<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" 
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>Lesvos Blogs &#187; Dimitrelim</title>
	<link>http://www.lesvosblogs.gr/</link>
	<description>Lesvos Blogs &#187; Dimitrelim</description>
	<generator>Gregarius 0.5.5</generator>
	<language>en</language>
	<item>
		<title>Dimitrelim: Της κακομοίρας θα γίνει...!</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/05/01/%ce%a4%ce%b7%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bf%ce%af%cf%81%ce%b1%cf%82_%ce%b8%ce%b1_%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9...!</link>
		<pubDate>Sat, 01 May 2010 10:59:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/05/01/%ce%a4%ce%b7%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bf%ce%af%cf%81%ce%b1%cf%82_%ce%b8%ce%b1_%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9...!</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Μικρού, μικρού, μικρού του μεροκάματου, μικρού του μεροκάματου κι η κάψα μου μιγάλη, λέου τη μια να παντρευτού, μα πιο καλά σαν του σκεφτού μα πιο καλά σαν του σκεφτού του αναβάλου πάλι. Τάληρα τάληρα τάληρα μόνο έντικα, τάληρα μόνο έντικα με τις κρατήσεις δέκα, δεν φτάνουνε για πάρτη μου και θέλου και γυναίκα... Τάληρα τάληρα τάληρα μόνο έντικα τάληρα μόνο έντικα με τις κρατήσεις δέκα δεν φτάνουνε για πάρτη μου και θέλου και γυναίκα....
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4382903870407462413?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Όχι άλλο κάρβουνο...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/04/22/%ce%8c%cf%87%ce%b9_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf_%ce%ba%ce%ac%cf%81%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%bf...</link>
		<pubDate>Thu, 22 Apr 2010 20:15:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/04/22/%ce%8c%cf%87%ce%b9_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf_%ce%ba%ce%ac%cf%81%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%bf...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι....
</p>
<p>
  το πλήρες κείμενο:
</p>
<p>
   <a href="http://dimitrelimphoto.blogspot.com/2010/04/blog-post.html">[dimitrelimphoto.blogspot.com]</a> 
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8613562663694335073?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Τσακλαγιανγκίλ</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/03/26/%ce%a4%cf%83%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%b3%ce%ba%ce%af%ce%bb</link>
		<pubDate>Fri, 26 Mar 2010 14:39:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/03/26/%ce%a4%cf%83%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%b3%ce%ba%ce%af%ce%bb</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	τσακλαγιανγκίλ...!!!<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7118154126654327077?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Θέλω κι εγώ μια επιδότηση</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/02/01/%ce%98%ce%ad%ce%bb%cf%89_%ce%ba%ce%b9_%ce%b5%ce%b3%cf%8e_%ce%bc%ce%b9%ce%b1_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b4%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7</link>
		<pubDate>Mon, 01 Feb 2010 10:28:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/02/01/%ce%98%ce%ad%ce%bb%cf%89_%ce%ba%ce%b9_%ce%b5%ce%b3%cf%8e_%ce%bc%ce%b9%ce%b1_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b4%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Παρά του ότι γεννήθηκα στην Αθήνα και ωρίμασα στους δρόμους της, κατάγομαι και εγώ από αγροτική οικογένεια.Συχνοτίζομαι με αγρότες, ξέρω τα προβλήματά τους, ξέρω και τα πλεονεκτήματά τους. Θεωρώ πάντως τον εαυτό μου εξαιρετικά αδικημένο. Δουλεύω τακτικά από το 1969 από ηλικία 19 ετών. Άλλοτε με ανύπαρκτες αμοιβές, άλλοτε με μετριότατες αμοιβές και πολλές φορές με πολύ καλές αμοιβές.<br />
<br />
Τα πάντα εξαρτώνται από εμένα. Πρώτα έδινα και μετά έπαιρνα. Πάντως ποτέ κανένας δεν μου επιδότησε την δουλειά μου. Αυτοί που με είχαν ανάγκη αποτιμούσαν την εργασιακή μου αξία και με πλήρωναν. Επίσης δούλευα όλο το χρόνο. Στην αρχή οκτάωρο και αργότερα όταν εξελίχθηκα σε στέλεχος έφτανα εύκολα στο δωδεκάωρο την ημέρα. Αντίθετα από ότι σας έχω δει εσάς τους συγγενείς μου, αλλά και τους άλλους φίλους στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία που περισσότερες ώρες περνάτε στο καφενείο, συζητώντας τα πολιτικά θέματα και λιγότερο στο χωράφι.Αφήστε που με την τεχνολογία που έχει έρθει πια ένα μεγάλο κομμάτι της καλλιέργειας γίνεται μακριά από το χωράφι με ηλεκτρονικά μέσα.<br />
<br />
Αν θέλετε να είμαι ειλικρινής δεν είναι δίκαιο να δουλεύετε λιγότερο από 40-50 μέρες το χρόνο και να επιδοτήστε από πάνω. Μα θα μου πείτε ότι έχετε μια πολύ δύσκολη δουλειά που τα αποτελέσματά της πολλές φορές εξαρτώνται από άλλους παράγοντες και όχι από εσάς. Δεν διαφωνώ, όμως μην περιφρονείτε την δουλειά των άλλων. Δεν υπάρχει άχρηστη δουλειά. Αν ήταν άχρηστες οι δουλειές δεν θα γινόντουσαν.<br />
<br />
Αφήστε που εσείς φταίτε για ένα μεγάλο ποσοστό για την δυσμενή θέση σας.Ανήθικοι έμποροι γεωργικών μηχανημάτων σας πείσανε να αγοράσετε υπερπολυτελή τρακτέρ με κλιματισμό και υπερσύγχρονα στερεοφωνικά για ελάχιστη στρεμματική ιδιοκτησία. Ενώ εάν τα βρίσκατε μεταξύ σας ανά πέντε αγρότες ένα τρακτέρ θα ήταν αρκετό. Έτσι θα χρωστάγατε λιγότερα και όποιος δεν χρωστάει περνάει καλά.<br />
<br />
Εκεί όμως που θέλω να καταλήξω είναι ότι όλα αυτά που κάνετε μας ενοχλούν πολύ. Κατ’ αρχήν εμάς όταν ταξιδεύουμε για δουλειές και τις χάνουμε, που δεν μπορούμε να εκτελέσουμε τις υποχρεώσεις μας, την τροφή που θα στερηθούμε μετά από λίγο, τις μεγάλες ζημίες που θα υποστούν οι επιχειρήσεις, τον τσαμπουκαλίδικο τρόπο που μιλάτε στα κανάλια, που σας διαπομπεύουν μερικές φορές οδηγώντας την Πετρούλα και την Θώδη στις καταλήψεις σας γελοιοποιώντας έτσι τα πάντα.<br />
<br />
Μου είπαν επίσης ότι εκεί που έχετε κάνει τα μπλόκα πηγαίνετε μόνο τις ώρες του Δελτίου ειδήσεων μπας και έρθει κανένα κανάλι. Τις υπόλοιπες ώρες είστε στο καφενείο ή στο σπίτι εμπιστευόμενοι επ’ αμοιβή την φύλαξη των τρακτέρ σας σε οικονομικούς μετανάστες. Ελπίζω τουλάχιστον αυτό να είναι ψέμα.<br />
<br />
Και η Ελλάδα αγαπητοί μου αγρότες δεν μπορεί να σας δώσει τίποτα από αυτά που ζητάτε. Διότι ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Δεν υποστηρίζω την σημερινή κυβέρνηση, την οποία δεν ψήφισα, αλλά σας λέω ότι δεν είναι θαυματοποιοί. Αν βρεθούν χρήματα για να σας δώσουν αυτά που ζητάτε, θα τα στερήσουν από κάποια άλλη λαϊκή ομάδα που ίσως τα δικαιούται περισσότερο από εσάς.<br />
<br />
Ακολουθείστε ένα διαφορετικό δρόμο. Συνεργαστείτε επί της ουσίας της αγροτικής παραγωγής, αλλάξτε καλλιέργειες, απαρνηθείτε τις επιδοτήσεις. Διάβαζα τις προάλλες, ότι στην Κοζάνη βγάλανε τα στάρια και βάλανε φακές και πάνε πάρα πολύ καλά. Ξέρω ότι οι αμυγδαλιές δίνουν ένα πολύ καλό εισόδημα αντικαθιστώντας εντατικές καλλιέργειες. Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν χίλιες εναλλακτικές ιδέες για να πάει η γεωργία μπροστά.<br />
<br />
Για πολλά από αυτά τα θέματα δεν φταίτε καθόλου εσείς. Φταίνε οι Διευθύνσεις Γεωργίας των Νομαρχιών που κοιμούνται όρθιες. Και μην νομίζετε ότι στην κτηνοτροφία είναι καλύτερα τα πράγματα. Κάποιοι στρογγυλοκαθισμένοι Υπουργοί Γεωργίας του παρελθόντος οδήγησαν τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις στα χέρια 5-10 μεγάλων εταιρειών, αντίθετα προς την καπιταλιστική Γερμανία που οι κτηνοτρόφοι παράγουν και πωλούν οι ίδιοι το προϊόν τους. Στα μαγαζάκια της επαρχίας τους και στις λαϊκές αγορές κρατώντας μια μεγάλη αυτονομία.<br />
<br />
<br />
Θυμάμαι πριν από χρόνια που είχε προωθηθεί η καλλιέργεια της σόγιας σαν δεύτερη ετήσια καλλιέργεια στο ίδιο χωράφι, πράγμα το οποίο αρνηθήκατε κατηγορηματικά γιατί είχε κόπο και έπρεπε να δουλέψετε 15 μέρες παραπάνω μέσα στον χρόνο.<br />
Ανεξάρτητα λοιπόν από την πολιτική τοποθέτηση του καθενός είναι σαφές ότι εξ’ αιτίας ορισμένων συγκεκριμένων ανθρώπων και μιας τεράστιας κακοδιαχείρισης η Ελλάδα περνάει μια μεγάλη κρίση που ακουμπάει όλους μας ανεξαρτήτως. Την ίδια δηλαδή που κάποτε πέρασε η Χιλή. Μια κρίση που σκότωσε τον Αλιέντε και οδήγησε την χώρα τότε στην δικτατορία.<br />
<br />
Το ίδιο πάτε να κάνετε και εσείς τώρα. Κρατηθείτε, βοηθήστε να φύγουμε από την κρίση. Και όταν με το καλό βγούμε, γιατί είναι σίγουρο ότι θα βγούμε, τότε απαιτήστε τα δεδουλευμένα. Και αν έχετε πολλή ενέργεια μέσα σας και θέλετε να ξεδώσετε, και αν έχετε πολύ μαχητικότητα και θέλετε να την εκδηλώσετε υπάρχει τρόπος. Ανασκουμπωθείτε και δουλέψτε λίγο παραπάνω, σκεφθείτε την Ελλάδα, μειώστε τα φυτοφάρμακα, μειώστε την ασύδοτη χρήση των λιπασμάτων και πηγαίνετε προς την αυτοδικία.<br />
<br />
<p>
  Δηλαδή άμα πέσει στην αντίληψή σας κάποιος μεσίτης, κάποιος πολιτικός παράγοντας, κάποιος διευθυντής, πολιτευτής που σας έχει αδικήσει είτε προσωπικά, είτε σαν ομάδα ρίξτε του καμία γερή φάπα. Γιατί να θυμάστε : «Ο φόβος φυλάει τα έρμα».<br />
</p>
<p>
  - Ηλίας Μαμαλάκης
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4596165052537035137?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: CAE Guy</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/02/01/CAE_Guy</link>
		<pubDate>Mon, 01 Feb 2010 10:16:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/02/01/CAE_Guy</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Let's get this straight !&nbsp;<br />
<br />
I sit in a cubicle.<br />
I do analysis that is or is not accepted or used.<br />
I have to deal with management, designers, stylists!<br />
I have to present technical papers.<br />
I have to sit through other's technical papers.<br />
I love it when I "get it right".<br />
I enjoy being the one that "knows things".<br />
It's not that I hate computers, I'd just rather read a book, play with my kids, or work in my woodshop after sitting in front of a computer all day.<br />
I'm The CAE Guy.<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5285468723899608373?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Οδηγός "χρεοκοπίας"- η αλήθεια για το χρέος</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/01/29/%ce%9f%ce%b4%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82__%cf%87%cf%81%ce%b5%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1%cf%82_-_%ce%b7_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf_%cf%87%cf%81%ce%ad%ce%bf%cf%82</link>
		<pubDate>Fri, 29 Jan 2010 08:53:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/01/29/%ce%9f%ce%b4%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82__%cf%87%cf%81%ce%b5%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1%cf%82_-_%ce%b7_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf_%cf%87%cf%81%ce%ad%ce%bf%cf%82</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Επιμέλεια: Γιώτα Ηλιού, Μιχάλης Πολυδώρου<br />
</p><br />
"Οι ωραίοι έχουν χρέη" και οι ωραίοι ως Ελληνες ακόμη περισσότερα. Πλέον μπήκε στη ζωή των νοικοκυριών και το περίφημο σπρέντ. Λίγοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει, πολύ περισσότεροι όμως το νιώθουν ή θα το νιώσουν στην τσέπη τους. Το χρέος μας σε χρυσάφι ξεπερνά σε ύψος τον Πύργο του Αϊφελ, αλλά η ελληνική οικονομία μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας. Πέφτει, δεν πέφτει, πέφτει, δεν πέφτει!<br />
<br />
"Χρωστάμε και της Μιχαλούς", λέει η παροιμία. Ποια είναι όμως η σύγχρονη Μιχαλού; Πόσα χρωστάμε και που; Ποιοι είναι οι δανειστές μας; Τι δόση πληρώνουμε, τι σημαίνει χρεοκοπία, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε καταθέσεις και αποταμιεύσεις, ποιός χάνει, ποιός κερδίζει; Απλές ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις.<br />
<br />
Τί είναι δημόσιο χρέος;<br />
<br />
Όταν οι ανάγκες μιας χώρας δεν καλύπτονται από το ΑΕΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) αυτή χώρα καταφεύγει στον δανεισμό. Το ποσό που χρωστάει είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο συνήθως εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ.<br />
<br />
Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί πολλές φορές τα ελλείμματα δεν περιλαμβάνουν όλες τις δαπάνες. Οι πρόσφατες αναθεωρήσεις, «έστειλαν» το δημόσιο έλλειμμα της χώρας στο 12,7% του ΑΕΠ<br />
<br />
Πόσα χρωστάμε ως χώρα; Πόσο χρεωμένος είναι κάθε πολίτης; Ως χώρα χρωστάμε κάτι παραπάνω από την αξία που έχει όλος ο χρυσός των ΗΠΑ. Σε χρυσάφι, χρωστάμε δύο φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ.<br />
<br />
Πάρτε μολύβι, χαρτί και ...κομπιουτεράκι:<br />
<br />
326 δισ. ευρώ χρέος του Ελληνικού Δημοσίου για το 2010<br />
<br />
+ 30 -40 δισ. ευρώ ομόλογα του Δημοσίου, που έχουν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι άλλοι φορείς του Δημόσιου τομέα (το λεγόμενο ενδοκυβερνητικό χρέος- απαιτείται μάλιστα «επικαιροποίηση» του ποσού αυτού)<br />
<br />
+25 δισ. ευρώ δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο<br />
<br />
+8 δισ. ευρώ χρέη για «δεδουλευμένα» προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων και άλλους φορείς<br />
<br />
+ 1,7 δισ. ομόλογα που θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για χρέη προς αυτήν<br />
<br />
+1,3 δισ. κόστος αποζημιώσεων εργαζομένων στην Ολυμπιακή<br />
<br />
+1,0 δισ. κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων<br />
<br />
ΣΥΝΟΛΟ: 390 δισ. ευρώ χρέος, δηλαδή 120.000 ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια. Αρα κάθε παιδί που γεννιέται χρωστά περί τα 30.000 ευρώ!<br />
<br />
Στα 390 δις ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και 450 δις ευρώ, το αναλογιστικό άνοιγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων Επιπλέον, 280 δισ. ευρώ που αποτελούν τα χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες. Με λίγα λόγια χρωστάμε ένα σύνολο της τάξης του 1,1τρις. ευρώ!<br />
<br />
Σε αυτά δεν περιλαμβάνεται το πακέτο στήριξης των τραπεζών ύψους μέχρι 28 δισ. ευρώ, μέρος του οποίου θεωρείται κάποιας μορφής «επένδυση» στο κεφάλαιο των τραπεζών, ενώ κάποιο άλλο μέρος αποτελείται από εγγυήσεις που θα αναγκασθεί να καλύψει το κράτος.<br />
<br />
Τα ελλείμματα αφορούν τη διαφορά εσόδων – εξόδων (στα έξοδα δεν περιλαμβάνονται τα χρεολύσια) κάθε χρόνο. Ενώ κάθε νοικοκύρης προγραμματίζει τις δαπάνες του ανάλογα με τα έσοδα που εύλογα προσδοκά, στο Δημόσιο πρώτα θεσμοθετούμε παροχές και μετά αναζητούμε τους πόρους.<br />
<br />
Εάν δηλαδή αθροίσουμε τις υποχρεώσεις του Δημοσίου Χρέους σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Οικονομικής Δραστηριότητας, τότε η πραγματική υποχρέωση του Κράτους αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ, ποσοστό συγκλονιστικό.<br />
<br />
Λογιστικά, τώρα, ο υπολογισμός του Δημοσίου Χρέους, σύμφωνα με τον επίσημο τρόπο καταμέτρησής του, ανέρχεται τώρα στο 133,6% του ΑΕΠ. Να θυμήσουμε ότι η κυβέρνηση Σημίτη το παρέδωσε στο 107% και η κυβέρνηση Καραμανλή στο 120%. Ωστόσο, αυτή η εικόνα είναι απλώς λογιστική. Το επί της ουσίας σύνολο των υποχρεώσεων του Δημοσίου ανέρχεται στο τετραπλάσιο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος!<br />
<br />
Πού χρωστάμε; Ποιοι είναι οι δανειστές μας;<br />
<br />
Ο δανεισμός του κράτους γίνεται κυρίως μέσω των εκδόσεων κρατικών ομολόγων και μέσω του ΟΔΔΗΧ, του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Εκδίδονται πενταετή, δεκαετή, ακόμα και 30ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.<br />
<br />
Δανειστές μας είναι μεγαλοεπενδυτές που δρουν μέσω επενδυτικών οίκων ανά τον κόσμο, χρηματοοικονομικοί οίκοι και τράπεζες, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, ενώ τα ομόλογα κρατών αγοράζονται επίσης και από άλλα κράτη. Πάντως, οι περισσότερες αγορές ομολόγων γίνονται από το χρηματοοικονομικό κέντρο του Λονδίνου στη Μεγάλη Βρετανία, το γνωστό City. Με άλλα λόγια αυτοί οι Οικοι που μας υποβαθμίζουν, αυτοί και μας δανείζουν με το επιτόκιο στα ύψη.<br />
<br />
Τί δόση πληρώνει το ελληνικό κράτος για την αποπληρωμή;<br />
<br />
Ζούμε με δανεικά. Ακόμα και για να αγοραστεί ένα φωτοτυπικό μηχάνημα από μία δημόσια υπηρεσία, το κράτος πρέπει να δανειστεί.<br />
<br />
Από τα 57 δισ. ευρώ φόρους που «θέλει» να εισπράξει το Δημόσιο – θεωρητικά –το 2010, τα 40 δισ. ευρώ και πλέον, θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων. Τα υπόλοιπα, δεν φθάνουν ούτε για τους μισθούς και τις συντάξεις.<br />
<br />
Το ποσό που καταβάλλεται κάθε χρόνο για την αποπληρωμή των «δανεικών», είναι μεγαλύτερο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από όσες δαπάνες αναλογούν σε σημαντικά υπουργεία, όπως το Άμυνας, της Ανάπτυξης κ.λπ.<br />
<br />
Η απότομη αύξηση του κινδύνου που συνοδεύει τον ελληνικό δανεισμό, δηλαδή της διαφοράς αποδόσεων 10ετών ελληνικών και γερμανικών κρατικών ομολόγων, το spread, διαφοροποιεί κάθε φορά το ποσό που πρέπει να αποπληρώσουμε για τον δανεισμό μας. Για παράδειγμα, η αύξηση του spread κατά 0,10%, μπορεί να απαιτήσει επιπλέον 10 δισ. ευρώ ετησίως.<br />
<br />
Θυμίζουμε ότι μέχρι πρόσφατα οι ελληνικές τράπεζες κερδοσκοπούσαν (carry trade) αγοράζοντας τους ομολογιακούς τίτλους που εξέδιδε το ελληνικό κράτος με 4,5% και καταθέτοντάς τους ακολούθως ως ενέχυρο δανείζονταν με 1% από την ΕΚΤ, ώστε να συνεχίσουν τις επενδύσεις αυτές καρπούμενες τη διαφορά. Όμως, οι αγορές μακροχρόνιων τίτλων αποτελούν μεσομακροχρόνια επένδυση, ενώ ο δανεισμός των ίδιων των τραπεζών είναι βραχυχρόνιος. Τώρα, λοιπόν, που πρέπει να αποπληρώσουν την ΕΚΤ, οι εγχώριες τράπεζες χάνουν τη δυνατότητα να αγοράζουν ελληνικά κρατικά ομόλογα. Κάμψη της ζήτησης ισοδυναμεί με αύξηση του κόστους διάθεσής τους (επιτόκιο) στη διεθνή αγορά.<br />
<br />
Είναι δυνατόν να μηδενίσουμε το δημόσιο χρέος;<br />
<br />
Όχι. Η αύξηση του κόστους του ελληνικού κρατικού δανεισμού, θεωρείται βέβαιη και θα έχει ανοδική συνέχεια γιατί η ελληνική οικονομία παραμένει στην ύφεση και έχει πέσει στην παγίδα του χρέους.<br />
<br />
Δηλαδή, δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη της τα οποία έχουν αποκτήσει αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική, αφού δεν παράγονται πρωτογενή πλεονάσματα.<br />
<br />
Ο μόνος δρόμος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους, είναι αυτός των ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό που χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα είναι να περιοριστούν οι σπατάλες του δημοσίου και να αναδιαρθρωθούν οι περιβόητοι και διαβόητοι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.<br />
<br />
Εάν η «λυπητερή» που αναπόφευκτα θα πληρώσει το ελληνικό κράτος δεν επιμερισθεί με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, ώστε να αλλάξει και ο τρόπος λειτουργίας της οικονομίας, τότε η χώρα θα κινδυνεύει να βυθιστεί σε παρατεταμένη κρίση.<br />
<br />
Υπάρχει χώρα που δεν χρωστά; Ποια χρωστά τα λιγότερα;<br />
<br />
Τα μεγαλύτερα ελλείμματα στην ΕΕ εμφάνισαν η Ιρλανδία (7,1% του ΑΕΠ), η Μεγάλη Βρετανία (5,5%), η Ρουμανία (5,4%), η Ελλάδα (5%), η Μάλτα (4,7%), η Λετονία (4%) και η Πολωνία (3,9%).<br />
<br />
Πλεονάσματα παρουσίασαν το 2008 η Φινλανδία με 4,2%, η Δανία με 3,6%, το Λουξεμβούργο με 2,6%, η Σουηδία με 2,5%, η Βουλγαρία με 1,5%, η Ολλανδία με 1% και η Κύπρος με 0,9%.<br />
<br />
Τι σημαίνει χρεοκοπία;<br />
<br />
Χρεοκοπία σημαίνει παύση πληρωμών των υποχρεώσεων. Μια χώρα πληρώνει κεφάλαιο και τόκους από τα δάνεια που έχει πάρει έχοντας δυο βασικές πηγές: Τους φόρους και τον νέο δανεισμό.<br />
<br />
Συνήθως όταν κάποιος δηλώνει παύση πληρωμών, παρεμβαίνει το ΔΝΤ και γίνεται κάποια ρύθμιση. Υποχρεούται να καταβάλει ένα μέρος για να μπορεί να μετέχει των διεθνών συναλλαγών. Αυτό όμως έχει και τις συνέπειές του, διότι το ΔΝΤ επιβάλλει τους όρους του και στην ουσία είναι αυτό που ασκεί την οικονομική πολιτική.<br />
<br />
Ποιοι χάνουν:<br />
<br />
α) Οι πρώτοι που χάνουν από μια χρεοκοπία πάντα είναι οι δανειστές.<br />
<br />
β) Μετά χάνει αυτός που χρεοκοπεί. Κατʼ αρχήν δεν είναι αξιόχρεος και δεν τον δανείζει κανένας. Μόνο τοκογλύφοι και αυτοί με υψηλά επιτόκια και σοβαρές εμπράγματες εγγυήσεις.<br />
<br />
Ομόλογα του ελληνικού κράτους έχουν: ξένοι ιδιώτες και θεσμικοί και Έλληνες ιδιώτες και θεσμικοί. Όλοι αυτοί χάνουν. Μεγάλες ποσότητες ομολόγων του ελληνικού κράτους έχουν οι ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα γράψουν μεγάλες ζημιές σε μια περίοδο που χάνουν και από αλλού. Αυτό ενδεχομένως θα δημιουργήσει πανικό στους αποταμιευτές που θα τρέξουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Εικόνες κατάρρευσης.<br />
<br />
Αυτός είναι και ο λόγος που σε κρίσιμες περιόδους οι αρχές κλείνουν τις τράπεζες για όσο χρειαστεί. Χωρίς τραπεζική ρευστότητα όμως η οικονομική δραστηριότητα της χώρας μειώνεται δραματικά. Άρα, μειώνονται τα έσοδα από φόρους. Χωρίς χρήματα από δάνεια ή από φόρους το κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει βασικές λειτουργίες.<br />
<br />
Κινδυνεύουν καταθέσεις &amp; μετοχές<br />
<br />
Τυπικά οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι διασφαλισμένες. Ουσιαστικά όμως σε μια κρίση πανικού αν πάμε αύριο όλοι να ζητήσουμε τις καταθέσεις μας από τις τράπεζες αυτές δεν υπάρχουν.<br />
<br />
Η αξία των μετοχών σε ένα τέτοιο περιβάλλον πέφτει δραματικά. Κάποιες εταιρείες βάζουν λουκέτο. Το πρόσφατο παράδειγμα στη χρεοκοπία της Αργεντινής είναι χαρακτηριστικό. Το κόστος για την ευρωζώνη θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το να τείνουν χείρα βοηθείας. Χείρα βοηθείας βέβαια θα σημάνει και επίτροπο δημοσιονομικής εξυγίανσης.<br />
<br />
Σύμφωνα με το Foreign Policy (τεύχος Ιαν/Φεβ 2009) οι 5 χώρες με τις μεγαλύτερες πιθανότητες για να ακολουθήσουν την Ισλανδία στο δρόμο της χρεοκοπίας είναι κατά σειρά: Μεγ. Βρετανία, Λετονία, Ελλαδα, Ουκρανία, Νικαράγουα.<br />
<br />
Το κοινό σημείο των 5 χωρών της παραπάνω λίστας είναι το τεράστιο χρέος. Το κρίσιμο και για τις πέντε χώρες είναι να μπορέσουν να συνεχίσουν να δανείζονται, κάτι εξαιρετικά δύσκολο γιατί οι πάντες «είναι στη γύρα» για να βρουν δανεικά, ακόμα και χώρες που δεν έχουν άμεσο και πιεστικό πρόβλημα (με πρώτες και καλύτερες τις ΗΠΑ). Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτοί που υποτίθεται ότι αγοράζουν τα ομόλογα (άρα δίνουν τα “δανεικά”) είναι κυρίως τράπεζες και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι οι ίδιοι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας! Φαύλος κύκλος.<br />
<br />
Η διαφορά της Ελλάδας από τις άλλες 4 χώρες της λίστας είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα. Το Euro είναι αλήθεια μας έχει γλιτώσει από χειρότερες καταστάσεις μέχρι στιγμής, αλλά αν η κρίση συνεχιστεί, οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες. Οι υπόλοιπες 4 χώρες έχουν τη διέξοδο να τυπώσουν επιπλέον χρήμα και να προσποιηθούν ότι πληρώνουν προσωρινά κάποιες από τις υποχρεώσεις τους (και να μειώσουν με μια υποτίμηση το χρέος τους), με αντίτιμο όμως -μεσοπρόθεσμα- την κατάρρευση του νομίσματος τους και την εκτόξευση του πληθωρισμού.<br />
<br />
Χρωστάμε και της Μιχαλούς<br />
<br />
Συμπέρασμα, «χρωστάμε και της Μιχαλούς». Μια εκδοχή για την προέλευση της φράσης αναφέρει ότι στα χρόνια του Όθωνα βρισκόταν σε κάποιο σοκάκι του Ναυπλίου η ταβέρνα της Μιχαλούς. Η Μιχαλού ήταν παραδόπιστη και εκμεταλλεύτρια. Είχε περιορισμένη πελατεία, στην οποία έκανε πίστωση για ένα ορισμένο διάστημα, όμως αλίμονο σε όποιον δεν ήταν συνεπής. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, η Μιχαλού ξεφτέλιζε κυριολεκτικά τους άτυχους οφειλέτες της.<br />
<br />
<p>
  Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και κάποιος ευσυνείδητος, ο οποίος αδυνατώντας να βρει χρήματα για να εξοφλήσει τη Μιχαλού, γύριζε μέρα και νύχτα στους δρόμους παραμιλώντας. Και αν κανείς ρωτούσε τους περαστικούς τι έχει αυτός ο άνθρωπος, του απαντούσαν «Αυτός χρωστάει της Μιχαλούς». Μπορεί η εκδοχή αυτή να είναι κατασκευασμένη, να μην ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα, το βέβαιο είναι όμως ότι στη σύγχρονη Ελλάδα "παραμιλάμε" από τα χρέη!<br />
</p>
<p>
  - <a href="http://www.nooz.gr">[www.nooz.gr]</a> </p>
<p>
  <br />
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1400163194820130672?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: A motivation for knowledge</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/01/26/A_motivation_for_knowledge</link>
		<pubDate>Tue, 26 Jan 2010 19:50:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/01/26/A_motivation_for_knowledge</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
   <a href="http://www.bbc.co.uk/iplayer/episode/b00q0hh2/Aristotles_Lagoon/">[www.bbc.co.uk]</a> 
</p>
<p>
  After watching recently the Aristotle's Lagoon, a documentary about the first observations of Aristotle's about biology, I would like to refer to just two points.<br />
</p>
<p>
  1. We are full of "national pride", but under the surface, stupidness and darkness reigns the mind. At the end of this documentary (at time ~ 53:45) a Greek shopkeeper nods his head, as he watches the narrator of this documentary passing by in front of him, wondering what a "malakas" guy, the narrator should be. Most Greeks do the same, even between them. May the whole world teach us our history in such a way that our schools never did.
</p>
<p>
  2. The last thing impressed on my mind are the words of Aristotle as they come out of the mouth of the narrator:
</p>
<p>
  "All men, desire to know,<br />
  but, not all forms of knowledge are equal<br />
  the best is the pure and disinterested search for the causes of things.<br />
  Searching for them is the best way to spend a life."
</p>
<p>
  - Aristotle<br />
  <br />
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4236473899238507315?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Τελικά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/01/20/%ce%a4%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ac_%ce%ba%ce%ac%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1_%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bd...</link>
		<pubDate>Wed, 20 Jan 2010 16:26:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2010/01/20/%ce%a4%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ac_%ce%ba%ce%ac%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1_%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bd...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  «Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων».<br />
</p>
<p>
  -Εμμανουήλ Ροΐδης<br />
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2434856159230445476?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Greece for ever (wtf)</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/12/03/Greece_for_ever_(wtf)</link>
		<pubDate>Thu, 03 Dec 2009 07:56:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/12/03/Greece_for_ever_(wtf)</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<br />
<br />
At the time that Mr. Karamanlis, the Greek Prime Minister was arriving at the Odysseas Elytis Airport of Mytilene and the airport was full of policemen, I recorded this video. A woman is looking for a wheelchair in order to move her friend. As long that such a thing doesn't exist in the Greek Reality, the woman is using a baggage cart. All these things happened while my flight had a one hour delay because of all this pre-election activity.<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4854279800325685875?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Πότερος τούτων Χείρων (ή Χοίρων στην περίπτωση μας) εστί;</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/11/29/%ce%a0%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%a7%ce%b5%ce%af%cf%81%cf%89%ce%bd_(%ce%ae_%ce%a7%ce%bf%ce%af%cf%81%cf%89%ce%bd_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%cf%84%cf%89%cf%83%ce%b7_%ce%bc%ce%b1%cf%82)_%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%af;</link>
		<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 23:38:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/11/29/%ce%a0%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%a7%ce%b5%ce%af%cf%81%cf%89%ce%bd_(%ce%ae_%ce%a7%ce%bf%ce%af%cf%81%cf%89%ce%bd_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%cf%84%cf%89%cf%83%ce%b7_%ce%bc%ce%b1%cf%82)_%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%af;</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Η πολιτιστική εξέλιξη μιας χώρας, η κουλτούρα της και το μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων της, φαίνεται από την τηλεόρασή της.<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5335301563664792504?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: The Son of Wind</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/09/01/The_Son_of_Wind</link>
		<pubDate>Tue, 01 Sep 2009 23:13:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/09/01/The_Son_of_Wind</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Δεν διαβάζω εφημερίδες. Δεν βλέπω τηλεόραση. Καθόλου τον τελευταίο καιρό. Κι όμως τα νέα τα μαθαίνω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όχι δεν είναι η αγορά ενός νέου ποδοσφαιριστή από ομάδα με τιμή εξωφρενική. Ούτε η είδηση για ντοπαρισμένους αθλητές. Είναι από τις ειδήσεις που ακούγονται λιγότερο σε αυτή τη χώρα για ανθρώπους που συνήθισαν να βαδίζουν μόνοι τους. Να μην περιμένουν τίποτα από το κράτος και από τους γλοιώδεις τύπους που περιβάλλουν τον αθλητισμό. Και όπως είναι φυσικό δεν είναι εύκολο να βρεις μια τέτοια είδηση ακόμα και στο διαδίκτυο. Και η είδηση είναι ότι:&nbsp;
</p>
<p>
  Παγκόσμιος πρωταθλητής στους masters στην κατηγορία Raceboard
</p>Στα πλαίσια της προετοιμασίας του ο Νίκος Κακλαμανακης πρόσθεσε στην συλλογή του άλλο ένα χρυσό μετάλλιο. Κέρδισε το παγκόσμιο masters στην κατηγορία Raceboard, αφήνοντας πίσω του το πορτογάλο Joao Rodrigues (που κέρδισε το ευρωπαϊκό το 2008, ήρθε δεύτερος στο παγκόσμιο την ίδια χρονιά και έχει συμμετέχει και αυτός σε 5 ολυμπιάδες) και τον Barrie Edgington ( 12ο στην ολυμπιάδα της Βαρκελώνης, παγκόσμιο πρωταθλητή το 1991 και εθνικός προπονητής της Αγγλίας)<br />
<p>
  Για κάποιους ο άνεμος σημαίνει πολλά. Είναι η αντιμετώπιση της ίδιας της ζωής. Για άλλους απλά τίποτα.
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7066604788599325657?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Τα δήθεν ... που έλεγε και ο Παπάζογλου</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/06/28/%ce%a4%ce%b1_%ce%b4%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%bd_..._%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b3%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%ce%a0%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85</link>
		<pubDate>Sun, 28 Jun 2009 23:41:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/06/28/%ce%a4%ce%b1_%ce%b4%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%bd_..._%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b3%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%ce%a0%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  *
</p>
<p>
  Φτιαγμένες ειδήσεις, φτιαγμένα δελτία, γραβάτες, ζελέ στα μαλλιά, ξύλινη γλώσσα, ντεμέκ ρεπορτάζ, επιβλητική μουσική, δήθεν σοβαρότητα, δήθεν εγκυρότητα. Ο ανταγωνισμός του σαββατοκύριακου, ποια εφημερίδα θα είναι πιο βαριά, ποια θα έχει πιο πολλές σαχλαμάρες μέσα, ποια θα πουλήσει πιο πολλά φύλλα. Και πίσω απ' όλα αυτά; Η ΓΚΑΦΑ.
</p>
<p>
   <a href="http://www.tvxs.gr/v14773">[www.tvxs.gr]</a> 
</p>
<p>
  Μήπως τελικά είμαστε εμείς οι ίδιοι η εστία του κακού και όχι όλοι οι άλλοι; Μήπως έχουμε πια τυφλωθεί από τον εθνικισμό; Από εκφράσεις τύπου ότι σαν και εμάς δεν υπάρχει τίποτα άλλο; Μήπως λέω;
</p>
<p>
  *
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-9070591371492676357?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Παλάτια στην άμμο...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/06/10/%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%bf...</link>
		<pubDate>Thu, 11 Jun 2009 06:57:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/06/10/%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%bf...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*ΤΕΧΝΟΚΑΤ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ<br />
Με ελιγμούς προσπαθεί να ξεφύγει η εργοδοσία*<br />
Αμφίβολες οι «εγγυήσεις», με τις οποίες χτες πέτυχε να σταματήσει τον πολυήμερο αγώνα<br />
<br />
Συνεχίζεται ο πολυήμερος αγώνας των εργαζομένων στην εταιρεία δομικών μηχανημάτων ΤΕΧΝΟΚΑΤ, στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης, που διεκδικούν την καταβολή των δεδουλευμένων για τους τελευταίους 7 μήνες. Τις τελευταίες μέρες, οι εργαζόμενοι περιφρουρούν το εργοστάσιο και εμποδίζουν την έξοδο φορτηγών που μεταφέρουν εμπορεύματα. Αυτό φαίνεται πως πίεσε την εργοδοσία και άρχισε τις απειλές, τις κλήσεις σε αστυνομία και εισαγγελία.<br />
<br />
Οπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές έως και 2 μήνες, ήταν σχεδόν μόνιμο φαινόμενο τον τελευταίο χρόνο. Από τον περασμένο Νοέμβρη και ενώ οι εργαζόμενοι έφτασαν να δουλεύουν μέχρι και 130 ώρες υπερωρίες το μήνα, σταμάτησε τις πληρωμές και έδινε μόνο υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Παράλληλα, απειλούσε ότι θα κόψει 20 ευρώ από το μεροκάματο και θα απολύσει όποιον αρνείται την υπερωριακή απασχόληση. Με την παρέμβαση του ΠΑΜΕ, που καθημερινά βρίσκεται στο πλευρό τους, οι εργαζόμενοι μπήκαν σε επίσχεση και άρχισαν την περιφρούρηση του εργοστασίου. Η πίεση που δέχθηκε η εργοδοσία ήταν σημαντική, αφού αμέσως άρχισε να πιέζει μεμονωμένα τους εργαζόμενους να βγουν από την επίσχεση, τάζοντας ότι θα τους δώσει αμέσως 3.000 ευρώ από τα χρωστούμενα. Οι εργαζόμενοι δεν υποχώρησαν.<br />
*Ανησυχητική εξέλιξη χτες<br />
*<br />
Χτες εμφανίστηκαν στο εργοστάσιο οι γνωστοί από την υπόθεση Λαναρά, συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Με τη δική τους υπόθαλψη και ανοχή και κάτω από τις απειλές της αστυνομίας ότι θα φέρει τα ΜΑΤ, οι εργαζόμενοι συμφώνησαν να προχωρήσουν σε ένα συμβιβασμό που είναι αμφίβολο αν τους εξασφαλίζει δεδουλευμένα. Ο εργοδότης συμφώνησε να υπογράψει ένα χαρτί, με το οποίο δηλώνει ότι τους εκχωρεί μέρος των απαιτήσεων που έχει από μια εταιρεία στο Αμπού Ντάμπι, η οποία του χρωστά χρήματα για την αγορά ενός μηχανήματος. Σαν αντάλλαγμα, οι εργαζόμενοι θα φύγουν από την είσοδο του εργοστασίου και δε θα εμποδίζουν την έξοδο φορτηγών.<br />
<br />
Το μέρος των απαιτήσεων που συμφώνησε να εκχωρήσει ο εργοδότης, υπογράφοντας ένα χαρτί που καμία αξία δε φαίνεται να έχει, αφορά την καταβολή 1.000 ευρώ για τους 16 εργαζόμενους που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας και την καταβολή 2 μισθών για το σύνολο των 50 εργαζομένων. Το ΠΑΜΕ θα βρίσκεται δίπλα στους εργαζόμενους και θα προσπαθεί να οργανώσει τον αγώνα τους μέχρι την τελική δικαίωση.Διαβάστε περισσότερα εδώ: <a href="http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=10/6/2009&amp;pageNo=26&amp;direction=1">[www1.rizospastis.gr]</a> και λίγα &nbsp;είναι αυτά που λέει...*<br />
<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4719438524737948219?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: SOUL VS Bak</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/05/07/SOUL_VS_Bak</link>
		<pubDate>Thu, 07 May 2009 20:02:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/05/07/SOUL_VS_Bak</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<img src="http://4.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/SgMUOaXR_XI/AAAAAAAAAhY/Gl2UMcYbsz0/s400/Bak14Web1.jpg" alt="-" />* <a href="http://www.bakdergisi.com/">[www.bakdergisi.com]</a> *Νεο-έλληνες όλης της επικράτειας σας ενημερώνω ότι μπορείτε να νιώθετε από σήμερα λιγότερο εθνικιστές. Διότι στη γειτονική Τουρκία κυκλοφορεί περιοδικό που απλά "τα σπάει". Όπως και οι Τούρκοι φωτογράφοι άλλωστε. Κατεβάστε όλα τα τεύχη και μελετήστε τα. Θα μπορούσα να το συγκρίνω με το ελληνικό "SOUL". Αν και είναι πολύ μεγαλύτερο σε ύλη. Μπράβο και πάλι μπράβο. Έτσι για να πάρουμε και εμείς καμιά καλή ιδέα για δημιουργικότητα.*PS: Christo thanx.<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8475711089731730850?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Το FACEBOOK των αρχαίων...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/23/%ce%a4%ce%bf_FACEBOOK_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%cf%89%ce%bd...</link>
		<pubDate>Thu, 23 Apr 2009 20:49:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/23/%ce%a4%ce%bf_FACEBOOK_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%cf%89%ce%bd...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Πατήστε οπωσδήποτε <a href="http://home.comcast.net/~fuuchan/aeneidonfacebookfinal.png">εδώ</a>!!!
</p>
<p>
  *
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1124228210985106073?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Αυτή η αφορμή... Οι σκέψεις δικές σας...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/22/%ce%91%cf%85%cf%84%ce%ae_%ce%b7_%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae..._%ce%9f%ce%b9_%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%cf%83%ce%b1%cf%82...</link>
		<pubDate>Wed, 22 Apr 2009 23:04:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/22/%ce%91%cf%85%cf%84%ce%ae_%ce%b7_%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae..._%ce%9f%ce%b9_%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%cf%83%ce%b1%cf%82...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  *
</p>
<p>
  Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο αποφυλακισμένος Χριστόφορος Κολόμβος ζητάει από την βασίλισσα Ιζαμπέλ να επιστρέψει για μια τελευταία φορά στον Νέο Κόσμο.
</p>
<p>
  <img src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94eSoex_I/AAAAAAAAAgQ/C3ePj0Zuif4/s400/PDVD_003.jpg" alt="-" />
</p>
<p>
  Βγαίνοντας από την συνάντηση σταματάει τον αυλικό Σάντσεζ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:<img src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94mxcWlII/AAAAAAAAAgY/nCh-nE14YBU/s400/PDVD_006.jpg" alt="-" />
</p>Σ: Είστε ένας ονειροπόλος.<br />
Χ.Κ.: Κοιτάξτε εκεί έξω. Τι βλέπετε;<br />
Σ: Βλέπω πύργους. Βλέπω παλάτια, βλέπω καμπαναριά. Βλέπω πολιτισμό. Και βλέπω μυτερές κορυφές που φτάνουν στον ουρανό!<br />
Χ.Κ.: Όλα αυτά έγιναν από ανθρώπους σαν κι εμένα. Όσο καιρό κι αν ζήσεις, ένα πράγμα δε θ΄αλλάξει ανάμεσά μας. Εγώ το έκανα, όχι εσύ.<br />
<p>
  Τελειώνοντας η ταινία ο Χριστόφορος Κολόμβος αναπολεί με δάκρυα το πρώτο εκείνο ταξίδι.
</p>
<p>
  <img src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94zgaDVpI/AAAAAAAAAgg/20CXnQr2G80/s400/PDVD_007.jpg" alt="-" /><img src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94z5o6UUI/AAAAAAAAAgo/Y2gbje9rE_4/s400/PDVD_008.jpg" alt="-" /><img src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94z8MK9rI/AAAAAAAAAgw/I4lLLh5cppQ/s400/PDVD_011.jpg" alt="-" />"Life has more imagination than we carry in our dreams....."<br />
</p>
<p>
  *
</p>
<p>
  Αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κάτι κακό. Κάθε άλλο. Η άγνωστη και σκοτεινή πλευρά του είναι αυτή που μας φοβίζει και μας παρακινεί να το παραμερίσουμε. Όμως μόνο όταν γνωρίζεις και κατανοείς κάτι πραγματικά δύσκολο, τότε μόνο νιώθεις την ικανοποίηση και την χαρά της γνώσης. Τότε βιώνεις πραγματικά την εμπειρία. Τα εύκολα είναι βαρετά και πολλές φορές πίσω από μια τεράστια πολυπλοκότητα βρίσκεται κάτι εύκολο και φτηνό. Τα απλά πράγματα είναι τα δύσκολα. Όπως λέει και ο Αριστείδης Χαιρέτης ή "Γιαλάφτης": "Όλα τα σπουδαία πράγματα είναι χαμηλά. Στα λίγα μέσα είναι τα πολλά."
</p>
<p>
  *
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7001388667878269770?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Tom, thank you for everything...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/21/Tom,_thank_you_for_everything...</link>
		<pubDate>Tue, 21 Apr 2009 20:51:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/21/Tom,_thank_you_for_everything...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<a href="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se4H1iFE3UI/AAAAAAAAAgI/meNLpOCsfIE/s1600-h/7f84fbef.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se4H1iFE3UI/AAAAAAAAAgI/meNLpOCsfIE/s400/7f84fbef.jpg" alt="-" /></a>*Έχω διαβάσει αρκετά για τον Τομ, αλλά μια εικόνα μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω τα μελωδικά του κομμάτια. Μπαίνεις μέσα σε μια παλιά σκονισμένη αποθήκη που ανακαλύπτεις ένα σκονισμένο σκαλιστό μουσικό κουτί. Το ανοίγεις και τότε η μπαλαρίνα που έχει πια γεράσει σου αφηγείται με βραχνή φωνή τις εμπειρίες από την ζωή της και σου λέει όλα εκείνα τα μυστικά που πρέπει να προσέξεις στην αγάπη, στον έρωτα και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Σε παρηγορεί και σου δίνει ελπίδα. Αυτή είναι η μουσική του Τομ.
<p>
   <a href="http://www.youtube.com/watch?v=54rP5gLVMBM">[www.youtube.com]</a> 
</p>
<p>
  *
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3198866054945963270?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Αυτό είναι ρεπορτάζ...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/08/%ce%91%cf%85%cf%84%cf%8c_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%cf%81%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%ac%ce%b6...</link>
		<pubDate>Wed, 08 Apr 2009 21:35:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/08/%ce%91%cf%85%cf%84%cf%8c_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%cf%81%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%ac%ce%b6...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Ένα από τα αγαπημένα μου site εδώ και πάρα πολύ καιρό. Οι άνθρωποι κάνουν φωτορεπορτάζ χωρίς να κρύβουν εικόνες, χωρίς pixel, χωρίς mosaic effects και άλλα τέτοια πολλά. Γι' αυτό κλείστε το χαζοκούτι και κοιτάξτε μία μία τις εικόνες που ανεβαίνουν εδώ
</p>
<p>
  <a href="http://www.boston.com/bigpicture/">http://www.boston.com/bigpicture</a>
</p>
<p>
  και κυρίως αυτές που έχουν να κάνουν με πολέμους και άλλες αγριότητες. Ακόμα και οι φωτογραφίες τύπου ντοκυμανταίρ σε αφήνουν απλά άφωνο.
</p>
<p>
  Η τέχνη της φωτογραφίας στο φωτορεπορτάζ δεν έχει σκοπό να ωραιοποιήσει και να μετατρέψει σε παραμύθι μια τραγικότητα. Κάθε άλλο. Δείχνει τον πραγματικό πόνο των ανθρώπων (βλέπε <a href="http:/">http://inapcache.boston.com/universal/site_graphics/blogs/bigpicture/italy_04_08/q30_18585573.jpg</a>) μήπως και πάρουμε εμείς και οι πολιτικοί μας κυρίως, χαμπάρι από αυτά που συμβαίνουν στ' αλήθεια.&nbsp;
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7485515552722340715?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Καλά να περάσουμε...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/06/%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ac_%ce%bd%ce%b1_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5...</link>
		<pubDate>Mon, 06 Apr 2009 21:39:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/04/06/%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ac_%ce%bd%ce%b1_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
   <a href="http://www.tvxs.gr/v9034">[www.tvxs.gr]</a> 
</p>
<p>
  Καλά να περάσουμε... Πάνε οι παλιές καλές εποχές του Amstrad...
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4367492283448505458?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Photoshop Tutorial (Παράλια της Μικράς Ασίας... όπως φάνηκαν ένα απόγευμα από τον Αφάλωνα)</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/26/Photoshop_Tutorial_(%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%9c%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%82_%ce%91%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82..._%cf%8c%cf%80%cf%89%cf%82_%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd_%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%91%cf%86%ce%ac%ce%bb%cf%89%ce%bd%ce%b1)</link>
		<pubDate>Thu, 26 Mar 2009 23:32:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/26/Photoshop_Tutorial_(%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%9c%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%82_%ce%91%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82..._%cf%8c%cf%80%cf%89%cf%82_%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd_%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%91%cf%86%ce%ac%ce%bb%cf%89%ce%bd%ce%b1)</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*Αυτή είναι η αρχική φωτογραφία...*<img src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmfgdBguI/AAAAAAAAAe4/_NcZaUvy1Sk/s400/Initial.jpg" alt="-" />*Λεπτομέρεια όπου φαίνονται τα παράλια...*<img src="http://4.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmnUwVg6I/AAAAAAAAAfA/aLmFEkusmUo/s400/Detail_Initial.jpg" alt="-" />*Τελική Φωτογραφία...*<img src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmnVgWWJI/AAAAAAAAAfI/IPpHNPw5fEw/s400/Final.jpg" alt="-" />*Λεπτομέρεια όπου φαίνονται τα φώτα των παραλίων...*<img src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmndmEeJI/AAAAAAAAAfQ/QAUldkd_XQo/s400/Detail_Final.jpg" alt="-" />*Πατήστε εδώ <a href="http://www.digital-camera.gr/index.php?option=photos&amp;action=view&amp;photo_id=21889">[www.digital-camera.gr]</a> για να τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος...Όλα είναι μια απλή ιδέα, μια σύλληψη την ώρα που πατάς το κουμπί της ψηφιακής. Η τέχνη έγκειται στην εικόνα που σχεδιάζεις στο μυαλό σου τη στιγμή που τραβάς ήδη την φωτογραφία... Το Photoshop κάνει τα υπόλοιπα...<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3573706858730587794?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Kyrgyzstan</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/22/Kyrgyzstan</link>
		<pubDate>Sun, 22 Mar 2009 22:14:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/22/Kyrgyzstan</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<img src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScaOPh-u2wI/AAAAAAAAAew/0rlIuCieafM/s400/k11_17659215.jpg" alt="-" />*An Orthodox priest pours water on a believer as part of celebrations of the Epiphany holiday 90km outside of Bishkek in Sosnovka on January 19, 2009. (VYACHESLAV OSELEDKO/AFP/Getty Images). Kyrgyzstan <a href="http://www.boston.com/bigpicture/2009/03/kyrgyzstan_and_manas_air_base.html">[www.boston.com]</a> <img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1127148409693609032?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: There 's no Devil, there 's only God when he 's drunk...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/19/There__s_no_Devil,_there__s_only_God_when_he__s_drunk...</link>
		<pubDate>Thu, 19 Mar 2009 08:18:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/19/There__s_no_Devil,_there__s_only_God_when_he__s_drunk...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />
Μακραίνει ο χρόνος,<br />
μακραίνεις.<br />
Η εικόνα σου ασάλευτη<br />
στο μέσα τοίχο.<br />
*<br />
Ακούω.<br />
Κάτι ραγίζει<br />
στο ξύλο, στο τζάμι,<br />
στον καθρέφτη.<br />
*<br />
Όταν συναντηθούμε πάλι<br />
Θα’ μαστε οι ίδιοι;<br />
*<br />
Γιάννης Ρίτσος, Ερωτικά<br />
*<br />
<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4621500838074746812?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Mrs. Christodoulou aka Monika</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/18/Mrs._Christodoulou_aka_Monika</link>
		<pubDate>Wed, 18 Mar 2009 19:06:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/18/Mrs._Christodoulou_aka_Monika</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Την Παρασκευή θα ακούσουμε για άλλη μια φορά και αυτό...<br />
*<br />
Why?<br />
Tell me, why?<br />
You don't call me anymore<br />
Don't you want me anymore?<br />
*<br />
Black<br />
It's all black<br />
It's the colour of my heart<br />
It's the colour of my eyes<br />
*<br />
But I'm here<br />
Yes I'm here<br />
Everybody seems to mean so much<br />
Everybody seems to think I'm fine<br />
*<br />
Late<br />
It's too late<br />
I am punishing myself<br />
By admitting it's too late<br />
*<br />
Laugh<br />
You may laugh<br />
You can laugh at me for days<br />
You may spit me if you want<br />
*<br />
But I'm here<br />
I'm still here<br />
Everybody seems to mean so much<br />
Everybody seems to think I'm fine<br />
*<br />
Look at me<br />
There were more to see<br />
There were more to be proud of...<br />
*<br />
Για όλους αυτούς που κοιτάνε μακριά, πιο μακριά, πιο ψηλά, που παραμερίζουν εγωισμούς και ιδέες, προκειμένου να ζήσουν τις πραγματικές αλλαγές την στιγμή που εξελίσσονται. Σας τα έχω πρήξει με τις αφιερώσεις αλλά εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε από το κόσμο, τραγουδάμε για να σμίξουμε το κόσμο...<br />
*<br />
 <a href="http://www.youtube.com/watch?v=SAgvnfOmpoM&amp;feature=related">[www.youtube.com]</a> <br />
<br />
<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3322889026053512673?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Και λίγη ποίηση... (Θάλασσα Πικροθάλασσα)</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/18/%ce%9a%ce%b1%ce%b9_%ce%bb%ce%af%ce%b3%ce%b7_%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7..._(%ce%98%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1_%ce%a0%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%b8%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1)</link>
		<pubDate>Wed, 18 Mar 2009 08:06:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/18/%ce%9a%ce%b1%ce%b9_%ce%bb%ce%af%ce%b3%ce%b7_%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7..._(%ce%98%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1_%ce%a0%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%b8%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1)</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />
Ακούγωντας το παρακάτω τραγούδι και σερφάροντας βρήκα αυτό το ωραίο μικρό άρθρο:<br />
*<br />
 <a href="http://www.youtube.com/watch?v=vjaAY39nJK4">[www.youtube.com]</a> <br />
*<br />
Θε μου πόσο παράξενοι<br />
είν’ οι δικοί μας τόποι<br />
θλιμμένα τα τραγούδια μας<br />
και γελαστοί οι ανθρώποι…&nbsp;<br />
*<br />
Μέσα από έναν απλό στίχο, ο Δημήτρης Αποστολάκης (των Χαϊνηδων) αποδίδει καταπληκτικά το ελληνικό / ηρακλείτειο συναμφότερον της χαράς και της πίκρας. Οι άνθρωποι αυτού του τόπου μπορούν να είναι γελαστοί ακριβώς γιατί καταφέρνουν και εναποθέτουν το πλεόνασμα της ενθαδικής πικρίας μέσα στη λαϊκή τους τέχνη - και πρώτ’ απ’ όλα στο τραγούδι τους. Η μέθεξη στο θλιμμένο τραγούδι λειτουργεί ως η τέλεια θεραπεία, ώστε να επουλώσει η ψυχή της πληγές της και να συνεχίσει να κινείται ελεύθερα στις αμμουδιές της ευφροσύνης.<br />
*<br />
Ας μη ξεχνάμε πως το τραγούδι δεν είναι παρά η πυρηνική, η στοιχειώδης θεατρική πράξη. Παίζοντας (υποδυόμενος, τραγουδώντας) ο μεσογειακός Έλληνας αφήνει εκεί μέσα το σκοτάδι του, το ξορκίζει, το φυλακίζει, καθώς το επικαλείται - για να αναδυθεί ευθύς αμέσως στο φως και να συντονιστεί ξανά με τον Αρχηγό Ήλιο.<br />
*<br />
Υποθέτω πως για πολλούς τα παραπάνω φαντάζουν αλαμπουρνέζικα. Βλέπετε, ο μεσογειακός μας φαινότυπος δε μπορεί να εκδηλωθεί μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών, ούτε στις νυχτερινές βαρβαροπραξίες μαζανθρώπων, με αφασικές μουσικές. Εκεί ντρεσσάρονται αποκλειστικά αγέλαστα υβρίδια, με τη θλίψη της απουσίας του φωτός να κυριαρχεί - και τη χαρά σε μόνιμη απώθηση.<br />
*<br />
Ωστόσο, ο Ήλιος εξακολουθεί να ανατέλλει κάθε πρωί - και να διατρέχει, πυρφόρος αθλητής, τον ουρανό.<br />
*<br />
 <a href="http://zervaspanos.wordpress.com/2008/09/01/path_of_the_sun/">[zervaspanos.wordpress.com]</a> <br />
*<br />
Και όπως λέει και ένα τραγούδι από το Μεσότοπο της Μυτιλήνης,<br />
*<br />
Οι μερακλήδες τό 'χουνε,<br />
να 'ναι πάντα θλιμμένοι<br />
να 'ναι στα χείλη γελαστοί,<br />
μα στη καρδιά καμμένοι.<br />
*<br />
<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7486878322620624604?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Αμανέδες από τη Μικρά Ασία και τη Μυτιλήνη</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/16/%ce%91%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%b4%ce%b5%cf%82_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%b7_%ce%9c%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ac_%ce%91%cf%83%ce%af%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b7_%ce%9c%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%ae%ce%bd%ce%b7</link>
		<pubDate>Tue, 17 Mar 2009 01:36:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/16/%ce%91%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%b4%ce%b5%cf%82_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%b7_%ce%9c%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ac_%ce%91%cf%83%ce%af%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b7_%ce%9c%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%ae%ce%bd%ce%b7</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />
Μήπως νομίζεις άνθρωπε<br />
με τα βουνά θα ζήσεις<br />
και πλούτη ατελείωτα<br />
γυρεύεις ν' αποκτήσεις<br />
*<br />
Πολλές φωτιές με κυνηγούν<br />
μα μια με κοντοφτάνει<br />
και να τη σβήσω δεν μπορώ<br />
κι αυτή θα μ' αποθάνει<br />
*<br />
Οταν πεθάνω ήλιε μου<br />
θέλω να σκοτεινιάσεις<br />
κι οταν με ταφιάζουνε<br />
σβήσε και μην ανάψεις<br />
*<br />
Με τις θλιμμένες τις καρδιές<br />
βρίσκεται και η δική μου<br />
γιατί και γω δε γνώρισα<br />
χαρά μεσ' τη ζωή μου<br />
*<br />
Είχα λεφτά και τα 'φαγα<br />
κι οι φίλοι μ' αρνηθήκαν<br />
τώρα που τα ξανάπιασα<br />
ήρθανε και με βρήκαν<br />
*<br />
Βασανισμένο μου κορμί<br />
πέθανε να γλιτώσεις<br />
και μάζεψε τα βάσανα<br />
στο χάρο να τα δώσεις<br />
*<br />
Ω παναγιά τα πράγματα<br />
πως είναι πως γυρίζουν<br />
άλλοι να θρέφουν τα πουλιά<br />
κι άλλοι τα περιορίζουν<br />
*<br />
Αφού υπάρχει θάνατος<br />
και το κορμί θα λιώσει<br />
τι να την κάνω τη ζωή<br />
κι αν είναι κι άλλη τόση<br />
*<br />
Να τανε και να πέθαινα<br />
το Σάββατο το βράδυ<br />
και να με κατεβάζουνε<br />
την Κυριακή στον Άδη<br />
*<br />
Όταν πεθάνω μην με κλαις<br />
γιατι είμαι αποθαμένος<br />
κλάψε με τώρα ζωντανό<br />
που μαι αρφανό και ξένο<br />
*<br />
Αν δεις πουλί μου και έρχονται<br />
σύννεφα μαυρισμένα<br />
είναι δικά μου βάσανα<br />
και τα χω σκορπισμένα<br />
<p>
  *<br />
</p>
<p>
   <a href="http://www.youtube.com/watch?v=VH_1uYLYnMk">[www.youtube.com]</a> 
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1607396384796497386?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Όσο περισσότερο το φως, τόσο πιο έντονες οι σκιές...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/16/%ce%8c%cf%83%ce%bf_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%83%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf_%cf%84%ce%bf_%cf%86%cf%89%cf%82,_%cf%84%cf%8c%cf%83%ce%bf_%cf%80%ce%b9%ce%bf_%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%b5%cf%82_%ce%bf%ce%b9_%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%ad%cf%82...</link>
		<pubDate>Tue, 17 Mar 2009 01:17:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/16/%ce%8c%cf%83%ce%bf_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%83%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf_%cf%84%ce%bf_%cf%86%cf%89%cf%82,_%cf%84%cf%8c%cf%83%ce%bf_%cf%80%ce%b9%ce%bf_%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%b5%cf%82_%ce%bf%ce%b9_%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%ad%cf%82...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  *
</p>
<p>
  Many questions have been asked through many generations
</p>
<p>
  Why poor people have the bluesand poor people have the blues because<br />
  so long they have tried to achieve freedom destress and quality and yet until today<br />
  success seemed to be a distance away<br />
  and these are some of the ways they have tried<br />
  <br />
  *<br />
  Some they march while some stand still<br />
  some they die while others live<br />
  some they laugh while some they cry<br />
  some hang on some pass by<br />
  with all these things in a poor man's mind<br />
  he got to have the blues he can't leave behind<br />
  *<br />
  some are high and some are low<br />
  some are sure and some don't know<br />
  some are weak and some are strong<br />
  some are here and some are gone<br />
  with all these things in a poor man's mind<br />
  he got to have the blues he can't leave behind<br />
  *
</p>
<p>
  Willie Dixon
</p>
<p>
  *<br />
</p> <a href="http://www.youtube.com/watch?v=F1FCnI2ua2U">[www.youtube.com]</a> <br />
<p>
  *
</p>
<p>
  Αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίζονται για ένα καλύτερο κόσμο, που δεν κρύβονται, που δεν μισούν, που δεν σκύβουν το κεφάλι, που σηκώνουν τους σταυρούς και των άλλων, που νοιάζονται, που υπάρχουν για λίγες στιγμές αλλά χαράζουν την αιωνιότητα, που ξέρουν να αγαπάνε, που δεν κρατάνε τίποτα για τον εαυτό τους, που κοιτούν αυτό το κόσμο κάθε στιγμή σαν να ήταν η τελευταία, που δεν ματαιοδοξούν, που δεν παραπονιούνται για τη ροή των πραγμάτων, που κάνουν λάθη, που ξεσηκώνονται, που αδικούνται, που υπομένουν, που ελπίζουν, που νιώθουν. Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους εκείνους που οι συνθήκες της ζωής τους, τους ανάγκασαν να αφήσουν τους τόπους τους, μέρη που είχαν ένα κόσμο ήδη χτισμένο και έτοιμο και να ξαναχτίσουν ένα καινούργιο από την αρχή, μόνοι τους, με όνειρα ακριβά και επίπονα. Willie Dixon is the bluesman...
</p>
<p>
  *<br />
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7860989463095529576?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Quote...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/08/Quote...</link>
		<pubDate>Sun, 08 Mar 2009 17:30:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/03/08/Quote...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Οι συγγραφείς είναι οι μηχανικοί της ψυχής...
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6231296302791395186?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Αφού 'χες...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/02/02/%ce%91%cf%86%ce%bf%cf%8d__%cf%87%ce%b5%cf%82...</link>
		<pubDate>Mon, 02 Feb 2009 23:44:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/02/02/%ce%91%cf%86%ce%bf%cf%8d__%cf%87%ce%b5%cf%82...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Αφού ‘ χες άλλον στη καρδιά<br />
  τι μ' ήθελες εμένα<br />
  να με πληγώσεις να πονώ<br />
  ώστε να ζω για σένα<br />
  <br />
  Παίζεις με τις φτωχιές καρδιές<br />
  για να γλεντάς τα νιάτα<br />
  κι υστέρα τσι ξελησμονάς<br />
  στου χωρισμού τη στράτα<br />
  <br />
  όσο και αν παίζεις και γελάς<br />
  θα 'ρθει και σε η σειρά σου<br />
  οι πίκρες και τα βάσανα<br />
  να κάψουν τη καρδιά σου<br />
  <br />
</p>
<p>
   <a href="http://www.youtube.com/watch?v=jrkc5L_o-Hs">[www.youtube.com]</a> 
</p><br />
- Ψαραντώνης<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1412319865658316509?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Pablo Neruda thus spoke...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/02/01/Pablo_Neruda_thus_spoke...</link>
		<pubDate>Sun, 01 Feb 2009 11:11:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/02/01/Pablo_Neruda_thus_spoke...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Αργοπεθαίνει (Muere lentamente)<br />
</p><br />
Αργοπεθαίνει<br />
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,<br />
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,<br />
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,<br />
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,<br />
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.<br />
<br />
Αργοπεθαίνει<br />
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,<br />
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου<br />
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης<br />
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,<br />
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,<br />
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.<br />
<br />
Αργοπεθαίνει<br />
όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,<br />
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,<br />
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλυστρίσει απ' τις πανσοφές συμβουλές.<br />
<br />
Αργοπεθαίνει<br />
όποιος δεν ταξιδεύει,<br />
όποιος δεν διαβάζει,<br />
όποιος δεν ακούει μουσική,<br />
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του<br />
<br />
Αργοπεθαίνει<br />
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,<br />
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,<br />
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη<br />
ή για τη βροχή την ασταμάτητη<br />
<br />
Αργοπεθαίνει<br />
όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,<br />
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει<br />
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει<br />
<br />
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,<br />
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός<br />
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη<br />
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.<br />
<br />
Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει<br />
στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.<br />
<br />
Muere lentamente<br />
<br />
Muere lentamente<br />
quien se transforma en esclavo del hábito,<br />
repitiendo todos los días los mismos trayectos,<br />
quien no cambia de marca,<br />
no arriesga vestir un color nuevo y no le habla a quien no conoce.<br />
<br />
<br />
Muere lentamente quien hace de la televisión su gurú.<br />
<br />
Muere lentamente quien evita una pasión,<br />
quien prefiere el negro sobre blanco y los puntos sobre las "íes"<br />
a un remolino de emociones,<br />
justamente las que rescatan el brillo de los ojos,<br />
sonrisas de los bostezos,<br />
corazones a los tropiezos y sentimientos.<br />
<br />
Muere lentamente quien no voltea la mesa cuando está infeliz en el trabajo,<br />
quien no arriesga lo cierto por lo incierto para ir detrás de un sueño,<br />
quien no se permite por lo menos una vez en la vida, huir de los consejos sensatos.<br />
<br />
Muere lentamente quien no viaja,<br />
quien no lee,<br />
quien no oye música,<br />
quien no encuentra gracia en sí mismo.<br />
<br />
Muere lentamente quien destruye su amor propio,<br />
quien no se deja ayudar.<br />
<br />
Muere lentamente,<br />
quien pasa los días quejándose de su mala suerte<br />
o de la lluvia incesante.<br />
<br />
Muere lentamente,<br />
quien abandona un proyecto antes de iniciarlo,<br />
no preguntando de un asunto que desconoce<br />
o no respondiendo cuando le indagan sobre algo que sabe.<br />
<br />
Evitemos la muerte en suaves cuotas,<br />
recordando siempre que estar vivo exige un esfuerzo mucho mayor<br />
que el simple hecho de respirar.<br />
<br />
Solamente la ardiente paciencia<br />
hará que conquistemos una espléndida felicidad.<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-730693270868668675?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Κινηματογραφική ζωή...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/31/%ce%9a%ce%b9%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%b6%cf%89%ce%ae...</link>
		<pubDate>Sat, 31 Jan 2009 21:15:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/31/%ce%9a%ce%b9%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%b6%cf%89%ce%ae...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Το κακό με το κινηματογράφο είναι ότι όλο το σενάριο ξετυλίγεται μέσα σε δύο ώρες. Στη ζωή τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Οι δύο ώρες ταινίας αντιστοιχούν σε 5 μήνες ίσως και 2 χρόνια... γι' αυτό υπομονή!
</p>
<p>
  Καιρός είναι θα περάσει... χιχι
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8554323003606784716?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Ήθος</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/27/%ce%89%ce%b8%ce%bf%cf%82</link>
		<pubDate>Tue, 27 Jan 2009 07:29:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/27/%ce%89%ce%b8%ce%bf%cf%82</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
   <a href="http://dpaspala.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html">[dpaspala.blogspot.com]</a> 
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4459490044090098333?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Thought is the last free thing. We pay for all the others.</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/24/Thought_is_the_last_free_thing._We_pay_for_all_the_others.</link>
		<pubDate>Sun, 25 Jan 2009 00:54:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/24/Thought_is_the_last_free_thing._We_pay_for_all_the_others.</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	I do not wish [women] to have power over men; but over themselves.<br />
<p>
  - Mary Wollstonecraft<br />
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3386877461182133289?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Robert Allen Zimmerman</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/24/Robert_Allen_Zimmerman</link>
		<pubDate>Sun, 25 Jan 2009 00:42:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/24/Robert_Allen_Zimmerman</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<br />
I'm out here a thousand miles from my home,<br />
Walkin' a road other men have gone down.<br />
I'm seein' your world of people and things,<br />
Your paupers and peasants and princes and kings.<br />
<br />
I'm a-leaving' tomorrow, but I could leave today,<br />
Somewhere down the road someday.<br />
The very last thing that I'd want to do<br />
Is to say I've been hittin' some hard travelin' too.<br />
-Bob Dylan, Song to Woody<br />
<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2715493588688505878?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Θλιμμένη χαραυγή...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/24/%ce%98%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7_%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%ae...</link>
		<pubDate>Sun, 25 Jan 2009 00:24:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/24/%ce%98%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7_%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%ae...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Δεν έχει η αγάπη σύνορα, δεν τηνε πιάνει νόμος<br />
  όπου περάσει και διαβεί είν' ανοιχτός ο δρόμος.<br />
  <br />
  Φαντάστηκα πως μ' αγαπάς κι ένιωσα πως υπάρχω<br />
  σκέψου, για να 'μαστε μαζί, τι ευτυχία θα 'χω.<br />
  <br />
  Στον έρωντά σου κοπελιά δεν έχει ο πόνος άκρη<br />
  κι έκαμε ρυακοφάγωμα στο μάγουλο το δάκρυ.<br />
  <br />
  Ανάθεμα στη λογική που δε μου επιτρέπει<br />
  και μου φωνιάζει μια ζωή, όχι, γιατί δεν πρέπει.<br />
  <br />
  Δύναμη θέλει ν' αγαπάς, πράμα που εσύ δεν έχεις<br />
  γι' αυτό στα πάθη του σεβντά μη μπεις, για' δεν αντέχεις.<br />
  <br />
  Δεν έχω όνειρα πολλά, ένα 'ναι, μα μεγάλο<br />
  τσ' αγάπης μας κι ανέ χαθεί, δε ξανακάνω άλλο.<br />
  <br />
  Έφυγες, μα του χωρισμού τα δάκρυα, δεν είδες<br />
  για να κρατήσω δροσερές, του γυρισμού τσ' ελπίδες.<br />
  <br />
  Πληγή π' ανοίγει ο χωρισμός, δεν τηνε κλειούνε οι χρόνοι<br />
  γιατί πατούνε οι θύμησες απάνω και ματώνει.<br />
  <br />
  Ώρα που ο ήλιος την αυγή την πρώτη αχτίνα βγάνει<br />
  η σκέψη σου ποδαρικό έρχεται να μου κάνει.<br />
  <br />
  Θε μου και δώσ' τση όνειρα, μα να' ναι μπερδεμένα<br />
  και να 'ναι αιτία να ξυπνά, με μάθια δακρυσμένα.<br />
  <br />
  Αφού τση νύχτας τ' όνειρο με την αυγή δε σμίγει<br />
  ότι χαρά κι ανέ κρατώ στα χέρια, θα μου φύγει.<br />
  <br />
  Πάντα θλιμμένη χαραυγή για 'μένα ξημερώνει<br />
  γιατί την ώρα που ξυπνώ, κάθε χαρά τελειώνει.<br />
  <br />
  Πρόβλημα ανεξήγητο είν' ο παντέρμος χρόνος<br />
  ανέ περάσει, καταλεί κι ανέ σταθεί, 'ναι πόνος.<br />
  <br />
  Κερί ν' ανάψω, δε μπορώ, γιατί θαρρώ πως μοιάζει<br />
  με δάκρυα των αμαθιώ, κάθε φορά που στάζει.<br />
  <br />
  Κλαίω, μα δάκρυ δε θωρώ, είναι που δεν τ' αφήνει<br />
  ο πόνος μου, γιατί διψά και πριν να βγει, το πίνει.<br />
  <br />
  Το φως τσ' ελπίδας μου θωρώ και τρεμοσβήνει πάλι<br />
  μη δυναμώνεις άνεμε, γιατί δεν έχω άλλη.<br />
  <br />
  Έσβησ' αέρας το κερί που κράτουνα στη χέρα<br />
  κι είναι για 'μένα η ζωή σκότιδι, νύχτα μέρα.<br />
  <br />
  Μην κλαις αυτούς που έχουνε όνειρα σκοτωμένα<br />
  άλλους να κλαις, που τα 'χουνε αζωντανά θαμμένα.<br />
  <br />
  Μοίρα, δε μου 'πεψες καλά, μόνο τσι συμφορές σου<br />
  μα διακονιάρη στσι χαρές, δε θα με ιδείς ποτέ σου.<br />
  <br />
  Πουλί, σε τάφο μερακλή μην πας να κελαηδήσεις<br />
  γιατί γλυκές αθιβολές πολλές, θα του ξυπνήσεις.<br />
  <br />
  Αγάπη μόνο έδιδα αυτού του ψεύτη κόσμου<br />
  κι η πλερωμή μου ήτανε: αν έχεις κι άλλη, δώσ' μου.<br />
  <br />
  Ο κόσμος π' ονειρεύτηκα, μόνο τσ' αυγής ταιριάζει<br />
  γι' αυτό 'χω και την πεθυμιά, σαν φεύγω, να χαράζει.<br />
  <br />
</p>
<p>
  - Γιώργης Σταυρακάκης (Μιχαλόμπας)<br />
  Από το βιβλίο "Θλιμμένη Χαραυγή" - Εκδόσεις Σείστρον<br />
  <br />
  <br />
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7929314109244648347?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Κομμάτι...Κομμάτι...Piece by piece</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/21/%ce%9a%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9...%ce%9a%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9...Piece_by_piece</link>
		<pubDate>Wed, 21 Jan 2009 22:19:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/21/%ce%9a%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9...%ce%9a%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9...Piece_by_piece</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους...
</p>
<p>
  'Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί, ανάμεσα στα υπόλοιπα, ζούσαν και η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη...Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη άρχισε να ζητάει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει:-'Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;'-'Όχι, δεν μπορώ' απάντησε ο Πλούτος. 'Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα'. Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.-'Σε παρακαλώ, βοήθησέ με' είπε η Αγάπη.-'Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Αγάπη.. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου' της απάντησε η Αλαζονεία. H Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.-'Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου'.-'Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου' είπε η Λύπη. Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:-'Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!'Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη, γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση:-'Γνώση, ποιος με βοήθησε';-'Ο Χρόνος' της απάντησε η Γνώση.-'Ο Χρόνος;' ρώτησε η Αγάπη. 'Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;' Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε: 'Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη'.<br />
</p>Μάνος Χατζιδάκις - 'Το Νησί'<br />
<br />
<br />
<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1767380561069885166?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Words of Wisdom...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/18/Words_of_Wisdom...</link>
		<pubDate>Sun, 18 Jan 2009 21:46:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/18/Words_of_Wisdom...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  *
</p>
<p>
  ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΨΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ , ΛΙΓΟΥΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3706897883317692420?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Ένα μεγάλο ψέμα...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/13/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf_%cf%88%ce%ad%ce%bc%ce%b1...</link>
		<pubDate>Tue, 13 Jan 2009 16:21:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/13/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf_%cf%88%ce%ad%ce%bc%ce%b1...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Η αλήθεια ενυπάρχει στην αγάπη... Η αγάπη δεν υπάρχει όμως χωρίς αλήθεια...
</p><img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5643573734343248964?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Eternal truth...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/10/Eternal_truth...</link>
		<pubDate>Sat, 10 Jan 2009 10:42:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/10/Eternal_truth...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  *
</p>
<p>
  Happiness Isn't Real Unless It Is Shared...
</p>
<p>
  -Christopher McCandless
</p><img src='//blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2416174959043372577?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Σκόρπιες σκέψεις...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/06/%ce%a3%ce%ba%cf%8c%cf%81%cf%80%ce%b9%ce%b5%cf%82_%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82...</link>
		<pubDate>Wed, 07 Jan 2009 01:02:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2009/01/06/%ce%a3%ce%ba%cf%8c%cf%81%cf%80%ce%b9%ce%b5%cf%82_%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*Ζούμε σε έναν βαρετό κόσμο... βαλτωμένο... γεμάτο πλήξη, ρουτίνα, καθημερινότητα... Πριν ξυπνήσουμε ένα πρωί και είμαστε ήδη ηλικιωμένοι στη ψυχή και όχι στο σώμα... ίσως είναι ο καιρός να κάνουμε όλοι μας μια επανάσταση μέσα μας... Αλλάξτε συνήθειες, βγείτε απο το πρόγραμμα της ζωής σας, πάρτε τα ρίσκα σας, κάντε κάτι ωραίο για τον εαυτό σας και μετά κάντε κάτι ωραίο για τον άνθρωπό σας, κάντε κάτι αυθόρμητο, κάντε μια τρέλλα, κάντε ένα όνειρο μικρό και μετά πραγματοποιήστε το, δώστε ρυθμό στη ζωή σας. Το σύμπαν πάλλεται, το ίδιο οι καρδιές μας. Γιατί η ζωή μας να διαφέρει σε αυτό;*<img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-6482201989548265698?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Lover, you should've come over</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/25/Lover,_you_should_ve_come_over</link>
		<pubDate>Thu, 25 Dec 2008 22:08:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/25/Lover,_you_should_ve_come_over</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Looking out the door&nbsp;I see the rain fall upon the funeral mournersParading in a wake of sad relations&nbsp;<br />
  As their shoes fill up with water<br />
</p>Maybe I'm too young<br />
To keep good love from going wrong<br />
But tonight, you're on my mind so<br />
You never know<br />
<br />
Broken down and hungry for your love&nbsp;<br />
With no way to feed it<br />
Where are you tonight?&nbsp;<br />
Child, you know how much I need it.<br />
Too young to hold on&nbsp;<br />
And too old to just break free and run&nbsp;<br />
<br />
Sometimes a man gets carried away,<br />
When he feels like he should be having his fun<br />
Much too blind to see the damage he's done<br />
Sometimes a man must awake to find that, really,<br />
He has no-one...<br />
<br />
So I'll wait for you... And I'll burn&nbsp;<br />
Will I ever see your sweet return?<br />
Oh, will I ever learn?<br />
Oh, Lover, you should've come over<br />
Cause it's not too late.<br />
<br />
Lonely is the room the bed is made<br />
The open window lets the rain in<br />
Burning in the corner is the only one&nbsp;<br />
Who dreams he had you with him&nbsp;<br />
My body turns and yearns for a sleep<br />
That won't ever come<br />
It's never over,<br />
My kingdom for a kiss upon her shoulder<br />
It's never over,<br />
all my riches for her smiles when I slept so soft against her...<br />
It's never over,<br />
All my blood for the sweetness of her laughter...<br />
It's never over,<br />
She's a tear that hangs inside my soul forever...<br />
<br />
But maybe I'm just too young to keep good love<br />
From going wrong&nbsp;<br />
Oh... lover you should've come over...<br />
<br />
Yes, and I feel too young to hold on&nbsp;<br />
I'm much too old to break free and run<br />
Too deaf, dumb, and blind<br />
To see the damage I've done<br />
Sweet lover, you should've come over<br />
Oh, love, well I'll wait for you<br />
Lover, you should've come over<br />
'Cause it's not too late.<br />
<p>
  - Jeff Buckley
</p><img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-473677148743200593?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Into the wild...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/16/Into_the_wild...</link>
		<pubDate>Tue, 16 Dec 2008 07:33:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/16/Into_the_wild...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  *<br />
  Be it no concern<br />
  Point of no return<br />
  Go foward in reverse<br />
  <br />
  This I will recall<br />
  Everytime I fall<br />
  <br />
  Ahh-oohhh<br />
  Setting forth in the universe<br />
  <br />
  Ahh-oohhh<br />
  Setting forth in the universe<br />
  <br />
  Out here, realigned<br />
  A planet out of sight<br />
  <br />
  Nature drunk and high<br />
  Ahh-oohhh<br />
  <br />
  Comes the morning<br />
  When I can feel<br />
  That there's nothing left to be concealed<br />
  Moving on a scene surreal<br />
  No, my heart will never<br />
  Will never be far from here<br />
  <br />
  Sure as I am breathing<br />
  Sure as I'm sad<br />
  I'll keep this wisdom in my flesh<br />
  I leave here believing more than I had<br />
  And there's a reason I'll be<br />
  A reason I'll be back<br />
  <br />
  As I walk<br />
  The Hemisphere<br />
  Got my wish<br />
  To up and disappear<br />
  <br />
  I been wounded<br />
  I been healed<br />
  Now for landing I been<br />
  Landing I been cleared<br />
  <br />
  Sure as I'm leaving<br />
  Sure as I'm sad<br />
  I'll keep this wisdom<br />
  In my flesh<br />
  <br />
  I leave here believing<br />
  More than I had<br />
  This Love has got<br />
  No Ceiling<br />
  <br />
  Take Leave<br />
  the conscious mind<br />
  Found myself<br />
  to be so inclined<br />
  <br />
  Why sleep<br />
  in discontent?<br />
  Oh the price<br />
  of companionship<br />
  <br />
  My shadow runs with me<br />
  underneath the Big Wide Sun<br />
  My shadow comes with me<br />
  as we leave it all<br />
  we leave it all Far Behind<br />
  <br />
  Empty pockets will<br />
  Allow a greater<br />
  Sense of wealth<br />
  <br />
  Why contain yourself<br />
  Like any other<br />
  Book on the shelf<br />
  <br />
  My shadow lays with me<br />
  underneath the Big Wide Sun<br />
  My shadow stays with me<br />
  as we leave it all<br />
  we leave it all Far Behind<br />
  <br />
  Subtle voices in the wind,<br />
  Hear the truth they're telling<br />
  A world begins where the road ends<br />
  Watch me leave it all behind<br />
  <br />
  Far Behind<br />
  <br />
  Far Behind<br />
  <br />
  Such is the way of the world<br />
  You can never know<br />
  Just where to put all your faith<br />
  And how will it grow<br />
  <br />
  Gonna rise up<br />
  Burning black holes in dark memories<br />
  Gonna rise up<br />
  Turning mistakes into gold<br />
  <br />
  Such is the passage of time<br />
  Too fast to fold<br />
  Suddenly swallowed by signs<br />
  Low and behold<br />
  <br />
  Gonna rise up<br />
  Find my direction magnetically<br />
  Gonna rise up<br />
  Throw down my ace in the hole<br />
  <br />
  Have no fear<br />
  For when I'm alone<br />
  I'll be better off than I was before<br />
  <br />
  I've got this light<br />
  I'll be around to grow<br />
  Who I was before<br />
  I cannot recall<br />
  <br />
  Long nights allow me to feel...<br />
  I'm falling...I am falling<br />
  The lights go out<br />
  Let me feel<br />
  I'm falling<br />
  I am falling safely to the ground<br />
  Ah...<br />
  <br />
  I'll take this soul that's inside me now<br />
  Like a brand new friend<br />
  I'll forever know<br />
  <br />
  I've got this light<br />
  And the will to show<br />
  I will always be better than before<br />
  <br />
  Long nights allow me to feel...<br />
  I'm falling...I am falling<br />
  The lights go out<br />
  Let me feel<br />
  I'm falling<br />
  I am falling safely to the ground<br />
  <br />
  When I walk beside her<br />
  i am the better man<br />
  when I look to leave her<br />
  I always stagger back again<br />
  once I built an ivory tower<br />
  so I could worship from above<br />
  and when I climbed down to be set free<br />
  she took me in again<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  when she comes to greet me<br />
  she is mercy at my feet<br />
  when I see her pin her charm<br />
  she just throws it back again<br />
  once I sought an early grave<br />
  to find a better land<br />
  she just smiled and laughed at me<br />
  and took her blues back again<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  when I go to cross that river<br />
  she is comfort by my side<br />
  when I try to understand<br />
  she just opens up her eyes<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  once I stood to lose her<br />
  when I saw what I had done<br />
  bound down and flew away the hours<br />
  of her garden and her sun<br />
  so I tried to warn her<br />
  i'll turn to see her weep<br />
  40 days and 40 nights<br />
  and it's still coming down on me<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  there's a big<br />
  a big hard sun<br />
  beaten on the big people<br />
  in the big hard world<br />
  <br />
  I won't be the last<br />
  I won't be the first<br />
  Find a way to where the sky meets the earth<br />
  It's all right and all wrong<br />
  For me it begins at the end of the road<br />
  We come and go...<br />
  <br />
  hmmm ooh hooo hooo<br />
  <br />
  It's a mistery to me<br />
  we have a greed<br />
  with which we have agreed<br />
  <br />
  You think you have to want<br />
  more than you need<br />
  until you have it all you won't be free<br />
  <br />
  society, you're a crazy breed<br />
  I hope you're not lonely without me<br />
  <br />
  When you want more than you have<br />
  you think you need<br />
  and when you think more than you want<br />
  your thoughts begin to bleed<br />
  <br />
  I think I need to find a bigger place<br />
  'cos when you have more than you think<br />
  you need more space<br />
  <br />
  society, you're a crazy breed<br />
  I hope you're not lonely without me<br />
  society, crazy and deep<br />
  I hope you're not lonely without me<br />
  <br />
  there's those thinking more or less less is more<br />
  but if less is more how you're keeping score?<br />
  Means for every point you make<br />
  your level drops<br />
  kinda like its starting from the top<br />
  you can't do that...<br />
  <br />
  society, you're a crazy breed<br />
  I hope you're not lonely without me<br />
  society, crazy and deep<br />
  I hope you're not lonely without me<br />
  <br />
  society, have mercy on me<br />
  I hope you're not angry if I disagree<br />
  society, crazy and deep<br />
  I hope you're not lonely without me<br />
  <br />
  On bended knee is no way to be free<br />
  lifting up an empty cup I ask silently<br />
  that all my destinations will accept the one that's me<br />
  so I can breath<br />
  <br />
  Circles they grow and they swallow people whole<br />
  half their lives they say goodnight to wive's they'll never know<br />
  got a mind full of questions and a teacher in my soul<br />
  so it goes...<br />
  <br />
  Don't come closer or I'll have to go<br />
  Holding me like gravity are places that pull<br />
  If ever there was someone to keep me at home<br />
  It would be you...<br />
  <br />
  Everyone I come across in cages they bought<br />
  they think of me and my wandering<br />
  but I'm never what they thought<br />
  got my indignation but I'm pure in all my thoughts<br />
  I'm alive...<br />
  <br />
  Wind in my hair, I feel part of everywhere<br />
  underneath my being is a road that disappeared<br />
  late at night I hear the trees<br />
  they're singing with the dead<br />
  overhead...<br />
  <br />
  Leave it to me as I find a way to be<br />
  consider me a satelite for ever orbiting<br />
  I knew all the rules but the rules did not know me<br />
  guaranteed...<br />
  *
</p>
<p>
  - Eddie Vedder<br />
  <br />
</p><img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-6235134868787644706?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Αλλάζει ο άνθρωπος;</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/13/%ce%91%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9_%ce%bf_%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82;</link>
		<pubDate>Sat, 13 Dec 2008 22:09:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/13/%ce%91%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9_%ce%bf_%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82;</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />
Ο πληθυσμός υποφέρει από τον φόβο για αλλαγή. Καθώς η κατάστασή τους θεωρεί αληθινή την στατική ταυτότητα και η αμφισβήτηση των πιστεύω κάποιου συνήθως έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή και τον φόβο. Γιατί το να κάνεις λάθος, έχει λανθασμένα συσχετισθεί με την αποτυχία. Ενώ το να αποδεικνύεσαι λάθος θα έπρεπε να πανηγυρίζεται. Γιατί ανεβάζει τον καθένα σε ένα νέο επίπεδο κατανόησης, επεκτείνοντας την αντίληψη. Το γεγονός είναι, πως δεν υπάρχει έξυπνος άνθρωπος καθώς είναι ζήτημα χρόνου προτού οι ιδέες τους, ξεπεραστούν, αλλάξουν ή εξαλειφθούν.<img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-2453003620399894375?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Zeitgeist...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/13/Zeitgeist...</link>
		<pubDate>Sat, 13 Dec 2008 22:05:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/13/Zeitgeist...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*Η παλιά επίκληση στον φυλετικό, σεξιστικό, θρησκευτικό σωβινισμό στην άμεση εθνικιστική θέρμη έχει αρχίσει να μην αποδίδει. To ποιός είμαι, αν είμαι καλός ή κακός επιτυχημένος ή όχι. Όλα τα έμαθα στο δρόμο. Είναι μόνο μια βόλτα, και μπορούμε να την αλλάξουμε οποιαδήποτε στιγμή. Μια απλή επιλογή χωρίς κόπο, δουλειά χωρίς αποταμίευση χρημάτων.. Κατάλαβα πως είχα λάθος στόχο Ο στόχος ήταν να ανακαλύψω ποιός πραγματικά ήμουν Βλέπουμε, πόσο πολύ σημαντικό είναι να φέρουμε στο ανθρώπινο μυαλό την ριζοσπαστική επανάσταση Η κρίση... είναι μια κρίση της συνείδησης Μια κρίση, που δεν μπορεί άλλο πια, να δεχτεί τα παλιά πρότυπα, τις παλιές δομές, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, αναλογιζόμενοι τι είναι ο κόσμος σήμερα, με όλη την δυστυχία, τις συγκρούσεις, την καταστροφική βαρβαρότητα, την επιθετικότητα, και πάει λέγοντας... Ο άνθρωπος... είναι ακόμη όπως ήταν. Είναι ακόμη βάρβαρος, βίαιος, επιθετικός, κτητικός, ανταγωνιστικός. Και δημιούργησε μια κοινωνία πάνω σε αυτές τις γραμμές. Δεν είναι μέτρο υγείας το να είσαι καλοβολεμένος σε μια εμφανώς άρρωστη κοινωνία. - J. Krishnamurti Η κοινωνία σήμερα, αποτελείται από μια σειρά θεσμών. Από τους πολιτικούς θεσμούς, τους νομικούς θεσμούς, τους θρησκευτικούς θεσμούς, σε θεσμούς κοινωνικών τάξεων, οικογενειακών αξιών, και επαγγελματικών ειδικεύσεων. Είναι εμφανής η βαθιά επιρροή που έχουν αυτές οι παραδοσιακές δομές στην διαμόρφωση της αντίληψης και της προοπτικής μας. Όμως απ' όλες τις κοινωνικές δομές στις οποίες γεννιόμαστε κατευθυνόμαστε και συντηρούμαστε... δεν υπάρχει άλλο σύστημα που να δεχόμαστε τόσο δεδομένο και δυσνόητο, όσο το οικονομικό σύστημα. Χρησιμοποιώντας θρησκευτικές αναλογίες, το εδραιωμένο νομισματικό σύστημα υπάρχει ως μια από τις πιο αδιαμφισβήτητες μορφές πίστης που υπάρχουν. Το πως το χρήμα δημιουργείται, με ποιές πολιτικές ελέγχεται και το πως πραγματικά επηρεάζει την κοινωνία, είναι μικρού ενδιαφέροντος για την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Σ' ένα κόσμο όπου το 1% του πληθυσμού κατέχει το 40% του πλούτου, σ' ένα κόσμο όπου 34.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από την φτώχεια και τις αποτρέψιμες ασθένειες και όπου το 50% του κόσμου ζει με λιγότερα από 2 δολάρια τη μέρα... Ένα είναι ξεκάθαρο. Κάτι είναι πολύ λάθος. Και είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, ο τροφοδότης όλων των καθιερωμένων θεσμών και συνεπώς της ίδιας της κοινωνίας, είναι το χρήμα. Άρα, η κατανόηση αυτού του θεσμού της νομισματικής πολιτικής είναι απαραίτητη για να καταλάβουμε γιατί οι ζωές μας είναι όπως είναι. Δυστυχώς, τα οικονομικά συχνά αντιμετωπίζονται με σύγχυση και βαρεμάρα. Ατελείωτη οικονομική φρασεολογία μαζί με τρομακτικά μαθηματικά γρήγορα αποτρέπουν τους ανθρώπους από το να προσπαθήσουν να καταλάβουν. Παρόλα αυτά, το γεγονός είναι: Η περιπλοκότητα που σχετίζεται με το οικονομικό σύστημα, είναι μια μάσκα. Προορισμένη να αποκρύψει μια από τις πιο παραλυτικές κοινωνικές δομές που έχει ποτέ υπομείνει η ανθρωπότητα. Κανείς δεν είναι πιο απελπιστικά υπόδουλος από αυτούς που λανθασμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε 1749-1832 Αρκετά χρόνια πριν, η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, το ομοσπονδιακό αποθεματικό έφτιαξε ένα έγγραφο με τον τίτλο "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" Το έγγραφο ανέλυε την θεσμική πρακτική της δημιουργίας χρήματος όπως αξιοποιείται από το ομοσπονδιακό αποθεματικό και το παγκόσμιο δίκτυο συνεργαζομένων τραπεζών. Στην εισαγωγή, το έγγραφο δηλώνει τον σκοπό του. "Ο σκοπός του εγχειριδίου είναι να περιγράψει την βασική διαδικασία δημιουργίας χρήματος σε ένα κλασματικό αποθεματικό τραπεζικό σύστημα." Μετά συνεχίζει περιγράφοντας την κλασματική αποθεματική διαδικασία με διάφορες τραπεζικές ορολογίες. Η μετάφραση του οποίου είναι κάπως έτσι... Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφασίζει πως χρειάζεται κάποια χρήματα, έτσι καλεί το ομοσπονδιακό αποθεματικό και ζητάει, ας πούμε, 10 δις δολάρια. Η ομοσπονδία ανταποκρίνεται λέγοντας "βεβαίως, θα αγοράσουμε από εσάς 10 δις σε κυβερνητικά ομόλογα." Έτσι η κυβέρνηση παίρνει ορισμένα κομμάτια χαρτί ζωγραφισμένα με μερικά επίσημα σχέδια πάνω τους που τα αποκαλεί "ομόλογα δημοσίου". Μετά δίνουν μια αξία στα ομόλογα σύνολο 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων και τα στέλνουν στην τράπεζα αποθεματικού. Με τη σειρά τους, οι άνθρωποι της τράπεζας παίρνουν ένα μάτσο εντυπωσιακά χαρτιά μόνο που αυτή την φορά τα αποκαλούν "ομοσπονδιακά τραπεζογραμμάτια". Και επίσης δίνουν μια αξία 10 δις στο σύνολο. Η τράπεζα παίρνει τα χαρτονομίσματα και τα ανταλλάσει με τα ομόλογα. Με το που ολοκληρωθεί η συναλλαγή, η κυβέρνηση παίρνει τα 10 δις σε ομοσπονδιακά χαρτονομίσματα και τα καταθέτει σε ένα τραπεζικό λογαριασμό. Και, με το που καταθέτονται τα χαρτονομίσματα γίνονται επίσημο νόμισμα. Προσθέτοντας 10 δις στο απόθεμα των ΗΠΑ. Και αυτό ήταν, 10 δισεκατομμύρια νέου χρήματος έχουν δημιουργηθεί. Φυσικά, αυτό το παράδειγμα είναι μια γενίκευση. Γιατί στην πραγματικότητα, η συναλλαγή θα γινόταν ηλεκτρονικά. Χωρίς να χρησιμοποιηθεί καθόλου χαρτί. Στην πραγματικότητα, μόνο το 3% του αποθεματικού των ΗΠΑ υφίσταται. Το άλλο 97% ουσιαστικά υπάρχει στους υπολογιστές και μόνο. Τώρα, τα κυβερνητικά ομόλογα είναι σχεδιασμένα να είναι όργανα χρέους. Και όταν η τράπεζα αποκτά αυτά τα ομόλογα με χρήμα ουσιαστικά δημιουργημένο από αέρα κοπανιστό, η κυβέρνηση υπόσχεται ουσιαστικά να ξεπληρώσει αυτά τα χρήματα στην τράπεζα αποθεματικού. Με άλλα λόγια, τα χρήματα δημιουργήθηκαν από χρέος. Αυτό ο παράδοξος τρόπος του πως τα χρήματα ή αξία μπορούν να δημιουργηθούν από το χρέος ή από την υποχρέωση, θα γίνει πιο ξεκάθαρος όσο θα εμβαθύνουμε σε αυτή την πρακτική. Λοιπόν, η συναλλαγή έγινε και τώρα 10 δις κάθονται σ' έναν τραπεζικό λογαριασμό. Εδώ είναι που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον. Γιατί, βασισμένοι στην κλασματική αποθεματική πρακτική αυτή η κατάθεση των 10 δισεκατομμυρίων αμέσως γίνεται μέρος του αποθεματικού της τράπεζας. Όπως γίνεται με όλες τις καταθέσεις. Και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του αποθεματικού όπως αναφέρονται στο "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" : "Μια τράπεζα πρέπει να διατηρεί νόμιμο αποθεματικό ίσο με θεσπισμένο ποσοστό επί των καταθέσεων της". Και μετά το προσδιορίζει λέγοντας: "Υπό το παρών κανονισμό, οι αποθεματικές προϋποθέσεις για τους περισσότερους καταθετικούς λογαριασμούς είναι 10%". Αυτό σημαίνει πως για μια κατάθεση 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 10%, ή το 1 δισεκατομμύριο κρατείται ως υποχρέωση τήρησης ελάχιστου αποθεματικού. Ενώ τα υπόλοιπα 9 δις θεωρούνται υπέρμετρο αποθεματικό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως η βάση για καινούρια δάνεια. Τώρα, είναι λογικό να υποθέσουμε πως αυτά τα 9 δισεκατομμύρια προέρχονται από την υπάρχουσα κατάθεση των 10 δισεκατομμυρίων. Όμως, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι πως τα 9 δισεκατομμύρια απλά δημιουργηθήκαν από το τίποτα πάνω στην υπάρχουσα κατάθεση των 10 δισεκατομμυρίων. Έτσι διευρύνεται το απόθεμα χρημάτων. Όπως αναφέρει το "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" "Φυσικά αυτοί (οι τράπεζες) δεν πληρώνουν δάνεια από τα λεφτά που λαμβάνουν ως καταθέσεις. Αν το έκαναν δε θα δημιουργούταν επιπλέον χρήμα. Αυτό που κάνουν όταν δανείζουν είναι να δέχονται υποσχετικές - δανειοληπτικά συμβόλαια - σε αντάλλαγμα με πίστωση - χρήμα - από τους λογαριασμούς των δανειοληπτών. Με άλλα λόγια τα 9 δις μπορούν να δημιουργηθούν από το τίποτα. Απλά επειδή υπάρχει η ζήτηση για ένα τέτοιο δάνειο και γιατί υπάρχει η κατάθεση των 10 δις που ικανοποιεί το ελάχιστο αποθεματικό. Τώρα, ας υποθέσουμε πως κάποιος πάει στη τράπεζα και δανείζεται τα νέα διαθέσιμα 9 δισεκατομμύρια. Πιθανότατα θα πάρει αυτά τα λεφτά και θα τα καταθέσει στη δική του τράπεζα. Τότε η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Γιατί αυτή η κατάθεση γίνεται μέρος του αποθεματικού της τράπεζας. Το 10% απομονώνεται και το 90% των 9 δισεκατομμυρίων ή 8.1 δις, είναι τώρα διαθέσιμα ως νέα χρήματα για περισσότερα δάνεια. Και φυσικά αυτά τα 8.1 δις θα δανειστούν και θα επανακατατεθούν δημιουργώντας 7.2 δις μετά 6.5 δις... 5.9 δις... και τα λοιπά... Αυτός ο δανειοληπτικός κύκλος δημιουργίας χρήματος μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρο. Το μέσο μαθηματικό αποτέλεσμα είναι πως 90 δις δολάρια μπορούν να δημιουργηθούν από τα αρχικά 10 δισεκατομμύρια. Με άλλα λόγια: Για κάθε κατάθεση που συμβαίνει στο τραπεζικό σύστημα, περίπου 9 φορές επιπλέον αυτό το ποσό δημιουργείται από το τίποτα. Χρημο-μανείς, ζητήστε από την εξυπηρετική τράπεζα των ΗΠΑ μια δόση ανακουφιστικών άμεσων χρημάτων. Χ-Ρ-Η-Μ-Α σε μορφή βολικών προσωπικών δανείων. Λοιπόν, τώρα που καταλάβαμε πως δημιουργείται το χρήμα από το κλασματικό αποθεματικό τραπεζικό σύστημα μια λογική αλλά απατηλή ερώτηση μπορεί να προκύψει. Τί δίνει αξία σε αυτό το καινούριο χρήμα; Η απάντηση; Το χρήμα που ήδη υπάρχει. Το νέο χρήμα ουσιαστικά κλέβει αξία από το υπάρχον χρηματικό αποθεματικό. Καθώς το συνολικό κεφάλαιο αυξάνεται άσχετα με τη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες. Και καθώς η προσφορά και η ζήτηση ορίζουν το ισοζύγιο οι τιμές αυξάνονται, υποβαθμίζοντας την αγοραστική αξία του δολαρίου. Αυτό είναι γενικότερα γνωστό ως "πληθωρισμός". Και ο πληθωρισμός είναι ουσιαστικά ένας κρυμμένος φόρος στο λαό. Ποιά είναι η συμβουλή που ακούτε συνήθως; Πληθωρίστε το νόμισμα. Δεν λένε, υποβαθμίστε το νόμισμα δεν λένε υποτιμήστε το νόμισμα δεν λένε, πάρτε από αυτούς που είναι ασφαλείς, λένε μειώστε τα επιτόκια. Η πραγματική παραπλάνηση είναι πως διαστρεβλώνουμε την αξία του χρήματος. Όταν δημιουργούμε χρήμα από το τίποτα, δεν έχουμε καταθέσεις. Και παρόλα αυτά υπάρχει το λεγόμενο "κεφάλαιο". Η ερώτηση μου καταλήγει στο εξής: Πως στο καλό περιμένουμε να λύσουμε τα προβλήματα του πληθωρισμού με αύξηση του αποθεματικού χρημάτων. Δηλαδή με περισσότερο πληθωρισμό. Φυσικά δεν γίνεται. Το κλασματικό αποθεματικό σύστημα της νομισματικής διεύρυνσης είναι εγγενώς πληθωριστικό. Γιατί η επέκταση του αποθεματικού χρημάτων χωρίς να υπάρχει ανάλογη επέκταση αγαθών και υπηρεσιών στην οικονομία πάντα θα υποβαθμίζει το νόμισμα. Πραγματικά, μια γρήγορη ματιά στην ιστορία της αξίας του δολαρίου σε αντίθεση με το απόθεμα χρημάτων αντανακλά αυτό το γεγονός ξεκάθαρα. Η αντίστροφη αναλογία είναι εμφανής. 1 δολάριο του 1913 απαιτεί 21.6 δολάρια του 2007 για να είναι ισάξιο. Αυτό είναι 96% αποτίμηση από τότε που το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό δημιουργήθηκε. Τώρα, αν αυτή η πραγματικότητα έμφυτου και συνεχούς πληθωρισμού μοιάζει παράλογη και οικονομικά αυτοκαταστροφική, κρατήστε αυτή την σκέψη. Γιατί ο παραλογισμός είναι μια ερμηνεία σχετικά με το πως το οικονομικό μας σύστημα πραγματικά λειτουργεί. Γιατί στο οικονομικό μας σύστημα, το χρήμα είναι χρέος και το χρέος είναι χρήμα. Εδώ είναι ένα διάγραμμα του αποθεματικού των ΗΠΑ από το 1950 ως το 2006. Και εδώ ένα διάγραμμα του εθνικού χρέους των ΗΠΑ της ίδιας περιόδου Είναι αρκετά ενδιαφέρον που τα διαγράμματα είναι σχεδόν ίδια. Καθώς όσο περισσότερο το χρήμα τόσο μεγάλο και το χρέος. Όσο περισσότερο το χρέος, τόσο περισσότερο το χρήμα. Να το θέσουμε διαφορετικά, κάθε δολάριο στο πορτοφόλι σας το χρωστάει κάποιος σε κάποιον. Θυμηθείτε, ο μόνος τρόπος που μπορεί να υπάρξει το χρήμα είναι από δάνεια. Συνεπώς, αν όλοι στην χώρα μπορούσαν να αποπληρώσουν όλα τα δάνεια μεταξύ τους και η κυβέρνηση, δεν θα υπήρχε ούτε ένα δολάριο σε κυκλοφορία. "Αν δεν υπήρχαν χρέη στο οικονομικό μας σύστημα, δεν θα υπήρχαν χρήματα". Marriner Eccies – Διοικητής Ομοσπονδιακού Αποθεματικού 1941 Την τελευταία φορά στην Αμερικανική ιστορία που το εθνικό χρέος είχε αποπληρωθεί εντελώς ήταν το 1835 όταν ο πρόεδρος Andrew Jackson έκλεισε την κεντρική τράπεζα που προηγούταν του Ομοσπονδιακού Αποθεματικού. Ολόκληρη η πολιτική του Jackson ουσιαστικά επικεντρώθηκε στην δέσμευση του να κλείσει την κεντρική τράπεζα. Δηλώνοντας σε κάποιο σημείο: "Οι τολμηρές προσπάθειες τις παρούσας τράπεζας να ελέγξει την κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα προεόρτια της μοίρας που περιμένει τους Αμερικανούς όπου θα παραπλανηθούν στην διαιώνιση αυτού του θεσμού ή στην ίδρυση ενός άλλου σαν αυτόν." Δυστυχώς αυτό το μήνυμα δεν κράτησε. Και οι διεθνείς τραπεζίτες επέτυχαν στο να καθιερώσουν μια άλλη κεντρική τράπεζα το 1913, το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό. Και για όσο αυτός ο θεσμός υπάρχει το συνεχές χρέος είναι εγγυημένο. Λοιπόν, μέχρι τώρα έχουμε συζητήσει την πραγματικότητα πως το χρήμα δημιουργείται από το χρέος μέσω δανείων. Τα δάνεια βασίζονται στα αποθεματικά των τραπεζών, και τα αποθεματικά πηγάζουν από τις καταθέσεις. Και μέσω του κλασματικού συστήματος οποιαδήποτε κατάθεση μπορεί να δημιουργήσει 9 φορές την αρχική αξία. Συνεπώς, η αποτίμηση του υπάρχοντος αποθεματικού αυξάνει τις τιμές. Και εφόσον όλα αυτά τα χρήματα δημιουργούνται από το χρέος και κυκλοφορούν τυχαία μέσω εμπορικών συνδιαλλαγών οι άνθρωποι αποσπώνται από το αρχικό τους χρέος και δημιουργείται μια ανισσοροπία όπου οι άνθρωποι αναγκάζονται να ανταγωνιστούν για εργασία προκειμένου να τραβήξουν αρκετά χρήματα από το αποθεματικό χρημάτων για να καλύψουν το κόστος διαβίωσης. Όσο δυσλειτουργικό και οπισθοδρομικό όλο αυτό μπορεί να μοιάζει υπάρχει κάτι ακόμα που έχουμε παραλείψει από την εξίσωση. Και είναι αυτό το στοιχείο αυτού του οικοδομήματος που αποκαλύπτει την πραγματικά απατηλή φύση του συστήματος. Η εφαρμογή του τόκου. Όταν η κυβέρνηση δανείζεται χρήματα από την ομοσπονδία ή όταν κάποιος δανείζεται από την τράπεζα, πάντα πρέπει να τα αποπληρώσει με αδρό τόκο. Με άλλα λόγια, κάθε δολάριο που υπάρχει πρέπει τελικά να επιστραφεί στη τράπεζα με τον τόκο πληρωμένο. Όμως, αφού όλα τα λεφτά δανείζονται από την κεντρική τράπεζα και διευρύνονται από τις εμπορικές τράπεζες μέσω δανείων, μόνο αυτό που θα μπορούσε να αναφερθεί ως "κεφάλαιο" δημιουργείται από το χρηματικό αποθεματικό. Λοιπόν, που είναι τα χρήματα να καλύψουν το τόκο που χρεώνεται; Πουθενά. Δεν υπάρχουν. Οι επιπτώσεις όλου αυτού είναι συγκλονιστικές. Γιατί ο όγκος των χρημάτων που χρωστούνται στις τράπεζες πάντα θα ξεπερνά τον όγκο χρημάτων που είναι διαθέσιμα σε κυκλοφορία. Για αυτό ο πληθωρισμός είναι μόνιμος στην οικονομία. Καθώς νέα χρήματα πάντα θα απαιτούνται για να καλύψουν το συνεχές έλλειμμα μέσα στο σύστημα. Που προκαλείται από την ανάγκη να πληρωθεί ο τόκος. Αυτό που επίσης σημαίνει, είναι πως μαθηματικά η αθέτηση πληρωμών και η χρεωκοπία είναι κυριολεκτικά μέρος του συστήματος. Και πάντα θα υπάρχουν άδειες τσέπες που θα παίρνουν το παλούκι. Κάτι ανάλογο είναι το παιχνίδι "μουσικές καρέκλες". Με το που σταματήσει η μουσική κάποιος μένει ξεκρέμαστος. Και αυτό είναι το θέμα. Σταθερά μεταφέρει πραγματικό πλούτο από τους ιδιώτες στις τράπεζες. Γιατί αν δε μπορείτε να πληρώσετε την υποθήκη σας, θα σας πάρουν την ιδιοκτησία σας. Αυτό είναι ιδιαιτέρως εξοργιστικό όταν συνειδητοποιήσετε πως όχι μόνο η αδυναμία αποπληρωμής είναι αναπόφευκτη λόγω της κλασματικής πρακτικής, αλλά επίσης λόγω του γεγονότος πως τα χρήματα που σας δάνεισε η τράπεζα ούτε καν υπήρχαν στην αρχή. Το 1969 υπήρχε μια δίκη στη Μινεσότα ανάμεσα σε κάποιον ονόματι Jerome Daly ο οποίος αμφισβητούσε την κατάσχεση του σπιτιού του από την τράπεζα, η οποία του έδωσε στεγαστικό δάνειο. Το επιχείρημα του ήταν πως το συμβόλαιο απαιτούσε από τις δυο πλευρές δηλαδή αυτόν και τη τράπεζα, να συμβάλουν από ένα νόμιμο περιουσιακό στοιχείο για την συναλλαγή. Με νομικούς όρους αυτό λέγεται "αντίτιμο". - Η βάση ενός συμβολαίου. Ένα συμβόλαιο βασίζεται στην ανταλλαγή ενός είδους αντιτίμου με ένα άλλο. - Ο κος Daly εξήγησε πως τα χρήματα δεν ήταν ιδιοκτησία της τράπεζας καθώς δημιουργηθήκαν από το τίποτα μετά την υπογραφή του συμβολαίου. Θυμάστε τι λέει το "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" για τα δάνεια; "Αυτό που κάνουν όταν δανείζουν είναι να δέχονται υποσχετικές σε αντάλλαγμα με πίστωση". "Τα αποθεματικά μένουν αμετάβλητα μετά την συναλλαγή του δανείου. Όμως οι πιστωτικοί λογαριασμοί αποτελούν νέες προσθήκες στο συνολικό απόθεμα του τραπεζικού συστήματος". Με άλλα λόγια, τα χρήματα δεν ήρθαν από το υπάρχον ενεργητικό. Η τράπεζα απλά τα εφευρίσκει χωρίς να βάζει τίποτα δικό της. εκτός από την θεωρητική επιβάρυνση για το χαρτί. Καθώς εξελισσόταν η δίκη, ο πρόεδρος της τράπεζας, κος Μόργκαν πήρε το λόγο Και σύμφωνα με το προσωπικό υπόμνημα του προέδρου: "Ανακάλεσα πως ο ενάγων - ο πρόεδρος της τράπεζας – είχε παραδεχτεί πως σε συνεργασία με το ομοσπονδιακό αποθεματικό είχε όντως δημιουργήσει τα χρήματα και την πίστωση στα βιβλία τους με λογιστική εγγραφή. Τα χρήματα και η πίστωση γεννήθηκαν πρώτη φορά όταν τα δημιούργησαν. Ο κος Μόργκαν παραδέχτηκε πως δεν υπήρχε νόμος ή θέσπισμα στις ΗΠΑ που του έδιναν την εξουσία να κάνει κάτι τέτοιο. Πρέπει να υπάρχει νόμιμο αντίτιμο με αντίκρισμα για να ισχύει το συμβόλαιο. Οι ένορκοι αποφάσισαν πως δεν υπήρχε νόμιμο αντίτιμο και εγώ συμφώνησα". Και πρόσθεσε λυρικά "Μόνο ο θεός μπορεί να δημιουργήσει κάτι αξίας από το τίποτα". Kαι με αυτή την αποκάλυψη το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της τράπεζας για κατάσχεση, και ο κος Daly κράτησε το σπίτι του. Οι επιπτώσεις αυτής της απόφασης είναι τεράστιες. Κάθε φορά που δανείζεστε λεφτά από την τράπεζα είτε είναι δάνειο υποθήκης ή χρέωση πιστωτικής κάρτας τα χρήματα που σας δίνουν, όχι μόνο είναι πλαστά αλλά είναι και μια παράτυπη μορφή αντιτίμου. Άρα ακυρώνει την αποπληρωμή του συμβολαίου. Καθώς η τράπεζα ποτέ δεν είχε στην ιδιοκτησία της λεφτά για να ξεκινήσει. Δυστυχώς τέτοιες νομικές αλήθειες αποκρύπτονται και αγνοούνται. Και το παιχνίδι της συνεχόμενης μεταφοράς πλούτου και του συνεχούς χρέους συνεχίζεται. Και αυτό μας φέρνει στην απόλυτη ερώτηση: Γιατί; Κατά τον αμερικανικό εμφύλιο ο πρόεδρος Λίνκολν παρέκαμψε τα δάνεια με υψηλό τόκο των Ευρωπαϊκών τραπεζών και αποφάσισε να κάνει αυτό που υποστήριξαν οι ιδρυτές των ΗΠΑ. Που ήταν η δημιουργία ενός ανεξάρτητου και χωρίς έμφυτο χρέος, νόμισμα. Ονομάστηκε "Greenback". Λίγο μετά από αυτό το μέτρο, ένα εσωτερικό κείμενο κυκλοφόρησε μεταξύ Βρετανικών και Αμερικανικών τραπεζικών συμφερόντων που έλεγε: "Η δουλεία είναι η ιδιωτικοποίηση της εργασίας που φέρνει μαζί της το συμφέρον του δουλευτή, ενώ το ευρωπαϊκό σχέδιο... είναι το κεφάλαιο να ελέγχει την εργασία ελέγχοντας τους μισθούς." Αυτό μπορεί να γίνει ελέγχοντας το χρήμα. Να επιτραπεί το Greenback δε μας κάνει καθώς δε μπορούμε να το ελέγξουμε". Η κλασματική πολιτική που διαπράχθηκε από το ομοσπονδιακό αποθεματικό και που έχει εξαπλωθεί στη συντριπτική πλειοψηφία των τραπεζών του κόσμου, στην ουσία είναι ένα σύστημα σύγχρονης σκλαβιάς. Σκεφτείτε το, το χρήμα δημιουργείται από το χρέος. Τί κάνουν οι άνθρωποι όταν χρωστάνε; Υποκύπτουν στην εργασία για να ξεχρεώσουν. Όμως αν τα χρήματα μπορούν να δημιουργηθούν μόνο από τα δάνεια πως θα μπορέσει κάποτε η κοινωνία να είναι ελεύθερη από χρέη; Δεν θα μπορέσει. Και αυτό είναι το νόημα. Και είναι ο φόβος μη χάσεις την περιουσία σου μαζί με τον αγώνα να συνεχίσεις με το συνεχόμενο χρέος και τον πληθωρισμό που κληροδοτεί το σύστημα συνδυαζόμενα με την αναπόφευκτη ανεπάρκεια μέσα στο ίδιο το χρηματικό αποθεματικό που δημιουργείται από τον τόκο που δεν μπορεί ποτέ να αποπληρωθεί που κρατάει τους μισθωτούς - σκλάβους στην ουρά. Να τρέχουν σε μια ρόδα για χάμστερ μαζί με εκατομμύρια άλλους, ουσιαστικά ενδυναμώνοντας μια αυτοκρατορία που πραγματικά ωφελεί μόνο την ελίτ στην κορυφή της πυραμίδας. Γιατί, στο τέλος της μέρας, για ποιον πραγματικά δουλεύετε; Για τις τράπεζες! Το χρήμα δημιουργείται στη τράπεζα και σταθερά καταλήγει στη τράπεζα. Είναι τα πραγματικά αφεντικά, μαζί με τις εταιρίες και τις κυβερνήσεις που υποστηρίζουν. Η πραγματική σκλαβιά απαιτεί να στεγάζεις και να ταΐζεις τους σκλάβους. Η οικονομική σκλαβιά απαιτεί από τους ανθρώπους να ταΐσουν και να στεγάσουν τους εαυτούς τους. Είναι η πιο ευφυής απάτη για κοινωνική χειραγώγηση που έγινε ποτέ. Και στον πυρήνα της, είναι ένας αόρατος πόλεμος κατά του πληθυσμού. Το χρέος είναι το όπλο για την κατάκτηση και υποδούλωση κοινωνιών και ο τόκος είναι το κύριο πυρομαχικό του. Και, καθώς η πλειοψηφία περπατά ανέμελη, ανίδεη για την πραγματικότητα οι τράπεζες σε συμπαιγνία με κυβερνήσεις και εταιρίες συνεχίζουν να τελειοποιούν και να επεκτείνουν τη τακτική οικονομικού πολέμου. Θέτοντας νέες βάσεις, όπως την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Ενώ επίσης δημιουργούν ένα νέο είδος στρατιώτη, Η γέννηση του οικονομικού εκτελεστή. Υπάρχουν 2 τρόποι να κατακτήσεις και να υποδουλώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με το ξίφος. Ο άλλος είναι με το χρέος. Εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές είμαστε οι πραγματικά υπεύθυνοι για την δημιουργία αυτής της παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Και εργαζόμαστε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Όμως πιθανώς το πιο συνηθισμένο είναι να βρίσκουμε μια χώρα με πόρους που οι εταιρίες θέλουν, όπως το πετρέλαιο. Και μετά κανονίζουμε ένα τεράστιο δάνειο για αυτή την χώρα από την Παγκόσμια Τράπεζα ή από μια από τις θυγατρικές της. Όμως τα χρήματα ουσιαστικά ποτέ δεν πάνε σε αυτή την χώρα. Αντίθετα, πηγαίνουν στις μεγάλες εταιρίες μας για να χτίσουν υποδομές σε αυτή την χώρα. Ηλεκτρικά εργοστάσια, βιομηχανικές μονάδες, λιμάνια... Πράγματα που θα ωφελήσουν λίγους πλούσιους σε αυτή την χώρα. Μαζί και τις εταιρίες μας. Όμως πραγματικά χωρίς την πλειοψηφία του κόσμου. Αυτοί οι άνθρωποι ολόκληρη η χώρα, τους μένει να χειριστούν ένα τεράστιο χρέος. Είναι τόσο μεγάλο το χρέος που δε μπορεί ν' αποπληρωθεί, και αυτό είναι μέρος του σχεδίου... να μην μπορούν να ξεχρεώσουν. Έτσι, σε κάποιο σημείο, οι "οικονομικοί εκτελεστές" πάμε και τους λέμε, "Ακούστε, χάσατε πολλά δεν μπορείτε να πληρώσετε. Έτσι... πουλήστε το πετρέλαιο σας πολύ φτηνά στις πετρελαϊκές εταιρίες μας, Αφήστε να μας να στήσουμε στρατιωτικές βάσεις στην χώρα σας... Στείλτε στρατεύματα και υποστηρίξτε μας σε κάποιο μέρος του κόσμου όπως στο Ιράκ, ή ψηφίστε μαζί μας στον επόμενο συμβούλιο του ΟΗΕ" Ψηφίστε να ιδιωτικοποιηθεί η εταιρία ηλεκτρικού το υδρευτικό και αρδευτικό σύστημα να ιδιωτικοποιηθούν και να πουληθούν σε αμερικανικές εταιρίες ή σε άλλες πολυεθνικές. Υπάρχει μια ραγδαία εξέλιξη και είναι τυπικός ο τρόπος που δουλεύουν το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Ρίχνουν μια χώρα στο χρέος και είναι τόσο μεγάλο που δεν αποπληρώνεται. Προτείνουν αναπροσαρμογή του χρέους και τους πληρώνεις περισσότερο τόκο Και απαιτούν αυτό το "δούναι και λαβείν" που αποκαλούν δυνητικότητα ή χρηστή διοίκηση που βασικά σημαίνει πως πρέπει να ξεπουλήσουν τους πόρους τους ανάμεσα τους πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες, εταιρίες κοινής ωφέλειας... το εκπαιδευτικό σύστημα μερικές φορές, το ποινικό σύστημα, το ασφαλιστικό τους σύστημα.. σε ξένους οργανισμούς. Είναι ένα διπλό, τριπλό τετραπλό βάρος. ΙΡΑΝ Το δίδαγμα για τον οικονομικό εκτελεστή ξεκίνησε στις αρχές του 1950 όταν με δημοκρατικό τρόπο εξελέγει ο Μοσαντέκ στο Ιράν, Θεωρούταν πως ήταν η "Ελπίδα της Δημοκρατίας" στη Μ. Ανατολή και τον γύρω κόσμο. Ήταν ο "άντρας της χρονιάς" στο Time Όμως, ένα από τα πράγματα που έκανε ήταν να εφαρμόσει την ιδέα πως οι ξένες πετρελαϊκές εταιρίες έπρεπε να πληρώνουν στο Ιράν πολύ περισσότερα για το πετρέλαιο που έβγαζαν από εκεί και ο λαός του Ιράν να θα έπρεπε να επωφελείται από το πετρέλαιο του, - περίεργη πολιτική - Φυσικά αυτό δε μας άρεσε, όμως φοβόμασταν να κάνουμε αυτό που κάνουμε συνήθως, να στείλουμε τον στρατό αντίθετα, στείλαμε ένα πράκτορα της CIA τον Κέρμιτ Ρούσβελτ, συγγενής του Τέντι Ρούσβελτ, Ο Κέρμιτ πήγε με μερικά εκατομμύρια και ήταν πολύ αποτελεσματικός και αποδοτικός και σε πολύ λίγο χρόνο κατάφερε να ρίξει τον Μοσαντέκ και να φέρει τον Σάχη του Ιράν να τον αντικαταστήσει ο οποίος πάντα είχε αδυναμία στο πετρέλαιο κάτι που ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικό. Εξέγερση στο Ιράν Ο όχλος καταλαμβάνει την Τεχεράνη. Στρατιωτικοί αξιωματούχοι φωνάζουν πως ο Μοσαντέκ παραδόθηκε και το σχέδιο του για δικτατορία στο Ιράν έληξε. Παρελαύνουν με αφίσες του Σάχη για ανύψωση της ψυχολογίας. Ο Σάχης καλωσορίζεται στο σπίτι του. Έτσι, πίσω εδώ στις ΗΠΑ, στην Ουάσιγκτον κοιτιόντουσαν και έλεγαν "Αυτό ήταν εύκολο και φτηνό". Και αυτό καθιέρωσε ένα καινούριο τρόπο χειραγώγησης κρατών, δημιουργίας αυτοκρατοριών. Το μόνο πρόβλημα με τον Ρούσβελτ ήταν πως είχε ταυτότητα πράκτορα της CIA και αν τον έπιαναν, οι επιπτώσεις θα ήταν πολύ σοβαρές, έτσι πολύ γρήγορα σε εκείνο το σημείο πάρθηκε η απόφαση να χρησιμοποιηθούν ιδιωτικοί σύμβουλοι να διοχετεύουν τα χρήματα μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας του ΔΝΤ ή άλλων τέτοιων υπηρεσιών για να φέρουν ανθρώπους σαν εμένα που δουλεύουν για ιδιωτικές εταιρίες έτσι ώστε αν πιαστούμε, να μην υπάρξουν επιπτώσεις στη κυβέρνηση. Όταν έγινε πρόεδρος της Γουατεμάλα ο Αρμπένζ, η χώρα ήταν στο χέρι της "Ηνωμένης Εταιρίας Φρούτων" και στις μεγάλους διεθνείς οργανισμούς και ο Άρμπενζ είπε προεκλογικά : "Θέλουμε να επιστρέψει η γη στο λαό" Και με το που ανέβηκε στην εξουσία εφάρμοσε πολιτικές που έκαναν αυτό ακριβώς, έδιναν τη γη στο λαό. Στην εταιρία φρούτων δεν άρεσε και πολύ αυτό και έτσι προσέλαβαν μια εταιρία δημοσίων σχέσεων να ξεκινήσουν μια τεράστια καμπάνια στις ΗΠΑ, να πείσουν τις ΗΠΑ τους πολίτες των ΗΠΑ, τον Τύπο των ΗΠΑ και το κογκρέσο των ΗΠΑ πως ο Άρμπενζ ήταν μια μαριονέτα των Σοβιετικών. Και πως αν του επιτρέπαμε να μείνει στην εξουσία οι Σοβιετικοί θα πατούσαν πόδι σε αυτό το ημισφαίριο. Και εκείνο τον καιρό υπήρχε ο φόβος στο μυαλό όλων για τον Κόκκινο Τρόμο, το Κουμμουνιστικό Τρόμο. Και έτσι, εν συντομία, από αυτή τη καμπάνια της εταιρίας δημόσιων σχέσεων προέκυψε μια δέσμευση από την CIA και το στρατό να τον βγάλουν από τη μέση. Και το κάναμε, στείλαμε αεροπλάνα, στρατιώτες, "τσακάλια"... Στείλαμε τα πάντα για να τον βγάλουμε από την μέση και τα καταφέραμε, και με το που απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση, ο νέος τύπος που ανέλαβε στη θέση του, βασικά αποκατέστησε τα πάντα προς τις μεγάλες πολυεθνικές, ανάμεσα τους και η εταιρία φρούτων. Το Εκουαδόρ για πολλά χρόνια, ελεγχόταν από, φιλικούς στις ΗΠΑ, δικτάτορες που συχνά ήταν αρκετά βίαιοι. Τότε αποφασίστηκε να κάνουν πραγματικά δημοκρατικές εκλογές Ο Jaime Roldos έβαλε υποψηφιότητα και ο κύριος στόχος του, όπως έλεγε, ως πρόεδρος θα ήταν.. να σιγουρέψει πως οι πόροι του Εκουαδόρ θα χρησίμευαν για να βοηθηθεί ο λαός. Και κέρδισε, πανηγυρικά. Πήρε τις περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο στο Εκουαδόρ. Και άρχισε να εφαρμόζει την πολιτική του. Να σιγουρέψει πως τα κέρδη από το πετρέλαιο θα βοηθούσαν το λαό. Λοιπόν... δεν μας άρεσε αυτό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στάλθηκα εκεί κάτω ως ένας από τους πολλούς οικονομικούς εκτελεστές για να τον αλλάξουμε, να τον διαφθείρουμε, να τον καταφέρουμε να του δώσουμε να καταλάβει... καταλαβαίνετε. "Θα γίνεις πολύ πλούσιος αν εσύ και η οικογένεια σου παίξετε το παιχνίδι μας αλλά αν συνεχίσεις αυτές τις πολιτικές που υποσχέθηκες... εε.. θα φύγεις." Δεν άκουγε... Δολοφονήθηκε. Με το που έπεσε το αεροπλάνο του όλη η περιοχή περικυκλώθηκε, Οι μόνοι που επιτρεπόταν ήταν ο στρατός των ΗΠΑ από μια κοντινή βάση και κάποιοι από τον στρατό του Εκουαδόρ. Όταν ξεκίνησε η έρευνα, δύο από τους βασικούς μάρτυρες πέθαναν σε αυτοκινητιστικό πριν προλάβουν να καταθέσουν. Πολλά περίεργα συνέβησαν γύρω από την δολοφονία του Jaime Roldo. Εγώ, όπως και πολλοί που ερεύνησαν αυτή την υπόθεση, δεν έχω καμία αμφιβολία πως ήταν δολοφονία. Και φυσικά από την θέση μου ως οικονομικός εκτελεστής προφανώς και περίμενα να συμβεί κάτι στον Jaime δεν ήμουν σίγουρος αν θα ήταν πραξικόπημα ή δολοφονία αλλά θα τον "έτρωγαν" γιατί δε μπορούσαν να τον διαφθείρουν δεν άφηνε τον εαυτό του να διαφθαρεί όπως θέλαμε να τον διαφθείρουμε. Ο Omar Torrijos, πρόεδρος του Παναμά, ήταν από τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Πραγματικά τον "πήγαινα". Ήταν πολύ χαρισματικός. Ήταν ένας άνθρωπος που πραγματικά ήθελε να βοηθήσει τη χώρα του. Και όταν προσπάθησα να τον δωροδοκήσω ή να τον διαφθείρω, είπε "Κοίτα Τζων..." με έλεγε Χουανίτο είπε " Κοίτα Χουανίτο, δεν τα χρειάζομαι τα λεφτά." "Αυτό που πραγματικά θέλω είναι να φέρονται δίκαια στη χώρα μου." Θέλω οι ΗΠΑ να πληρώσουν τα χρέη που χρωστάτε στο λαό μου για την καταστροφή που κάνατε εδώ. Θέλω να είμαι σε θέση να μπορώ να βοηθήσω άλλες νοτιοαμερικανικές χώρες να κερδίσουν την ανεξαρτησία τους και να είναι ελεύθερες από τη φρικτή παρουσία του βορρά. Μας εκμεταλλεύεστε τόσο άσχημα. Θέλω δώσω την διώρυγα του Παναμά πίσω στα χέρια του λαού του Παναμά. Αυτό θέλω. Για αυτό άσε με και μην προσπαθείς να με δωροδοκήσεις. Ήταν 1981 και τον Μάιο ο Jaime Roldos είχε δολοφονηθεί. Και ο Ομάρ το ήξερε καλά αυτό. Ο Torrijos μάζεψε την οικογένεια του και είπε "Μάλλον είμαι ο επόμενος αλλά δεν πειράζει γιατί έκανα ότι ήταν να κάνω. Επαναδιαπραγματεύθηκα την διώρυγα. Θα είναι τώρα στα χέρια μας. Είχε μόλις τελειώσει τις διαπραγματεύσεις με τον Τζίμι Κάρτερ. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, μερικούς μήνες αργότερα, επίσης πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα. Όπου δε τίθεται ερώτημα πως εκτελέστηκε από "τσακάλια" πληρωμένα από την CIA. Υπάρχει μεγάλος αριθμός αποδείξεων πώς ένας από τους φρουρούς του του έδωσε την τελευταία στιγμή της επιβίβασης ένα κασετόφωνο. Ένα μικρό κασετόφωνο που περιείχε μια βόμβα. Μου κινεί το ενδιαφέρον πως αυτό το σύστημα συνέχισε με σχεδόν τον ίδιο τρόπο για χρόνια ολόκληρα, εκτός αν οι οικονομικοί εκτελεστές γίνονται όλο και καλύτεροι. Τότε είδαμε, πολύ πρόσφατα, τι έγινε στη Βενεζουέλα. Το 1998 ο Ούγκο Τσάβεζ εκλέγεται πρόεδρος διαδεχόμενος μια μακρά σειρά από πολύ διεφθαρμένους προέδρους που βασικά κατέστρεψαν την οικονομία της χώρας. Και ο Τσάβεζ εκλέγεται μέσα σε όλα αυτά. Ο Τσάβεζ ύψωσε το ανάστημα του στις ΗΠΑ και το έκανε κυρίως απαιτώντας το πετρέλαιο της Βενεζουέλας να χρησιμοποιηθεί προς όφελος του λαού της Βενεζουέλας. Λοιπόν... δεν μας άρεσε αυτό στις ΗΠΑ. Έτσι, το 2002, ένα πραξικόπημα στήνεται όπου δεν αμφιβάλλω, όπως και πολλοί άλλοι, πως η CIA ήταν πίσω από το πραξικόπημα. Ο τρόπος που υποκινήθηκε το πραξικόπημα ήταν αντικατοπτρισμός αυτού που έκανε ο Κέρμιτ Ρούσβελτ στο Ιράν. Να πληρώνεις ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους να εξεγείρονται, να διαδηλώνουν, να λένε πως ο Τσάβεζ είναι αντιδημοτικός. Ξέρετε, αν καταφέρεις μερικές χιλιάδες να το κάνουν αυτό η τηλεόραση μπορεί να το κάνει να φαίνεται σαν να είναι όλη η χώρα και ξεκινά να εξαπλώνεται. Εκτός από την περίπτωση του Τσάβεζ, ήταν έξυπνος αρκετά και οι άνθρωποι τον στήριζαν τόσο δυνατά που το ξεπέρασαν. Και ήταν εκπληκτική στιγμή για την ιστορία της Λατινικής Αμερικής. Το Ιράκ είναι το τέλειο παράδειγμα του τρόπου που δουλεύει το σύστημα. Οι οικονομικοί εκτελεστές είμαστε η πρώτη γραμμή άμυνας. Πάμε και προσπαθούμε να διαφθείρουμε κυβερνήσεις και προσπαθούμε να δεχτούν τα τεράστια δάνεια που μετά θα χρησιμοποιήσουμε ως μοχλό βασικά για να μας ανήκουν. Αν αποτύχουμε, όπως απέτυχα στον Παναμά με τον Omar Torrijos, και στο Εκουαδόρ με τον Jaime Roldos, άνθρωποι που αρνούνται να διαφθαρούν μετά η δεύτερη γραμμή άμυνας είναι να στείλουμε τα "τσακάλια". Και τα τσακάλια είτε ρίχνουν κυβερνήσεις είτε δολοφονούν. Και όταν αυτό γίνει τότε μια νέα κυβέρνηση έρχεται που θα ακολουθήσει την γραμμή γιατί ο νέος πρόεδρος γνωρίζει τι θα γίνει αν δε το κάνει. Στην περίπτωση του Ιράκ και τα δύο απέτυχαν. Οι οικονομικοί εκτελεστές δεν μπόρεσαν να επηρεάσουν τον Σαντάμ Χουσείν. Προσπαθήσαμε πάρα πολύ, Προσπαθήσαμε να τον κάνουμε να δεχτεί μια συμφωνία όμοια με αυτή που δέχτηκε η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας αλλά δε δεχόταν. Και έτσι τα τσακάλια μπήκαν να τον βγάλουν από την μέση. Δεν μπόρεσαν. Η ασφάλεια του ήταν πολύ καλή. Στο κάτω κάτω κάποια στιγμή δούλευε για την CIA. Είχε προσληφθεί να δολοφονήσει τον πρώην πρόεδρο του Ιράκ και απέτυχε όμως γνώριζε το σύστημα. Έτσι το '91 στείλαμε τα στρατεύματα και ξεμπερδέψαμε με το στρατό του Ιράκ Έτσι υποθέτουμε σε αυτό το σημείο πως ο Σαντάμ Χουσεΐν θα εμφανιστεί. Θα μπορούσαμε να τον σκοτώναμε φυσικά, αλλά εκείνο το καιρό δε το θέλαμε. Είναι από τους σκληρούς άντρες που θέλουμε. Ελέγχει τους ανθρώπους του. Πιστεύαμε πως μπορεί να ελέγξει τους Κούρδους να κρατήσει τους Ιρανούς στα σύνορα τους και να συνεχίσει να αντλεί πετρέλαιο για εμάς. Και τώρα που νικήσαμε το στρατό του τώρα θα εμφανιστεί. Έτσι οι οικονομικοί εκτελεστές πήγαν το '90 χωρίς επιτυχία. Αν είχαν επιτύχει θα διοικούσε ακόμα την χώρα. Θα του πουλούσαμε όσα πολεμικά αεροπλάνα ήθελε, και ότι άλλο ήθελε, αλλά δε τα κατάφεραν, δεν επέτυχαν. Τα τσακάλια δε κατάφεραν να τον σκοτώσουν και έτσι στείλαμε το στρατό ξανά και αυτή την φορά ολοκλήρωσαν τη δουλειά και τον έπιασαν Και κατά την διαδικασία δημιουργήσαμε για λογαριασμό μας μερικές πολύ επικερδείς κατασκευαστικές συμφωνίες έπρεπε να ανοικοδομήσουμε μια χώρα που ουσιαστικά είχαμε καταστρέψει. Που είναι μια πολύ καλή συμφωνία αν σου ανήκουν μεγάλες κατασκευαστικές. Το Ιράκ δείχνει τα τρία αυτά στάδια. Οι οικονομικοί εκτελεστές απέτυχαν, τα τσακάλια απέτυχαν, και ως έσχατο μέτρο ο στρατός εισβάλει. Και με αυτό τον τρόπο δημιουργήσαμε μια αυτοκρατορία, αλλά το κάναμε πολύ ύπουλα, με μυστικότητα. Όλες οι αυτοκρατορίες του παρελθόντος βασιστήκαν στο στρατό, και όλοι γνώριζαν πως τις δημιουργούσαν. Οι Βρετανοί το ήξεραν, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί οι Ρωμαίοι, οι Έλληνες και ήταν περήφανοι για αυτό. Και πάντα είχαν μια δικαιολογία, πως διαδίδουν πολιτισμό, κάποια θρησκεία κάτι τέτοιο, αλλά το γνώριζαν πως το έκαναν. Εμείς όχι. Η πλειοψηφία του κόσμου στις ΗΠΑ δεν έχουν ιδέα πως ζούμε τα οφέλη μιας μυστικής αυτοκρατορίας. Πως σήμερα υπάρχει περισσότερη σκλαβιά στο κόσμο από κάθε άλλη φορά. Τότε πρέπει να αναρωτηθείτε, αφού είναι αυτοκρατορία, τότε ποιός είναι ο αυτοκράτορας; Προφανώς οι πρόεδροι των ΗΠΑ δεν είναι αυτοκράτορες, Αυτοκράτορας είναι κάποιος που δεν εκλέγεται, δεν έχει περιορισμένη θητεία, και ουσιαστικά δεν λογοδοτεί σε κανέναν. Γι αυτό δε μπορούμε να ταξινομήσουμε εκεί τους προέδρους. Όμως έχουμε, αυτό που εγώ θεωρώ, αντίστοιχο του αυτοκράτορα και είναι αυτό που αποκαλώ "Εταιριοκρατία." Η εταιριοκρατία είναι μια ομάδα ιδιωτών που διοικούν τους μεγαλύτερους οργανισμούς. Και πραγματικά ενεργούν σαν τους αυτοκράτορες αυτής της αυτοκρατορίας. Ελέγχουν τα ΜΜΕ, είτε άμεσα είτε μέσω των διαφημίσεων. Ελέγχουν τους πολιτικούς, καθώς χρηματοδοτούν τις εκστρατείες τους είτε μέσω των οργανισμών είτε μέσω προσωπικών δωρεών που ήρθαν από τους οργανισμούς. Δεν εκλέγονται, δεν έχουν ορισμένη θητεία και δεν λογοδοτούν πουθενά Και στην κορυφή της εταιριοκρατίας δεν μπορείς να ξεχωρίσεις αν το άτομο δουλεύει για την εταιρία ή για την κυβέρνηση καθώς εναλλάσσονται συνέχεια. Έτσι έχεις κάποιον που είναι τη μια στιγμή πρόεδρος μιας μεγάλης κατασκευαστικής, όπως την Χάλιμπαρτον, και την επόμενη στιγμή είναι αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. ο πρόεδρος που ήταν στις πετρελαϊκές επιχειρήσεις. Και αυτή είναι η πραγματικότητα είτε είναι Δημοκράτες είτε Ρεπουμπλικάνοι Και βλέπεις αυτό το "πάρε - δώσε" με τις εναλλαγές. Και με κάποιο τρόπο η κυβέρνηση είναι φάντασμα τον περισσότερο καιρό και οι πολιτικές εφαρμόζονται από τους οργανισμούς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο Και τότε πάλι, οι πολιτικές των κυβερνήσεων βασικά διαμορφώνονται από την εταιριοκρατία παρουσιάζονται στην κυβέρνηση και γίνονται κυβερνητικές πολιτικές. Έτσι υπάρχει μια εξαιρετικά φιλική σχέση. Δεν είναι του τύπου θεωρίες συνωμοσίας, αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να μαζευτούν να καταστρώσουν σχέδια. Όλοι δουλεύουν υπό μία βασική προϋπόθεση, που είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους άσχετα από τα κοινωνικά η περιβαλλοντολογικά κόστη. Η διαδικασία χειραγώγησης από την εταιριοκρατία με την χρήση χρέους, δωροδοκιών, και πολιτικών ανατροπών, λέγεται: Παγκοσμιοποίηση. Ακριβώς όπως το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό κρατάει τον αμερικανικό λαό με συμφωνημένη υποτέλεια, μέσω συνεχούς χρέους πληθωρισμού και τόκου η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ εξυπηρετούν αυτό το ρόλο παγκόσμια. Η βασική κομπίνα είναι απλή, ρίχνεις μια χώρα στο χρέος που χωρίζεις κατά βούληση - ή διαφθείροντας των ηγέτη της χώρας - μετά θέτεις "προϋποθέσεις" ή "πολιτικές διαρθρωτικών προσαρμογών" που συχνά αποτελούνται από το ακόλουθο: Αποτίμηση του νομίσματος. Όταν χάνει αξία το νόμισμα, πέφτει και οτιδήποτε παίρνει αξία απ' αυτό. Αυτό κάνει τους τοπικούς πόρους διαθέσιμους σε χώρες "αρπακτικά" στο ένα εκατοστό της αξίας τους. Κόβονται τεράστια ποσά για κοινωνικά προγράμματα που συνήθως περιλαμβάνουν εκπαίδευση και υγεία εκθέτοντας την ακεραιότητα της κοινωνίας αφήνοντας τον λαό ευάλωτο στην εκμετάλλευση. Ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων. Αυτό σημαίνει πως κοινωνικώς σημαντικά συστήματα μπορούν ν' αποκτηθούν και να ελεγχθούν από ξένες εταιρίες για κέρδος. Για παράδειγμα το 1999 η Π. Τράπεζα επέμεινε η κυβέρνηση της Βολιβίας να πουλήσει το δημόσιο σύστημα ύδρευσης της τρίτης μεγαλύτερης πόλης σε έναν εταίρο της αμερικανικής εταιρίας "Bechtel". Με το που έγινε, οι λογαριασμοί για τους ήδη εξαθλιωμένους ντόπιους εκτοξεύτηκαν. Και μόνο μετά από ολική εξέγερση τ ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Ρητορικό...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/12/%ce%a1%ce%b7%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c...</link>
		<pubDate>Fri, 12 Dec 2008 10:02:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/12/%ce%a1%ce%b7%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Ζούμε στην εποχή της εικονικοποίησης των πάντων. Εικονικές σχέσεις, εικονική επικοινωνία και εικονική ζωή. Το αληθινό χάθηκε ή ακόμα; Το ουσιαστικό και το απλό είναι πλέον κάτι τόσο θεωρητικό; Η αλήθεια ενυπάρχει στη σιωπή... Μεγαλώσαμε μέσα στις αυλές της ειλικρίνειας, των όμορφων λουλουδιών και της μυρωδιάς του ανθρώπου... Πόσο έχουμε πια απομακρυνθεί;&nbsp;<img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-8469414036002135724?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Nothing is impossible...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/11/Nothing_is_impossible...</link>
		<pubDate>Thu, 11 Dec 2008 12:57:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/11/Nothing_is_impossible...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Just give me a reason, some kind of sign<br />
I'll need a miracle to help me this time<br />
I heard what you said, and I feel the same<br />
I know in my heart that I'll have to change<br />
<br />
Even the stars look brighter tonight<br />
Nothing's impossible<br />
I still believe in love at first sight<br />
Nothing's impossible<br />
<br />
How did we get to be this far apart?<br />
Lets take a chance, go back to the start&nbsp;<br />
I want to be with you, have something to share<br />
I want to be here, I am not there<br />
<br />
Even the stars look brighter tonight<br />
Nothing's impossible<br />
I still believe in love at first sight<br />
Nothing's impossible<br />
Even the stars look brighter tonight<br />
Nothing's impossible<br />
If you believe in love at first sight<br />
Nothing's impossible<br />
<br />
I still believe in love at first sight<br />
Nothing's impossible<img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-9094875687877748703?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Simple man...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/11/Simple_man...</link>
		<pubDate>Thu, 11 Dec 2008 12:56:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/11/Simple_man...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Mama told me when I was young<br />
Come sit beside me, my only son<br />
And listen closely to what I say.<br />
And if you do this<br />
It will help you some sunny day.<br />
Take your time... dont live too fast,<br />
Troubles will come and they will pass.<br />
Go find a woman and youll find love,<br />
And dont forget son,<br />
There is someone up above.<br />
<br />
And be a simple kind of man.<br />
Be something you love and understand.<br />
Be a simple kind of man.<br />
Wont you do this for me son,<br />
If you can?&nbsp;<br />
<br />
Forget your lust for the rich mans gold<br />
All that you need is in your soul,<br />
And you can do this if you try.<br />
All that I want for you my son,<br />
Is to be satisfied.<br />
<br />
Boy, dont you worry... youll find yourself.<br />
Follow you heart and nothing else.<br />
And you can do this if you try.<br />
All I want for you my son,<br />
<p>
  Is to be satisfied.
</p>
<p>
  - Lynyrd Skynyrd<br />
</p><img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-4823419697839027321?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Λόγια απλά &amp; σοφά...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/05/%ce%9b%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ac___%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%ac...</link>
		<pubDate>Fri, 05 Dec 2008 07:12:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/12/05/%ce%9b%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ac___%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%ac...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>
  Αδιαφορώ για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.
</p>
<p>
  Πιστεύω στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ' αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.&nbsp;<br />
</p>Περιφρονώ αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.<br />
<p>
  Έτσι κατάφερα να ολοκληρώσω την τραυματισμένη από την παιδική μου ηλικία προσωπικότητα, καταλήγοντας να πουλώ «λαχεία στον ουρανό» και προκαλώντας τον σεβασμό των νεωτέρων μου μια και παρέμεινα ένας γνήσιος Έλληνας και Μεγάλος Ερωτικός.
</p>
<p>
  - Μάνος Χατζιδάκις<br />
</p><img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-6450331571315668146?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Η Νεολαία του Σήμερα...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/10/13/%ce%97_%ce%9d%ce%b5%ce%bf%ce%bb%ce%b1%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%a3%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1...</link>
		<pubDate>Mon, 13 Oct 2008 21:31:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/10/13/%ce%97_%ce%9d%ce%b5%ce%bf%ce%bb%ce%b1%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%a3%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Maybe, if you were some spear-headed guy,&nbsp;<br />
I would listen to what you have to say,&nbsp;<br />
But your just some incapable figure thinking your bigger than me,&nbsp;<br />
But your not,&nbsp;<br />
Yeah, you don't know a thing about the youth of today,&nbsp;<br />
Stating your opinion making it ring in my head all day.&nbsp;<br />
*<br />
And you say,&nbsp;<br />
My children weren't the same,&nbsp;<br />
My children's children they're the ones to blame,&nbsp;<br />
And you say,&nbsp;<br />
In my day we were better behaved,&nbsp;<br />
But it's not your day, no more.&nbsp;<br />
*<br />
And we are the youth of today,&nbsp;<br />
Change your hair in every way,&nbsp;<br />
And we are the youth of today,&nbsp;<br />
We'll say what we want to say,&nbsp;<br />
And we are the youth of today,&nbsp;<br />
Don't care what you have to say at all.&nbsp;<br />
*<br />
And maybe if you had a true point of view I would listen to you,&nbsp;<br />
But its just your one sided opinions getting in my way,&nbsp;<br />
And you dont no a single thing about the youth of today.&nbsp;<br />
Stating your opinion,&nbsp;<br />
And making it ring in my head all day,&nbsp;<br />
*<br />
And you say,&nbsp;<br />
My children weren't the same,&nbsp;<br />
My children's children they're the ones to blame,&nbsp;<br />
And you say,&nbsp;<br />
In my day we were better behaved,&nbsp;<br />
But it's not your day, no more.&nbsp;<br />
*<br />
We are the youth of today,&nbsp;<br />
Change your hair in every way,&nbsp;<br />
We are the youth of today,&nbsp;<br />
We'll say what we want to say,&nbsp;<br />
And we are the youth of today,&nbsp;<br />
Don't care what you have to say at all.&nbsp;<br />
*<br />
And you say,&nbsp;<br />
My children weren't the same,&nbsp;<br />
My children's children they're the ones to blame,&nbsp;<br />
And you say,&nbsp;<br />
In my day we were better behaved,&nbsp;<br />
But it's not your day, no more.&nbsp;<br />
*<br />
We are the youth of today,&nbsp;<br />
Change your hair in every way,&nbsp;<br />
We are the youth of today,&nbsp;<br />
We'll say what we want to say,&nbsp;<br />
And we are the youth of today,&nbsp;<br />
<p>
  Don't care what you have to say at all
</p>
<p>
  Amy MacDonald<br />
</p><img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-1210963790331285215?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Η Καρδιά του Θεού...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/09/11/%ce%97_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%98%ce%b5%ce%bf%cf%8d...</link>
		<pubDate>Thu, 11 Sep 2008 20:29:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/09/11/%ce%97_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%98%ce%b5%ce%bf%cf%8d...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<img src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/SMlbblZTy-I/AAAAAAAAAUA/TojluOnki0A/s400/atlas_cern_big1.jpg" alt="-" />*Κι η γης κουβάρι γίνηκε και αστραποβολίδα<br />
και μες στο σύμπαν χάνονταν σα φωτεινή κουκίδα.<br />
*<br />
Μ' άλλες κουκίδες φωτεινές σαν τα φλογάτα άτια,<br />
λες κι έσπασε Θεού καρδιά σε χίλια δυο κομμάτια.<br />
*<br />
Κι όπως εξεμακραίνανε των αστεριών τα πλήθη,<br />
έμεινα μόνος και ψυχρός στου απέραντου τη λήθη.<br />
*<br />
Και με του Δράκου τη φωνή και του Θεού τα στήθια,<br />
εμάζωξα τη δύναμη κι εφώναξα «βοήθεια»<br />
*<br />
- Δημήτρης Αποστολάκης<img src='http://res1.blogblog.com/tracker/4220789477884575129-664773250071966143?l=dimitrelim.blogspot.com' alt="-" /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Γιατί;</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/08/06/%ce%93%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af;</link>
		<pubDate>Wed, 06 Aug 2008 20:23:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/08/06/%ce%93%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af;</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>*<br />Πως μπορώ να ζω σε μια χώρα που η δικαιοσύνη είναι παιχνίδι...;<br />*<br />"...Couldn't help but make me feel ashamed to live in a land where justice is a game..."<br />*</p><p>- Bob Dylan<br /><br /></p> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Ηγέτες Προδότες...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/07/30/%ce%97%ce%b3%ce%ad%cf%84%ce%b5%cf%82_%ce%a0%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%82...</link>
		<pubDate>Wed, 30 Jul 2008 07:35:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/07/30/%ce%97%ce%b3%ce%ad%cf%84%ce%b5%cf%82_%ce%a0%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%82...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<p>*<br />Αφήγηση:<br />Κι οι περισπούδαστοι πισωπατήσαν.<br />Στης ντροπής τα έδρανα καθίσαν, <br />να μιλήσουν, τάχα, να κρυφτούν.<br />Κι όμως να κι ανδρειωμένοι <br />τα φτερά ανοίξαν στις κερκόπορτες<br />μπροστά σταθήκαν και βροντοφώναξαν ξανά: <br />"Μολών Λαβέ".<br />Δεν είναι μύθος μη γελιέστε, <br />στις μέρες μας χαθήκατε μα δεν ξεχνιέστε <br />σε τούτους τους άμοιρους καιρούς.<br />*<br />Τραγούδι:<br />Εκείνο το πρωί<br />λες και δεν ήθελε να ξημερώσει<br />κι η μέρα φοβότανε<br />λες και δεν ήθελε ο ήλιος ν' ανατείλει<br />να μη δει το κακό που ερχότανε.<br />Τα πουλιά λουφάξαν στις φωλιές τους<br />αισθανθήκαν το μεγάλο κακό<br />τις χιλιάδες ανάσες<br />και μεμιάς των σοφών τα χαρτιά<br />τα τυλίξανε πύρινες γλώσσες.<br />*<br />Αστραπές και βροντές<br />χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.<br />Λυσσασμένα σκυλιά<br />να ξεσκίσουν ξανά<br />θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.<br />Αστραπές και βροντές<br />χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.<br />Λυσσασμένα σκυλιά<br />να ξεσκίσουν ξανά<br />θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.<br />Πατρίδα μου αγαπημένη <br />ποια κατάρα σε βαραίνει πόση ερημιά.<br />Τα παιδιά σου διαλεγμένα <br />σ' ένα θάνατο ταγμένα μές' τη μοναξιά.<br />Πατρίδα μου ...<br />*<br />Αφήγηση:<br />Που είστε παλικάρια;<br />*<br />Τραγούδι:<br />Εκείνο το πρωί<br />λες και δεν ήθελε η αυγή να φέρει<br />για το χάραμα χρώματα<br />λες και δεν ήθελε ο ήλιος να προσφέρει<br />να μη δούμε το αίμα στα σώματα<br />ουρλιαχτά που φωνάξαν "ΑΕΡΑ"<br />θα θυμόμαστε εκείνη τη μέρα<br />τη χαμένη πατρίδα.<br />Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε<br />θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες.<br />*<br />Αστραπές και βροντές<br />χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.<br />Λυσσασμένα σκυλιά<br />να ξεσκίσουν ξανά<br />θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.<br />*<br />Αχ Ελλάδα λυπημένη έρημη και δοξασμένη<br />πόσο σ' αγαπώ<br />Οι ήρωες που μας ζητάνε να μη δώσουμε<br />να φάνε κι άλλο μερτικό.<br />Πατρίδα μου ...<br />*<br />Αφήγηση:<br />Παλέψαμε, δώσαμε μάχες, τις κερδίσαμε.<br />Στης κορφής της γνώσης, ναι σταθήκαμε.<br />Κι ήτανε τότε που πάνω μας πέσαν βάρβαροι <br />κι όλοι οι μικροί φτωχοί κι ανόητοι για να μας νιώσουν.<br />Μα γεννήσαμε το Γέρο του Μοριά και τον Καραΐσκάκη.<br />Ποιους αναστήσαμε ξανά? Πού είστε παλικάρια;<br />Γιατί και πως μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;<br />Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.<br />Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;<br />*<br />Τραγούδι:<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ.<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ!!!!!<br />*</p><p>-Χρήστος Μαυράκης<br /><br /></p> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Το Συρτό του Ανέμου...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/07/29/%ce%a4%ce%bf_%ce%a3%cf%85%cf%81%cf%84%cf%8c_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%bd%ce%ad%ce%bc%ce%bf%cf%85...</link>
		<pubDate>Tue, 29 Jul 2008 09:13:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/07/29/%ce%a4%ce%bf_%ce%a3%cf%85%cf%81%cf%84%cf%8c_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%bd%ce%ad%ce%bc%ce%bf%cf%85...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*Μετά από πολύ καιρό επιστρέφω στην ενεργό δράση με ένα όμορφο δυνατό τραγούδι που αξίζει να το ακούσει κάθε νησιώτης...**Ένα τραγούδι έχει φυλάξει παλιό κιτάπι<br />που λέει γιά μάχες, θεούς κι αστέρια, καημό κι αγάπη<br />*<br />Ένα τραγούδι γιά να ξεχάσεις και γιά να θυμηθείς<br />γιά όσα είδες κι έχεις ποθήσει κι όσα ποτέ δε δεις<br />*<br />Όποιος ψάξει θα το μάθει<br />στης καρδιάς τα βάθη<br />*<br />Μέρα με μέρα δεν ξεχωρίζει με το σκοτάδι<br />που μέσα του 'χα βαθιά κρυμένο αγάπης χάδι<br />*<br />Βάρκα η ζωή μου δίχως καρένα, σπασμένα τα κουπιά<br />γιατί κοιμάται το κάθε βράδυ δίχως αγάπη πιά<br />*<br />Πες μου το σκοπό ν' αρχίσω<br />να σε λησμονήσω<br />*<br />Θάλασσα η σκέψη ποιός θα μπορέσει να τη μερώσει<br />σαν τον καημό μου γιά το χωριό μου πού 'χει ερημώσει<br />*<br />Τούτο τον τόπο βοριάς τον δέρνει κι ήλιος τον τυραννεί<br />κι η μοναξιά του μες την καρδιά μας μαχαίρι και πονεί<br />*<br />Βόηθα Παναγιά τη σκέψη<br />να μην αγριέψει<br />*<br />Βρήκα τ' αέρι και τού 'πα φίλος του πως θα γίνω<br />πριχού το τέλος φανεί να φεύγεις, μού 'πε κι εκείνο<br />*<br />Φύσηξ' αέρι πάρε με αλάργο και μέσα της μαζί<br />στ'ς αυλές του χάρου όποιος δε μπαίνει αληθινά δε ζει<br />*<br />Μιάν ανάσα είμ' από σένα<br />μιά κι απ' τον καθένα*- Δημήτρης Αποστολάκης ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Το Μάτι Του Θεού...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/06/19/%ce%a4%ce%bf_%ce%9c%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%a4%ce%bf%cf%85_%ce%98%ce%b5%ce%bf%cf%8d...</link>
		<pubDate>Thu, 19 Jun 2008 20:07:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/06/19/%ce%a4%ce%bf_%ce%9c%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%a4%ce%bf%cf%85_%ce%98%ce%b5%ce%bf%cf%8d...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<img src="http://bp3.blogger.com/_7qq48kD5USc/SFqUWDgjqWI/AAAAAAAAAO0/7vGMgAp-5tY/s400/hires.jpg" />*<img src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SFqUmdwjFHI/AAAAAAAAAO8/YKHczM9uM9I/s400/hires02.jpg" />*Έψαχνα να βρω μία φωτογραφία του "Ματιού του Θεού" που είναι ζωγραφισμένο πάνω από την Αγία Τράπεζα σε πολλές ελληνικές εκκλησίες... Δυστυχώς δεν βρήκα τίποτα έως τώρα... Οι φωτογραφίες αυτές δόθηκαν από την NASA και είναι εντυπωσιακό πως η έκρηξη ενός άστρου μοιάζει τρομακτικά με την μορφή του ματιού. Ίσως τελικά οι αρχαίες φιλοσοφίες να είναι πράγματι περισσότερο προχωρημένες από την σημερινή τεχνολογία η οποία φυσικά ακόμα δεν είναι σε θέση να δώσει απαντήσεις στα μεγάλα φιλοσοφικά ερωτήματα. Το μάτι των Αιγυπτίων, των Σουμερίων, των Μάγιας, των Αρχαίων Ελλήνων, των Χριστιανών, των Βουδιστών, όλα διαφορετικά μεταξύ τους αλλά όλα ένα νόημα, μία ουσία... Ίσως τελικά κάπου εκεί έξω στην απέραντη μοναξιά του αχανούς και απείρου σύμπαντος να υπάρχει ένα Μάτι, ένα Θεϊκό Μάτι που να μας παρατηρεί και να βρίσκεται πίσω από κάθε μας σκέψη, κάθε μας κίνηση... ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Νικόλα Καλή Τύχη... κι αέρας στα πανιά σου</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/06/07/%ce%9d%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ae_%ce%a4%cf%8d%cf%87%ce%b7..._%ce%ba%ce%b9_%ce%b1%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%b1_%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ac_%cf%83%ce%bf%cf%85</link>
		<pubDate>Sat, 07 Jun 2008 21:43:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/06/07/%ce%9d%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ae_%ce%a4%cf%8d%cf%87%ce%b7..._%ce%ba%ce%b9_%ce%b1%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%b1_%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ac_%cf%83%ce%bf%cf%85</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<a href="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXqR6jDQI/AAAAAAAAANQ/dfAsblLBDUM/s1600-h/5.jpg"><br /><img src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXqR6jDQI/AAAAAAAAANQ/dfAsblLBDUM/s400/5.jpg" /><br /></a>*<br /><a href="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXrI709oI/AAAAAAAAANY/VndGlVZXUn8/s1600-h/20.jpg"><img src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXrI709oI/AAAAAAAAANY/VndGlVZXUn8/s400/20.jpg" /></a><br />*<br />Να βάζω ένα στόχο και να πασχίζω να τον ανταμώσω. Που να θέλω να καταλήξει αυτό το ταξίδι; Μα δε θέλω να καταλήξει... Σε τίποτα δεν με γοητεύει, δεν με προκαλεί η κατάληξη, το τέλος. Θέλω -αν είναι δυνατόν- να αφεθώ, σ’ όλη μου τη ζωη, να διασχίζω ένα όνειρο. Από το πιο απλό ως το πιο δύσκολο πράγμα, εκείνο που με συναρπάζει είναι η διαδρομή μέσα στο όνειρο. Δεν με ενδιαφέρει το να φτάνω. Παλιά είχα την τρέλα αυτή. Έφτανα όμως και το απομυθοποιούσα. Το πνεύμα του Νίκου Καζαντζάκη όπως είχε αποτυπωθεί στην φράση ‘φτασε, παιδί μου, εκεί που δεν μπορείς’ καθοδηγεί πάντα την σκέψη μου και χαράζει την πορεία της διαδρομής μου στην επόμενη μέρα. Μια μέρα που την περιμένω με μ’ ένα περίεργο μείγμα μελαγχολίας και λαχτάρας στην καρδιά, χτίζοντας τ’ όνειρο του αύριο, μέσα από τα έντονα συναισθήματα που ένιωσα μόλις χθες.<br />*<br />«Όταν ζεις στη θάλασσα, νιώθεις πάντα μικρός, όσο μεγάλος και αν είσαι».<br />*<br />- Νικόλας Κακλαμανάκης<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Murphy's Law</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/06/06/Murphy_s_Law</link>
		<pubDate>Fri, 06 Jun 2008 14:19:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/06/06/Murphy_s_Law</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<a href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SEkehzdHZBI/AAAAAAAAAM4/PyEhoOzGuG4/s1600-h/James_Edward_Murphy_sMALL.jpg"><br /><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SEkehzdHZBI/AAAAAAAAAM4/PyEhoOzGuG4/s400/James_Edward_Murphy_sMALL.jpg" /></a><br />*<br />Edward Aloysius Murphy, Jr. (January 11, 1918 – July 17, 1990 was an American aerospace engineer who worked on safety-critical systems and is best-known for the eponymous Murphy's Law, which states that "If there's more than one way to do a job, and one of those ways will result in disaster, then somebody will do it that way." This should not to be confused with Finagle's law.<br />*<br />Born in the Panama Canal Zone in 1918, Murphy was the eldest of five children. After attending high school in New Jersey, he went to the United States Military Academy at West Point, graduating in 1940. The same year he accepted a commission into the United States Army, and undertook pilot training with the United States Army Air Corps in 1941. During World War II he served in the Pacific Theatre in India, China and Burma (now known as Myanmar), achieving the rank of major.<br />*<br />Following the end of hostilities, in 1947 Murphy attended the United States Air Force Institute of Technology, becoming R&amp;D Officer at the Wright Air Development Center of Wright-Patterson Air Force Base. It was while here that he became involved in the high-speed rocket sled experiments (USAF project MX981, 1949) which led to the coining of Murphy's Law. Murphy himself was reportedly unhappy with the commonplace interpretation of his law, which is seen as capturing the essential "cussedness" of inanimate objects. Murphy regarded the law as crystallizing a key principle of defensive design, in which one should always assume worst-case scenarios. Murphy was said by his son to have regarded the many jocular versions of the law as "ridiculous, trivial and erroneous", his unsuccessful attempts to have the law taken more seriously thus making him a victim of his own law.<br />*<br />In 1952, having resigned from the United States Air Force, Murphy carried out a series of rocket acceleration tests at Holloman Air Force Base, then returned to California to pursue a career in aircraft cockpit design for a series of private contractors. He worked on crew escape systems for some of the most famous experimental aircraft of the 20th century, including the F-4 Phantom II, the XB-70 Valkyrie, the SR-71 Blackbird, the B-1 Lancer, and the X-15 rocket plane. During the 1960s, he worked on safety and life support systems for Project Apollo, and ended his career with work on pilot safety and computerized operation systems on the Apache helicopter.<br />*<br />He died in 1990.<br />*<br />- Wikipedia<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Κάτι πέφτει από τον ουρανό... ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ!!!</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/30/%ce%9a%ce%ac%cf%84%ce%b9_%cf%80%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%b9_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b1%ce%bd%cf%8c..._%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%91%ce%9a%ce%a1%ce%97!!!</link>
		<pubDate>Fri, 30 May 2008 10:01:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/30/%ce%9a%ce%ac%cf%84%ce%b9_%cf%80%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%b9_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b1%ce%bd%cf%8c..._%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%91%ce%9a%ce%a1%ce%97!!!</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Όποια και να ’σαι, ό,τι και να ’σαι<br />κάνε μου απόψε συντροφιά<br />Δεν σου ζητάω να μ’ αγαπήσεις<br />λίγη ζητώ παρηγοριά<br />*<br />Αν ειν’ η μοίρα μου σακατεμένη<br />δεν φταίει ο κόσμος, ούτε και συ<br />Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει<br />και ξαναρχίζω απ’ την αρχή<br />*<br />Όσες γυναίκες έχω γνωρίσει<br />έφυγαν δίχως αφορμή<br />κι όμως δεν έχω καμιά μισήσει<br />στο ριζικό μου έχει γραφτεί<br />*<br />Αν ειν’ η μοίρα μου σακατεμένη<br />δεν φταίει ο κόσμος, ούτε και συ<br />Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει<br />και ξαναρχίζω απ’ την αρχή<br />*<br />Όποια και να ’σαι, ό,τι και να ’σαι<br />δυο λόγια πες μου τρυφερά<br />λίγο η ψυχή μου να ξαλαφρώσει<br />κι αύριο πες μου γεια χαρά<br />*<br />Αν ειν’ η μοίρα μου σακατεμένη<br />δεν φταίει ο κόσμος, ούτε και συ<br />Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει<br />και ξαναρχίζω απ’ την αρχή<br />*<br /> -Γιώργος Σαμολαδάς<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Don't ask me no questions... (you already know the answers)...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/24/Don_t_ask_me_no_questions..._(you_already_know_the_answers)...</link>
		<pubDate>Sat, 24 May 2008 21:15:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/24/Don_t_ask_me_no_questions..._(you_already_know_the_answers)...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Η δημιουργία του κόσμου των γνωριμιών. Η κοινωνικότητα. Οι σχέσεις. Το ανακάτεμα της τράπουλας. Η σύζευξη των άγνωστων φίλων. Οι στιγμές. Η έλλειψη. Η νοσταλγία. Τι μένει; Η πικρία. Η φτώχεια των πραγμάτων και των καταστάσεων. Η ειρωνεία. Τα ερωτηματικά. Οι λίγοι και καλοί διατηρούν άσβεστη τη φλόγα. Οι πολλοί; Προσπαθούν αν την σβήσουν για να μην καίει άλλο τη συνείδηση. Το σίγουρο; Η σιωπή. Η γνώση. Το τίμημα; Η υποτίμηση. Σ' αυτό τον κόσμο που η δικαιοσύνη είναι παιχνίδι, η εξουσία έχει το ζάρι στα χέρια της. Ή μήπως δεν είναι όλα τόσο τυχαία; ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Απογοήτευση...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/18/%ce%91%cf%80%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%ae%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7...</link>
		<pubDate>Sun, 18 May 2008 23:26:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/18/%ce%91%cf%80%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%ae%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Μεταφέρω τα λόγια του φίλου μου Στρατή:<br />"Είστε η γενιά που κοιμάστε ακόμα στο παιδικό σας δωμάτιο...".<br />Η πρόταση αυτή περιέχει μια τεράστια αλήθεια για την γενιά μου, μια γενιά χωρίς όνειρα, χωρίς στόχους, χωρίς επιδιώξεις, χωρίς λόγο, χωρίς επανάσταση, θύμα ενός ατέρμονου καταναλωτισμού, μιας άσχημης μόδας, μιας επανάληψης ιδεών και απόψεων, μιας επανάπαυσης στα λεφτά του μπαμπά, μιας ιδεολογίας που δεν υπερβαίνει αυτή του δελτίου ειδήσεων, μια γενιά του ατελείωτου φραπέ και της βωμολοχίας, του πεζού λεξιλογίου, μια γενιά των € 700, μια γενιά που ακόμα δεν έχει απογαλακτιστεί, δεν έχει ωριμάσει, μια γενιά που έβγαλε φοιτητές σκυλάδες που δίνουν όλα τα λεφτά στα μπουζούκια, που κυκλοφορούν με κοστούμια χωρίς λόγο.<br />Ο κατάλογος είναι μακρύς και η γκρίνια ατέλειωτη. Η λύση; Δύσκολη αλλά εφικτή. Να ξαναρχίσουν οι νέοι να κάνουν όνειρα, απορρίπτοντας παλιές ιδεολογίες, γκρεμίζοντας τα κάστρα του βύσματος, και του βολέματος, παρακούοντας τις συμβουλές αυτών που μας έφεραν στην σημερινή κατάσταση... ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Η Συνέχεια...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/17/%ce%97_%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%b1...</link>
		<pubDate>Sat, 17 May 2008 21:09:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/17/%ce%97_%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%b1...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Για τους φανατικούς και μη θαυμαστές του, ο Τομ Γουέιτς είναι ο poet laureate του περιθωρίου, η φωνή των απόκληρων αυτού του κόσμου, ο βασιλιάς του πεζοδρομίου, ο μεγάλος εκκεντρικός, το νυχτερινό γεράκι των φτηνών diners των αμερικανικών highways. Μια άλλη Αμερική, μιας άλλης πάστας τραγουδοποιός.<br />Κείμενο: Θανάσης Μήνας<br />*<br /><br />Ο Γουέιτς έχει καταφέρει κάτι που ελάχιστοι καλλιτέχνες πριν και μετά από αυτόν έχουν κατορθώσει: όχι μόνο μπόρεσε να καθιερώσει μια ολότελα ξεχωριστή περσόνα για τον εαυτό του αλλά δημιούργησε έναν ολόκληρο μικρόκοσμο, τόσο «ψεύτικο» αλλά και τόσο «αληθινό» συνάμα, μέσα στον οποίο τοποθέτησε ετούτη την περσόνα. Ο κόσμος του Γουέιτς είναι το νουάρ Λος Άντζελες, που έχει ξεπηδήσει από τις νουβέλες του Τσάντλερ και του Μπουκόφσκι. Ένα σκηνικό που αποτελείται από σκοτεινά μπαρ, όπου συχνάζουν οι παρίες του Αμερικανικού Ονείρου, αυτοί που έχουν το βλέμμα τους καρφωμένο στο ποτήρι τους και που συνεχώς ορκίζονται μάταια ότι «τούτο το ποτό θα είναι το τελευταίο». Είναι σαν ένα τσίρκο της νύχτας, σαν ένας θίασος που εμπεριέχει νάνους, ρακένδυτους ζητιάνους, πόρνες-βασίλισσες και τροτέζες της παρακμής, σκληρούς πότες με πρησμένα μάγουλα, περιπλανώμενους πωλητές, παγωτατζήδες, ματάκηδες, φτωχοδιάβολους και μικροαπατεώνες, αξύριστους μπίτνικς, σκληροτράχηλους ναυτικούς που σκοτώνουν την ώρα τους μέχρις ότου να μπαρκάρουν ξανά... Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος από όλα τα παράδοξα που συνθέτουν την ίδια την παρακμιακή γοητεία της Αμερικής.<br />Ο Γουέιτς, πρώτα από όλα, ήταν και παραμένει ένας μεγάλος παραμυθάς. Είναι ο ορισμός αυτού που οι Αμερικανοί αποκαλούν storyteller. Ένας αφηγητής ελάχιστα προφανής και αληθοφανής, αλλά και τόσο πειστικός. Οι ιστορίες που αφηγείται στους στίχους του είναι τόσο εξωπραγματικές που καταντούν... πιστευτές. Δεν έχει σημασία αν οι ιστορίες αυτές συνέβησαν ή όχι στ' αλήθεια, αν και οι στίχοι του είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικοί. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Γουέιτς διαθέτει μια τέτοια πειθώ ως αφηγητής, κεντώντας και την τελευταία λεπτομέρεια, ώστε σε πείθει ότι θα μπορούσαν να έχουν συμβεί στ’ αλήθεια. Οι ιστορίες αυτές μετουσιώθηκαν με τα χρόνια στους αστικούς μύθους που περιβάλλουν τον Γουέιτς και τους οποίους ο ίδιος έντεχνα έχει συντηρήσει έως σήμερα. Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζέι Τζέικομπς, που είναι μάλλον κι ο πιο έγκυρος βιογράφος του, έχει εκφράσει την άποψη ότι ο Γουέιτς συντήρησε αυτούς τους μύθους για τον εαυτό του ως ασπίδα αυτοπροστασίας, επειδή ακριβώς είναι πολύ εσωστρεφής και διακριτικός ως άνθρωπος. Επειδή, παρά τη φήμη του, του αρέσει να περνάει απαρατήρητος μέσα στο πλήθος και, κυρίως, επειδή επιθυμεί να διατηρεί την (πραγματική) προσωπική ζωή του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.<br /><br />Η καρδιά του Σαββατόβραδου<br /><br />Μια τέτοια ιστορία, ίσως η πιο απίστευτη από όλες, είχε διηγηθεί ο ίδιος στο press kit που συνόδευε το πρώτο του άλμπουμ («Closing Time») του 1973. Αν κάποιος θέλει να πιστέψει ετούτη τη διήγηση, ο Γουέιτς γεννήθηκε νύχτα μέσα σε ένα ταξί, έχοντας γένια τριών ημερών, κι η πρώτη του κουβέντα ήταν να πει στον ταξιτζή να τον οδηγήσει μέχρι τα μπαρ της Τάιμς Σκουέαρ για ένα «διπλό» στα γρήγορα. Ο μύθος του αιώνιου αλκοολικού είχε ήδη γεννηθεί...<br />Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι λίγο πιο πεζή. Ο Τόμας Άλαν Γουέιτς γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1949 στη μικρή πόλη Γουίτιερ της Καλιφόρνια, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό. Η μητέρα του ήταν νορβηγικής καταγωγής και ο πατέρας του είχε ιρλανδικές και σκοτσέζικες ρίζες. Ο πατέρας του ήταν επίσης ερασιτέχνης μουσικός (έπαιζε κιθάρα σε μια μαριάτσι μπάντα) και ήταν αυτός που πότισε το μικρό τότε Τομ με τις πρώτες του μουσικές ουσίες. Ο Γουέιτς χρόνια μετά θα δήλωνε ότι χάρη στον πατέρα του ερωτεύτηκε εξαρχής τις γλυκές μελωδίες των μεξικάνικων ραντσέρας. Γύρω στο 1965 εγκαταστάθηκε στο Σαν Ντιέγκο κι έπιασε δουλειά ως λαντζιέρης σε ένα τρισάθλιο diner ονόματι «Napoleone’s», το οποίο απαθανάτισε αργότερα στο «The Heart Of Saturday Night» (1974). Εκεί, όπως λέει ο ίδιος, άρχισε να γράφει τους πρώτους του στίχους, παρατηρώντας τους αλλόκοτους τύπους που σύχναζαν στο μαγαζί και τις γκροτέσκ καταστάσεις που βίωνε στην παρέα τους.<br /><br />Λος Άντζελες εμπιστευτικό<br /><br />Μια από τις πιο διάσημες ατάκες του Γουέιτς είναι ότι «κοιμόταν σε όλη τη διάρκεια των 60s». Τι εννοεί ο ποιητής; Εννοεί ότι απλώς δεν τον αφορούσαν όσα συνέβαιναν στα 60s, παρότι ως Καλιφορνέζος βρισκόταν στο επίκεντρο της counterculture της εποχής εκείνης. Ο Γουέιτς εκούσια δε βίωσε το καλοκαίρι της αγάπης και το αντιπολεμικό κίνημα. Η αισθητική των χίπις του ήταν ξένη. Τα παραισθησιογόνα δεν τον έλκυαν, καθώς το αλκοόλ είχε ήδη γίνει το «ναρκωτικό» που προτιμούσε. Τα μακριά μαλλιά και τα παντελόνια-καμπάνες δεν του ταίριαζαν. Τα ψυχεδελικά χρώματα φάνταζαν ξένα στο δικό του ασπρόμαυρο σύμπαν. Όσο πιο πολύχρωμα γίνονταν τα 60s τόσο περισσότερο ο Γουέιτς αναπολούσε τη νουάρ ατμόσφαιρα των 40s, σαν ένας άλλος Φίλιπ Μάρλοου που περιφέρεται σε πίνακα του Έντουαρντ Χόπερ, φορώντας μια φθαρμένη καμπαρτίνα και μια τσαλακωμένη τραγιάσκα κι έχοντας χαλαρή τη γραβάτα του.<br />Εκτός από το νουάρ, οι μπίτνικς ήταν η άλλη σταθερή αναφορά του, από την εποχή που πρωτοδιάβασε τις περιπέτειες του Τζακ και του Νηλ «Στο Δρόμο» και άρχισε και ο ίδιος να περιπλανιέται στην αμερικανική ενδοχώρα με μια Oldsmobile του '55, κάτι που επίσης απαθανάτισε στους στίχους του, τόσο στο «Ol’ 55» (από το «(Closing Time») όσο και στο «Meddley: Jack &amp; Neal/California, Here I Come» (από το «Foreign Affairs» του 1977).<br />Η μουσική των 60s του ήταν επίσης ξένη. Η ποπ των Beatles, η ψυχεδέλεια του Φρίσκο και οι κιθάρες-θεριά του Χέντριξ δεν είχαν θέση στο τζουκ-μπόξ του Γουέιτς. Ο ίδιος προτιμούσε απείρως το πιάνο του Ρέι Τσαρλς (η μεγαλύτερη πρώιμη επιρροή του), το αρχέγονο ακουστικό μπλουζ του Δέλτα, το συγκοπτόμενο ρυθμό του be pop και του rhythm’n’blues, τους συνθέτες της χρυσής εποχής του Tin Pan Alley, το κλασικό american songbook του Γκέρσουιν και του Κόουλ Πόρτερ, την παράδοση του Κουρτ Βάιλ και του γαλλικού βοντβίλ.<br />Και, βεβαίως, αισθάνθηκε εξαρχής ότι βρήκε μια αδελφή ψυχή στο πρόσωπο του Χάρι Πατς, ήτοι του μεγαλύτερου εκκεντρικού από τους Αμερικανούς singer song writers του περασμένου αιώνα. Ο Πατς από τη δεκαετία του '30 και έως το θάνατο του (1974) χρησιμοποιούσε αντικείμενα καθημερινής χρήσης ως αυτοσχέδια μουσικά όργανα, παράγοντας αυτούς τους «μικρούς παράξενους (weird) ήχους», κατά πώς λέει κι ο Γουέιτς, τέχνασμα που αξιοποίησε κι ο ίδιος, ειδικά στην περίοδο από το «Swordfistrombones» (1983) κι έπειτα.<br /><br />Motel Tropicana<br /><br />Έχοντας αυτές τις καταβολές, ο Γουέιτς εγκαταστάθηκε στις αρχές στο μοτέλ «Tropicana», στη Σάντα Μόνικα του Λος Άντζελες, που ήταν τρόπον τινά το «"Chateau Marmont" των φτωχών» της εποχής εκείνης. Ζώντας για 9 δολάρια τη μέρα σε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο γεμάτο αποφάγια, άδεια μπουκάλια, πεταμένα ρούχα και ακατάστατες σημειώσεις, όπου «το χαλί ήταν μονίμως λεκιασμένο και επί 6 χρόνια δε μου άλλαξαν ποτέ τα σεντόνια». Το «Tropicana» ήταν το ιδεατό περιβάλλον για να χτίσει ο Γουέιτς το μύθο του: το μύθο του ποιητή του πεζοδρομίου, του hobo που ξεμυτάει από την πόρτα του μόνο τις μικρές ώρες της νύχτας, όταν σβήνουν τα φώτα, για να περιπλανηθεί αθέατος στα στέκια της παρακμής και να αντλήσει υλικό για τα τραγούδια του.<br />Σε ένα τέτοιο στέκι τον πρωτάκουσε το 1972 ο Ντέιβιντ Γκέφεν, που τον υπέγραψε στην Asylum και προσπάθησε να τον επιβάλει ως το next big thing των αμερικανών τραγουδοποιών, σε μια εποχή κατά την οποία οι solo singer song writers είχαν πέραση. Μόνο που τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά, καθώς ήταν προφανές ότι ο Γουέιτς δεν ήταν και δε θα μπορούσε να γίνει ένας δεύτερος Σπρίνγκστιν ή ένας δεύτερος Τζάκσον Μπράουν, ούτε καν ένας δεύτερος Ράντι Νιούμαν. Όχι, παραήταν εκκεντρικός και one of a kind γι' αυτούς τους ρόλους. Ο Γουέιτς όχι μόνο δεν έγινε σταρ, αλλά την έβγαλε δύσκολα στο υπόλοιπο της δεκαετίας του 1970. Οι δίσκοι που ηχογράφησε για την Asylum («(Closing Time», «The Heart Of Saturday Night», «Nighthawks At The Diner»,   «Small Change», «Foreign Affairs», «Blue Valentine», «Heartattack and Vine»), παρά την αξία τους και τις καλές κριτικές, κινήθηκαν πολύ χαμηλά σε πωλήσεις.<br />Ο Γουέιτς επιβίωνε οικονομικά περιοδεύοντας με εξοντωτικούς ρυθμούς απ' άκρη σ' άκρη των ΗΠΑ και δίνοντας αλλεπάλληλες εμφανίσεις στα πιο «τελειωμένα» μαγαζιά των αμερικανικών μεγαλουπόλεων και, επίσης, χάρη στα δικαιώματα που εισέπραττε αραιά και πού από τις διασκευές άλλων στα τραγούδια του. Ο Τιμ Μπάκλεϊ τραγούδησε το «Martha», όπως και η Μπέτι Μίντλερ, οι Eagles το «Ol’ 55», ενώ κάμποσα δικά του διασκεύασαν η Μπόνι Ράιτ και οι δυο πιστοί του σύντροφοι στη νύχτα, ο Τσακ Ε. Βάις και η Ρίκι Αι Τζόουνς. Ο Γουέιτς δηλώνει για εκείνα τα δύσκολα χρόνια: «Ήμουν άρρωστος σε ολόκληρη την περίοδο εκείνη... Οι τουρνέ είχαν αρχίσει να με φθείρουν. Ταξίδευα συνεχώς, έμενα σε ξενοδοχεία, έτρωγα κακής ποιότητας φαγητό, έπινα πολύ, υπερβολικά πολύ. Υπάρχει ένα ολόκληρο lifestyle που δεν μπορείς να αποφύγεις όταν ζεις σε αυτούς τους ρυθμούς».<br /><br />Σκυλιά της βροχής<br /><br />Ο Γουέιτς ωστόσο κατόρθωσε να ξεφύγει. Πώς; Εφευρίσκοντας ξανά τον ίδιο του τον εαυτό στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '80. Ξεφεύγοντας από την ίδια του τη μανιέρα... Ο ήχος του σκοτείνιασε, ηλεκτρίστηκε, ανανεώθηκε, εμπλουτίστηκε από πλήθος στοιχείων (βαλς, ρούμπες, τάνγκο, πανκ-μπλουζ, αβαν-γκάρντ θόρυβοι) και τα τραγούδια του άρχισαν να μοιάζουν με καμβάδες του Τζάκσον Πόλοκ. Η φωνή του σκλήρυνε, νοτισμένη πια για τα καλά από τον καπνό και τη νικοτίνη. Ο παλιός crooner μεταμορφώθηκε σε ένα λαρύγγι που ακουγόταν σαν να έκανε γαργάρες με χαλίκια, σε έναν περίτρανα αντισυμβατικό ερμηνευτή, στην παράδοση των βρυχηθμών του Χόουλιν' Γουλφ και του Cpt Beefheart.<br />Η περίφημη πια τριλογία «Swordfistrombones» (1983), «Rain Dogs» (1985), «Franks Wild Years» (1986) στην Island αποθεώθηκε από τους κριτικούς και άγγιξε το ευρύτερο κοινό. Οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις στις ταινίες του καλού του φίλου Φράνσις Φορντ Κόπολα («One From THe Heart», «Rumble Fish», «Outsiders», «Cotton Club» και αργότερα στο «Dracula»), και, φυσικά, στο «Down By Law» του Τζιμ Τζάρμους έκαναν παγκόσμια αναγνωρίσιμη τη χαρακτηριστική φιγούρα του. Στο κινηματογραφικό πλατό του Κόπολα συνέβη και η σημαντικότερη εξέλιξη στην προσωπική του ζωή. Η γνωριμία του με την επίσης συνθέτρια και στιχουργό Κάθλιν Μπρέναν εξελίχθηκε σε έρωτα, γάμο και, κυρίως, σε μια σχέση που κρατάει ως σήμερα και η οποία, όπως παραδέχεται κι ο ίδιος, σταθεροποίησε τον άστατο μέχρι τότε τρόπο ζωής του.<br />Με τη βοήθεια της Μπρέναν, ο Γουέιτς καθάρισε από το ποτό. Επιπλέον, χωρίς να απαξιώνει ή να αποκηρύσσει το παρελθόν του (αυτό, δα, έλειπε), βρήκε την αυτοπεποίθηση να απομυθοποιήσει τον ίδιο το μικρόκοσμο της αέναης παρακμής, που ο ίδιος έπλασε, και να αποδράσει από αυτόν. Βγήκε από το σκοτάδι στο ημίφως αλώβητος. Χωρίς να έχει πλέον να αποδείξει τίποτε σε κανέναν. Χωρίς να έχει ανάγκη από καμία μανιέρα. Όντας πλέον όχι απλώς ο από βούληση περιθωριακός που προκαλεί το ενδιαφέρον με τις εκκεντρικότητες του, αλλά ένας ολοκληρωμένος και απρόβλεπτος καλλιτέχνης, πρόθυμος και ικανός να επιφέρει τρανταχτές καινοτομίες με τη μουσική του.<br />Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Μια αβανταδόρικη συνεργασία με τους Ρόμπερτ Γουίλσον και Γουίλιαμ Μπάροουζ στο θεατρικό έργο «The Black Rider» (1991), που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές... Ένα υπέροχο ορχηστρικό σάουντρακ για το φιλμ «Night On Earth» του Τζάρμους. Ένα βραβείο Γκράμι στην κατηγορία Καλύτερο Εναλλακτικό Ροκ Άλμπουμ με το σκληρό και πειραματικό «Bone Machine» (1992). Μια εκ νέου συνεργασία με τον Γουίλσον, γράφοντας τη μουσική για τη θεατρική παράσταση «Alice» (1992), που κυκλοφόρησε σε δίσκο δέκα χρόνια μετά, πακέτο με το «Blood Money».<br />Και μέσα σε όλα αυτά, ο πιο ρηξικέλευθος δίσκος της καριέρας του: το «Mule Variations» (1999), αυτό το χωρίς προηγούμενο χαρμάνι από «ξύλινα μπλουζ, απογυμνωμένα γκόσπελ και πρωτοποριακά όσο και θορυβώδη αρτίστικα τεχνάσματα, που λειώνουν μαζί σε ένα προκλητικό ηχητικό γλυπτό φτιαγμένο από σκουπίδια», όπως το χαρακτήρισε το περιοδικό «Billboard». Κι έπειτα, η εξίσου συναρπαστική συνέχεια, πρώτα με το «Real Gone» (2002) και κατόπιν με το «Orphans», όπου απέδειξε ότι έχει να αντιτάξει απέναντι στον αμερικανικό νεο-συντηρητισμό πολιτικό λόγο, και πολύ δυνατό μάλιστα.<br />Η αναγνώριση ήταν πλέον καθολική. Η επιτυχία δεν τον έφθειρε, κάθε άλλο. Όσο, δε, μεγάλωνε η αναγνώριση του, τόσο περισσότερο άρχισε να αποστασιοποιείται από το star system, διάγοντας έναν διακριτικό και ήσυχο βίο, με τη σύζυγο και τα παιδιά του στις εξοχές της Καλιφόρνια, από τον οποίο «εξέρχεται» στον κόσμο μόνο όταν έχει πραγματικά κάτι να πει. Κι ο μύθος του αλκοολικού αλήτη με τα φθαρμένα ρούχα που γραφεί ιστορίες για τα πλάσματα της νύχτας; Αυτός υπάρχει ακόμη. Τον συντηρεί εν μέρει ο ίδιος, όποτε του κάνει κέφι, και άλλοτε τον διακωμωδεί, πάλι όποτε του κάνει κέφι.<br />Ο Γουέιτς παραείναι αληθινός για να είναι τσαρλατάνος, παραείναι εξωπραγματικός για να είναι γήινος και καθημερινός και, προπάντων, παραείναι ώριμος για να πάρει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Στη διάρκεια μια διάλεξης του σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο το 2000, ιδού τι προέτρεψε τους ακροατές του να κάνουν στη ζωή τους: «Σκάστε το και γίνετε μέλη ενός τσίρκου. Κάντε ένα τατού, πηδήξτε πάνω σε ένα τρένο που κινείται. Φυτέψτε έναν κήπο και φυλάξτε τους σπόρους. Παντρευτείτε, κάντε παιδιά, φορέστε καπέλο. Γίνετε καλοί στο μαστίγιο που είναι φτιαγμένο από δέρμα ταύρου. Μην πείτε ψέματα, μην εξαπατήσετε, μην κλέψετε. Όλοι πρέπει να φέρνουν φασόλια στο τραπέζι. Να είστε αφοσιωμένοι στην εξερεύνηση των ετερόκλητων πτυχών του εαυτού σας. Να θυμάστε, τα πραγματικά απαραίτητα είναι αόρατα στο μάτι. Η ποιότητα του χρόνου που μοιράζεστε με κάποιον υπερνικά την ποσότητα. Και μην ξεχνάτε, υπάρχουν πάντα πολλά που μπορεί να κάνει κανείς με ένα wah-wah πετάλι και μια ντουντούκα...». Κυριολεκτικά, one of a kind....<br />*<br />Πηγή: Περιοδικό Soul &amp; "Αθώος στα όνειρά σου" από την ATHENS VOICE/KOAN<br /><br /><br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Tomorrow</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/14/Tomorrow</link>
		<pubDate>Wed, 14 May 2008 23:14:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/14/Tomorrow</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Σαν πρόλογος στο άρθρο που θα ακολουθήσει, αυτό είναι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό του Tom Waits...<br />*<br /><a href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SCtJlsLyZsI/AAAAAAAAAHw/3Hign7Bj_Lc/s1600-h/anton_corbijn_1_0.jpg"><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SCtJlsLyZsI/AAAAAAAAAHw/3Hign7Bj_Lc/s400/anton_corbijn_1_0.jpg" /></a><br />*<br />I got your letter today<br />And I miss you all so much here<br />I can't wait to see you all<br />And I'm counting the days dear<br />I still believe that there's gold<br />At the end of the world and I'll<br />Come home to Illinois on the<br />Day after tomorrow<br />Its so hard and its cold here<br />And I'm tired of taking orders<br />And I miss old Rockford town<br />Up by the Wisconsin border<br />But I miss you won't believe<br />Shoveling snow and raking leaves<br />And my plane will touch tomorrow<br />On the day after tomorrow<br />I close my eyes every nite<br />And I dream that I can hold you<br />They fill us full of lies, everyone buys<br />Bout what it means to<br />Be a soldier, I still don't<br />Know how I'm supposed to feel bout<br />All the blood that's been spilled<br />Will God on this throne<br />Get me back home<br />On the day after tomorrow<br />You can't deny, the other side<br />Don't want to die anymore<br />Then we do, what I'm<br />Trying to say is don't they pray<br />To the same God that we do?<br />And Tell me, how does God<br />Choose, who's prayers does he<br />Refuse? who turns the wheel<br />Who rolls the dice, on the<br />Day after tomorrow?<br />I'm not fighting for justice<br />I am not fighting for freedom<br />I am fighting for my life and<br />Another day in the world here<br />I just do what I've been told<br />We're just the gravel on the road<br />And only the lucky ones come<br />Home, on the day after tomorrow<br />And the summer it too<br />Will fade and with it<br />Brings the winter's frost dear<br />And I know we too are made<br />Of all the things that we have<br />Lost here, I'll be 21 today<br />I been saving all my pay<br />And my plane will touch down<br />On the day after tomorrow<br />*<br />-Lyrics by Tom Waits<br />Real Gone Album<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Ένα κομμάτι του Ερωτόκριτου που αγαπώ ιδιαίτερα...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/13/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%95%cf%81%cf%89%cf%84%cf%8c%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%cf%8e_%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1...</link>
		<pubDate>Tue, 13 May 2008 07:25:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/05/13/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%95%cf%81%cf%89%cf%84%cf%8c%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%cf%8e_%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Σκίζω λαγκάδια και βουνά, ακρογιαλιές και κάμπους<br />ρωτώ ποτάμια που κυλούν, τα σύννεφα που τρέχουν<br />Ρωτώ του κόσμου τα πουλιά, αγρίμια και γεράκια<br />τσι θάλασσες και τσι στεριές, τ’ άστρα και το φεγγάρι<br />Του κόσμου τσι θαλασσινούς, μάισσες, χαρτομοίρες<br />φίλους καινούργιους και παλιούς, περάτες και διαβάτες<br />στην γειτονιά που κάθουσουν, του κήπου σου τα ρόδα<br />Μα δεν μου δίνουνε βουλή και ελπίδα μπλιό δεν έχω<br />μόνο μου δείχνουνε ψηλά τον ήλιο να ρωτήσω<br />*<br />Ήλιε, τσι κόσμους που περνάς, τσι κόσμους που διαβαίνεις<br />που φανερώνεις τα κρυφά σ’ ανατολή και δύση<br />δώδεκα χρόνια πέρασαν, τα δεκατρία πάνε<br />απούχα μια παλιά φιλιά, μια μπιστεμένη αγάπη<br />και δεν την είδα σ’ εκκλησιά, περίπατο να βγαίνει<br />*<br />Ερωτόκριτος (τραγουδώντας):<br />Ήλιε μου πες μου πού δειπνά, πού στρώνει και κοιμάται<br />που μεροξημερώνεται, κι εμένα δε θυμάται<br />*<br />Βιτσέντζος Κορνάρος<br /><br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Η Στέλλα η Σμυρνιά</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/04/07/%ce%97_%ce%a3%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b1_%ce%b7_%ce%a3%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b9%ce%ac</link>
		<pubDate>Mon, 07 Apr 2008 23:01:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/04/07/%ce%97_%ce%a3%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b1_%ce%b7_%ce%a3%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b9%ce%ac</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	<a href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/R_p-8YegV0I/AAAAAAAAAGs/cT9hXk6v66c/s1600-h/image_maria_pantiska.jpg">*<br /><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/R_p-8YegV0I/AAAAAAAAAGs/cT9hXk6v66c/s400/image_maria_pantiska.jpg" /></a><br />*<br />ΕΙΣΑΓΩΓΗ:<br />(Ποτές τη μάνα, τη μανα μην πληγωσεις<br />ποτές πικρα μην της φερθείς<br />γιατι στις δύσκολες, στις δυσκολες στιγμες σου<br />που είσαι μάνα, μάνα μου θα πεις)<br />*<br />Πάλι χαράματα ξυπνάς με δάκρυα στα μάτια σoυ<br />τo ίδιο όνειρο μoυ λες τo είδες πάλι χθες<br />άκου πως κάνει o ναργιλές πoυ πίνει τα κομμάτια σoυ<br />άκoυ πως παίζει o μπαγλαμάς πάνω απ' τις σκεπές.<br />*<br />Καβάλησες τη μουσική και πέρασες τη θάλασσα<br />ύστερα μέσα σε μια αυλή κατέβηκες αργά<br />o γέρος σoυ σε μια γωνιά σε φώναζε αντάρτισσα<br />κι η μάνα σoυ έλεγε "ποτέ μηv ξαναφύγεις πια".<br />*<br />Θα σε περνάvε για τρελή<br />πoυ θες vα πας στο Αϊβαλί<br />ρεμπέτικα vα τραγουδήσεις<br />Θα σoυ κολλήσουv ρετσινιά<br />θα λένε η Στέλλα η Σμυρνιά<br />απ' τo χασίσι έχει κολλήσει.<br />*<br />Ύστερα σ' ένα φορτηγό κουβάλαγες τηv προίκα σoυ<br />πoυ φύλαγες μία ζωή για 'κείvη τη στιγμή<br />πoυ 'ναι κορίτσι μoυ γλυκό η oμορφιά κι η γλύκα σoυ<br />τώρα η δικιά σoυ η φωνή κατάντησε κραυγή.<br />*<br />Τα έβαλες με τo Θεό για τo vτoυνιά τον άπονο<br />πoυ κάναvε τη γειτονιά καμένο μαγαζί<br />στο ένα χέρι τo τζούρα στα μάτια τo παράπονο<br />v' αναρωτιέσαι πια κανείς vα ζει ή vα μη ζει.<br />*<br />Γιώργος Μουκίδης<br />Εκτέλεση Νότις Σφακιανάκης<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Σαλτάρω στο κενό</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/04/05/%ce%a3%ce%b1%ce%bb%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%89_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%8c</link>
		<pubDate>Sun, 06 Apr 2008 01:21:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/04/05/%ce%a3%ce%b1%ce%bb%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%89_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%8c</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Πηγαίνω κι έρχομαι, τρέχω και σέρνομαι,<br />στο ένα πόδι μου, μέχρι το ξόδι μου,<br />χρόνια και χρόνια.<br />Φωτιά στα σύρματα, παίρνω μηνύματα<br />από απέναντι, χρωστάω έναντι<br />σε δυό πρεζόνια<br />*<br />Πιστός στο ρόλο μου, κάνω το σόλο μου,<br />στους αδιάφορους και στους παράφορους<br />τους θεατές μου.<br />Καυτές σταγόνες μου, γκρίζες εικόνες μου,<br />πώς θα χωρέσετε, πώς θα με δέσετε,<br />στους έρωτές μου.<br />*<br />Λαθραία μου υπόσταση, μικραίνω την απόσταση<br />σαλτάρω στο κενό.<br />Με βρήκανε τα βέλη σου στο τρύπιο το βαρέλι σου,<br />στο γύρο του θανάτου.<br />Γυμνός στον προβολέα σου, με πιάνει η κεραία σου<br />σαλτάρω στο κενό,<br />Στο γύρο του θανάτου, στο γύρο του θανάτου.<br />*<br />Ονειροσύννεφα, μικρά μου σύνεργα<br />συνταξιδιώτες μου, πιστοί στρατιώτες μου<br />σ ένα ταξίδι.<br />Μαζί σας πέταξα, πήρα και έταξα<br />φιλιά και κέρματα, του κόσμου ψέματα<br />σας ξέρω ήδη.<br />*<br />Κλειστή παρένθεση, ζω σε μιαν έκθεση<br />σαν μελλοθάνατος κι όμως αθάνατος<br />του κόσμου λεία.<br />Σβησμένο αστέρι μου, φεγγαροταίρι μου<br />τώρα ξεχάστηκα , μάλλον κουράστηκα<br />βάζω τελεία .<br />*<br />Λαθραία μου υπόσταση, μικραίνω την απόσταση<br />σαλτάρω στο κενό.<br />Με βρήκανε τα βέλη σου στο τρύπιο το βαρέλι σου,<br />στο γύρο του θανάτου.<br />Γυμνός στον προβολέα σου, με πιάνει η κεραία σου<br />σαλτάρω στο κενό,<br />Στο γύρο του θανάτου, στο γύρο του θανάτου.<br />*<br />Διονύσης Τσακνής<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: I Had A Dream...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/04/05/I_Had_A_Dream...</link>
		<pubDate>Sat, 05 Apr 2008 21:19:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/04/05/I_Had_A_Dream...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />"I used to work in a factory and I was really happy because I could daydream all day..."<br />*<br />Ian Curtis<br />Joy Division<br />July 1956 - May 1980 ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Strange Fruit</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/31/Strange_Fruit</link>
		<pubDate>Tue, 01 Apr 2008 00:20:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/31/Strange_Fruit</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Southern trees bear strange fruit,<br />Blood on the leaves and blood at the root,<br />Black bodies swinging in the southern breeze,<br />Strange fruit hanging from the poplar trees.<br />*<br />Pastoral scene of the gallant south,<br />The bulging eyes and the twisted mouth,<br />Scent of magnolias, sweet and fresh,<br />Then the sudden smell of burning flesh.<br />*<br />Here is fruit for the crows to pluck,<br />For the rain to gather, for the wind to suck,<br />For the sun to rot, for the trees to drop,<br />Here is a strange and bitter crop.<br />*<br />Billie Holiday<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Όλα Είναι Δρόμος</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/25/%ce%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%95%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%94%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82</link>
		<pubDate>Tue, 25 Mar 2008 20:58:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/25/%ce%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%95%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%94%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Σκηνές από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Όλα  Είναι  Δρόμος".  Ο  Θανάσης Βέγγος πλέοντας με την βάρκα του στο Δέλτα του Έβρου, λέει: "Εδώ η Ελλάδα είναι ακόμα όμορφη" και σηκώνει το τσίπουρο για να πιεί.<br />*<br /><a href="http://bp2.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9g4egVxI/AAAAAAAAAGU/3QvVPO2Vom8/s1600-h/Ola_Einai_Dromos_01.jpg"><img src="http://bp2.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9g4egVxI/AAAAAAAAAGU/3QvVPO2Vom8/s400/Ola_Einai_Dromos_01.jpg" /></a>*<br /><a href="http://bp3.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hIegVyI/AAAAAAAAAGc/5jdDO_C3YEU/s1600-h/Ola_Einai_Dromos_02.jpg"><img src="http://bp3.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hIegVyI/AAAAAAAAAGc/5jdDO_C3YEU/s400/Ola_Einai_Dromos_02.jpg" /></a>*<br /><a href="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hYegVzI/AAAAAAAAAGk/UdQVx5XuI2E/s1600-h/Ola_Einai_Dromos_03.jpg"><img src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hYegVzI/AAAAAAAAAGk/UdQVx5XuI2E/s400/Ola_Einai_Dromos_03.jpg" /></a>* ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Απλή &amp; Καλή Ποίηση...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/25/%ce%91%cf%80%ce%bb%ce%ae___%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ae_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7...</link>
		<pubDate>Tue, 25 Mar 2008 10:37:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/25/%ce%91%cf%80%ce%bb%ce%ae___%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ae_%ce%a0%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Γυναίκα, της ψυχής μου ξένη<br />Το ξάφνιασμά σου μου απομένει<br />Ωραία γυναίκα αγαπημένη,<br />Το βράδυ αυτό το ανόητο, σήμερα<br />Και των ματιών σου οι μαύροι κρίκοι<br />Και της νυχτιάς η ανάερη φρίκη...<br />*<br />Σκύψε να μπεις πάλι στη θήκη<br />Λεπίδι της σιωπής μου, χίμαιρα<br />*<br />Γιώργος Σεφέρης<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Ένα ωραίο άρθρο που λέει την αλήθεια...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/24/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf_%ce%ac%cf%81%ce%b8%cf%81%ce%bf_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%bb%ce%ad%ce%b5%ce%b9_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1...</link>
		<pubDate>Mon, 24 Mar 2008 19:13:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/24/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf_%ce%ac%cf%81%ce%b8%cf%81%ce%bf_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%bb%ce%ad%ce%b5%ce%b9_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Παλιοί καλοί προγραμματιστές...<br />*<br />"Συζητούσα με τον Babo, σχετικά με το ότι οι νέοι σήμερα δεν σπουδάζουν αυτό που αγαπάνε, άλλα αυτό που θα τους δώσει πολλά λεφτά...<br />*<br />Κάποτε είμασταν προγραμματιστές πριν καλά καλά τελειώσουμε την σχολή.... Το μυαλό μας δούλευε σαν compiler στην κυριολεξία.<br />*<br />Απο τα πρώτα μαθήματα στην Gwbasic φτιάχναμε πολύπλοκες εφαρμογές και πανέμορφα gui ενώ οι άλλοι προσπαθούσαν να υπολογίσουν τον μέσο όρο των ανδρών και των γυναικών σε ένα χώρο!<br />*<br />Φάγαμε χρόνια ολόκληρα κλεισμένοι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, καρφωμένοι σε ένα γραφείο, μελετώντας και κάνοντας πειράματα, γράφοντας εκατοντάδες σελίδες κώδικα...<br />Φτιάχναμε εφαρμογές για μας τους ίδιους και τους φίλους μας, και γινόμασταν ξακουστοί στην κοινωνία των χρηστών Η/Υ...<br />*<br />Και φυσικά, προχωρούσαμε μαζί με την εξέλιξη της πληροφορικής, ενημερωνόμασταν και μελετούσαμε, ξοδεύοντας χιλιάδες δραχμές σε βιβλία, μια που τότε το internet δεν ήταν κάν όνειρο...<br />*<br />Την σημερινή εποχή, οι νέοι βγαίνουν απο μια σχολή έτοιμοι, έχοντας όλα τα εφόδια (καθώς και ένα εύκολο λειτουργικό σύστημα) για να μπούν στην γραμμή παραγωγής...<br />Ούτε όνειρα, ούτε πειραματισμοί, ούτε τίποτα... Στυγνή θεωρία, γραβάτα και ζελέ στο μαλί και όνειρα για καρριέρα σε μια απρόσωπη πολυεθνική...<br />*<br />Πλέον η γενιά μου κατάντησε "fun stuff" σε ιστοσελίδες χιουμοριστικού περιεχομένου..."<br />*<br />Πηγή: <a href="http://dadi68.blogspot.com">[dadi68.blogspot.com]</a> <br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Καλά που σ' αυτή τη χώρα υπάρχουν &amp; οι νόμοι για να προστατεύουν τον κάθε εργαζόμενο...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/21/%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ac_%cf%80%ce%bf%cf%85_%cf%83__%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae_%cf%84%ce%b7_%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1_%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd___%ce%bf%ce%b9_%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%ce%b9_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%bd%ce%b1_%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%8d%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5_%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b1%ce%b6%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf...</link>
		<pubDate>Fri, 21 Mar 2008 12:28:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/21/%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%ac_%cf%80%ce%bf%cf%85_%cf%83__%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae_%cf%84%ce%b7_%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1_%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd___%ce%bf%ce%b9_%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%ce%b9_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%bd%ce%b1_%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%8d%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5_%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b1%ce%b6%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />4.5 Χρόνος καταβολής μισθού <br />*<br />Ο μισθός, εφόσον είναι χρονικός, καταβάλλεται στο τέλος της αντίστοιχης χρονικής περιόδου που έχει συμφωνηθεί κατά τη σύναψη της εργασιακής σχέσης: αν είναι μηνιαίος καταβάλλεται στο τέλος του μήνα, αν είναι εβδομαδιαίος στο τέλος της βδομάδας. Μπορεί επίσης να καταβάλλεται και τμηματικά σε 15νθήμερη βάση. Ο μηνιαίος μισθός πρέπει να καταβάλλεται πάντοτε πριν εκπνεύσει ο μήνας.<br />*<br />4.5.1 Συνέπειες καθυστερημένης καταβολής <br />*<br />Υπερημερία εργοδότη<br />Αν ο εργοδότης δεν καταβάλλει τον συμφωνηθέντα μισθό την ημέρα που ορίζεται από τη σύμβαση εργασίας (ή γενικά με το πέρας της περιόδου παροχής εργασίας) τότε καθίσταται υπερήμερος. Δηλαδή πρέπει να καταβάλλει το μισθό με το νόμιμο τόκο υπερημερίας. Κι αυτό είναι υποχρεωμένος να το κάνει, χωρίς να χρειάζεται ο μισθωτός να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια που να επισημαίνει την παράλειψη του εργοδότη.<br />*<br />Το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας<br />*<br />Στην περίπτωση καθυστέρησης καταβολής του μισθού ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε επίσχεση εργασίας μέχρι να του καταβληθεί το οφειλούμενο ποσό. Δηλαδή δικαιούται να μην εργάζεται έως ότου πληρωθεί το μισθό του, ενώ οι μέρες της αποχής του από την εργασία λογίζονται σαν ημέρες πραγματικής απασχόλησης.<br />*<br />Η επίσχεση εργασίας ασκείται ατομικά και όχι συλλογικά (όπως πχ η στάση εργασίας ή η απεργία). Επίσης ο εργαζόμενος είναι σκόπιμο να εκφράσει ρητά την πρόθεσή του για επίσχεση εργασίας, έτσι ώστε ο εργοδότης να να μην μπορεί να το εκλάβει (σκόπιμα) σαν παραίτηση.<br />*<br />Ποινικές κυρώσεις<br />*<br />Ο εργοδότης καθώς και κάθε διευθυντής ή εκπρόσωπος της επιχείρησης που δεν καταβάλλει μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο τις αποδοχές των εργαζομένων, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες (εξαγοράσιμη) και χρηματική ποινή που κυμαίνεται από το 1/4 έως το 1/2 του οφειλόμενου ποσού.<br />*<br />Μήνυση μπορούν να υποβάλλουν είτε ο εργαζόμενος, είτε η συνδικαλιστική οργάνωση που ανήκει ο εργαζόμενος, είτε η Επιθεώρηση Εργασίας.Το αδίκημα είναι αυτόφωρο αν η μήνυση γίνει στο χρόνο που έπρεπε να καταβληθεί ο μισθός.<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Η Ποιητική (άγνωστη) Πλευρά του Λάκη...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/18/%ce%97_%ce%a0%ce%bf%ce%b9%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_(%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%cf%84%ce%b7)_%ce%a0%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%81%ce%ac_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%ac%ce%ba%ce%b7...</link>
		<pubDate>Tue, 18 Mar 2008 22:03:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/18/%ce%97_%ce%a0%ce%bf%ce%b9%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_(%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%cf%84%ce%b7)_%ce%a0%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%81%ce%ac_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%ac%ce%ba%ce%b7...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	*<br />Οργή άγιο ξυπνητήρι λαϊκό<br />ξύπνα με πριν αποκοιμηθώ<br />στη γη μου αυτή ξεχάστηκα<br />νόμιζα ήρθα για να 'ρθω χωρίς σκοπό.<br />*<br />Έρημος έρημο περνώ<br />κι αυτά που συναντάω<br />με κάνουν μάνα ν' απορώ<br />ποιος είμαι και που πάω.<br />*<br />Ως εδώ ήταν ως εδώ<br />φτάνει το παράξενο Ελλήνων καραβάνι<br />ως εδώ ήταν ως εδώ<br />το παράξενο εκείνο καραβάνι των Ελλήνων<br />φτάνει ως εδώ.<br />*<br />Λάκης Λαζόπουλος<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Οδός Ελλήνων Γεμάτη Σκουπίδια &amp; Χάος...</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/18/%ce%9f%ce%b4%cf%8c%cf%82_%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%ae%ce%bd%cf%89%ce%bd_%ce%93%ce%b5%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7_%ce%a3%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%b1___%ce%a7%ce%ac%ce%bf%cf%82...</link>
		<pubDate>Tue, 18 Mar 2008 21:50:00 -0400</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2008/03/18/%ce%9f%ce%b4%cf%8c%cf%82_%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%ae%ce%bd%cf%89%ce%bd_%ce%93%ce%b5%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7_%ce%a3%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%b1___%ce%a7%ce%ac%ce%bf%cf%82...</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />που ξέρουνε τι κάνουνε<br />που ξέρουν ότι χάνουνε<br />κι ελπίζουν στο κράτος<br />χαμένοι κατακράτως<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />που πέτρα δεν αφήσανε<br />που τοίχους ζωγραφίσανε<br />κι ακόμα ζωγραφίζουν<br />μαραίνονται κι ανθίζουν<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />οδός του οδοστρώματος<br />του έτσι του κυκλώματος<br />οδός σακατεμένη<br />οδός αγαπημένη<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />οδός απόντων υπευθύνων<br />οδός του πάθους<br />οδός του λάθους<br />οδός του ύψους και του βάθους<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />που πιάνονται αδιάβαστοι<br />που γίνονται ανάρπαστοι<br />που σκίζουν και πουλάνε<br />που δε με ξεγελάνε<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />που δεν τους πιάνει λάστιχο<br />κι εγώ με 'να τετράστιχο<br />τους πιάνω από τη μέση<br />πονάω και μ' αρέσει<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />που ξέρουν να ονειρεύονται<br />που υπερηφανεύονται<br />πως είναι και οι πρώτοι<br />μακάρι να 'ναι πρώτοι<br />*<br />Οδός Ελλήνων<br />οδός εκείνων<br />οδός απόντων υπευθύνων<br />οδός του πάθους<br />οδός του λάθους<br />οδός του ύψους και του βάθους<br />*<br />Βασίλης Γιαννόπουλος<br /> ]]></content:encoded>
</item>
<item>
		<title>Dimitrelim: Απόσπασμα του Ερωτόκριτου</title>
		<link>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2007/12/13/%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%95%cf%81%cf%89%cf%84%cf%8c%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85</link>
		<pubDate>Thu, 13 Dec 2007 11:23:00 -0500</pubDate>
		<guid>http://www.lesvosblogs.gr/Dimitrelim/2007/12/13/%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%95%cf%81%cf%89%cf%84%cf%8c%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85</guid>
				<author>www.dimitrelim.gr</author>		
				<content:encoded><![CDATA[	AΦΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗΣ MΥΤΙΛΗΝΗΣ<br />*<br /><a href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/R2D8uivNFCI/AAAAAAAAAFs/rt8raSPInj4/s1600-h/ErotokritosHadjimichail.jpg"><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/R2D8uivNFCI/AAAAAAAAAFs/rt8raSPInj4/s400/ErotokritosHadjimichail.jpg" /></a>*<br />O πρώτος οπού μ' Aφεντιές ήρθε την ώρα εκείνη,<br />****ήτονε τ' Aφεντόπουλον από τη Mυτιλήνη.<br />Eις έναν άλογον ψαρόν πιτήδειος Kαβαλάρης,        145<br />****όμορφος, αξαζόμενος, κ' ερωτοδιωματάρης.<br />Tα ρούχα οπού σκεπάζασι 'ποπάνω τ' άρματά του,<br />****μπλάβα με τ' άστρα τα χρουσά [ήσα' για] φορεσά του.<br />K' εις τ' άρματα τση κεφαλής είχε σγουραφισμένο<br />****ψηλό βουνί, κ' εις την κορφή λαφάκι δοξεμένο•        150<br />κ' εφαίνετό σου, εστρέφετο, τη σαϊτιάν εθώρει,<br />****και να τη βγάλει εξάμωνε, κ' εκείνο δεν εμπόρει.<br />Στο Λάφιν αποκατωθιό ελέγαν τα γραμμένα•<br />****"Δέτε, και λυπηθείτε με, εις τά'χω παθωμένα.<br />Ίδρωσα, κ' επαράδειρα, έτσι ψηλά να σώσω,        155<br />****κι ως ήσωσα, ελαβώθηκα, στέκω να παραδώσω."<br />Πάγει ζιμιό και προσκυνά, του Bασιλιού σιμώνει,<br />****και τ' όνομά του γράφουσι, καθώς το φανερώνει.<br />Δημοφάνης εκράζετο τ' αγένειο παλικάρι,<br />****πολλά τον ετρομάσσασι εις τσ' αντρειάς τη χάρη,        160<br />πολλά τον ερεχτήκασι για τ' όμορφά του κάλλη.<br />****Eσύρθηκε στον τόπον του, για να'ρθουσι κ' οι άλλοι.<br />*<br />Ενότητα β<br />Βιτσέντζος Κορνάρος<br />Αρχές του ΙΖ΄ αιώνα<br />*Έργο "Ερωτόκριτος" του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ<br /> ]]></content:encoded>
</item>
</channel>
</rss>
