίας, αντικατοπτρίζεται στο τρίπτυχο “Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ (ΕΚΦ) - Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) - Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο (GUE/NGL)”.

Οι δυνάμεις της σημερινής “Ανανεωτικής Πτέρυγας” (που σήμερα εγκαλεί την πλειοψηφία για απομάκρυνση από το πολιτικό πλαίσιο του ΚΕΑ), πριν και κατά τη διαδικασία συγκρότησης της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, φλέρταραν σοβαρά με την ιδέα ένταξης του ΣΥΝ είτε στο στρατόπεδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών είτε των Ευρωπαίων Πρασίνων.

Από την άλλη πλευρά, οι σύντροφοι που σήμερα μάς μιλούν -εμμέσως πλην σαφώς- για αποδέσμευση από το ευρώ και “αυτοδύναμη” πορεία ανατροπής του καπιταλισμού σε μια μόνο χώρα, έχουν “ξεχάσει” να μας εξηγήσουν με ποιές κοινωνικοπολιτικές συμμαχίες θα καταφέρουμε να μεταδώσουμε τη δυναμική των “δικών μας”, εθνικού τύπου, ανατροπών στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Αν κάποιοι -εντελώς ξαφνικά- έχουν αλλάξει άποψη για τον πολιτικό προσανατολισμό και το ρόλο του τριπτύχου ΕΚΦ-ΚΕΑ-GUE/NGL, οφείλουν να το πουν ξεκάθαρα, χωρίς μισόλογα και υπαινιγμούς, αλλά και να αντιπροτείνουν συγκεκριμένα “με ποιούς να πάμε και ποιούς ν' αφήσουμε”.

3. Περί ενότητας της Αριστεράς

Οι προτάσεις για αποδέσμευση από το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ ως συμμαχίας-εκλογικού μηχανισμού, αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, εκκινώντας και οι δύο από την αντίληψη που επικρίνεται στο 1ο σημείο αυτού του κειμένου. Η πόλωση που προκλήθηκε και συντηρείται μέχρι σήμερα από τους εκφραστές αυτού του διπόλου, ενισχύει τα διαλυτικά φαινόμενα (τύπου “Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης”), την πολιτική και οργανωτική αποσάθρωση, αλλά και τις σεχταριστικές εμμονές, οδηγώντας στην εκκωφαντική απαξίωση του συλλογικού μας εγχειρήματος, του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΝ οφείλει σήμερα, που απειλούμαστε από τον κίνδυνο εξαχρείωσης της κοινωνίας και στροφής της προς αντιδραστικές λογικές, να υπερασπιστεί τη συλλογικότητα και την ενότητα της Αριστεράς, να πάρει στις πλάτες του το ΣΥΡΙΖΑ και παράλληλα να ανοίξει άμεσα και ειλικρινά τη συζήτηση για την ανασύνθεση της Αριστεράς, χωρίς αυτή η συζήτηση να γίνεται αντιπαραθετικά με την ύπαρξη και διεύρυνση του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Εντός του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν δυνάμεις με τις οποίες ο ΣΥΝ μπορεί να συμβαδίσει προς ένα ανώτερο επίπεδο πολιτικής ενότητας και πρέπει άμεσα να το επιδιώξει, περιφρουρώντας ταυτόχρονα την εφαρμογή των αποφάσεων της 3ης Πανελλαδικής Σύσκεψης του 2009.

Πέραν της ενδυνάμωσης του ΣΥΡΙΖΑ και της συζήτησης για την ανασύνθεση, ο χώρος μας οφείλει να απευθύνει επιθετικά καλέσματα ενότητας προς κάθε άνθρωπο, κοινωνική συσπείρωση ή πολιτική συλλογικότητα που αντιστέκεται στην εφαρμογή της νέας βαρβαρότητας από το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκφραστές, το ιδιότυπο τρίπτυχο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Όποια δύναμη, με δική της ευθύνη, αρνείται τη συσπείρωση για α) την ήττα των Μέτρων Σταθερότητας των Παπανδρέου-Σαμαρά-Καρατζαφέρη, β) την ανάσχεση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της Ε.Ε. και γ) την αναχαίτιση της εισβολής του ΔΝΤ, επί της ουσίας συμμαχεί με τον ταξικό αντίπαλο.

Στο 6ο Συνέδριό μας καλούμαστε να υπερβούμε τους ίδιους μας τους εαυτούς και την “απαισιοδοξία της σκέψης”. Να επανακαθορίσουμε τις τύχες μιας Αριστεράς που σήμερα κραυγάζει με αγωνία- όπως ακριβώς κραυγάζει κάθε νέο υποκείμενο την ώρα της γέννας (ή της αναγέννησής) του. Ώστε, από Δευτέρα, να αρχίσουμε να ξαναπαίρνουμε παρουσίες κι όχι να καταγράφουμε απουσίες. Κι αυτό δεν είναι ευχολόγιο, είναι ιστορική ευθύνη.

Γιάννης Μπουρνούς, Π.Κ. Πετραλώνων-Θησείου

Παναγιώτης Σκούτας, Π.Κ. Πετραλώνων-Θησείου

Μαρία Βαμβουρέλλη, Π.Κ. Νέας Σμύρνης

Παναγιώτης Λαμπρόπουλος, Π.Κ. Μυτιλήνης

Ελευθερία Χατζηγεωργίου, Π.Κ. Νεάπολης Θεσ/νίκης

Γιώργος Καρατσιουμπάνης, Π.Κ. Εξωτερικού Νεολαίας ΣΥΝ

Αυτό το κείμενο για όσους και όσες το υπογράφουμε, μέλη της απερχόμενης ΚΠΕ που εκλεχθήκαμε σε αυτή με το ψηφοδέλτιο της Αριστερής Ενότητας και που ανήκουμε στο Αριστερό Ρεύμα, δεν αποτελεί μια ευχάριστη εξέλιξη αλλά μια αναγκαία κίνηση.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα το κόμμα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Τα φαινόμενα κρίσης είναι έντονα. Σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση, σε μια περίοδο που ενωμένοι , με αντοχή, υπομονή και επιμονή πρέπει να δώσουμε τη μάχη της Αριστεράς, εκφυλιστικά φαινόμενα τυραννούν τον ΣΥΝ, τον ΣΥΡΙΖΑ, και την Αριστερά γενικότερα.

Όλοι και όλες μας επιλέξαμε τελικά να υποστηρίξουμε την πρόταση για έκτακτο συνέδριο όχι επιλέγοντας ένα οποιοδήποτε συνέδριο και χωρίς καμία πρόθεση να δημιουργήσουμε περιττή ένταση σε μια πολύ κρίσιμη χρονική περίοδο για την Αριστερά και κυρίως για την κοινωνία.

Επιλέξαμε το συνέδριο για να προσπαθήσουμε να συγκροτήσουμε με βάση τις προγραμματικές μας επεξεργασίες και με όρους κόμματος, συλλογικά μια απάντηση-πρόταση, ένα σχέδιο εξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση στην οποία έχουμε βυθιστεί, μια στρατηγική που θα μπορούσε να δώσει νέα πνοή στο κίνημα και να κρατήσει την κοινωνία όρθια στα πόδια της. Ταυτόχρονα είχαμε ως πρώτη προτεραιότητα αυτή η διαδικασία να αποτελέσει μια τομή για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος τόσο όσον αφορά την δημόσια εικόνα μας, όσο και τα ζητήματα της δημοκρατικής αλλά και αποτελεσματικής λειτουργίας μας. Τέλος στόχος μας ήταν να ανανεώσουμε την στρατηγική μας για την ενότητα της Αριστεράς και με βάση τις αποφάσεις της τρίτης Πανελλαδικής του ΣΥΡΙΖΑ να στρέψουμε όλο το κόμμα στην προσπάθεια για την δυναμική επανάκαμψη του ενωτικού μας εγχειρήματος.

Εκτίμηση όλων μας είναι πως όλη την προηγούμενη περίοδο το Αριστερό Ρεύμα, το κοινό μας εγχείρημα, έχει συμβάλλει με τρόπο προωθητικό στην πορεία ολόκληρου του χώρου, έχει πρωταγωνιστήσει στην αριστερή πορεία του Συνασπισμού απορρίπτοντας τα κεντροαριστερά σενάρια και επιλέγοντας την στροφή του κόμματος προς τα κινήματα και την στρατηγική της Ενότητας της Αριστεράς σε Ελλάδα και Ευρώπη, που έφερε γρήγορα απτά αποτελέσματα. Ταυτόχρονα συνέβαλε στην ανανέωση του στελεχικού δυναμικού του κόμματος αλλά και στην συγκρότηση και ανάπτυξη της Νεολαίας, έβαλε τις βάσεις για την προγραμματική επαναθεμελίωση της Αριστεράς, ενώ αποτέλεσε διαχρονικά τον εγγυητή της ενότητας και της συνέχειας του κόμματος.

Είμαστε σίγουροι πως και σε αυτή τη φάση το Αριστερό Ρεύμα θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό το ρόλο τον οποίο κατέκτησε επάξια με επιμονή και υπομονή, πάντα λειτουργώντας ως η ραχοκοκκαλιά της αριστερής πλειοψηφίας αλλά και όλου του κόμματος και όχι ως κόμμα μέσα στο κόμμα.

Η κατάθεση ξεχωριστού κειμένου από 30 μέλη της ΚΠΕ με αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, χωρίς καμία προηγούμενη προσπάθεια για συνεννόηση με τα υπόλοιπα μέλη της ΚΠΕ που και αυτά έχουν αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, αλλά και χωρίς ουσιαστική διαβούλευση στο εσωτερικό της Επιτροπής Θέσεων και της ΚΠΕ δεν συμβάλλει στην προαναφερθείσα κατεύθυνση και προσπάθεια. Το κείμενο δε αυτό ανέδειξε μεγάλες πολιτικές διαφωνίες οι οποίες δεν είχαν αναφανεί σε καμία διαδικασία, είτε κομματική, είτε του ίδιου του Αριστερού Ρεύματος το προηγούμενο διάστημα.

Παρ΄ όλα αυτά θεωρήσαμε και θεωρούμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις διαφορετικές απόψεις ως πλούτο αλλά πρέπει, να συνεννοηθούμε επί της ουσίας αλλά και ως προς την διαδικασία. Με βάση αυτά από την πρώτη στιγμή προσπαθούμε να βρούμε μια διαδικασία συνεννόησης και ενοποιητικούς δρόμους. Οι επανειλημμένες μας εκκλήσεις για πανελλαδική σύσκεψη του Ρεύματος, για σύσκεψη από κοινού των μελών της ΚΠΕ, ακόμα και των μελών της Π.Γ. του Αριστερού Ρεύματος έπεσαν στο κενό. Δυστυχώς, δεν εισακουστήκαμε

Σήμερα και με βάση το εύρος των διαφορετικών απόψεων που κατατέθηκαν για μια σειρά εξαιρετικά κρίσιμα ζητήματα, με βάση την αδυναμία συνεννόησης σε στοιχειώδη ζητήματα, με βάση ακόμα και τις διαφωνίες έτσι όπως αποτυπώθηκαν στα ζητήματα του απολογισμού αλλά και των ρυθμίσεων για το κόμμα, αλλά και με βάση τις συνολικές πρακτικές που ο καθένας υιοθετεί τόσο στο εσωτερικό του κόμματος όσο και στο μαζικό κίνημα η ανάγκη του συνεδρίου είναι πιο επιτακτική ακόμα και από την στιγμή που προτάθηκε. Στόχος δεν μπορεί παρά να είναι πως όλοι και όλες θα συμβάλουμε την επόμενη μέρα του συνεδρίου να είμαστε πιο έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε την τρομακτική επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι και η κοινωνία συνολικά Πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμα και λόγος και χρόνος για σύνθεση και συνεννόηση. Για αυτό λοιπόν το λόγο, εμείς, μέλη της ΚΠΕ που έχουμε αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, καλούμε όσους και όσες επιθυμούν

την Κυριακή 2 Μάη και ώρα 11 π.μ. στην Αίθουσα Δεριγνύ της ΑΣΟΕΕ

για να συζητήσουμε την κατάσταση και να προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις.

Ιδιαίτερα, καλούμε τους 30 συντρόφους/σες που έχουν συνυπογράψει το ξεχωριστό κείμενο σε μια προσπάθεια πολιτικής και κυρίως συντροφικής συνεννόησης.

Αμπατζάς Κώστας, Αξελός Ρήγας, Αποστόλου Βάγγέλης, Βαμβουρέλλη Μαρία, Βελισσαρίου Σίσσυ, Βίτσας Δημήτρης, Βούτσης Νίκος, Διώτη Ηρώ, Δουδούμη Λίτσα, Καλαμαρά Έφη, Καλκανδής Πέτρος, Καραγιώργος Πέτρος, Καρίτζης Ανδρέας, Κιτσαντά Λίτσα, Κορωνάκης Τάσος, Κούβελα Φωτεινή, Κουράκης Τάσος, Κουσιάντζα Μάγδα, Κουτσοθεοδωρής Θεόδωρος, Κυπριανίδου Ερμίνα, Μπαλτάς Αριστείδης, Μπασκώζος Γιάννης, Μπίστης Αλέξανδρος, Μπουρνούς Γιάννης, Πάντος Παναγιώτης, Παπαδόπουλος Νίκος, Παπάζογλου Αγγελική, Πέρκα Πέτη, Σκουρλέτης Πάνος, Σπαρτινός Κώστας, Τζανακόπουλος Δημήτρης, Τριγάζης Πάνος, Τσουκαλά Φιλιώ, Υδραίος Μιχάλης, Φίλης Νίκος, Χατζηγεωργίου Ελευθερία

"Η ΕΡΤ υπήρξε το σπίτι μου σχεδόν επί δύο δεκαετίες. Αισθάνομαι ότι οφείλω να τη βοηθήσω στις δύσκολες στιγμές που περνά μετά από 5 καταστροφικά χρόνια.

Αποδέχθηκα την τιμητική πρόταση του κ. Γερουλάνου, καθώς αποκαθιστά μια κατάφωρη αδικία που διαπράχθηκε σε βάρος μου και, το κυριότερο, έπληξε την ελεύθερη έκφραση και την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, συστατικά στοιχεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Αποδεικνύεται ότι, όπως και το ψέμα, έτσι και η λογοκρισία έχει κοντά ποδάρια.

Θα υποβάλω προς έγκριση για τη νέα τηλεοπτική χρονιά τις δύο εκπομπές μου (Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, Θεματική Βραδιά) που εκπαραθυρώθηκαν από την προηγούμενη διοίκηση. Εξυπακούεται ότι, πριν οι δύο εκπομπές περάσουν από την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, θα παραιτηθώ από τη θέση μου".

Παρατήρηση: Ακόμα κι αν δεχτεί κανείς το επιχείρημα "δέχτηκα για να σώσω το "σπίτι μου" (προσωπικά δεν το δέχομαι, μοιάζει εξόχως υποκριτικό, όταν μιλάμε για θέση στο ΔΣ της εταιρίας), δεν καταλαβαίνω καθόλου τη λογική "αδικήθηκα από τη ΝΔ, τώρα με βάζει στο ΔΣ το ΠΑΣΟΚ ως αποκατάσταση". Αποκατάσταση της πολυφωνίας (κι όχι της προσωπικής προσβολής του κ.Κούλογλου) θα αποτελούσε (και θα αποτελέσει, αν συμβεί) η επανένταξη των -συχνά εξαιρετικών και σίγουρα προοδευτικής κατεύθυνσης- εκπομπών του στο πρόγραμμα της ΕΡΤ.

Κι ένα σχόλιο για την τελευταία πρόταση της δήλωσης: Δυστυχώς, τίποτα, πια, δεν "εξυπακούεται" κ. Κούλογλου και τα μάτια μας έχουν δει πάρα πολλά....Ειλικρινά, ελπίζω να μας διαψεύσετε...

Καταδίκασε την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου ο Ερντογάν

Βίαιες συγκρούσεις έχουν ξεσπάσει στην Τουρκία, μετά την πρόσφατη απαγόρευση λειτουργίας του φιλοκουρδικού, προοδευτικού “Κόμματος Δημοκρατικής Κοινωνίας” (DTP) από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας.

Το DTP αποτελεί το διάδοχο πολιτικό σχήμα των προγενέστερων φιλοκουρδικών κομμάτων HADEP και DEHAP, που επίσης είχαν απαγορευτεί από τα τουρκικά δικαστήρια. Είναι, δε, το μοναδικό προοδευτικό κόμμα (μη Κεμαλικό-μη ισλαμικό) που έχει καταφέρει να υπερβεί στις Εθνικές Εκλογές το εξωφρενικό όριο του 10%, διευρύνοντας την επιρροή του σε πολλές περιοχές εκτός της Νοτιοανατολικής Τουρκίας (όπου υπάρχει υψηλή συγκέντρωση κουρδικού πληθυσμού), με αποτέλεσμα σήμερα να διαθέτει Κοινοβουλευτική Ομάδα 21 βουλευτών στην τουρκική Εθνοσυνέλευση και να αποτελεί (μαζί με τον Ουφούκ Ουράς, πρώην Πρόεδρο του αριστερού ODP, που εκλέχτηκε βουλευτής ως ανεξάρτητος υποψήφιος) τη μοναδική πραγματικά φιλειρηνική, δημοκρατική και αντινεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση στην Τουρκία.

Ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, σε μια προφανή προσπάθεια να προστατεύσει το “μεταρρυθμιστικό” του προφίλ χάριν της ευρωπαϊκής ενταξιακής πορεία της χώρας του, τάχθηκε δημοσίως κατά της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “με τις αποφάσεις αυτές δεν μπορούμε να πούμε ότι γίνονται βήματα θετικά από πλευράς δημοκρατίας” και χαρακτήρισε την ίδια του τη χώρα (!) ως “νεκροταφείο πολιτικών κομμάτων”.

Οι δηλώσεις Ερντογάν δεν κατεύνασαν το κύμα οργής του κουρδικού λαού, ο οποίος, πέρα από την απαγόρευση του DTP, θρηνεί από την Τρίτη (16/12) το χαμό δύο Κούρδων διαδηλωτών, που δολοφονήθηκαν στην πόλη Μους της Νοτιοανατολικής Τουρκίας από “αγανακτισμένους πολίτες”, ενώ Κούρδοι διαδηλωτές δέχτηκαν πυροβολισμούς (επίσης από “αγανακτισμένους πολίτες”) και στην περιοχή Ντολάμπντερε, στο Πέρα της Κωνσταντινούπολης.

Οι εξελίξεις αυτές βαραίνουν εξαιρετικά την ατμόσφαιρα και προκαλούν διεθνείς αντιδράσεις, λίγες μόνο μέρες μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, στα επίσημα Συμπεράσματα του Συμβουλίου για τη διεύρυνση, καταγράφει (ειρωνικά, θαρρείς!) την ικανοποίησή της για τα “θετικά βήματα” που έχουν γίνει στη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος και για την “δημοκρατική πρωτοβουλία” της τουρκικής κυβέρνησης για την επίλυση του κουρδικού ζητήματος...

(γράφτηκε για την εφημερίδα "Πολίτης" της Λέσβου. Θα δημοσιευτεί στο επόμενο φύλλο, στις 19/12/09).

Κόμμα Δημοκρατικής Κοινωνίας

Προς την παγκόσμια κοινή γνώμη

Στις 20 Νοεμβρίου 2007 ξεκίνησε μια δίκη στο Συνταγματικό Δικαστήριο με αίτημα το κλείσιμο του Κόμματος Δημοκρατικής Κοινωνίας (Demokratik Toplum Partisi-DTP). Στις 8 Δεκεμβρίου του 2009 το Συνταγματικό Δικαστήριο θα συναντηθεί και θα εκδόσει μια απόφαση σε σχέση με την υπόθεση της απαγόρευσης που συνεχίζεται εδώ και δύο χρόνια. Αν αυτή η δίωξη, που κρέμεται πάνω από το κόμμα μας σαν Δαμόκλειος Σπάθη για δύο χρόνια-λήξει με μια απόφαση υπέρ της απαγόρευσης δεν θα είναι η πρώτη φορά που κάτι παρόμοιο συμβαίνει σε κόμματα που πολιτεύονται εν ονόματι των Κούρδων της Τουρκίας. Τα κόμματα με τους τίτλους : HEP, DEP, OZDEP και HADEP κλείσανε με δικαστικές αποφάσεις ενώ το DEHAP αποφάσισε να αυτοδυαλυθεί γιατί η απόφαση για την απαγόρευση του εκκρεμούσε. Η αιτία για το αίτημα κλεισίματος αυτών των κομμάτων είναι η προσέγγιση τους στο Κουρδικό πρόβλημα.

Η δίκη ενάντια στο DTP βρίσκεται σε σύγκρουση με τις νομικές αρχές παγκόσμια. Επίσης, παρά το 10% μίνιμουμ που χρειάζεται για να εκλεγεί κάποιος στην Τουρκίας και που έχει στόχο να εμποδίσει την αντιπροσώπευση των Κούρδων στο κοινοβούλιο, το DTP κατόρθωσε να εκλέξει 22 βουλευτές κατεβάζοντας ανεξάρτητους υποψήφιους στις εκλογές της 22^ης Ιουλίου 2007 και στη συνέχεια σχημάτισε μια κοινοβουλευτική ομάδα 21 βουλευτών. Το κόμμα μας συνεισέφερε στην Τουρκική δημοκρατία με την αποτελεσματική αντιπολίτευση που άσκησε στη Βουλή, με δραστήρια συμμετοχή στις νομοθετικές διαδικασίες και με την εισαγωγή ενός δημοκρατικού αγώνα για τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Για να λυθεί το Κουρδικό πρόβλημα με δημοκρατικό, ειρηνικό και συναινετικό τρόπο, υποβάλλοντας εκτεταμένα σχέδια στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, το κόμμα μας πρωτοπόρησε στην δημιουργία μιας συζήτησης για την επίλυση του Κουρδικού.

Με την παρουσία του και την δραστήρια αντιπολίτευση που άσκησε το DTP έκανε μεγάλες προσπάθειες να ξεπεράσει τον αυταρχισμό και την στενοκέφαλη νοοτροπία στη Τουρκία. Εξέφρασε με κάθε ευκαιρία την σημασία της ατομικής έκφρασης διαφορετικών ταυτοτήτων και πολιτισμών. Αγωνίστηκε για να φέρει την δημοκρατία σε πλουραλιστικά επίπεδα. Η σημερινή βάση του Συντάγματος της Τουρκικής Δημοκρατίας είναι «μια γλώσσα, ένα έθνος, ένας πολιτισμός». Η προσέγγιση αυτή δηλώνεται στο Σύνταγμα. Η αξιολόγηση από το κράτος όλων των άλλων ταυτοτήτων και πολιτισμών πλην της «Τουρκικότητας» ως «ο άλλος», ο εχθρός» «ο διχοτομηστής» έχει γίνει η αιτία για πολλές τραγωδίες και δημιούργησε πολύ πόνο από τότε που ιδρύθηκε η (Τουρκική) δημοκρατία. Οι σφαγές στο Ντερσίμ, Μαράς, Σίβας, Κορούμ και Γκάζι αποτελούν μόνο ελάχιστα παραδείγματα. Οι πολιτικές της άρνησης, της καταστροφής και της αφομοίωσης που επιβλήθηκαν στους Κούρδους στα 86 χρόνια ιστορίας της Τουρκικής Δημοκρατίας είχαν σαν αποτέλεσμα 29 Κουρδικές επαναστάσεις. Αρκετές από αυτές πνίγηκαν στο αίμα. Πιστεύοντας ότι η οδυνηρή τους ιστορία δεν είναι νομοτέλεια, ότι η δημοκρατία και η ειρήνη θα έρθουν τελικά στην παμπάλαια γή της Μεσοποταμίας και ότι τα διαφορετικά έθνη θα συνυπάρξουν, με ισότητα και ελευθερία, οι Κούρδοι δεν παραιτήθηκαν ποτέ από τον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και ειρήνη.

Μετά τις τοπικές εκλογές της 29^ης Μαρτίου 2009, η συζήτηση για το Κουρδικό πρόβλημα στην Τουρκία, που για πρώτη φορά αναφερόταν με το πραγματικό του όνομα- ξύπνησε την ελπίδα στην Τουρκική κοινωνία. Συζητήσεις για το Κουρδικό πρόβλημα που δήλωνα ότι η διαδικασία θα ήταν δημοκρατική και ειρηνική και όχι βασισμένη στην καταπίεση, την καταστροφή και την άρνηση γέννησαν προσδοκίες. Η πίστη στην ύπαρξη μιάς επιλογής που δεν ήταν μόνο «θάνατοι και σκοτωμοί» και η πιθανότητα μιάς διπλωματίας του «ζήσε και άσε και τους άλλους να ζήσουν» επηρέασε θετικά όχι μόνο τους Κούρδους αλλά και όλες τις άλλες κοινότητες.

Παρά την επιμονή του κόμματος AKP ( κόμμα του Ερντογάν – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) να κρατά το κόμμα μας εκτος των διαδικασιών, εμείς πάντα μοιραζόμαστε με την κοινωνία τις ιδέες και τις προτάσεις μας για την μετατροπή της διαδικασίας σε ειρηνική και δημοκρατική. Παρά τις προσπάθειες του κόμματος μας για δημοκρατία και ειρήνη η κυβέρνηση του AKP υπερασπίστηκε κύμματα καταπίεσης και συλλήψεων εις βάρος μας και επίσης προετοίμασε το έδαφος για απόπειρες λυντσαρίσματος με τις δηλώσεις του. Ενώ ενίσχυσε την καταπίεση του κόμματος μας το AKP επίσης αύξανε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και έδινε την συγκατάθεση του για διασυνοριακές επιχειρήσεις. Χρησιμοποιώντας το σύνθημα «Για να πάψουν να κλαίνε οι μανάδες» η κυβέρνηση εφάρμοσε πολιτικές στη διάρκεια του δημοκρατικού ανοίγματος που έκαναν πολλές μαννάδες να κλάψουν.

Αν και τα επιχειρήματα του ΑΚΡ για το Κουρδικό είναι διαφορετικά, στην ουσία επέβαλε την κρατική πολιτική του ανεπίλυτου αδιεξόδου χωρίς να πάρει υπ’όψην του την θέληση των Κούρδων και προσπάθησε να καταπνίξει την δημοκρατική αντιπολίτευση των Κούρδων.

Αυτή η νοοτροπία είναι ο θεμελιώδης λόγος για το κλείσιμο του κόμματος μας, το οποίο κάνει πολιτική δουλειά προς όφελος του Κουρδικού λαού. Το θέμα της δίωξης είναι η προοπτική του κόμματος μας για λύση του Κουρδικού ζητήματος. Το κόμμα μας υπεράσπισε, με κάθε ευκαιρία, την ιδέα ότι το Κουρδικό δεν είναι ζήτημα «τρομοκρατίας» όπως υποστηρίζει το Τουρκικό κράτος αλλά ένα ζήτημα ελευθερίας των ανθρώπων και άσκησης των νομικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Το κόμμα μας πιστεύει ότι το ΡΚΚ είναι αποτέλεσμα του Κουρδικού προβλήματος και όχι η αιτία του. Επιπλέον, το κόμμα μας πιστεύει ότι το ΡΚΚ και ο ηγέτης του Αμπντουλά Οτσαλάν πρέπει να συμπεριληφθούν στην διαδικασία έτσι ώστε να υπάρξει μια μόνιμη, δημοκρατική και ειρηνική λύση. Καταθέσαμε καθαρά τις απόψεις μας γύρω από το ζήτημα αυτό στην Τουρκική και τη διεθνή κοινή γνώμη λόγω της ευθύνης μας σε σχέση με αυτό. Η αίτηση απαγόρευσης λειτουργίας ενός κόμματος γιατί αυτό δεν υποστηρίζει την επίσημη κρατική ιδεολογία και ασκεί κριτική στις κρατικές πολιτικές δεν συμβαδίζει με καμμιά δημοκρατική προοπτική, ηθική ή νόμο.

Σ’αυτό το πλαίσιο είναι σαφές ότι κύριος στόχος του σχεδίου της κυβέρνησης του ΑΚΡ – που πρώτα ονομάστηκε «Κουρδικό άνοιγμα», μετά «Δημοκρατικό άνοιγμα» και πρόσφατα «Πρόγραμμα εθνικής ενότητας» - είναι η εξάλειψη της Κουρδικής δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Οι μακροχρόνιες κυβερνητικές πολιτικές της άρνησης και της εξολόθρευσης έχουν γίνει μια εξαιρετικά καλά εστιασμένη προσέγγιση της εξάλειψης με το ονομαζόμενο δημοκρατικό άνοιγμα. Η ανάδυση της δίκης για την απαγόρευση του κόμματος μας είναι αποτέλεσμα της προσέγγισης αυτής.

Στη διάρκεια της δίκης για το κλείσιμο του ΑΚΡ ο επικεφαλής του Συνταγματικού Δικαστηρίου δήλωσε ότι υπάρχει ανάγκη να αναθεωρηθούν οι τρέχουσες νομικές διατάξεις που αφορούν στο κλείσιμο πολιτικών κομμάτων και η ευθυγράμμιση των διαδικασιών που ισχύουν για το θέμα με τα μοντέρνα δημοκρατικά πρότυπα. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια πλειοψηφιά στη Βουλή και αυτό ήταν το καθήκον της κυβέρνησης του ΑΚΡ, που διέθετε πλειοψηφία στη Βουλή. Το ΑΚΡ κράτησε αποστάσεις από την διαδικασία κλεισίματος (απαγόρευσης λειτουργίας) και δεν εκπλήρωσε την υποχρέωση του. Να προσθέσουμε ότι προσπάθησε να παρέχει τις κατάλληλες συνθήκες για το κλείσιμο του TDP με τις δηλώσεις και την στάση του.

Παρ’όλες τις πιέσεις, τις αντιδημοκρατικές πρακτικές και τις ανισότητες το DTP συγκέντρωσε περισσότερες από 2.500.000 δυόμιση εκατομμύρια ψήφους και κέρδισε 98 δημαρχίες στις περιοχές όπου κατοικούν Κούρδοι στις τοπικές εκλογές της 29^ης Μαρτίου 2009. Επίσης, το DTP έχει την τέταρτη σε μέγεθος κοινοβουλευτική ομάδα στη Βουλή. Στόχος του κλεισίματος του κόμματος μας είναι να ωθήσουν τους Κούρδους έξω από την δημοκρατική πολιτική οδό και το κλείσιμο δεν μπορούσε να έχει άλλη έννοια. Η πιθανή απόφαση για κλείσιμο της 8^ης Δεκεμβρίου δεν θα είναι μια νομική απόφαση, θα είναι μια πολιτική απόφαση.

Τέλος, η ώθησε του Κόμματος Δημοκρατικής Κοινωνίας έξω από την δημοκρατική πολιτική θα βάθαινε το χάος και την διαδικασία της κρίσης στην Τουρκία. Θα εξασθένιζε την πίστη των Κούρδων στον κοινοβουλευτισμό. Η καθαίρεση των βουλευτών του DEP το 1994 και η φυλάκιση τους ύστερα για δεκάδες χρόνια είναι ακόμα φρέσκια στη μνήμη του λαού μας. Το κλείσιμο του DTP δεν θα φέρει κανένα δημοκρατικό όφελος στη Τουρκία και έχει αρνητικές επιπτώσεις στην διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ και στην εξωτερική πολιτική της.

Καλούμε την παγκόσμια κοινή γνώμη να σταθεί αλληλέγγυα κατά του κλεισίματος του κομματος Δημοκρατική Κοινωνία για να αποτρέψει το κλείσιμο των δημοκρατικών πολιτικών διαύλων που έχουν αναπτυχθεί με τον Κουρδικό λαό και για την ανάπτυξη της Δημοκρατίας στη Τουρκία.

Διευκρίνισε ωστόσο ότι η απόφαση για την επίσημη θέση του σχηματισμού του θα ληφθεί την Τετάρτη. Ο Μπορνταμπέρι ήταν η έκπληξη αυτής της ψηφοφορίας. Γιος του πρώην δικτάτορα Χουάν Μαρία Μπορνταμπέρι (1973-1976), έλαβε τέσσερις μονάδες περισσότερες απ' ό,τι προέβλεπαν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις.

«Η κοινωνία μας ζητεί μια ακόμη προσπάθεια, να συμμετάσχουμε σε ένα δεύτερο γύρο» δήλωσε ο Μουχίκα σε συνέντευξη Τύπου στην έδρα του Frente Amplio στο Μοντεβιδέο.

«Πλησιάσαμε πολύ την πλειοψηφία» υπογράμμισε ο πρώην αντάρτης και πρόσθεσε: «Το κόμμα μας είναι πολύ αισιόδοξο για το δεύτερο γύρο».

Στο δημοψήφισμα για την αλλαγή του νόμου που παρέχει αμνηστία στους στρατιωτικούς για τις εξαφανίσεις αντικαθεστωτικών στη διάρκεια της δικτατορίας, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της διατήρησης της σχετικής νομοθεσίας.

Οι βουλευτές εκφράζουν το φόβο τους για προσπάθεια συγκάλυψης της αστυνομικής αυθαιρεσίας και βαρβαρότητας σε βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων.

Οι βουλευτές με κοινή δήλωσή τους επισημαίνουν : «Αποτελεί ντροπή για τον πολιτισμό μας η ύπαρξη του κέντρου κράτησης στη Παγανή Λέσβου. Αποτελεί όμως εξίσου ντροπή στην «ανθρώπινη τραγωδία» και στις «απάνθρωπες συνθήκες που θίγουν τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», όπως διαπιστώνει μετά από την επίσκεψή του ο υφυπουργός, η πολιτεία να απαντά με αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα».

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: Καταγγελίες για κακοποίηση στο κέντρο κράτησης αλλοδαπών Παγανής Λέσβου

Το πρωί της 22 Οκτωβρίου, κλιμάκιο της Ύπατης Αρμοστείας μαζί με τον υφυπουργό για την Προστασία του Πολίτη, Σπύρο Βούγια, επισκέφθηκε το κέντρο διοικητικής κράτησης αλλοδαπών Παγανής, στη Λέσβο. Πάνω από 700 άτομα, μεταξύ των οποίων πρόσφυγες από εμπόλεμες περιοχές, ασυνόδευτα παιδιά, γυναίκες με μωρά και άλλες ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες κρατούνταν σε άθλιες συνθήκες που προσβάλλουν κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ο υφυπουργός μίλησε για «ανθρώπινη τραγωδία» και «απάνθρωπες συνθήκες που θίγουν τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», ενώ υποσχέθηκε συντονισμό με τα συναρμόδια υπουργεία για αντικατάσταση της υπάρχουσας κατάστασης με δομές υποδοχής και φιλοξενίας των ανθρώπων «που φτάνουν κάτω από δραματικές συνθήκες στην Ελλάδα».

Σύμφωνα με καταγγελίες το απόγευμα της 22 Οκτωβρίου αστυνομικά όργανα υπεύθυνα για τη φύλαξη του κέντρου προέβησαν σε κακοποίηση και ξυλοδαρμό κρατουμένων, μεταξύ των οποίων ενός 17χρονου ανηλίκου, ο οποίος διακομίστηκε στο Βοστάνειο Νοσοκομείο, όπου και του διαγνώσθηκαν κακώσεις στην κεφαλή, πλάτη, μέση και χέρια. Τα γεγονότα προκλήθηκαν σε ορισμένους θαλάμους, όταν ομάδες κρατουμένων διαμαρτύρονταν για την παρατεταμένη τους κράτηση.

Ήδη αναφέρεται επιχείρηση συγκάλυψης από αστυνομικά όργανα. Ο 17χρονος αναφέρεται πλέον στα αστυνομικά έγγραφα ως 18χρονος, και επομένως ενήλικος, και δεν είναι στην διάθεση των ανακριτικών αρχών και πρέπει να αναζητηθεί πλέον σε άγνωστη διαύθυνση.

Ερωτάται ο κ. υπουργός:

1.Θα διερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση ώστε να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και να αποτραπούν στο μέλλον παρόμοιες συμπεριφορές;

2.Θα προβείτε άμεσα σε οριστικό κλείσιμο του κέντρου κράτησης αλλοδαπών Παγανής και αντικατάστασή του με διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα Ανοικτά Κέντρα Υποδοχής και Φιλοξενίας κατά το πρότυπο του «Κέντρου Ασυνόδευτων Ανηλίκων Μεταναστών», που λειτουργεί με επιτυχία στην Αγιάσο της Λέσβου;

3.Θα αναθεωρήσετε την πολιτική αντιμετώπισης των μικτών μεταναστευτικών ρευμάτων στα σημεία εισόδου με κατάλληλες δομές υποδοχής και ειδική μέριμνα για όσους χρήζουν διεθνούς ή ανθρωπιστικής προστασίας;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Ηρώ Διώτη

Θοδωρής Δρίτσας

Τάσος Κουράκης

Νικόλαος Τσούκαλης

ΥΓ. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου με την υποχρεωτική αναφορά της πηγής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

«Οι συνθήκες εδώ είναι άθλιες, απάνθρωπες, θίγουν τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Δεν πρόκειται για τις δηλώσεις ενός εκπροσώπου μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, ή ενός εκπροσώπου κόμματος της Αριστεράς μετά την επίσκεψη του στη Παγανή. Πρόκειται για τις δηλώσεις του υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Σπύρου Βούγια, μετά από την επίσκεψη του στο Κέντρο Κράτησης στη Παγανή. Μόνο που ο κ. Βούγιας είναι σήμερα ο αρμόδιος υπουργός της κυβέρνησης που πρέπει να δώσει λύση στο πρόβλημα της ύπαρξης αυτού του κάτεργου.

Ο κ. Σπύρος Βούγιας ζήτησε συγνώμη, εξέφρασε τη συμπάθεια του, αλλά δεν δεσμεύτηκε αν και πότε θα μας απαλλάξει από αυτή την αθλιότητα, που όπως είπε ο ίδιος θίγει τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Δεν υπάρχει άλλη λύση! Το κέντρο κράτησης στη Παγανή πρέπει άμεσα να κλείσει χωρίς άλλες προϋποθέσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου προτείνει να φύγει η αρμοδιότητα παροχής εγγράφων στους πρόσφυγες και τους μετανάστες από την αστυνομία και να περάσει στο Υπουργείο Εσωτερικών, σύμφωνα με τη προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ. Να απεμπλακεί τελείως η Αστυνομία από τη φύλαξη των προσφύγων.

Να δοθεί η δυνατότητα στις ανθρωπιστικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις να έχουν άμεση πρόσβαση στους πρόσφυγες.

Να χρηματοδοτηθεί άμεσα η δημιουργία ανοιχτού κέντρου φιλοξενίας προσφύγων και να δημιουργηθεί κέντρο για την προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων.

Η συμπάθεια δεν αρκεί! Θέλουμε άμεσα μέτρα τώρα!

Παράλληλα είναι φανερό πως ούτε η επαναπροώθηση, ούτε οι απελάσεις, ούτε η «μηδενική ανοχή», μπορεί να είναι λύσεις.

Εκείνο που προέχει είναι :

v Ν’ ανοίξουν άμεσα τα σύνορα και να επιτραπεί η ελεύθερη διακίνηση των προσφύγων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε ν’ αποφευχθούν και οι ντροπιαστικές για τον πολιτισμό μας σκηνές της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας.

v Να αποχωρήσει από τα νησιά μας η FRONTEX.

Μυτιλήνη 23/10/2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ΛΕΣΒΟΥ

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανούς προκλητικότητας εισβολή ένστολων αστυνομικών δυνάμεων κατά το τέλος της παρουσίασης του βιβλίου του Χριστόφορου Κάσδαγλη στον βιβλιοχώρο Φλωράλ στην πλ. Εξαρχείων.

Λίγο μετά το τέλος της εκδήλωσης, στην οποία συμμετείχαν ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, ο Δημήτρης Κουμάνταρος, ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος και ο συντονιστής Σταύρος Θεοδωράκης, αστυνομικές δυνάμεις με προκλητικό τρόπο και παραβιάζοντας κάθε έννοια νομιμότητας εισέβαλαν στο χώρο, ζητώντας στοιχεία και ασκώντας σωματικό έλεγχο στους παρισταμένους.

Αποτέλεσμα αυτής της βίαιης συμπεριφοράς των αστυνομικών δυνάμεων ήταν η σύλληψη του Δημήτρη Παπαχρήστου, του Στ. Ελληνιάδη, του Σωτήρη Δαματόπουλου, οι οποίοι προσήχθησαν στη ΓΑΔΑ.

Η απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά των αστυνομικών δυνάμεων εντάσσεται στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός μόνιμου κλίματος αστυνομοκρατίας στην περιοχή των Εξαρχείων όλο το τελευταίο διάστημα.

Θεωρούμε πως είναι μεγάλες οι ευθύνες του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοϊδη τον οποίον καλούμε άμεσα να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες που του αναλογούν.

(από τα πρακτικά της Βουλής)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε τις προγραμματικές δηλώσεις και αν υπήρξε έστω και μια πολιτική δύναμη καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου που εξήντλησε την παρουσία της, προκειμένου να προσπαθήσει να μιλήσει συγκεκριμένα, καταθέτοντας τις δικές της προγραμματικές δηλώσεις, θέτοντας το επίκεντρο των στόχων της, το πρόγραμμα, τις προγραμματικές θέσεις, καταθέτοντας ένα εναλλακτικό πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, ήταν ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Μιλήσαμε με συγκεκριμένες προτάσεις θέτοντας στο επίκεντρο της οπτικής μας την κοινωνική και οικονομική κρίση όπως τη βιώνουν οι εργαζόμενοι, οι πολίτες, η κοινωνία, μιλώντας όπως είχαμε πει για λογαριασμό της ξεχασμένης κοινωνίας.

Θέσαμε στο επίκεντρο της οπτική μας την οικονομική κρίση ως μια κρίση πρωτίστως της απασχόλησης, των εργασιακών σχέσεων, του εισοδήματος, της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων, του κοινωνικού κράτους, του περιβάλλοντος.

Πρόκειται για μια βαθιά τριπλή δομική καπιταλιστική κρίση, οικονομική, κοινωνική, οικολογική. Με τις προτάσεις μας προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση όχι μονάχα ως απειλή για την κοινωνία, αλλά και ως ευκαιρία, ως δυνατότητα για ένα νέο προσανατολισμό για την κοινωνία και την οικονομία, για μια νέα ιεράρχηση των προβλημάτων με βάση τις ανάγκες των πολλών και όχι της ιδιοτέλεια των λίγων, για μια νέα κατεύθυνση της πολιτικής.

Γι’ αυτό και μιλήσαμε για την άμεση ανάγκη να υψώσουμε μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης απέναντι στην κρίση με συγκεκριμένες παρεμβάσεις, για την προστασία από τις απολύσεις και την εργασιακή ανασφάλεια, για την ανάκαμψη της απασχόλησης με στοχευμένες νέες θέσεις εργασίας, με στήριξη του εισοδήματος για την τόνωση της ενεργούς ζήτησης της οικονομίας, για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών και την αναδιανομή του πλούτου, για το δημόσιο έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, για τον αναγκαίο εκδημοκρατισμό που θα κατοχυρώνει την ανεξαρτησία της πολιτικής από τα οικονομικά συμφέροντα, για το συνολικό οικολογικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας.

Οι δικές μας προγραμματικές δηλώσεις είχαν και έχουν σαν στόχο να φέρουν στο προσκήνιο όλους εκείνους που δεν έχουν φωνή και δεν έχουν δύναμη, όλους όσους συνήθως τα κόμματα εξουσίας ξεχνάνε την επομένη των εκλογών. Και αναφέρομαι στους μακροχρόνια άνεργους, στους εργαζόμενους με stage, στους εργαζόμενους με «μπλοκάκι», στους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους, αλλά και στους εκατοντάδες χιλιάδες επισφαλώς εργαζόμενους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων. Εξ ονόματος όλων αυτών των ξεχασμένων κοινωνικών ομάδων θα προσπαθήσουμε να ασκήσουμε και κριτική στις χθεσινές κυβερνητικές εξαγγελίες. Γιατί, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, η ξεχασμένη κοινωνία για μας δεν είναι μία επικοινωνιακού χαρακτήρα προεκλογική εφεύρεση. Η ξεχασμένη κοινωνία είναι παντού γύρω μας, είναι παρούσα, είτε στην προεκλογική περίοδο, είτε μετά από τις εκλογές.

Μόλις τις τελευταίες είκοσι μέρες, από την ημέρα που συζητάγαμε σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο ως σήμερα, χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται «στον αέρα», περίπου δυόμισι χιλιάδες εργαζόμενοι: εργαζόμενοι στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες που «βάρεσαν κανόνι», στα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά που οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχαν δώσει έναντι πινακίου φακής στους Γερμανούς που σήμερα μας απειλούν. Χιλιάδες θέσεις εργασίας «στον αέρα»! Είναι παντού γύρω μας η ξεχασμένη κοινωνία και -το κυριότερο- σε πείσμα των καιρών διεκδικεί. Διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον, ένα μέλλον με αξιοπρέπεια.

Μόλις χθες συναντηθήκαμε με το σωματείο των εργαζομένων της WIND, της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας, που όπως και η ανταγωνιστική της, η VODAFONE, έχουν στήσει ένα καθεστώς συνδικαλιστικής τρομοκρατίας και εργασιακής ανασφάλειας για χιλιάδες νέους επιστήμονες εργαζόμενους και εκμεταλλευόμενες προηγούμενους νόμους των δικών σας κυβερνήσεων για την αύξηση του ορίου αναιτιολόγητων απολύσεων έχουν απολύσει μόνο τη χρονιά που διανύουμε πάνω από εκατό εργαζόμενους. Κι όμως αυτά τα νέα παιδιά -οι περισσότεροι απ’ αυτούς συνάδελφοί μου επιστήμονες, απόφοιτοι πολυτεχνικών σχολών- παρά τις απειλές και το φόβο της απόλυσης, μόλις την προηγούμενη βδομάδα προχωρήσανε σε μια μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση εκεί όπου ο συνδικαλισμός δεν μπορούσε καν να ειπωθεί ως λέξη -μια συγκλονιστική επιτυχία αυτής της απεργίας!- διεκδικώντας συλλογική σύμβαση και να ανακληθούν οι απολύσεις συνδικαλιστών.

Η ξεχασμένη κοινωνία, λοιπόν, είναι εδώ και διεκδικεί και δεν το βάζει κάτω. Το θέμα είναι για πόσο όσοι κυβερνούν θα προωθούν τις εκκλήσεις της για σταθερή εργασία, για συλλογικές συμβάσεις, για αξιοπρεπείς μισθούς.

Ακούσαμε χθες με προσοχή τις Προγραμματικές Δηλώσεις που παρουσίασε ο κύριος Πρωθυπουργός και ειλικρινά δεν καταφέραμε να ξεχωρίσουμε αν ακούμε μία ακόμα προεκλογική ομιλία ή αν έχουμε περάσει στη νέα μετεκλογική περίοδο. Μια κυβέρνηση όμως θα κριθεί, όπως γνωρίζετε πολύ καλύτερα από μένα κύριοι συνάδελφοι, όχι από τις εξαγγελίες αλλά από το έργο, το κυβερνητικό έργο που θα παρουσιάσει κατά τη θητεία της. Και εμείς, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, θα είμαστε εδώ, για να ελέγχουμε το κυβερνητικό έργο από θέση αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης.

Κύριε Πρωθυπουργέ, ήρθατε στην εξουσία καταγγέλλοντας την οικονομική πολιτική που άσκησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και από την πρώτη κιόλας μέρα μετά τις εκλογές το κλίμα αυτό της καταγγελίας της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησε η προηγούμενη Κυβέρνηση φαίνεται να αλλάζει. Υπήρξαν αλλεπάλληλες συζητήσεις με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κύριο Προβόπουλο. Ακόμη και διαρροές για συναντίληψη είχαμε, διαρροές γύρω από το υπερβολικό έλλειμμα που βρήκαμε από την προηγούμενη Κυβέρνηση, προβληματισμό για τον εκτροχιασμό των δημόσιων οικονομικών. Όλα αυτά στέλνουν ένα μήνυμα στον κόσμο, το μήνυμα ότι πρέπει να κατεβάσει νωρίς νωρίς κιόλας τις προσδοκίες του, τον πήχη των προσδοκιών του, των προσδοκιών όμως που εσείς δημιουργήσατε προεκλογικά στους πολίτες.

Δείτε, κύριοι συνάδελφοι, σήμερα τους τίτλους μονάχα, τους όμοιους τίτλους των απογευματινών εφημερίδων που μιλούν για κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Άραγε, δεν γνωρίζαμε αυτήν την κατάσταση πριν τις εκλογές;

Το λέω αυτό, κύριε Παπανδρέου, γιατί θέλω να σας θυμίσω τα λόγια που εσείς σε τούτη εδώ την Αίθουσα από τη θέση του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είχατε πει το 2004 –όταν είχαμε πάλι κυβερνητική εναλλαγή- στο νέο τότε Πρωθυπουργό, τον κ. Καραμανλή.

Του είχατε πει, λοιπόν –διαβάζω επί λέξει- «σας προειδοποιώ μην έρθετε μετά την απογραφή να μας πείτε, ξέρετε, είναι άδεια τα ταμεία και δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε ή να προχωρήσουμε τις εξαγγελίες που σας είπαμε προεκλογικά, γιατί ούτε οι δικοί σας ψηφοφόροι δεν θα σας πιστέψουν».

Αυτό είχατε πει στον κ. Καραμανλή και είχατε δίκιο που του το είχατε πει. Αυτά λέγατε τότε. Και τώρα είστε εσείς που με την ίδια μέθοδο, αλλά με ένα διαφορετικό όρο, επιχειρείτε την ίδια αναδίπλωση που έκανε τότε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Η Νέα Δημοκρατία είχε μιλήσει τότε για απογραφή. Εσείς μιλάτε για καταγραφή. Οι πολίτες, όμως, οι νέοι άνθρωποι, όλοι αυτοί που πιέζονται ασφυκτικά από τις σημερινές οικονομικές συνθήκες σας ψήφισαν όχι για να κάνετε καταγραφή, αλλά για να αλλάξετε την εφαρμοζόμενη πολιτική, όχι για να συνεχίσετε την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης, μια πολιτική που δημιούργησε σοβαρότατα κοινωνικά αδιέξοδα και την οποία η Νέα Δημοκρατία πλήρωσε με τρόπο οδυνηρό.

Έρχομαι τώρα στο πρώτο κρούσμα υπαναχώρησης από όσα λέγατε προεκλογικά και το οποίο ειλικρινά δεν το περιμέναμε τόσο γρήγορα. Βρεθήκαμε και την Παρασκευή πριν τις εκλογές, αλλά και προχθές με Βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., στο Λιμάνι του Πειραιά, εκεί που παλαιότερα όταν η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπέγραφε και ξεπουλούσε ένα από τα νευραλγικότερα σημεία για την ανάπτυξη αλλά και την ασφάλεια της χώρας, τις πύλες εισόδου και εξόδου, ήταν μαζί μας και πολλά από τα στελέχη που σήμερα κάθονται στα υπουργικά έδρανα.

Δεν σας άκουσα χθες να πείτε καμία κουβέντα γι’ αυτό το θέμα. Δεν σας άκουσα στις προγραμματικές σας δηλώσεις να μιλήσετε για το κρίσιμο θέμα των ημερών, την παραχώρηση του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων στο Λιμάνι του Πειραιά στην κινέζικη πολυεθνική COSCO.

Εκπλήσσομαι βεβαίως σήμερα όταν ακούω ότι ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ εκτός από οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου είναι και κινεζόφιλος. Εμείς δεν είμαστε ούτε κινεζόφιλοι ούτε αμερικανόφιλοι, αλλά διεκδικούμε ο δημόσιος πλούτος της χώρας να παραμένει υπό δημόσιο έλεγχο. Τα νευραλγικής σημασίας σημεία εισόδου και εξόδου της χώρας, τα λιμάνια μας, το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου να μένει υπό δημόσιο έλεγχο.

Είχατε πει ως Κυβέρνηση ότι προτίθεστε να επαναδιαπραγματευτείτε τη σύμβαση παραχώρησης, την οποία πολύ ορθά τότε είχατε καταγγείλει σε υψηλότατους τόνους και για το τίμημα και για τους όρους εκμετάλλευσης και βεβαίως για το εργασιακό καθεστώς στο λιμάνι.

Την ίδια ώρα, τώρα, ακούμε από ανώνυμους κυβερνητικούς κύκλους –όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις- να τροφοδοτούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με την κατηγορηματική θέση ότι η επαναδιαπραγμάτευση είναι αδύνατη. Τότε γιατί τη διακηρύξατε προεκλογικά, αφού είναι αδύνατη;

Στις προγραμματικές σας δηλώσεις δεν είπατε παρά μονάχα ότι θα διεκδικήσετε εκ νέου την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών. Δηλαδή οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες με μεγάλα λιμάνια, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, που δεν αποφασίζουν να ξεπουλήσουν, παραδείγματος χάρη, το λιμάνι της Μασσαλίας ή το λιμάνι του Αμβούργου στους Κινέζους, τι κάνουν; Δεν διεκδικούν την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών; Μόνο εμείς πρέπει να ξεπουλάμε τον εθνικό μας πλούτο, για να διεκδικούμε την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών;

Και εδώ, κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποδείξετε ότι είστε ειλικρινείς όταν λέτε, όταν λέγατε, ότι είστε διατεθειμένοι για μεγάλες ρήξεις και τομές, προκειμένου να προασπίσετε το δημόσιο συμφέρον. Κάντε το και θα έχετε μαζί σας την πλειοψηφία των πολιτών και της κοινωνίας να το υποστηρίζει και πρώτα εμείς θα το χαιρετίσουμε!

Ιδού, λοιπόν, η ευκαιρία! Θα αποδείξετε ότι το εννοείτε ή θα ακολουθήσετε την πεπατημένη, προεκλογικά να βγάζετε φλας αριστερά και μετεκλογικά να στρίβετε δεξιά;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι γνωρίζουμε ότι ζούμε σήμερα στη δίνη μιας βαθύτατης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και οφείλω να πω ότι ο τρόπος με τον οποίο περιγράφηκε αυτή η κατάσταση μέσα από τις προγραμματικές δηλώσεις δεν μας ικανοποίησε.

Ποια είναι η πραγματικότητα; Η πραγματικότητα είναι ότι δεχόμαστε ως χώρα –και το γνωρίζετε εσείς καλύτερα από εμάς- ισχυρότατες πιέσεις για μεταρρυθμίσεις εις βάρος των εργαζόμενων, εις βάρος της κοινωνίας, εις βάρος των φτωχότερων στρωμάτων. Τι μας λένε; Ξοδεύετε υπερβολικά για συντάξεις, ξοδεύετε υπερβολικά για υγεία, παιδεία, κοινωνικό κράτος, άρα ξηλώστε το ασφαλιστικό, πουλήστε τον δημόσιο τομέα, ξηλώστε τα εργασιακά δικαιώματα και φτιάξτε παντού επισφαλείς θέσεις απασχόλησης και κόψτε τις δημόσιες δαπάνες. Αυτή είναι η πίεση που δεχόμαστε απ’ αυτό που εσείς ονομάζετε «διεθνείς αγορές» και το ξέρετε καλύτερα από εμάς.

Το κρίσιμο, λοιπόν, ερώτημα σήμερα για όσους μας παρακολουθούν είναι: Θα ενδώσετε, κύριε Πρωθυπουργέ, σε αυτές τις πιέσεις; Χθες δεν ακούσαμε μια συγκεκριμένη κουβέντα και σας ρωτώ ευθέως: Με ποια γραμμή θα πάει τη Δευτέρα ο κ. Παπακωνσταντίνου στις Βρυξέλλες; Είναι δείγμα νέας αντίληψης αυτή να μην ξέρει η Βουλή τι ακριβώς πάει να διαπραγματευτεί η Κυβέρνηση;

Το θεωρούμε αυτονόητο ότι πριν καταθέσετε Πρόγραμμα Σταθερότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Κοινοβούλιο θα πρέπει την ευκαιρία να το δει, να το συζητήσει και να αποφασίσει. Εξάλλου φαντάζομαι ότι στη βάση αυτού που θα διαπραγματευτείτε θα συνταχθεί και ο Προϋπολογισμός που θα κληθεί το Σώμα να εγκρίνει σε λίγες μέρες από σήμερα.

Μιλήσατε όμως, χθες για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις που θα καλύπτουν τον πληθωρισμό. Αυτό ξέρετε καλύτερα από μένα ότι σημαίνει ότι πάνε περίπατο οι υποσχέσεις για αναδιανομή του πλούτου. Αν οι μισθοί δεν αυξηθούν πάνω από τη παραγωγικότητα το μερίδιό τους στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν δεν αυξάνεται. Αυτό το ξέρουν ακόμα και οι πρωτοετείς φοιτητές Οικονομικών.

Δεν έχει νόημα, λοιπόν, να κάνετε πως δεν το καταλαβαίνετε. Πείτε, λοιπόν, ανοιχτά: Τι αυξήσεις θα δώσετε, σε τι ύψος; Αν θέλετε να στηρίξετε τα χαμηλά εισοδήματα, πείτε στον ελληνικό λαό: Υπάρχει πρόγραμμα για σύγκλιση μισθών και συντάξεων με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των δεκαπέντε, γιατί η παραγωγικότητα έχει ήδη συγκλίνει; Δεν πρέπει κάποια στιγμή να συγκλίνουν και οι μισθοί;

Όταν λέμε για δίκαιη κοινωνία, οφείλουμε να εξηγούμε πώς ακριβώς την εννοούμε.

Γι’ αυτό εμείς θα θέσουμε από την αρχή μερικά βασικά ερωτήματα.

Ερώτημα πρώτο. Θα προστατεύσετε τις θέσεις εργασίας; Πολλές επιχειρήσεις με πρόσχημα την κρίση και με εκβιασμό την απόλυση μετατρέπουν συμβάσεις αορίστου χρόνου σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Είπατε χθες ότι θα ενισχύσετε το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας. Το περιμένουμε. Αλλά αυτό για να γίνει απαιτούνται προσλήψεις, απαιτείται να αναβαθμιστούν οι αρμοδιότητές τους.

Ερώτημα δεύτερον. Πολιτική για την ανεργία. Μιλήσατε για αύξηση του επιδόματος. Ξέρετε όμως, αλήθεια ποιοι και εν τέλει πόσοι δικαιούνται και λαμβάνουν σήμερα το επίδομα ανεργίας; Υπάρχουν μακροχρόνια άνεργοι, άνθρωποι μεγάλης ηλικίας 45 έως 60 ετών για τους οποίους είναι εξαιρετικά δύσκολο να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Ξέρετε πόσοι απ’ αυτούς παίρνουν σήμερα κάτι από αυτό το επίδομα του ΟΑΕΔ; Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ περίπου οκτακόσιοι μακροχρόνιοι άνεργοι ηλικίας 45 έως 60 ετών παίρνουν αυτό το πενιχρό επίδομα ανεργίας. Πιστεύετε ειλικρινά ότι είναι μόνο οκτακόσιοι αυτοί οι άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα τη στιγμή που οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη και ειδικά στην επαρχία; Υποθέτω πως όχι. Αυτή, λοιπόν, είναι η ξεχασμένη κοινωνία και αυτή είναι μία ξεχασμένη κοινωνική κατηγορία των μακροχρόνια ανέργων που ολοένα και διευρύνεται και δυστυχώς, έλειπε χθες από τις προγραμματικές προτάσεις.

Και ένα τρίτο ερώτημα. Τράπεζες. Είπατε πολύ λίγα για το θέμα αυτό. Θα τις ενοχλήσετε καθόλου ή θα τις αφήσετε να κερδοσκοπούν ασύστολα; Από την πλευρά μας μιλήσαμε εδώ και καιρό για την ανάγκη μιας δημόσιας παρέμβασης στο τραπεζικό σύστημα με εργαλείο τις δημόσιες τράπεζες. Έτσι σπάνε τα καρτέλ και έτσι μπορούμε να διασφαλίσουμε έστω και ελάχιστα το δημόσιο συμφέρον.

Όμως, για να γίνει αυτό, απαιτείται οι δημόσιες τράπεζες, η Εθνική, η Αγροτική, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, να αναπροσανατολιστούν με γνώμονα τον κοινωνικό τους ρόλο και όχι την κερδοσκοπία. Και εδώ απαιτείται πολιτική βούληση και τίποτα παραπάνω.

Γι’ αυτό το θέμα μιλήσατε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Νομίζω, όμως, ότι η χθεσινή σας ομιλία ήταν ακόμα πιο πίσω, κύριε Πρωθυπουργέ και από την ομιλία σας στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέει ότι η έξοδος από την κρίση δε μπορεί να γίνει ούτε με ευχές ούτε με ασαφείς διατυπώσεις. Από την πλευρά μας, ως Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, θα επιμένουμε σ’ αυτό, αλλιώς η έξοδος από την κρίση θα συμβαδίζει με δυσθεώρητη ανεργία, με αυτό που οι οικονομολόγοι σε διεθνές επίπεδο έχουν αρχίσει να ονομάζουν «άνεργη ανάκαμψη». Τι είδους έξοδος από την κρίση θα είναι αυτή, αν ο κόσμος δεν έχει δουλειά;

Και όταν εμείς λέμε δουλειά, δεν εννοούμε τα stage, ούτε την ανασφάλιστη εργασία, ούτε τις συμβάσεις έργου, ούτε τα μπλοκάκια, ούτε την ενοικιαζόμενη εργασία. Όταν εμείς λέμε δουλειά, εννοούμε μόνιμη και σταθερή εργασία.

Δεν ακούσαμε, όμως, τίποτα και για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων. Οι νόμοι που διέλυσαν το προηγούμενο διάστημα την αγορά εργασίας και που πολύ εύστοχα και εσείς ονομάσατε «εργασιακό μεσαίωνα», ήταν νόμοι και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας. Το ερώτημα είναι: Θα τους καταργήσετε αυτούς τους νόμους;

Όμως, ακόμα και αν -επιτρέψτε μου την έκφραση- διακατέχεστε από μια αντίληψη που λέει: «Δε θα καταργήσουμε τους δικούς μας παλιούς νόμους, αλλά τους νόμους της Νέας Δημοκρατίας», πείτε μας πόσους και ποιους από αυτούς τους αντεργατικούς και αντιλαϊκούς νόμους που καταψηφίσατε το προηγούμενο διάστημα, που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία, σκοπεύετε, είστε διατεθειμένοι να καταργήσετε. Θα καταργήσετε τα stage;

Χθες σας ακούσαμε να λέτε ότι είναι μία ταπεινωτική λειτουργία και υποσχεθήκατε να τα καταργήσετε στο δημόσιο. Γιατί μόνο στο δημόσιο; Ό,τι είναι ταπεινωτικό για το δημόσιο τομέα δεν είναι ταπεινωτικό για τον ιδιωτικό; Ορίστε, λοιπόν, η ευκαιρία: Καταργήστε τελείως αυτό το θεσμό που οδηγεί χιλιάδες νέους ανθρώπους σε κατάσταση ομηρίας. Καταργήστε την ενοικίαση και τις υπεργολαβίες στο δημόσιο. Καταργήστε όλες τις σχέσεις εργασίας που υποκρύπτουν μισθωτή σχέση εργασίας, αλλά χωρίς τα ανάλογα δικαιώματα. Αυτό σημαίνει έμπρακτη στήριξη της εργασίας.

Υπάρχει, βέβαια και το τεράστιο θέμα του κοινωνικού κράτους, της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους. Υπάρχουν χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις στην υγεία, στην παιδεία, στην κοινωνική πρόνοια. Θα τις καλύψουμε; Δε ζητάμε μαζικούς διορισμούς στο δημόσιο. Ζητάμε να λειτουργήσει το δημόσιο όσο αντικειμενικά χρειάζεται προκειμένου να δουλέψει σωστά.

Με τρεις χιλιάδες προσλήψεις το χρόνο που υποσχεθήκατε χθες, κύριε Παπανδρέου, χρειάζονται σχεδόν είκοσι χρόνια για να καλυφθούν οι κενές οργανικές θέσεις στα δημόσια νοσοκομεία.

Και θα θέσω εδώ ένα ακόμα ερώτημα: Όταν μιλάτε για χρηματοδότηση της παιδείας με στόχο το 5% του Α.Ε.Π. -πόσες φορές το ακούσαμε αυτό και το 2004 στόχος το 5% του Α.Ε.Π., τελείωσε η κυβέρνηση το 2007, ξανά στόχος το 5% του Α.Ε.Π., τώρα πάλι στόχος το 5% του Α.Ε.Π. για την παιδεία- άραγε αναφέρεστε μονάχα στη δημόσια παιδεία ή συμπεριλαμβάνετε και όλα τα μαγαζάκια που, κατά παράβαση του Συντάγματος, διεκδικούν καθεστώς ιδιωτικού πανεπιστημίου; Θα θέλαμε μία απάντηση σ’ αυτά.

Έχουμε ξεκαθαρίσει -και η πανεπιστημιακή κοινότητα επίσης- ότι η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων -ημικρατικών, όπως εσείς επιθυμείτε να τα λέτε- μέσα από διάφορα παραθυράκια που ανοίγουν σκόπιμα θα υποβαθμίσει τραγικά τη δημόσια εκπαίδευση.

Θα ήθελα να σεβαστώ το χρόνο. Θα ήθελα να πω δυο λόγια για το περιβόητο Σύμφωνο Σταθερότητας που μας έχει δέσει από το λαιμό και που προεκλογικά μιλούσατε για την ανάγκη χαλάρωσής του. Το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ξεφύγει από τις νόρμες του και υπερασπίζονται τη θέση τους μπροστά στην οικονομική κρίση.

Λέτε ότι θα πάτε να διαπραγματευτείτε με τον Επίτροπο Αλμούνια. Ξέρουμε από τώρα τι θα σας πει. Ξέρουμε τι θα σας ζητήσει. Θα σας ζητήσει να ξηλώσετε το ασφαλιστικό, την αγορά εργασίας και το κοινωνικό κράτος. Θα σας ζητήσει να πουλήσετε ό,τι έχει απομείνει από το δημόσιο πλούτο. Τι θα κάνετε τότε;

Εμείς, λοιπόν, θα σας προτείνουμε, πριν πάτε να διαπραγματευτείτε με τον κ. Αλμούνια, να κάνετε κάτι άλλο, να διαπραγματευτείτε με όλες τις χώρες που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν το Σύμφωνο Σταθερότητας ως ένα βραχνά που κρατάει τις οικονομίες τους βυθισμένες μέσα στην κρίση και να δημιουργήσετε ένα μέτωπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση που θα αμφισβητεί αυτό το παρωχημένο, αναποτελεσματικό και αντικοινωνικό εργαλείο. Αυτή είναι η θέση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αυτή είναι η θέση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να πω και δύο λόγια για το μεγάλο θέμα του περιβάλλοντος. Και στις προεκλογικές εξαγγελίες, αλλά και χθες, χρησιμοποιήσατε ευρύτατα τον όρο «πράσινη ανάπτυξη».

Η δική μας θέση είναι ότι το περιβάλλον δεν μπορεί να προστατευθεί μόνο προσελκύοντας ιδιωτικές επενδύσεις, ούτε περιμένοντας την ανάκαμψη. Χρειάζεται άμεσα προστασία. Υπάρχουν ανοικτά μέτωπα, στα οποία η τοποθέτησή σας υπήρξε το λιγότερο αμφίσημη.

Χαιρετίζουμε βέβαια τη δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος. Ήταν ένα ώριμο αίτημα το οποίο έγινε πράξη. Τώρα, όμως, θα πρέπει να πάρετε και εσείς ξεκάθαρη θέση, χωρίς αμφισημίες, σε μια σειρά από περιπτώσεις όπου όλο το προηγούμενο διάστημα αισθανόμασταν απελπιστικά μόνοι στο Κοινοβούλιο. Ευτυχώς όχι στους αγώνες, γιατί εκεί είχαμε μαζί μας τους ενεργούς πολίτες.

Αναφέρομαι στο θέμα του Ελαιώνα, στο θέμα της εκτροπής του Αχελώου, στο θέμα της νέας περιφερειακής του Υμηττού και είδα με ενδιαφέρον την επίσκεψή σας με τον πολεοδόμο Αθεμπίγιο στο Φάληρο και στο Γαλάτσι. Μιας και βρεθήκατε εκεί, όμως, θα μπορούσατε να πεταχτείτε και μέχρι το Ελληνικό και να δείξετε του κ. Αθεμπίγιο την αθλιότητα του παράνομου αποκλεισμού του θαλάσσιου μετώπου από ιδιωτικά συμφέροντα και από νονούς της νύχτας, όχι μόνο στο Ελληνικό, αλλά σε όλους τους παραλιακούς δήμους. Ή αφού πήγατε στο Γαλάτσι, να πηγαίνατε και μέχρι το Palais που θέλουν να το κάνουν Mall. Αλήθεια, πόσα Mall ακόμη χρειαζόμαστε στον αστικό ιστό;

Σε αυτά τα θέματα θα κριθούν οι διακηρύξεις σας για την περιβαλλοντική σας ευαισθησία, όπως επίσης και στο θέμα των νόμων που έχουν ψηφιστεί στο παρελθόν, όπως ο ν. 3218/2003 που έχει ανοίξει το δρόμο για τεράστιας κλίμακας αποχαρακτηρισμούς δασικών εκτάσεων, ανοίγοντας το δρόμο σε οικοπεδοφάγους.

Κύριε Πρωθυπουργέ, ανοίξατε, όμως, με δική σας πρωτοβουλία –και ορθά κάνατε- τα θέματα διαφάνειας, αξιοκρατίας, θεσμικής λειτουργίας του κράτους για το ξεπέρασμα της πολιτικής κρίσης, της κρίσης του πολιτικού μας συστήματος.

Όπως γνωρίζετε, σε αυτά τα θέματα έχουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια προγραμματικές θέσεις και φωνάζουμε και διεκδικούμε και από αύριο το πρωί είμαστε στη διάθεσή σας να τις καταθέσουμε. Και ειλικρινά περιμένουμε αποφασιστικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ενώ, όμως, ορθά εντοπίσατε αυτή την κρίση, θαρρώ πως επιχειρείτε να δώσετε λύσεις τεχνοκρατικής διαχείρισης σε μια κρίση που έχει βαθιά πολιτικά αίτια. Η κρίση αναξιοπιστίας, η αναξιοκρατία στις κρατικές δομές, το κομματικό και ρουσφετολογικό κράτος δεν θα θεραπευθεί εάν η Κυβέρνησή σας λειτουργήσει ως μη κυβερνητική οργάνωση, αλλά αν είστε αποφασισμένοι για μεγάλες πολιτικές τομές στους θεσμούς και στην κρατική μηχανή.

Καταλαβαίνω απόλυτα ότι προσπαθείτε με διάφορες μεθόδους να παρακάμψετε ακόμη και το ίδιο σας το Κόμμα, αλλά το πρόβλημα δεν είναι οι θέσεις Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων, που στο κάτω-κάτω είναι και θέσεις πολιτικής εμπιστοσύνης. Εάν δηλαδή για τη θέση ενός Ειδικού Γραμματέα στο Υπουργείο Εξωτερικών πληροί όλες τις προϋποθέσεις ένα στέλεχος του ΛΑΟΣ θα το επιλέξετε για να διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές θέσεις; Ελπίζω πως δεν θα το κάνετε.

Το ζήτημα είναι τι θα γίνει με όλους εκείνους τους κομματικούς στρατούς που στελεχώνουν όλες τις διευθυντικές θέσεις στις δημόσιες υπηρεσίες, τα χιλιάδες στελέχη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ που εναλλάσσονται διαδοχικά, όταν έχουμε κυβερνητική εναλλαγή, στις εφορίες, στις πολεοδομίες, στα τελωνεία, στα ασφαλιστικά ταμεία, στις υπηρεσίες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στα διοικητικά συμβούλια των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, παντού στην κρατική μηχανή. Αυτό ζητάει ο κόσμος να αλλάξει και ας παίρνετε όποιους εσείς θέλετε για Γενικούς Γραμματείς στα Υπουργεία.

Και έρχομαι σε ορισμένα συγκεκριμένα, προσπαθώντας να είμαι σύντομος. Στην προηγούμενη κυβερνητική αλλαγή το 2004, κεντρικό ζήτημα σε αυτή την Αίθουσα ήταν η συζήτηση για τη διαπλοκή και η συζήτηση για τη σχέση εργολάβων του δημοσίου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Τι απέγινε όλη αυτή η συζήτηση; Τι απέγιναν οι λεγόμενοι «νταβατζήδες»; Δεν υπάρχει πια θέμα οικονομικής διαπλοκής με την πολιτική εξουσία; Τι γίνεται με τις περίφημες αδειοδοτήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης; Πόσα χρόνια θα μένουν κλειδωμένες στα συρτάρια; Θα μπει μία τάξη; Θα υπάρξουν κανόνες; Τι θα γίνει με την ΕΡΤ; Θα συνεχίσει να έχει εξαρτήσεις; Τι θα γίνει με το νόμο περί ευθύνης Υπουργών; Η παραγραφή των σκανδάλων που έγινε με το κλείσιμο της Βουλής πριν από τις Ευρωεκλογές κατέστη δυνατή μ’ ένα νόμο που ήταν δικός σας. Θα τον καταργήσετε; Κάντε το και δεν θα διστάσουμε να συμφωνήσουμε. Υπάρχουν και μερικά ακόμα ερωτήματα.

Δεν ακούσαμε τίποτα στις Προγραμματικές Δηλώσεις, κύριε Πρωθυπουργέ, για το θέμα διαχωρισμού Κράτους-Εκκλησίας. Εμείς πιστεύουμε ότι είναι ένα ώριμο θέμα και τώρα είναι η ώρα να γίνουν βήματα μπροστά.

Ήταν θετική η ενέργειά σας να φέρετε στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου το Συνήγορο του Πολίτη. Έθεσε πολύ σοβαρά ζητήματα. Όμως, ο Συνήγορος του Πολίτη δεν είναι μονάχα ένα πρόσωπο. Έχει και ένα έργο πίσω του με ουσιαστικό περιεχόμενο. Έχει τοποθετηθεί για την αντισυνταγματικότητα σειράς νόμων της Νέας Δημοκρατίας.

Το ερώτημα είναι το εξής: Θα τους καταργήσετε αυτούς τους νόμους ή ό,τι έγινε, έγινε;

Ακούσαμε προχθές τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τον κ. Χρυσοχοΐδη, να λέει ότι θα συναντηθεί με το Συνήγορο του Πολίτη για να του εξηγήσει τι αντισυνταγματικό άραγε βλέπει στο νόμο για τις τράπεζες DNA και τις κάμερες στους δημόσιους χώρους.

Δεν χρειάζεται, κύριε Χρυσοχοΐδη. Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει τοποθετηθεί κατηγορηματικά σ’ αυτά τα ζητήματα και έχει δώσει στη δημοσιότητα εξαιρετικά αιτιολογημένες αποφάσεις.

Θα ήθελα να κάνω μία τελευταία παρατήρηση για τον εκλογικό νόμο.

Κύριε Πρωθυπουργέ, λέτε ότι θέλετε να χτυπήσετε το πολιτικό χρήμα. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν θα καταφέρετε να το χτυπήσετε μ’ έναν εκλογικό νόμο έτσι όπως ακούμε να περιγράφετε, γιατί η πείρα –και είναι πρόσφατη αυτή η πείρα- λέει ότι το «μαύρο» χρήμα δεν πάει σε υποψήφιους Βουλευτές, αλλά πάει σε κυβερνήσεις, σε Υπουργούς και σε υποψήφιους Υπουργούς ή πάει στα ταμεία των κομμάτων εξουσίας. Και το «μαύρο» χρήμα ξεκινά από τη Γερμανία που έχει το γερμανικό εκλογικό νόμο.

Επομένως, το πρόβλημα δεν είναι έλλειμμα εκλογικού νόμο. Το σύστημα που επεξεργάζεστε, αν είναι αυτό που μαθαίνουμε, θα έχει άλλα αποτελέσματα. Θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ισχυρών αρχηγικών κομμάτων, τα οποία με την προίκα των σαράντα ή πενήντα εδρών, θα μπορούν να σχηματίζουν αρχηγικές κυβερνήσεις.

Και θέλω να επισημάνω ότι πάγια θέση της Αριστεράς και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι ότι αναγκαίο βήμα για το συνολικό εκδημοκρατισμό του πολιτικού μας συστήματος είναι η αλλαγή του εκλογικού συστήματος με την καθιέρωση της απλής αναλογικής, ώστε να αποτυπώνεται η λαϊκή βούληση χωρίς εκβιασμούς, χωρίς πλαστά διλήμματα, χωρίς εκλογικά «μαγειρέματα».

Τελειώνω εδώ, λέγοντας ότι ευχόμαστε ολόψυχα καλή δουλειά σε όλους. Η δική μας δουλειά, όπως είπα και στην αρχή, είναι να σας ελέγχουμε από τη θέση της αριστερής προγραμματικής Αντιπολίτευσης, μαζί με τους πολίτες, μαζί με τους εργαζόμενους, μαζί με την ξεχασμένη κοινωνία και με μοναδικό κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική αποτελεσματικότητα.

Σας ευχαριστώ.

Σχετικά με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας

Η απόφαση του ΣτΕ για το Εμπορικό Κέντρο στον Ελαιώνα έχει ήδη ληφθεί και βρίσκεται στο στάδιο της καθαρογραφής. Επειδή λάβαμε γνώση της απόφασης (επιτρέπεται η ανάγνωση της) και επειδή έχουν αρχίσει διάφορες διαδόσεις, οφείλουμε να ενημερώσουμε για τα κάτωθι:

• Το ΣτΕ κρίνει συνταγματική τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη μεταφορά του γηπέδου του ΠΑΟ από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας στον Ελαιώνα.
• Το ΣτΕ θεωρεί ότι οποιαδήποτε άλλη κατασκευή δεν συνδέεται πολεοδομικά και λειτουργικά με το νέο γήπεδο είναι αντισυνταγματική. Θεωρεί δε ότι παραμένει σε ισχύ το ΠΔ του 1995, που προβλέπει στην περιοχή παρέμβασης κοινόχρηστο πράσινο και ήπιες χρήσεις με συντελεστή δόμησης 0,1. Εν συνεχεία η απόφαση είναι απολύτως σαφής και κατηγορηματική. Δηλαδή όχι Mall, όχι Δημαρχιακό Μέγαρο, όχι Πολυλειτουργικό κέντρο του Δήμου.

Κατόπιν αυτών είναι αδιανόητη οποιαδήποτε αναφορά ότι τάχα «υπάρχει παράθυρο στην απόφαση για τη διάσωση του Mall». Εξίσου ανυπόστατη αποδεικνύεται και η δήθεν εξάρτηση του νέου γηπέδου από το Mall. Το ισοζύγιο πρασίνου (το οποίο επιβάλλεται κατά το άρθρο 24 του Συντάγματος) δεν μπορεί να διατηρηθεί με κανένα τρόπο εάν γίνει το Mall ή το Δημαρχιακό Μέγαρο ή το Πολυλειτουργικό κέντρο του Δήμου. Επιτρέπεται φυσικά ο υπόγειος χώρος στάθμευσης κάτω από το Εμπορικό Κέντρο, που άλλωστε προβλεπόταν και από το ΠΔ του 1995.

Το ύψος της αποζημίωσης για την εταιρία «Μπάμπης Βωβός» δεν μπορεί να υπερβαίνει σε καμμιά περίπτωση το ύψος της «δωρεάς» που είχε κάνει στο Δήμο Αθηναίων (προκειμένου να λάβει το διπλάσιο συντελεστή) και η οποία σύμφωνα με το Συμβόλαιο που έχουν υπογράψει ανέρχεται σε 26,5 εκατ ευρώ. Κατά την άποψη της Επιτροπής μας το τίμημα αυτό είναι ήδη υπερτιμολογημένο.

Πλέον το μόνο που χρειάζεται είναι να σχεδιασθεί και να υλοποιηθεί το Πάρκο υψηλού πρασίνου γύρω από το νέο γήπεδο, όπως και η άμεση απορρύπανση του ρέματος Προφήτη Δανιήλ στο οποίο συνεχίζεται η παράνομη απόρριψη πάσης φύσεως λυμάτων. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στον Ελαιώνα. Και δεν χρειάζεται γι’ αυτό καμμιά νομοθετική ρύθμιση. Αρκεί το ΠΔ του 1995.

Καλούμε την Πολιτεία (Κυβέρνηση και Δήμο) να εφαρμόσει άμεσα το ΠΔ του 1995 και να μην προχωρήσει σε καμμιά νομοθετική ρύθμιση τσιμεντοποίησης του Ελαιώνα, όπως ζητά η εταιρία «Μπάμπης Βωβός».

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Η Εκλογική Επιτροπή Λέσβου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ χαιρετίζει τους πολίτες της Λέσβου, της Λήμνου και του Αη Στράτη, που με τη ψήφο τους τίμησαν το συνδυασμό μας στις χθεσινές εκλογές. Χαιρετίζει τους εκατοντάδες αριστερούς και προοδευτικούς ανθρώπους των νησιών μας, που παρά τις πικρίες και τις απογοητεύσεις από τους πρόσφατους χειρισμούς της ηγεσίας, έστειλαν μήνυμα πως η κοινωνία χρειάζεται ισχυρή και παρούσα την Αριστερά στη Βουλή και στους αγώνες.

Το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μια συντριπτική ήττα της ΝΔ και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της. Αποτελεί ένα σαφές μήνυμα πως η κοινωνία δεν αντέχει να συμπιέζεται άλλο. Είναι και μια προειδοποίηση προς τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πως αν επιμείνει στη συμπληρωματική προς τη ΝΔ πολιτική που εξήγγειλε ο Γιώργος Παπανδρέου, πολύ φοβόμαστε πως γρήγορα θα βαθύνει κι άλλο τη κοινωνική κρίση, αλλά και πολύ γρήγορα το ΠΑΣΟΚ, θα βρεθεί στη δεινή θέση, που η ΝΔ βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπο με τα αδιέξοδα της πολιτικής που επιλέγει. Παράλληλα η μικρή υποχώρηση του δικομματισμού στα μικρότερα επίπεδα από το 1981, είναι μια μικρή ρωγμή του πολιτικού συστήματος που δομήθηκε μεταπολιτευτικά, αναντίστοιχη όμως με την υπαρκτή κοινωνική δυσαρέσκεια. Η εκλογική άνοδος του ΛΑΟΣ και των Οικολόγων – Πράσινων είναι σ’ ένα βαθμό αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας αυτής, από διαφορετική οπτική βεβαίως για το καθένα πολιτικό κόμμα.

Το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μια μικρή νίκη για το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι παράλληλα ένα μήνυμα της κοινωνίας και των χιλιάδων αριστερών και προοδευτικών πολιτών προς τις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ, ότι «Όλοι μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ μπορούμε!» Η ενωτική παρουσία της Αριστεράς μέσα απ’ τη ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή και στη κοινωνία είναι μονόδρομος. Τέλος το συνολικό αποτέλεσμα της Αριστεράς πρέπει να προβληματίσει τους φίλους και ψηφοφόρους του ΚΚΕ, ότι ο εμφύλιος στην Αριστερά πρέπει να τελειώσει.

Η επιτυχία του συνδυασμού μας είναι μια συλλογική επιτυχία. Όπως είχαμε δεσμευτεί και προεκλογικά εμείς θα τιμήσουμε την ψήφο που μας εμπιστεύτηκαν οι πολίτες των νησιών του νομού μας σε τρεις κατευθύνσεις. Ασκώντας προγραμματική αντιπολίτευση υπερασπιζόμενοι τη «ξεχασμένη κοινωνία» και δίνοντας βροντερό παρών στους αγώνες, όπως πολύ καλά ξέρουμε να κάνουμε. Παράλληλα θα συνεχίσουμε θα συνεχίσουμε την ενωτική μας δράση στην Αριστερά και στη κοινωνία και σε πολιτικό επίπεδο.

Τις επόμενες μέρες θα συνεδριάσει η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο, για να εκτιμήσει πιο διεξοδικά το εκλογικό αποτέλεσμα.

Μυτιλήνη 5/10/2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ

Ήταν να το δούμε κι αυτό:

Ο Νομάρχης Λέσβου, με την ιδιότητα του Νομάρχη, δίκην κομματάρχη παλιάς κοπής, μέσω προσωπικής επιστολής του (με έξοδα της Νομαρχίας;) να παροτρύνει τους πολίτες της «επικράτειάς» του να ψηφίσουν συγκεκριμένο κόμμα (ΝΔ) και συγκεκριμένο υποψήφιο (Γιαννέλλη), που τυχαίνει μάλιστα να είναι συνυποψήφιος και αντίπαλος άλλου υποψηφίου (Γαληνού), που τυχαίνει να ανήκει στην ίδια με τον Νομάρχη παράταξη του Νομ. Συμβουλίου.

Μέχρι τώρα η συντηρητική παράταξη (και όχι μόνο) κατηγορούσε την αριστερά ότι προσπαθεί να κηδεμονεύσει την τοπική αυτοδιοίκηση.

Όμως τώρα βλέπουμε εκπρόσωπο αυτής της παράταξης, να χρησιμοποιεί την θέση του στην αυτοδιοίκηση για να κηδεμονεύσει τους πολίτες προς όφελος συγκεκριμένου κόμματος αλλά και συγκεκριμένου υποψηφίου.

Μια ενέργεια που εισάγει «νέα» ήθη στο χώρο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.

Βέβαια ο αντίλογος του κ. Βογιατζή μπορεί να είναι ότι ποτέ δεν έκρυψε την κομματική του τοποθέτηση και ιδιότητα, σαν κορυφαίου τοπικού στελέχους της ΝΔ στο Νομό και ότι είναι δικαίωμά του να παίρνει όποια θέση θέλει στα κομματικά τεκταινόμενα.

Δικαίωμά του, πράγματι, να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά όχι με την ιδιότητα του Νομάρχη, που την απέκτησε υποσχόμενος και παριστάνοντας τον Νομάρχη όλων των κατοίκων του Νομού της Λέσβου.

Αλλά και πάλι δικαίωμά του είναι.

Όπως δικαίωμα και όλων των Λεσβίων είναι να θυμούνται σε ένα χρόνο τον ίδιο, ή οποιονδήποτε άλλον από τον κομματικό του χώρο, που θα διεκδικήσει το νομαρχιακό αξίωμα υποσχόμενος και παριστάνοντας πάλι τον κομματικά αδέσμευτο.

Και κάτι τελευταίο.

Στην τοπική αυτοδιοίκηση, με ευθύνη των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, δεν εφαρμόζεται το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής στο όνομα της εξασφάλισης ισχυρής πλειοψηφίας της πρώτης παράταξης. Αυτό άλλωστε ήταν και η αιτία η παράταξή μας να μην εκπροσωπείται στο Νομ. Συμβούλιο.

Όμως τους τελευταίους μήνες όλοι θαυμάζουμε πράγματι την «ισχύ» της νομ. παράταξης που διοικεί το Νομό μας και παρακολουθούμε ένα σήριαλ με ίντριγκες, «καρεκλομαχίες» και ενδοπαραταξιακά μαχαιρώματα, που είχε σαν αποκορύφωμα την παραπάνω ενέργεια του κ. Νομάρχη, που τον εκθέτει ανεπανόρθωτα και τον «αποκαλύπτει» στα μάτια του λαού των νησιών μας.

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 1/10/2009

Από το Γραφείο Τύπου

ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

«ΕΧΕΙ ΡΕΖΕΡΒΑ Τ’ ΟΝΕΙΡΟ»

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ: Όσον αφορά τη συνθήκη του Μάαστριχτ, με επαρχιώτικη κουτοπονηριά οι συντάκτες του κειμένου μπερδεύουν διαφορετικά πράγματα.

Α) Ο ΣΥΡΙΖΑ ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 2003. Είναι συμμαχικό σχήμα που το αποτελούν ένδεκα διαφορετικοί πολιτικοί φορείς (συνιστώσες) συν ανένταχτοι της αριστεράς, πάνω σε αρχές μεταξύ των οποίων είναι και η κατάργηση της Συνθήκης της Μάαστριχτ. Η συνθήκη υπογράφτηκε πολλά χρόνια πριν την ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ, άρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία ευθύνη για την υπογραφή της.

Β) Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ (δηλ. το ένα ενδέκατο του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ) πράγματι αποδέχτηκε άρθρα της συνθήκης και ελέγχθηκε για αυτό. Προς τιμήν του, ανοικτά προς την κοινωνία ανέλαβε την ευθύνη του. Είχε το θάρρος η ηγεσία του ΚΚΕ να αναλάβει ποτέ την ευθύνη της για οτιδήποτε;

Γ) Στη λογική (τους) να χρησιμοποιούν παλιές λάθος θέσεις για να επιτεθούν στις σημερινές, θα έπρεπε και εμείς, όποτε αναφερόμαστε στο Σκοπιανό, να αναφέρουμε τις θέσεις του ΚΚΕ την δεκαετία 1930 για το Μακεδονικό και όποτε αναφερόμαστε στο σημερινό φοιτητικό κίνημα, τις τότε θέσεις του ΚΚΕ ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 οφείλεται σε προβοκάτορες και πληρωμένους πράκτορες της φασιστικής χούντας του Παπαδόπουλου.

ΨΕΜΑ: Είναι απόλυτο ψέμα ότι «σύντροφοί μας σε τοπικούς Ραδιοφωνικούς Σταθμούς κατακεραύνωναν το δημόσιο χαρακτήρα της Ολυμπιακής». Και ας μην κρύβονται οι συντάκτες του κειμένου πίσω από εκφράσεις «ας ψαχτούν μεταξύ τους ποιοί είναι». Τους προκαλούμε δίνοντάς τους όλο το δικαίωμα να αποκαλύψουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που υποστήριξαν τέτοιες θέσεις. Ως τότε, η τακτική που ακολουθεί η ηγετική τοπική ομάδα του ΚΚΕ θα χαρακτηρίζεται και από ψευτιά και από δειλία.

ΥΠΕΚΦΥΓΗ, προκειμένου να αποκρύψουν την πλήρη απουσία τους από τις κινητοποιήσεις για το ακτοπλοϊκό που ξεδιπλώθηκαν σε Λήμνο και Αθήνα από τον Απρίλιο και μετά. Απουσία που δεν οφείλεται σε αδυναμία αλλά στην λογική του ΚΚΕ «κατηγορούμε ότι δεν ελέγχουμε». Απουσία που αποδυναμώνει τον αγώνα για καθημερινή-ασφαλή-αξιοπρεπή ακτοπλοϊκή σύνδεση και γι' αυτό ακριβώς ευνοεί τα σχέδια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που επιδιώκουν την πλήρη ανάθεση των μεταφορών στο μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Ανύπαρκτη η τοπική οργάνωση του ΚΚΕ στις εντονότερες ίσως κινητοποιήσεις που γνώρισε η Λήμνος. Θλιβερό το θέαμα των εκπροσώπων του κόμματος να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα σε τοπικούς Ρ/Σ ή να σέρνονται κυριολεκτικά οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι σε ανακοινώσεις υποστήριξης όπως αυτή του τοπικού παραρτήματος της ΑΔΕΔΥ.

Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ας απαντήσει επιτέλους η τοπική ηγεσία του ΚΚΕ χωρίς υπεκφυγές: Συμπαραστέκεται ή όχι η τοπική οργάνωση του ΚΚΕ στις κινητοποήσεις των Λημνιών για το ακτοπλοϊκό, κινητοποιήσεις που οφείλονται στη δραστηριοποίηση και οργάνωση από τη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα;

Αντιλαμβανόμαστε βέβαια τις ανάγκες που επέβαλλαν την συκοφαντική επίθεση του ΚΚΕ κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Μπρος στις βουλευτικές εκλογές και με δεδομένα την απώλεια τοπικά στις ευρωεκλογές του 15% των ψήφων του (όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε τις ψήφους του κατά 24%), η ψηφοθηρική, χωρίς ηθικές αρχές και ενδοιασμούς, προσπάθεια προς τον κόσμο της αριστεράς εθεωρείτο δεδομένη.

Κλείνοντας, εκτιμάμε ως ιδιαίτερα θετική (έστω και με τον τρόπο που έγινε) την αντιπαράθεση αυτή με την τοπική ηγεσία του ΚΚΕ. Και αυτό γιατί οι σύντροφοι πραγματικά πρωτοτύπησαν στην Ελλάδα. Βγήκαν «εκτός γραμμής» και έσπασαν τη σιωπή (με «οφειλόμενες απαντήσεις») που η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιβάλλει στα μέλη της σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πραγματικά το χαιρόμαστε.

Το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Λήμνου.

Σε κοινή τους δήλωση οι πέντε υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Λέσβου Βασιλική Ανδρεαδέλλη, Παναγιώτης Λαμπρόπουλος, Γιάννης Μπουρνούς, Γιώργος Πάλλης και Νίκος Χρυσάφης, μετά την πετυχημένη κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ τη Τετάρτη το βράδυ, τόνισαν τα παρακάτω:

«Σε δύο μέρες κλείνει η προεκλογική περίοδος. Την Κυριακή οι πολίτες της Λέσβου, της Λήμνου και του Αη Στράτη καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε πολιτικές που βίωσαν, αλλά και σε εκείνες που τους πρότειναν τα κόμματα όλο αυτό το διάστημα. Η ΝΔ και στη Λέσβο, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα, βρίσκεται σε κατάρρευση. Αποκλειστικά υπεύθυνη γι’ αυτό είναι η ίδια και η πολιτική της. Αυτή η πολιτική, βοηθούντος και του εκλογικού νόμου, δίνει τώρα την αυτοδυναμία στο ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική του ΠΑΣΟΚ, είναι συμπληρωματική της πολιτικής της ΝΔ. Όσοι από τα πιο αδύνατα κοινωνικά στρώματα, δεν το έχουν αντιληφθεί και επιλέξουν το ΠΑΣΟΚ τη Κυριακή που μας έρχεται, δυστυχώς θα το αντιληφθούν πολύ γρήγορα, με οδυνηρό μάλιστα τρόπο. Μόνη ελπίδα σ’ αυτό το σκηνικό, που μας ετοιμάζουν, είναι η ισχυρή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, στη επόμενη Βουλή και στη κοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε και στο νομό Λέσβου, πως μπορεί να είναι η ισχυρή, αποτελεσματική αντιπολίτευση, η «έκφραση» της «χωρίς φωνή» κοινωνίας. Δεν μένει μόνο σε μια γενικόλογη καταγγελία, αλλά προσπαθεί να παρεμβαίνει αποτελεσματικά και χωρίς να καπελώνει τα κινήματα, να πετυχαίνει λύσεις στα προβλήματα των κατοίκων. Το πετύχαμε με τα ποσοστά του αναπτυξιακού νόμου. Με τη νίκη των κατοίκων της Άγρας και του Μεσοτόπου για το πεδίο βολής. Στο Σκαλοχώρι, με τον περιορισμό της ρύπανσης από τα απόβλητα των τυροκομείων. Με τις κινητοποιήσεις μας κάναμε «κουρελόχαρτο» τη πολιτική της «μηδενικής ανοχής» ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αντιπαλεύουμε αποφασιστικά την επισφαλή απασχόληση, τα stage και «τα μπλοκάκια». Λέμε στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους πως μόνη λύση στα αδιέξοδα της οικονομικής τους δυσπραγίας, είναι οι ενωτικοί αγώνες, χωρίς αγροτοπατέρες και καρεκλοκένταυρους. Για όλους αυτούς τους λόγους η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο χρήσιμη, η πιο αποτελεσματική ψήφος. Είναι ψήφος για το αύριο, για τα παιδιά μας, για ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας. ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ»

Σήμερα Πέμπτη 1/10 και οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαμπρόπουλος, Γιάννης Μπουρνούς και Γιώργος Πάλλης θα μιλήσουν στην Αγιάσο και τη Παρασκευή 2/10 όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα κλείσουν την προεκλογική εκστρατεία του ενωτικού σχήματος, με ομιλίες στην Άγρα και το Μεσότοπο.

Μυτιλήνη 1.10.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Σε ανοιχτή προεκλογική συγκέντρωση στη πλατεία του Μανταμάδου μίλησαν τη Κυριακή το βράδυ οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαμπρόπουλος και Γιώργος Πάλλης.

Στην ομιλία τους αναφέρθηκαν στην ανάγκη ισχυρής παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές και στη Βουλή και στη κοινωνία, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως : «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα πρωτότυπο ενωτικό εγχείρημα στο χώρο τις Αριστεράς. Είμαστε 11 διαφορετικές συνιστώσες, αριστεροί άνθρωποι με τις ιδιαίτερες απόψεις του ο καθένας, αλλά με ένα κοινό στόχο. Να υπερασπίσουμε τη κοινωνία από το νεοφιλελευθερισμό. Να σταθούμε δίπλα στους ξεχασμένους πολίτες, να εκφράσουμε τους αγρότες, τους άνεργους, τους μετανάστες, να δώσουμε φωνή σ’ αυτούς που δεν έχουν φωνή. Κάλεσε τους αριστερούς πολίτες να γκρεμίσουν τα τείχη που υψώνει ανάμεσά τους η ηγεσία του ΚΚΕ και να βρεθούν μαζί και στους αγώνες, αλλά και στη κάλπη». «Η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ», είπαν, «είναι ψήφος αξιοπρέπειας και αγώνα για να έχει μέλλον η ξεχασμένη κοινωνία των χωριών της Λέσβου».

Στη συνέχεια περιόδευσαν στη Κάπη και τη Κλειού. Χθες Δευτέρα 28/9 η υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Ανδρεαδέλλη περιόδευσε στη Πέτρα, το Σκουτάρο και το Μόλυβο, ενώ ο Παναγιώτης Λαμπρόπουλος μίλησε σε ανοιχτή συγκέντρωση στη Στύψη. Στη Στύψη ο Παναγιώτης Λαμπρόπουλος κατέθεσε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τους αγρότες δίνοντας έμφαση στην αντίθεση του συμμαχικού σχήματος στη Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε. και επισημαίνοντας τις ευθύνες τόσο του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν κυβέρνηση, όσο και της ΝΔ, για την ανυπαρξία σωστού ελαιοκομικού μητρώου καθώς και για τα χαράτσια στους αγρότες για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων.

Σήμερα Τρίτη 29/9 και οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα επισκεφθούν την Άντισσα, τα Χίδηρα και τη Βατούσα και θα μιλήσουν σε ανοιχτή συγκέντρωση στην Ερεσσό.

Μυτιλήνη 29.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Την κεντρική προεκλογική του συγκέντρωση θα πραγματοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου στις 7:30 το απόγευμα, με ομιλητές τον Ευρωβουλευτή Νίκο Χουντή και τον Γιάννη Θεωνά συντονιστή της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάννης Θεωνάς τη Τετάρτη στις 11.00 το πρωί, συνοδευόμενος από τους υποψήφιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο, θα περιοδεύσει στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης.

Ακόμα, στη 1.00 το μεσημέρι, στο ξενοδοχείο Λέσβιον, θα παραχωρήσει συνέντευξη τύπου στα τοπικά ΜΜΕ, ενόψει των εκλογών της Κυριακής.

Μυτιλήνη 28.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Περιοδεία στη Λήμνο έκαναν το Σαββατοκύριακο οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μπουρνούς και Βασιλική Ανδρεαδέλλη.

Την Παρασκευή το βράδυ οι υποψήφιοι βουλευτές είχαν συνάντηση με την Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα για τις συγκοινωνίες του νησιού. Μετά τη συνάντηση οι υποψήφιοι βουλευτές δήλωσαν μεταξύ άλλων τα παρακάτω : «Μια απ’ τις πρώτες αποφάσεις της νέας Ολυμπιακής του κ. Βγενόπουλου είναι η περικοπή των δρομολογίων στη Λήμνο από οκτώ σε τέσσερα την εβδομάδα. Είναι προφανές ότι η νέα Ολυμπιακή θα λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς, οι οποίοι καταδικάζουν τη Λήμνο στην απομόνωση. Οι κάτοικοι της Λήμνου τη Κυριακή που έρχεται πρέπει να καταδικάσουν με την ψήφο τους αυτές τις πολιτικές, που έδωσαν το δημόσιο αερομεταφορέα δώρο στα χέρι του ιδιωτικού κεφαλαίου, καταψηφίζοντας τη ΝΔ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, που συναίνεσε στη πολιτική αυτή.

Οι κάτοικοι της Λήμνου, πρέπει μαζικά να ενισχύσουν το ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι η πολιτική εκείνη δύναμη που και μέσα αλλά και έξω απ΄ τη Βουλή θα στηρίξει τους αγώνες τους για φτηνές και ανθρώπινες συγκοινωνίες, αλλά και γιατί είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έχει ολοκληρωμένη πρόταση για τις συγκοινωνίες στα νησιά, πρόταση ρεαλιστική και με γνώμονα τις ανάγκες των κατοίκων των νησιών και όχι τα κέρδη του εφοπλιστικού κεφαλαίου».

Σήμερα Δευτέρα 28/9 οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χρυσάφης, Παναγιώτης Λαμπρόπουλος θα μιλήσουν στη Στύψη, ενώ οι υποψήφιοι βουλευτές Βασιλική Ανδρεαδέλλη, Γιώργος Πάλλης και Γιάννης Μπουρνούς θα περιοδεύσουν στη Πέτρα, το Σκουτάρο και το Μόλυβο.

Αύριο Τρίτη 29/9 θα γίνει περιοδεία στα χωριά Βατούσα, Χίδηρα, Άντισσα και ομιλία στην Ερεσσό από όλους τους υποψήφιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Μυτιλήνη 28.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

- Δεν διαφωνούμε γενικά με τους σοσιαλιστές. Διαφωνούμε μετωπικά και κάθετα με τη δεξιά γραμμή που ελέγχει την πολιτική του PS. Κυβερνητική συμμαχία με τη σημερινή ηγεσία του είναι αδιανόητη και θα ήταν και προδοσία προς τους ψηφοφόρους: θα αναιρούσαμε τις καταγγελίες μας για τις φιλελεύθερες πολιτικές της και τους αγώνες μας εναντίον τους. Ενας από τους λόγους της ανόδου του Μπλόκο είναι η συνέπειά μας. Αυτό που κάνουμε σήμερα ως αντιπολίτευση θα είναι αυτό που θα κάνουμε σε μια μελλοντική Βουλή, όπου θα έχουμε μια αποφασιστική δύναμη.

* Η αριστερά αναζητά διεξόδους εξουσίας. Οι Γκίζι και Λαφοντέν στη Γερμανία επιδιώκουν συμμαχία με το SPD...

- Δεν υπάρχουν ακριβείς αναλογίες. Η Γερμανία είναι ένα ομοσπονδιακό κράτος επιτρέποντας πειράματα σε επίπεδο τοπικών κυβερνήσεων, που εμείς δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε. Από την άλλη, το SPD είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με παρόμοιες πολιτικές με των πορτογάλων σοσιαλιστών, αλλά η κοινωνική του βάση και η ιστορία του διαφέρουν πολύ από την ιστορία του πορτογαλικού PS. Η Γερμανία έχει κράτος πρόνοιας, που, παρά τα πλήγματα, διατήρησε πολλές παροχές προς τους εργαζόμενους. Υπάρχουν πολλά διακυβεύματα να υπερασπιστείς. Στην Πορτογαλία έχουμε κρίση του κράτους πρόνοιας χωρίς να έχουμε τα πλεονεκτήματά του. Μια συζήτηση για συμμετοχή σε κυβέρνηση πρέπει να εκτιμά την πραγματικότητα κάθε χώρας. Εμείς βιαζόμαστε να αναλάβουμε ευθύνες, όχι όμως και να συμμετάσχουμε σε μια κυβέρνηση όπου θα είμαστε μια δύναμη που θα υποτάσσεται κι όχι μια δύναμη που θα επιβάλλει λύσεις.

* Επικαλούμενος ακυβερνησία, ο πρόεδρος μπορεί να κηρύξει νέες εκλογές σε έξι μήνες και τότε δεν απειλείσθε με συρρίκνωση λόγω της λογικής της χρήσιμης ψήφου;

- Κυβέρνηση θα υπάρξει, γιατί είναι πολλοί οι πιθανοί συνδυασμοί για συμμαχίες. Ακόμη και με τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες, διαμορφώνοντας το «μεγάλο κεντρώο μπλοκ», αν και τότε το PS θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα με τη βάση του. Κυβερνήσεις μειοψηφίας έχουν υπάρξει και στο παρελθόν και κάθε νόμος θα αποτελεί προϊόν διαπραγμάτευσης με τις πολιτικές δυνάμεις. Τη λογική της χρήσιμης ψήφου την αντιμετωπίσαμε και χθες, την αντιμετωπίζουμε και σήμερα, δεν θα είναι κάτι καινούριο. Οσο για την ακυβερνησία, είναι θέμα οπτικής, γιατί για μας εκεί όπου σήμερα πραγματικά υπάρχει ακυβερνησία είναι στη ζωή των ανέργων και των φτωχών. Και σε αυτό καμιά απόλυτη πλειοψηφία δεν έδωσε απάντηση.

* Η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι καταδικασμένη να παραμένει αέναα στην αντιπολίτευση;

- Διόλου. Το ουσιώδες είναι να εντείνει την πολιτική πάλη, να αφήσει την προπαγάνδα και την ξύλινη γλώσσα που αφορά τους μυημένους και να περάσει στη δράση μεταμορφώνοντας τα συνθήματα σε συγκεκριμένες, δίκαιες και εφικτές προτάσεις, που αλλάζουν αποτελεσματικά την καθημερινότητα των πολιτών. Εμείς μακριά από σεχταρισμούς αναζητούμε πλειοψηφίες για να αλλάξουμε την ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Αυτό σήμερα γίνεται μέσω της πολιτικής και κοινωνικής πάλης κι όχι με εφόδους στα χειμερινά παλάτια.

* Αυτό δεν προϋποθέτει την ενότητα της αριστεράς; Γιατί δεν αξιοποιήσατε τη δυναμική του 25% που πήρε η μαρξιστική αριστερά στις Ευρωοεκλογές για μια κοινή κάθοδο;

- Πρόθεσή μας δεν είναι η συνάθροιση των ψήφων αλλά η οικοδόμηση μιας αριστεράς που να φιλοδοξεί να γίνει πλειοψηφία στη χώρα. Μια εναλλακτική δύναμη που να διεκδικήσει την εξουσία από τα δύο μεγάλα κόμματα του συστήματος απαιτεί πολιτική ανοιχτού διαλόγου που να περιλαμβάνει και τους ψηφοφόρους και στελέχη που όντας στο εσωτερικό του PS μπορεί να έχουν μια ξεκάθαρα άποψη για τους εργαζόμενους, τις κοινωνικές πολιτικές κ.λπ. Αυτή η πολιτική δεν είναι ακριβώς η πολιτική του Κ.Κ.

* Δεν μιλάμε για σοσιαλισμό, αλλά για καλύτερες λύσεις για το λαό. Δεν θα προωθούνταν αποτελεσματικότερα από κοινού από κόμματα με παρόμοιες θέσεις;

- Τα προγράμματά μας δεν διαφέρουν πολύ, στη Βουλή ψηφίζουμε κατά 80-90% με τον ίδιο τρόπο και, αντίθετα από ό,τι στην Ελλάδα, δεν ανοίγουμε «δημόσιο πόλεμο» μεταξύ μας. Αλλά η σύγκλιση γίνεται στην πράξη και μιλάμε για διαφορετικές κουλτούρες, γενιές και πολιτικούς στόχους. Υπάρχουν οι διαφορές που υπάρχουν και στην Ελλάδα ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Το ένα κόμμα είναι σταλινικών καταβολών, στραμμένο στον εθνικό χώρο παρά στον ευρωπαϊσμό και το άλλο έχει καταβολές στη Νέα Αριστερά. Το πρόβλημά μας δεν είναι να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας, αλλά να οικοδομήσουμε μια αριστερά ικανή να διεκδικήσει την εξουσία.

Είναι στο χέρι μας!

Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ; Καραμανλής ή Παπανδρέου; Γιαννέλης ή Γαληνός; Σηφουνάκης ή Καπάρας; Σκοπελίτης ή...Σκοπελίτης; Σε αυτά ή σε παρόμοια διλήμματα προσπαθούν να σε εγκλωβίσουν κάθε φορά που οδηγούμαστε στις κάλπες. Είναι, όμως, αυτά, τα πραγματικά διλήμματα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου;

Την ίδια ώρα που στη Νέα Δημοκρατία μαλλιοτραβιούνται για τη βουλευτική έδρα, η ναυτιλιακή εταιρία του Αγούδημου χρεοκοπεί, αφήνοντας στο δρόμο 550 εργαζόμενους, αλλά και πολλά ακριτικά νησιά χωρίς καθόλου ακτοπλοϊκή σύνδεση!

Την ίδια ώρα που ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ “υπόσχεται” στο ντιμπέϊτ να συνεχίσει το θεσμό των stage (της ανασφάλιστης εργασίας με 400 ευρώ το μήνα) και την εξευτελιστική επινοικίαση εργαζομένων, 750 εργαζόμενοι μένουν στο δρόμο, μετά το κανόνι των ασφαλιστικών εταιριών του ομίλου “Ασπίς Πρόνοια”.

Κι απέναντι σε αυτόν, τον αμετακίνητα νεοφιλελεύθερο δικομματισμό, το τοπικό ΚΚΕ διαφημίζει την αγωνιστική του συνέπεια, “ξεχνώντας” να μας πεί πού ήταν στις κινητοποιήσεις των Λημνιών για το ακτοπλοϊκό, των Σκαλοχωριτών για τη μόλυνση του ποταμού τους, των συμβασιούχων του Υπουργείου Πολιτισμού για τη δουλειά τους, των προοδευτικών και ευαίσθητων πολιτών για την απελευθέρωση των μεταναστών από τη ντροπή της Παγανής, αλλά και σε τόσα άλλα μέτωπα πού άνοιξαν το τελευταίο διάστημα στα νησιά μας...

Δεν ταιριάζει στα νησιά μας η εικόνα της μιζέριας, της παραίτησης, της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Δεν μάς ταιριάζει η ερήμωση της υπαίθρου, η απαξίωση των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των ψαράδων, η θυσία των θαλάσσιων και εναέριων μεταφορών στο βωμό του ιδιωτικού κέρδους. Δεν μάς ταιριάζει μια “αντιπολίτευση” που θα γυαλίζει τα τιμημένα, ιστορικά λάβαρα του αγώνα, αλλά θα είναι παντελώς ανίκανη να σταθεί στο πλάι των πολιτών που αντιστέκονται σήμερα.

Στην κρίσιμη μάχη της 4ης Οκτωβρίου αξίζει να εκφραστεί μια πραγματικά εναλλακτική προοπτική για τα νησιά και για τη χώρα. Η προοπτική των ενωτικών αγώνων για την κοινωνική προστασία και αλληλεγγύη, για τη διεκδίκηση μιας ζωής με καλύτερο περιβάλλον, καλύτερη εργασία, καλύτερους μισθούς, καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες ασφάλισης, παιδείας, υγείας και μεταφορών. Αξίζει να εκφραστεί και στην κάλπη η συσσωρευμένη οργή, και να παραμείνει ενεργή η προοπτική ενός νέου δρόμου για την άσκηση πολιτικής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ενωτική Αριστερά του 21ου αιώνα, ήταν και είναι εδώ, επιδιώκοντας να εκφράσει αυτήν ακριβώς, την εναλλακτική προοπτική για τον τόπο μας και τη χώρα. Παρά τα εσωτερικά μας “αυτογκόλ”, που ενδεχομένως να πίκραναν πολλούς φίλους και ψηφοφόρους μας, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ρόλο και την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις κοινωνικές διεργασίες των τελευταίων ετών στα νησιά μας. Από τις επίμονες παρεμβάσεις για το κλείσιμο του δολοφονικού εργοστασίου της ΔΕΗ, το Χωροταξικό του Αιγαίου και τη νησιωτική πολιτική, μέχρι τις διαδηλώσεις των Λημνιών στο Σύνταγμα και τον Πειραιά για την κοροϊδία Παυλίδη-Μανούση, ο ΣΥΡΙΖΑ της Λέσβου και της Λήμνου ήταν εκεί, αφουγκράστηκε τις ανησυχίες και τις προτάσεις των πολιτών και προέβαλλε τις δικές του, ανταγωνιστικές προτάσεις για την άμεση βελτίωση των συνθηκών ζωής.

Πλούσια η “προίκα” μας στο δρόμο για την κάλπη της 4ης Οκτωβρίου. Πηγαίνοντας να ψηφίσουμε, ας μην αφήσουμε όλη αυτή η ξεχωριστή προσπάθεια να θυσιαστεί στο βωμό της δίψας του ΠΑΣΟΚ για εξουσία, ή των συναισθηματικών επικλήσεων του ΚΚΕ στο “τιμημένο παρελθόν”. Να δώσουμε θετική ψήφο εμπιστοσύνης στην ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά, αναβαθμίζοντας κι άλλο το ρόλο της στο πολιτικό σκηνικό του Νομού μας. Είναι στο χέρι μας!

Σε τελική ανάλυση, είμαι σ' αυτόν -και αγωνιώ για τη συνέχεια του μετά τις εκλογές- γιατί τον βλέπω ως το πιο ελπιδοφόρο εγχείρημα που έχει γεννηθεί στο χώρο μας, από τότε που οργανώθηκα στην Αριστερά.

Είμαι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να μεταφέρω αυτήν ακριβώς την ελπίδα και στα νησιά μας. Σίγουρα όχι με τον Αγούδημο, αλλά με το λόγο και τη δράση μας.

Σήμερα Τετάρτη 23/9 και οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα επισκεφθούν το Πλωμάρι και θα μιλήσουν στα καφενεία του χωριού. Την Πέμπτη 24/9 θα μιλήσουν στην Αγία Παρασκευή, ενώ την Παρασκευή 25/9 κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου με επικεφαλής τους υποψήφιους βουλευτές Βασιλική Ανδρεαδέλλη και Γιάννη Μπουρνού, θα επισκεφθούν τη Λήμνο, όπου σε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ Λήμνου, θα επισκεφθούν εργασιακούς χώρους και χωριά της Λήμνου.

Χθες αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τους υποψήφιους βουλευτές Παναγιώτη Λαμπρόπουλο και Γιώργο Πάλλη επισκέφθηκε το Κέντρο Κράτησης στη Παγανή για να δει από κοντά τη κατάσταση που διαμορφώνεται μετά την εξέγερση των προσφύγων.

Σε δηλώσεις τους μετά την επίσκεψη οι υποψήφιοι βουλευτές τόνισαν : «Η κατάσταση στη φυλακή της Παγανής έχει φθάσει πια στο απροχώρητο. Η σημερινή εξέγερση των κρατουμένων – προσφύγων, τελευταία μιας σειράς ανάλογων εξεγέρσεων, αποδεικνύει πως το κέντρο κράτησης στη Παγανή, πρέπει να κλείσει. Είναι παράλογο να κρατούνται όλοι αυτοί οι άνθρωποι φυλακισμένοι για μήνες, σε άθλιες συνθήκες, αφού εκ των πραγμάτων στη συνέχεια τους δίνονται τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα για να φύγουν από τη Μυτιλήνη. Η μοναδική λύση που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι να κλείσει η Παγανή, να μην κρατούνται χωρίς λόγο φυλακισμένοι οι άνθρωποι αυτοί και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες χορήγησης των εγγράφων που απαιτούνται, ώστε να φεύγουν γρηγορότερα απ’ το νησί».

Σχολιάζοντας ακόμα τις πρόσφατες απελάσεις προσφύγων από το Καλέ της Γαλλίας προς την Ελλάδα, οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τόνισαν πως «είναι ανάγκη άμεσης αναθεώρησης της συνθήκης του Δουβλίνου, ώστε το πρόβλημα της μετανάστευσης να είναι πρόβλημα ευρωπαϊκό και όχι ελληνικό και τάχθηκαν υπέρ της ελεύθερης διακίνησης των προσφύγων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Μυτιλήνη 23.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Andreas Günther, Die Linke ("Η Αριστερά") Γερμανίας

Επιστημονικός Συνεργάτης του Προέδρου του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Lothar Bisky

Μιλώντας στα Πάμφιλα ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Πάλλης αναφέρθηκε στην παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ τα δύο αυτά χρόνια στο νησί μας και τόνισε πως παρά το γεγονός ότι δεν είχε βουλευτή από το Νομό Λέσβου, έφερε τα θέματα του νομού στη Βουλή, κάνοντας πάνω από 50 επερωτήσεις, μεταξύ των οποίων και για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής των Παμφίλων. Απαντώντας δε σε σχόλιο ενός πολίτη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπεύθυνος για τη κατάσταση στη παιδεία, είπε πως τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ με τη πολιτική που έχουν επιλέξει, επιδιώκουν την ιδιωτικοποίηση και την περιθωριοποίηση των Δημόσιων Πανεπιστήμιων, κι αυτός που πρώτος θα πληρώσει τη πολιτική αυτή είναι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ως περιφερειακό πανεπιστήμιο και μάλιστα σε ακριτική περιοχή.

Ο Γιάννης Μπουρνούς και ο Παναγιώτης Λαμπρόπουλος μίλησαν στη Μόρια και αναφέρθηκαν στην αναντικατάσταση παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ και της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και μετά τις εκλογές. «Μπορούμε και κουβεντιάζουμε», είπε ο Παναγιώτης Λαμπρόπουλος, «να διαφωνούμε, αλλά ταυτόχρονα κόμματα, οργανώσεις, συλλογικότητες και απλοί αριστεροί άνθρωποι να πορευόμαστε όλοι μαζί, να αγωνιζόμαστε στα κινήματα, να πετυχαίνουμε νίκες, να είμαστε δίπλα στις ασθενέστερες ομάδες του πληθυσμού και σ’ αυτούς που δεν έχουν φωνή. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα πρωτότυπο και ενδιαφέρον εγχείρημα στο χώρο της Αριστεράς και έχει προοπτική, γιατί έχει δεσμούς με τη κοινωνία»

Τη Κυριακή κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ με τους υποψήφιους βουλευτές Βασιλική Ανδρεαδέλλη Γιώργο Πάλλη και Γιάννη Μπουρνού, περιόδευσε στα Λουτρά.

Αύριο Τρίτη οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα επισκεφθούν την Καλλονή, τα Παράκοιλα, τα Δάφια και το Κεράμι και θα μιλήσουν στα καφενεία των χωριών. Την Τετάρτη θα συνεχιστεί η περιοδεία στα χωριά του Δήμου Καλλονής με επίσκεψη σε Ανεμώτια, Φίλια Σκαλοχώρι, ενώ ένα δεύτερο κλιμάκιο θα επισκεφθεί την ίδια μέρα το Δήμο Πλωμαρίου.

Την Πέμπτη 24/9 θα γίνει ομιλία στην Αγία Παρασκευή.

Μυτιλήνη 21.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Η ΝΔ «υπόσχεται» στους νέους ότι θα πάρει δυσάρεστες αποφάσεις, οι οποίες βέβαια δεν δυσαρεστούν ποτέ τους «παράγοντες της οικονομίας», τις τράπεζες, τους βιομήχανους, τους μεγαλομετόχους.

Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ φοράει σήμερα για άλλη μια φορά τα καλά του, αντιμετωπίζοντας τους πάντες με κατανόηση και υπόσχεται ένα νέο λαμπερό πακέτο για την οικονομία και τη ζωή μας. Πακέτο που αν κάποιος κοιτάξει λίγο κάτω από το περιτύλιγμά του διαπιστώνει πόσο ίδιο είναι με αυτό της ΝΔ, καθώς για παράδειγμα περιλαμβάνει αυξήσεις μικρότερες από μισό ευρώ την ημέρα. Σπουδαία φιλολαϊκή πολιτική!

Οι ίδιες οι προτάσεις του κάνουν σαφές ότι κανείς, και ιδίως οι νέοι και οι νέες δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από αυτό. Άλλωστε, είναι το ίδιο κόμμα που όλο το προηγούμενο διάστημα δεν στήριξε καμία κινητοποίηση, κανένα αίτημα, καμία διεκδίκηση. Είναι το ίδιο κόμμα που άνοιξε το δρόμο:

• Στην ελαστική απασχόληση, στα μπλοκάκια, στα διάφορα προγράμματα stage και στην ανασφάλιστη εργασία των νέων.

• Στην υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

• Στην καταστροφή του περιβάλλοντος, με τους δασοκτόνους νόμους που έδωσαν το πράσινο φως σε κάθε είδους καταπατητές, στην εκποίηση των ελεύθερων χώρων, στην ιδιωτικοποίηση των ακτών, στα εργοστάσια λιθάνθρακα.....

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Σπουδασε Αγγλική Φιλολογία και Πολιτική Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ξόδεψε πολλές μέρες (και νύχτες) της φοιτητικής του ζωής για το φοιτητικό κίνημα και τη μάχη για δημόσια δωρεάν παιδεία, διατελώντας εκπρόσωπος φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης και τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφικής.

Εντάχθηκε στη Νεολαία Συνασπισμού το 1998, σε μια εποχή που η πολιτική δεν ήταν καθόλου της μόδας. Υπήρξε Γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας και στη συνέχεια μέλος της Γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου, Υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων & Εκπρόσωπος Τύπου της Οργάνωσης.

Βρέθηκε σε πολλές πόλεις του κόσμου από το 2000, συμμετέχοντας στο κίνημα για μια εναλλακτική παγκοσμιοποίηση. Είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ και συμμετείχε σε όλες τις Συνόδους τους Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, ως εισηγητής σε σεμινάρια για ζητήματα Ευρώπης & νεολαίας.

Στις Εθνικές Εκλογές του 2007 ήταν, για πρώτη φορά, υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Λέσβου.

Από το Φεβρουάριο του 2008 είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού. Ως υπεύθυνος του Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής, εκπροσωπεί συχνά το Συνασπισμό σε συναντήσεις του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Έχει αρθρογραφήσει στις εφημερίδες «Εμπρός», «Αιολικά Νέα», «Πολίτης», «Αυγή», «Ελευθεροτυπία» και στα πολιτικά περιοδικά «Virus» (Πορτογαλία) και «Prager Fruhling» (Γερμανία), ενώ υπήρξε ραδιοφωνικός παραγωγός του σταθμού «Στο Κόκκινο 105,5 FM».

Σήμερα είναι επιστημονικός συνεργάτης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με ειδίκευση σε ζητήματα Ευρώπης, επικοινωνίας και ΜΜΕ.

Γεννήθηκε το 1961 στη Μυτιλήνη. Είναι παντρεμένη με τον Ευριπίδη Καλογρίδη και μητέρα δύο παιδιών. Αποφοίτησε το 1979 από το 1ο Λύκειο Μυτιλήνης. Σπούδασε στην “Ανωτέρα Σχολή Νοσοκόμων και Επισκεπτριών” του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Σήμερα είναι μόνιμος υπάλληλος στο Γ.Ν.Νοσοκομείο Μυτιλήνης.

Είναι ιδρυτικό μέλος του Παραρτήματος Λέσβου της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, καθώς και του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Λέσβου. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «ΥΔΑΛΙΟΣ ΔΑΜΟΣ», καθώς και Πρόεδρος της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ».

Το 1998 πήγε στη Κραϊόβα της Ρουμανίας, όπου σπούδασε Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο της Κραϊόβας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, δραστηριοποιήθηκε συνδικαλιστικά στο ελληνικό σύλλογο φοιτητών της Κραϊόβας.

Επέστρεψε στη Μυτιλήνη το 2004 και από τότε εργάζεται ως φαρμακοποιός, μαζί με τον πατέρα του.

Από το 2007 είναι μέλος του ΣΥΝ στη Λέσβο. Δραστηριοποιείται στο κίνημα υπεράσπισης προσφύγων και μεταναστών στη Λέσβο, συμμετέχοντας σε αντίστοιχες Οργανώσεις. Είναι παντρεμένος με τη Σιμόνα.

Γεννήθηκε το 1961 στο Γεράκι Αμαλιάδας. Μεγάλωσε στο Περιστέρι και τα Πατήσια και κατοικεί στη Μυτιλήνη από το 1997. Τελείωσε το 7^ο νυχτερινό Λύκειο στην Αθήνα. Σπούδασε, με υποτροφία του ΚΚΡ, οικονομικές επιστήμες στο Βουκουρέστι.

Οργανώθηκε στην ΚΝΕ το 1976 και στο ΚΚΕ το 1980. Γραμματέας της οργάνωσης Ρουμανίας της ΚΝΕ (1984- 1989). Μέλος του Συμβουλίου Πόλης Αθήνας της ΚΝΕ (1990 -91) και μέλος της Οικονομικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ (1991 – 1992). Μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ, παραμένει στο Συνασπισμό και στη συνέχεια ανένταχτος στην Αριστερά. Επανεντάσσεται στον ΣΥΝ το 2006. Είναι μέλος της γραμματείας της ΝΕ του ΣΥΝ στη Λέσβο και συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου.

Από το 1994 δραστηριοποιείται σαν ελεύθερος επαγγελματίας, σύμβουλος ανάπτυξης. Συνεργάζεται και υποστηρίζει συνεταιρισμούς γυναικών και γυναίκες επιχειρηματίες σε όλη την Ελλάδα. Είναι εκπαιδευτής ενηλίκων και οργανώνει προγράμματα εκπαίδευσης. Έχει εκπαιδεύσει εκατοντάδες νέους, γυναίκες και επιχειρηματίες της Λέσβου. Έχει εκπονήσει πολλές μελέτες με αντικείμενο τη συμβολή των πολιτών στη τοπική ανάπτυξη. Είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό και την ανάπτυξη του ΕΠΙΚΕΝΤΡΟΥ του Επιμελητηρίου Λέσβου και παρέχει υπηρεσίες πληροφόρησης και συμβουλευτικής στους επιχειρηματίες και τη τοπική κοινωνία.

Περιοδεία στην Άργενο, το Λεπέτυμνο, τη Σκάλα Σκαμιάς και ομιλία στη Σκαμιά έκαναν τη Τρίτη 15/9 οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Βάσω Ανδρεαδέλλη, Παναγιώτης Λαμπρόπουλος και Γιάννης Μπουρνούς.

Στην ομιλία τους οι τρεις υποψήφιοι βουλευτές αναφέρθηκαν στην ανάγκη να υπάρχει και στη Βουλή ισχυρή Ριζοσπαστική Αριστερά και μετά τις εκλογές, ώστε να μπει φρένο στις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου να μεταφέρουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στα πιο αδύνατα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι χρειάζονται μια ασπίδα προστασίας απέναντι στην κρίση και στις πολιτικές που σχεδιάζονται είτε η ΝΔ, είτε το ΠΑΣΟΚ είναι στη κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι παρών και μετά τις εκλογές διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες, που τους βολεύει να τον εμφανίζουν ως διαλυμένο. «Εγγύηση για τη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν πρώτα και κύρια οι χιλιάδες αριστεροί και αριστερές που δίνουν καθημερινά τις μάχες για τη προστασία του δημόσιου χώρου, για την προάσπιση των μεταναστών, για τη προστασία του εισοδήματος των χαμηλόμισθών, για τη προστασία των ανέργων», κατέληξαν στην ομιλία τους οι τρεις υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα Τετάρτη 16/9 και οι πέντε οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα επισκεφθούν την Αγιάσο και θα μιλήσουν στα καφενεία του χωριού Την Πέμπτη 17/9 θα γίνει περιοδεία στα χωριά του Δήμου Ευεργέτουλα, ενώ την Παρασκευή 18/9 θα γίνει επίσκεψη και περιοδεία στα χωριά Μόρια, Πάμφιλα, Παναγιούδα, Αφάλωνας και Αλυφαντά.

Το Σάββατο 19/9 το πρωί θα γίνει περιοδεία στην Αγορά της Μυτιλήνης και το βράδυ θα γίνουν τα εγκαίνια του εκλογικού περιπτέρου με μουσική και ποτό

.

Μυτιλήνη 16.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Τα μέλη της διοίκησης του ΣΕΜΜΕΛ, αναφέρθηκαν και στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων που υπάρχει τον τελευταίο καιρό στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ της Λέσβου (ανασφάλιστη – μαύρη εργασία και εργασία με «μπλοκάκια»), καθώς και στις δράσεις που έχει αναπτύξει, ώστε να ανοίξει μέτωπο απέναντι σ΄ αυτή την πολιτική των εργοδοτών, που με πρόσχημα την οικονομική κρίση, εκμεταλλεύονται την αδυναμία ελέγχων από το κράτος, ώστε να παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία.

Η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου εξέφρασε στο ΣΕΜΜΕΛ την αμέριστη συμπαράσταση του συμμαχικού σχήματος στον αγώνα του σωματείου για τη διατήρηση θέσεων πλήρους απασχόλησης στο κλάδο των ΜΜΕ στη Λέσβο και δεσμεύτηκε πως μετά τις εκλογές και μέσα στη Βουλή και έξω απ’ αυτή, θα βρεθεί στη πρώτη γραμμή των αγώνων, ώστε να ανοίξει μέτωπο ενάντια στην επισφάλεια και στις απολύσεις.

Μυτιλήνη 15.9.2009

Το γραφείο τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

10/9/2009, ΔΕΘ - α' μέρος from syn.gr on Vimeo.

Β' Μέρος:

10/9/2009, ΔΕΘ - β' μέρος from syn.gr on Vimeo.

2. Γιατί υπερασπίστηκε τα δημόσια αγαθά, τις κοινωνικές υπηρεσίες και το περιβάλλον από την εμπορευματοποίηση.

3. Γιατί οι πολίτες δεν έχουν περιμένουν τίποτα άλλο από τη Νέα Δημοκρατία, ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Μόνο εύκολες υποσχέσεις που διαψεύδονται όταν έρθουν στην εξουσία.

4. Γιατί η ψήφος στη Νέα Δημοκρατία είτε στο ΠΑΣΟΚ, είναι ψήφος για την διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Είναι ψήφος στα golden boys του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ, που απαιτούν να καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας.

5. Γιατί δεν γίνεται να βγούμε από την κρίση ενισχύοντας αυτούς που την προκάλεσαν: τις ανεξέλεγκτες αγορές, τις Τράπεζες, το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματα που τους εκπροσωπούν.

6. Γιατί η κρίση αντιμετωπίζεται μόνο με νέες θέσεις εργασίας, προστασία από τις απολύσεις, στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, βοήθεια στις μικρές επιχειρήσεις, αύξηση των κοινωνικών δαπανών.

7. Γιατί η χώρα μας δεν αντέχει άλλο να ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ για Ατλαντικούς εξοπλισμούς και μίζες, την ώρα που το κοινωνικό κράτος εγκαταλείπεται στην τύχη του.

8. Γιατί η δημόσια δωρεάν παιδεία και η δημόσια υγεία είναι δικαίωμα για όλους. Και αυτό το δικαίωμα πρέπει να το υπερασπιστούμε.

9. Γιατί το όνειρο των νέων παιδιών, δεν χωράει στην ανεργία, τα προγράμματα stage, την επισφάλεια, τη μαύρη εργασία, τις δουλειές του ποδαριού.

10. Γιατί η δημόσια διοίκηση δεν είναι φέουδο της εκάστοτε κυβέρνησης, ούτε εργαλείο κομματικών πελατειακών σχέσεων.

11. Γιατί οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων, μας κληροδότησαν το πιο άδικο φορολογικό σύστημα της Ευρώπης.

12. Γιατί οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν με κριτήριο την κοινή ωφέλεια και όχι την κερδοσκοπία.

13. Γιατί οι αγρότες χρειάζονται στήριξη ώστε να μπορέσουν να δουλέψουν και να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

14. Γιατί τα δάση, οι ακτές, τα ποτάμια, ο φυσικός πλούτος της χώρας δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. Ανήκουν σε όλους και πρέπει να προστατεύονται.

15. Γιατί οι άφθονες διακηρύξεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας δεν αρκούν για να προστατεύουν το περιβάλλον. Χρειάζονται αγώνες. Και σύγκρουση με συγκεκριμένα συμφέροντα.

16. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που αντιστέκεται αποφασιστικά στην ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τον ακροδεξιό λαϊκισμό.

17. Γιατί το μέλλον μας δεν είναι οι κάμερες, οι παρακολουθήσεις, τα υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα της αστυνομίας. Είναι η δημοκρατία και ο σεβασμός στην ελευθερία και τα κοινωνικά δικαιώματα.

18. Γιατί η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος στον αγώνα των ανθρώπων για καλύτερη ζωή.

19. Γιατί κερδισμένοι είναι πάντα αυτοί που αντιστέκονται και διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Και τα δικαιώματα ολόκληρης της κοινωνίας.

20. Γιατί ψηφίζοντας αριστερά, δεν νοιώθεις εξαπατημένος την επόμενη ημέρα. Και ανοίγεις ένα παράθυρο στην ελπίδα για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία.

Χάθηκε η ευκαιρία για να ενταχθούν και τα ομόφυλα ζευγάρια στις πρόνοιες του συμφώνου συμβίωσης, καθώς η Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ, μαζί με το ΚΚΕ, που ψήφισε "παρών", απέρριψαν την σχετική πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ, που υποστήριξε και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτά μεν, σύμφωνα με το δίκαιο της χώρας τους, θα έχουν όλα τα δικαιώματα που τους προσφέρουν οι σχετικές ρυθμίσεις, και δίπλα τους θα συμβιώνει με τις ίδιες συνθήκες ένα ομόφυλο ζευγάρι Ελλήνων που δεν θα έχει τα ίδια δικαιώματα", επεσήμανε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για διάκριση που πρέπει να αντιμετωπιστεί. "Είναι σκληρός πυρήνας προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων", πρόσθεσε.

"Είναι ένα ζήτημα υπαρκτό στην κοινωνία μας. Απασχολεί πολλούς συμπολίτες μας και οφείλουμε να δώσουμε τη δέουσα προσοχή. Οφείλουμε, λοιπόν, να το αντιμετωπίσουμε", αντέτεινε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Παπουτσής, υποστηρίζοντας "το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου στην ισονομία και στην ισοπολιτεία, παντού και σε κάθε τομέα: στα εργασιακά δικαιώματα, στη φορολογία, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλεια, στα κοινωνικά δικαιώματα".

Στο όνομα του μεγαλοδύναμου Θεού,

Χαιρετάμε όλους αυτούς που βλέπουν τους καταπιεσμένους που το μόνο που έχουν να χάσουν είναι οι Αλυσίδες τους. Μακάρι το όνομά σας να μείνει ζωντανό και για τις επόμενες γενιές.

Στο Αφγανιστάν τα προβλήματα είναι πάρα πολλά: πόλεμος, τρομοκρατία, ρατσισμός, θρησκευτικός φανατισμός, φονταμενταλισμός κλπ. Αυτοί που θέλουν να κυνηγήσουν, να φοβίσουν τους ανθρώπους, καθώς και αυτοί που ήρθαν για να προστατέψουν τους ανθρώπους, όλοι αυτοί κατέστρεψαν το Αφγανιστάν. Για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους οι νέοι του κατεστραμμένου Αφγανιστάν αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Η ζωή στον κόσμο και φυσικά στην Ευρώπη είναι ασφαλέστερη και πιο εύκολη. Ελπίζουμε και παρακαλούμε όλοι οι υπεύθυνοι που δουλεύουν στην αστυνομία και οπουδήποτε αλλού να είναι καλοί με τους μετανάστες και πρόσφυγες. Ιδιαίτερα οι νέοι, η κολώνα της κοινωνίας.

Στόχος των μεταναστών είναι να βρουν μια καλύτερη ζωή, να μπορέσουν να αξιοποιήσουν το μυαλό τους και αυτό μόνο γίνεται στις χώρες που θέλουν τους μετανάστες.

Υπάρχουν χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στις Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ελλάδα και στη φυλακή της Μυτιλήνης. Είμαστε στεναχωρημένοι από την κατάσταση στην Ελλάδα και την διαγωγή της αστυνομίας.

Πρώτο πρόβλημα: η συμπεριφορά της αστυνομίας στην φυλακή δεν είναι συμπεριφορά προς ανθρώπους και μας χτυπάνε κάθε μέρα.

Δεύτερο πρόβλημα: δεν υπάρχει νερό στην φυλακή και πολλοί όταν πίνουν αρρωσταίνουν.

Τρίτο πρόβλημα: κρατούνται πολλοί νέοι μέσα στους θαλάμους που έχει πολύ ζέστη.

Αρρωσταίνουμε άλλοι από την κακή διαγωγή της αστυνομίας και άλλοι επειδή η αυλή της φυλακής είναι πολύ μικρή και οι φυλακισμένοι βγαίνουν έξω από τον θάλαμο άλλοτε για μία ώρα και άλλοτε για δέκα λεπτά. ολόκληρο το εικοσιτετράωρο.

Τέλος εμείς που είμαστε νέοι και ανήλικοι τα προβλήματα που έχουμε θέλουμε να τα πούμε στο Υπουργείο μεταναστών, στο υπουργείο Υγείας και στην Ευρώπη.

Από το κράτος της Ελλάδας θέλουμε να διαλέγουν καλά αυτούς που δουλεύουν στην φυλακή. Επίσης θέλουμε από την Ευρώπη να βοηθήσει την Ελλάδα για να μπορέσει αυτή να βοηθήσει τους μετανάστες και πρόσφυγες.

Παρακαλούμε να μην απελάσουν τους μετανάστες στις χώρες τους και να εμποδίσουν τις απελάσεις για να βοηθήσουν τους ανθρώπους.

Ανώνυμο Ποίημα

…

όλοι οι άνθρωποι είναι σαν ένα σώμα

και ίδιο

αν μία μέρα πονέσει ένα μέλος

δεν μπορούν να αντέξουν τα άλλα μέλη

eσύ αν δεν μπορείς να καταλάβεις

τι πόνο έχουν οι άλλοι άνθρωποι

δεν μπορείς να λέγεσαι άνθρωπος

....

Ανήλικοι κρατούμενοι Παγανής, 10/8/2009

Ολα εξ αρχής. Από μια σεισμική δόνηση, η οποία προκαλεί ρήγματα σ' έναν οργανισμό, όλα πρέπει να αλλάζουν. Χωρίς εκπτώσεις σε μελέτες, σχεδιασμούς και εκτέλεση του προγράμματος ανοικοδόμησης. Με ό,τι πιο πλούσιο και φρέσκο υπάρχει από τον κόσμο του πνεύματος και τον χώρο της πολιτικής. Αλλιώς, καινούργιο δεν υπάρχει.

Από ΣΥΝ λοιπόν άρξασθαι. Και οι όποιες άλλες αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό θα ακολουθήσουν. Υποχρεωτικά. Ολοι οι πολιτικοί σχηματισμοί προβληματικοί είναι. Αδυνατούν να δημιουργήσουν ρεύμα στην κοινωνία. Να πείσουν ότι κομίζουν κάτι διαφορετικό. Κάτι ελπιδοφόρο. Θα ακολουθήσουν ως εκ τούτου αλλαγές στη Ν.Δ., αλλαγές και στο ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και στο ΚΚΕ, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Θα επηρεάσουν και τον ΛΑΟΣ.

Αναγκαίο το καινούργιο στην Αριστερά, ναι. Χωρίς πατέρες και πατερούληδες όμως. Καινούργιο χωρίς κηδεμονίες. Κουράστηκε η ελληνική κοινωνία να νιώθει ανώριμη και να την τραβούν από το χέρι «σοφές» υποτίθεται ηγετικές μορφές, οι οποίες όσο ήταν στην ενεργό υπηρεσία δεν προσέφεραν και κάτι συγκλονιστικό. Το σπουδαιότερο είναι ότι άνοιξαν την πόρτα στις εξελίξεις στον χώρο τους. Και το χειρότερο, ότι προσπαθούν έκτοτε να τις ελέγξουν. Και να τις διοχετεύσουν εκεί που οι ίδιοι απέτυχαν. Για να δείξουν ότι οι ιδέες τους έχουν ρεύμα. Να δικαιωθούν. Οι ματαιόδοξοι.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει αυτή την ευκαιρία. Εδειξε τον δρόμο στη νέα γενιά, όπως ο ίδιος είχε υποσχεθεί όταν αναλάμβανε προ πενταετίας την ηγεσία του ΣΥΝ. Πρότεινε στο κόμμα του τον Αλέξη Τσίπρα. Πρόταση η οποία έγινε αποδεκτή ασμένως. Αλλού τα πήγαν καλά, αλλού τα πήγαν άσχημα οι δυο τους. Φυσικό είναι. Οπως φυσικές και ανθρώπινες είναι οι όποιες δεύτερες σκέψεις. Και προβληματισμοί. Εχει ο Αλέκος Αλαβάνος την ευκαιρία να γίνει ο πατέρας της αλλαγής και όχι ο πατερούλης της. Να έχει τον λόγο του στην πολιτική ζωή του ΣΥΝ, χωρίς να γίνει ο χειραγωγός του. Συνεργαζόμενος κυρίως με το κόμμα του και τους διαδόχους του, και όχι αιφνιδιάζοντας με τις όποιες πρωτοβουλίες του.

Να αποβάλει την αντίληψη του παιδαγωγού που κρύβει μέσα του και ο Λεωνίδας Κύρκος. Και του γονιού που ανακατεύεται στα οικογενειακά των ενήλικων πια παιδιών του. Πιο απρεπή σχόλια από αυτά που άκουσε ο Αλέξης Τσίπρας την επομένη των εκλογών από τον αποκαλούμενο «Νέστορα» της Ανανεωτικής Αριστεράς δεν τα έχει ακούσει ποτέ πρόεδρος εν ενεργεία από έναν πρώην, κανενός κόμματος. Σαν να κατακρημνίστηκε ο ΣΥΝ από μακροχρόνια παραμονή στην εξουσία. Ο Κώστας Μητσοτάκης προσεκτικότερος είναι για τον Κώστα Καραμανλή.

Ποια Αριστερά είναι η κραταιά, κατά τον Λεωνίδα Κύρκο και τους μαθητές του; Ποια είναι η ευρωπαϊκή Αριστερά, για την οποία μιλά; Η Αριστερά του Συμφώνου Σταθερότητας με ολίγη από εξυγίανση του δημόσιου χρέους; Η Αριστερά της Λισαβόνας; Η Αριστερά του τερατουργήματος που ονομάστηκε Ευρωσύνταγμα και αργότερα Ευρωσυνθήκη, συνθήκη που πετά στο περιθώριο του μέλλοντος όσα με σκληρούς αγώνες κατά το παρελθόν κατάφερε να κερδίσει μια άλλη Αριστερά, με οράματα, έμπνευση και πίστη για δημοκρατία και κοινωνικό κράτος; Η Αριστερά του σχεδίου Ανάν και της συνδιαχείρισης του Αιγαίου; Η Αριστερά της διαγραφής της ιστορικής μνήμης; Και εν τέλει, συσπειρώνουν τον κόσμο της Αριστεράς εκδηλώσεις σαν κι αυτή της Τρίτης, που ετοιμάζει η Ανανεωτική Πτέρυγα, ή τον αποσυσπειρώνει σε στιγμή κρίσης;

Η ανασύσταση της Αριστεράς έχει περιεχόμενο, λόγο και συνέχεια μόνο όσο η νέα γενιά αγκαλιάζει το πνεύμα και τη δημιουργία. Η ελπίδα της ανανέωσης δεν εκφράστηκε προεκλογικά από την Ελένη Σωτηρίου. Αλλά από προσωπικότητες σαν τον Βασίλη Αλεξάκη, με τον οποίο συχνά περιόδευσε ο Αλέξης Τσίπρας, τη Μάνια Παπαδημητρίου και τον Κώστα Βεργόπουλο.

Ποια η νέα Αριστερά;

Η σύγχρονη Αριστερά έχει ανάγκη να αφήσει πίσω της ό,τι κούρασε την ίδια και την κοινωνία. Να αφήσει πίσω της τις ίντριγκες και τις συνωμοσίες σε βάρος του εαυτού της. Να αφήσει πίσω της τη μιζέρια που κουβαλά στις πλάτες της από την εποχή του εμφυλίου πολέμου και της διπλής ήττας της του 1949, στρατιωτικής και πολιτικής. Της ιδεολογικής του τέλους του 20ού αιώνα. Εχει ανάγκη από σαφές κυβερνητικό πρόγραμμα, όχι για να συνδιοικήσει κάποτε με το ΠΑΣΟΚ, αλλά για να θέσει νέες βάσεις στην κοινωνία. Να επιβάλει την ανακατανομή του πλούτου. Να θέσει τους κανόνες ενός πραγματικού και ανόθευτου δημοκρατικού πολιτεύματος.

Πουτάνα κάλπη

Κυριακή 7 Ιουνίου. Σέρνεσαι πρωινιάτικα στο εκλογικό κέντρο, σε κακό χάλι γιατί το προηγούμενο βράδυ ξενύχτησες. Κι ας απαγορεύεται υποτίθεται να πιεις για να μην κάνεις καμιά μαλακία μέσα στο παραβάν…Φτάνει λοιπόν η σειρά σου, χώνεσαι πίσω από τον χρωματιστό μπερντέ της δημοκρατίας, ρίχνεις το μαγικό χαρτάκι στο κουτί με τη χαραμάδα, την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια για παραλία, ρίχνεις μια καλή βουτιά και – αφού χτυπήσεις μια καλαμαράκια, μία χωριάτικη και δύο καραφάκια – παραγγέλνεις έναν περιποιημένο φραπέ και αράζεις στην ακροθαλασσιά να χαζέψεις το ηλιοβασίλεμα. Και περιμένεις. Το πρώτο exit poll. Το πρώτο εμβριθές σχόλιο των τηλεμαϊντανών. Τα πρώτα πλάνα έξω από τα γραφεία των μεγάλων κομμάτων. Τους πρώτους πανηγυρισμούς. Σηκώνεσαι, τινάζεις την άμμο από πάνω σου, παίρνεις από το κοντινότερο ψυγείο μια παγωμένη μπύρα και πιάνεις στασίδι μπροστά σε μια οθόνη. Από αυτές τις μεγάλες, που συνήθως παίζουν μόνο ποδόσφαιρο…

Αν όλα έχουν πάει καλά, λίγο πριν τις έντεκα αρχίζει το γλέντι.

Η πρώτη διάψευση των exit polls, τα οποία θα έχουν ήδη διαψεύσει τις δημοσκοπήσεις. Η πρώτη παγωμάρα στο στούντιο. Η πρώτη διορθωτική εκτίμηση του αποτελέσματος από τους ειδικούς. Τι σόι ειδικοί ήταν κι έπεσαν τόσο πολύ έξω στα εκατοντάδες γκάλοπ που έκαναν αναρωτιέσαι. Παλεύουν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, μιλώντας για πρωτοφανή ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού, αδιευκρίνιστη ψήφο και άλλες μπούρδες. Κανείς δεν παραδέχεται φυσικά ότι τα πήρε για να επηρεάσει την ψήφο των πολιτών. Οι πανελίστες κουνάνε το κεφάλι τους πάνω-κάτω για να δείξουν ότι καταλαβαίνουν τι παίζεται. Κάπου εκεί αρχίζει και γίνεται αστείο.

Ανοίγεις άλλη μια μπύρα και την ρουφάς προσέχοντας να μην πνιγείς ακούγοντας την πρώτη μπαρούφα για τιμωρία του δικομματισμού μέσα από την απρόσμενη και ανεξήγητη άνοδο της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αρχίζεις να προσέχεις τις λεπτομέρειες, λες και παίζεις μαζί τους πόκερ. Ο υπουργός ιδρώνει κάτω από τα φώτα και ψελλίζει κάτι για “μήνυμα που ελήφθη”, η στελεχάρα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παλεύει να διατηρήσει το πλαστικό χαμόγελο της εξουσίας και παριστάνει ότι ανήκει στη μεριά των νικητών, ο ακριβοπληρωμένος δημοσιογράφος σουφρώνει τα χείλια και ξεκινάει να ειρωνεύεται τους ίδιους ανθρώπους που μέχρι πριν από λίγα λεπτά έγλειφε. Και τα αποτελέσματα συνεχίζουν να έρχονται, το ένα πιο σκληρό από το άλλο. Κατραπακιές, ροχάλες και γιουχαΐσματα από τους “ηλίθιους”, που αντί να ακούσουν τα αυτόκλητα και αλαζονικά αφεντικά τους και να πάνε για μπάνιο, προτίμησαν να τιμωρήσουν δημόσια και ανελέητα όλους όσους τους φέρονταν τόσο καιρό λες και ήταν πραγματικά ηλίθιοι. “Λαϊκή ετυμηγορία” δεν θέλατε; Πάρτε την να μη σας τη χρωστάμε…

Βαριέσαι να περιμένεις το τελικό αποτέλεσμα. Προς το παρόν, σου αρκεί που δεν ήταν αυτό που θα ήθελαν εκείνοι. Τους αφήνεις να τσακώνονται για σκάνδαλα που έχουν ήδη παραγραφεί, τελειώνεις τη μπύρα σου και βουτάς ξανά στη θάλασσα. Χαζεύεις το φεγγάρι. “Πουτάνα κάλπη” μονολογείς χαμηλόφωνα. Και χαμογελάς.

Αύριο, πάλι οι ίδιοι αλήτες θα είναι στην κυβέρνηση και πάλι οι ίδιοι απατεώνες θα περιμένουν να έρθει ξανά η σειρά τους να κυβερνήσουν. Με μία διαφορά: θα είναι τρομοκρατημένοι, γιατί θα ξέρουν ότι το πουλάκι της αυτοδυναμίας στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές θα έχει πετάξει μακριά. Χάρη σε σένα, σε μένα και όλους όσους δεν μάσησαν από την φτηνή και χυδαία προπαγάνδα τους. Χάρη σε όλους εμάς που δεν πέσαμε στην παγίδα των ανέξοδων λεονταρισμών του συμβιβασμένου προαγωγού των εργαζομένων, που δεν εμπιστευτήκαμε κάποιον ανύπαρκτο που έγινε διάσημος ανταλλάσσοντας περιττώματα με μια καρκινοπαθή σε μεσημεριανάδικα, που δεν ασχοληθήκαμε καν με τον γελοίο πατριδέμπορα και την ελεημοσύνη του, ούτε με τα θλιμμένα ορφανά του έκπτωτου νεοφιλελευθερισμού. Χάρη σε όλους εμάς που δεν ακούσαμε τα παρακάλια του Λαζόπουλου και του Τράγκα να απέχουμε, κι επιλέξαμε να στηρίξουμε τη μόνη παράταξη που αντιπολιτεύτηκε σοβαρά και αποτελεσματικά όλο αυτό το ανεκδιήγητο τσίρκο. Τη μόνη παράταξη που ενόχλησε το κατεστημένο σε βαθμό που εξαπέλυσε εναντίον της την πιο λυσσασμένη και βρώμικη επίθεση σε πολιτικό χώρο από τότε που έπεσε η χούντα.

Χάρη σε όλους εμάς που θα έχουμε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

Όχι απλά επειδή δεν είχαμε καλύτερη επιλογή, ούτε επειδή πέσαμε θύματα ενός lifestyle που ποτέ δεν υπήρξε. Αλλά επειδή πιστέψαμε ότι όχι, δεν είναι όλοι ίδιοι, υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται με πράξεις κι όχι μόνο με λόγια, υπάρχουν άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να συγκρουστούν και να υποστούν το πολιτικό κόστος για να υπερασπιστούν το περιβάλλον, την παιδεία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργατικών κινημάτων, υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται να προσφέρουν σύγχρονες λύσεις σε σύγχρονα προβλήματα, υπάρχουν άνθρωποι που δεν φοβούνται τον ανοιχτό διάλογο, και που όσο και να τους πετάς λάσπη δεν κολλάει επάνω τους γιατί έχουν ήθος και όραμα. Όπως ο μακαρίτης ο Μιχάλης, που έφυγε χωρίς να προλάβει να δει την ενωμένη και ριζοσπαστική αριστερά να κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα προς την ενηλικίωση.

Πουτάνα κάλπη, κι εσύ και οι εκπλήξεις σου… Το θέμα είναι αν θα το μουρμουρίσουμε εμείς που θα έχουμε δει την προπαγάνδα ενός σάπιου καθεστώτος να κερδίζει την παρτίδα για άλλη μια φορά, ή εκείνοι που επιτέλους θα έχουν καταλάβει ότι σ‘ αυτή τη ζωή υπάρχουν και κάποια γαμημένα όρια.

Άντε και καλό βόλι.

Disclaimer: Το παραπάνω κείμενο εκφράζει την προσωπική μου πολιτική στάση και κανενός άλλου. Δεν είμαι οργανωμένος οπαδός ή στέλεχος κάποιου κόμματος κι ούτε σκοπεύω να γίνω. Η δε διαδικτυακή καμπάνια κατά της αποχής στην οποία συμμετείχα ενεργά, αποσκοπούσε στο να ενθαρρύνει τον κόσμο να αποδοκιμάσει έμπρακτα και ουσιαστικά το δικομματικό σύστημα, και όχι στο να παρασύρει οποιονδήποτε να ασπαστεί τις δικές μου επιλογές.

Υ.Γ. Και μία πρόβλεψη του αποτελέσματος, έτσι για να δούμε ποιός θα κεράσει τις μπύρες το βράδυ της Κυριακής:

ΝΔ 31,80% 

ΠΑΣΟΚ 35,20%
ΣΥΡΙΖΑ 8,60% 

ΚΚΕ 7,80% 

Ο-Π 5,10% 

ΛΑΟΣ 4,90% 

Λοιπά κόμματα 6,60%
Επίπεδο αποχής 29,50%